DIH-30/2022

P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 8 marca 2022 r. DIH - 3.707.25.2022 .IJ DECYZJA DIH - III/30 /2022 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm.), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706) oraz art. 93 ust. 2 w związku z art. 91 pkt 25 oraz pkt 26 lit. c) i d) ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie e lektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2020 r., poz. 1893), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora I nspekcji Handlowej w Poznaniu z dnia 10 stycznia 2022 r. (nr akt kont roli: D/KO.NR.8361.126.2021) na mocy której przedsiębi orcy Andrzejowi Matusiakowi prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą STELKON Andrzej Matusiak w Starym Mieście , wymierzono karę pieniężną w wysokości 5.000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych) z tyt ułu niedopełnienia obowiązków informacyjnych wynikających z art. 37 ust. 4 oraz art. 39 pkt 2) i 3) ww. ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, Prezes Urzędu Konkurencji i Konsumentów − utrzymuje w mocy zaskarżon ą decyzję . UZASADNIENIE W dniach 19 – 25 października 2021 r. inspek torzy reprezentujący Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Poznaniu , dalej: „Wielkopolski WIIH”, „organ pierwszej instancji”, przeprowadzili kontrolę w sklepie należącym do przedsiębiorcy ( … ) , dalej: „strona” , „strona postępowania”, „przedsiębiorca ”. Kontrolę przeprowadzono bez wcześniejszego zawiadomienia na podstawie bezpośrednio stosowanych przepisów prawa Unii Europejskiej. W toku kontroli ustalono, że strona w ramach prowadzonej działalności gospodarczej udostępniała na rynku sprzęt elektryczny. W wyniku podjętych działań kontrolnych inspektorzy reprezentu jący Wielkopolskiego WIIH stwierdzili, że kontrolowany przedsiębiorca, wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi wynikającemu z art. 37 ust. 4 ustawy z dnia z 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2020 r., poz. 1893), dal ej: „ustawa 2 o zużytym sprzęcie elektrycznym”, ponieważ w widocznym miejscu sali sprzedaży oraz na stronie internetowej nie umieścił informacji, o tym że: − dystrybutor obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw dom owych w punkcie sprzedaży, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te sam e funkcje co sprzęt sprzedawany, − dystrybutor, dostarczając nabywcy sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzę tu pochodzącego z gospodarstw domowych w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt dostarczony; − dystrybutor prowadzący jednostkę handlu detalicznego o pow ierzchni sprzedaży w rozumieniu a rt. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynoszącej co najmniej 400 m 2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, jest obowiązany do nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w jej bezpośredniej bliskości zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. Ponadto, inspektorzy w toku kontro li ustalili, że kontrolowany przedsiębiorca nie zamieścił także w miejscu sprzedaży i na stronie internetowej informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu, co narusza art. 39 pkt 2 ) ww. ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym. I nspektorzy w trakcie kon troli zakwestionowali także 1 partię wyrobu, tj. podkaszarkę RYOBI RLT 2925, z powodu nie dołączenia do sprzętu informacji , o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym , tj. informacji o potencjalnych skutkach dla środowiska i zd rowia ludzi wynikających z obecności w sprzęcie niebezpiecznych substancji, mieszanin oraz części składowych , co naruszało art. 39 pkt 3) tej ustawy . W dniu 13 grudnia 2021 r. w oparciu o zebrany materiał dowodowy, na podstawie art. 61 §1 i § 4 ustawy z d nia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 202 r. poz. 735 z późn. zm.) dalej: „Kpa”, Wielkopolski WIIH zawiadomił przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego, w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej określonej w art. 91 pkt 25 i art. 91 pkt 26 lit c) i d) ww. ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym. Organ poinformował także przedsiębiorcę o przysługującym mu, zgodnie z art. 10 Kpa, prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w tym prawie do wypowiadania się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłaszania wniosków dowodowych. W dniu 10 stycznia 2021 r. Wielkopolski WIIH, działając na podstawie art. 91 pkt 25 i pkt 26 lit. c) i d) oraz art. 93 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycz nym oraz art. 104 § 1 3 Kpa, wydał decyzję, na mocy której stronie wymierzono karę pieniężną w wysokości 5.000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych) za niewykonanie obowiązków określonych w art. 37 ust. 1 − 3 oraz art. 39 pkt 2 ) i 3) ustawy o zużytym sprzęcie ele ktrycznym. Pismem z dnia 24 stycznia 2022 r. s trona odwołała się od decyzji i nałożenia kary. We wniesionym odwołaniu strona wskazała, iż miejsce sprzedaży było miejscem magazynowania oraz było dopiero przygotowywane do sprzedaży stacjonarnej, zaś strona internetowa w trakcie kontroli nie była przygotowana (i nadal nie jest) do sprzedaży na odległość. W kwestii zaś nieprawidłowości dotyczących sprzętu pochodzącego od firmy Techtronic Industries Eastern Europe Sp. z o.o. – GRUPP posiada produkty dopuszczone na rynek Unii Europejskiej. Jednocześnie strona wskazał a , iż sprzedaż produktów była dedykowana dla firm produkcyjnych i usługowych. Pismem z dnia 9 lutego 2022 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, dalej: „Prezes UOKiK” bądź „organ drugiej instancji” poinformował przedsiębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od ww. decyzji Wielkopolskiego WIIH z dnia 10 stycznia 2021 r. oraz o przysługującym stronie prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia s ię co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała ze swojego uprawnienia. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiot owo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Do zadań Inspekcji Handlowej, zgodnie z art. 87 ustawy o zużytym sprzęcie, należy kontrola przestrzegania przez dystrybut orów przepisów zawartych w art. 37 i 39 ww. ustawy. Przepis 4 wskazuje przy tym, że kontrola ta jest prze prowadzona na podstawie ustawy o Inspekcji Handlowej. Artykuł 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie wskazuje, że dystrybutor jest obowiązany do umieszczeni a w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa m. in. w art. 37 ust. 1 − 3 ww. ustawy, wskazujących że: 1) dystrybutor obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w punkcie sprzed aży, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt sprzedawany; 2) dystrybutor, dostarczając nabywcy sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gos podarstw domowych w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt dostarczony; 3) dystrybutor prowadzący jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynoszącej co najmniej 400 m 2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, jest obowiązany do nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w jej bezpośredniej bl iskości zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. Także d ystrybutor udostępniający na rynku sprzęt za po mocą środków porozumiewania się na odległość jest obowiązany do przekazania tych informacji w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi, w szczególności na stronie internetowej lub w formie komunikatu. Zgodnie z art. 91 pkt 25 ustawy o zużytym sprzęcie, a dministracyjnej karze pieniężnej podlega ten kto wbrew przepisom art. 37 ust. 4 nie umieszcza w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży oraz na stronie internetowej, w przypadku sprzedaży na odległość, informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 − 3 ww. ustawy. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej w przypadku, o którym mowa powyżej, stosownie do art. 92 pkt 6 ww. ustawy, wynosi od 5.000 zł do 300.000 zł. Dodatkowo, należy mieć na uwadze przepisy zawarte w art. 39 ww. ustawy, zgodnie z którymi d ystrybutor jest obowiązany do: 1) udostępniania na rynku wyłącznie sprzętu: 5 a) wprowadzonego do obrotu przez wprowadzającego sprzęt wpisanego do rejestru lub pochodzącego od producenta, który wyznaczył autoryzowanego przedstawiciela wpisanego do rejestru; b) oznako wanego zgodnie z art. 14 ust. 1; 2) umieszczenia w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu, a w przypadku udostępniania na rynku sprzętu za pomocą środków porozumiewania się na odległość – do przekazania tych inf ormacji w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi, w szczególności na stronie internetowej lub w formie komunikatu; 3) udostępniania na rynku sprzętu wraz z dołączoną do niego informacją, o której mowa w art. 13 ust. 1, w przypadku sprzętu przeznaczonego d la gospodarstw domowych. Natomiast, zgodnie z art. 91 pkt 26 lit. c) ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym , kto wbrew przepisom art. 39 nie umieszcza w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu, a w przypadku udostępniania na rynku sprzętu za pomocą środków porozumiewania się na odległość – nie przekazuje tych informacji w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi, w szczególności na stronie internetowej lub w formie komunikatu, podlega karze pieniężnej w wymi arze od 5.000 zł do 500.000 zł. Tej samej karze podlega dystrybutor, który udostępnia na rynku sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych bez dołączonych do niego informacji, o których mowa w art. 13 ust. 1 ww. ustawy gdyż narusza postanowienia art. 39 pkt 3 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym . Przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: stopień szkodliwości naruszenia, rodza j, zakres i okres trwania naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu (art. 93 ust. 3 ww. ustawy). W myśl art. 93 ust. 5 ww. ustawy w przypadku stwierdzenia – w czasie jednego postępowania – kilku naruszeń wyczerpujących znamiona przepisu określone w art. 91 ww. ustawy orzeka się jedną karę za wszystkie naruszenia, której wysokość nie może przekraczać najwyższej kary przewidzianej za dane naruszenia. Po przeanalizowaniu zebranych materiałów dowodowych, Prezes UOKiK uznał, że ustalenia kontroli przep rowadzonej przez Wielkopolskiego WIIH dały podstawę do stwierdzenia, że strona postępowania nie wykonała ciążących na niej obowiązków wskazanych w: − art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym , tj. nie umieścił w widocznym miejscu w punkcie sprzed aży oraz na stronie internetowej informacji w zakresie, o których mowa w art. 37 ust. 1 - 3 oraz 6 − art. 39 pkt 2 o zużytym sprzęcie elektrycznym , tj. nie umieścił w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży a także na stronie internetowej informacji o punktach zb ierania zużytego sprzętu , − art . 39 pkt 3 o zużytym sprzęcie elektrycznym , tj. udostępnia na rynku sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych bez dołączonych do niego informacji, o których mowa w art. 13 ust. 1 tej ustawy. Powyższe spowodowało wymierzenie kary pieniężnej w oparciu o art. 91 pkt 25 i pkt 26 lit. c) i d) oraz art. 93 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie oraz art. 104 Kpa. Tym samym dz iałania Wielkopolskiego WIIH były zgodne z prawem, a decyzja została wydana w sposób prawidłowy. Strona postępowania w piśmie z 24 stycznia 2022 r. odwołała się od nałożenia kary i wskazała, iż miejsce sprzedaży było miejscem magazynowania oraz było dopie ro przygotowywane do sprzedaży stacjonarnej, zaś strona internetowa w trakcie kontroli nie była przygotowana (i nadal nie jest) do sprzedaży na odległość. W kwestii zaś nieprawidłowości dotyczących sprzętu pochodzącego od firmy Techtronic Industries Easter n Europe Sp. z o.o. – GRUPP przedsiębiorca wskazał, że firma ta posiada produkty dopuszczone na rynek Unii Europejskiej. Jednocześnie strona wskazała, iż sprzedaż produktów była dedykowana dla firm produkcyjnych i usługowych. Odnosząc się do powyższych arg umentów, Prezes UOKiK w pierwszej kolejności wskazuje, że obowiązkiem przedsiębiorcy, który udostępnia na rynku sprzęt elektryczny, jako profesjonalnego uczestnika obrotu, jest znajomość przepisów dotyczących jego działalności i ich respektowanie. Przepisy te jednoznacznie stwierdzają, iż to przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za niezrealizowanie obowiązków, jakie nakłada na niego ustawa o zużytym sprzęcie elektrycznym. Podmiot gospodarczy zobowiązany do stosowania prawa w tym zakresie powinien tak zorga nizować swoją działalność, by nie doszło w niej do naruszeń aktualnie obowiązujących przepisów. Prezes UOKiK wskazuje, że bez znaczenia jest w tym przypadku fakt, że stwierdzone w toku kon troli uchybienia zostały usunięte. Z punku widzenia zastosowania p rzepisów ustawy o zużytym sprzęcie kluczowe znaczenie ma bowiem fakt, iż w trakcie trwania czynności kontrolnych wszystkie wymagane informacje, w zakresie o którym mowa w art. 37 ust. 2 - 3 oraz art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym, nie były dostępne dla konsumentów na stronie internetowej, co znajduje potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Celem ustawodawcy, przy tworzeniu niniejszych przepisów, było bowiem ułatwienie użytkownikom sprzętu pozbycia się, w prawidłowy sposób, odpadów w p ostaci zużytego sprzętu elektrycznego 7 i elektronicznego, a więc umożliwienia im dostępu do informacji, gdzie i na jakich zasadach mogą te odpady pozostawić. W związku z tym, każdy dystrybutor sprzętu elektrycznego i elektronicznego przeznaczonego dla gos podarstw domowych, skoro podjął się prowadzenia (wykonywania) tego rodzaju działalności, winien w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży sprzętu elektrycznego i elektronicznego, który prowadzi lub na stronie internetowej jeśli prowadzi sprzedaż na odległość – umieszczać wszystkie wymagane informacje, o których mowa w art. 37 ust. 1 - 3 oraz art. 39 pkt 2 ) ww. ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym. Jednocześnie, podejmowanie działań naprawczych czy zaprzestanie naruszenia przepisów nie zwalnia strony od odpowi edzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzonych w czasie trwania kontroli. W przedmiotowej sprawie inspektorzy Inspekcji Handlowej stwierdzili, iż strona umieściła w punkcie sprzedaży i na stronie internetowej informacji, o których mowa w art. 37 u st. 1 - 3 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym oraz informacji o punktach selektywnego zbierania elektrośmieci, co naruszyło art. 39 pkt 2) tej ustawy. Nieprawidłowości te zostały opisane w protokole kontroli nr D/KO.NR.8361.126.2021 a protokół ten str ona podpisała w dniu 25 października 2021 r. nie wnoszą c do niego uwag. Strona nie podnosiła, że punkt sprzedaży nie jest sklepem, a strona internetowa przez którą można dokonać zakupów nie jest uruchomiona. W trakcie tej kontroli stwierdzono także, iż st rona jako dystrybutor nie dopełniła obowiązków określonych w art. 39 pkt 3) ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym nie dołączając informacji, o których mowa w art. 13 ust. 1 tej ustawy. Stron podniosła w odwołaniu , iż sprzęt zakupiła od innej firmy, któr a wprowadza go zgodnie z przepisami Unii Europejskiej. Z auważyć należy, iż zakwestionowany brak informacji jest niezgodny z art. 39 pkt 3) ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym, a zatem wbrew twierdzeniom strony nie jest zgodny z obowiązującymi przepisa mi. Ustawa ta nakłada obowiązek umieszczania informacji, o których mowa w art. 13 ust. 1 tej ustawy, na dystrybutorze . Zgodnie zaś z definicją zawartą w ustawie o zużytym sprzęcie elektrycznym strona jest dystrybutorem produktów w rozumieniu art. 4 pkt 2) ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i jako taki ponosi odpowiedzialność za ich wprowadzenie bez określonych przez prawo oznaczeń, niezależnie od odpowiedzialności dostawców, od których te produkty nabyła wcześniej w łańcuchu dostaw. Bezsporne jest zate m, że strona dopuściła się naruszenia przepisów o zużytym sprzęcie i w konsekwencji została ukarana możliwie najniższą sankcją o charakterze pieniężnym, przy czym należy mieć na względzie, że przedsiębio rca dopuścił się pięciu naruszeń. 8 Analizując szczegó łowo zebrany materiał dowodowy Prezes UOKiK stwierdził, że działania organu pierwszej instancji były prawidłowe. Przechodząc do wniosku strony o nie wymierzenie kary pieniężnej Prezes UOKiK stwierdza, że nie widzi podstaw do odstąpienia od jej wymierzenia . Należy tutaj wskazać, że obowiązujące przepisy ustawy o zużytym sprzęcie przewidują możliwość odstąpienia od zastosowania sankcji w art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, tj. w sytuacji kiedy podmiot podlegający ukaraniu przedstawi organowi dowody i okoliczności wskazujące, że podmiot ten dochował należytej staranności i uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdar zeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. W takich przypadkach o rgan nie wszczyna postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wobec tego podmiotu, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza. Niemniej jednak, w ninie jszym przypadku nie zaszły jakiekolwiek przesłanki, o których mowa we wskazanym przepisie, pozwalające Wielkopolskiemu WIIH na odstąpienie od wymierzenia kary. Kontrolowany przedsiębiorca nie dochował należytej staranności i nie uczynił wszystkiego, czego można było od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie d oszło, w związku z czym Wielkopolski WIIH zasadnie nałożył sankcję pieniężną za niewykonanie obowiązków, o których mowa w art. 37 ust. 4 oraz art. 39 pkt 2 ) i 3 ) ustawy o zużytym sprzęcie ele ktrycznym. Rozpatrując odwołanie Prezes UOKiK zbadał także kwestię odstąpienia od nałożenia kary na podstawie art. 189 f § 1 i 2 Kpa. Przepis art. 189f § 1 wskazuje wprost jakie podstawowe przesłanki muszą zostać łącznie spełnione, aby organ mógł odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Występują wtedy, gdy: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona admi nistracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. W przedmiotowej sprawie strona nie zamieściła w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży a także na stronie internetowej informacji dotyczących pozbycia się zużytego sprzętu, o któ rych mowa w art.37 ust. 4 oraz w art. 39 pkt 2 ) ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym. Trudno 9 zatem uznać, iż waga naruszenia jest znikoma, gdyż wymagane informacje ma ją zapewnić konsumentom wiedzę o właściwym postępowaniu z odpadami elektronicznymi oraz umożliwić od danie zużytego sprzętu, co jest bardzo istotne z punktu widzenia ochrony środowiska. W trakcie kontroli strona uzupełniła brakujące informacje, a zatem druga część przesłanki z art. 189 f § 1 pkt 1) została spełniona. Jednakże, aby móc zastosować powyższ y przepis przesłanki muszą wystąpić ł ącznie, co w tym przypadku nie nastąpiło. Zatem, mając powyższe na uwadze Prezes UOKiK nie znajduje podstaw dla zastosowania art. 189f pkt § 1 pkt 1 Kpa. Nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1 Kp a, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczeni e skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Po przeanalizowaniu akt sprawy organ odwoławczy stwierdził, że w rozpatrywanej s prawie nie zaistniały również okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 Kpa. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków na łożonych na nią w art. 37 ust. 4 i w art. 39 pkt 2 ) i 3) ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym. Mając powyższe na uwadze organ drugiej instancji nie znalazł podstaw do odstąpienia od nałożenia kary administracyjnej. Jednocześnie Prezes UOKiK informuje, iż w myśl art. 67a § 1 ustawy dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.), który zgodnie z odesłaniem wskazanym w art. 94 ustawy o zużytym sprzęcie, znajdzie zastosowanie w niniejszym przypadku, wojewódzki insp ektor Inspekcji Handlowej, na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem strony lub interesem publicznym, może: 1) odroczyć termin płatności kary lub rozłożyć jej zapłatę na raty; 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości wraz z odset kami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji; 3) umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Uprawnienie powyższe przysługuje stronie dopiero po uprawomocnieniu się niniejszej decyzji. Podsumowując, Pre zes UOKiK s twierdza, że Wielkopolski WIIH miał podstawy do nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 91 pkt 25 i pkt 26 lit. c) i d) ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym. Organ pierwszej instancji wziął pod uwagę wszystkie 10 okoliczności sprawy, u względnił kryteria wymiaru kary zawarte w art. 93 ust. 3, jak również zasadę określoną w art. 93 ust. 5, o której mowa w niniejszej decyzji, orzekając jedną karę za wszystkie stwierdzone nieprawidłowości. Należy nadmienić, że sankcja w wysokości 5.000 zł ( słownie: pięć tysięcy złotych) została wymierzona w wysokości najniższej z możliwych określonych w art. 92 pkt 5 i 6 tejże ustawy i jest proporcjonalna wobec zaistniałego naruszenia. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w któ rej utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jest konsekwencją dokonania przez organ drugiej instancji oceny, że decyzja organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy ident yczna, jak decyzja podjęta przez organ pierwszej instancji. Konkludując, na podstawie zebranego materiału dowodowego, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uzn ał, że podjęta przez Wielkopolskiego WIIH decyzja była prawidłowa. W konsekwencji, orga n pierwszej instancji miał podstawy do wydania decyzji administracyjnej, na mocy której przedsiębiorcy – wymierzono karę pieniężną w wysokości 5.000 zł (słownie: pięć tysięcy złotyc h). Tym samym, decyzja Wielkopolskiego WIIH z 10 stycznia 2022 r. powinna p ozostać w obrocie prawnym. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od ska rg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: • do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; • ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości prz edmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; • ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 11 • ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100 .000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o zwolnienie od kosztów albo przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek zło żony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo - administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm.). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janisze wska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/