DIH-III-89/2023

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 18 września 2023 r. DIH - 3.707.69.202 3.AWS DECYZJA DIH - 3. 89 .2023 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.) , art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706 z późn. zm.) oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji DS.KC.10.2023 Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Ins pekcji Handlowej w Łodzi z dnia 19 czerwca 2023 r. (Nr akt: DS.8361.120.2023) , na mocy której przedsiębiorcy – Panu Marcinowi Orzepińskiemu prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą: „ORZESZEK” Art. Spożywcze, Owoce, Warzywa Marcin Orzepiński w Zduńs kiej Woli, wymierzono karę pieniężną w wysokości 6 00 zł (słownie: sześćset złotych) z tytułu nie dopełnienia obowiązku określonego w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), tj. nieuwidocznienia cen jednostkowych w odniesieniu do 25 artykułów spożywczych oferowanych do sprzedaży w opakowaniach jednostkowych – Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uc hyla zaskarżoną decyzję i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia Łódzkiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Inspekcji Handlowej w Łodzi . UZASADNIENIE W dniach 19, 20 oraz 21 kwietnia 2023 r. inspektorzy reprezentujący Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora In spekcji Handlowej w Łodzi (zwanego dalej: „ Łódz kim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia z dnia 19 kwietnia 2023 r. (sygnatura: DS.8361. 120 .2023), przeprowadzili czynności kontrolne w sklepie spożywczo - warzywnym w [xxxxxxxxxxxxx], należącym do ww. przedsiębiorcy (zwanego dalej: „stroną”, „stroną postępowania” lub „przedsiębiorcą”). Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2023 r. poz. 221 z późn. zm.) , (zwane j dalej: „Prawem przedsiębiorców” ), skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z dnia 23 marca 2 2023 r. ( sygnatura: DS.8360. 32 .2023), ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego kontrolę prawidłowości i rzetelnoś ci uwidaczniania cen przy oferowanych do sprzedaży produktach. Czynności kontrolne przeprowadzono w obecności kontrolowanego przedsiębiorcy. W toku kontroli sprawdzano m. in. przestrzeganie przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) (zwanej dalej: „ustawą o informowaniu o cenach”) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sp rawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776) (zwanego dalej: „ rozporządzeniem Ministra Rozwoju ” bądź „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen” ). W ramach prowadzonych działań kontrolnych inspektorzy reprezentujący Łódzkiego WIIH badaniem w powyższym zakresie objęli 100 rodzajów produktów, stwierdzając brak uwidocznionych cen jednostkowych przy 25 rodzajach następujących produktów (oferowanych do sprzedaży w opakowaniach jednostkowych): 1) Makaron czterojajeczny KRAK - POL 500 g; 2) Makar on wstążki czterojajeczne ARC - POL Makarony 500 g; 3) Wafelki deserowe ARGUS 120 g; 4) Makaron PRIMO GUSTO Lasagne 500 g; 5) Pasztet PROFI mix 131 g; 6) Paprykarz szczeciński DEGA 135 g; 7) Szprot w sosie pomidorowym ŁOSOŚ 175 g; 8) Filety śledziowe ŁOSOŚ 175 g; 9) Filety z makreli ŁOSOŚ 175 g; 10) Konserwa sterylizowana mielona KRAKUS Łopatka 300 g; 11) Konserwa sterylizowana mielona KRAKUS Gulasz angielski 300 g; 12) Płatki śniadaniowe NESTLE Nesquik 250 g; 13) Biszkopty ANDANTE 220 g; 14) Płatki śniadaniowe NESTLE Chocapic 250 g; 15) Płatki śniad aniowe NESTLE Corn Flakes 250 g; 16) Energy Drink TIGER Black Orginal 250 ml; 17) Energy drink ROCKSTAR 250 ml; 18) Energy drink TIGER Black 250 ml; 19) Energy drink TIGER 250 ml; 20) Energy drink TIGER Black zero sugar 250 ml; 21) Napój izotoniczny OSHEE smak wieloowocowy 0,75 l; 22) Napój izotoniczny OSHEE o smaku czerwonej pomarańczy 0,75 l; 23) Napój izotoniczny OSHEE o smaku pomarańczy z dodatkiem witamin 0,75 l; 24) Syrop malinowy PAOLA 430 ml; 25) Syrop wiśniowy PAOLA 430 ml. 3 Powyższe ustalenia dały podstawę do stwierdzenia naruszenia art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Szczegółowe ustalenia kontroli udokumentowano w aktach sprawy, w tym w szczególności w Protokole kontroli (nr akt kontroli : DS.8361.120.2023) oraz Załącznikach 1 - 3 do tegoż Protokołu oraz dokumentacji fotograficznej zebranej w miejscu, w czasie kontroli. Tenże Protokół strona podpisała w dniu 21 kwietnia 2023 r., nie wnosząc do niego żadnych uwag. W oparciu o zebrany materiał dowodowy, na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z e zm.) (zwan ej dalej : „ Kpa ” ), Łódzki WIIH zawiadomieniem z dnia 23 maja 2023 r. poinformował ww. przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administra cyjnego, w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej określonej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, z tytułu niedopełnienia obowiązku wskazanego w art. 4 ust. 1 tejże ustawy. W piśmie tym, stosownie do wymogów art. 10 § 1 oraz art. 73 § 1 Kpa, str ona została pouczona o przysługującym jej prawie do zapoznania się aktami sprawy , wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w sprawie , w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma. Jednocześnie, w tym samym piśmie Łódzki WIIH zobowiązał stronę do przekazania informacji o wielkości obrotów i przychodu przedsiębiorcy, wyznaczając jej 7 - dniowy termin na realizację powyższego wniosku. Jak wynika z dołączonego do akt sprawy wydruku ze strony internetowej Poczty Polskiej („Śledzenie przesyłek”), ww. zaw iadomienie doręczono stronie w dniu 24 maja 2023 r. W odpowiedzi na powyższe zawiadomienie, strona w odręcznie sporządzonym piśmie, opatrzonym datą 26 maja 2023 r. (data wpływu do Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Łodzi, Delegatury w Sierad zu: 29 maja 2023 r.) przekazała informację o wielkości obrotów za 2022 r. Poinformowała przy tym, iż ceny jednostkowe zostały niezwłocznie uzupełnione, a braki były wynikiem niezapoznania się przez nią z art ykułami ustawy, o której nie miała wiedzy . Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Łódzki WIIH decyzją (DS.KC.10.2023) z dnia 19 czerwca 2023 r. ( nr akt : DS.8361.120.2023) nałożył na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 600 zł (słownie: sześćset złotych) , na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, z uwagi na uchybienie obowiązkowi określonemu w art. 4 ust. 1 ww. ustawy, które polegało na nieuwidocznieniu w miejscu sprzedaży detalicznej cen jednostkowych dla 25 artykułów spożywczych w opakowaniach jednostkowych. Na po dstawie wydruku ze strony internetowej Poczty Polskiej („Śledzenie przesyłek”) dołączonego przez Łódzki WIIH do akt sprawy można domniemywać, iż ww. decyzję strona otrzymała w dniu 21 czerwca 2023 r. W dniu 18 lipc a 2023 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencj i i Konsumentów, (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji”) otrzymał, za pośrednictwem Łódzkiego WIIH, pismo strony mające charakter odwołania od ww. decyzji. Przedsiębiorca wyraził w nim niezadowolenie z rozstrzygnięcia wydanego przez organ pierwszej instancji. Wskazać 4 należy iż, n iezadowolenie strony z wydanej decyzji przesąd za o zakwalifikowaniu tego pisma jako odwołania, zgodnie z art. 128 Kpa. W piśmie tym, opatrzonym datą 4 lipca 2023 r. (nadanym w placówce operatora pocztowe go Poczty Polskiej w dniu 5 lipca 2023 r. ; data wpływu do Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Łodzi: 6 lipca 2023 r.), strona odwołująca zwróciła się z prośbą o nienakładanie kary finansowej z tytułu niedopełnienia obowiązku uwidaczniania w mi ejscu sprzedaży detalicznej cen jednostkowych. Wnosząc o pouczenie zaznaczyła, że jest to jej pierwsze takie przewinienie. Wskazała też na trudną sytuację finansową oraz nieumyślność działania. Następnie dodała, że od 15 lat nie odnotowani sytuacji, by kt órykolwiek z klientów skierował skargę pod jej adresem. W dalszej kolejności strona skarżąca stwierdziła, że nie rozumie dlaczego organ kontrolujący nie bierze pod uwagę jej natychmiastowej reakcji i wypełnienia obowiązku (w domyśle uzupełnienia brakującyc h cen jednostkowych). Zdaniem przedsiębiorcy obciążenia administracyjne, państwowe są tak duże, że nawet tak małe firmy nie są w stanie wypełnić w 100% wymagań nakładanych przez wszystkie instytucje. Przedstawiając swoje uzasadnienie, strona na koniec pono wnie zwróciła się z prośbą o rozważenie jej wniosku. Pismem z dnia 20 lipca 2023 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od decyzji (DS.KC.10.2023) Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Insp ekcji Handlowej w Łodzi z dnia 19 czerwca 2023 r. ( Nr akt : DS.8361.120.2023) oraz o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami sprawy i prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona ww. pismo odebrała w dniu 25 lipca 2023 r. i nie skorzystał a z przysługującego jej uprawnienia. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stos ownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Jak wskazuje art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, przedsiębiorca ma obowiązek w miejscu sprzedaży detalicznej uwidocznić cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o informowaniu o cenach, cena jednostkowa towaru lub usługi – to cena ustalona za jednostkę określonego towaru lub 5 określonej usługi, których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach. Ponadto, sposób uwidaczniania cen towarów lub usług regulują przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju , będącego rozporządzeniem wykonawczym do ww. ustawy. Jak stanowi § 3 ust. 1 ww. rozporządzeni a - cenę jednostkową uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. W myśl § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia, cenę, cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opako waniu. Jak wskazuje § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju , cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: a) litr lub metr sześcienny – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości; b) kilogram lub tonę - dla towarów przeznaczonych do sprzedaży w edług masy; c) metr – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości; d) metr kwadratowy – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według powierzchni; e) sztukę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży na sztuki. Natomiast, w szczególnych przypadkach uzasadn ionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszczę się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1 (§ 4 ust. 2 ww. ro zporządzenia). Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto nie wykonuje obowiązków o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej w tym przypadku, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , wynosi do 20 000 zł. Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji (DS.KC.10.2023) Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handl owej w Łodzi z dnia 19 czerwca 2023 r. ( Nr akt: DS.8361.120.2023) , na mocy której, na mocy której, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, na ww. przedsiębiorcę nałożono administracyjną karę pieniężną w wysokości 600 zł (słownie: sześćs et złotych), w związku z niewykonaniem obowiązku określonego w art. 4 ust. 1 ww. ustawy, w należącym do ww. przedsiębiorcy sklepie w [xxxxxxxxxxxxx], tj. nieuwidocznieniem informacji o cenach jednostkowych w przypadku 25 artykułów spożywczych . 6 W toku postępowania odwoławczego Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeprowadził dokładną analizę ustaleń kontroli, w oparciu o które wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił zarzuty strony zawarte w odwołaniu. Po przeprowadzonym postępowaniu organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że przedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o informowaniu o cenach, co powoduje konieczność nałożenia przez Łódzkiego WIIH kary pieniężnej. Biorąc pod uwagę obowiązując e przepisy dotyczące nakładania kar, n iezrealizowanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, powoduje - zgodnie z art. 6 ust. 1 tejże ustawy – nałożenie przez wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej, w drodze decyzji , kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepisy te w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazują wojewódzkiemu inspektorowi IH podmiotowi, który nie wykonuje obowiązków określonych w ww. przepisach wymierzyć karę pieniężną, która je st sankcją administracyjną. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębi orcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Euro pejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowym i odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.). Prezes UOKiK dokonując analizy akt przedmiotowej sprawy oraz treści zawa rtych w skarżonej decyzji zwr aca uwagę , że Łódzki WIIH stwierdził, że kontrolowany przedsiębiorca nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, ponieważ nie uwidocznił cen jednostkowych w odniesieniu do 25 artykułów spożywczych (na 100 produktów skontrolowanych ogółem) w miejscu sprzedaży detalicznej . J ednocześnie w treści wydanej decyzji (na stronie 5 oraz 6) Łódzki WIIH dokonał oceny jedynie trzech przesłanek , tzn. stopnia naruszenia obowiązków, dotychczasowej działalności przedsiębiorcy oraz wielkości obrotów i przychodu i w oparciu o ww. przesłanki wymierzył przedsiębiorcy administracyjną karę pieniężną. Zgodnie z art. 6 ust. 3 organ 7 pierwszej instancji zobo wiązany był również szerzej rozważyć przesłankę pierwszą – stopień naruszenia obowiązków, uwzględniając przy tym cztery składowe: charakter , wagę, skalę i czas trwania naruszenia obowiązków przez przedsiębiorcę. Natomiast z treści decyzji organu wynika, że organ ocenił raczej wagę i skalę naruszenia obowiązków. Przy ocenie przesłanki drugiej (dotychczasowa działalność przedsiębiorcy), organ całkowicie pominął aspekt związany z ewentualnymi podjętymi przez przedsiębiorcę działaniami w celu załagodzenia lub n aprawienia szkody poniesionej przez konsumentów. Nie zbadał również czy przedsiębiorca w związku z naruszeniem obowiązków, o którym mowa w przedmiotowej sprawie, odniósł ewentualne korzyści majątkowe bądź straty. Ponadto, organ pierwszej instancji był równ ież zobligowany przez ustawodawcę do uwzględnienia, odniesienia się do ostatniej z przesłanek oraz przeanalizow ania czy na przedsiębiorcę z tytułu tego samego naruszenia zostały nałożone sankcje w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej . Stosownie do brzmienia art. 138 § 2 Kpa organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, jeżeli decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnie nia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę organ ten powinien wskazać jakie okoliczności należy uwzględnić przy ponownym rozstrzygnięciu sprawy. Prezes UOKiK wskazuje Łódzki WIIH prowadzący postępowanie administracyjne w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , stosownie do art. 6 ust. 3 ww. ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej powinien uwzględnić: ▪ stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; ▪ dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; ▪ wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; ▪ sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str . 1, z późn. zm.). Powyższe przesłanki są obligatoryjne i organ nie może dobrowolnie wybierać czy jak też które z nich weźmie pod uwagę przy miarkowaniu kary czy też nie. Organ drugiej instancji 8 zauważa również, że mają one charakter okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy i w sposób bezpośredni wpływają na wysokość kary administracyjnej. W konsekwencji stanowią przedmiot postępowania wyjaśniającego, zaś organ administracji publicznej ma obowiązek z urzędu zgromadzić i ocenić dotyczące ich dowody oraz materiały (art. 7 i 77 Kpa). Co więcej, zgodnie z art. 107 § 3 Kpa, organ ma obowiązek szczegółowo uzasadnić swoją ocenę danej przesłanki w konkretnym postępowaniu prowadzącym do wydania decyzji nakładającej karę na podstawie przepisów ustawy o infor mowaniu o cenach. W konsekwencji powyższego powinnością organu staje się każdorazowo (przy nakładaniu i wymierzaniu administracyjnej kary pieniężnej) badanie z urzędu wszystkich przesłanek wymienionych w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach i gromadzenie dowodów zmierzających do ich weryfikacji i oceny, co ostatecznie ma istotny wpływ na wysokość wymierzanej przez organ kary. W ocenie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji naruszył obowiązek wynikający z art. 107 § 3 Kpa co do podania uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji (nie rozpatrzył wszystkich ustawowych przesłanek), przez co naruszył również zasadę przekonywania określoną w art. 11 Kpa. W swoim wyroku z dnia 17 października 2022 r., sygn. akt III SA/Gl 129/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwic ach orzekł: „Jeżeli uzasadnienie decyzji jest lakoniczne i zdawkowe, a tym samym nieprzekonujące i jako takie wymyka się spod kontroli Sądu, to oznacza, że organ nie zrealizował obowiązku wynikającego z art. 107 § 3 KPA co do podania uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji, przez co naruszył również zasadę przekonywania wskazaną w art. 11 KPA. Te naruszenia mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy powodują, że zaskarżona decyzja nie może pozostać w obrocie prawnym.” Mając powyższe na względzie , organ pierwszej instancji powinien dokonać ponownej analizy przesłanek wymiaru administracyjnych kar pieniężnych wskazanych zgodnie z aktualnie obowiązującą ustawą o cenach. Organ drugiej instancji zwraca również uwagę, iż Łódzki WIIH w swojej decyzji w sposób lakoniczny odniósł się do przesłanek odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wynikających z art. 189 f KPA, wskazując jedynie, że ich nie. Co za tym idzie należy stwierdzić, że przesłanki te został y ocenion e w sposób niewystarczaj ący, a t o organ pierwszej instancji powinien ocenić i wnikliwie przeanalizować , czy w sprawie zaszły przesłanki do odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej , czy nie przedstawiając uzasadnienie swojego stanowiska a nie poprzestać jedynie na przytoczeniu przepisu. Prezes UOKiK dodaje, że dołączone do pism organu wydruki z systemu „Śledzenie przesyłek – Tracking” pobrane ze strony internetowej Poczty Polskiej, znajdujące się w aktach sprawy, nie mają waloru dokumentu urzędowego. Walor taki posiada natomiast zwrotne potwierdzenie odbioru. Stanowisko takie ukształtowało się w orzecznictwie i znajduje odzwierciedlenie chociażby w wyroku NSA z dnia 28 czerwca 2023 r., syg n . I OSK 1259/22: „(…) jak prawidłowo wyjaśnił organ, druk potwierdzenia o dbioru prawidłowo wypełniony i podpisany przez doręczyciela ma przymiot dokumentu urzędowego 9 w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a. i korzysta on z domniemania prawdziwości, a jego obalenie wymaga przeciwdowodu.”. Prezes UOKiK zauważa równocześnie, że Łódzki WIIH przekazując odwołanie strony wraz z aktami sprawy nie załączył ani jednego potwierdzenia w postaci zwrotnego potwierdzenia odbioru dot. kierowan ej do przedsiębiorcy korespondencji w toku prowadzonego postę powania administracyjnego , lecz same wydruki pt. „Śledzenie przesyłek - Tracking” . Jak wskazuje Wojewódzki Sąd Administracyjny w wydanym wyroku z dnia 21 września 2017 r., sygn. III Sa/Kr 703/17 : „ Wbrew bowiem twierdzeniom skarżącego wydruk ze strony interne towej Poczty Polskiej z zakładki "śledzenie przesyłek" nie może stanowić dowodu potwierdzającego datę doręczenia stronie decyzji. Zwrotne poświadczenie odbioru, na którym strona własnoręcznym podpisem potwierdza datę odbioru przesyłki stanowi dokument urzę dowy w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a. Natomiast wydruk ze strony internetowej Poczty Polskiej waloru takiego nie posiada. "Śledzenie przesyłek" jest usługą przeznaczoną dla klientów Poczty Polskiej, która umożliwia nadawcy i adresatowi dysponującym numerem przesyłki ustalenie jaki w procesie doręczenia jest jej status i gdzie się znajduje. W przeciwieństwie do wszelkich adnotacji na zwróconej przesyłce (zamieszczonych na kopercie lub na zwrotnym potwierdzeniu odbioru), opatrzonych stosownymi pieczęciami i po dpisami, nie ma waloru dokumentu urzędowego i nie może stanowić przeciwdowodu tego, co wynika z jego treści (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2017 r., sygn. akt II FSK 778/15, dostępny w CBOSA). W przypadku zatem rozbieżności pomiędzy datą widniejącą na zwrotnym poświadczeniu odbioru a datą na wydruku ze strony internetowej Poczty Polskiej "śledzenie przesyłek", rozstrzygająca jest data na zwrotnym poświadczeniu odbioru .”. W związku z powyższym , p o przeprowadzeniu postępowania administracyjnego Prezes UOKiK uchyla zaskarżoną decyzję i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony i Konkurencji i Konsumentów orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. Jednakże w terminie 14 dni od jej doręczenia stronie przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu do Wojewódzkiego Sądu A dministracyjnego w Warszawie. Sprzeciw należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Plac Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od sprzeciwu od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stały, w wysokości 200 zł. 3. W przypadku wniesienia sprzeciwu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postę powania 10 sądowo - administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwoka ta, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Podstawa prawna pouczenia: Art. 3 § 2a, art. 64c § 1 i 2, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.); § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021, poz. 535). Z up. Prezesa Urzędu Oc hrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1) [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] 2) Łódz ki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Łodzi 3) a/a