DIH-77/2021

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW TOMASZ CHRÓSTNY Warszawa, 25 maja 2021 r. DIH - 2.707.25.2021 .PS DECYZJA DIH - 2 NR 77/ 2021 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2021 r. poz. 735), art. 35a pkt 9 lit. a, art. 35c ust. 5 pkt 1, ustawy z 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2021 r. poz. 133) w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po rozpatrzeniu odwołania z 22 kwietnia 2021 r., złożonego przez Pana Jerzego Roszkowskiego prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Hurtownia Artykułów Spożywczo - Przemysłowych „WI PSÓR” Jerzy Roszkowski ( … Barczewo) (zwany dalej: Przedsiębiorca lub Strona) od decyzji Warmińsko - Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej KNR.8361.25.2021.GM z 7 kwietnia 2021 r., wymierzającej ww. przedsiębiorcy karę pi eniężną w wysokości 10 000,00 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych) w związku z niewystawianiem świadectw jakości paliw stałych oferowanych do sprzedaży p o s t a n a w i a utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE Inspektorzy reprezentujący Warmińsko - M azurskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, działając na podstawie upoważnienia nr KNR.8356.26.2021 z 18 lutego 2021 r. przeprowadzili kontrolę ( … ) mieszczącej ( … ) . Zakres przedmiotowy kontroli dotyczył 2 sprawdzenia przestrzegania przez Stronę obowiązków określonych w art. 6b i 6c oraz art. 7 ust. 7a ustawy z 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2021 r. poz. 133) zwanej dalej „ustawą o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw” polegających na wystawianiu świadectwa jakości paliwa stałego i przekazywaniu go każdemu podmiotowi, który nabywa to paliwo oraz przestrzeganie zakazu wprowadzania do obrotu niektórych rodzajów paliw stałych. W toku kontroli przeprowadzonej 18 lutego 2021 r. inspektorzy po okazaniu legitymacji służbowych stwierdzili brak wystawieni a przez przedsiębiorcę świadectw jakości paliw stałych. Z oświadczenia przedsiębiorcy wynika, że przekazuje on nabywcy paliwa stałego kopię świadectwa jakości paliwa stałego otrzymanego od dostawcy. W dniu kontroli oferowano węgiel kamienny orzech workowan y w ilości 350 kg oraz węgiel kamienny ekogroszek workowany w ilości 1250 kg. Przedsiębiorca w protokole kontroli w uwagach zaznaczył, że część paliwa stałego jest prze z naczana na potrzeby własne , a ilość paliwa stałego przeznaczona do sprzedaży to około 150 kg. Ponadto przedsiębiorca wyjaśnił, że z powodu braku bloczków typowych dla świadectwa jakości dla paliwa stałego przedstawia świadectwa jakości wystawiane przez dostawców potwierdzając je za zgodność z oryginałem i sygnując stemplem firmowy m . W z wiązku z powyższym Warmińsko - Mazurski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej pismem z 10 marca 2021 r., (sygnatura KNR.8361.25.2021.GM ) zawiadomił Stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej z art. 35a pkt 9 lit . a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz pouczył o prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania administracyjnego, tj. m.in. składania wyjaśnień i wniosków dowodowych, przeglądania akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek i odpisów. Równocześnie zwrócono się do Strony o dostarczenie informacji o wielkości obrotu z działalności gospodarczej za rok 2020. Strona w odpowiedzi na zawiadomienie o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego pismem z 13 marca 2 021 r. poinformowała, że cyt.:.. „ ekspedientki na co dzień uzupełniają długopisem świadectwa jakości paliw stałych. Wg zaleceń miały je każdorazowo dołączać do paragonów fiskalnych wydawanych klientom zakupującym węgiel. Moje pracownice tłumaczyły, że Pano wie kontrolerzy nie byli osobami kupującymi węgiel (nawet na zasadzie zakupu kontrolnego), tylko od razu pytano o świadectwo jakości paliw stałych. Okazaliśmy wiec osobom kontrolującym kopię świadectwa jakości paliw stałych, którego oryginał otrzymywaliśmy każdorazowo od naszych dostawców. Dla dodatkowego uwiarygodnienia powyższego dokumentu poświadczyliśmy go dodatkowo pieczątką „Za 3 zgodność z oryginałem”...” . Strona dołączyła do pisma świadectwa jakości , które ekspedientki miały wypełniać odręcznie oraz ś wiadectwo jakości dostawcy potwierdzone za zgodność z oryginałem. Ponadto przysłała wygenerowane komputerowo zestawienie sprzedaży węgla w roku 2020. Warmińsko - Mazurski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej pismem z 23 marca 2021 r. zawiadomił Stronę o zakończeniu postepowania administracyjnego. Do akt sprawy została dołączona „notatka służbowa” z 25 marca 2021 r. inspektorów, którzy brali udział w czynnościach kontrolny ch u P rzedsiębiorcy 18 lutego 2021 r. Inspektorzy wyjaśnili, że w ofercie handl owej sklepu znajdował się węgiel kamienny. Z wyjaśnień personelu wynikało, że nie są wystawiane kupującym świadectwa jakości paliw stałych, więcej informacji nie udzielono. W celu prowadzenia dalszych czynności kontrolnych udano się do P rzedsiębiorcy znajd ującego się w innej placówce kontrolowanego. Warmińsko - Mazurski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wydał 7 kwietnia 2021 r. decyzję (akta kontroli nr KNR.8361.25.2021.GM) nakładającą na Przedsiębiorcę karę pieniężną za brak wystawienia dokumentu potw ierdzającego spełnianie przez paliwo stałe wymagań jakościowych tj. świadectwa jakości paliw stałych. Strona ww. decyzję odebrała 9 kwietnia 2021 r. Pismem z 22 kwietnia 2021 r., Strona złożyła odwołanie od ww. decyzji (data stempla 23 kwietnia 2021 r.). Odwołanie wniesiono w terminie. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania I instancji ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej wysokości nałożonej kary administracyjnej oraz orzeczenie w tym z akresie, co do istoty sprawy lub uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Strona zarzuciła decyzji, naruszenie : • przepisów prawa materialnego - art. 6b ust. 1 ustawy o systemie monitor owania i kontrolowania jakości paliw poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji niezastosowanie tego przepisu, - art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji niezastosowan ie tego przepisu, oraz uznanie, że odwołująca Strona była zobowiązana do wystawienia świadectwa jakości paliw stałych, - art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. a i b w zw. z art. 6c ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw poprzez jego błędną wykła dnię, oraz wadliwe uznanie, że przedsiębiorcy, którzy sprzedają paliwa stałe wyłącznie na rzecz innych podmiotów 4 wykonujących profesjonalną działalność w zakresie dalszej odsprzedaży paliw stałych są zobowiązani wystawiać świadectwa jakości rzeczonych pal iw, - art. 1 ust. 2 i 3a ust. 2 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 14a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że odsprzedaż paliwa stałego wyłącznie podmiotom profesjonalnym w zakresie p rowadzonej przez te podmioty działalności w zakresie dalszej profesjonalnej odsprzedaży paliw stanowi wprowadzenie do obrotu paliw stałych wymagających wystawienia świadectw jakości oraz podlegających kontroli w tym zakresie. Z ostrożności procesowej Stron a zarzuciła naruszenie art. 35a pkt 9, art. 35c ust. 5 pkt 1 i art. 35 d ust. 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, poprzez wymierzenie nieproporcjonalnie zawyżonej wysokości kwoty kary administracyjnej, która jest b ardzo dotkli wa. Ponadto niezastosowania przepisu art. 189f §1 pkt 1 kpa. A także: • przepisów prawa o postępowaniu administracyjnym, poprzez naruszenie: - art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 w zw. z art. 11 kpa poprzez brak należytej oceny oraz merytorycznego odniesienia się do relewantnych w sprawie dowodów oraz podniesienia przez Stronę twierdzeń, - art. 8, art. 11 i art. 107 § 3 kpa poprzez nienależyte uzasadnienie decyzji polegające na odniesieniu się w jej treści do przepisów ustawy Prawo przedsiębiorców , z których Stron a faktycznie w zakresie przedmiotowej sprawy nie mogła skorzystać, co w efekcie wprowadziło odwołującą Stronę w błąd, - art. 8 § 1 kpa poprzez działanie w sposób niebudzący zaufania do organów administracji publicznej, poprzez uznanie, ż e odwołująca Stron a zobligowana była wydawać świadectwa jakości paliw stałych , w sytuacji sprzedaży paliwa stałego wyłącznie na rzecz profesjonalnych podmiotów nieprzeznaczających paliw tych do celu komunalno - bytowego, ale do dalszej profesjonalnej odsprzedaży, podczas gdy taki obowiązek z przepisów ustawy nie wynika. Jednocześnie na podstawie art. 136 § 1 kpa Strona wniosła o przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie, poprzez dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z wyjaśnie ń Strony z 13 marca 2021 r., które zostały pominięte przez organ I instancji, jako rzekomo spóźnione, a nadto organ ten uznał je w uzasadnieniu decyzji jako niewiarygodne. W dniu 26 kwietnia 2021 r. bezpośrednio d o Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wpłynęło odwołanie Strony z 22 kwietnia 2021 r. od decyzji Warmińsko - Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej KNR.8361.25.2021.GM z 7 kwietnia 5 2021 r., wymierzającej ww. P rzedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 10 000,00 zł (słownie: dzie sięć tysięcy złotych) w związku z niewystawianiem świadectw jakości paliw stałych oferowanych do sprzedaży. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów działając na podstawie art. 65 Kpa , zgodnie z właściwością , pismem z 28 kwietnia 2021 r. (sygnatur a DIH - 2.707.25.2021.PS ) przekazał ww. odwołanie ( … ) do organu wydającego decyzję tj. Warmińsko - Mazurskiego Wojewódzk iego Inspektora Inspekcji Handlowej, jednocześnie odrębnym pismem poinformował o tym fakcie Stronę. Przy piśmie z 28 kwietnia 2021 r. Warmińsko - Mazurski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej przekazał do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ww. odw ołanie wraz z aktami sprawy nr KNR.8361.25.2021.MT. Pismem z 12 maja 2021 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z art. 10 § 1 Kpa , poinformował Stronę o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłos zonych w trakcie postępowania, składania wniosków dowodowych, a także do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy w siedzibie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Rozpoznając odwołanie, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, przedsiębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego przeznaczonego do spalania w gospodarstwach domowych lub do instalacji spalania o nominalnej mocy cieplnej mniejszej niż 1 MW , o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b ww. ustawy, wystawia dokument potwierdzający spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2, zwany „świadectwem jakości”. Za paliwa stałe w myśl art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b ww. ustawy uznaje się m.in.: węgiel kamienny, brykiety lub pelety zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego oraz produkty w postaci stałej otrzymywane w procesie przeróbki termicznej węgla kamiennego lub węgla brunatnego przeznaczone do spalania. 6 Szc zegółowy zakres świadectwa określa art. 6d ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw . Zgodnie z art. 6c ust. 2 kopia świadectwa jakości poświadczona za zgodność z oryginałem przez przedsiębiorcę wprowadzającego do obrotu paliwo stałe j est przekazywana każdemu podmiotowi, który nabywa paliwo stałe. Protokół kontroli nr KNR.8361.25.2021 z 25 lutego 2021 r. został podpisany przez Stronę i stanowi dowód w prowadzonym postępowaniu administracyjnym. Strona został pouczona o uprawnieniu do wniesienia uwag bezpośrednio do protokołu lub wniesieniu uwag na piśmie w terminie 7 dni od daty przedstawienia protokołu do podpisu do wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej wynikającym z art. 20 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej. Informacja o te j treści znajdowała się w protokole kontroli. Strona wniosła uwagę do protokołu kontroli i podpisał a protokół. Biorąc powyższe pod uwagę, należy podkreślić, iż Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów opiera się na dowodach zebranych w toku toczą cego się postępowania. Z treści protokołu kontroli jednoznacznie wynika, iż Strona wprowadzając do obrotu paliwo stałe nie wystawiała dokumentu potwierdzającego spełnienie przez to paliwo wymagań jakościowych określonych w ww. rozporządzeniu w sprawie wym agań jakościowych dla paliw stałych , a jedynie jak sama oświadczyła w uwagach cyt.: „… ratujemy się kopi ą świadectwa wystawionego przez naszych dostawców. Zwyczajowo potwierdzaliśmy je za zgodność z oryginałem sygnowane stemplem ( … ) . Stwierdzo na nieprawidłowość stanowi naruszenie obowiązku określonego w art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, zgodnie z którym przedsiębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego przeznaczonego do spalania w gospo darstwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej mniejszej niż 1 MW, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, wystawia dokument potwierdzający spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych zwany świadectwem jakości. Art. 6d ww. ustawy dotyczący świadectwa jakości wymienia jakie informacje powinno ono zawierać, jest to: 1) oznaczenie przedsiębiorcy wystawiającego świadectwo jakości, jego siedziby i adresu; 2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorcy wystawiającego św iadectwo jakości oraz numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany, albo numer identyfikacyjny w odpowiednim rejestrze państwa obcego; 7 3) indywidualny numer świadectwa jakości; 4) określenie r odzaju paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości; 5) wskazanie systemu certyfikacji lub innego dokumentu stanowiącego podstawę do uznania, że określony rodzaj paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, spełnia wymagan ia jakościowe określone przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2; 6) wskazanie wartości parametrów paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2; 7) informację o wymaganiach jakościowych dla paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2; 8) oświadczenie przedsiębiorcy wystawiającego świadectwo jakości, że paliwo stałe, dla którego jest wystawiane to świadectwo, spełnia wymagania jakościowe określone w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2; 9) oznaczenie miejsca i datę wystawienia świadectwa jakości; 10) podpis przedsiębiorcy wystawiającego świadectwo jakości albo osoby uprawnionej do jego repreze ntowania. Zgodnie z art. 35a pkt 9 lit. a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw karze pieniężnej podlega przedsiębiorca wprowadzający do obrotu paliwo stałe, który wbrew obowiązkowi nie wystawia świadectwa jakości. Należy podkreśli ć, że kara pieniężna wskazana w art. 35a pkt 9 lit. a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw jest karą administracyjną wymierzaną w przypadku popełnienia tzw. deliktu administracyjnego. Odpowiedzialność ta ma charakter obiektywny i niejako automatyczny oraz jest niezależna od winy Strony, działań innych osób lub okoliczności popełnienia czynu, co oznacza, że kara pieniężna jest skutkiem zaistnienia stanu niezgodnego z prawem. Ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości pa liw nie przewiduje żadnych okoliczności znoszących obowiązek nałożenia przez właściwy organ administracyjnej kary pieniężnej, jedynie umożliwia wydanie jej w określonych przedziałach finansowych zależnych od wartości wprowadzonego do obrotu paliwa stałego. Odnosząc się do odwołania Strony z 22 kwietnia 2021 r. i zawartych w nim argumentów organ stwierdził, że są one bezpodstawne i nie zasługują na uwzględnienie. Odnosząc się do zarzutu Strony naruszenia art. 7, art. 77 Kpa w związku z art. 107 § 3 Kpa oraz art. 11 Kpa poprzez zaniechanie wszechstronnego wyjaśnienia sprawy oraz przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów, wyrażającego się w szczególności 8 w pominięciu przedstawionych przez kontrolowanego argumentów w składanych wyjaśnieniach i działanie w s posób niebudzący zaufania organów administracji publicznej , a także wadliwie uzasadnienie decyzji, należy stwierdzić co następuje. W myśl zasady prawdy obiektywnej, wyrażonej w art. 7 Kpa i skonkretyzowanej w art. 77 § 1 Kpa organy administracji publiczn ej mają obowiązek podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, zobowiązane są w sposób wyczerpujący nie tylko zebrać ale i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, zwłaszcza w postępowaniach odnoszących si ę do podmiotów, którym organ przypisuje delikt administracyjny. Organ ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona . W skazać należy na kopię certyfikatu jakości paliw stałych dostawcy stanowiący załączn ik do protokołu kontroli, którą Strona przekazywała podmiotom nabywającym paliwo stałe jak również uwagi Strony wniesione do protokołu kontroli , w których Strona wskazuje jak realizowała obowiązek wystawiania świadectwa jakości paliw stałych. Działania pod ejmowane w ramach wskazanych wyżej obowiązków mają na celu dokonanie ustaleń, pozwalających na prawidłowe zastosowanie prawa materialnego. Oznacza to, że normy prawa materialnego wskazują, jakie fakty mają znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, wyznaczają t ym samym zakres postępowania dowodowego i zakres ustaleń faktycznych koniecznych dla załatwienia sprawy. Odnosząc się do zarzutu Strony naruszenia art. 8 Kpa poprzez prowadzenie postępowania w sposób niepogłębiający zaufania do władzy publicznej i z naru szeniem zasady proporcjonalności należy stwierdzić co następuje. Organ administracji powinien podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Nie ulega wątpliwości, iż w niniejszej sprawie w sposób prawidłowy i wyczerpu jący zgromadzono materiał dowodowy, a następnie dokonano jego właściwej oceny. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwalał na pełną i dogłębną analizę sprawy, zgodnie z zasadą pogłębiania zaufania, wyrażoną w art. 8 Kpa. Z zasady tej wynika przede wsz ystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co bez wątpienia ma miejsce w niniejszym postępowaniu. Strona była zobligowana do wystawienia świadectwa jakości i wprowadza jąc paliwo stałe do obrotu poświadczyć świadectwo jakości za zgodność z oryginałem i przekazać każdemu podmiotowi, który nabywa paliwo stałe bez względu na jego ilość. Organ I instancji , przy ocenie, wziął pod uwagę fakt, iż Strona przekazywała nabywcom paliwa stałego kopie niewystawionych przez siebie świadectw jakości. W związku 9 z powyższym należy uznać, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, pozwalał na pełną i dogłębną analizę sprawy. Dowodem w sprawie jest protokół kontroli z 25 lutego 2021 r. (nr akt kontroli KNR.8361.25.2021 ) , w szczególności zawarta przez Stronę informacja w uwagach o sposobie wystawiania świadectwa jakości przy wprowadzaniu paliwa stałego do obrotu. Podkreślenia wymaga fakt, iż protokół kontroli należy traktować jako dokum ent urzędowy w rozumieniu art. 76 § 1 Kpa, który korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń (por. wyrok NSA z dnia 23 czerwca 2016 r., II GSK 140/15). Stosownie do art. 107 § 3 Kpa uzasadnienie decyzji powinno zawierać rezultaty tych ustaleń w szczeg ólności fakty, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, co też Warmińsko Mazurski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej uczynił w uzasadnieniu decyzji . Odno sząc się do naruszenia art. 6 Kpa należy wyjaśnić, że normy prawa jasno o kreślają jakie obowiązki i na jakich zasadach powinno odbywać się wprowadzenie paliwa stałego do obrotu. Stanowią o tym przepisy ustawy z 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz wydane na jej podstawie rozporządzeni a min. rozporządzenie Ministra Energii z 27 września 2018 r. w sprawie wzoru świadectwa jakości paliw stałych (Dz. U. 2018, poz. 1892) zwanej dalej „rozporządzeniem w sprawie wzoru świadectwa jakości paliw stałych ” . Powyższe akty prawne precyzują jakie ob owiązki ma przedsiębiorca wymieniając i wskazując wśród nich właśnie art. 6c, 6d i 6e ww. ustawy tj. powinność sporządzania świadectw jakości zgodnie ze wskazanym wzorem określonym w rozporządzeniu w sprawie wzoru świadectwa jakości paliw stałych. Przyto czone przepisy nie pozostawiają podmiotom gospodarczym wprowadzającym do obrotu paliwo stałe swobody w tym zakresie. Organ odwoławczy dodatkowo wskazuje, że ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw została prawidłowo ogłoszona w Dzienn iku Ustaw. Również rozporządzenie Ministra Energii z 27 września 2018 r. w sprawie wzoru świadectwa jakości paliw stałych, zostało prawidłowo opublikowane 4 października 2018 r. w Dzienniku Ustaw z 2018 r. pod poz. 1892 i weszło w życie 4 listopada 2018 r. Należy zauważyć, że kontrola została przeprowadzona 18 lutego 2021 r., a więc ponad 2 lat a po wejściu w życie nowych przepisów dotyczących obowiązku wystawiania paliwom stałym wprowadzanym do obrotu – świadectwa jakości oraz wzoru świadectwa jakości. Stro na miała zatem możliwość zapoznania się z aktualnie obowiązującym stanem prawnym. Ponadto Przedsiębiorca jako profesjonalista powinien na bieżąco monitorować zmiany w obowiązujących przepisach dotyczących zakresu prowadzonej działalności gospodarczej. 10 Wpr owadzając paliwo stałe do obrotu Strona nie wystawiła dokumentu potwierdzającego spełnienie przez to paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych tj. świadectwa jakości dla węgla kamienneg o , a jedynie przekazywała dokument otrzymany od dostawcy . W aktach kontroli znajdują się dokumenty na których brak jest pieczątki firmowej Strony oraz potwierdzenia za zgodność z oryginałem. D okumenty otrzymane od dostawców , które Strona przekazywała klien tom nie stanowi ą świadectwa jakości, które Strona jest zobligowana wystawić. Trudno jest zatem uznać, aby w niniejszej sprawie doszło do naruszenia zasady swobod nej oceny dowodów. Odno sząc się co do zarzutów wskazujących naruszenie prawa materialnego tj. art. 6c, 6d, 6b oraz art. 35 pkt 9 lit. a, art.35 c ust.5 pkt 1 i art. 35 d ust. 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw , wskazać należy, że ustalenia w toku kontroli jednoznacznie potwierdziły, iż Strona jako wprowadzający do obro tu paliwo stałe przeznaczone do spalania w gospodarstwach domowych, jest odpowiedzialna za niewystawienie dla paliwa stałego świadectwa jakości. Strona sama przyznała, że nie wystawiała świadectwa jakości dla paliwa stałego , a jedynie przekazywała certyfik at od dostawcy (uwagi w protokole kontroli z 25 lutego 2021 r. karta nr. 3). Odnosząc się do wyjaśnień Strony, iż wystawiała świadectwa jakości dla paliwa stałego p oprzez przekazywanie dokumentu jakości paliwa otrzymanego od dostawcy Prezes UOKiK wyjaśnia , iż deklaracji jakości paliwa stałego wystawionych przez inne podmioty, które Strona przekazywała wprowadzając paliwo stałe do obrotu nie mają wpływu na rozstrzygniecie niniejszej sprawy , gdyż powyższe dokumenty stanowią o deklaracji jakości paliwa stałeg o co do parametrów na dany dzień wystawienia przez inny podmiot. Należy podkreślić, że dokument (świadectwo jakości lub certyfikat) wydawany przez jakikolwiek podmiot zewnętrzny np. wytwórcę paliwa stałego nie jest tożsamy ze swojej istoty z świadectwem j akości paliw stałych, które to świadectwo ma prawnie określoną definicję i formę. Dokument jakości węgla, który Strona otrzymała od dostawcy nie jest tożsamy z wymaganiami art. 6d w powiązaniu z art. 6e ww. ustawy do której przestrzegania jest zobligowan y Przedsiębiorca. To na Przedsiębiorcy spoczywa odpowiedzialność za wprowadzany do obrotu towar i to do sprzedawcy należy dochowanie wszelkiej staranności a by wprowadzane przez niego paliwo stałe spełniało parametry jakościowe jakie deklaruje w wystawiony m przez siebie świadectwie jakości, aby zawarte w nim parametry paliwa stałego były zgodne ze stanem faktycznym na dany dzień wprowadzenia go do obrotu. Od momentu zakupu paliwa stałego od dostawy do momentu wprowadzenia paliwa stałego przez 11 przedsiębiorcę paliwo stałe może zmieniać swoje parametry w zależności od warunków atmosferycznych jak również warunków przechowywania paliwa stałego. To przedsiębiorca wskazuje w wydanym świadectwie jakości jakie parametry na dany dzień paliwo stałe posiada dlatego tak ważne jest , aby było ono wydawane przez podmiot wprowadzający go do obrotu w danym dniu zakup u . Zgodnie z obowiązującymi przepisami świadectwo wystawione przez Stronę powinno zawierać między innymi NIP, Regon, siedzibę oraz oświadczenie Strony jako wprowa dzającego paliwo stałe do obrotu, że paliwo stałe dla którego wystawiane jest świadectwo, spełnia wymagania jakościowe określone w przepisach. Ponadto po winno zawierać indywidualny numer oraz wskazanie systemu certyfikacji lub innego dokumentu stanowiącego podstawę do uznania , że paliwo stałe, dla którego wystawione jest świadectwo jakości, spełnia wymagania jakościowe. Dokument jakości paliwa stałego otrzymany od dostawcy , który Strona przekazywałaby nawet z adnotacj ą „za zgodność” i z pieczątką firmy oraz podpisem Strony nie wypełniała tych znamion wskazanych we wzorze stanowiący m załącznik do rozporządzenia Ministra Energii z 27 września 2018 r. w sprawie wzoru świadectwa jakości paliw stałych. Gdyby ustawodawca dopuszczał możliwość zastępowania świadect wa jakości dokumentami wystawionymi przez inne podmioty gospodarcze (kopalnie, dostawców) to wskazałby to w ustawie jako okoliczność łagodzącą lub zwalniającą od kary. Powyższej delegacji brak jest w przepisach prawa, co potwierdził wyrok Sądu VI SA/WA 140 5/19 z 17 października 2019 r., w którym wskazał, że „ …przepis ustawy posługuje się tu sformułowaniem „przedsiębiorca (…) wystawia”, zatem jest to kategoryczny i bezwzględny nakaz każdorazowego wystawienia świadectwa jakości zawierającego 10 obligatoryjnyc h elementów wymienionych w art.6d ustawy o jakości paliw…” za ww. nieprawidłowości stanowi sankcja , o której mowa w art. 35a pkt 9 lit. a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw . Odnośnie zarzutu art. 8 § 1 Kpa poprzez działanie w sp osób niebudzący zaufania do organów administracji publicznej, poprzez uznanie, ż e odwołująca Strona zobligowana była wydawać świadectwa jakości paliw stałych , w sytuacji sprzedaży paliwa stałego wyłącznie na rzecz profesjonalnych podmiotów nieprzeznaczając ych paliw tych do celu komunalno - bytowego, ale do dalszej profesjonalnej odsprzedaży, podczas gdy taki obowiąze k z przepisów ustawy nie wynika, należy wyjaśnić, że Strona nie prowadziła profesjonalnej odsprzedaży paliwa stałego dlatego też powyższy zarzut nie ma znaczenia w sprawie. Odnośnie zarzutu wskazanego przez Stronę to jest naruszenie art. 8, art. 11 i art. 107 § 3 kpa poprzez nienależyte uzasadnienie decyzji polegające na odniesieniu się w jej treści do przepisów ustawy Prawo przedsiębiorców , z któr ych Strona faktycznie w zakresie przedmiotowe j 12 sprawy nie mogła skorzystać, co w efekcie wprowadziło odwołującą Stronę w błąd należy uznać za niezasadny. Decyzja Warmińsko Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej zawierała wszystkie niezbęd ne składowe elementy oparte na ustaleniach faktycznych. Brak jest w jej treści odniesienia się do przepisów ustawy Prawo przedsiębiorców , z których Strona faktycznie w zakresie przedmiotowe j sprawy nie mogła skorzystać. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeanalizował również , czy nastąpiła przesłanka do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i możliwość zastosowania pouczenia. Art. 189f § 1 pkt 1 wskazuje wprost, jakie przesłanki muszą zostać łącznie spełnione, aby organ mógł odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Są to - waga naruszenia prawa jest znikoma, a Strona zaprzestała naruszania prawa. W ocenie Prezesa UOKiK, o znikomej wadze naruszenia nie można mówić w przypadku, gdy wymagane przepisa mi świadectwo jakości paliw stałych nie było wystawione i wydane klientowi przez tak długi okres, zawierają bowiem one bardzo istotne z punktu widzenia ochrony interesów i praw konsumentów informacje dot yczące jakości danego paliwa stałego. Strona, będąc wprowadzającym do obrotu paliwo stałe, uchybiła obowiązkowi, nałożonemu na nią przez art. 6c ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw , tj. nie wystawiła świadectwa jakości paliwa stałego w momencie wprowadzania go do obrotu. W związk u z powyższym naruszenie nastąpiło i nie może ono zostać uznane za znikome. Zaznaczyć należy, że przesłanka pierwsza nie została spełniona. Za spełnioną można uznać natomiast przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia, bowiem Strona przysłała przy piśmi e z 13 marca 2021 r. przykładowe świadectwa jakości paliw stałych. Przesłanki warunkujące ewentualne zastosowanie pouczenia, jak wskazano powyżej, muszą być spełnione łącznie. Tym samym Prezes UOKiK nie znalazł podstaw do odstąpienia od nakładania kary pie niężnej, gdyż w jego ocenie okoliczności, o których mowa w art. 189f § 1 pkt 1 Kpa nie są łącznie spełnione (mimo zaprzestania przez Stronę naruszania prawa). Natomiast, fakt uprzedniego niekarania Strony z tytułu niewystawiania świadectw jakości, został u względniony przy miarkowaniu wysokości kary pieniężnej, przy analizie przesłanki dotychczasowej działalności Strony. Prezes UOKiK stwierdził też, że nie występuje możliwość zastosowania a rt. 189f § 2 Kpa z uwagi na fakt, że pouczenie nie pozwoli na spełnie nie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, gdyż okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Kontrolowany nie dopełnił 13 obowiąz ków nałożonych na niego w art. 6c ww. ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Strona była zobowiązana do wystawienia i przekazania kopii świadectwa jakości paliwa stałego w momencie wprowadzania go do obrotu i jak wynika z materiału dowodowego obowiązkowi temu uchybiła. Organ odwoławczy informuje, że wysokość kary administracyjnej została ściśle określona w art. 35c ust. 5 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Organ I instancji nakładając karę pieniężną ki erował się przesłankami ustawowymi i wziął również pod uwagę dotychczasową działalność Strony , a także fakt wcześniejszego niekarania Strony przez inny organ w zakresie nieprawidłowości wystawiania świadectw, co zostało opisane w treści uzasadnienia decyz ji z 7 kwietnia 2021 r., wymierzającej ww. P rzedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 10 000,00 zł w związku z niewystawianiem świadectw jakości paliw stałych oferowanych do sprzedaży. Stanowi ona najniższą możliwą karę pieniężną. Odnosząc się do zawartego w odwołaniu wniosku Strony, dotyczącego przeprowadzenia dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie, poprzez dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z wyjaśnień Strony z 13 marca 2021 r., które zostały pominięte przez organ I instancji, Prezes UOKiK informuje, że organ na podstawie art. 78 Kpa nie uwzględnił żądania Strony. Prezesa stwierdza, że o koliczności w zakresie ustalenia , czy Strona wystawiała świadectwa jakości dla wprowadzanych do obrotu paliw stałych zostały udowod nione i zawarte w p rotokole kontroli. Na podstawie ustaleń zapisanych w protokole kontroli jak również uwag S trony wniesionych do protokoł u kontroli stwierdzono , że Strona nie wystawiała świadectw jakości paliw stałych. Po przeanalizowaniu akt sprawy Pre zes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym wszechstronnej oceny tego materiału dowodowego. Zgodnie z art. 35c ust. 5 ww. ustawy wysokość kary pieniężnej wynosi od 10 000 ,00 zł do 25 000 , 00 zł - w przypadku gdy wartość wprowadzanego do obrotu paliwa stałego nie przekracza kwoty 200 000 ,00 zł. Zgodnie z art. 35d ust. 4 ww. ustawy prz y ustalaniu wysokości kary pieniężnej, uwzględniono dotychczasową działalność przedsiębiorcy dokonującego naruszenia, wielkość obrotu z tej działalności lub wartość paliw stałych wprowadzonych do obrotu. Ponieważ w toku kontroli wartość wprowadzanego do ob rotu paliwa stałego ustalono poniżej kwoty 200 000 ,00 zł wymierzono karę pieniężną, której wysokość nie mogła być mniejsza niż 10 000 ,00 zł oraz nie większa niż 25 000 ,00 zł. 14 Podsumowując, w ocenie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, okolicz ności wskazane w treści odwołania Strony z 22 kwietnia 2021 r., nie stanowią przesłanek do uchylenia decyzji Warmińsko - Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 7 kwietnia 2021 r., nakładającej na Stronę administracyjną karę pieniężną w wy sokości 10 000 ,00 zł za brak wystawienia dokumentu potwierdzającego spełnianie przez paliwo stałe wymagań jakościowych tj. świadectwa jakości paliw stałych. W chwili kontroli obowiązek ten, bez wątpienia nie był przez Stronę realizowany. W związku z powy ższym, wymierzoną karę pieniężną należy wpłacić na rachunek Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Olsztynie: NBP Oddział Okręgowy w Olsztynie nr: 90 1010 1397 0032 0322 3100 0000 w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary st ała się ostateczna. Zważywszy na przedstawione okoliczności należało postanowić, jak w sentencji. Decyzja niniejsza jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej dorę czenia Stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowan ie przed sądem administracyjnym od Strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 z ł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia , nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł . 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyzn ane Stronie na wniosek złożony przed 15 wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. P rawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. 4. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy Działu IVa ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735) Podstawa prawna pouczenia: art. 189f § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735), art. 52 § 1, art. 53 § 1, art . 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed są dami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 , z późn. zm. ); § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wys okości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2021 r. poz. 535 ) z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentó w Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/