I FSK 139/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Łoboda (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 448/23 w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 29 listopada 2022 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2016 r. postanawia sprostować oczywistą omyłkę zawartą w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2024 r., sygn. akt I FSK 139/24, w ten sposób, że z pkt. 1) sentencji wyroku wykreślić sformułowanie "i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie".

Wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2024 r. sygn. akt I FSK 139/24 Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 448/23, w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 29 listopada 2022 r. o nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2016 r. w pkt. 1) uchylił zaskarżony wyrok w części uchylającej decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego [...] w W. z dnia 26 marca 2021 r. nr [...] i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie; w pkt. 2) oddalił skargę kasacyjną w pozostałej części, zaś w pkt. 3) zasądził od J. J. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie kwotę 5.318 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W pkt. 1) sentencji wyroku znalazła się oczywista omyłka w postaci umieszczenia po numerze decyzji organu pierwszej instancji sformułowania "i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a"), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.). Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2009 r. sygn. akt I GZ 7/09, opubl. CBOSA). Zgodnie z ukształtowanym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i utrwalonym poglądem, o dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (tak m.in. postanowienie NSA z 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 887/04). Nie ulega wątpliwości, że Naczelny Sąd Administracyjny wydając w dniu 17 kwietnia 2024 r. wyrok o sygn. I FSK 139/24 uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w części uchylającej decyzję organu podatkowego pierwszej instancji, ale nie było jego intencją przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji. Sposób sformułowania pkt. 1) zawartego w wyroku rozstrzygnięcia stanowił zaś następstwo oczywistej omyłki wynikłej przy komputerowym opracowaniu projektu sentencji, polegającej na pozostawieniu zbędnego fragmentu, charakterystycznej dla obróbki tekstu w edytorze. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego omyłka ta ma charakter oczywisty, jak również nie stanowi wady orzeczenia na tyle istotnej, aby nie podlegała sprostowaniu (por. postanowienia NSA z 22 lipca 2020 r., sygn. akt II OSK 406/20 oraz II OSK 473/20). Na jej oczywisty charakter wskazuje również treść sporządzonego uzasadnienia przedmiotowego wyroku, gdzie na stronie 10 wprost wskazano, iż Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za zasadną w zakresie, w jakim Sąd pierwszej instancji uchylił decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia 26 marca 2021 r. i w tej części uchylił zaskarżony wyrok, jak również zawarto wytyczne w zakresie przeprowadzenia ponownego postępowania przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie, nie zaś Sąd pierwszej instancji. Z powyższych względów, w oparciu o art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.