F.310.1.2026

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Działając na podstawie art. 14j § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku z dnia 30 czerwca 2026 r. (data wpływu: 2 lipca 2026 r.) o udzielenie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie opodatkowania podatkiem od nieruchomości instalacji chłodniczej, uznaje stanowisko A. S.A.

– za prawidłowe w zakresie uznania instalacji amoniakalnej opisanej we wniosku za instalację zapewniającą możliwość użytkowania budynku produkcyjnego zgodnie z jego przeznaczeniem, a tym samym niestanowiącą odrębnego od budynku przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 14j § 1 i art. 14b § 2, 3 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, stosownie do swojej właściwości, interpretacje indywidualne wydają wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa. Spółka A. S.A. z siedzibą w B., przy piśmie z dnia 30 czerwca 2026 r. (data wpływu: 2 lipca 2026 r.), złożyła wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie opodatkowania podatkiem od nieruchomości.

Ww. wniosek zawierał oświadczenie strony, pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego, zgodnie z art. 14b § 4 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa.

Jednocześnie przedłożono potwierdzenie dokonania wymaganej opłaty skarbowej w kwocie 40 zł za wydanie interpretacji.

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą między innymi na (…), a także produkcji, przetwarzaniu oraz dystrybucji (…). Na terenie zakładu produkcyjnego Spółki znajduje się budynek maszynowni przy mroźni, wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej i zlokalizowany na działce o nr ewidencyjnym 1/1. Został on zaprojektowany w sposób umożliwiający realizację procesów produkcyjnych wymagających utrzymania ściśle określonych parametrów środowiskowych. Budynek został wyposażony w dedykowane instalacje techniczne, w szczególności instalację elektryczną oraz instalację chłodniczą zapewniającą utrzymanie określonych warunków temperaturowych. Została zainstalowana amoniakalna instalacja chłodnicza, która obejmuje elementy zlokalizowane wewnątrz budynku, jak i na jego dachu, tworząc jednolity i zintegrowany technicznie układ.

W skład instalacji wchodzą zarówno przewody służące do transportu czynnika chłodniczego, jak i urządzenia technologiczne, w tym skraplacze. Wszystkie elementy tej instalacji pozostają ze sobą w związku funkcjonalnym i stanowią jedną całość użytkową. Skraplacze zostały połączone z instalacją w sposób trwały, co wyklucza możliwość ich demontażu bez ingerencji w integralność całego systemu. Skraplacze, jako elementy odpowiadające za proces skraplania par amoniaku i odprowadzania ciepła poza budynek, pełnią funkcję kluczową. Ich brak spowodowałby niemożność prowadzenia całego procesu chłodzenia, a co za tym idzie – uniemożliwiłby wykorzystanie budynku zgodnie z jego przeznaczeniem.

Pytania do przedstawionego stanu faktycznego

W związku z przedstawionym powyżej opisem stanu faktycznego Wnioskodawca zwraca się do Burmistrza Miasta Sokołów Podlaski z pytaniem, czy w świetle przepisów ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych instalacja chłodnicza opisana w przedstawionym stanie faktycznym, wraz ze wchodzącymi w jej skład skraplaczami, stanowi instalację zapewniającą możliwość użytkowania budynku produkcyjnego zgodnie z jego przeznaczeniem, a w konsekwencji nie stanowi odrębnego od budynku przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości, tj. nie stanowi budowli, lecz stanowi część budynku.

Stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że instalacja chłodnicza, o której mowa w przedstawionym stanie faktycznym, jest instalacją zapewniającą możliwość użytkowania budynku produkcyjnego zgodnie z jego przeznaczeniem, a tym samym nie stanowi odrębnego od budynku przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości, tj. przedmiotu opodatkowania, o którym mowa w art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Zgodnie ze wskazanym przepisem budynek definiuje się jako „obiekt wzniesiony w wyniku robót budowlanych wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz który posiada fundamenty i dach, z wyłączeniem obiektu, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność”.

Instalacje zapewniające możliwość użytkowania budynku zgodnie z jego przeznaczeniem nie stanowią odrębnego od budynku przedmiotu opodatkowania i w konsekwencji nie podlegają odrębnemu opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. W takim przypadku przedmiotem opodatkowania jest budynek wraz z instalacjami, a podstawą opodatkowania jest powierzchnia użytkowa.

Przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie zawierają ani definicji instalacji zapewniającej możliwość użytkowania budynku zgodnie z jego przeznaczeniem, ani nie przewidują zamkniętego katalogu takich instalacji. Niemniej jednak w uzasadnieniu do projektu ustawy nowelizującej ustawę o podatkach i opłatach lokalnych wskazano, iż „instalacje wodociągowe, elektroenergetyczne, cieplne, telekomunikacyjne, a także gazowe nie będą stanowiły odrębnego przedmiotu opodatkowania i nie będą podlegały opodatkowaniu, gdyż podstawą opodatkowania budynku będzie jego powierzchnia użytkowa”.

Na potwierdzenie Spółka powołuje się na odpowiedź Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 21 stycznia 2026 r. na interpelację nr 14440 posła Janusza Kowalskiego, sygn. DPL 2.054.1.2026, w której stwierdzono, że „niezależnie od stanu prawnego, w tym jego zmiany obowiązującej od 1 stycznia 2025 roku, na podstawie przepisów ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości był i jest budynek rozumiany jako obiekt wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem. O zakwalifikowaniu instalacji do tej kategorii przesądza ich służebna rola wobec budynku. Pomimo iż te instalacje jako część budynku są w znaczeniu normatywnym przedmiotem opodatkowania, ich wartość nie ma wpływu na wysokość zobowiązania podatkowego, gdyż podstawą opodatkowania budynków jest ich powierzchnia użytkowa”.

Rodzaj i zakres instalacji, które mogą być uznane za integralną część budynku, są zależne od funkcji danego budynku. Inne rodzaje instalacji będą zapewniać możliwość użytkowania zgodnie z przeznaczeniem w przypadku budynku produkcyjnego, a inne w przypadku budynku biurowego, centrum handlowego czy budynku mieszkalnego.

Powyższe potwierdza Ministerstwo Finansów w uzasadnieniu nowelizacji ustawy: „zakres/rodzaj instalacji mieszczący się w definicji budynku będzie zależny od jego przeznaczenia, bo budynek szpitala czy hala produkcyjna ze względu na swoją specyfikę wymaga innych rodzajów instalacji, na przykład instalacji tlenowej w szpitalu, niż standardowy budynek”.

Ponadto przeznaczenie konkretnego budynku determinuje rodzaj instalacji, w które ten budynek musi być wyposażony. Kluczowe jest ustalenie, czy bez danej instalacji budynek spełniałby swoją gospodarczą rolę, czy mógłby realizować cele, do których został wzniesiony.

Wnioskodawca wskazuje, iż w budynku produkcyjnym Spółki konieczne jest zachowanie odpowiednich warunków temperaturowych do prowadzenia procesów produkcyjnych, wiążących się ze ścisłymi wymogami sanitarnymi. Instalacja chłodnicza jest zatem niezbędna do prawidłowego funkcjonowania budynku zgodnie z jego przeznaczeniem.

Dodatkowo Wnioskodawca powołuje się również na pozytywne stanowisko Burmistrza Miasta Jarosławia, wyrażone w tożsamym stanie prawnym i analogicznym stanie faktycznym w interpretacji podatkowej tego organu z dnia 12 maja 2026 r., sygn. FK.3120.1.1.2026.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że instalacja chłodnicza wraz z będącymi jej elementem skraplaczami, o której mowa w przedstawionym stanie faktycznym, jest instalacją zapewniającą możliwość użytkowania budynku produkcyjnego zgodnie z jego przeznaczeniem, a tym samym nie stanowi odrębnego od budynku przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości, o którym mowa w art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.

Ocena Burmistrza Miasta Sokołów Podlaski

Organ podatkowy, dokonując interpretacji, zważył, co następuje:

Na wstępie podkreślenia wymaga, że podany we wniosku stan istniejący oraz sformułowane pytanie prawne będą stanowić jedyną podstawę faktyczną wydanej interpretacji i tym samym wyznacza granice, w jakich interpretacja będzie mogła wywołać określone w ustawie skutki prawne.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2025 r. poz. 707 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane:

1. grunty;

2. budynki lub ich części;

3. budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2025 r., pod pojęciem budynku należy rozumieć obiekt wzniesiony w wyniku robót budowlanych, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz który posiada fundamenty i dach, z wyłączeniem obiektu, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność. Z definicji budynku wynika, że instalacje zapewniające możliwość użytkowania budynku zgodnie z jego przeznaczeniem są częścią budynku. Warto więc zauważyć, że zgodnie z powyższą definicją w skład budynku wchodzą instalacje zapewniające możliwość użytkowania budynku zgodnie z przeznaczeniem i ten rodzaj instalacji nie stanowi odrębnego od budynku przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości.

Przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości był i jest budynek rozumiany jako obiekt wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem. O zakwalifikowaniu instalacji do tej kategorii przesądza ich służebna rola wobec budynku.

Z uwagi na to, iż przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie definiują terminu „instalacji zapewniających możliwość użytkowania zgodnie z przeznaczeniem”, zagadnienie to należało szczegółowo przeanalizować.

Przeznaczenie budynku determinuje rodzaj instalacji, urządzeń lub innych elementów, w które obiekt jest wyposażony. Instalacje i wyposażenie budynków przemysłowych to z reguły wysoce specjalistyczne i skomplikowane instalacje oraz urządzenia technologiczne.

Instalacje technologiczne są kluczowymi elementami tego budynku, gdyż zapewniają możliwość użytkowania budynku zgodnie z jego przeznaczeniem. To przeznaczenie budynków określa, jakie instalacje stanowią jeden obiekt budowlany. Instalacje niezbędne do działania budynku i wykorzystywania go do określonych celów traktować należy jako niezbędny element budynku. Uznać należy, iż to przeznaczenie budynków określa, jakie instalacje stanowią jeden obiekt budowlany z budynkiem, zapewniając jego użytkowanie zgodnie z przeznaczeniem.

Rozgraniczenie pojęcia budynku i budowli było choćby przedmiotem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 grudnia 2017 r., sygn. SK 48/15, zgodnie z którego uzasadnieniem konieczne jest odwołanie się do przesłanki funkcji określonego obiektu, wziąwszy pod uwagę, przykładowo, jego przeznaczenie, wyposażenie oraz sposób i możliwość wykorzystania.

Budynek stanowi nierozerwalną całość nie tylko z podstawowymi instalacjami, ale w przypadku gdy tenże budynek ma charakter produkcyjny, instalacjami takimi będą także instalacje technologiczne lub produkcyjne, takie jak instalacje gazów technicznych, sprężonego powietrza, instalacje dostarczające półprodukty i surowce do przetworzenia czy instalacje odciągające pył, zanieczyszczenia i gazy powstające podczas produkcji.

Ponieważ utrzymanie określonej temperatury jest warunkiem dopuszczalności użytkowania budynku zgodnie z jego funkcją, można argumentować, że instalacja chłodnicza, w tym wchodzące w jej skład skraplacze, stanowi instalację zapewniającą możliwość użytkowania budynku zgodnie z jego przeznaczeniem. W takiej sytuacji instalacja chłodnicza nie stanowi odrębnej budowli, a zatem nie podlega odrębnemu opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Instalacje techniczne i obiekty technologiczne znajdujące się w budynkach przeznaczonych do pełnienia określonych funkcji stanowią wyposażenie tych budynków. Aby instalacja była uznana za część budynku, a nie za odrębną budowlę, musi pozostawać funkcjonalnie związana z budynkiem, umożliwiać jego użytkowanie zgodnie z przeznaczeniem oraz stanowić element technicznie zintegrowany z obiektem. Taka sytuacja ma w istocie miejsce w przedmiotowej sprawie.

W przedstawionym stanie faktycznym instalacja chłodnicza służy utrzymaniu parametrów niezbędnych do funkcjonowania budynku produkcyjnego (…), a jej elementy wkomponowane są w strukturę budynku.

Burmistrz Miasta Sokołów Podlaski uznaje stanowisko podatnika za prawidłowe. Opisana we wniosku instalacja chłodnicza (w tym wchodzące w jej skład skraplacze), stanowiąca integralną i trwale związaną z budynkiem instalację, umożliwiającą utrzymanie parametrów koniecznych do jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, może być kwalifikowana jako instalacja budynku w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, a tym samym nie stanowi odrębnego przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości.

Podkreślić należy dodatkowo, iż zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 czerwca 2026 r., sygn. I SA/Wr 70/26, „W przypadku umiejscowienia określonych obiektów w budynkach wymagane jest ustalenie ich roli, tj. tego, czy stanowią one rolę służebną wobec budynku, w którym się znajdują – a więc umożliwiają jego wykorzystanie zgodnie z przeznaczeniem, czy też występuje sytuacja odwrotna”.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego Burmistrz Miasta Sokołów Podlaski stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy w kwestii zakwalifikowania instalacji chłodniczej przedstawionej we wniosku do instalacji zapewniających możliwość użytkowania budynku produkcyjnego zgodnie z jego przeznaczeniem, a tym samym niestanowiącej odrębnego od budynku przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości, jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będący przedmiotem interpretacji będzie pokrywał się ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

POUCZENIE

Na niniejszą interpretację przysługuje stronie prawo wniesienia skargi z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację, do usunięcia naruszenia prawa.

Wezwanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2026 r. poz. 143). Skargę do WSA wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 ww. ustawy) w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a w przypadku nieudzielenia odpowiedzi na wezwanie – w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem Burmistrza Miasta Sokołów Podlaski (art. 54 § 1 ww. ustawy).