Zakres opodatkowania urządzeń technicznych i instalacji pod… — RPiO.3120.2.2026

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA PRAWA PODATKOWEGO

Wójt Gminy Rawa Mazowiecka, działając na podstawie art. 14j § 1 i 3 w zw. z art. 14b § 1 i 2, art. 14c § 1 i 2 i art. 14d § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622 z późn. zm.; dalej jako „Ordynacja podatkowa”) oraz art. 1a ust. 1 pkt 1, 2 i 2b ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 707 z późn. zm.; dalej jako „upol”), stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy zawarte we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 16 czerwca 2026 r. w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od nieruchomości jest:

1) prawidłowe w zakresie:

– pytania nr 1,

– pytania nr 2,

– pytania nr 3 co do obiektów oznaczonych we wniosku literami c) i q),

– pytania nr 4,

2) oraz nieprawidłowe w zakresie:

– pytania nr 3 co do obiektu oznaczonego we wniosku literą t).

UZASADNIENIE

Stan faktyczny przedstawiony we wniosku.

Pismem z dnia 16 czerwca 2026 r. (data wpływu do tut. organu 16 czerwca 2026 r.) Wnioskodawca (…) wystąpiła z wnioskiem o indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące informacje.

Wnioskodawca jest posiadaczem i użytkownikiem kompleksu (…) zlokalizowanego na działce o numerze (…) (dalej: X.), w skład którego wchodzą budynki i budowle w rozumieniu upol jak również przedmioty, które są poza zakresem opodatkowania podatku od nieruchomości.

W roku 2014 zakończyły się prace modernizacyjne X. mające na celu (…), które były realizowane w ramach projektu „(…)”. Nakłady na rzeczowe aktywa trwałe zostały przez Wnioskodawcę przyjęte do ewidencji księgowej jako poszczególne środki trwałe. W przypadku elementów wyposażenia technologicznego dwóch budynków na terenie X. Wnioskodawca utworzył dwa kompleksowe środki trwałe, których wartość obejmuje szereg elementów zróżnicowanych pod kątem pełnionej funkcji, technologii wykonania i ich umiejscowienia.

Pierwszy z przedmiotowych środków trwałych o numerze inwentarzowym (…) i o nazwie: Budynek (…) dotyczy urządzeń technicznych i instalacji zainstalowanych w budynku administracyjno-socjalnym (…) (dalej: Budynek administracyjno-socjalny). Wartość księgowa przedmiotowego środka trwałego, która jest zgłaszana w roku 2026 jako podstawa opodatkowania budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, wynosi (…) zł. Kwota ta obejmuje nakłady na nabycie i zainstalowanie:

(…)

Drugi z przedmiotowych środków trwałych o numerze inwentarzowym (…) i nazwie: Budynek wielofunkcyjny (…) dotyczy urządzeń technicznych i instalacji zainstalowanych w budynku wielofunkcyjnym (…) (dalej: Budynek wielofunkcyjny). Wartość księgowa przedmiotowego środka trwałego, która jest zgłaszana w roku 2026 jako podstawa opodatkowania budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, wynosi (…) zł. Kwota ta obejmuje nakłady na nabycie i zainstalowanie:

(…)

Należy nadmienić, że niektóre z wymienionych urządzeń wchodzących w skład środków trwałych (…) i (…) zostały posadowione na fundamentach, do których zostały przytwierdzone.

Poniżej zawarto opis poszczególnych przedmiotów wchodzących w skład środków trwałych (…) i (…):

a) (…) są to urządzenia techniczne (…) nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane;

b) (…) to urządzenie przemysłowe (…), do których stosuje się przepisy Prawa budowlanego;

c) (…) to przewody (…). Powstanie instalacji wiązało się z realizacją prac montażowych, do których stosuje się przepisy Prawa budowlanego;

d) (…) to (…) instalacja przemysłowa (…). Powstanie (…) wiązało się z wykonywaniem prac polegających na montażu, do których stosuje się przepisy Prawa budowlanego;

e) (…) są to urządzenia techniczne (…); do prac związanych z (…) nie mają zastosowania przepisy Prawa budowlanego;

f) (…) to urządzenie mechaniczne (…); Instalacja lub wymiana tego urządzenia wymagałaby przeprowadzenia prac, do których stosuje się przepisy Prawa budowlanego;

g) (…) to urządzenia mechaniczne (…); do prac związanych z (…) nie mają zastosowania przepisy Prawa budowlanego;

h) (…) to urządzenie mechaniczne (…); do prac związanych z zainstalowaniem lub wymianą przedmiotowego urządzenia nie mają zastosowania przepisy Prawa budowlanego;

i) (…) to (…); urządzenia nie posiadają części budowlanych; do prac związanych z zainstalowaniem lub wymianą przedmiotowych urządzeń nie mają zastosowania przepisy Prawa budowlanego;

j) (…) to (…) urządzenia mechaniczne (…); do prac związanych z zainstalowaniem lub wymianą samych urządzeń (…) nie mają zastosowania przepisy Prawa budowlanego;

k) (…) stanowi urządzenie przemysłowe (…); do prac związanych z zainstalowaniem lub wymianą przedmiotowego urządzenia nie mają zastosowania przepisy Prawa budowlanego;

l) (…) stanowi urządzenie przemysłowe (…); do prac związanych z zainstalowaniem lub wymianą przedmiotowego urządzenia nie mają zastosowania przepisy Prawa budowlanego;

m) (…) to (…) urządzenia (…), do prac związanych z zainstalowaniem lub wymianą przedmiotowych urządzeń nie mają zastosowania przepisy Prawa budowlanego;

n) (…) to mechanizmy (…), do prac związanych z zainstalowaniem lub wymianą przedmiotowych urządzeń nie mają zastosowania przepisy Prawa budowlanego;

o) (…) to mechaniczne urządzenia (…), do prac związanych z zainstalowaniem lub wymianą przedmiotowych urządzeń nie mają zastosowania przepisy Prawa budowlanego;

p) (…) to urządzenia przemysłowe (…), do prac związanych z zainstalowaniem lub wymianą przedmiotowych urządzeń nie mają zastosowania przepisy Prawa budowlanego;

q) (…) to stanowisko (…), instalacja przedmiotowego urządzenia wiązała się z realizacją prac montażowych, do których stosuje się przepisy Prawa budowlanego;

r) (…) to (…) pojazd bez własnego napędu (…); powstanie przedmiotowego urządzenia wiązało się z pracami, do których nie mają zastosowania przepisy Prawa budowlanego;

s) (…) to instalacja (…), do prac związanych z zainstalowaniem lub wymianą przedmiotowej instalacji nie mają zastosowania przepisy Prawa budowlanego;

t) (…) to przewody (…). Powstanie instalacji wiązało się z realizacją prac montażowych, do których stosuje się przepisy Prawa budowlanego.

W toku analizy sprawy wszczętej ww. wnioskiem stwierdzono konieczność jego uzupełnienia. W związku z powyższym, pismem z dnia 24 sierpnia 2026 r. (…), na podstawie art. 14j § 1 w związku z art. 14b § 3, art. 14g § 1 oraz art. 14h i art. 169 § 1 oraz w zw. z art. 138a § 1 i art. 138e § 1 Ordynacji podatkowej, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia braków wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez szczegółowe i precyzyjne wskazanie, w odniesieniu do przedmiotowych obiektów:

gdzie zostały zainstalowane wymienione we wniosku obiekty oznaczone literami od a) do t), w szczególności czy zostały one zainstalowane w budynku administracyjno-socjalnym (…) lub w budynku wielofunkcyjnym (…), czy też są to obiekty wolnostojące (we wniosku nie określono tego w sposób precyzyjny i jednoznaczny, a w odniesieniu do obiektu oznaczonego we wniosku lit. j) „(…)” wskazano, że obiekt ten to (…) urządzenia, przy czym jedno z nich stoi na zewnątrz budynku wielofunkcyjnego);
czy wymienione we wniosku obiekty oznaczone literami od a) do t) są trwale związane z gruntem, wydzielone z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz czy posiadają fundamenty i dach, a także czy podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym przeznaczenie tych obiektów lub obiektów, w których urządzenia zainstalowano, jest ich pojemność, czy też powierzchnia użytkowa i czy służą one lub mogą służyć do gromadzenia lub przechowywania materiałów w postaci ciekłej, gazowej lub sypkiej (badanie, czy obiekt jest budowlą, musi być poprzedzone wykluczeniem możliwości zakwalifikowania obiektu jako budynku na gruncie UPOL, co jasno wynika z definicji budowli oraz znajduje potwierdzenie w doktrynie prawa podatkowego);
na czym polegały prace instalacyjne dotyczące obiektów oznaczonych literami a), b), od e) do p), r) i s), w szczególności określenie rodzaju i zakresu tych prac (w odniesieniu do wskazanych obiektów w opisie stanu faktycznego posłużono się ogólnymi sformułowaniami, w odróżnieniu od opisu stanu faktycznego w zakresie obiektów c), d), q) i t), gdzie prace te określono pracami montażowymi);
czy w odniesieniu do każdego z obiektów wymienionych w punktach a)–t) wniosku, ich wzniesienie nastąpiło w wyniku rzeczywistego przeprowadzenia prac do których, w momencie ich wykonywania miały zastosowanie przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, w szczególności wskazanie, czy przeprowadzenie tych prac wymagało uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia robót, a także czy Prawo budowlane miało zastosowanie w innym zakresie np. czy zastosowanie miały ogólne normy techniczno-budowlane, wymogi bezpieczeństwa lub zasady sztuki budowlanej (we wniosku wskazano, że do prac związanych z „zainstalowaniem lub wymianą” urządzeń „nie mają zastosowania” przepisy Prawa budowlanego lub że ich wymiana „wymagałaby przeprowadzenia prac, do których stosuje się” te przepisy, które to określenia nie odnoszą się bezpośrednio do historycznego momentu wzniesienia tych obiektów, lecz opisują jedynie ich obecny status prawny bądź hipotetyczne, przyszłe prace związane z ich ewentualną wymianą);
czy obiekty opisane w stanie faktycznym wniosku pod lit. od a) do f) oraz j), r) i t) posiadają części budowlane, inne niż odrębne fundamenty, na których zostały posadowione (w przypadku pozostałych obiektów tj. wymienionych w lit. g), h), i), k), l), m), n), o), p), q) i s) jednoznacznie wskazano w stanie faktycznym, że obiekty te nie posiadają części budowlanych, a w przypadku obiektu opisanego pod lit. j) odniesiono się do tej kwestii jedynie w zakresie jednego z urządzeń);
czy poszczególne obiekty wymienione we wniosku w lit. od a) do t) są pod względem funkcjonalnym lub w jakikolwiek inny sposób powiązane z innymi obiektami będącymi przedmiotem wniosku lub innymi obiektami zainstalowanymi w obiektach znajdujących się na terenie X., w szczególności w tym kontekście proszę szczegółowo opisać ich funkcję i rolę (we wniosku nie zawarto żadnych lub zawarto jedynie lakoniczne informacje dotyczące ich funkcji i roli);
czy poszczególne obiekty wymienione we wniosku w lit. od a) do t) są pod względem fizycznym w jakikolwiek sposób związane z innymi obiektami będącymi przedmiotem wniosku lub innymi obiektami zainstalowanymi w obiektach znajdujących się na terenie X. (we wniosku nie zawarto żadnych lub zawarto jedynie lakoniczne informacje w tym zakresie).

Wezwanie doręczono w dniu 24 sierpnia 2026 r.

Pismem z dnia 31 sierpnia 2026 r. (doręczonym do tut. Organu dnia 31 sierpnia 2026 r.), Wnioskodawca uzupełnił wniosek o następujące informacje.

Ad 1)

Jak zostało to opisane w treści Wniosku, przedmioty, na które nakłady są ujęte w wartości środka trwałego o numerze inwentarzowym (…) tj.:

a) (…)

b) (…)

c) (…)

zostały zainstalowane w budynku administracyjno-socjalnym (…). Oznacza to, że wymienione we Wniosku obiekty oznaczone literami od a) do c) zostały zainstalowane w pomieszczeniach wewnątrz budynku administracyjno-socjalnego o (…).

Natomiast przedmioty, na które nakłady są ujęte w wartości środka trwałego o numerze inwentarzowym (…) tj.:

d) (…);

e) (…);

f) (…);

g) (…);

h) (…);

i) (…);

j) (…);

k) (…);

l) (…);

m)(…);

n) (…);

o) (…);

p) (…);

q) (…);

r) (…);

s) (…);

t) (…)

z trzema wyjątkami - zostały zainstalowane w budynku wielofunkcyjnym (…). Pierwszym wyjątkiem jest (…) (przedmioty oznaczone literą j), który jako jedyny stoi na zewnątrz budynku wielofunkcyjnego (…). Pozostałymi dwoma wyjątkami są: n) (…) oraz r) (…), które – jako urządzenia ruchome, mobilne – nie wymagają do pracy prowadzenia prac instalacyjnych.

Oznacza to, że wymienione we Wniosku obiekty oznaczone literami od d) do j) – z trzema wyjątkami wskazanymi powyżej - zostały zainstalowane w pomieszczeniach wewnątrz budynku wielofunkcyjnego (…).

Ad 2)

Żaden z wymienionych we Wniosku obiektów oznaczonych literami od a) do t) nie spełnia samodzielnie definicji budynku zawartej w ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U.2025.707) tj. nie jest równocześnie:

– obiektem wzniesionym w wyniku robót budowlanych,

– trwale związanym z gruntem,

– wydzielonym z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz nie posiada fundamentów i dachu,

Ponadto podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym przeznaczenie żadnego z wymienionych we Wniosku obiektów oznaczonych literami od a) do t) nie jest pojemność tj. zdolność do pomieszczenia w sobie określonej ilości substancji płynnych, gazowych itp.

W szczególności w przypadku (…) opisanych pod literą r) cechą wyznaczającą jej przeznaczenie nie jest pojemność, lecz ładowność tj. maksymalna masa ładunku, którą przedmiotowy przedmiot może transportować.

Ad 3)

Poniżej opisano prace instalacyjne dotyczące obiektów wymienionych w pytaniu nr 3 wezwania:

a) (…) – instalacja przedmiotowych urządzeń technicznych w miejscu ich pracy sprowadzała się do: (…);

b) (…) – montaż przedmiotowego urządzenia w miejscu jego pracy sprowadzało się do: (…);

e) (…) – instalacja przedmiotowych urządzeń technicznych w miejscu ich pracy sprowadzała się do: (…);

f) (…) – montaż przedmiotowego urządzenia w miejscu jego pracy sprowadzało się do: (…);

g) (…) – instalacja przedmiotowych urządzeń mechanicznych w miejscu ich pracy polegała na: (…);

h) (…) – instalacja przedmiotowego urządzenia w miejscu jego pracy sprowadzała się do: (…);

i) (…) – instalacja przedmiotowych urządzeń w miejscu ich pracy sprowadzała się do: (…);

j) (…) (egzemplarz urządzenia zainstalowany wewnątrz budynku) – instalacja przedmiotowego urządzenia w miejscu jego pracy polegała na: (…);

j) (…) (egzemplarz urządzenia zainstalowany na zewnątrz budynku) – instalacja przedmiotowego urządzenia w miejscu jego pracy polegała na: (…);

k) (…) – instalacja przedmiotowego urządzenia w miejscu jego pracy sprowadzała się do: (…);

l) (…) – instalacja przedmiotowego urządzenia w miejscu jego pracy sprowadzała się do: (…);

m) (…) – instalacja przedmiotowych urządzeń dźwignicowych w miejscu ich pracy polegała na: (…);

n) (…) – przedmiotowe urządzenia to urządzenia ruchome, mobilne, które nie wymagają do pracy wykonania wcześniej żadnych prac instalacyjnych, przygotowanie omawianych urządzeń do pracy sprowadza się do ustawienia ich w odpowiednim miejscu wewnątrz budynku wielofunkcyjnego (…);

o) (…) – instalacja przedmiotowych urządzeń mechanicznych w miejscu ich pracy polegała na: (…);

p) (…) – instalacja przedmiotowych urządzeń mechanicznych w miejscu ich pracy polegała na: (…);

r) (…) – jest to urządzenia ruchome, mobilne, które nie wymaga do pracy wykonania wcześniej żadnych prac instalacyjnych, (…) zatem (…) praca sprowadza się do przyjęcia ładunku, (…), przejazdu do miejsca docelowego i do rozładunku;

s) (…) – instalacja przedmiotowego urządzenia w miejscu jego pracy sprowadzała się do (…);

Ad 4)

Dla poniższych obiektów, w ocenie Wnioskodawcy ich powstanie wiązało się z realizacją prac, do których – w momencie ich wykonywania – zastosowanie miały przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane:

b) (…);

c) (…);

d) (…);

f) (…);

q) (…);

t) (…).

Natomiast w odniesieniu do poniższych obiektów, ich zainstalowanie w miejscu pracy tj. w budynku administracyjno-socjalnym (…) lub w budynku wielofunkcyjnym (…) nie wiązało się w ocenie Wnioskodawcy z wykonywaniem prac, do których – w momencie ich wykonywania – miałyby zastosowanie przepisy Prawa budowlanego, w szczególności regulacje odnoszące się do uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia robót lub w innym zakresie:

a) (…);

e) (…);

g) (…);

h) (…);

i) (…);

j) (…);

k) (…);

l) (…);

m) (…);

n) (…);

o) (…);

p) (…);

r) (…);

s) (…).

Ad 5)

Obiekty opisane w stanie faktycznym Wniosku pod lit. od a) do f) oraz j), r) i t) nie posiadają części budowlanych, innych niż odrębne fundamenty, na których zostały posadowione. Przy czym zastrzec należy, że zdaniem Wnioskodawcy odrębne fundamenty nie są częściami budowlanymi, o których mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. b i d upol, lecz fundamenty takie stanowią odrębne i samodzielne budowle w oparciu o art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. e upol.

Ad 6)

Poszczególne obiekty wymienione we Wniosku w lit. od a) do t) pod względem funkcjonalnym są powiązane z innymi obiektami będącymi przedmiotem Wniosku lub innymi obiektami zainstalowanymi w obiektach znajdujących się na terenie X. Poniżej opisana została funkcja i rola poszczególnych obiektów będących przedmiotem Wniosku:

a) (…);

b) (…);

c) (…);

d) (…);

e) (…);

f) (…);

g) (…);

h) (…);

i) (…);

j) (…);

k) (…);

l) (…);

m)(…);

n) (…);

o) (…);

p) (…);

q) (…);

r) (…);

s) (…);

t) (…).

Trzeba mieć przy tym na uwadze, że X. jest kompleksem powiązanych ze sobą funkcjonalnie wielu różnych pod kątem konstrukcji i roli obiektów, urządzeń czy elementów, które wszystkie współdziałają ze sobą we wspólnym celutj. (…).

Z tego względu poszczególne obiekty wymienione we Wniosku w lit. od a) do t) pod względem funkcjonalnym są powiązane z wieloma różnego typu innymi elementami X., choć najczęściej jest to jednak związek pośredni. To znaczy, że dany obiekt, którego dotyczy Wniosek, i inne elementy X. nie są połączone bezpośrednio, fizycznie, ale ich współpraca jest niezbędna do realizacji wspólnego celu (…).

Przykładowo (…) jest funkcjonalnie powiązany nie tylko z obiektami objętymi Wnioskiem takimi jak: (…), ale również obiektami, których Wniosek nie dotyczy tj. m.in. (…) oraz wieloma innymi elementami X. Trzeba jednak podkreślić, że wymienione powyżej elementy są powiązane z omawianym (…) w sposób pośredni. Do tego są to powiązania pośrednie o różnym stopniu nasilenia. Natomiast funkcjonalnie, ale też bezpośrednio tj. fizycznie (…) powiązany jest z budynkiem wielofunkcyjnym (…), co zostało już opisane w stanie faktycznym.

Analogiczną siatkę powiązań funkcjonalnych możnaby przedstawić dla wszystkich pozostałych obiektów będących przedmiotem Wniosku. Jednak tylko przyjęcie, że wszystkie elementy X., w tym też obiekty ujęte we Wniosku od lit. a) do t) są ze sobą funkcjonalnie powiązane, dawałoby pewność, że Wnioskodawca nie przeoczył żadnego powiązania funkcjonalnego.

Ad 7)

Poza dwoma wyjątkami tj. obiektami oznaczonymi lit. n) (…) oraz r) (…), które – jako urządzenia ruchome, mobilne nie są pod względem fizycznym związane na stałe z żadnym obiektem na terenie X. – wszystkie pozostałe obiekty wymienione we Wniosku pod lit. od a) do t) są pod względem fizycznym związane z innymi obiektami zainstalowanymi w obiektach znajdujących się na terenie X.

Ponieważ jednak, w odniesieniu poszczególnych obiektów będących przedmiotem Wniosku, ten fizyczny związek został już przez Wnioskodawcę opisany dla każdego obiektu oznaczonego lit. od a) do t) odrębnie w części Wniosku opisującego „Zaistniały stan faktyczny” a następnie uzupełniony w niniejszym piśmie (szczególnie w odpowiedzi na pytanie 3 powyżej), to, biorąc pod uwagę zasadę zapewnienia zwięzłości pismu procesowemu, powtarzanie informacji udzielonych już wcześniej organowi podatkowemu, należy uznać za zbędne.

Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, że brak jest innych obiektów budowlanych zlokalizowanych na terenie X., niż wskazane w treści Wniosku lub w niniejszym piśmie, z którymi będące przedmiotem Wniosku obiekty oznaczone lit. od a) do t) byłyby fizycznie związane.

Pytania przedstawione przez Wnioskodawcę.

Czy opisane w punktach a), e) oraz j) urządzenia techniczne (…) są budowlami zdefiniowanymi w art. 1a ust. 1 pkt 2 upol?
Czy opisane w punktach b), d) oraz f) urządzenia techniczne (…) są budowlami zdefiniowanymi w art. 1a ust. 1 pkt 2 upol?
Czy opisane w punktach c), q) oraz **t)**instalacje (…) są budowlami zdefiniowanymi w art. 1a ust. 1 pkt 2 upol?
Czy opisane w punktach g), h), i), k), l), m), n), o), p), r) oraz s) urządzenia techniczne i instalacje są budowlami zdefiniowanymi w art. 1a ust. 1 pkt 2 upol?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Opisane w punktach a), e) oraz j) urządzenia techniczne (…) nie są budowlami zdefiniowanymi w art. 1a ust. 1 pkt 2 upol.
Opisane w punktach b), d) oraz f) urządzenia techniczne (…) należy uznać za budowle zdefiniowane w art. 1a ust. 1 pkt 2 upol.
Opisane w punktach c), q) oraz t) instalacje technologiczne (…) nie są budowlami zdefiniowanymi w art. 1a ust. 1 pkt 2 upol.
Opisane w punktach: g), h), i), k), l), m), n), o), p), r) oraz s) urządzenia techniczne i instalacje nie są budowlami zdefiniowanymi w art. 1a ust. 1 pkt 2 upol.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

Zagadnienia ogólne

1. W oparciu o art. 2 ust 1 upol opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane: grunty, budynki lub ich części oraz budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2a upol za obiekt budowlany uznaje się budynek lub budowlę, z wyłączeniem wyrobisk górniczych, a także niewielkich obiektów stanowiących:

a) obiekty kultu religijnego - w szczególności kapliczki, krzyże przydrożne i figury,

b) obiekty architektury ogrodowej - w szczególności posągi i figurki ogrodowe, wodotryski, mostki, pergole, murowane grille i oczka wodne,

c) obiekty użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku - w szczególności śmietniki, wiaty na wózki dziecięce i rowery oraz obiekty stanowiące wyposażenie placów zabaw dla dzieci;

Art. 1a ust. 1 pkt 1 upol stanowi, że budynek to obiekt wzniesiony w wyniku robót budowlanych, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz który posiada fundamenty i dach, z wyłączeniem obiektu, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność.

W myśl art. 1a ust. 1 pkt 2 upol przez budowlę rozumieć należy:

a) obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w załączniku nr 4 do ustawy, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem,

b) elektrownię wiatrową, elektrownię jądrową i elektrownię fotowoltaiczną, biogazownię, biogazownię rolniczą, magazyn energii, kocioł, piec przemysłowy, kolej linową, wyciąg narciarski oraz skocznię, w części niebędącej budynkiem - wyłącznie w zakresie ich części budowlanych,

c) urządzenie budowlane - przyłącze oraz urządzenie instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, oraz inne urządzenie techniczne, bezpośrednio związane z budynkiem lub obiektem, o którym mowa w lit. a, niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem,

d) urządzenie techniczne inne niż wymienione w lit. a-c - wyłącznie w zakresie jego części budowlanych,

e) fundamenty pod maszyny oraz pod urządzenia techniczne, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową

– wzniesione w wyniku robót budowlanych, także w przypadku, gdy stanowią część obiektu niewymienionego w ustawie;

W poz. (…) załącznika nr 4 do upol (dalej: Załącznik nr 4) stanowiącego wykaz obiektów, o których mowa w art. 1a ust. 1 pkt. 2 lit. a upol wymienione zostały (...).

Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2b) upol roboty budowlane to prace polegające na budowie, odbudowie, rozbudowie, nadbudowie, przebudowie lub montażu, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418).

2. Jak wynika z definicji z art. 1a ust. 1 pkt 1 i 2 upol w obowiązującym stanie prawnym za budynki lub za budowle można uznać tylko takie przedmioty, które zostały wzniesione w wyniku robót budowlanych. Bowiem zarówno definicja budynku jak i budowli zawiera warunek wzniesienia w wyniku robót budowlanych

Zatem obiekt, który nie został wzniesiony w wyniku robót budowlanych w rozumieniu upol, nie może być uznany za obiekt budowlany z art. 1a ust. 1 pkt 2a) upol. Tym samym na podstawie art. 2 ust. 1 upol - jeśli nie mamy do czynienia z gruntem - to taki obiekt pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Innymi słowy przesłanka wzniesienia w wyniku robót budowlanych jest niezbędna do uznania obiektu za budynek lub za budowlę.

Co istotne, ustawa podatkowa zawiera w art. 1a ust. 1 pkt 2b) własną definicję terminu „roboty budowlane” i pomimo odniesienia się w niej do Prawa budowlanego, to przy ustalaniu, czy na gruncie podatkowym mamy do czynienia z robotami budowlanymi, nie należy bezpośrednio odnosić się do przepisów budowlanych.

Ustawodawca określił bowiem, że dla celów opodatkowania podatkiem od nieruchomości za roboty budowlane uznaje się tylko takie prace polegające na budowie, odbudowie, rozbudowie, nadbudowie, przebudowie lub montażu, do których stosuje się przepisy Prawa budowlanego. Zatem, jeśli do konkretnych prac polegających np. na przebudowie lub na montażu nie mają zastosowania regulacje Prawa budowlanego, to przedmiot, który powstał w wyniku tych prac, nie może być objęty zakresem opodatkowania podatku od nieruchomości.

Taka wykładnia przepisów jest spójna z uzasadnieniem do projektu ustawy z dnia 19 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o podatku rolnym, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz ustawy o opłacie skarbowej (Dz.U.2024.1757), z którego wynika, że: odwołanie w definicji robót budowlanych do ustawy - Prawo budowlane w zakresie rozumienia czynności, których efektem będzie wzniesienie obiektu budowlanego (budowa, odbudowa, rozbudowa, nadbudowa, przebudowa i montaż) ma na celu ograniczenie zakresu przedmiotów opodatkowania do obiektów, które są wznoszone w procesie budowlanym.

Kwestia wzniesienia w wyniku robót budowlanych ma fundamentalne znaczenie, bowiem dość jednoznacznie wyznacza ona ramy graniczne przy kwalifikowaniu przedmiotów na potrzeby opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Dlatego przy rozważaniu, czy w konkretnym przypadku mamy do czynienia z obiektem będącym przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości, należy na początku ustalić, czy dany obiekt jest gruntem lub czy został on wzniesiony w wyniku prac, do których stosuje się przepisy Prawa budowlanego i polegających na: budowie, odbudowie, rozbudowie, nadbudowie, przebudowie lub montażu.

Zatem ustalenie, czy mamy do czynienia obiektem, którego powstanie polegało na wzniesieniu w wyniku robót budowlanych, powinno być pierwszą czynnością do wykonania w procesie kwalifikacji dla celów podatku od nieruchomości. Tylko w przypadku potwierdzenia, że dany przedmiot został wzniesiony w wyniku robót budowalnych w rozumieniu upol, należałoby kontynuować proces kwalifikacji poprzez analizę, czy jest to budynek, budowla lub niewielki obiekt stanowiący: obiekt kultu religijnego, obiekt architektury ogrodowej czy też obiekt użytkowy służący rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku. Natomiast konkluzja, że za powstaniem danego przedmiotu niebędącego gruntem nie stały prace, które spełniają definicję z art. 1a ust. 1 pkt 2b) upol, powinna zakończyć analizę i doprowadzić do wniosku, że dany przedmiot pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem od nieruchomości.

3. Zdaniem Wnioskodawcy na tym tle bezzasadne będą rozważania, czy urządzenie techniczne, które nie zostało wzniesione w wyniku robót budowlanych zdefiniowanych w art. 1a ust. 1 pkt 2b upol, może spełniać definicję urządzenia budowlanego w postaci urządzenia instalacyjnego, w tym (...), lub innego urządzenia technicznego, bezpośrednio związanego z budynkiem lub obiektem, o którym mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a upol, które jest niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem (art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. c upol). Jak bowiem zostało wykazane powyżej, wszystkie budowle podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości także w przypadku, gdy stanowią część obiektu niewymienionego w upol, muszą być wzniesione wyniku robót budowlanych.

Warunek wzniesienia budowli w wyniku robót budowlanych pozwala podatnikom i organom podatkowym na ograniczenie się przy identyfikacji budowli dla celów podatkowych do określonej grupy urządzeń technicznych tj. takich urządzeń, które zostały wzniesione w wyniku robót budowlanych. Z tego względu budowlami lub częściami budowli podlegającymi opodatkowaniu nie będą m.in. serwery komputerowe, kamery monitoringu wizyjnego czy elektroniczny panel sterowania instalacji grzewczej. Są to przykłady urządzeń technicznych, które w praktyce gospodarczej bardzo często są bezpośrednio związanego z budynkiem lub obiektem, o którym mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a upol oraz które mogą być niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem. Jednak fakt, że wymienione przykłady urządzeń technicznych nie zostały wzniesione w wyniku robót budowlanych w rozumieniu upol, umiejscawia je poza nawiasem zbioru przedmiotów opodatkowania dla celów podatku od nieruchomości. Urządzenia techniczne takie jak ww. serwer komputerowy, kamery monitoringu wizyjnego czy elektroniczny panel sterowania instalacji grzewczej, aby działać, muszą zostać zainstalowane w miejscu swojej pracy. Nie ma jednak mowy, aby takie prace były uznawane za roboty budowlane w rozumieniu upol, a szczególności za montaż, to którego zastosowanie mają przepisy Prawa budowlanego. Bowiem brak jest konieczności sporządzania projektu budowlanego oraz brak jest nadzoru odpowiednich organów administracji budowlanej nad wskazanymi pracami instalacyjnymi. W razie awarii ww. urządzeń technicznych ich wymiana na nowe, sprawne urządzenia również nie pociąga za sobą konieczności wykonywania robót budowlanych.

4. Urządzenia techniczne to bardzo szeroka grupa przedmiotów, spośród których tylko część podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Jak wspomniano powyżej pierwszym warunkiem jest wzniesienie w wyniku robót budowlanych. Drugim warunkiem jest związanie z prowadzeniem działalności, o której mowa w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz.U.2025.1480) tj. zorganizowanej działalności zarobkowej, wykonywanej we własnym imieniu i w sposób ciągły. Zgodnie z Interpretacją ogólną nr DPL 2.8401.3.2025 Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 27 listopada 2025 r. jeżeli przedmiot działalności podatnika obejmuje jedynie prowadzenie działalności gospodarczej, to wszystkie grunty, budynki i budowle będące w jego posiadaniu należy uznać za związane z działalnością gospodarczą, niezależnie od skali intensywności ich wykorzystywania do tej działalności. Dlatego co do zasady, w przypadku podmiotów, których działalność sprowadza się wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej, opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle będą podlegały wszystkie te obiekty, które spełniają definicję z art. 1a ust. 1 pkt 2 upol.

5. Trzecim warunkiem do opodatkowania podatkiem od nieruchomości urządzeń technicznych jest ich wymienienie w ustawie podatkowej w jednym z czterech akapitów z definicji budowli tj. w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. od a do d.

Co istotne, w lit. b i d omawianego przepisu wymienione zostały urządzenia techniczne, które stanowią budowle wyłącznie w zakresie swoich części budowlanych. Innymi słowy urządzenia takie jak m.in magazyn energii, kocioł, piec przemysłowy czy urządzenie techniczne inne niż wymienione w lit. a–c będą co prawda budowlami podlegającymi opodatkowaniu, ale podstawą ich opodatkowania nie będzie wartość urządzenia technicznego sensu stricto, lecz wartość ich części budowlanych takich jak np. obudowa żelbetowa, stalowa konstrukcja wsporcza itp.

Przyjąć przy tym należy, że fundamenty, na których posadowione zostały maszyny lub urządzenia techniczne, będą co do zasady odrębnymi pod względem technicznym częściami przedmiotów składających się na całość użytkową (tj. maszyna + fundament), więc takie fundamenty nie powinny być uznawane za części budowlane, o których mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. b i d upol. Nie zmienia to jednak faktu, że wspomniane fundamenty będą podlegały opodatkowaniu w oparciu o art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. e upol, ale już jako samodzielne budowle tj. w oderwaniu od ustawionych na nich urządzeń technicznych czy maszyn.

W przypadku lit. a z definicji budowli ustawodawca odnosi się do Załącznika nr 4, w którym enumeratywnie wymienione zostały przykłady budowli pogrupowane w 28 pozycjach. Warte podkreślenia jest, że przepis ten za budowle traktuje przedmioty wymienione w Załączniku nr 4 wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem. Zatem budowlą nie będzie tylko przykładowo samo trwale związane z gruntem przekrycie namiotowe (poz. 28), ale również instalacja wentylacji, jeśli talkowa istnieje, została wzniesiona w wyniku robót budowlanych oraz pod warunkiem, że zapewnia możliwość użytkowania tego przekrycia namiotowego zgodnie z przeznaczeniem. Gdyby chodziło natomiast o instalację wentylacji, która nie została wzniesiona w wyniku robót budowlanych, to nawet, gdyby zapewniała możliwość użytkowania danego przekrycia namiotowego zgodnie z jego przeznaczeniem, to nie mogłaby być częścią składową budowli opodatkowanej podatkiem od nieruchomości. Zatem również w odniesieniu do instalacji, o których mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit a upol warunek wzniesienia w wyniku robót budowlanych musi być spełniony.

6. W pozycji (…) Załącznika nr 4 wymienione zostały obiekty stanowiące budowle (…). Oznacza to, że nie w każdym przypadku (…) lub inne wymienione w pozycji (…) obiekty mogą być uznane za budowle, (…). A contrario, jeśli wymienione obiekty wchodzą w skład (…), to mamy do czynienia z budowlą. Ważne podkreślenia jest, że w obrębie (…) mogą występować też inne budowle, niż wymienione w pozycji (…) Załącznika nr 4. Dlatego zdaniem Wnioskodawcy w żadnym razie zakresu budowli funkcjonujących w obrębie (…), które podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, nie należy ograniczać wyłącznie do obiektów wymienionych w omawianej pozycji. Przykładem takich niewymienionych w pozycji (…) Załącznika nr 4 budowli, które bardzo często występują w obrębie (…), są m.in. (…).

7. W pozycji (…) Załącznika nr 4 wskazane zostały obiekty stanowiące budowle pod warunkiem, że ich charakterystycznym parametrem jest długość. Dotyczy to w szczególności (…). Z uwagi na wspomnianą w przepisie cechę wyróżniającą tj. długość jako charakterystyczny parametr, za budowle w oparciu o pozycję (…) Załącznika nr 4 nie mogą być uznane (…), dla których charakterystycznym parametrem nie jest długość, lecz np. przepustowość (…). W szczególności przepis ten nie powinien mieć zastosowania do instalacji technologicznych zainstalowanych w budynkach przemysłowych, które służą do transportu substancji pomiędzy urządzeniami przemysłowymi w ramach ciągu technologicznego. W skład tego typu instalacji mogą co prawda wchodzić rurociągi lub przewody, dla których możliwe jest określenie ich długości. Jednak długość nie powinna być uznawana za charakterystyczny parametr takich elementów wspomnianych instalacji technologicznych, gdyż funkcjonalność instalacji wynika nie z długości rurociągów lub przewodów, lecz z ich przepustowości. Długość danego rurociągu/przewodu w ramach instalacji technologicznej co do zasady będzie miał drugorzędne znaczenie. Szczególnie, jeśli jego przebieg w obrębie instalacji technologicznej nie jest liniowy tj. połączenie poprzez rurociąg/przewód nie odbywa się możliwie najkrótszą trasą, lecz może uwzględniać dłuższe obejścia wynikające np. z chęci lepszego wykorzystania przestrzeni na inne cele gospodarcze. Z tego względu to nie długość, lecz przepustowość będzie cechą charakteryzującą rurociągi/przewody wchodzące w skład instalacji technologicznej tj. wielkością, cechą odróżniającą daną instalację od innych podobnych.

8. Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle lub części budowli mogą podlegać tylko te instalacje, które po pierwsze zostały wzniesione w wyniku robót budowlanych, a po drugie występuje jeden z określonych w upol przypadków tj. mamy do czynienia z

a) instalacją zapewniającą możliwość użytkowania zgodnie z przeznaczeniem obiektu wymienionego w Załączniku nr 4, który nie jest budynkiem, albo;

b) instalacją wprost wymienioną w Załączniku nr 4, a w szczególności: (…) (poz. (…)) lub (…) (poz. (…)).

Przy tym warte podkreślenia jest, że, z uwagi na treści art. 1a ust. 1 pkt 2 lit a upol (obiekt nie będący budynkiem), w przypadku instalacji zapewniających możliwość użytkowania obiektu spełniającego warunki z definicji budynku zgodnie z jego przeznaczeniem, to takie instalacje nie mogą być kwalifikowane równocześnie jako budowle. Przesądza o tym rozłączność przedmiotów opodatkowania, która jest konsekwencją treści przepisów art. 2 ust. 1 upol.

9. Instalacja to w języku polskim całokształt urządzeń technicznych, służących do jednego celu, np. do doprowadzania wody, gazu, elektryczności. Istniejące w budynku instalacje, które są niezbędne do użytkowania danego budynku, stanowią zatem część tego budynku jako obiektu budowlanego, a nie część budowli w postaci przyłącza lub wodociągu, gazociągu, ciepłociągu oraz innego rurociągu, do którego muszą być (aby działać) przyłączone. Przyłącza, które umożliwiają połączenie instalacji wewnętrznej budynku i elementów sieci zewnętrznej - stanowią budowle na gruncie upol i znajdują się, co do zasady, poza budynkiem.

Definicja trwałego związania z gruntem jest wskazana w art. 1a ust. 1 pkt 2c upol, gdzie określono, że jest to takie połączenie obiektu budowlanego z gruntem, które zapewnia temu obiektowi stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym niezależnym od działania człowieka, mogącym zniszczyć lub spowodować przemieszczenie lub przesunięcie się obiektu budowlanego na inne miejsce.

Ponieważ w przepisach podatkowych brak jest objaśnień dla terminów „wolno stojący” i „przemysłowy”, dlatego zastosowanie będzie miała w ich przypadku wykładnia słownikowa. Według Słownika Języka Polskiego PWN budynek wolno stojący to budynek niestykający się z innymi budynkami. Tym samym za obiekt wolno stojący dla celów podatkowych natęży uznać taki obiekt, który jest oddzielony w jakiś sposób od innych obiektów, z którymi mógłby stanowić całość. Natomiast przemysłowy to nic innego jak: dotyczący przemysłu, związany z przemysłem, mający zastosowanie w przemyśle.

Reasumując powyższe za instalację przemysłową wolno stojącą i trwale związaną z gruntem należy rozumieć taką instalację, która jest związana z przemysłem, jest oddzielona od innych budynków lub budowli oraz jest połączona z gruntem w sposób, który zapewnia jej stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym niezależnym od działania człowieka, mogącym zniszczyć lub spowodować przemieszczenie lub przesunięcie się instalacji na inne miejsce.

10. Jednym z rodzajów budowli jest urządzenie budowlane, który to termin aktualnie jest zdefiniowany w przepisach podatkowych odrębnie od regulacji prawa budowlanego. Zgodnie bowiem z art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. c upol za urządzenie budowlane należy rozumieć:

– przyłącze oraz urządzenie instalacyjne, (., oraz inne urządzenie techniczne,

– bezpośrednio związane z budynkiem lub obiektem, o którym mowa w lit. a oraz niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem,

które zostały wzniesione w wyniku robót budowlanych, także w przypadku, gdy stanowią część obiektu niewymienionego w upol.

Na co należy zwrócić uwagę to fakt, że w żadnym przypadku upol nie przewiduje możliwości uznania za urządzenie budowlane instalacji. Bowiem z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że urządzeniem budowlanym może być jedynie przyłącze, urządzenie instalacyjne lub inne urządzenie techniczne.

Rozbijając na czynniki pierwsze poszczególne elementy ww. definicji pierwszą grupą obiektów stanowiących urządzenia budowlane są przyłącza (np. energetyczne lub wodnokanalizacyjne) a także różnego rodzaju urządzenia instalacyjne (na przykład (…) itp.). Większe problemy może dostarczać dalsza część omawianej definicji dotycząca „innych urządzeń technicznych”. Należy wyraźnie podkreślić, że stosunkowo otwarta definicja z art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. c upol nie oznacza, że urządzeniem budowlanym może być każde urządzenie techniczne będące w jakikolwiek sposób połączone z budynkiem lub budowlami o których mowa w lit. a. W pierwszej kolejności musi być ono wzniesione w wyniku robót budowlanych, co już zostało podniesione we wcześniejszej części niniejszego wniosku. Następnie musi być ono bezpośrednio związane z konkretnym budynkiem lub budowlą, o którym mowa w lit. a tego samego przepisu, np. (…), którego charakterystycznym parametrem jest długość czy parkingiem znajdującym się poza budynkiem (poz. (…) Załącznika nr 4). Wreszcie urządzenie to musi być niezbędne do użytkowania wskazanych kategorii obiektów zgodnie z ich przeznaczeniem. Dopiero kumulatywne spełnienie tych trzech elementów powoduje, że mamy do czynienia z urządzeniem budowlanym. Przy czym konieczność łącznego spełnienia tych przesłanek istotnie zawęża krąg obiektów, które mogą zostać w ten sposób zakwalifikowane. W praktyce zatem urządzeniem budowlanym nie będzie urządzenie techniczne zlokalizowane w budynku przemysłowym, które służy procesom produkcyjnym, jak choćby: (...) itp. Fakt, że takie urządzenia techniczne są związane z budynkiem produkcyjnym nie świadczy jeszcze o tym, że stają się urządzeniem budowlanym. Uwaga ta dotyczy także urządzeń technicznych, które wprost wymienione zostały w Załączniku nr 4 tzn. urządzenie techniczne takie jak np. waga samochodowa zamontowana w budynku, nie może być uznane za budowlę jako urządzenie budowlane z art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. c. Równocześnie waga samochodowa będzie jednak stanowiła budowlę, ale w oparciu o art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a upol, z uwagi na jej wymienienie w poz. (…) Załącznika nr 4.

Warto przeanalizować, kiedy ma miejsce bezpośredni związek urządzenia budowlanego z obiektem. Zgodnie z doktryną chodzi o sytuację fizycznego połączenia urządzenia z budowlą lub budynkiem tj. fizyczny ich kontakt. Dlatego urządzenie techniczne nieprzyległe, niemające fizycznego kontaktu z danym obiektem budowlanym, nie może być uznawane za bezpośrednio z nim związane. Poprawność takiego rozumienia terminu bezpośrednio związane potwierdza nieuwzględnienie w definicji urządzenia budowlanego w upol ogrodzeń i placów postojowych, które są wymienione w Prawie budowlanym. Bowiem ogrodzenia i place postojowe bardzo często nie są fizycznie połączone z budynkiem.

Jeśli zaś chodzi o znaczenie warunku bycia niezbędnym do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, to w komentarzach do upol wskazuje się, że warunek ten dotyczy takich urządzeń technicznych, bez których nie jest możliwe prawidłowe funkcjonowanie obiektu zgodnie przeznaczeniem, funkcją tego obiektu. Rozszerzająca wykładnia analizowanej frazy potencjalnie mogłaby prowadzić do wniosku, że w przypadku budynku produkcyjnego każde urządzenie techniczne służące danej produkcji zapewnia możliwość użytkowania tego budynku zgodnie z jego przeznaczeniem, a więc powinno być uznane jako urządzenie budowlane. Byłoby to jednak zbyt daleko idący wniosek, ponieważ oznaczałoby to de facto opodatkowanie wszystkich urządzeń technicznych w tym budynku, co byłoby sprzeczne z intencją ustawodawcy.

Dlatego w ocenie Wnioskodawcy, aby dane urządzenie techniczne mogło być uznane za urządzenie budowlane, musi ono nie tylko być wzniesione w wyniku robót budowlanych oraz mieć fizyczne połączenie z konkretnym budynkiem lub budowlą zdefiniowaną w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a upol, ale również musi występować taki związek między nim a konkretnym obiektem budowlanym, z którym ma bezpośredni kontakt, że zlikwidowanie, odinstalowanie przedmiotowego urządzenia technicznego uniemożliwi używanie tego obiektu budowlanego w sposób zgodny z dotychczasową jego funkcją, przeznaczeniem. Natomiast jeśli bez danego urządzenia technicznego obiekt budowlany (tj. budynek lub budowla wymieniona w lit. a) będzie mógł być nadal użytkowany - nawet w przypadku ograniczonego sposobu użytkowania – to w takim przypadku definicja urządzenia budowlanego nie będzie spełniona.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy dla Pytania nr 1

Opisane w punktach a), e) oraz j) urządzenia techniczne (…) nie są budowlami zdefiniowanymi w art. 1a ust. 1 pkt 2 upol.

Przesądza o tym fakt, że są to urządzenia techniczne, które nie zostały wzniesione w wyniku robót budowlanych w rozumieniu upol. Bowiem zarówno ich instalacja w miejscu obecnego użytkowania jak i ewentualna wymiana przedmiotowych urządzeń technicznych na takie same, ale nowe są pracami, do których nie mają zastosowania przepisy Prawa budowlanego.

Na gruncie upol brak wzniesienia danego urządzenia technicznego w wyniku robót budowlanych wyklucza jakąkolwiek możliwość uznania go za budowlę. Z tego względu bez znaczenia dla kwestii opodatkowania pozostaje związek danego urządzenia technicznego z budynkiem lub budowlą lub jego ewentualne podobieństwo do urządzeń technicznych wymienionych w Załączniku nr 4.

W konsekwencji należy stwierdzić, że przedmiotowe (…) nie stanowią budowli w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 upol i tym samym nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Przy czym Wnioskodawca pragnie zastrzec, że Pytanie nr 1 nie dotyczy (…), które należy uznać za budowle zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. e upol.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy dla Pytania nr 2

Opisane w punktach b), d) oraz f) urządzenia techniczne (…) należy uznać za budowle zdefiniowane w art. 1a ust. 1 pkt 2 upol.

W ocenie Wnioskodawcy (…) spełniają definicję urządzenia budowlanego z art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. c upol. Są to bowiem urządzenia techniczne, których montaż wymagał prowadzenia robót budowlanych tj. prac, do których stosuje się przepisy Prawa budowlanego. Ponadto przedmiotowe (…) są zamontowane bezpośrednio (…) tj. przykładzie budowli wymienionej w poz. (…) Załącznika nr 4 oraz są niezbędne do użytkowania (…).

Natomiast w przypadku (…) to należy uznać, że mamy do czynienia z budowlą tożsamą z (…), która jest wymieniona w poz. (…) Załącznika nr 4. Ponieważ dodatkowo powstanie przedmiotowej (…) wymagało prac montażowych, do których stosuje się przepisy Prawa budowlanego, to omawiana (…) – stanowi budowlę w oparciu o art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a upol.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy dla Pytania nr 3

Opisane w punktach c), q) oraz t) instalacje (…) nie są budowlami zdefiniowanymi w art. 1a ust. 1 pkt 2 upol.

Powstanie przedmiotowych elementów wiązało się co prawda z realizacją prac montażowych, do których stosuje się przepisy Prawa budowlanego. Jednak analizowane instalacje (…) ani nie zostały wymienione w Załączniku nr 4 (tak jak np. (…)), ani też nie zapewniają one możliwości użytkowania zgodnie z przeznaczeniem obiektu wymienionego w Załączniku nr 4.

W szczególności przedmiotowe instalacje (…) nie są przykładami wymienionych w Załączniku nr 4: (…). Ponadto opisane w punktach c), q) oraz t) obiekty w żadnym stopniu nie są częściami składowymi (…).

Poza tym charakterystycznym parametrem analizowanych instalacji nie jest długość (…), lecz przepustowość całej instalacji.

Równocześnie fakt, że opisane w punktach c), q) oraz t) obiekty stanowią instalacje wyklucza możliwość uznania ich za budowle w postaci urządzeń budowlanych.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy dla Pytania nr 4

Zdaniem Wnioskodawcy przedmioty opisane w punktach: g), h), i), k), l), m), n), o), p), r) oraz s) tj. wszystkie pozostałe urządzenia techniczne i instalacje, które nie zostały ujęte w zakresie pytań 1, 2 i 3 niniejszego wniosku, nie są budowlami zdefiniowanymi w art. 1a ust. 1 pkt 2 upol.

Decydujący dla kwalifikacji podatkowej analizowanych przedmiotów jest fakt, że są to urządzenia techniczne lub instalacje, które nie zostały wzniesione w wyniku robót budowlanych w rozumieniu upol. Tym samym zarówno ich instalacja w miejscu użytkowania jak i ewentualna wymiana na takie same przedmioty ale nowe, są pracami, do których nie mają zastosowania przepisy Prawa budowlanego.

Wszystkie ujęte w Pytaniu nr 4 przedmioty stanowią przykłady urządzeń technicznych lub instalacji, które w żadnym stopniu nie są objęte zakresem opodatkowania podatku od nieruchomości. Są to powiem różnego typu maszyny i urządzenia przemysłowe, które zostały wyprodukowane, zakupione przez Wnioskodawcę i albo zainstalowane w miejscu pracy bez konieczności sporządzania projektu budowlanego oraz nadzoru odpowiednich organów administracji budowlanej, albo wręcz jako pojazdy/aparaty przenośne (tj. (…)) są używane bez konieczności jakichkolwiek prac instalacyjnych.

Odwołanie się przez Ustawodawcę w definicji robót budowlanych do Prawa budowlanego w zakresie rozumienia czynności, których efektem będzie wzniesienie obiektu budowlanego ma na celu ograniczenie zakresu przedmiotów opodatkowania tylko do takich obiektów, które są wznoszone w procesie budowlanym.

Z tego względu, przy braku wzniesienia danego przedmiotu w wyniku robót budowlanych, do których stosuje się przepisy Prawa budowlanego, bez znaczenia dla kwestii opodatkowania pozostaje związek tego przedmiotu z budynkiem lub budowlą lub jego ewentualne podobieństwo do budowli wymienionych w Załączniku nr 4. Na gruncie upol brak wzniesienia danego przedmiotu w wyniku robót budowlanych wyklucza jakąkolwiek możliwość uznania go za obiekt budowlany a w szczególności za budowlę.

Stanowisko organu podatkowego.

W ocenie organu podatkowego stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku jest:

1) prawidłowe w zakresie:

– pytania nr 1,

– pytania nr 2,

– pytania nr 3 co do obiektów oznaczonych we wniosku literami c) i q),

– pytania nr 4,

2) oraz nieprawidłowe w zakresie:

– pytania nr 3 co do obiektu oznaczonego we wniosku literą t).

Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy z przytoczeniem przepisów prawa.

Zagadnienia ogólne

Uzasadniając wyrażone powyżej stanowisko organu rozpocząć należy w pierwszej kolejności od przedstawienia zagadnień ogólnych, by w dalszej kolejności odnieść się do poszczególnych pytań Wnioskodawcy.

W pierwszej kolejności opisać trzeba rolę organu interpretacyjnego przy wydawaniu interpretacji indywidualnej. Wskazać należy, że w myśl art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej: „Interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.”. Zwrócić trzeba uwagę na utrwalony w orzecznictwie sądowym pogląd, iż: „Opisany we wniosku stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe stanowi jedyną podstawę faktyczną wydanej interpretacji indywidualnej i tym samym wyznacza granice, w jakich interpretacja taka będzie mogła wywołać określone skutki prawne, przy zastosowaniu się do niej. W konsekwencji ani organ podatkowy, który wydaje interpretację, ani sąd administracyjny dokonujący jej kontroli, nie mogą przyjmować okoliczności odmiennych od tych przedstawionych przez wnioskodawcę” (wyrok NSA z dnia 27 listopada 2025 r., sygn. akt III FSK 1204/24 i przywołane tam orzecznictwo). Sądy administracyjne podkreślają również, iż: „Specyfika postępowania w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej polega na tym, że interpretacja jest wydawana w ramach stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę, w granicach zadanego przez niego pytania oraz wyrażonej oceny prawnej (zajętego stanowiska).” (wyrok NSA z dnia 10 grudnia 2025 r., sygn. akt II FSK 375/23). Jednocześnie przywołać należy utrwalony pogląd, wedle którego: „W orzecznictwie podnosi się, że organ interpretacyjny nie ma obowiązku ustosunkowania się do wszystkich argumentów wnioskodawcy, zawartych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Do uprawnień organu należy wybór racji argumentacyjnych, które jego zdaniem będą wystarczające dla oceny merytorycznej problemu podatkowego objętego wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego).” (wyrok NSA z dnia 4 września 2025 r., sygn. akt I FSK 1886/22 i powołane tam orzecznictwo).

Przechodząc do przepisów prawa materialnego istotnych dla rozważenia niniejszej sprawy najpierw przywołać trzeba art. 1a ust. 1 pkt 2 upol, zgodnie z którym: „Użyte w ustawie określenia oznaczają:

2) budowla:

a) obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w załączniku nr 4 do ustawy, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem,

d) urządzenie techniczne inne niż wymienione w lit. a-c - wyłącznie w zakresie jego części budowlanych,

e) fundamenty pod maszyny oraz pod urządzenia techniczne, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową

– wzniesione w wyniku robót budowlanych, także w przypadku, gdy stanowią część obiektu niewymienionego w ustawie;”.

Analizując powyższą definicję należy zauważyć, że aby dany obiekt był budowlą w jej rozumieniu, to musi spełniać przesłanki zawarte w jednej z lit. a-e i jednocześnie musi spełniać przesłankę ogólną wzniesienia tego obiektu w wyniku robót budowlanych, która jest wspólna dla wszystkich liter. Konieczne jest zatem kumulatywnie spełnienie przesłanki ogólnej i przesłanek szczególnych z poszczególnych liter. A contrario niespełnienie chociaż jednej z tych przesłanek powoduje, że dany obiekt nie może być uznany za budowlę w rozumieniu upol.

Omawiając przesłankę ogólną zastosować należy wykładnię systemową wewnętrzną, albowiem termin „robót budowlanych” został zdefiniowany w art. 1a ust. 1 pkt 2b upol, wedle którego roboty budowlane to: „prace polegające na budowie, odbudowie, rozbudowie, nadbudowie, przebudowie lub montażu, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418);”. Definicja ta także zawiera w sobie dwie przesłanki, a więc po pierwsze przesłankę dotyczącą rodzaju prac. Nie każde prace to roboty budowlane, gdyż za takie mogą uchodzić jedynie prace polegające na budowie, odbudowie, rozbudowie, nadbudowie, przebudowie lub montażu. W upol brak jest definicji poszczególnych rodzajów prac, toteż odkodowanie ich znaczenia musi odbyć się przy zastosowaniu wykładni językowej i wykładni systemowej zewnętrznej. Stosownie do art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego budową jest „wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego”, jednak ustawa ta nie definiuje tych pojęć w sposób bardziej precyzyjny. Odwołując do językowego znaczenia tych terminów można uznać, że budowa to wykonywanie od podstaw nowego obiektu budowlanego w określonym miejscu. Odbudowa polega na odtworzeniu istniejącego pierwotnie obiektu budowlanego w tym samym miejscu oraz z zachowaniem pierwotnych wymiarów i układu funkcjonalnego. Rozbudowa stanowi wykonywanie robót w istniejącym obiekcie budowlanym, które prowadzą do zmiany jego charakterystycznych parametrów gabarytowych, takich jak długość, szerokość, powierzchnia zabudowy czy kubatura. Nadbudowa zaś polega na przeprowadzeniu robót budowlanych zwiększających wysokość istniejącego obiektu budowlanego poprzez dobudowanie kolejnych kondygnacji lub podwyższenie jego konstrukcji. Pojęcie „przebudowy” zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego, według którego: „należy przez to rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego;”. Termin „montażu” nie posiada swojej definicji legalnej. W doktrynie prawa podatkowego wskazuje się, iż: „Przez montaż należy z kolei rozumieć rodzaj robót budowlanych, które polegają na wytworzeniu obiektu z gotowych, połączonych (montowanych) w jedną funkcjonalną całość elementów.” [P. Borszowski, K. Winiarski (w:) S. Bogucki i in., Komentarz do ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, (w:) Podatki i opłaty lokalne. Podatek rolny. Podatek leśny. Komentarz, wyd. II, Warszawa 2025, art. 1(a)]. WSA w Łodzi omawiając to pojęcie wskazał, iż: „jak wyjaśniono w orzecznictwie sądów administracyjnych, przymocowanie gotowych elementów do podłoża poprzez zamontowanie (składanie z gotowych części), a nawet ustawienie na podłożu obiektu bez podłączenia spełnia definicję montażu. Inaczej mówiąc - roboty polegające na ustawieniu obiektu na podłożu bez wykonywania prac połączeniowych mieszczą się w pojęciu montażu, o jakim mowa w art. 3 pkt 7 ustawie Prawo budowlane. Pamiętać trzeba, że określenie ustawowe «montaż» nie zostało zdefiniowane w art. 1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l. ani w art. 3 pkt 7 ustawie Prawo budowlane.” (wyrok WSA w Łodzi z dnia 18 lutego 2026 r, sygn. akt I SA/Łd 667/25). Druga przesłanka odwołuje się do tego, że prace te mają być pracami, do których stosuje się przepisy Prawa budowlanego. Także w tym przypadku przesłanki te muszą być spełnione kumulatywnie, by dane prace można było określić mianem robót budowlanych w rozumieniu upol. Tym samym niespełnienie chociaż jednej z tych przesłanek powoduje, że dane prace nie są robotami budowlanymi w rozumieniu upol.

Uzasadnienie stanowiska organu w zakresie pytania nr 1

Stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie jest prawidłowe. Pytanie Wnioskodawcy dotyczyło tego, czy budowlą w rozumieniu upol są obiekty a) (…), e) (…) oraz j) (…). W stanie faktycznym Wnioskodawca wskazał, iż zainstalowanie tych obiektów nie wiązało się z realizacją prac, do których w momencie ich wykonania zastosowanie miały przepisy Prawa budowlanego. Tym samym w świetle poczynionej powyżej wykładni prac tych nie można uznać za roboty budowlane w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2b upol, w związku z czym niespełniona jest także ogólna przesłanka uznania obiektu na budowlę, wynikająca z definicji zawartej w art. 1a ust. 1 pkt 2 upol.W konsekwencji prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż obiekty te nie są budowlami w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 upol.

Uzasadnienie stanowiska organu w zakresie pytania nr 2

Stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie jest prawidłowe. Pytanie Wnioskodawcy dotyczyło tego, czy budowlą w rozumieniu upol są obiekty b) (…), d) (…) oraz f) (…).

W odniesieniu do obiektów b) i f) w odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawca wskazał, iż: „montaż przedmiotowego urządzenia w miejscu jego pracy sprowadzało się do: (…)”. W odniesieniu do obiektu d) we wniosku Wnioskodawca wskazał, że powstał on w wyniku prac polegających na montażu. Jednocześnie w odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawca wskazał, iż zainstalowanie tych obiektów wiązało się z realizacją prac, do których w momencie ich wykonania zastosowanie miały przepisy Prawa budowlanego. Tym samym obiekty te powstały w wyniku robót budowlanych w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2b upol i spełniona jest wobec nich ogólna przesłanka uznania za budowlę.

Rozważyć w konsekwencji należy, czy zaistniały przesłanki w przesłanki zawarte w jednej z lit. a-e definicji budowli. W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że obiekty te wedle informacji zawartych w odpowiedzi na wezwanie nie spełniają definicji budynku zawartej w upol, co w świetle brzmienia art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a upol wymagało stwierdzenia dla dalszego badania możliwości zakwalifikowania obiektu jako budowli.

Przedstawiając własne stanowisko we wniosku Wnioskodawca stwierdził, iż obiekty b) i f) są budowlami w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. c upol, gdyż są urządzeniami technicznymi zamontowanymi bezpośrednio na (…). Wedle tego przepisu budowla to: „urządzenie budowlane - przyłącze oraz urządzenie instalacyjne (…)”. Termin „urządzenia technicznego” nie został zdefiniowany w upol, choć został użyty także w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. d upol. Stosując wykładnię językową można uznać, że urządzenie techniczne to przedmiot o złożonej konstrukcji, wykonujący lub ułatwiający określoną pracę, urządzeniem technicznym nazywa się urządzenie służące do wykonania danego procesu, zgodnie z celem przeznaczenia, urządzenie to składa się z połączonych ze sobą elementów stanowiących spójną, funkcjonalną całość [por. P. Borszowski, K. Winiarski (w:) S. Bogucki i in., Komentarz do ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, (w:) Podatki i opłaty lokalne. Podatek rolny. Podatek leśny. Komentarz, wyd. II, Warszawa 2025, art. 1(a)]. Inne urządzenie techniczne w rozumieniu definicji z art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. c upol ma być inne od pozostałych wymienionych w tym przepisie obiektów tj. przyłączy oraz urządzeń instalacyjnych. Obiekty te razem zostały uznane za urządzenia budowlane. Jednocześnie do zaliczenia do grona budowli konieczne jest stwierdzenie po pierwsze, że dane urządzenie jest bezpośrednio związane z budynkiem lub obiektem, o którym mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a upol, przy czym warunek bezpośredniego związania należy rozumieć jako konieczność fizycznego połączenia oraz po drugie, że jest ono niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.

W odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawca wskazał, iż obiekt b (…) „pełni funkcję (…);”, zaś obiekt f) (…) „pełni funkcję (…);”. Obiekty b) oraz f) są innymi urządzeniami technicznymi, gdyż są to przedmioty o złożonej konstrukcji, służące do (…). Jednocześnie obiekty te zamontowano bezpośrednio na (…), a (…) jest budowlą wymienioną w poz. (…) załącznika nr 4 do upol. Obiekty b) oraz f) są przy tym niezbędne do ich użytkowania, (…). W konsekwencji prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż obiekty b) oraz f) są budowlami w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. c upol.

W odniesieniu do obiektu d) (…) przedstawiając własne stanowisko Wnioskodawca wskazał, iż „należy uznać, że mamy do czynienia z budowlą tożsamą z instalacją (…), która jest wymieniona w poz. (…) Załącznika nr 4.”. W załączniku nr 4 do upol wskazano listę obiektów, o których mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a upol i w poz. (…) wskazano „(…)”. W odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawca wskazał, iż: „(…);”. W konsekwencji mając na uwadze zacytowany opis funkcji obiektu d) trzeba stwierdzić prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy, iż obiekt d) należy uznać za (…), o której mowa w poz. (…) załącznika nr 4 do upol i w związku z tym za budowlę w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a upol.

Uzasadnienie stanowiska organu w zakresie pytania nr 3

Stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie jest prawidłowe co do obiektów oznaczonych we wniosku literami c) (…) i q) (…) oraz nieprawidłowe co do obiektu oznaczonego we wniosku literą t) (…). Pytanie Wnioskodawcy dotyczyło tego, czy budowlą w rozumieniu upol są wspomniane obiekty c), q) oraz t).

W odniesieniu do obiektów c), q) i t) we wniosku Wnioskodawca wskazał, iż ich wiązało się z realizacją prac montażowych. Jednocześnie w odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawca wskazał, iż zainstalowanie tych obiektów wiązało się z realizacją prac, do których w momencie ich wykonania zastosowanie miały przepisy Prawa budowlanego. Tym samym obiekty te powstały w wyniku robót budowlanych w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2b upol i spełniona jest wobec nich ogólna przesłanka uznania za budowlę.

W odniesieniu do obiektu c) w odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawca stwierdził, że instalacje te: „służą do (…);”. Brak jest na gruncie przedstawionego stanu faktycznego przesłanek, iż obiekt ten jest budowlą w rozumieniu upol. Zgodzić trzeba się z Wnioskodawcą, iż obiekt ten nie został wymieniony w załączniku nr 4 do upol, jak również że nie zapewnia on możliwości użytkowania zgodnie z przeznaczeniem obiektu wymienionego w tym załączniku. Jak zaznaczono we wniosku „Charakterystycznym parametrem instalacji technologicznych nie jest długość (…), lecz przepustowość całej instalacji.”. Nie sposób także rozpatrywać tego obiektu jako budowli w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. b-e upol. W konsekwencji prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż obiekt c) nie jest budowlą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 upol.

W odniesieniu do obiektu q) w odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawca stwierdził, że: „(…) pełni funkcję (…);”. Brak jest na gruncie przedstawionego stanu faktycznego przesłanek, iż obiekt ten jest budowlą w rozumieniu upol. Zgodzić trzeba się z Wnioskodawcą, iż obiekt ten nie został wymieniony w załączniku nr 4 do upol, jak również że nie zapewnia on możliwości użytkowania zgodnie z przeznaczeniem obiektu wymienionego w tym załączniku. Nie sposób także rozpatrywać tego obiektu jako budowli w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. b-e upol. W konsekwencji prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż obiekt q) nie jest budowlą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 upol.

W odniesieniu do obiektu t) w odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawca stwierdził, że instalacje te: „służą do (…);”. Jednocześnie zwrócić trzeba uwagę na fakt, że obiekt t) został zainstalowany w budynku wielofunkcyjnym (…), podobnie jak obiekt d) (…), który wedle Wnioskodawcy, którego stanowisko zostało przez organ interpretacyjny uznane za prawidłowe, jest budowlą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a upol. Przypomnieć trzeba, że wedle tego przepisu budowlą jest: „obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w załączniku nr 4 do ustawy, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem”. Skoro w budynku wielofunkcyjnym (…) jest zainstalowana budowla wymieniona w załączniku nr 4 do upol w postaci obiektu d) (…), a obiekt t) (…), to obiekt t) należy uznać za instalację zapewniającą możliwość użytkowania zgodnie z przeznaczeniem obiektu d). W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe, albowiem obiekt t) jest budowlą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a upol.

Uzasadnienie stanowiska organu w zakresie pytania nr 4

Stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie jest prawidłowe. Pytanie Wnioskodawcy dotyczyło tego, czy budowlą w rozumieniu upol są obiekty g) (…), h) (…), i) (…), k) (…), l) (…), m) (…), n) (…), o) (…), p) (…), r) (…) oraz s) (…). W stanie faktycznym Wnioskodawca wskazał, iż zainstalowanie tych obiektów nie wiązało się z realizacją prac, do których w momencie ich wykonania zastosowanie miały przepisy Prawa budowlanego. Tym samym w świetle poczynionej powyżej wykładni prac tych nie można uznać za roboty budowlane w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2b upol, w związku z czym niespełniona jest także ogólna przesłanka uznania obiektu na budowlę, wynikająca z definicji zawartej w art. 1a ust. 1 pkt 2 upol. W konsekwencji prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż obiekty te nie są budowlami w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 upol.

W tym stanie rzeczy zajęto stanowisko wyrażone w sentencji niniejszej interpretacji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnymi błędem lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywa się ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona interpretacja traci swą aktualność (wyrok NSA z dnia 22 maja 2024 r., sygn. akt I FSK 563/23).

Pouczenie

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…) w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa wart. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy - Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą, opinię, o której mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowę wydania tych opinii, opinię w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinię zabezpieczającą w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowę wydania opinii zabezpieczającej w sprawie opodatkowania wyrównawczego może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), tj. na adres: Wójt Gminy Rawa Mazowiecka, Al. Konstytucji 3 Maja 32, 96-200 Rawa Mazowiecka

Zgodnie z brzmieniem art. 14na Ordynacji Podatkowej:

§ 1. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

z zastosowaniem art. 119a;
w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

§ 2. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

RPiO.3120.2.2026

Podsumowanie

Czy ta interpretacja pasuje do Twojego stanu faktycznego?

Teza

Powiązane interpretacje

Treść