I FSK 1511/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek, Sędzia NSA Artur Mudrecki, Sędzia WSA (del.) Maja Chodacka (spr.), Protokolant Jan Żołądź, po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2024 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej P. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 30 lipca 2020 r. sygn. akt I SA/Go 143/20 w sprawie ze skargi P. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 18 grudnia 2019 r. nr 0801-IOV.603.6.2019 UNP: 0801-19-077994 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w podatku od towarów i usług za okresy od kwietnia do grudnia 2012 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od P. C. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

1. Wyrok Sądu pierwszej instancji. 1.1. Wyrokiem z 30 lipca 2020r. sygn. akt I SA/Go 143/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę P. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z 18 grudnia 2019r. nr 0801-IOV.603.6.2019 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w podatku od towarów i usług za okres od kwietnia do grudnia 2012r. Wymieniony wyrok oraz pozostałe orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu publikowane są na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego: http://orzeczenia.nsa.gov.pl. 1.2. Z analizy akt sprawy wynika, że 19 sierpnia 2018r. do Urzędu Skarbowego w [...] wpłynęła kserokopia pisma oznaczonego "do wiadomości" podpisana przez T. K. zaadresowana do Sądu Rejonowego w [...] wraz z kserokopią pełnomocnictwa z 15 września 2014r. W piśmie tym wskazano, że odpis pisma został przekazany do organu podatkowego celem dołączenia go do akt sprawy i rozpoznania wniosku z 14 marca 2017r. dotyczącego doręczenia odpisu decyzji względnie wznowienie postępowania. Natomiast z treści pełnomocnictwa wynika, że P. C. udzielił pełnomocnictwa T. K. do reprezentowania go w postępowaniu kontrolnym i podatkowym, w tym w postępowaniu zabezpieczającym dotyczącym rozliczeń w podatku VAT za okres od lutego do grudnia 2012r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] zwrócił się o uzupełnienie wniosku poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność kopii pisma oraz pełnomocnictwa wraz z potwierdzeniem dokonania opłaty skarbowej. Pełnomocnik skarżącego w odpowiedzi nadesłał odpis wniosku podpisany przez adwokata T. K. wraz z dowodem uiszczenia opłaty oraz uwierzytelnioną kserokopię potwierdzenia pełnomocnictwa z 16 lipca 2018r. z której wynika, że P. C. udziela adwokatowi T. K. pełnomocnictwa do reprezentowania go w postępowaniu podatkowym przed Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w [...]. Mocodawca wskazał, że adwokat był i jest umocowany do działania w jego imieniu w postępowaniu podatkowym [...] w zakresie podatku od towarów i usług za okres od kwietnia do grudnia 2012r. oraz w postępowaniach dot. wniosków z dnia 14.03.2017r. o doręczenie odpisu decyzji wydanej w sprawie [...] z dnia 31.08.2015r., względnie wznowienie postępowania. Z uwagi na treść art. 138e § 3 oraz art. 144 § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021r., poz. 1540 ze zm., dalej: "Ordynacja podatkowa") organ wezwał do przedłożenia pełnomocnictwa na formularzu PPS-1 oraz do sprecyzowania wniosku z 18 czerwca 2018r. ze względu na użyte w treści sformułowanie "doręczenie mi odpisu decyzji względnie wznowienie postepowania" czy strona wnosi o doręczenie decyzji pełnomocnikowi czy też wznowienia postępowania zakończonego decyzją z 31 sierpnia 2015r. W odpowiedzi na wezwanie, pełnomocnik skarżącego poinformował organ, że wnosi o doręczenie decyzji, a na wypadek uznania, iż decyzja została prawidłowo doręczona wnosi o wznowienie postępowania, ponieważ skarżący pozbawiony został możliwości działania w sprawie, nie miał wiedzy o doręczeniu decyzji, gdyż została wysłana na jego nieaktualny adres, pod którym nie przebywał. Załączył również pełnomocnictwo na formularzu PPS-1. Wskazano również podstawę rozpoznania wniosku o wstrzymanie tj. art. 240 § 1 pkt 4 i 5 Ordynacji podatkowej. Z uwagi na rozpoznanie wniosku o wznowienie postępowania opartego na przesłance z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej odrębnie, Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją z 25 lipca 2019r. odmówił skarżącemu wznowienia postępowania z przyczyny wymienionej w art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, ponieważ wniosek o wznowienie został złożony po upływie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji z 31 sierpnia 2015r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w uzasadnieniu decyzji wskazał, że we wniosku z 14 marca 2017r. adwokat T. K. potwierdził datę w której powziął wiadomość o wydaniu decyzji podatkowej dotyczącej P. C. Ponadto z załączonego do akt protokołu rozprawy głównej w Sądzie Rejonowym w [...] z 15 marca 2017r., z którego wynika, że zarówno strona, jak i jego pełnomocnik byli obecni na rozprawie i mieli w tym dniu wiedzę o wydanej decyzji. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze po rozpoznaniu odwołania decyzją z 18 grudnia 2019r. utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji. 1.3. Skarżący nie zgadzając się z decyzją organu wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim. W ocenie Sądu pierwszej instancji organ odwoławczy prawidłowo rozstrzygnął o odmowie wznowienia postępowania podatkowego z uwagi na uchybienie przez stronę terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Skarżący podniósł, że bezprawnie zakwestionowano upoważnienie do reprezentowania go przez pełnomocnika, ujawnione w toku składania wyjaśnień w dniu 5 września 2014r., które to upoważnienie uzasadniało zdaniem strony udział pełnomocnika w postępowaniu pierwotnym zakończonym decyzją ostateczną, jak i wznowieniowym w oparciu o wniosek z 14 marca 2017r. Pozostałe zarzuty zmierzały do wykazania, że strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu podatkowym. Analizując zgormadzony w sprawie materiał dowodowy Sąd uznał, że nie sposób podzielić stanowiska strony, że od 5 września 2014r. doręczenia powinny być dokonywane do rąk pełnomocnika, skoro pełnomocnictwo to nie zostało w ogóle przedłożone organom podatkowym na tamten moment. Jak wynika z akt niniejszej sprawy 19 czerwca 2018r. do Urzędu Skarbowego w [...] wpłynęło pismo do wiadomości organu, do którego załączona została kserokopia pełnomocnictwa z 5 września 2014r. Pismo skierowane było do Sądu Rejonowego w [...]. Dopiero w tym dniu organ miał możliwość zapoznania się z treścią upoważnienia do reprezentowania P. C. przez adwokata T. K. Sąd pochylił się również nad kwestią braku świadomości skarżącego o prowadzonym wobec niego postępowaniu podatkowym. Z akt sprawy wynika, że 31 marca 2015r. P. C. odebrał osobiście wezwanie do osobistego stawiennictwa w Urzędzie Skarbowym w [...] na przesłuchanie w charakterze strony w związku z prowadzonym wobec niego postępowaniem podatkowym. Zatem nie można uznać stanowiska strony za zasadne. 1.4. Mając na uwadze zgromadzone w toku postępowania okoliczności faktyczne sprawy, Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r., poz. 1302 ze zm., dalej: "ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi") orzekł o oddaleniu skargi. 2. Skarga kasacyjna i odpowiedź na skargę kasacyjną. 2.1. Skarżący, nie zgadzając się z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, wniósł skargę kasacyjną zaskarżając wyrok Sądu w całości. W ramach podstawy kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 1 i 2 w zw. z art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a contarario w zw. z art. 240 § 1 pkt 4 i 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, poprzez jego wadliwą wykładnię i zastosowanie polegające na wadliwym przyjęciu przez WSA w Gorzowie Wielkopolskim w ślad za organami podatkowymi, iż wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] nr [...] z dnia 31 sierpnia 2015r. został złożony po upływie miesięcznego terminu liczonego od dnia powzięcia wiadomości o decyzji wydanej w postępowaniu, w którym strona nie brała udziału, w sytuacji w której wniosek o wznowienie został złożony w dniu 14 marca 2017r. a organ podatkowy pierwszej instancji bezprawnie pozostawił go bez rozpoznania powołując się na brak ujawnienia w aktach pełnomocnictwa z dnia 5 września 2014r.; 2) art. 1 i 2 w zw. z art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a contarario w zw. z art. 145 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, poprzez ich błędne zastosowanie i pominięcie przez WSA w Gorzowie Wielkopolskim okoliczności, iż postanowienie o wszczęciu postępowania podatkowego w zakresie podatku VAT za okres od kwietnia 2012r. do grudnia 2012r. nie zostało prawidłowo doręczone podatnikowi w sytuacji gdy organ podatkowy miał wiedzę i świadomość, iż w przedmiotowej sprawie podatnik ustanowił już w dniu 5 września 2014r. pełnomocnika do reprezentowania go w przedmiotowej sprawie (dopuszczając go do czynności złożenia przez podatnika wyjaśnień co do okoliczności ujawnionych w treści dokumentacji podatkowej przesłanej przez czeskie władze podatkowe w ramach procedury pomocy prawnej) i doręczenia winny być dokonywane już wyłącznie pełnomocnikowi; 3) art. 1 i 2 w zw. z art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a contarario w zw. art. 150 § 4 w zw. z art. 169 § 1 w zw. z art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, poprzez przyjęcie przez WSA w Gorzowie Wielkopolskim, w ślad za organami podatkowymi, iż w dniu 24 maja 2017r. doręczono podatnikowi wezwanie do uzupełnienia wniosku o wznowienie postępowania i prawidłowo pozostawiono bez rozpoznania wnioski o doręczenie spornej decyzji oraz wznowienie postępowania (postanowienia z dnia 05 czerwca 2017r.), pomimo, iż wnioski te zostały prawidłowo złożone przez umocowanego w dniu 5 września 2014r. pełnomocnika i jako takie winny zostać rozpoznane co do meritum; 4) art. 1 i 2 w zw. z art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a contarario w zw. art. 137 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 91 i 92 k.p.c., poprzez wadliwe przyjęcie przez WSA w Gorzowie Wielkopolskim, iż zakres pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego w dniu 5 września 2014r. nie obejmował umocowania pełnomocnika do sporządzenia i wniesienia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] nr [...] z dnia 31 sierpnia 2015r. i reprezentowania go w postępowaniu zainicjowanym tym wnioskiem; 5) art. 1 i 2 w zw. z art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a contarario w zw. z art. 120 i art. 122 Ordynacji podatkowej, polegające na pominięciu przy wyrokowaniu w sprawie okoliczności wadliwości przeprowadzonego przez organy podatkowe postępowania wyjaśniającego, tj.: a. pominięcie ustalenia w ramach jakiej procedury Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] już po zakończeniu kontroli podatkowej [...] w dniu 01.07.2014r. pozyskał od czeskich organów podatkowych dokumentację dotyczącą kontaktów gospodarczych podatnika z czeskimi kontrahentami, która to dokumentacja została przyjęta jako cześć materiału dowodowego do postępowania podatkowego nr [...], b. pominięciu ustaleń czy E. B. - pracownica prowadząca postępowanie otrzymała dokumentację od czeskich organów podatkowych przed dniem 05.09.2014r., c. pominięciu ustaleń czy E. B. dokonała zapoznania podatnika i jego pełnomocnika T. K. z treścią dokumentacji otrzymanej od czeskich organów podatkowych i przyjęła od podatnika P. C. obszerne, kilkugodzinne wyjaśnienia, d. pominięciu ustaleń czy skoro pełnomocnik podatnik został dopuszczony do udziału w czynności zapoznania podatnika z materiałami źródłowymi postępowania (procedury pozyskania materiałów źródłowych od czeskich władz podatkowych) to dopuszczenie to odbyło się w oparciu o złożone pełnomocnictwo, e. bezkrytycznym przyjęciu za wiarygodne zeznań E. B., co do rzekomych prób kontaktowania się z podatnikiem i jego pełnomocnikiem w 2014r., podczas gdy z tych rzekomych prób nie sporządzona została jakakolwiek notatka służbowa potwierdzająca fakt, dokonania czynności urzędowej; 6) art. 1 i 2 w zw. z art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a contarario w zw. z art. art. 123 § 1 w zw. art. 180 w zw. z art. 188 Ordynacji podatkowej, polegające na braku uwzględnienia w wydanym rozstrzygnięciu skutków bezpodstawnego oddalenia przez organy podatkowe uzasadnionych wniosków dowodowych zgłoszonych przez podatnika a zmierzających do wyjaśnienia podnoszonej przez podatnika okoliczności dotyczących procedury pozyskania przez organ podatkowy pierwszej instancji dokumentacji podatkowej od czeskich organów podatkowych i złożenia przez podatnika pełnomocnictwa z dnia 5.09.2014r. w związku ze składaniem wyjaśnień co do treści pozyskanych dokumentów. 2.2. Powołując się na powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania lub uchylenie zaskarżonego orzeczenia i rozstrzygnięcie sprawy co do istoty oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. 2.3. W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym koszów zastępstwa procesowego. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 3.1. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 183 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, chyba, że zachodzą przesłanki nieważności postępowania sądowego wymienione w § 2 powołanego artykułu. Takich jednak przesłanek w niniejszej sprawie z urzędu nie odnotowano. Podobnie w trybie tym nie ujawniono podstaw do odrzucenia skargi ani umorzenia postępowania przed sądem pierwszej instancji, które obligowałyby Naczelny Sąd Administracyjny do wydania postanowienia przewidzianego w art. 189 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga kasacyjna zostałam zatem zbadana według reguł związania zarzutami w niej zawartymi. W tym zakresie okazała się niezasadna i dlatego podlega oddaleniu. 3.2. Wspomnieć należy, że wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym trybem postępowania, dopuszczającym – na zasadzie odstępstwa od zasady trwałości decyzji – ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy podatkowej, jeśli postępowanie, w którym wydana została kwestionowana decyzja, dotknięte było kwalifikowaną wadliwością. Celem wznowienia postępowania jest ustalenie, czy postępowanie zwykłe było dotknięte wadami wskazanymi w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej, usunięcie wadliwości (jeśli zaistniały) oraz ustalenie, czy wadliwość postępowania miała wpływ na decyzję ostateczną. W ramach postępowania wznowieniowego organy nie przeprowadzają postępowania dowodowego tak jak w postępowaniu wymiarowym, a jedynie zmierzają do usunięcia wad postępowania, które ujawniły się po tym, jak decyzja stała się ostateczna. 3.3. W rozpoznawanej sprawie podstawę wniosku skarżącego o wznowienie postępowania stanowił art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, tj. przesłanka stanowiąca o niezawinionym braku udziału strony w postępowaniu. Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie, jest to, czy prawidłowe jest stanowisko organów podatkowych, zaaprobowane przez Sąd pierwszej instancji, zgodnie z którym żądanie wznowienia postępowania zostało wniesione z uchybieniem miesięcznego terminu określonego w art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Przypomnieć należy, że w myśl tego przepisu wznowienie postępowania z przyczyny wymienionej w art. 240 § 1 pkt. 4 Ordynacji podatkowej może nastąpić jedynie na żądanie strony, wniesione w terminie miesiąca od powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. 3.4. Toczące się postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym dotyczy wniosku z 18 czerwca 2018r. złożonego przez adwokata T. K., działającego w imieniu P. C. o wznowienie postępowania. Przedmiotowy wniosek został złożony w Urzędzie Skarbowym z [...] 19 czerwca 2018r. jako kserokopia "do wiadomości" podpisana przez adwokata T. K., a skierowana do Sądu Rejonowego w [...] wraz z kserokopią pełnomocnictwa z 5 września 2014r. Do dnia złożenia powyższego pisma, pełnomocnictwo to nie znajdowało się w aktach postepowania podatkowego. Biorąc pod uwagę treść zarzutów skargi kasacyjnej rozstrzygnięcia wymagało to, czy został zachowany przez stronę miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania z przyczyny wymienionej w art. 240 §1 pkt 4 Ordynacji podatkowej. Sprowadza się to z kolei do ustalenia, kiedy strona powzięła wiadomość o wydaniu decyzji ostatecznej z 31 sierpnia 2015r. Naczelny Sąd Administracyjny podziela ocenę dokonaną przez Sąd pierwszej instancji, że organy podatkowe prawidłowo przyjęły, że strona powzięła wiadomość o wydaniu decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z 31 sierpnia 2015r. co najmniej 15 marca 2017r. uczestnicząc w tym dniu w rozprawie w Sądzie Rejonowym w [...]. Potwierdzeniem powzięcia informacji jest protokół rozprawy o sygn. akt [...], który to protokół, postanowieniem z 9 października 2018r. został włączony przez Naczelnika Urzędu Skarbowego do akt sprawy o wznowienie postępowania. Ponadto we wniosku z 14 marca 2017r., pełnomocnik skarżącego wskazał, że 7 marca 2017r. dowiedział się, że w sprawie P. C. została wydana decyzja podatkowa określająca zobowiązanie w podatku VAT. Należy zatem uznać, że zarówno pełnomocnik, jak i skarżący uczestnicząc na rozprawie w Sądzie Rejonowym – byli świadomi, że w sprawie podatkowej wobec P. C. została wydana decyzja ostateczna w przedmiocie podatku VAT za 2012r. W świetle poczynionych ustaleń faktycznych, Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, że kolejny, nowy wniosek z 18 czerwca 2018r. został złożony po upływie terminu o którym mowa w art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zatem zasadnie organy podatkowe odmówiły skarżącemu wznowienia postępowania w trybie art. 240 § 1 pkt Ordynacji podatkowej. W tym miejscu należy zaznaczyć, że w świetle art. 241 § 2 pkt 1 w zw. z art. 240 § 1 pkt 4 za dzień dowiedzenia się przez stronę o decyzji uznać należy dzień, w którym strona powzięła wiadomość o jej istnieniu, przy czy elementami istotnymi tej wiedzy jest sam fakt wydania decyzji i przedmiot jej rozstrzygnięcia. Zapis "strona powzięła wiadomość o decyzji" należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informację pozwalającą jej zidentyfikować decyzję (np. jaki organ wydał daną decyzję), nie jest natomiast konieczne, aby strona zaznajomiona była z samą jej treścią. Wystarczy wiedza czego owa decyzja dotyczy. Ze zgromadzonego materiału dowodowego jednoznacznie wynika w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, że skarżący powziął wiadomość o wydaniu decyzji z 31 sierpnia 2015r. co najmniej 15 marca 2017r. Wobec faktu, że dla złożenia wniosku o wznowienie postępowania wystarczającym jest powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji to należy przyjąć, że w niniejszej sprawie (przyjmując dzień 15 marca 2017r. jako dzień powzięcia wiadomości) termin do złożenia wniosku o wznowienie z przyczyny wymienionej w art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej upływał 14 kwietnia 2017r. Zasadnie organy podatkowe oceniły wniosek z 18 czerwca 2018r. jako złożony po terminie, czego skutkiem było uznanie, że wznowienie postępowania jest niedopuszczalne z przyczyn formalnych i zastosowanie przez organ art. 243 § 3 Ordynacji podatkowej. 3.5. Odnosząc się do pozostałych zarzutów zawartych w skardze kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że skarga kasacyjna stanowi co do zasady powielenie skargi w zakresie podniesionych zarzutów i ich uzasadnienia. Zdaniem skarżącego bezpodstawnie zakwestionowano upoważnienie z 5 września 2015r. dla T. K., które to pełnomocnictwo uzasadniało, zdaniem skarżącego udział pełnomocnika zarówno w postępowaniu pierwotnym zakończonym decyzją ostateczną, jaki w postępowaniu wznowieniowym w oparciu o wniosek z 14 marca 2017r. Naczelny Sąd Administracyjny jeszcze raz podkreśla, powtarzając za Sądem pierwszej instancji, że przedmiotem niniejszego postępowania jest ocena wniosku o wznowienie postępowania z 18 czerwca 2018r., a nie z 14 marca 2017r. To nie te same wnioski i inne postępowania zostały zainicjowane ich złożeniem. Ten wcześniejszy wniosek został już rozpatrzony przez naczelnika urzędu skarbowego, który pozostawił wniosek bez rozpoznania z uwagi na brak uzupełnienie przez skarżącego braków formalnych. Nie przedłożono bowiem pełnomocnictwa do reprezentowania strony w postępowaniu wznowieniowym. Naczelny Sąd Administracyjny oceniając poczynione przez organy podatkowe ustalenia w przedmiotowej sprawie, uznał, że pełnomocnictwo z 5 września 2014r., które strona silnie akcentuje w skardze kasacyjnej, jako pominięte przez organy podatkowe, zostało dopiero ujawnione przy piśmie z 18 czerwca 2018r. zatytułowanym "wniosek dowodowy" skierowanym do sądu rejonowego. Ani strona, ani jej pełnomocnik nie wykazali przedłożenia pełnomocnictwa przed organami podatkowymi przed dniem wpływu pisma do urzędu skarbowego, tj. przed 19 czerwca 2018r. Należy również zaakcentować, że nawet z treści pełnomocnictwa nie wynika upoważnienie do występowania w imieniu podatnika w postępowaniu kontrolnym i podatkowym. A co za tym idzie również do reprezentowania w postępowaniu wznowieniowym. Z uwagi na powyższe nie można uznać, że od dnia 5 września 2014r. korespondencja powinna być doręczana do rąk pełnomocnika, skoro pełnomocnictwo do reprezentowania nie znajdowało się w aktach w postępowaniu przed organem podatkowym. 3.6. W związku z powyższym stanowiskiem Sądu pierwszej instancji należy dodatkowo podkreślić, iż przedmiotem skargi kasacyjnej jest wyrok. Zatem w uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie wystarczy powielić zarzutu, czy polemizować z oceną sprawy. By skutecznie podważyć wyrok Sądu pierwszej instancji skarżący w kontekście wskazanych przepisów prawa powinien był wykazać, dlaczego Sąd dokonał niewłaściwej wykładni danego przepisu, a fakt, iż Sąd zaakceptował wykładnię organu i nie podzielił stanowiska skarżącego nie jest wystarczający do uznania, iż doszło do naruszenia wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów. Dodać też należy, że – jak już wskazano wyżej - mimo kwestionowania oceny sprawy skarżący nie przestawił w skardze kasacyjnej żadnych dodatkowych okoliczności, które podważyłyby te ustalenia. Argumentacja skarżącego miałaby znaczenie, gdyby wykazano, że ocena sprawy została dokonana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim niezgodnie ze stanem faktycznym lub była nieprawidłowa, a tego skutecznie nie uczyniono. 3.7. Mając na względzie wszystkie przytoczone w treści niniejszego uzasadnienia okoliczności faktyczne sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny uznając skargę kasacyjną jako niezasadną oddalił ją na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zasądzając kwotę 360 zł, jako 75 % stawki minimalnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji. Maja Chodacka Małgorzata Niezgódka-Medek Artur Mudrecki del. sędzia WSA sędzia NSA sędzia NSA