0111-KDIB1-3.4010.497.2026.1.PC

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej, w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest polskim rezydentem dla celów podatkowych. Spółka podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej bez względu na miejsce ich osiągania. Rok podatkowy Spółki odpowiada kalendarzowemu. Spółka jest dużym przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów Załącznika I do Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą, której przeważającym przedmiotem jest produkcja wyrobów cukierniczych (PKD 10.82.Z). Działalność Wnioskodawcy obejmuje produkcję (…) (dalej łącznie jako: „Wyroby”). Spółka sprzedaje Wyroby pod własnym brandem lub dla sieci handlowych, które sprzedają je pod marką własną.

Decyzja o wsparciu

Spółka uzyskała decyzję o wsparciu nr (…) z dnia (…) 2021 r. (dalej: „DoW”), wydaną przez właściwego zarządzającego Specjalną Strefą Ekonomiczną. DoW została następnie czterokrotnie zmieniona na wniosek Spółki decyzjami Ministra Rozwoju i Technologii (dalej: „Minister”):

· z dnia (…) 2024 r. nr (…) m.in. poprzez wydłużenie terminu zakończenia nowej inwestycji (dalej: „Decyzja o zmianie 1”),

· z dnia (…) 2025 r. nr (…) m.in. poprzez ponowne wydłużenie terminu zakończenia nowej inwestycji (dalej: „Decyzja o zmianie 2”),

· z dnia (…) 2025 r. nr (…) m.in. poprzez ponowne wydłużenie terminu zakończenia nowej inwestycji (dalej: „Decyzja o zmianie 3”),

· z dnia (…) 2026 r. nr (…) m.in. poprzez ponowne wydłużenie terminu zakończenia nowej inwestycji (dalej: „Decyzja o zmianie 4”).

Zakres inwestycji

Inwestycja, o której mowa w DoW, polega na dywersyfikacji produkcji istniejącego zakładu w N. (dalej: „zakład w N.”), poprzez wdrożenie nowych, dotychczas nieprodukowanych w zakładzie w N. produktów. Dywersyfikacja zakładała rezygnację z mniej perspektywicznego asortymentu, który był wcześniej produkowany w zakładzie w N. i wprowadzenie w to miejsce Wyrobów (dalej: „Inwestycja”). Przedmiotem Inwestycji było utworzenie nowego wydziału produkcyjnego dla Wyrobów, w związku z czym konieczna była również przebudowa i modernizacja dotychczasowej hali produkcyjnej, a następnie instalacja nowych linii produkcyjnych dla Wyrobów i urządzeń towarzyszących.

Realizacja Inwestycji wymagała w pierwszej kolejności (pierwszy etap) reorganizacji istniejącej przestrzeni produkcyjnej zakładu w N. W tym celu, Spółka przeprowadziła prace związane z likwidacją dotychczasowych wydziałów produkcyjnych w celu zwolnienia niezbędnej powierzchni produkcyjnej. Następnie przeprowadziła rozbudowę oraz modernizację hali produkcyjnej i pozostałej niezbędnej infrastruktury (np. instalacje technologiczne, przeciwpożarowe czy przyłącza mediów), tak, aby dostosować zakład w N. do nowego wydziału produkcyjnego.

Po przeprowadzeniu powyższych prac Wnioskodawca przystąpił do drugiego etapu Inwestycji. W zakładzie w N. utworzono nowy wydział produkcyjny, przeznaczony do produkcji Wyrobów. Prace na tym etapie objęły w szczególności zakup i montaż trzech nowych linii technologicznych przeznaczonych do produkcji (…) (tzw. Linia M.), (…) (tzw. Linia Ma.) oraz (…) (tzw. Linia L.) (dalej łącznie jako: „Linie Produkcyjne”), zakup i montaż zautomatyzowanych maszyn pakujących oraz prace związane z bezpośrednim dostosowaniem hali produkcyjnej do nowych urządzeń.

Powyższe dwa etapy Inwestycji były ze sobą ściśle powiązane. Realizacja etapu drugiego, tj. instalacja nowych Linii Produkcyjnych i pozostałych urządzeń (jak maszyny pakujące) była uzależniona od uprzedniej likwidacji poprzednich wydziałów produkcyjnych funkcjonujących w zakładzie w N. oraz odpowiedniego dostosowania tego zakładu pod nową infrastrukturę (tj. modernizacja i rozbudowa zakładu w N.). Wnioskodawca nie mógł podejmować kolejnych prac niezależnie od siebie lub w dowolnej kolejności. Powodowało to między innymi, że opóźnienie jednych prac wpływało na opóźnienie następnych działań, co było przyczyną kolejnych zmian DoW i przesuwania terminu zakończenia Inwestycji.

Środki trwałe związane z Inwestycją

W ramach Inwestycji Wnioskodawca nabywał elementy (w tym urządzenia i infrastrukturę) związane z przebudową i modernizacją istniejącego zakładu w N. (etap pierwszy), a także urządzenia i inne elementy związane z utworzeniem nowego wydziału produkcji Wyrobów (etap drugi).

Rozbudowa i modernizacja zakładu w N. trwały sukcesywnie od 2021 r. (prace rozpoczęto po wystąpieniu z wnioskiem o wydanie DoW). Pierwsze środki trwałe związane z rozbudową i modernizacją hali produkcyjnej ujęto w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych (dalej jako: „Ewidencja”) w październiku 2023 r. jako ulepszenie, zwiększające wartość początkową dotychczas przyjętego środka trwałego (budynku produkcyjnego). Kolejne środki trwałe z pierwszego etapu Inwestycji były wprowadzane do ewidencji sukcesywnie wraz z postępem Inwestycji.

Drugim etapem Inwestycji było wyposażenie nowego wydziału produkcyjnego Wyrobów w nowe Linie Produkcyjne oraz maszyn i urządzenia do pakowania Wyrobów. Urządzenia i elementy Linii Produkcyjnych oraz maszyn i urządzeń do pakowania były sukcesywnie dostarczane do Spółki i montowane w nowym wydziale produkcyjnym, przy czym kompletowanie każdej z Linii Produkcyjnych następowało w różnym czasie, zgodnie z przyjętym przez Spółkę harmonogramem oraz możliwością ich montażu i przyjęcia do używania. Na Linie Produkcyjne składa się wiele poszczególnych urządzeń, np. (…).

Pierwsze przyjęcie środka trwałego związanego z Liniami Produkcyjnymi nastąpiło w grudniu 2023 r. Był to jeden z elementów do linii technologicznej, tj. sprzęt komputerowy wykorzystywany do rozliczania produkcji na liniach technologicznych. Kolejne elementy Linii Produkcyjnych były wprowadzane do Ewidencji sukcesywnie, w miarę postępowania Inwestycji w latach 2024-2026. Do końca 2025 r. Wnioskodawca przyjął większość środków trwałych związanych z Liniami Produkcyjnymi. W pierwszej połowie 2026 r. przyjął do Ewidencji pojedyncze środki trwałe, dla których wystąpiły opóźnienia w odbiorach technicznych – to stanowiło także podstawę dla wystąpienia o zmianę Decyzji o wsparciu w ramach Decyzji o zmianie nr 4. Natomiast maszyny i urządzenia do pakowania, stanowiące końcowy etap procesu produkcyjnego Wyrobów, wprowadzono do Ewidencji w grudniu 2025 r.

Do końca 2025 r. Spółka wprowadziła zatem do ewidencji większość istotnych dla Inwestycji środków trwałych związanych z etapem pierwszym i drugim, w tym: infrastrukturę związaną z przebudową i rozbudową zakładu w N., urządzenia i inne elementy składające się na Linie Produkcyjne oraz maszyny do pakowania. Elementy te były na tyle zaawansowane i powiązane ze sobą, że pozwalały Wnioskodawcy na produkcję Wyrobów w zakładzie w N. (pomimo braku przyjęcia do używania ostatnich, pojedynczych środków trwałych związanych z Inwestycją, które jak wskazano wyżej, były jeszcze przyjmowane w pierwszej połowie 2026 r.).

Pierwszy wydatek związany z Inwestycją

Jak wskazano wyżej, w początkowym okresie realizacji Inwestycji Spółka ponosiła przede wszystkim wydatki związane z modernizacją i rozbudową istniejących środków trwałych, a następnie wydatki związane z nabyciem nowych, niezbędnych dla etapu pierwszego elementów uznawanych później za środki trwałe. W drugim etapie Spółka ponosiła z kolei wydatki związane głównie z nabyciem nowych środków trwałych, tj. urządzeń i elementów składowych Linii Produkcyjnych i urządzenia do pakowania Wyrobów.

Pierwsze wydatki w znaczeniu kasowym, związane z realizacją Inwestycji, zostały poniesione przez Spółkę w styczniu 2022 r. Były to wydatki dotyczące modernizacji istniejącego środka trwałego (hali produkcyjnej zakładu w N.).

Produkcja i pierwsza sprzedaż Wyrobów

Przed podjęciem omawianej Inwestycji, Spółka nie produkowała Wyrobów w zakładzie w N. (jednak takie Wyroby były i są nadal produkowane w drugim zakładzie Spółki, który nie jest objęty DoW). W ramach pierwszego etapu Inwestycji, tj. rozbudowy i modernizacji zakładu produkcyjnego nie było możliwe prowadzenie produkcji Wyrobów w zakładzie w N., ponieważ Spółka nie posiadała odpowiedniej ku temu infrastruktury. W drugim etapie Inwestycji doszło do zamontowania urządzeń i elementów składowych poszczególnych Linii Produkcyjnych, co pozwoliło na pierwsze próby produkcyjne poszczególnych Wyrobów (próby te odbywały się jeszcze przed przyjęciem do Ewidencji Linii Produkcyjnych).

W związku z powyższym pierwsza produkcja poszczególnych Wyrobów w zakładzie w N. miała miejsce w następujących terminach:

· (…) (Linia L.) – grudzień 2022 r.,

· (…) (Linia M.) – czerwiec 2024 r.,

· (…) (Linia Ma.) – maj 2025 r.

Wyprodukowane Wyroby spełniały wymogi jakościowe, pozwalające na ich sprzedaż do klientów Spółki. Pierwsza sprzedaż (…) nastąpiła w styczniu 2023 r., (…) w czerwcu 2024 r., a (…) w czerwcu 2025 r. (a zatem osiągnięto pierwszy przychód). W kolejnych miesiącach (od pierwszej produkcji poszczególnych Wyrobów) Spółka produkowała Wyroby, jednak z uwagi na fakt, że Inwestycja była wciąż w toku, a poszczególne elementy Linii Produkcyjnych dodawane i dostosowywane, produkcja Wyrobów w zakładzie w N. nie odbywała się w docelowym dla tych linii pełnym wymiarze produkcyjnym.

W związku z przedstawionym stanem faktycznym Wnioskodawca chciałby potwierdzić, od jakiego momentu ma prawo rozpocząć korzystanie ze zwolnienia z podatku dochodowego dla dochodów osiąganych w ramach działalności realizowanej na podstawie wydanej DoW, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”) (dalej jako: „zwolnienie strefowe”), na terenie określonym w tej DoW.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca jest uprawniony do korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT począwszy od momentu, w którym przyjął do używania wszystkie kluczowe dla Inwestycji środki trwałe oraz uzyskał pierwszy przychód (dochód) ze sprzedaży Wyrobów wytworzonych przy użyciu tych środków trwałych?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca jest uprawniony do korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT począwszy od momentu, w którym przyjął do używania wszystkie kluczowe dla Inwestycji środki trwałe oraz uzyskał pierwszy przychód (dochód) ze sprzedaży Wyrobów wytworzonych przy użyciu tych środków trwałych.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Uwagi ogólne (podstawa prawna)

Ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 469; dalej: „ustawa o WNI”), wprowadziła mechanizm wsparcia dla przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu realizacji nowej inwestycji.

Zgodnie z § 12 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (t. j. Dz. U. 2025 r., poz. 108) do spraw wszczętych i niezakończonych oraz decyzji o wsparciu wydanych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia stosuje się przepisy Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz. U. z 2018 r. poz. 1713; dalej: „Rozporządzenie RM”). Zatem, w odniesieniu do DoW wydanej dla Spółki w dniu (…) 2021 r. mają zastosowanie regulacje Rozporządzenia RM.

Na podstawie § 9 ust. 1 Rozporządzenia RM, wsparcie z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy, począwszy od miesiąca, w którym poniósł te koszty po dniu wydania decyzji o wsparciu, aż do wygaśnięcia decyzji o wsparciu lub wyczerpania maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej, w zależności od tego, które zdarzenie wystąpi wcześniej.

Zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 2 i 3 Rozporządzenia RM, do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem na nowe inwestycje zalicza się:

a) koszty będące ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

b) kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych,

– pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione w okresie realizacji inwestycji.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT w brzmieniu do 31 grudnia 2021 r. wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2020 r. poz. 1752).

Od 1 stycznia 2022 r. ww. przepis ustawy o CIT wskazuje natomiast, że wolne od podatku dochodowego są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2024 r. poz. 459 oraz z 2025 r. poz. 278), i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu.

Na podstawie art. 17 ust. 4 ustawy o CIT, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r., zwolnienie podatkowe, o którym mowa w ust. 1 pkt 34a, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu. Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 6a w przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza terenem określonym w decyzji o wsparciu, działalność prowadzoną na terenie określonym w decyzji o wsparciu wydziela się organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o przychody i koszty uzyskania przychodów jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność określoną w zezwoleniu lub w decyzji o wsparciu.

Warunki uprawniające do korzystania ze zwolnienia strefowego.

Z treści cytowanych powyżej przepisów Rozporządzenia RM oraz ustawy o CIT wynika, że w celu skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, podatnik musi:

1. uzyskać decyzję o wsparciu na realizację nowej inwestycji,

2. ponieść koszty kwalifikowane w ramach realizacji nowej inwestycji, które będą miały wpływ na osiągane przychody (zgodnie z metoda kasową),

3. w przypadku kosztów kwalifikowanych w postaci wydatków na nabycie lub wytworzenie środków trwałych – ująć dane środki trwałe w Ewidencji oraz

4. uzyskać przychód (dochód) z nowej inwestycji w ramach działalności gospodarczej prowadzonej w zakresie określonym w decyzji o wsparciu oraz na terenie określonym w tej decyzji, a w przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności także poza terenem określonym w decyzji o wsparciu, podatnik zobowiązany jest do wydzielenia przychodów i kosztów dla działalności określonej w decyzji o wsparciu, prowadzonej na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu.

W ocenie Wnioskodawcy, dopiero łączne spełnienie wskazanych powyżej przesłanek uprawnia do rozpoczęcia korzystania ze zwolnienia strefowego. Wsparcie na realizację nowej inwestycji polega na zwolnieniu z podatku dochodu uzyskanego z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu. Dopóki więc podatnik nie uzyska takiego dochodu nie może skorzystać ze wsparcia na podstawie ustawy o WNI (a w konsekwencji zwolnienia na podstawie ustawy o CIT). Nie można natomiast mówić o uzyskaniu dochodu, dopóki podatnik nie osiągnie przychodów, które będą następstwem dokonanej nowej inwestycji, czyli przychodu wypracowanego w oparciu o zespół składników majątkowych nabytych lub wytworzonych w ramach wydatków związanych z nową inwestycją, której dotyczy decyzja o wsparciu. Ponadto, działalność ta powinna być prowadzona na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu.

Zdaniem Wnioskodawcy zatem, zwolnienie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, przysługuje najwcześniej od momentu, w którym zostanie uzyskany przychód (dochód) z nowej inwestycji, rozumiany jako przychód (dochód) wypracowany w oparciu o składniki majątkowe nabyte/wytworzone w ramach realizacji nowej inwestycji, o której mowa w decyzji o wsparciu. Zatem, w ocenie Wnioskodawcy nie chodzi tu o jakikolwiek przychód osiągnięty z działalności określonej w decyzji o wsparciu, ale właśnie o przychód (dochód) wypracowany z nowej inwestycji – czyli wypracowany przy wykorzystaniu składników majątkowych i niemajątkowych, które były przez podatnika nabyte lub wytworzone w związku z realizacją nowej Inwestycji.

W ocenie Wnioskodawcy, powyższe sprowadza się do tego, aby wszystkie elementy składające się na nową inwestycję stanowiły spójną infrastrukturę, pozwalającą na prowadzenie działalności określonej w decyzji o wsparciu. Przy czym w przypadku nowej inwestycji polegającej na dywersyfikacji, kluczowe jest, aby taka infrastruktura pozwalała na działalność w zakresie nowych, uprzednio nieprodukowanych w danym zakładzie produktów. Oznacza to, że przy dywersyfikacji działalności nierzadko konieczne jest wytworzenie i nabycie nowej infrastruktury oraz zmiany w dotychczasowej infrastrukturze zakładu. Skoro bowiem dywersyfikacja służy uruchomieniu w danym zakładzie zupełnie nowej produkcji, dotychczas niewystępującej w takim zakładzie, to zasadnym jest ocena tej infrastruktury jako spójnej całości, która swoim stopniem zaawansowania budowlanego i technologicznego pozwala w pełni na prowadzenie określonej w decyzji o wsparciu działalności gospodarczej.

Dodatkowo wskazać należy, że za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą uznaje się m.in. koszty inwestycji poniesione na zakup albo wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych. Cytowany powyżej przepis § 8 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia RM wprowadza w tym względzie warunek, że środki trwałe, zarówno nabyte jak i wytworzone we własnym zakresie, muszą zostać wprowadzone do Ewidencji. Wobec powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, samo poniesienie wydatku (kasowo) na nabycie lub wytworzenie środka trwałego nie stanowi jeszcze o momencie uznania tego wydatku za koszt kwalifikowany, ponieważ konieczne jest przyjęcie środka trwałego do Ewidencji.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz konieczność powiązania dywersyfikacji z wytworzeniem nowej infrastruktury, pozwalającej na produkcję nowych produktów, zdaniem Wnioskodawcy kluczowe dla oceny momentu rozpoczęcia stosowania zwolnienia jest fakt przyjęcia tej nowej infrastruktury do używania, a nie tylko wyłącznie poniesienie na tę infrastrukturę wydatków w znaczeniu kasowym.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku nowej inwestycji polegającej na dywersyfikacji działalności istotne jest także, że zwolnieniu może podlegać wyłącznie przychód pochodzący z tej dywersyfikacji, tj. z wytworzenia produktów uprzednio nieprodukowanych w danym zakładzie produkcyjnym i wprowadzonych do tego zakładu w ramach nowej inwestycji. Stanowisko to oparte jest o objaśnienia podatkowe z dnia 6 marca 2020 r. dotyczące sposobu ustalania dochodu zwolnionego z opodatkowania podatkiem dochodowym, osiągniętego z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (dalej jako: „Objaśnienia”), gdzie wskazano: „W sytuacji gdy nowa inwestycja związana jest z dywersyfikacją produkcji przedsiębiorstwa przez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w przedsiębiorstwie, przychodem stanowiącym podstawę do obliczenia dochodu zwolnionego z opodatkowania jest wyłącznie przychód osiągnięty z tych nowych produktów. (…) Jeżeli nowa inwestycja związana jest z dywersyfikacją produkcji przedsiębiorstwa przez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w przedsiębiorstwie, kosztami uzyskania przychodów z tej nowej inwestycji, stanowiącymi podstawę ustalenia dochodu zwolnionego z opodatkowania, są koszty związane bezpośrednio i pośrednio z produkcją tych nowych produktów”.

Ponadto, jak wskazano wyżej, w przypadku, gdy dany przedsiębiorca prowadzi działalność w kilku zakładach produkcyjnych, wówczas zwolnieniu może podlegać wyłącznie dochód pochodzący z działalności prowadzonej na terenie decyzji o wsparciu. W takich przypadkach zatem przedsiębiorca zobowiązany jest do wyodrębnienia dochodów z zakładu znajdującego się na terenie inwestycji określonym w decyzji o wsparciu od dochodu pochodzącego z zakładu znajdującego się poza tym terenem. W przypadku, gdy takie wyodrębnienie nie zostanie zapewnione, przedsiębiorca nie może skorzystać ze zwolnienia strefowego, gdyż prowadziłoby to zwolnienia z podatku dochodów, które powinny być opodatkowane.

Uwzględniając powyższe, Wnioskodawca uważa, że aby przychód (dochód) podatnika mógł korzystać ze zwolnienia strefowego, konieczne jest łączne spełnienie następujących warunków:

1. przychód musi zostać osiągnięty na terenie określonym w decyzji o wsparciu;

2. przychód musi zostać osiągnięty z działalności określonej w decyzji o wsparciu, tj. pochodzić z produkcji nowych produktów wprowadzonych do zakładu (dywersyfikacja);

3. przychód musi zostać wypracowany z wykorzystaniem infrastruktury wytworzonej w ramach nowej inwestycji;

4. przychód musi zostać przypisany do działalności realizowanej na podstawie decyzji o wsparciu i wyodrębniony od przychodu z pozostałej działalności podatnika.

Zatem, biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca uważa, że w przypadku nowej inwestycji polegającej na dywersyfikacji działalności gospodarczej, istotne jest osiąganie przychodów z tej dywersyfikacji, tj. ze sprzedaży produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie, przy uwzględnieniu, że przychody (dochód) zostały wypracowane z wykorzystaniem infrastruktury powstałej w ramach tej inwestycji. Zdaniem Wnioskodawcy, kluczowe jest tu również, aby ta nowa infrastruktura, powstała w ramach nowej inwestycji, tworzyła funkcjonalny, wyodrębniony zespół składników majątku umożliwiający prowadzenie działalności produkcyjnej w zakresie przewidzianej dywersyfikacji produktów, a także aby elementy składające się na tę infrastrukturę zostały przyjęte do używania. Dopiero od momentu łącznego wypełnienia wszystkich przesłanek możliwe jest w ocenie Wnioskodawcy rozpoczęcie korzystania ze zwolnienia strefowego. Przy czym istotne jest także wyodrębnienie przez podatnika przychodu pochodzącego z działalności określonej w decyzji o wsparciu od dochodu z działalności prowadzonej poza terenem określonym w tej decyzji.

Powyższe prowadzi do wniosku, że momentem, od którego przedsiębiorca uzyskuje uprawnienie do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, jest miesiąc, w którym wykazany został przychód (dochód) wygenerowany w ramach produkcji produktów uprzednio nieprodukowanych w danym zakładzie (dywersyfikacja), przy czym przychody (dochód) są wypracowane przy wykorzystaniu infrastruktury powstałej w ramach nowej inwestycji, tworzącej funkcjonalny, wyodrębniony zespół składników majątku umożliwiający prowadzenie działalności produkcyjnej w zakresie całej przewidzianej dywersyfikacji, pod warunkiem przyjęcia tych składników do używania.

Spełnienie warunków uprawniających do korzystania ze zwolnienia strefowego przez Wnioskodawcę

Biorąc pod uwagę treść powołanych powyżej przepisów i opis stanu faktycznego Wnioskodawca uważa, że wypełnia powyższe warunki, ponieważ:

1. Wnioskodawca uzyskał decyzję o wsparciu na realizację nowej Inwestycji

Na rzecz Spółki została wydana DoW na realizację Inwestycji, która następnie była przedmiotem zmian w drodze decyzji zmieniających.

2. Wnioskodawca rozpoczął ponoszenie kosztów kwalifikowanych w ramach realizacji nowej Inwestycji, które miały wypływ na osiągane przychody

Po uzyskaniu DoW Spółka rozpoczęła ponoszenie wydatków w związku z Inwestycją. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego pierwsze poniesione koszty były związane z rozbudową i modernizacją środków trwałych (zakładu w N.), o których mowa w § 8 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia RM. Wydatki te ponoszono w znaczeniu kasowym począwszy od stycznia 2022 r.

W kolejnych okresach prowadzenia Inwestycji Wnioskodawca ponosił także wydatki na nabycie nowych środków trwałych, o których mowa w § 8 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia RM.

Koszty ponoszone w ramach Inwestycji przekładają się i będą przekładały w przyszłości na zwiększenie zdolności produkcyjnych i sprzedaż Wyrobów. Wobec tego wydatki te doprowadziły do osiągania przychodów w związku z prowadzoną Inwestycją.

3. Wnioskodawca wprowadził do Ewidencji środki trwałe nabyte/wytworzone, w związku z którymi poniesione zostały koszty kwalifikowane

Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca sukcesywnie wprowadza do Ewidencji poszczególne elementy Inwestycji. Pierwsze środki trwałe zostały wprowadzone do Ewidencji w październiku 2023 r. i stanowiły element rozbudowy i modernizacji istniejącego środka trwałego (etap pierwszy Inwestycji). Jednakże, sama modernizacja i rozbudowa środków trwałych nie pozwalała jeszcze na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie produkcji Wyrobów wprowadzonych w ramach dywersyfikacji.

Kolejne środki trwałe, związane z rozbudową i modernizacją (etap pierwszy) oraz Liniami Produkcyjnymi i maszynami do pakowania (etap drugi) przyjmowane były sukcesywnie w latach 2024-2026. Jednakże, jak wskazano w opisie stanu faktycznego na skutek stopniowego przyjmowania do Ewidencji środków trwałych związanych z Inwestycją, pod koniec 2025 r. przyjęto większość składników związanych z Liniami Produkcyjnymi, a w grudniu 2025 r. przyjęto maszyny pakujące, stanowiące ostatnie ogniwo procesu produkcyjnego. W pierwszej połowie 2026 r. przyjmowano już pojedyncze środki trwałe, dla których wystąpiły opóźnienia w odbiorach technicznych.

Zatem w ocenie Wnioskodawcy na koniec 2025 r. (grudzień 2025 r.) przyjęto do używania kluczowe dla Inwestycji środki trwałe, pozwalające Spółce na produkcję Wyrobów, pomimo braku przyjęcia do używania pojedynczych środków trwałych, dla których wystąpiły opóźnienia w odbiorach technicznych.

4. Wnioskodawca uzyskuje przychody (dochód) z nowej Inwestycji

Wnioskodawca wskazuje, że pierwsze przychody ze sprzedaży poszczególnych Wyrobów zostały już osiągnięte. Jak wskazano w stanie faktycznym, przychody te były wynikiem pierwszych produkcji poszczególnych wyrobów na nowych Liniach Produkcyjnych, których jakość pozwalała na ich sprzedaż do klientów Spółki (pomimo, że produkcja ta nie odbywała się w pełnym zakładanym wymiarze produkcyjnym).

Zdaniem Wnioskodawcy jednak, fakt osiągnięcia pierwszych przychodów ze sprzedaży poszczególnych Wyrobów nie jest wystarczającą przesłanką dla rozpoczęcia korzystania ze zwolnienia. Jak już wskazano wyżej, przedmiotowa Inwestycja ma na celu dywersyfikację produkcji, a więc polega na uruchomieniu nowego systemu produkcji, obejmującego wskazane kategorie Wyrobów, wymagającego reorganizacji przestrzeni zakładu w N. oraz wprowadzenia do zakładu w N. kluczowych środków trwałych. Zatem w ocenie Wnioskodawcy dopiero wprowadzenie do Ewidencji kluczowych dla Inwestycji i omawianej dywersyfikacji produkcji środków trwałych, obejmujących modernizację i rozbudowę istniejących środków trwałych, Linie Produkcyjne oraz zautomatyzowane maszyny pakujące do wytwarzania Wyrobów, prowadzi do powstania pełnego i funkcjonalnego zespołu składników majątkowych umożliwiającego prowadzenie produkcji w docelowej skali oraz osiąganie przychodów bezpośrednio związanych z realizowaną Inwestycją. Dopiero w tym momencie możliwe jest uznanie, że przychody (dochody) są osiągane z wykorzystaniem zespołu składników majątku stanowiących Inwestycję i tym samym spełnione jest założenie inwestycji, czyli dywersyfikacja działalności zakładu w N.

W praktyce w ocenie Wnioskodawcy oznacza to, że choć pierwszy przychód z poszczególnych Wyrobów został osiągnięty wcześniej, to w ocenie Spółki dopiero moment przyjęcia do używania kluczowych środków trwałych, zapewniających pełną zdolność produkcyjną dla wszystkich nowych Wyrobów, stanowi punkt, od którego możliwe jest prawidłowe zastosowanie zwolnienia strefowego. Przychody uzyskiwane wcześniej ze sprzedaży pojedynczych Wyrobów nie powinny być traktowane przez Wnioskodawcę jako przychód z działalności prowadzonej w ramach Inwestycji, gdyż Inwestycja nie była jeszcze w pełni zrealizowana w zakresie planowanej dywersyfikacji z uwagi na brak przyjęcia do używania kluczowych dla tej dywersyfikacji środków trwałych. Przyjęcie odmiennego podejścia, że decydujący wpływ na rozpoczęcie stosowania zwolnienia strefowego ma uzyskanie pierwszego przychodu, prowadziłoby do nieuprawnionego wniosku, że wystąpienie pierwszego incydentalnego przychodu, osiągniętego przy wykorzystaniu pojedynczego środka trwałego wchodzącego w zakres Inwestycji, pozwalałoby na rozpoczęcie stosowania zwolnienia strefowego pomimo tego, że zdecydowana większość środków trwałych nie została jeszcze przyjęta do używania i nie można mówić o osiąganiu dochodu z nowej Inwestycji (ale tylko z pojedynczego środka trwałego).

Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, jest on uprawniony do korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT począwszy od momentu, w którym spełniły się dwie przesłanki, tj. (i) przyjął do używania wszystkie kluczowe dla Inwestycji środki trwałe oraz (ii) uzyskał przychód (dochód) ze sprzedaży Wyrobów wytworzonych przy użyciu tych środków trwałych (przy czym pozostałe przesłanki, o których mowa wyżej, zostały spełnione już wcześniej).

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.