DIH-21/2022

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 3 lutego 2022 r. DIH - 3.707.116.2021.AB DECYZJA DIH - III/21/2022 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz . 735 z późn. zm.), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r., poz. 1706), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego In spektora Inspekcji Handlowej z dnia 5 listopada 2021 r. (sygnatura: UH.8361.197.2021), na mocy której, na przedsiębiorcę „Vitarepo” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Plewiskach, nałożono karę pieniężną w wysokości 9 600 zł (słownie: dzie więć tysięcy sześćset złotych) za nieuwidocznienie w miejscu sprzedaży detalicznej informacji o cenie oraz cenie jednostkowej oferowanych do sprzedaży towarów, wbrew obowiązkom określonym w art. 4 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towar ów i usług (Dz. U. z 2019 r., poz. 178), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadnienie W dniach 12 – 19 sierpnia 2021 r. inspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Han dlowej (zwanego dalej: „Wielkopolskim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”) przeprowadzili czynności kontrolne w punkcie sprzedaży ( … ) , należącym do przedsiębiorcy ( … ) (zwanego dalej: „stroną”, „stroną postępowania”, „spółką” lub „przedsiębiorcą”). Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r. poz. 162) (zwan ej dalej: „Prawem przedsiębiorców”), skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z 12 lipca 2021 r., ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego m.in. prawidłowość i rzetelność uwidaczniania cen. Wspomniane zawi adomienie doręczono stronie 17 lipca 2021 r. 2 Z uwagi na brak przedsiębiorcy oraz osoby upoważnionej do jego reprezentowania, czynności kontrolne rozpoczęto w dniu 12 sierpnia 2021 r., stosownie do art. 49 ust. 10 ustawy Prawo przedsiębiorców, w obecności p racownik a kontrolowanego przedsiębiorcy, tj. osoby czynnej w lokalu w rozumieniu art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2020 r. poz. 1740 z późn. zm.) . Kontrolę kontynuowano w dniu 19 sierpnia 2021 r. w obecności osoby upoważni onej do reprezentowania kontrolowanego przedsiębiorcy. W toku kontroli sprawdzano m.in. przestrzeganie przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 178) (zwanej dalej: „ustawą o informowaniu o cenach ”) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2015 r., poz. 2121) (zwanego dalej: „rozporządzeniem Ministra Rozwoju”). Ustalenia kontroli wykazały, że oferowany do sprzedaży asortymen t ustawiony był w przeszklo nych gablotach, z których towar podawał sprzedawca. Inspektorzy prowadząc czynności kontrolne w placówce detalicznej w zakresie prawidłowości uwidaczniania cen zgodnie z ww. przepisami , ocenili 109 partii towarów losowo wybrany ch z aktualnej oferty sklepu. W wyniku podjętych działań stwierdzono nieprawidłowości w stosunku do wszystkich poddanych ocenie wyrobów (100 %), polegające na nieuwidocznieniu cen przy 4 partiach oferowanych wyrobów, dla których nie było wymogu uwidacznian ia cen jednostkowych, cen i cen jednostkowych przy 102 skontrolowanych wyrobach oraz cen jednostkowych przy 3 pozycjach asortymentu. Inspektorzy również stwierdzili, iż w kontrolowanym punkcie sprzedaży nie uwidoczniono cennika oferowanych do sprzedaży wyr obów. Kontrolowany jeszcze w trakcie kontroli podjął dobrowolne działania i uzupełnił brakujące ceny i ceny jednostkowe wyrobów – uwidoczniono je w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Powyższe ustalenia udokumentowano w Protokole ko ntroli z 19 sierpnia 2021 r. (nr akt kontroli: UH.8361.197.2021). W dniu 8 października 2021 r. Wielkopolski WIIH, na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm.) , (zwan ej dalej : „ Kpa ” ), zawiadomił przedsiębiorcę ( … ) , o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o infor mowaniu o cenach, w związku z naruszeniem obowiązków określonych w art. 4 ww. ustawy . Jednocześnie poinformowano, że zgodnie z art. 10 Kpa strona może brać czynny udział w każdym stadium postępowania, a w szczególności wypowiadać się, co do zebranych dowod ów i zapoznać się z aktami zgromadzonymi w sprawie. Strona nie skorzystała z przysługującego jej uprawnienia. W dniu 5 listopada 2021 r. Wielkopolski WIIH wydał na podstawie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach decyzję (sygnatura UH.8361.197.20 21), na mocy której nałożył na przedsiębiorcę ( … ) , karę pieniężną w wysokości 9 600 zł (słownie: dziewięć tysięcy 3 sześćset złotych) za nieuwidocznienie w miejscu sprzedaży detalicznej informacji o cenach oraz cenach jednostkowych towarów oferowanych do sprzedaży, wbrew obowiązkom określonym w art. 4 ustawy o cenach. Decyzja została doręczona stronie w dniu 10 listopada 2021 r. W dniu 6 grudnia 2021 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji” otrzymał, za pośrednictwem Wielkopolskiego WIIH, odwołanie od ww. decyzji. W powyższym odwołaniu przedsiębiorca zarzucił powyższej decyzji, mające wpływ na wynik sprawy naruszeni e przepisów, tj. art. 4 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 w zw. z art. 3 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług poprzez: 1) u znanie, że stopień naruszenia obowiązków przez przedsiębiorcę był znaczny w sytuacji , gdy było to naruszenie jednorazowe mniejszej wagi, które bezzwłocznie zostało usunięte; 2) n iewzięcie pod uwagę przy ocenie dotychczasowej działalności przedsiębiorcy, iż do naruszenia doszło tylko w jednej z 12 prowadzonych przez ( … ) placówek handlowych; 3) u znanie, że przez nie uwidoczni enie cen dla 4 partii towarów, cen i cen jednostkowych dla 102 partii towarów oraz cen jednostkowych dla 3 partii towarów, czyli wszystkich 109 objętych kontrolą przedsiębiorca pozbawił konsumentów możliwości porównania tych cen z innymi towarami, w sytuac ji gdy sprzedaż prowadzona była na wyspie handlowej, na której towary były umieszczone na wystawie za szybą i udostępniane klientom przez pracownika, który każdorazowo informował klienta o cenie towaru i udzielał odpowiedzi na pytania klienta w związku z c zym nie mogło dojść do sytuacji, w której konsument byłby pozbawiony możliwości porównania ceny towarów ; 4) u znanie że kara w kwocie 9 600 zł (blisko 50 % kary maksymalnej) jest karą skuteczną, proporcjonalną i odstraszającą. W związku z powyższym przedsiębio rca wniósł n a podstawie art. 132 § 1 Kpa o uznanie przez Wielkopolskiego WIIH, że odwołanie zasługuje w całości na uwzględnienie i wydać nową decyzję, w której zmieni zaskarżoną decyzje poprzez obniżenie kary do kwoty 1 000 zł . W przypadku, gdy Wielkopolsk i WIIH nie uwzględni odwołania i przekaże je Prezesowi UOKiK, strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i w tym zakresie orzeczenia przez Prezesa UOKiK kary w kwocie 1 000 zł. Pismem z dnia 15 grudnia 2021 r. Prezes UOKiK poinformował stronę o przys ługującym jej prawie do zapoznania się z aktami sprawy i prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. 4 Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postę powania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, cz y odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektor ów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowa niu o cenach przedsiębiorca ma obowiązek w miejscu sprzedaży detalicznej uwidocznić cenę oraz cenę jednostkową towaru w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Zgodnie z § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: na wywieszce, w cenniku, w ka talogu, na obwolucie, w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu . Zgodnie z § 8 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju w cenniku uwidacznia się ceny towarów przeznaczonych do sprzedaży detalicznej umieszczonych w miejscu niedostępnym lub ni ewidocznym dla konsumentów. Natomiast c enniki wywiesza się, wykłada lub udostępnia w inny sposób w miejscu sprzedaży towarów. Natomiast zgodnie z § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Rozwoju cena jednostkowa uwidoczniona przy towarze na wywieszce lub w i nnej formie dostępnej dla kupującego powinna dotyczyć ceny za: 1) litr lub metr sześcienny - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości; 2) kilogram lub tonę - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy; 3) metr - dla towaru przeznaczonego do s przedaży według długości; 4) metr kwadratowy - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według powierzchni; 5) sztukę - dla towarów przeznaczonych do sprzedaży na sztuki. Wskazać ponadto należy, iż zgodnie z § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia w szczególnych przypadkac h uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1. Natomias t § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia stanowi, iż w przypadku towaru pakowanego oznaczonego liczbą sztuk dopuszcza się stosowanie przeliczenia na cenę jednostkową za sztukę lub za dziesiętną wielokrotność liczby sztuk. 5 Wyłączenia w tym zakresie zawarte są w § 7 rozporządzenia Ministra Rozwoju i tym samym wymogu uwidaczniania cen jednostkowych nie stosuje się do: 1) towarów, których cena jednostkowa jest identyczna z ceną sprzedaży; 2) towarów sprzedawanych ze względu na ich przeznaczenie w zestawach (kompletach); 3) towar ów nieżywnościowych sprzedawanych ze względu na ich przeznaczenie lub właściwości wyłącznie w parach; 4) produktów leczniczych w rozumieniu art. 2 pkt 32 ustawy Prawo farmaceutyczne. Niezrealizowanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach powoduje – zgodnie art. 6 ust. 1 ww. ustawy – nałożenie kary pieniężnej do wysokości 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podm iotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały skorygowane. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje kon ieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodu. Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę ( … ) , od decyzji Wielkopolskiego Wojewód zkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 5 listopada 2021 r. (sygnatura: UH.8361.197.2021), na mocy której na ww. przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 9 600 zł (słownie: dziewięć tysięcy sześćset złotych) za nieuwidocznienie w miejscu spr zedaży detalicznej informacji o cenach oraz cenach jednostkowych towarów oferowanych do sprzedaży, wbrew obowiązkom określonym w art. 4 ustawy o cenach. W powyższym odwołaniu przedsiębiorca zarzucił powyższej decyzji, mające wpływ na wynik sprawy naruszeni e przepisów, tj. art. 4 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 w zw. z art. 3 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług poprzez: 1) u znanie, że stopień naruszenia obowiązków przez przedsiębiorcę był znaczny w sytuacji gdy było to naruszenie jednorazowe mniejszej wagi, które bezzwłocznie zostało usunięte; 2) n iewzięcie pod uwagę przy ocenie dotychczasowej działalności przedsiębiorcy, iż do naruszenia doszło tylko w jednej z 12 prowadzonych przez ( … ) placówek handlowych; 3) u znanie, że przez uwidocznie nie cen dla 4 partii towarów, cen i cen jednostkowych dla 102 partii towarów oraz cen jednostkowych dla 3 partii towarów, czyli wszystkich 109 objętych kontrolą przedsiębiorca pozbawił konsumentów możliwości porównania tych cen z innymi towarami, w sytuacj i gdy sprzedaż prowadzona była na wyspie 6 handlowej, na której towary były umieszczone na wystawie za szybą i udostępniane klientom przez pracownika, który każdorazowo informował klienta o cenie towaru i udzielał odpowiedzi na pytania klienta w związku z cz ym nie mogło dojść do sytuacji, w której konsument byłby pozbawiony możliwości porównania ceny towarów ; 4) u znanie że kara w kwocie 9 600 zł (blisko 50 % kary maksymalnej) jest karą skuteczną, proporcjonalną i odstraszającą. Przedsiębiorca w odwołaniu stwier dził, że kara nałożona przez Wielkopolskiego WIIH jest niewspółmierna do stopnia naruszenia obowiązków, dotychczasowej działalności przedsiębiorcy oraz wielkości obrotów, a co za tym idzie powinna zostać obniżona. Spółka nie podważa samego faktu naruszen ia, które po jego stwierdzeniu zostało w trakcie kontroli natychmiastowo usunięte. Jak tłumaczy strona , naruszenie wynikało z błędnego przekonania pracowników przedsiębiorcy, że w sytuacji, gdy towary wystawione są na zamkniętej wystawie wyspy handlowej, k tóra jest jednocześnie miejscem ich magazynowania, nie muszą one zawierać ceny i ceny jednostkowej. Błędne przekonanie wynikało z faktu, że przedmiotowa wyspa handlowa była zamknięta i dostęp do towaru był możliwy za pośrednictwem pracownika, który każdor azowo udzielał wszelkich informacji wymaganych przez klienta. Zdaniem skarżącego organ pierwszej instancji dokonał błędnej oceny stopnia naruszenia obowiązków kwalifikując je jako znaczne, w sytuacji gdy naruszenie to było w ocenie spółki nieznacznym, mni ejszej wagi. Strona potwierdziła, że mimo, iż brak cen czy cen jednostkowych stwierdzono w stosunku do wszystkich 109 partii poddanych ocenie, to z uwagi na to, że towary te były umieszczone na wyspie handlowej, na której cały czas przebywa pracownik, któr y obsługuje klienta i udziela informacji o cenach i cenach jednostkowych, konsumenci nie zostali całkowicie pozbawieni możliwości porównania cen towarów z innymi towarami, ponieważ mogli zasięgnąć informacji bezpośrednio od pracownika. Prezes UOKiK, po an alizie całokształtu materiału dowodowego, w szczególności protokołu kontroli z 19 sierpnia 2021 r. (nr akt kontroli UH.8361.197.2021), nie miał wątpliwości co do zaistnienia faktu naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach oraz rozporządzenia Mini stra Rozwoju. Stan faktyczny opisany w protokole kontroli i załącznikach do protokołu, nie budzi żadnych wątpliwości organu drugiej instancji. Nie kwestionuje go również skarżąca. Jak wynika z akt sprawy, kontrolowany nie uwidocznił informacji o cenie oraz cenie jednostkowej (dla których istniał obowiązek uwidocznienia ceny jednostkowej) wszystkich wyrobów losowo wytypowanych do oceny z aktualnej oferty przedsiębiorcy. Badaniem objęto 109 parti i towarów, kwestionując z uwagi na nieuwidocznienie cen 4 partii (nie było w tym wypadku konieczności uwidaczniania ceny jednostkowej, gdyż cena jednostkowa była identyczna z ceną sprzedaży), cen i cen jednostkowych przy 102 parti ach towarów oraz cen jednostkowych przy 3 partiach towarów. 7 Przepisy art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach stanowią, iż w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen, a dodatkowo zgodnie z § 3 u st. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Natomiast cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: na wywieszce, w cenniku, w katalogu, na obwolucie, w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Zgodnie z § 8 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju w cenniku uwidacznia się ceny towarów przeznaczonych do sprzedaży detal icznej umieszczonych w miejscu niedostępnym lub niewidocznym dla konsumentów. Natomiast c enniki wywiesza się, wykłada lub udostępnia w inny sposób w miejscu sprzedaży towarów. Prezes UOKiK podkreśla również, że obowiązki nałożone ww. przepisami dotyczą wsz ystkich placówek, w których prowadzona j est sprzedaż detaliczna wyrobów i nie ma przy tym znaczenia czy jest to sklep samoobsługowy, czy towar podaje sprzedawca, czy jest to mały czy duży sklep . Niezrealizowanie tego obowiązku, zgodnie art. 6 ust. 1 ww. u stawy, powoduje nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten nakazuje zatem wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości były wyeliminowane. Zgromadzone w toku kontroli materiały w sposób jednoznaczny i niebudzą cy wątpliwości pozwalają na stwierdzenie, że przedsiębiorca ( … ) , nie wykonał ciążących na nim obowiązków wynikających z wyżej przytoczonych przepisów ustawy o informowaniu o cenach . Od nosząc się do argumentów strony zawartych w odwołaniu, dotyczących błędnego przekonania pracowników odnośnie uwidaczniania cen w przypadku prowadzenia punktu sprzedaży w formie zamkniętej wyspy handlowej, Prezes UOKiK zwraca uwagę, że obowiązkiem przedsięb iorcy podejmującego się prowadzenia działalności, polegającej na sprzedaży produktów, również w ww. formie, jest zapoznanie się z obowiązującymi przepisami i spełnienie wymagań w nich zawartych. Przepisy dotyczące uwidaczniania cen, w sposób jasny i niebud zący wątpliwości regulują kwestie dotyczące sposobu informowania konsumentów o cenach i cenach jednostkowych wyrobów, również w sytuacji, kiedy wyroby te znajdują się w gablotach i są niewidoczne i niedostępne dla konsumenta. Konsument bez konieczności po dejmowania dodatkowych czynności np. kontaktu z obsługą stoiska, powinien mieć możliwość uzyskania informacji o cenach i cenach jednostkowych wyrobów, które go interesują. Nie sposób jest oczekiwać od klientów, aby każdorazowo ustawiali się w kolejce do ob sługi punktu, w celu uzyskania informacji odnośnie cen wyrobów pozwalającej im stwierdzić czy jej wysokość dla konkretnych produktów, jest dla nich atrakcyjna w 8 porównaniu z ofertą innych placówek. Prezes UOKiK zgadza się z twierdzeniem Wielkopolskiego WII H, że konsument w wielu sytuacjach był pozbawiony możliwości porównania ceny towarów i jednocześnie dodaje, że przepisy regulujące sposób informowania konsumentów o cenach, są tak skonstruowane, aby konsument bez angażowania innych osób, straty czasu np. n a czekanie w kolejce, mógł uzyskać niezbędną dla niego informację, bez względu na to czy zamierza w danej chwili zakupić dany produkt czy nie. Dodatkowo, odnosząc się do wyjaśnień strony, że konsumenci byli informowani przez pracownika o cenie i cenie jedn ostkowej wyrobów, należy wskazać, że zgodnie z przepisami „cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: na wywieszce, w cenniku, w katalogu, na obwolucie, w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu.”, a zatem inna forma (ustne inf ormowanie klientów) jest niewystarczająca i nie będzie w żaden sposób stanowiła wypełnienia obowiązków nałożonych ww. przepisami. W związku z powyższym należy uznać, że fakt czy klienci byli informowani ustnie przez pracowników, nie ma jakiegokolwiek wpływ u na rozstrzygnięcie sprawy. Ponadto biorąc pod uwagę wyjaśnienia strony, że ( … ) prowadzi nie jedną a 12 placówek, jak również informacje zawarte w KRS, że działalność prowadzi od wiel u lat, należałoby uznać, że jest już wieloletnim i doświadczonym uczestnikiem rynku, który powinien znać przepisy dotyczące informowania konsumentów o cenach oferowanych wyrobów, a które w obecnym stanie obowiązują co najmniej od 2016 roku. Ponadto Prezes UOKiK poskreśla, że kontrolowany 17 lipca 2021 r. otrzymał Zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli, zawierające wskazany zakres przedmiotowy kontroli, m.in. jako „Prawidłowość uwidaczniania cen. Rzetelność uwidaczniania cen.” Kontrola rozpoczęła się 12 sierpnia 2021 r. (tj. 26 dni od otrzymania zawiadomienia). Organ zwraca uwagę, że mimo tak długiego okresu od otrzymania zawiadomienia do rozpoczęcia kontroli, doświadczenia i wiedzy (prowadzi 12 placówek), przedsiębiorca nie podjął żadnych działań mający ch na celu zapoznanie się z obowiązującymi przepisami, a następnie uzupełnienie cen oferowanych do sprzedaży wyrobów, jeszcze przed rozpoczęciem kontroli, co mogłoby spowodować nie stwierdzenie nieprawidłowości, w toku zapowiadanej wcześniej kontroli prowa dzonej przez Inspekcję Handlową. Jak wynika z ustaleń kontroli, usunięcie nieprawidłowości nie zajęło przedsiębiorcy dużo czasu, gdyż podjęto działania naprawcze i brakujące ceny zostały uwidocznione jeszcze w toku kontroli. Jednocześnie organ drugiej inst ancji wskazuje, że cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką właśnie jest kara pieniężna nakładana na podstawie przepisów ustawy o informowaniu o cenach, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszącego przypisaną mu obiektywną od powiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo zaś stwierdzenie – udowodnienie faktu braku właściwej informacji w zakresie m.in. ceny czy ceny jednostkowej towaru jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Nie ma przy tym z naczenia czy niedopełnienie obowiązku uwidocznienia cen w określony sposób nastąpiło z winy (umyślnej czy nieumyślnej) kontrolowanego przedsiębiorcy, czy też nie. Dodatkowo wskazać należy, że ustawa nie przewiduje możliwości 9 badania przez organ Inspekcji H andlowej istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pie niężnej, która jest karą administracyjną. Prezes UOKiK, odnosząc się do zarzutu, że organ pierwszej instancji nie wziął pod uwagę przy ocenie dotychczasowej działalności ilości prowadzonych placówek , wskazuje że przy analizie niniejszej przesłanki nie jes t istotne, ile placówek prowadzi przedsiębiorca, a jedynie czy był wcześniej karany, jak również czy posiadając określoną wiedzę podejmował działania mające na celu prowadzenie działalności zgodnie z wymaganiami. Po przeprowadzonym postępowaniu administrac yjnym, Prezes UOKiK uznaje, iż Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wydał decyzję zgodną z obowiązującym stanem prawnym przy uwzględnieniu ustawowych wytycznych wymiaru sankcji wskazanych w art. 6 ust. 3 ww. ustawy oraz wspomnianych wymogó w ujętych w celach regulacji. Wysokość kary pieniężnej ustalona na poziomie 9 600 zł przy maksymalnej wysokości 20 000 zł jest, w ocenie organu drugiej instancji, kwotą optymalną. Wymiar kary bierze pod uwagę fakt naruszenia praw i interesów konsumentów, k tórzy zostali pozbawieni informacji o cenach i cenach jednostkowych, jeżeli obowiązek ich dotyczył, w przypadku wszystkich poddanych kontroli wyrobów. Podkreślić należy, że cena jednostkowa jest podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towar u wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów – podobnych, o odmiennych cechach co do marki, producenta, ilości, wzornictwa, poziomu technicznego, itp. b rak uwidocznienia cen jednostkowyc h przy towarach czy w cenniku uniemożliwia kupującym porównanie cen towarów z cenami towarów podobnych, bez angażowania osób z obsługi, a przez to utrudnia kupującym dokonanie optymalnego i właściwego dla nich wyboru towaru, naruszając ich interesy ekonomi czne oraz prawo do rzetelnej informacji o cenie. Prezes UOKiK, w pełni zgadza się z Wielkopolskim WIIH, że w niniejszym przypadku nie można uznać wagi naruszenia jako znikome j czy mniejszej , gdyż wszystkie skontrolowane wyroby (100 %) zostały zakwestionowa ne z uwagi na brak cen czy cen jednostkowych. W niniejszym przypadku przedsiębiorca w 100 proc. nie wypełnił obowiązków nałożonych na niego przepisami ustawy o cenach czy rozporządzenia Ministra Rozwoju. Analizując dotychczasową działalność przedsiębiorcy , należy stwierdzić, że nie toczyło się dotąd żadne postępowanie w przedmiocie naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, jak również, że przedsiębiorca jeszcze w toku kontroli podjął dobrowolne działania i uzupełnił brakujące ceny i ceny jednostkowe. Prezes UOKiK nie pozostaje również obojętny na brak podjęcia działań po otrzymaniu zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli. To przedsiębiorcy powinno zależeć, aby kontrola nie wykazała nieprawidłowości, co w konsekwencji pozwoliłob y na uniknięcie kary, a zapoznanie się z przepisami, które zostały sformułowane w sposób jasny i zrozumiały, a następnie sprawdzenie czy wszystkie ceny zostały uwidocznione przy wyrobach lub w cennikach, w tak 10 długim okresie od zawiadomienia do kontroli, n ie stanowiło zbyt dużego wysiłku dla przedsiębiorcy. Przy ustalaniu wielkości obrotów i przychodu, organ pierwszej instancji właściwie wziął pod uwagę dostarczoną przez przedsiębiorcę informację o wielkości obrotów i przychodów. Ponadto sam przedsiębiorca w oświadczeniu wskazał , że należy do grupy małych przedsiębiorców . Prezes UOKiK po przeanalizowaniu stanu faktycznego, co do którego nie ma wątpliwości, wzięciu pod uwagę ww. przesłanek, nie widzi podstaw do obniżenia kary. Argumenty strony do zastosowani a kary w wysokości 1 000 zł, zaproponowanej przez stronę w odwołaniu, całkowicie nie znajdują uzasadnienia. Należy wskazać, że kara pieniężna powinna odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy 98/6 WE stanowi, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012, II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami na temat ich cen i cen jednostkowych. Zdaniem organu drugiej instancji kara ustalona przez Wielkopolskiego WIIH w wysokości 9 600 zł, odpowiada powyższym wymogom i uwzględnia wszystkie przesłanki wymiaru kary. Fakt, że przedsiębiorca podjął dobrowolne działania, nie może zwa lniać przedsiębiorcy z odpowiedzialności za naruszenie przepisów stwierdzone w czasie kontroli. Po przeanalizowaniu niniejszej sprawy, podobnie jak organ pierwszej instancji, Prezes UOKiK nie widzi podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie ar t. 189f § 1 pkt 1 Kpa. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, z naczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. Podkreślić należy, że w trakcie kontroli ustalono, iż w przypadku 109 skont rolowanych produktów konsumenci byli pozbawieni odpowiednich informacji o ich cenie czy cenie jednostkowej (100 proc. z badanych wyrobów). Stąd też wagi naruszenia nie można uznać za znikomą. Uwidocznione prawidłowo informacje o cenie i cenie jednostkowej p roduktu, umożliwiają konsumentowi porównanie poszczególnych cen, a następnie dokonanie przez niego właściwego wyboru, z uwzględnieniem jego sytuacji finansowej. Tym samym przesłanka pierwsza nie została spełniona. Z a spełnioną należy uznać przesłankę dotyc zącą zaprzestania naruszenia, co zostało zawarte w protokole kontroli, to zostało to 11 zrobione w wyniku kontroli organu. N ależy wskazać, że te przesłanki muszą jednak być spełnione łącznie, w związku z powyższym organ drugiej instancji również stwierdza, i ż nie ma podstaw do zastosowania tego przepisu i do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa . Ponadto nie została spełniona przesłanka z art. 189f § 1 pkt 2 Kpa, gdyż na stronę nie została wcześniej nałożona administracyjna kara pieniężna w związku z naruszeniem przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Tym samym wymagane prawem przesłanki nie zostały spełnione i nie występują podstawy do odstąpienia od nałożenia kary. Podsumowując, Prezes UOKiK stwierdza, że zawarty w odwołaniu zarzut naruszenia art. 4 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 w zw. z art. 3 ustawy o cenach, jest całkowicie nietrafiony, co udowodnione powyżej w uzasadnieniu decyzji. Niezależnie od powyższego organ drugiej instancji informuje, że kwestia sytuacji materialnej strony , wspomniane w odwołaniu wykazywanie strat z prowadzonej działalności gospodarczej związanej z wybuchem pandemii COVID - 19, może zostać uwzględniona dopiero po uprawomocnieniu się niniejszej decyzji, przy ewentualnym zastosowaniu ulg w opłacaniu należ ności publicznoprawnej, jaką jest wymierzona kara pieniężna. Organ drugiej instancji nie ma podstaw do obniżenia, czy odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej z uwagi na trudną sytuację ekonomiczną przedsiębiorcy, jeżeli stan faktyczny wprost uzasadnia n ałożenie kary w określonym przez Wielkopolskiego WIIH wymiarze. Jednocześnie w odwołaniu od powyższego Prezes UOKiK informuje, że w myśl art. 67a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm. ), który zgo dnie z odesłaniem wskazanym w art. 8 ustawy o informowaniu o cenach, znajdzie zastosowanie w niniejszym przypadku, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, na wniosek strony w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem strony lub interesem publicznym, moż e: 1) odroczyć termin płatności kary lub rozłożyć jej zapłatę na raty, 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji, 3) umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za zwłokę lub opłatę prolong acyjną. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, s tanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. 12 Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony i Konkurencji i Konsumentów orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. P ouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) d o 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliw ość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomo cy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r. po z. 1325 z późn. zm.). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm. ) ; § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie 13 wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. poz. 2019 poz. 178). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ ( … )