DIH-15/2020

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW TOMASZ CHRÓSTNY Warszawa, 24 czerwca 2020 r. DIH - 3.709.8.2020.AB DECYZJA DIH - III/15/2020 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 z późn. zm.), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1668 z późn. zm.), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji nr BP - 1/20 Kujawsko - Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Bydgoszczy z 8 stycznia 2020 r. (nr akt kontroli: BP.8361.1.131.2019), na mocy której przedsiębiorcę VRG Spółka Akcyjna z siedzibą w Krakowie zobowiązano do uiszczenia kwoty 988 zł (s łownie: dziewięćset osiemdziesiąt osiem złotych), stanowiącej równowartość kosztów badań laboratoryjnych marynarki CHELSEA T STANDARD SOLO, VR9626 VISTULA, której skład surowcowy był niezgodny z deklaracją zawartą na wszywce informacyjnej, Prezes Urzędu Oc hrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadnienie W dniach 23 – 25 oraz 28 października 2019 r. inspektorzy reprezentujący Kujawsko - Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Bydgoszczy, zwanego dalej: „Kuja wsko - Pomorskim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”, przeprowadzili czynności kontrolne w Salonie (…) , należącym do przedsiębiorcy VRG Spółka Akcyjna z siedzibą w Krakowie. Stosownie do art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292 z późn. zm.), zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”, kontrola została poprzedzona zawiadomieniem o zamiarze wszczęcia kontroli z 14 października 2019 r. 2 Kontrola została przeprowadzona w obecności pracowników kontrolowanego, tj . osób czynnych w lokalu, w rozumieniu art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2019 r. poz. 1145 z późn. zm.), zgodnie z art. 50 ust. 5 Prawa przedsiębiorców. W toku kontroli, w celu oceny jakości wyrobów włókienniczych, pobrano do badań laboratoryjnych próbkę produktu: marynarki CHELSEA T STANDARD SOLO, VR9626 VISTULA . Pobranie próbki podstawowej oraz próbki kontrolnej udokumentowano – odpowiednio – w protokołach pobrania próbki nr 115183 oraz 115184 z 23 października 2019 r. W wyniku badań laboratoryjnych ww. marynarki , przeprowadzonych przez Specjalistyczne Laboratorium UOKiK w Łodzi, zwane dalej: „Laboratorium w Łodzi”, ustalono, że procentowy skład surowcowy dotyczący podszewki rękawów był niezgodny z deklarowanym i wykazywał : 55,5 proc. wiskozy i 44,5 proc. poliestru. Natomiast umieszczona na wszywce informacja wskazywała na następujący skład surowcowy podszewki: 100 proc. wiskoza. W związku z wynikami badań stwierdzono, że rzeczywisty, ustalony laboratoryjnie, procentowy skł ad surowcowy ww. wyrobu był niezgodny z wymaganiami zawartymi w deklaracji producenta po zastosowaniu przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1007/2011 z 27 września 2011 r. w sprawie nazewnictwa włókien tekstylnych oraz etykie towania i oznakowania składu surowcowego wyrobów włókienniczych, a także uchylenia dyrektywy Rady 73/44/EWG oraz dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 96/73/WE i 2008/121/WE (Dz. U. UE L 2011 Nr 272, s.1), zwanego dalej: „rozporządzeniem 1007/2011”. Wyn iki badań laboratoryjnych udokumentowano w sprawozdaniu z badań Laboratorium w Łodzi z 15 listopada 2019 r. nr 631/PW/285/2019. Pismem z 22 listopada 2019 r. , po informowano przedsiębiorcę o wyniku przeprowadzonego badania laboratoryjnego marynarki CHELSEA T STANDARD SOLO, VR9626 VISTULA, udostępniając powyższe sprawozdanie z badań. Jednocześnie pouczono przedsiębiorcę o przysługującym prawie do złożenie wniosku o zbadanie próbki kontrolnej kwestionowanego wyrobu. Strona z tego prawa nie skorzystała. Pismem z 16 grudnia 2019 r. Kujawsko - Pomorski WIIH poinformował przedsiębiorcę (…) , o wszczęciu postępowania w przedmiocie zobowiązania kontrolowanego przedsiębiorcy do uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów badań laboratoryjnych ww. wyrobu włókiennic zego. Jednocześnie zawiadomiono stronę o przysługującym zgodnie z art. 10 § 1 Kpa prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań w terminie 10 dni od daty otrzymania przedmiotowego pisma. Kujawsko - Pomorski WIIH, decyz ją nr BP - 1/20 z 8 stycznia 2020 r. (nr akt kontroli: BP.8361.1.131.2019), zobowiązał przedsiębiorcę (…) do uiszczenia kwoty 988 zł (słownie: 3 dziewięćset osiemdziesiąt osiem złotych) stanowiącej równowartość kosztów badań laboratoryjnych marynarki CHELSEA T STANDARD SOLO, VR9626 VISTULA, nieodpowiadającej wymaganiom określonym w deklaracji producenta. Organ ustalił wysokość tych kosztów zgodnie z § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego trybu pob ierania i badania próbek produktów przez organy Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2012, poz. 496) ( zwanego dalej: „rozporządzeniem w sprawie pobierania próbek ” ) oraz na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej. Kujawsko - Pomorski WIIH otrzymał 17 s tycznia 2020 r. odpowiedź przedsiębiorcy z 13 stycznia 2020 r. na zawiadomienie o wszczęciu postępowania nr BP.8361.131.2019. W niniejszym piśmie przedsiębiorca wskazał, że w jego ocenie skład surowcowy podany na wszywce informacyjnej jest zgodny przepisa mi rozporządzenia nr 1007/2011. W opinii przedsiębiorcy podszewka rękawów marynarki poddanej kontroli – nie jest podszewką podstawową, a jej masa nie przekracza dopuszczalnych 30 proc. masy całkowitej wyrobu, w związku z czym przedsiębiorca nie miał obowi ązku podawania składu surowcowego podszewki rękawów marynarki. Dodatkowo strona stwierdziła, że skład podszewki został przez nią ustalony zgodnie z przepisami prawa, w związku z czym, wykluczona jest możliwość wprowadzania w błąd konsumenta, co do składu p roduktu włókienniczego. Jak wskazuje przedsiębiorca w niniejszym piśmie, jego zdaniem zarzut niezgodności informacji podanych na wszywce badanego garnituru z wymaganiami rozporządzenia jest bezzasadny, a oznakowanie w pełni odpowiada wymaganiom prawa. Powy ższe w konsekwencji wyklucza obowiązek uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów badań laboratoryjnych przez Spółkę, które w związku z przytoczonymi argumentami powinny zostać rozpatrzone jako prawidłowe. Strona w niniejszym piśmie wniosła o przeba danie próbki kontrolnej oraz zwolnienie z obowiązku uiszczenia kosztów przeprowadzonych badań. Pismem z 24 stycznia 2020 r. strona postępowania złożyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów odwołanie od ww. decyzji Kujawsko - Pomorskiego WIIH , zawierając w nim tą samą treść, co w piśmie z 13 stycznia 2020 r. Pismem z 10 lutego 2020 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami i prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Przedsiębiorca pismem z 20 lutego 2020 r. odpowiedział na powyższe pismo, wskazując, że w całości podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w piśmie z 24 stycznia 2020 r., wnosząc o uchylenie zawiadomienia w sprawie uiszczenia należności pieniężnej. Pismem z 2 7 lutego 2020 r. organ drugiej instancji zwrócił się do Laboratorium UOKiK w Łodzi z prośbą o odniesienie się do zarzutów zawartych w odwołaniu, które odpowiadając 4 stwierdziło, w piśmie z 1 kwietnia 2020 r., że odwołanie przedsiębiorcy w niniejszej sprawie jest niezasadne. Powyższe pismo Laboratorium zostało przesłane stronie 8 maja 2020 r. Prezes UOKiK ustalił i stwierdził Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjne j w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem wyższego stopnia i w związk u z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Pobieranie i badanie próbek produktów określone jest w Rozdziale 6 ustawy o Inspekcji Handlowej. Zgodnie z art. 27 ust. 1 ww. ustawy, próbki produktów do badań p obiera się w celu ustalenia, czy produkt spełnia wymagania jakościowe i bezpieczeństwa określone w przepisach odrębnych lub dokumentach normalizacyjnych lub, czy jego jakość odpowiada jakości deklarowanej przez przedsiębiorcę. Powyższa ustawa w art. 2 pkt 5, definiuje jakość, jako ogół właściwości produktów lub usług, które wiążą się z ich zdolnością do zaspokajania stwierdzonych lub przewidywanych potrzeb konsumenta. Zgodnie z art. 29 wspomnianej ustawy badania próbek prowadzą laboratoria kontrolno - anality czne podlegające Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, a gdy nie mogą one ich wykonać , organ Inspekcji Handlowej może zawrzeć umowę o wykonanie badań z innym wyspecjalizowanym laboratorium. Zgodnie z art. 30 ustawy o Inspekcji Handlowej, jeże li przeprowadzone badania wykażą, że produkt nie spełnia wymagań określonych w przepisach odrębnych lub w deklaracji przedsiębiorcy, kontrolowany jest obowiązany do uiszczenia, na wskazany przez odpowiedni organ Inspekcji rachunek Urzędu Ochrony Konkurencj i i Konsumentów albo wojewódzkiego inspektoratu kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań. Zgodnie z § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie pobierania prób , w przypadku prowadzenia badań przez laboratorium kontrolno - analityczne Inspekcji Handlowej , wysokość należności pieniężnej, o której mowa w art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej, ustala dyrektor laboratorium, z uwzględnieniem rodzaju badanego produ ktu, rodzaju materiałów lub urządzeń użytych w toku przeprowadzenia badań, uzasadnionego kosztu pracy jednej osoby w jednym dniu lub godzinie pomnożonego przez liczbę osób i dni lub godzin oraz uzasadnionego kosztu pracy laboratorium. 5 Artykuł 11 rozporządz enia 1007/2011 stanowi, iż każdy wyrób włókienniczy składający się z dwóch lub większej liczby składników włókienniczych o różnym składzie surowcowym musi mieć etykietę lub oznakowanie, na których podany jest skład surowcowy każdego ze składników. Jednocze śnie powyższy artykuł zawiera dodatkowo wyjątek zawarty w ustępie drugim, który stanowi, iż etykietowanie lub oznakowanie, o których mowa w ust. 1, nie jest obowiązkowe w przypadku składników włókienniczych, które spełniają oba następujące warunki: a. składni ki te nie są podstawową podszewką; oraz b. składniki te stanowią poniżej 30% masy całkowitej wyrobu włókienniczego. Inspektorzy reprezentujący Kujawsko - Pomorskiego WIIH, w toku kontroli przeprowadzonej Salonie (…) , należącym do przedsiębiorcy (…) , pobrali do marynarkę CHELSEA T STANDARD SOLO, VR9626 VISTULA, oznaczoną na wszywce informacją o składzie surowcowym tkaniny: wełna 46 proc., poliester 33 proc., akryl 13 proc., poliamid 4 proc. i jedwab 4 proc. oraz dot. podszewki: wiskoza 100 %. Następnie w celu sp rawdzenia zgodnoś ci wyrobu z deklaracjami zawar tymi na etykiecie , powyższa próbka została przekazana do badań do Laboratorium Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Łodzi. Wyniki badań przeprowadzonych przez ww. laboratorium zostały udokumentowane w s prawozdaniu z badań nr 631/PW/285/2019 z 15 listopada 2019 r. Badania wykazały, że CHELSEA T STANDARD SOLO, VR9626 VISTULA, nie spełniała wymagań określonych w deklaracji zawartej na ww. wszywce informacyjnej. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami kontrolowany został obciążony kosztami przeprowadzonych badań stosowanie do art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej. Należy podkreślić, że przedsiębiorca w swoim odwołaniu nie podważył wyników tych badań, a jedynie stwierdził, że część jednego z kwest ionowanych elementów tj. rękawy podszewki, nie są podszewką podstawową, a jej masa nie przekracza 30 proc. masy całkowitej wyrobu, wobec czego, zdaniem strony, spółka nie ma obowiązku podawania na etykiecie składu podszewek rękawów marynarki. Podsumowując niniejszy argument przedsiębiorca stwierdził, iż zarzut niezgodności informacji podanych na wszywce badanego wyrobu z wymaganiami wynikającymi z rozporządzenia 1007/2011 jest bezzasadny, a oznakowanie w pełni odpowiada wymaganiom prawa i jest prawidłowe, c o w konsekwencji wyklucza obowiązek uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań. Analizując powyższe argumenty strony, Prezes UOKiK stwierdza iż nie znajdują one uzasadnienia. Jak wynika z powyższego sprawozdania, po przeprow adzeniu badań mających na celu ustalenie rzeczywistego składu surowcowego wyrobu, stwierdzono, że rzeczywisty, ustalony laboratoryjnie procentowy skład surowcowy nie był zgodny ze składem surowcowym określonym w deklaracji zawartej w oznakowaniu po uwzględ nieniu przepisów rozporządzenia 1007/2011. 6 Organ drugiej instancji jeszcze raz podkreśla, że zgodnie z art. 11 rozporządzenia 1007/2011 każdy wyrób włókienniczy składający się z dwóch lub większej liczby składników włókienniczych o różnym składzie surowcow ym musi mieć etykietę lub oznakowanie, na których podany jest skład surowcowy każdego ze składników włókienniczych. Natomiast etykietowanie lub oznakowanie nie jest obowiązkowe w przypadku składników włókienniczych, które spełniają łącznie następujące war unki: a) składniki te nie są podstawową podszewką; oraz b) składniki te stanowią poniżej 30% masy całkowitej wyrobu włókienniczego. Zgodnie z art. 3 pkt. f) ww. rozporządzenia określenie „podszewka” oznacza oddzielny składnik stosowany przy wykańczaniu odzieży i innych wyrobów, składający się z jednej lub wielu warstw materiału włókienniczego przytwierdzonego wzdłuż co najmniej jednego brzegu. Pomimo, że powyższy przepis nie określa co jest „podstawową podszewką”, jednak w niniejszym przypadku Prezes UOK iK nie ma wątpliwości, że podszewkę rękawów w poddanej badaniom marynarce należy uznać za podszewkę podstawową. Należy tutaj wskazać, że zarówno rękawy marynarki, tak jak i jej przód oraz tył stanowią podstawowe elementy marynarki. W przypadku, gdy nie ma oznaczenia wyróżniającego skład surowcowy użytych do wykończenia różnych elementów marynarki, podszewka obejmująca przód, tył i rękawy wyrobu powinna być traktowana jako całość. Mając na uwadze powyższe Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jedno znacznie stwierdza, iż argument strony nie zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się do zawartego w odwołaniu wniosku strony o ponowne przebadanie próbki kontrolnej, wskazując w argumentacji na błędne uznanie podszewki rękawów, jako podszewki podstawowej, a co za tym idzie niewłaściwe uznanie za niezgodny z deklaracją skład surowcowy produktu, Prezes UOKiK uznał, iż nie widzi podstaw do przeprowadzenia tych badań na etapie postępowania odwoławczego, gdyż przedsiębiorca nie podważa samych wyników badań w za kresie zastosowanych włókien, a jedynie odniesienie wyników do obowiązujących przepisów rozporządzenia 1007/2011. W związku z powyższym Prezes UOKiK odrzuca wniosek strony o ponowne przebadanie próbki kontrolnej. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsum entów po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego przychylił się tym samym do ustaleń poczynionych w toku postępowania przez organ pierwszej instancji i uznał, iż zasadnie nałożył on na przedsiębiorcę (…) , obowiązek uiszczenia kwoty w wysokości 988,0 0 zł (słownie: dziewięćset osiemdziesiąt osiem złotych), stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań ww. produktu. W ocenie Prezesa UOKiK, przeprowadzone badania laboratoryjne wykazały jednoznacznie, że kwestionowany wyrób nie spełniał wymagań określonych w deklaracji po uwzględnieniu przepisów rozporządzenia 1007/2011. Organ drugiej instancji wskazuje, że z przepisów ustawy o Inspekcji Handlowej wynika obowiązek uiszczenia przez kontrolowanego kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadz onych badań laboratoryjnych próbki, objętej 7 zleceniem wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej, w związku z wykonywanymi przez niego czynnościami kontrolnymi, w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa organ odwoławcz y wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. W przedmiotowej sprawie, na podstawie zebranego materiału dowodowego, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznał, że podjęta przez Kujawsko - Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Insp ekcji Handlowej w Bydgoszczy decyzja była prawidłowa. W konsekwencji, organ pierwszej instancji miał podstawy do wydania decyzji administracyjnej, na mocy której zobowiązał spółkę (…) do uiszczenia kwoty w wysokości 988,00 zł (słownie: dziewięćset osiemdzi esiąt osiem złotych), stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych ww. produktu. Tym samym, decyzja Kujawsko - Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Bydgoszczy nr BP - 1/20 z 8 stycznia 2020 r. (nr akt kontroli: BP.8361.1.131.2019), powinna pozostać w obrocie prawnym. Biorąc powyższe pod uwagę należało orzec jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W termi nie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszcz ynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mnie j jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedm iotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie 8 prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podstawa prawna pouczenia wynika z art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurenc ji i Konsumentów , Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ (…)