I FSK 1458/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Golec po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku R. H. w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej R. H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 16 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SA/Bd 61/24 w sprawie ze skargi R. H. na decyzję Naczelnika Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Toruniu z dnia 14 listopada 2023 r., nr 438000-COP-1.4103.12.2023 w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do grudnia 2019 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Toruniu z 12 kwietnia 2023 r., nr 438000-CKK-2.4103.15.2022.17.

W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 16 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SA/Bd 61/24, R. H. (dalej: skarżący), zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Naczelnika Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Toruniu z 14 listopada 2023 r. oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności zauważyć trzeba, iż w skardze kasacyjnej skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Naczelnika Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Toruniu z 14 listopada 2023 r., oraz o wstrzymanie wykonana poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Toruniu z 5 lipca 2023 r. Tymczasem jak wynika z akt sprawy, zaskarżoną decyzją Naczelnik Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Toruniu, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji z 12 kwietnia 2023 r., a nie jak wskazano 5 lipca 2023 r. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej: "P.p.s.a."), sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przyznanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Warunkiem udzielenia ochrony tymczasowej jest spełnienie przez stronę przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ciężar uprawdopodobnienia wspomnianych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy, przy czym uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Ponadto, argumentacja strony odnosząca się do zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinna zostać poparta dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2006, s. 188). Zgodnie z art. 61 § 4 P.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Mając na uwadze, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z 15 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SA/Bd 61/24, oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wobec uznania, że skarżący nie wykazał, iż w stosunku do niego zachodzą przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., wniosek zawarty w skardze kasacyjnej należy traktować jako wniosek, o którym mowa w art. 61 § 4 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny w obecnym składzie podziela pogląd utrwalony w orzecznictwie, że ponownie złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji winno się traktować jako wniosek o zmianę uprzednio zapadłego postanowienia w przedmiocie wstrzymania bądź odmowy wstrzymania wykonania aktu w trybie art. 61 § 4 P.p.s.a. (postanowienie NSA z 14 lutego 2024 r., sygn. akt III FSK 85/24, z 8 listopada 2023 r., sygn. akt I FSK 1242/23; CBOSA). Skoro podlegający obecnie analizie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu odwoławczego oraz poprzedzającej jej decyzji organu pierwszej instancji, jest kolejnym żądaniem o zastosowanie ochrony tymczasowej sformułowanym w sprawie, winien podlegać ocenie przez pryzmat przesłanek zawartych w hipotezie art. 61 § 4 P.p.s.a., tj. pod kątem zaistnienia zmiany okoliczności istotnych z punktu widzenia sprawy wpadkowej w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności (postanowienie NSA z 22 sierpnia 2024 r., sygn. akt I OSK 1390/24; CBOSA). Złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, nie zawiera uzasadnienia, które przemawiałoby za zmianą rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji funkcjonującego w obrocie prawnym. Skarżący nie wskazał żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby wpłynąć na jego pozytywną ocenę, ograniczając się jedynie do wskazania, iż wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwił Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu uwzględnienie żądania i stwierdzenie, że zachodzą okoliczności uzasadniające zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 15 kwietnia 2024 r. Z przedstawionych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 4 i § 5 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.