DIH-17/2022

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 31 stycznia 2022 r. DIH - 3.707.115.2021.AB DECYZJA DIH - III/ 17/2022 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., p oz. 735 z późn. zm.), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r., poz. 1706), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Warmińsko - Mazurskiego Wojewó dzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 8 listopada 2021 r. (nr akt kontroli: KNR.8361.220.2021.NC), na mocy której na przedsiębiorcę Pana Mariusza Kluczewskiego, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Centrum Ogrodnicze „KRZEW” Mariusz Klucz ewski w Morągu, nałożono karę pieniężną w wysokości 2 000 zł (słownie: dwa tysiące złotych) z tytułu niewykonania obowiązku wynikającego z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 178), Prez es Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadnienie W dniach 23 – 28 września 2021 r. inspektorzy reprezentujący Warmińsko - Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanego dalej: „Warmińsko - Mazurskim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”) przeprowadzili czynności kontrolne w placówce mieszczącej się w ( … ) , należącej do przedsiębiorcy Pana ( … ) (zwanego dalej: „stroną”, „stroną postępowania” lub „przedsiębiorcą”). Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r. poz. 162) (zwanej dalej: „Pra wem przedsiębiorców”), skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z 24 sierpnia 2021 r., ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego m.in. prawidłowość 2 przekazywania konsumentom informacji o cenach oferowanych w yrobów. Wspomniane zawiadomienie doręczono stronie 18 października 2021 r. Czynności kontrolne zostały przeprowadzone w obecności przedsiębiorcy. W toku kontroli sprawdzano m.in. przestrzeganie przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenac h towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 178) (zwanej dalej: „ustawą o informowaniu o cenach”) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2015 r., poz. 2121) (zwanego dalej: „rozporzą dzeniem Ministra Rozwoju”). Inspektorzy prowadząc czynności kontrolne w placówce detalicznej w zakresie prawidłowości uwidaczniania cen zgodnie z wymaganiami ustawy o informowaniu o cenach oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju, m.in. sprawdzili 117 partii p roduktów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanego przedsiębiorcy, stwierdzając nieprawidłowości polegające na nieuwidocznieniu cen przy 20 skontrolowanych wyrobach oraz cen jednostkowych przy 21 pozycjach asortymentu, podsumowując 20 partii skon trolowanych wyrobów nie posiadało cen i cen jednostkowych oraz w przypadku 1 partii brak było ceny jednostkowej oferowanego do sprzedaży wyrobu. Powyższe ustalenia udokumentowano w Protokole kontroli z 28 września 2021 r. (nr akt kontroli: KNR.8361.220.202 1). W dniu 15 października 2021 r. Warmińsko - Mazurski WIIH, na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm.), (zwan ej dalej : „ Kpa ” ), zawiadomił przedsiębiorcę Pa na ( … ) , o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o in formowaniu o cenach, w związku z naruszeniem obowiązków określonych w art. 4 ww. ustawy . Jednocześnie poinformowano, że zgodnie z art. 10 i 73 Kpa stronie przysługuje prawo do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, a także przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek i odpisów. W powyższym zawiadomieniu organ zwrócił się również o nadesłanie deklaracji podatkowej za ostatni rok rozliczeniowy lub oświadczenia dotyczącego wielkości obrotów i przychodu oraz oświa dczenia o liczbie zatrudnionych średniorocznie pracowników. Pismem z 25 października 2021 r. przedsiębiorca Pan ( … ) przesłał wyjaśnienia wskazując, m.in., że w nasiona w sklepie nie posiadały cen , bo przedsiębiorca nie wiedział do jakiej jed nostki się odnieść. Firma powstała 2 lata temu i przedsiębiorca dopiero się uczy. Przedsiębiorca myślał, że otrzyma po moc od instytucji państwowych w uświadamianiu o obowiązujących przepisach, jednak nigdy nie otrzymali żadnego upomnienia lub zwrócenia uwa gi, że robią coś nie tak, chociaż ich adres i telefon jest ogólnodostępny. Przedsiębiorca wskazał , że prowadzona przez niego firma jest firmą rodzinną, z której utrzymują się trzy osoby. Poza tym wszystkie zarobione pieniądze wydawane są na rozwój firmy i zatowarowanie, bywają tygodnie, że brakuje środków na opłaty bieżących rachunków. Przedsiębiorca poinformował, że wszystkie nieprawidłowości zostały niezwłocznie poprawione oraz wniósł o niewymierzanie kary finansowej. 3 Warmińsko - Mazurski WIIH, pismem z 28 października 2021 r. poinformował przedsiębiorcę o zakończeniu postępowania administracyjnego. W dniu 8 listopada 2021 r. Warmińsko - Mazurski WIIH wydał na podstawie art. 6 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach decyzję (sygnatura KNR .8361.220.2021.NC), na mocy której nałożył na przedsiębiorcę Pana ( … ) , karę pieniężną w wysokości 2 000 zł (słownie: dwa tysiące złoty ch) z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług. Decyzja została doręczona stronie w dniu 10 listopada 2021 r. W dniu 1 grudnia 2021 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwa ny dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji” otrzymał, za pośrednictwem Warmińsko - Mazurskiego WIIH, odwołanie od ww. decyzji. W powyższym odwołaniu przedsiębiorca wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy i wskazał, że „faktycznie na paru produ ktach brakowało ceny jednostkowej lub ceny produktu jednak nie było to świadome działanie lecz przeoczenie. Przedsiębiorca wskazał również, że jest młodą firmą i nie wszystko działa tak jak w dużych sklepach sieciowych. Zdaniem przedsiębiorcy waga naruszen ia była znikoma i od razu po sugestiach inspektorów zaczęto naprawiać uchybienia, co przy kolejnej wizycie potwierdzili inspektorzy. Przedsiębiorca wskazał jednocześnie, że zgodnie z art. 189 f § 1 Kpa można odstąpić od wymierzenia kary jak te przesłanki z achodzą. Pismem z dnia 8 grudnia 2021 r. Prezes UOKiK poinformował stronę o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami sprawy i prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurenc ji i Konsumentów jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwy m do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach przedsiębiorca ma obowiązek w miejscu sprzedaży detalicznej uwidocznić cenę oraz cenę jednostkową towaru w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umo żliwiający porównanie cen. Zgodnie z § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub 4 w bliskości towaru, którego dotyczy. Cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: na wywieszce, w cenniku, w katalogu, na obwolucie, w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu . Natomiast zgodnie z § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Rozwoju cena jednostkowa uwidocznio na przy towarze na wywieszce lub w innej formie dostępnej dla kupującego powinna dotyczyć ceny za: 1) litr lub metr sześcienny - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości; 2) kilogram lub tonę - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy; 3) m etr - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości; 4) metr kwadratowy - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według powierzchni; 5) sztukę - dla towarów przeznaczonych do sprzedaży na sztuki. Wskazać ponadto należy, iż zgodnie z § 4 ust. 2 ww. rozp orządzenia w szczególnych przypadkach uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar inn ych niż określone w ust. 1. Natomiast § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia stanowi, iż w przypadku towaru pakowanego oznaczonego liczbą sztuk dopuszcza się stosowanie przeliczenia na cenę jednostkową za sztukę lub za dziesiętną wielokrotność liczby sztuk. Wyłącze nia w tym zakresie zawarte są w § 7 rozporządzenia Ministra Rozwoju i tym samym wymogu uwidaczniania cen jednostkowych nie stosuje się do: 1) towarów, których cena jednostkowa jest identyczna z ceną sprzedaży; 2) towarów sprzedawanych ze względu na ich przeznacz enie w zestawach (kompletach); 3) towarów nieżywnościowych sprzedawanych ze względu na ich przeznaczenie lub właściwości wyłącznie w parach; 4) produktów leczniczych w rozumieniu art. 2 pkt 32 ustawy Prawo farmaceutyczne. Niezrealizowanie obowiązków, o których m owa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach powoduje – zgodnie art. 6 ust. 1 ww. ustawy – nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji H andlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały skorygowane. Dowiedzenie, że podmiot nie wyk onał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasow ą działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodu. 5 Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę Pana ( … ) , od decyzji Warmińsko - Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 8 listopada 2021 r. (sygnatura: KNR.8361.220.2021.NC), na mocy której na ww. przedsiębiorcę nałożono karę pie niężną w wysokości 2 000 zł (słownie: dwa tysiące złotych) z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, tj. nieuwidocznieniem w miejscu sprzedaży detalicznej informacji o cenach wyrobów (20 partii) i cena ch jednostkowych wyrobów (21 partii). Przedsiębiorca w odwołaniu wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy i wskazał, że „faktycznie na paru produktach brakowało ceny jednostkowej lub ceny produktu jednak nie było to świadome działanie lecz przeoczenie. Przedsi ębiorca wskazał również, że jest młodą firmą i nie wszystko działa tak jak w dużych sklepach sieciowych. Zdaniem przedsiębiorcy waga naruszenia była znikoma i od razu po sugestiach inspektorów zaczęto naprawiać uchybienia, co przy kolejnej wizycie potwierd zili inspektorzy. Przedsiębiorca wskazał jednocześnie, że zgodnie z art. 189 f § 1 Kpa można odstąpić od wymierzenia kary jak te przesłanki zachodzą. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów podkreśla, że skarżący nie podważa ustaleń kontroli, a ws kazuje na niewielką ilość wyrobów w stosunku, do której stwierdzono brak cen oraz że stwierdzone nieprawidłowości nie były wynikiem świadomego działania.. Prezes UOKiK, po analizie całokształtu materiału dowodowego, w szczególności protokołu kontroli z 28 września 2021 r. (nr akt kontroli KNR.8361.220.2021), nie miał wątpliwości co do zaistnienia faktu naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju. Stan faktyczny zgromadzony i zawarty w protokole kontroli i załącz nikach do protokołu, nie budzi żadnych wątpliwości organu drugiej instancji. Jak wynika z akt sprawy, towary w kontrolowanej placówce nie były w sposób prawidłowy oznakowane ceną i ceną jednostkową . Badaniem objęto 117 parti i towarów, kwestionując z uwagi na nieuwidocznienie cen 20 partii i cen jednostkowych przy 21 parti ach towarów. Prezes UOKiK podkreśla również, że obowiązki nałożone ww. przepisami dotyczą wszystkich placówek, w których prowadzona jest sprzedaż detaliczna wyrobów, i nie ma przy tym znacz enia czy jest to sklep samoobsługowy, czy mały czy duży. Tym samym powyższe ustalenia dały podstawę do nałożenia kary pieniężnej w niniejszej sprawie. Przepisy art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach stanowią, iż w miejscu sprzedaży detalicznej i świ adczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen, a dodatkowo zgodnie z § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju cenę uwidacznia się w miejscu ogó lnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Natomiast cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: na wywieszce, w cenniku, w katalogu, na obwolucie, w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Niezrealizowanie tego obowiązku, zgodnie art. 6 ust. 1 ww. ustawy, powoduje nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten nakazuje zatem wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku 6 określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszy stkie nieprawidłowości były wyeliminowane. Zgromadzone w toku kontroli materiały w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości pozwalają na stwierdzenie, że przedsiębiorca Pan ( … ) , nie wykonał ciążących na nim obowiązków wynikających z wyżej przytoczonych przepisów ustawy o informowaniu o cenach . Prezes UOKiK odnosząc się do argumentów strony wskazuje, że cechą charakterystyczną sankcji ad ministracyjnej, a taką właśnie jest kara pieniężna nakładana na podstawie przepisów ustawy o informowaniu o cenach, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszącego przypisaną mu obiektywną odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiąz ków. Samo zaś stwierdzenie – udowodnienie faktu brak u właściwej informacji w zakresie m.in. ceny czy ceny jednostkowej towaru jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Nie ma przy tym znaczenia czy niedopełnienie obowiązku uwidocznienia c en w określony sposób nastąpiło z winy (umyślnej czy nieumyślnej) kontrolowanego przedsiębiorcy, czy też nie. Dodatkowo wskazać należy, że ustawa nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy, bądź jej braku po stronie po dmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Po przepro wadzonym postępowaniu administracyjnym, Prezes UOKiK uznaje, iż Warmińsko - Mazurski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wydał decyzję zgodną z obowiązującym stanem prawnym przy uwzględnieniu ustawowych wytycznych wymiaru sankcji wskazanych w art. 6 u st. 3 ww. ustawy oraz wspomnianych wymogów ujętych w celach regulacji. Wysokość kary pieniężnej ustalona na poziomie 2 000 zł przy maksymalnej wysokości 20 000 zł jest, w ocenie organu drugiej instancji, kwotą optymalną. Wymiar kary bierze pod uwagę fakt n aruszenia praw i interesów konsumentów, którzy zostali pozbawieni informacji o cenach w przypadku 20 partii i cenach jednostkowych 2 1 ze 117 poddanych ocenie towarów (zakwestionowano uwidacznianie cen ok 17 proc. skontrolowanych wyrobów). Ponownie podkreśl ić należy, że cena jednostkowa jest podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów – podobnych, o odmiennych cechach co do mark i, producenta, ilości, wzornictwa, poziomu technicznego, itp. Brak uwidocznienia cen jednostkowych przy towarach uniemożliwia kupującym porównanie cen towarów z cenami towarów podobnych, o innej masie, objętości czy długości, a przez to utrudnia kupującym dokonanie optymalnego i właściwego dla nich wyboru towaru, naruszając ich interesy ekonomiczne oraz prawo do rzetelnej informacji o cenie. Mając na uwadze powyższe, niewielki przychód przedsiębiorcy oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy , a mianowi cie, że nie toczyło się dotąd żadne postępowanie 7 w przedmiocie naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, kara w wysokości 2 000 zł (słownie: dwa tysiące złotych) jest karą optymalną. Jednocześnie organ drugiej instancji wskazuj e, że kara pieniężna powinna odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy 98/6 WE stanowi, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, cz y wyrok NSA z 19 grudnia 2012, II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać fun kcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakł adanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami na temat ich cen i cen jednostkowych. Po przeanalizowaniu niniejszej sprawy, podobnie jak organ pierwszej instancji, Prezes UOKiK nie widzi p odstaw do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia mu si być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. Podkreślić należy, że w trakcie kontroli ustalono, iż w przypadku 21 skontrolowanych produktów konsumenci byli pozbawieni odpowiednich informacji o ich cenie jednostkowej oraz w przypadku 20 produktów o cenie jaką konsument musi zapłacić za dany produkt (na 117 wszystkich s kontrolowanych wyrobów). Należy w tym miejscu również dodać, że w przypadku 20 ww. zakwestionowanych wyrobów brakowało zarówno cen jak i cen jednostkowych, co powodowało brak przekazania konsumentom jakichkolwiek informacji o cenach oferowanych wyrobów. St ąd też wagi naruszenia nie można uznać za znikomą. Uwidocznione prawidłowo informacje o cenie i cenie jednostkowej produktu, umożliwiają konsumentowi porównanie poszczególnych cen, a następnie dokonanie przez niego właściwego wyboru, z uwzględnieniem jego sytuacji finansowej. Tym samym przesłanka pierwsza nie została spełniona. Nawet gdyby uznać za spełnioną przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia, na co wskazuje strona w odwołaniu, to należy wskazać, że te przesłanki muszą jednak być spełnione łączni e, w związku z powyższym organ drugiej instancji również stwierdza, iż nie ma podstaw do zastosowania tego przepisu i do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa . Ponadto nie została spełniona przesłanka z art. 189f § 1 pkt 2 Kp a, gdyż na stronę nie została wcześniej nałożona administracyjna kara pieniężna w związku z naruszeniem przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Tym samym wymagane prawem przesłanki nie zostały spełnione i nie występują podstawy do odstąpienia od nałożeni a kary. 8 Niezależnie od powyższego organ drugiej instancji informuje, że kwestia sytuacji materialnej strony może zostać uwzględniona dopiero po uprawomocnieniu się niniejszej decyzji, przy ewentualnym zastosowaniu ulg w opłacaniu należności publicznoprawn ej, jaką jest wymierzona kara pieniężna. Organ drugiej instancji nie ma podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej z uwagi na trudną sytuację ekonomiczną przedsiębiorcy, jeżeli stan faktyczny wprost uzasadnia nałożenie kary w określonym przez Wa rmińsko - Mazurskiego WIIH wymiarze. Ponadto Prezes UOKiK odnosząc się do kwestii poruszonej przez stronę, że jest on młodym przedsiębiorcą, wskazuje że zgodnie z zapisem z Centraln ej Ewidencj i i Informacj i o Działalności Gospodarczej prowadzi on działaln ość od 12 sierpnia 2019 r. Mając na uwadze zapisy art. 21a ustawy Prawo przedsiębiorców mówiące, że j eżeli przedsiębiorca wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej narusza przepisy prawa związane z wykonywaną działalnością g ospodarczą w okresie 12 miesięcy od dnia podjęcia działalności gospodarczej po raz pierwszy , zaprzestanie naruszania i usunie ewentualne skutki naruszenia, to organ odstępuje od nałożenia kary poprzestając na pouczeniu. W omawianym przypadku taka sytuacja nie miała miejsca, gdyż w czasie prowadzenia kontroli przez inspektorów reprezentujących Warmińsko - Mazurskiego WIIH , przedsiębiorca prowadził swoją działalność już ponad 2 lata. Jednocześnie w odwołaniu do powyższego Prezes UOKiK informuje, że w myśl ar t. 67a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm. ), który zgodnie z odesłaniem wskazanym w art. 8 ustawy o informowaniu o cenach, znajdzie zastosowanie w niniejszym przypadku, wojewódzki inspektor Ins pekcji Handlowej, na wniosek strony w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem strony lub interesem publicznym, może: 1) odroczyć termin płatności kary lub rozłożyć jej zapłatę na raty, 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości wraz z odsetkami za zw łokę lub odsetki określone w decyzji, 3) umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, z godnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopn ia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołan ia. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Warsza wie w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., organ odwoławczy wydaje decyzj ę, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. 9 Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i K onsumentów orzekł, jak w sentencji. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony i Konkurencji i Konsumentów orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w to ku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 War szawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa p omocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm. ) . Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm. ); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dn ia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (D z. U. poz. 2019 poz. 178). Z up. Prezesa 10 Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ ( … )