I FSK 1320/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mariusz Golecki po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2022 r., sygn. akt I FSK 1320/20 w zakresie kosztów postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2020 r. sygn. akt III SA/Wa 1651/19 w sprawie ze skargi C. Sp. z o.o. zs. w J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 23 maja 2019 r. nr 1401-IOV-1.4103.185.2018.AGl w przedmiocie w przedmiocie podatku od towarów i usług za I kwartał 2016 r. postanawia: oddalić wniosek.

Wyrokiem z 21 września 2022 r., sygn. akt I FSK 1320/20, Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "DIAS") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 lutego 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 1651/19, wydanego w sprawie ze skargi C. Sp. z o.o. zs. w J. (dalej: "Skarżąca", "Spółka") na decyzję DIAS z 23 maja 2019 r. nr 1401-IOV-1.4103.185.2018.AGI w przedmiocie podatku od towarów i usług za I kwartał 2016 r. Pełnomocnik Spółki, pismem z 10 lutego 2023 r. wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku przez orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Wskazał przy tym, że w piśmie procesowym z 21 kwietnia 2022 r., zawarł wniosek w tym zakresie, którego Naczelny Sąd Administracyjny nie uwzględnił wydając opisany wyżej wyrok. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej p.p.s.a.) strona może "(...) zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu". Wydany w niniejszej sprawie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego spełnia te wymagania, ponieważ rozstrzyga o całości skargi kasacyjnej wniesionej przez DKIS, przez jej oddalenie. Nie daje natomiast podstaw do uzupełnienia wyroku w niniejszej sprawie okoliczność, że Naczelny Sąd Administracyjny nie zasądził na rzecz Skarżącej kosztów postępowania kasacyjnego. Zgodnie bowiem z § 14 ust. 1 pkt 2 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800 z późn. zm., dalej: "rozporządzenie") opłaty przysługujące adwokatowi w drugiej instancji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynoszą: a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł, b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł, c) za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Wskazać należy, że w judykaturze przyjmuje się, że za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną profesjonalnemu pełnomocnikowi przysługuje opłata (stawka minimalna), jak za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. W uchwale składu 7 sędziów z 19 listopada 2012 r. sygn. akt II FPS 4/12 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w związku z art. 207 § 1 p.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną. Jednocześnie w uzasadnieniu do uchwały wskazano, że zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego może mieć miejsce w przypadku wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną zgodnie z wymogami określonymi w art. 179 p.p.s.a., tj. w terminie 14 dni od doręczenia stronie skargi kasacyjnej. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy podkreślić należy, że żadna z przewidzianych w § 14 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia sytuacji nie wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. Brak było zatem podstaw do uzupełnienia wyroku i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz skarżącej. Pismo procesowe, na które powołuje się pełnomocnik Spółki we wniosku o uzupełnienie wyroku zostało nadane 27 kwietnia 2021 r. (k. 99 akt sądowoadministracyjnych), przy czym odpis skargi kasacyjnej doręczono pełnomocnikowi Skarżącej 9 kwietnia 2018 r. (k. 90 akt sądowoadministracyjnych). W terminie 14 dni od doręczenia tego odpisu pełnomocnik Skarżącej nie złożył odpowiedzi na skargę kasacyjną. Nie ma zatem podstaw do zasądzenia z tego tytułu opłaty przewidzianej w § 14 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia. Ponadto, jak wynika z akt sprawy, sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, zatem nie było także podstaw do orzekania o zwrocie niezbędnych kosztów związanych ze stawiennictwem i udziałem w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (lit. c powołanego wyżej przepisu). Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 p.p.s.a. odmówił uzupełnienia wyroku tego Sądu z 21 września 2022 r.