DIH-35/2022

1 PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW Warszawa, 3 marca 2022 r. DIH - 3.707.113.2021.AWS DECYZJA DIH - III/35/2022 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735, z późn. zm.), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1 706) oraz art. 93 ust. 2 w związku z art. 91 pkt 25 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2020 r., poz. 1893), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji (nr P O.281.ZSE.26.2021.DB) Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Warszawie z dnia 19 listopada 2021 r. (nr akt kontroli: DR.8361.120.2021), na mocy której przedsiębiorcom: Katarzynie Wojciechowskiej - Krupa prowadzącej działalność gospodar czą pod firmą: Katarzyna Wojciechowska - Krupa wspólnik spółki cywilnej GAZEL w Radomiu oraz Radosławowi Krupa prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą: Radosław Krupa wspólnik spółki cywilnej GAZEL w Radomiu, wymierzono solidarnie karę pieniężną w wy sokości 5.000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych) z tytułu niedopełnienia obowiązków informacyjnych wynikających z art. 37 ust. 4 w związku z art. 37 ust. 2 - 3 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2020 r., poz. 1893), Prezes Urzędu Konkurencji i Konsumentów - utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach od 12 do 20 sierpnia 2021 r. inspektorzy reprezentujący Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanego dalej: „Mazow ieckim WIIH” bądź „organem pierwszej instancji” ), działając na podstawie upoważnienia nr DR 152/2021 z dnia 12 sierpnia 2021 r. przeprowadzili kontrolę w sklepie … w Radomiu, należącym do ww. przedsiębiorców (zwanego dalej: „stronami” lub „stronami postępo wania” ). Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r., poz. 162), (zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców” ), skierowano do ww. przedsiębiorców zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z dnia 12 lipca 2021 r. ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego kontrolę przestrzegania przez 2 przedsiębiorcę przepisów ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2020 r., poz. 1893), (zwanej dalej : „ustawą o zużytym sprzęcie” ). Niniejsze zawiadomienie doręczono stronom w dniu 15 lipca 2021 r. W toku kontroli ustalono, że strony w ramach prowadzonej działalności gospodarczej udostępniały na rynku sprzęt elektryczny i elektroniczny (np. sprzęt RTV i AGD). W wyniku podjętych działań kontrolnych inspektorzy reprezentujący Mazowieckiego WIIH stwierdzili, że kontrolowani przedsiębiorcy, wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi wynikającemu z art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, nie umieścili w widocznym mi ejscu w punkcie sprzedaży informacji , o których mowa w art. 37 ust. 2 - 3 ww. ustawy, tzn. o tym że: ▪ dystrybutor, dostarczając nabywcy sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt dostarczony; ▪ dystrybutor prowadzący jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustaw y z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynoszącej co najmniej 400 m 2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, jest obowiązany do nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w jej bezpośredniej bliskości zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. Szczegółowe ustalenia udokumentowano w Protokole ko ntroli z dnia 20 sierpnia 2021 r. (nr akt kontroli: DR.8361.120.2021), znajdującym się w aktach sprawy. Do niniejszego Protokołu kontrolowani przedsiębiorcy nie wnieśli uwag. W dniu kontroli, tj. 12 sierpnia 2021 r. osoba upoważniona do reprezentowania ko ntrolowanych przedsiębiorców w odręcznie sporządzonym piśmie poinformowała, że w punkcie sprzedaży, nieodpłatnie odbierany jest zużyty sprzęt pochodzący z gospodarstw domowych, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełni te same funkcje co sprzęt sprzedawany; natomiast w przypadku dostarczenia nabywcy sprzętu przeznaczonego dla gospodarstwa domowego - nieodpłatnie odbierany jest zużyty sprzęt pochodzący z gospodarstwa domowego w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile zużyty sprzęt jest tego samego r odzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt dostarczony. Ponadto, osoba upoważniona oświadczyła, że powierzchnia sprzedażowa sklepu wynosi około 100 m 2 , w związku z tym nie przyjmuje nieodpłatnie zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. Podała, iż spółka posiada stronę internetową, w której dostępne są wyłącznie części zamienne do kuchni gazowych, jednak nie udostępnia na rynku sprzętu elektrycznego i elektronicznego za pomocą środków porozumiewania się na odległość. 3 Przedsiębiorcy podjęli działania naprawcze, tzn. uzupełnili brakujące informacje wynikające z przepisów ustawy o zużytym sprzęcie oraz poinformow ali Mazowiecki WIIH o tym fakcie. W oparciu o zebrany materiał dowodowy, na podstawie art. 61 §1 i §4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735, z późn. zm.), (zwanej dalej: „ Kpa ”), Mazowiecki WII H zawiadomieniem z dnia 19 października 2021 r., poinformował przedsiębiorców skarżącej spółki o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego, w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej określonej w art. 91 pkt 25 ustawy o zużytym sprzęcie - za nieumi eszczenie w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 2 - 3 ustawy o zużytym sprzęcie, co narusza art. 37 ust. 4 ww. ustawy. Jednocześnie, w piśmie tym organ poinformował przedsiębiorców o przysługującym im, na mocy art. 10 Kpa, prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłaszania wniosków dowodowych w terminie 10 dni od otrzymania zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego. Powyższe pismo dostarczono stronom w dniu 22 oraz 25 października 2021 r. Strony skorzystały z przysługujących im uprawnień i w piśmie z dnia 10 listopada 2021 r. (data wpływu do organu pierwszej instancji: 12 listopada 2021 r.) zwróciły się z prośbą o anulowanie kary pieniężnej określonej w art. 91 pkt 25 ustawy o zużytym sprzęcie. Wyjaśniły, że instrukcja była umieszczona w sklepie, ale nie była kompletna i nie zawierała wszystkich informacji, które były wymagane, a nieprawidłowości powstały wskutek niedopatrzenia i niedopilnowania. Błąd ten zost ał naprawiony w dniu kontroli, a skorygowana informacja przesłana do Mazowieckiego WIIH w Warszawie (Delegatura w Radomiu). W dniu 19 listopada 2021 r. Mazowiecki WIIH, działając na podstawie art. 93 ust. 2 oraz art. 91 pkt 25 ustawy o zużytym sprzęcie ora z art. 104 Kpa, wydał decyzję (nr PO.281.ZSE.26.2021.DB), na mocy której ww. spółce wymierzono solidarnie karę pieniężną w wysokości 5.000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych) za nieumieszczenie w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 2 - 3 ustawy o zużytym sprzęcie, co narusza art. 37 ust. 4 ww. ustawy. Niniejsza decyzja została doręczona stronom w dniu 23 listopada 2021 r. W dniu 1 grudnia 2021 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej : „Prezesem UOKiK” bądź „organem drugiej instancji” ) otrzymał od ww. przedsiębiorcó w odwołanie od ww. decyzji. W niniejszym odwołaniu, tj. piśmie z dnia 23 listopada 2021 r. (data wpływu do organu pierwszej instancji: 25 listopada 2021 r.) skarżący zwrócil i się z prośbą o anulowanie wysokiej kary pieniężnej, wyrażając przy żal oraz przyznali, że naruszyli przepisy prawne. Uchybienia których się dopuścili usprawiedliwiali tym, że z należytą starannością informują słownie klientów o możliwości odbioru i odda nia zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych oraz tym, że źle przepisali ustawę o zużytym sprzęcie. Na podstawie dotychczasowych obserwacji uznali, iż większość klientów sięga po informacje o możliwości odbioru zużytego sprzętu u sprzedawcy, a zatem nikt z klientów „nie ucierpiał z powodu braku informacji dotyczących nieodpłatnego odbioru w miejscu 4 dostawy czy obowiązku dystrybutora do odbioru sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych ”. Skarżący nadmienili ponadto, że mają podpisaną umowę z fi rmą, która odbiera od nich sprzęt elektryczny i elektroniczny, a więc brak jest podstaw do dezinformowania klientów odnośnie odbioru i recyklingu sprzętu z gospodarstw domowych. Prośbę swą skarżący umotywowali tym, że prowadzą małą firmę o niewielkich doch odach (posiadają jednego pracownika na pełen etat), której nie stać na zapłacenie kary. Wskazali przy tym na trudną sytuację ekonomiczną spowodowaną pandemią, w trakcie której firma osiąga małe zyski oraz wydatkami poniesionymi na inwestycje w działalność gospodarczą. Pismem z dnia 9 grudnia 2021 r. Prezes UOKiK poinformował strony o toczącym się postępowaniu administracyjnym w związku z odwołaniem do decyzji (nr PO.281.ZSE.26.2021.DB) Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 19 l istopada 2021 r. oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. W toku postępowania odwoławczego skarżący przedsiębiorcy zawnioskowali o przegląd akt sprawy w UOKiK. Wyznaczono ter min przeglądu akt na dzień 28 grudnia 2021 r., godz. 10:00. Strony jednak nie stawiły się w wyznaczonym czasie i miejscu, na dokonanie wglądu w akta sprawy. W dniu 27 grudnia 2021 r. Prezes UOKiK, za pośrednictwem Mazowieckiego WIIH, otrzymał dodatkowe wyjaśnienia przedsiębiorców odnośnie złożonego przez nich odwołania z dnia 23 listopada 2021 r. W piśmie tym, datowanym na 15 grudnia 2021 r. (zatytułowanym „Odwołanie”) strony poprosiły o wskazanie, gdzie powinny się odwołać od wymierzonej kary. Ich zdani em wymierzona kara nie jest adekwatna do przewinienia. Przedsiębiorcy zgodnie zaznaczyli przy tym, że: nikomu nie wyrządzili krzywdy, nikogo nie okradli, nikt nie ucierpiał oraz urząd skarbowy nie został oszukany. Nadto, poinformowali, że nie stać ich na z apłacenie kary. W dalszej części pisma (odwołania) przytoczyli argumentację analogiczną do zawartej w treści pisma (również odwołania) z dnia 23 listopada 2021 r. Niemal jednocześnie, a mianowicie w dniu 28 grudnia 2021 r. (wyznaczonym na przegląd akt) pr zedsiębiorca złożył osobiście w Kancelarii UOKiK dokumentację, tj.: kserokopie otrzymanej dotychczas korespondencji w sprawie (np. wypełniony wniosek na zapotrzebowanie na udostępnienie akt sprawy; rozliczenie dochodu z remanentem za okres styczeń - wrzesie ń 2021) wraz z pismem z dnia 15 grudnia 2021 r. zatytułowanym „Odwołanie” (identycznym co do treści do pisma przedsiębiorcy przesłanego w dniu 16 grudnia 2021 r. do Mazowieckiego WIIH). W związku z wyjaśnieniami wniesionymi przez strony, Prezes UOKiK zdec ydował o przedłużeniu terminu zakończenia postępowania odwoławczego i w piśmie z dnia 30 grudnia 2021 r. poinformował przedsiębiorców o konieczności zapoznania się dokumentacją. Dodatkowych dowodów i materiałów do sprawy nie wniesiono. Prezes Urzędu Oc hrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. 5 Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w sprawach związanych z wykonywa niem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Do zadań Inspekcji Handlowej, zgodnie z art. 87 ustawy o zużytym sprzęcie, należy kontrola przestrzegania przez dystrybutorów przepisów zawartych w art. 37 i 39 ww. ustawy. Przepis wskazuje przy tym, że kontrola ta jest przeprowa dzona na podstawie ustawy o Inspekcji Handlowej. Artykuł 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie określa, że dystrybutor jest obowiązany do umieszczenia w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 ww. ustawy, wskazujących że: 1) dystrybutor obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w punkcie sprzedaży, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt sprzedawany; 2) dystrybutor dostarczając nabywcy sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącemu z gospodarstw domowych w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pe łnił te same funkcje co sprzęt dostarczony; 3) dystrybutor prowadzący jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynoszącej co najmniej 400 m 2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, jest obowiązany do nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w bezpośredniej bliskości zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. Zgodnie z art. 91 pkt 25 ustawy o zużytym sprzęcie, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten kto wbrew przepisom art. 37 ust. 4 nie umieszcza w wido cznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 ww. ustawy. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej w przypadku, o którym mowa powyżej, stosownie do art. 92 pkt 6 ww. ustawy, wynosi od 5.000 zł do 300.000 zł. 6 Pr zy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: stopień szkodliwości naruszenia, rodzaj, zakres i okres trwania naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu (art. 93 ust. 3 ww. ustawy). Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorców od decyzji (nr PO.281.ZSE.26.2021.DB) Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Warszawie z dnia 19 listopada 2021 r. (nr akt kontroli: DR.8361.120.2021), na mocy której na spółkę nał ożono karę pieniężną w wysokości 5.000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych) z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 37 ust. 4 w związku z art. 37 ust. 2 - 3 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym. Po przeanalizowaniu zebranego materiału dowod owego, Prezes UOKiK stwierdza, że ustalenia kontroli poczynione przez Mazowiecki WIIH dały podstawę do stwierdzenia, że kontrolowani przedsiębiorcy nie wykonali wszystkich ciążących na nich obowiązków wskazanych w art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, tj. nie umieścili w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o których mowa w art. 37 ust. 2 - 3 ww. ustawy, co stanowi naruszenie art. 37 ust. 4 ww. ustawy. Powyższe naruszenie stanowiło podstawę do wymierzenia kary pieniężnej w oparciu o art. 93 ust. 2, art. 91 pkt 25 ustawy o zużytym sprzęcie oraz art. 104 Kpa. Jednocześnie Prezes UOKiK stwierdza, że postępowanie administracyjne Mazowiecki WIIH przeprowadził w sposób rzetelny i prawidłowy, w tym organ ten zapewnił stronom wszystkie upra wnienia wynikające z przepisów prawa administracyjnego, zastosował i wyjaśnił przepisy prawa materialnego mające zastosowanie w niniejszej sprawie, przeanalizował i uwzględnił możliwe przesłanki/kryteria wymiaru kary. Tym samym, działania Mazowieckiego WI IH były zgodne z prawem, a decyzja została wydana w sposób prawidłowy. Strony postępowania wniosły o anulowanie nałożonej kary, uznając, że jest ona nieadekwatna do przewinienia. W drugim piśmie strony (odwołaniu z dnia 15 grudnia 2021 r.) strony poprosiły o wskazanie, gdzie mają się odwołać od wymierzonej kary . W uzasadnien iu przedsiębiorcy przyznali się również do naruszenia przepisów wyrażając swój żal. Brak wymaganych prawem informacji tłumaczyli tym, że źle przepisali ustawę o zużytym sprzęcie oraz nadmienili, że większość klientów sięga po informacje o możliwości odbior u zużytego sprzętu u sprzedawcy, a klienci są informowani słownie o możliwości odbioru/oddania zużytego sprzętu. Zatem, nikt z klientów nie poniósł szkody w wyniku ich uchybienia, nie ucierpiał z powodu brakujących informacji. Ponadto podnieśli, że mają p odpisaną umowę z firmą, która odbiera od nich sprzęt elektryczny i elektroniczny, a więc brak jest podstaw do dezinformowania klientów odnośnie odbioru i recyklingu sprzętu z gospodarstw domowych. Przedstawiając swoje wyjaśnienia/ argumentację na koniec ws kazali na trudności ekonomiczne z jakimi boryka się ich firma, np.: poniesione wysokie koszty inwestycji w działalność gospodarczą, niewielkie dochody związane z pandemią. W związku z tym nie stać ich na wymierzoną karę. 7 Odpowiadając na powyższe argumenty stron, Prezes UOKiK wskazuje, że nie zasługują one na uwzględnienie. Po pierwsze, obowiązkiem przedsiębiorcy będącego dystrybutorem, który udostępnia na rynku sprzęt elektryczny i/lub elektroniczny, jako profesjonalnego uczestnika obrotu, jest znajomość p rzepisów dotyczących jego działalności i ich respektowanie. Przepisy te jednoznacznie stwierdzają, iż to przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za niezrealizowanie obowiązków, jakie nakłada na niego ustawa o zużytym sprzęcie. Podmiot gospodarczy zobowiązan y do stosowania prawa w tym zakresie powinien tak zorganizować działalność swojej placówki, by nie doszło w niej do naruszeń aktualnie obowiązujących przepisów, zważywszy również na okoliczność, że odwołujący się przedsiębiorcy są doświadczonymi podmiotami gospodarczymi, którzy swoją działalność prowadzą od dłuższego czasu (zgodnie ze wpisem w CEIDG od 2018 r. oraz 2019 r.). Zatem zakłada się, że winni oni wykazywać się znajomością przepisów prawa w zakresie prowadzonej przez nich działalności. Należy mieć na względzie, że w dniu 15 lipca 2021 r., tj. niemalże miesiąc przed rozpoczęciem kontroli (zob. pismo z dnia 12 lipca 2021 r.) ze wskazanym wyraźnie zakresem przedmiotowym kontroli sformułowanym jako: „ Kontrola przestrzegania przepisów ustawy z dnia 11 wr ześnia 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym ”. Po otrzymaniu niniejszego zawiadomienia przedsiębiorcy mieli możliwość przygotowania się do nadchodzącej kontroli oraz podjęcia zawczasu odpowiednich działań w celu wyeliminowania ewentualn ych nieprawidłowości (np. sprawdzenia czy spełniają należycie obowiązki wynikające z ustawy o zużytym sprzęcie), jednak jak wykazali w toku podjętych czynności kontrolnych inspektorzy Mazowieckiego WIIH - tego nie uczynili, pomimo iż mieli w opinii organu drugiej instancji wystarczającą ilość czasu. Zostały one ujawnione w trakcie prowadzonej kontroli, następnie udokumentowane w Protokole kontroli i nie budziły wątpliwości co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających wymierzenie kary pieniężnej. Należy zauważyć, iż celem ustawodawcy, przy tworzeniu przepisów o zużytym sprzęcie, było ułatwienie użytkownikom sprzętu pozbycia się – w prawidłowy sposób – odpadów w postaci zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, a więc umożliwienie im pełnego dostępu do informacji, gdzie, w jaki sposób i na jakich zasadach mogą te odpady pozostawić. W związku z tym każdy dystrybutor sprzętu elektrycznego i elektronicznego przeznaczonego dla gospodarstw domowych winien - w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży sprzętu elektrycznego i elektronicznego który prowadzi – umieszczać wszystkie wymagane informacje, o których mowa w art. 37 ust. 1 - 3 ww. ustawy, a nie jedynie wypełniać je tylko w części. W niniejszej sprawie przedsiębiorca wprawdzie uzupełnił brakujące i nformacje, jednakże nastąpiło to dopiero w rezultacie przeprowadzonej kontroli. Jednocześnie, podejmowanie działań naprawczych czy zaprzestanie naruszenia przepisów nie zwalnia strony od odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzonych w chwili kontroli. Należy mieć na względzie, że czynność umieszczania (wywieszania) wymaganych informacji jest bowiem okolicznością całkowicie zależną od strony. Po drugie, Prezes UOKiK podkreśla, iż nałożone na przedsiębiorców (dystrybutorów) obowiązki informacyj ne wynikające z ustawy o zużytym sprzęcie podane w formie przekazu ustnego, słownego pozyskane np. od sprzedawcy nie mogą być uznane za czyniące zadość 8 wymaganym przepisom prawa, ponieważ w ustawie o zużytym sprzęcie nie przewidziano, a tym samym nie dopu szczono takiego sposobu informowania klientów. Ustawa o zużytym sprzęcie, w art. 37 ust. 4 wprost wskazuje, iż: „Dystrybutor jest obowiązany do umieszczania w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w ust. 1 - 3.”, a więc u mieszczania informacji w formie pisemnej. Przedsiębiorcy natomiast w żaden sposób nie uwidocznili w sklepie który prowadzą informacji, o których mowa w art. 37 ust. 2 - 3 ww. ustawy. Prezes UOKiK wskazuje dalej, że na uwzględnienie nie zasługują tłumaczenia odwołujących takie jak np. źle przepisana ustawa o zużytym sprzęcie czy też zwykłe niedopatrzenie bądź niedopilnowanie . W żadnej mierze nie stanowią one usprawiedliwienia, lecz dowodzą braku należytej staranności po stronie przedsiębiorców w zakresie wypeł niania obowiązków dystrybutora. Ponadto, bez znaczenia jest w tym przypadku fakt, że stwierdzone w toku kontroli uchybienia zostały usunięte. Z punktu widzenia zastosowania przepisów ustawy o zużytym sprzęcie kluczowe znaczenie ma bowiem fakt, iż w trakci e trwania czynności kontrolnych wymagane informacje, w zakresie o którym mowa w art. 37 ust. 2 - 3 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym, nie były dostępne dla konsumentów, co znajduje potwierdzenie w materiale dowodowym, w szczególności Protokole kontroli z dnia 20 lipca 2021 r. Organ drugiej instancji wskazuje również, że cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką jest kara pieniężna nakładana na podstawie przepisów o zużytym sprzęcie, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponosząc ego przypisaną mu obiektywną odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo udowodnienie faktu braku właściwej informacji wymaganej przepisami prawa jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Zatem, stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego, co w niniejszym przypadku miało miejsce, powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest sankcją administracyjną. Nie ma przy tym znaczenia czy niedopełnienie obowiązku uwidocznienia cen w określony sposób nastąpiło w winy umyślnej czy nieumyślnej kontrolowanego czy też nie. Dodatkowo, wskazać należy, że ustawa nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy, bądź jej braku po st ronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem, samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest sankcją administracyjną. Jednocześnie, organ drugiej instancji zaznacza, że zgodnie ze stanowiskiem Ministra Środowiska (z listopada 2016 r.), autora aktu prawnego, tj. ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, każdy dystrybutor sprzętu elektrycznego/elektroniczneg o przeznaczonego dla gospodarstw domowych winien w widocznym miejscu, w punkcie sprzedaży sprzętu elektrycznego i elektronicznego, umieszczać wszystkie informacje, o których mowa w art. 37 ust. 1 - 3 ww. ustawy. Oznacza to, że nawet jeżeli dystrybutor nie p rowadzi jednostki handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży wynoszącej co najmniej 400 m 2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, to 9 przekazanie takiej informacji konsumentowi uświadomi go, że w większym sklepie ma możliwoś ć nieodpłatnego pozostawienia zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu. Celem ustawodawcy było bowiem umożliwienie użytkownikom/konsumentom pozb ycia się w prawidłowy sposób odpadów w postaci zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (w tym tzw. „drobnego sprzętu”), poprzez dostęp do pełnej informacji, gdzie i na jakich zasadach mogą te odpady pozostawić. Uzyskanie przez konsumentów powyższe j wiedzy niewątpliwie przyczynia się do zwiększenia dbałości o stan środowiska naturalnego, poprzez ograniczanie pozostawienia zużytego, niepotrzebnego już sprzętu w miejscach do tego nieprzeznaczonych. Prezes UOKiK pragnie zaznaczyć również, iż argumenta cja stron wskazująca na nieadekwatność wymierzonej (wysokiej) kary względem popełnionego przewinienia jest nietrafiona. Skarżący twierdząc, że: „nikomu nie wyrządzili krzywdy” , „nikogo nie okradli” , „nikt nie ucierpiał” , „urząd skarbowy nie został oszukany ” , niejako sugerują, że ich przewinienie ma znikomy charakter. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że na strony nałożono sankcję o charakterze pieniężnym za popełniony delikt administracyjny, a więc za konkretne naruszenie prawno - administracyjne, jakim było nie dopełnienie obowiązków informacyjnych wskazanych w art. 37 ust. 4 (w związku z art. 37 ust. 2 - 3) ustawy o zużytym sprzęcie. Strony natomiast upatrują brak swojej winy w kategoriach znikomej szkodliwości czynu społecznego a nawet w kategoriach braku przestę pstwa. Zauważyć należy, że przy wymierzaniu administracyjnej kary pieniężnej organ dysponuje ściśle określonym, a zarazem zamkniętym katalogiem przesłanek, który wysokości wymiaru kary nie uzależnia od tego, czy dany przedsiębiorca wyrządził komuś krzywdę, kogokolwiek oszukał itp. Przechodząc do prośby stron o wskazanie organu właściwego do wniesienia odwołania od wymierzonej kary pieniężnej, że zgodnie z przyznanymi mu na mocy ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r., poz. 1706) kompetencjami, to Prezes UOKiK rozpatruje odwołania od decyzji wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej, wniesione za pośrednictwem właściwego terytorialnie wojewódzkiego inspektoratu Inspekcji Handlowej. Prezes UOKiK jest zatem upoważnionym i wł aściwym organem rozstrzygającym w niniejszej sprawie. Odnosząc się do prośby strony stron o anulowanie kary, Prezes UOKiK stwierdza, że nie widzi podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary w kontekście art. 93. ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie. Należy tut aj wskazać, że obowiązujące przepisy ustawy o zużytym sprzęcie przewidują możliwość odstąpienia od zastosowania sankcji w sytuacji kiedy podmiot podlegający ukaraniu przedstawi organowi dowody i okoliczności wskazujące, że podmiot ten dochował należytej st aranności i uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. W t akich przypadkach organ nie wszczyna postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wobec tego podmiotu, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza. W niniejszym przypadku nie zaszły jakiekolwiek przesłanki, o których 10 mowa we wskazanym przepisie, pozwalające Mazowieckiemu WIIH na odstąpienie od wymierzenia kary. Strony dopuści ły się naruszenia przepisów o zużytym sprzęcie, tj. nie zamieści ły w miejscu sprzedaży, w widocznym miejscu informacji określonych w art. 37 ust. 2 - 3 ustawy o zuży tym sprzęcie, co stanowi naruszenie art. 37 ust. 4 tejże ustawy. Powyższa okoliczność została udowodniona przez inspektorów reprezentujących Mazowiecki WIIH, a dodatkowo sami przedsiębiorcy świadomi tego naruszenia potwierdzili, że „naruszyli prawo”. Wobec powyższego, organ drugiej instancji stwierdził, że kontrolowany p odmiot nie dochował należytej staranności i nie uczynił wszystkiego, czego można było od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło, a Mazowiecki WIIH zasadnie nałożył na w w. przedsiębiorc ów sankcję pieniężną za niewykonanie obowiązków, o których mowa w art. 37 ust. 2 - 3 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym. Po przeanalizowaniu niniejszej sprawy, Prezes UOKiK stwierdził, iż brak jest również podstaw do odstąpienia od wymier zenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie zrealizowała w całości obowiązków nałożonych na nią w art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, co nie pozwala uznać, że waga naruszenia była znikoma. Tym samym, przesłanka pierwsza nie została spełniona. Za spełnioną można natomiast uznać przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia, ponieważ strony jeszcze w toku kontroli podjęły dobrowolne działania mające na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Jednakże przesłanki te muszą być spełnione łącznie, by organ mógł odstąpić od wymierzenia kary. Ponadto, organ drugiej instancji zaznacza, że fakt zaprzes tania naruszania przepisów prawa nie zwalnia strony z odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzonych w chwili kontroli. Nie została również spełniona przesłanka zawarta w pkt 2 art. 189f § 1 Kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawnion y organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla kt órych miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Mając powyższe na względzie, w ocenie organu drugiej instancji brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania czy też podstaw do zmiany decyzji poprzez odstąpienie od z astosowania sankcji i poprzestanie jedynie na pouczeniu. Biorąc pod uwagę trudną sytuację ekonomiczną stron skarżących, na którą powołują się w odwołaniu (wskazując m. in. na małe zyski związane z pandemią czy poniesione wysokie koszty inwestycji w prowad zoną działalność), Prezes UOKiK informuje, iż w myśl art. 67a § 1 ustawy dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540), który zgodnie z odesłaniem wskazanym w art. 94 ustawy o zużytym sprzęcie, znajdzie zastosowanie w niniejs zym przypadku, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem strony lub interesem publicznym, może: 1) odroczyć termin płatności kary lub rozłożyć jej zapłatę na raty; 11 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji; 3) umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Niniejsze uprawnienie przysługuje stronie/stronom dopiero po uprawomocnieniu się niniejsze j decyzji. Organ drugiej instancji nie ma podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary (anulowania) z uwagi na trudną sytuację ekonomiczną przedsiębiorcy, jeżeli stan faktyczny wprost uzasadnia nałożenie kary w wymiarze określonym przez Mazowiecki WIIH. Pod sumowując, Prezes UOKiK stwierdza, że Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej miał podstawy do nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 91 pkt 25 ustawy o zużytym sprzęcie. Organ pierwszej instancji właściwie wziął pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, uwzględnił kryteria wymiaru kary zawarte w art. 93 ust. 3 ustawy o zużytym sprzęcie, dokonał również właściwej analizy przesłanek zawartych w art. 189f Kpa oraz okoliczności wskazanych w art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzę cie, wymierzając najniższą z możliwych karę za stwierdzone nieprawidłowości, w dolnej granicy przedziału wskazanego w ww. ustawie, tj. w wysokości 5.000 zł. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zask arżoną decyzję. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jest konsekwencją dokonania przez organ drugiej instancji oceny, że decyzja organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja podjęt a przez organ pierwszej instancji. Konkludując, na podstawie zebranego materiału dowodowego, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznał, że podjęta przez Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej decyzja była prawidłowa. W konse kwencji, organ pierwszej instancji organ pierwszej instancji miał podstawy do wydania decyzji administracyjnej, na mocy której ww. przedsiębiorcom wymierzono karę pieniężną w wysokości 5.000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych). Tym samym, decyzja (nr PO.281 .ZSE.26.2021.DB) Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Warszawie z dnia 19 listopada 2021 r. powinna pozostać w obrocie prawnym. Stosownie do art. 93 ust. 6 i 7 ustawy o zużytym sprzęcie, karę pieniężną, o której mowa w sentencji de cyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy uiścić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Warszawie w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o nałożeniu kary stanie się ostateczna. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, org an odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Poucz enie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za 12 pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. P owstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: • do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; • p onad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; • ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; • ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o zwolnienie od kosztów albo przyznanie prawa pomocy. Prawo po mocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo - administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyj nego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisa no elektronicznie/