Sygnatura: ILPB1/415-752/11-2/TW
ID Eureka: 117108
ILPB1/415-752/11-2/TW
- Kategoria
- Interpretacja indywidualna
- Autorzy
- Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
- Status źródła
- Aktualna
- Data publikacji
- 1 września 2011
- Data wydania
- 1 września 2011
Podsumowanie
1. Spółka wnioskowała o opinię, czy umorzenie przez nią zadłużenia z tytułu pożyczki mieszkaniowej z ZFŚS na rzecz byłego pracownika, który obecnie jest rencistą i pracuje, podlega zwolnieniu z podatku dochodowego. 2. Stan faktyczny: osoba była zatrudniona przez Spółkę, po rozwiązaniu umowy o pracę przeszła na rentę załączającą pracę, a później złożyła wniosek o umorzenie pożyczki. 3. Urząd skarbowy uznał stanowisko Spółki za prawidłowe. 4. Podstawa prawna: art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT, który zwalnia z podatku świadczenia otrzymywane przez emerytów lub rencistów w związku z uprzednim stosunkiem pracy. 5. Urząd stwierdził, że zwolnienie to ma szeroki zakres i obejmuje wszystkie świadczenia (w tym umorzenie pożyczki) wypłacane w związku z dawnym zatrudnieniem, bez względu na to, czy rencista pracuje. 6. Warunek: świadczenie musi wynikać z uprzedniego stosunku pracy z danym płatnikiem (Spółką). 7. Zwolnienie przysługuje do kwoty 2 280 zł w roku podatkowym; nadwyżka podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem 10%. 8. Decyzja dotyczy konkretnego przypadku przedstawionego we wniosku i obowiązującego prawa w momencie zdarzenia. 9. Wynika z tego, że umorzenie przez Spółkę pożyczki jej byłemu pracownikowi-renciście kwalifikuje się jako zwolniony przychód na mocy art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT, o ile nie przekroczy limitu rocznego. 10. Płatnik (Spółka) nie ma obowiązku pobrania podatku od takiego umorzenia w ramach przysługującego zwolnienia.
Asystent AnyLawyer
Czy ta interpretacja pasuje do Twojego stanu faktycznego?
Zapytaj, na jakich przepisach organ oparł stanowisko i czym Twoja sytuacja różni się od opisanej we wniosku. Sygnatura i temat są już dodane do pytania.
Teza
Czy do umorzenia zobowiązania z tytułu pożyczki z ZFŚS świadczącemu pracę renciście znajduje zastosowanie przepis art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.)?
Powiązane interpretacje
IPPP3/443-776/11-2/JK · 1 września 2011
opodatkowanie przekazywanych w ramach usługi reklamowej rzeczy (sprzęt medyczny, komputery, gadżety) oraz poczęstunków spożytych przez lekarzy podczas konferencji i szkoleń a także prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich zakupem
ILPP2/443-1034/10/11-S1/SJ · 1 września 2011
Czy w przypadku sprzedaży lokalu mieszkalnego, o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 150 m2 – z prawem do korzystania z określonego miejsca parkingowego, znajdującego się w tym samym budynku – Spółka ma prawo stosować obniżoną stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 7%?
ILPP4/443-410/11-3/EWW · 1 września 2011
Podatek od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług wynagrodzenia z tytułu pełnienia w Spółce Cypryjskiej funkcji dyrektora.
Treść
INTERPRETACJA INDYWIDUALNA
Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 30 maja 2011 r. (data wpływu 3 czerwca 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE
W dniu 3 czerwca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.
Z dniem 9 sierpnia 2007 roku na mocy porozumienia stron, rozwiązana została umowa o pracę z pracownikiem posiadającym zadłużenie z tytułu pożyczki z ZFŚS zaciągniętej na cele mieszkaniowe. Po rozwiązaniu umowy ze Spółką były pracownik nawiązał stosunek pracy z innym pracodawcą i następnie przeszedł na rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Renta przyznana została na czas określony do dnia 30 września 2013 roku.
W dniu 13 maja 2011 wymieniony wyżej były pracownik złożył w Spółce wniosek o umorzenie istniejącego zadłużenia z tytułu pożyczki z ZFŚS, uzasadniając prośbę trudną sytuacją materialną, co udokumentował stosownymi dowodami. Wynika z nich, że w czasie pobierania renty świadczy pracę na podstawie umowy o pracę. Osiąga zatem przychody określone w art. 10 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) z dwóch tytułów, to jest z tytułu renty oraz z tytułu stosunku pracy.
W okresie pomiędzy rozwiązaniem umowy o pracę ze Spółką a dniem złożenia wniosku o umorzenie, pożyczka była spłacana w ratach.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy do umorzenia zobowiązania z tytułu pożyczki z ZFŚS świadczącemu pracę renciście znajduje zastosowanie przepis art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.)?
Zdaniem Wnioskodawcy, umorzenie pożyczki byłemu pracownikowi a aktualnemu renciście, któremu w trakcie trwania stosunku pracy udzielono pożyczki na cele mieszkaniowe z ZFŚS, kwalifikuje się do świadczeń zwolnionych z opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wynika bowiem, aby nabycie prawa do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania świadczenia w postaci umorzenia pożyczki wymagało spełnienia innych warunków poza posiadaniem statusu rencisty.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Z tytułu świadczeń otrzymanych przez emerytów lub rencistów, w związku z łączącym ich uprzednio z zakładem pracy stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunkiem pracy, w tym od związków zawodowych, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 26 i 38 – w wysokości 10% należności. (art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
W przypadku byłych pracowników (emerytów i rencistów) kwestie ewentualnego zwolnienia otrzymanych przez nich świadczeń należy rozpatrywać w świetle art. 21 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem wolne od podatku dochodowego są świadczenia otrzymywane przez emerytów lub rencistów w związku z łączącym ich uprzednio z zakładem pracy stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy lub spółdzielczym stosunkiem pracy, w tym od związków zawodowych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2 280 zł.
Z analizy treści powołanych wyżej przepisów wynika, iż zwolnienie świadczeń otrzymywanych przez emerytów i rencistów ma szeroki zakres. Dotyczą one bowiem wszystkich świadczeń otrzymywanych w związku z uprzednio łączącym emeryta i rencistę stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy, pracą nakładczą i spółdzielczym stosunkiem pracy. Ważne jest, aby beneficjentem świadczenia była osoba, która posiada status emeryta lub rencisty oraz, aby udzielone tym osobom świadczenie wynikało z uprzednio łączącego ich stosunku służbowego, czy stosunku pracy (stosunków pokrewnych).
Jeżeli wartość świadczeń w ciągu roku przekroczy limit 2.280 zł to nadwyżka ponad tę kwotę będzie stanowiła przychód z innych źródeł podlegający opodatkowaniu 10% podatkiem zryczałtowanym, na mocy ww. art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W takiej sytuacji zgodnie z art. 41 ust. 4 ww. ustawy płatnicy, o których mowa w ust. 1 (tj. osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej), są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4, 4a, 5 i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 5.
Reasumując, do umorzenia zobowiązania z tytułu pożyczki z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych świadczącemu pracę renciście znajduje zastosowanie przepis art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.