I FSK 1004/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk, po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej D.Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Lu 691/16 w sprawach ze skarg D.Z. oraz S.Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 4 czerwca 2016 r., nr [....], w przedmiocie określenia rozwiązanej spółce cywilnej A. podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2014 r. oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłych wspólników tej spółki za zaległości podatkowe w tym podatku za II kwartał 2014 r. postanawia: zwrócić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie skargę kasacyjną D. Z. w celu usunięcia braku w zakresie uiszczenia należnego od niej wpisu.

1. Wyrokiem z dnia 17 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Lu 691/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, po uprzednim połączeniu jedynie do wspólnego rozpoznania na rozprawie sprawy ze skargi D.Z., zarejestrowanej pod sygn. akt I SA/Lu 691/16 oraz sprawy ze skargi S.Z., zarejestrowanej pod sygn. akt I SA/Lu 692/16, które dotyczyły tej samej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 4 czerwca 2016 r., rozstrzygnął w sposób łączny o tych sprawach. W wyniku tego obie sprawy Sąd pierwszej instancji załatwił powołanym wyrokiem w ten sposób, że orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji i umorzył postępowania administracyjne, a także zasądził koszty postępowania solidarnie na rzecz obojga skarżących. 2. Od wydanego wyroku zarówno D.Z., jak i S.Z. przysługiwało prawo do wniesienia skargi kasacyjnej. Z prawa tego oboje skorzystali, aczkolwiek uczynili to w jednym piśmie procesowym (pismo z dnia 17 maja 2017 r. - karta 207 akt sądowych), zatytułowanym "Skarga kasacyjna". Pismo to zostało sporządzone przez radcę prawnego, który złożył dokument pełnomocnictwa udzielonego przez D.Z. i S.Z., działając w ich imieniu jako skarżących wyrok Sądu pierwszej instancji, czemu dano również bezpośredni wyraz w sposobie redakcji złożonego środka zaskarżenia. Stan taki oznaczał zatem, że zostały w istocie wniesione dwie skargi kasacyjne, pochodzące od dwóch podmiotów, chociaż o identycznej treści, w dwóch sprawach sądowoadministracyjnych, które były tylko wspólnie rozpoznane i w świetle zaskarżonego wyroku łącznie rozstrzygnięte pod jedną sygnaturą akt. Nie czyniło to natomiast powstania z nich jednej sprawy. O tym, że od każdej ze spraw zainicjowanych ze skargi S.Z. i skargi D.Z. należało uiścić na etapie postępowania przed Sądem pierwszej instancji odrębne wpisy, wypowiadał się już Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z dnia 6 października 2016 r. o sygn. akt I FZ 316/16 i I FZ 317/16. Skoro więc skargę kasacyjną wniosła zarówno D.Z, jak i wniósł ją S.Z, to obie skargi kasacyjne (mimo, że zawarte w jednym piśmie) podlegały właściwej dla nich opłacie sądowej (wpisowi). 3. W wyniku wstępnego badania rzeczonych skarg kasacyjnych Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że od skargi kasacyjnej D.Z. nie został pobrany wpis. Z akt sprawy wynika bowiem, że wpis (w wysokości 789 zł, czyli wynoszący połowę wpisu od skargi) uiścił S.Z., tytułem: "opłata od skargi do NSA skargi SA/Lu 691/16", co uprawniało do przyjęcia, że dotyczył on skargi kasacyjnej przez niego wniesionej (karty 217 i 218 akt sądowych). 4. Skarga kasacyjna D.Z. obarczona jest zatem brakiem w zakresie uiszczenia należnego od niej wpisu, który należało uzupełnić w trybie art. 220 § 1 w związku z § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.) 5. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 in fine ustawy powołanej w pkt 4, orzekł o zwrocie Sądowi pierwszej instancji skargi kasacyjnej D.Z. w celu usunięcia dostrzeżonego braku.