DIH-23/2020

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW TOMASZ CHRÓSTNY Warszawa, dnia 16 marca 2020 r. DIH - 4.709.7.2020 .TN DECYZJA DIH - IV - 23/2020 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerw ca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm.), zwanej dalej „KPA”, art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1668), art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 178), zwanej dalej „ustawą o informowaniu o cenach”, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania z dnia 16 grudnia 2019 r. , wniesionego przez P ełnomocnika strony Jeronimo Martins Polska S.A., z siedzibą w Kostrzynie, od decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej we Wrocławiu (sygn. akt KBP - ŻG.8361.127.2019 ) z dnia 29 listopada 2019 r. , wydanej w przedmiocie nałożenia na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. kary pieniężnej w wysokości 21 700 zł ( dwadzieścia jeden tysięcy siedemset złotych) w związku z dziewiętnasto krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okres ie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 31 lipca 2018 r. , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE W dniu 24 grudnia 2019 r. do Dolnośląskie go Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej we Wrocławiu, zwanego dalej „Dolnośląskim WIIH” wpłynęło odwołanie z dnia 16 grudnia 2019 r. , które zostało wniesione przez Pełnomocnika reprezentującego Jeronimo Martins Polska S.A., od decyzji Dolnośląskie go WIIH (sygn. akt KBP - ŻG.8361.127.2019 ) z dnia 29 listopada 2019 r. , wydanej w przedmiocie nałożenia na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. kary pieniężnej w wysokości 21 700 zł w związku z dziewiętnasto krotnym niewykonaniem obowiązków określ onych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 31 lipca 2018 r. Decyzja Dolnośląskiego WIIH została doręczona Stronie w dniu 3 grudnia 2019 r. , nat omiast odwołanie zostało nadane u operatora publicznego usług pocztowych w dniu 17 grudnia 2019 r. Pismem z dnia 2 stycznia 2020 r. Dolnośląski WIIH przekazał przedmiotowe odwołanie do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej „Preze sem Urzędu”. 2 W dniach 26 - 31 lipca 2019 r. w granicach upowa żnienia do przeprowadzenia kontroli nr 127/KBP - ŻG/2019 z dnia 26 lipca 2019 r. , inspektorzy Dolnośląskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka nr 3874 , we Wrocławiu przy przy ul. Ziel ińskiego 61A , należącym do przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. W trakcie kontroli inspektorzy Dolnośląskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 462 partii środków spożywczych spośród około 5277 rodzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 38 partii środków spożywczych, tj. dla 5 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 33 parti i towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru. Wykaz towarów zakwestionowanych w zakresie prawidłowości uwidaczn iania cen stanowi załącznik nr 1 do Protokołu Kontroli nr KBP - ŻG.8361.127.2019 . Pismem z dnia 31 października 2019 r. Dolnośląski WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej oraz o przysługującym prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się. Strona skorzystał a z przysługującego jej prawa. Pismem z dnia 7 listopada 2019 r. P ełnomocnik strony poinformował o podjęciu przez stronę działań mających na celu prawidłowe i pełne oznaczenie cen. P ełnomocnik strony poinformował o podjęciu przez stronę działań mających na celu pr awidłowe i pełne oznaczenie cen. P rzeprowadzono też rozmowy z pracownikami sklepu na temat wyników kontroli. Pracownicy zostali pouczeni, iż konieczne jest sprawdzanie prawidłowości oznaczanie cen i w razie zauważenia jakichś braków należy umieścić ceny w odpowiednich miejscach. Pełnomocnik wskazał, że nieprawidłowości zostały usunięte niezwłocznie w trakcie kontroli. Ponadto nieprawidłowości również zgłoszono do działu IT i zostały one usunięte. Decyzją z dnia 29 listopada 2019 r. (sygn. akt KBP - ŻG.8361.127.2019 ) Dolnośląski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 21 700 zł w związku z dziewiętnasto krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okres ie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 31 lipca 2018 r. Pismem z dnia 16 grudnia 2019 r. P ełnomocnik Strony wniósł odwołanie od w/w decyzji. Prezes Urzędu zważył co następuje: Istotą postępowani a odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji Organu pierwszej instancji. W toku postępowania Organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwo łanie Strony jest uzasadnione oraz sprawdza czy wydana decyzja była prawidłowa. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes Urzędu wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu st anu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym ich wszechstronnej oceny. W trakcie kontroli inspektorzy sprawdzili prawidłowość uwidaczn iania cen i cen jednostkowych. Poddano sprawdzeniu 462 rodzajów artykułów żywnościowych. W przypadku 38 środków spożywczych ( 8 % badanych artykułów) stwierdzono naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Stwierdzone nieprawidłowości zostały udokumentowane w protokole kontroli nr KBP - ŻG.8361.127.2019 . Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o i nformowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru w sposób 3 jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Ujawnione nieprawidłowości stanowią naruszenie obowi ązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 i § 4 Rozporządzenia Ministra Rozwoju w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług z dnia 9 grudnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 2121) , zwanym dalej „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen”. W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Z kolei § 3 ust. 2 tego rozporządzenia stanowi, że cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: na wywieszce, w cenniku, w katalogu, na obwolucie, w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: litr dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości oraz za kilogram dla towaru przeznacz onego do sprzedaży według masy, sztukę dla towarów przeznaczonych do sprzedaży na sztuki. Cena jednostkowa towaru w świetle definicji zawartej w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o informowaniu o cenach, oznacza cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru któ rego ilość lub liczba jest wyrażona w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach. Uwidocznieniem jest ujawnienie informacji wymaganych ustawą w taki sposób, aby były one czytelne, widoczne, łatwo i bezpośrednio dostępne dla nabywców i aby przeciętny konsument mógł się samodzielne zaznajomić z danymi na temat ceny i ceny jednostkowej. Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działal ność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodów. Stopień naruszenia obowiązków – został określony jako poważny, ponieważ zostały naruszone podstawowe obowiązki dotyczące uwidaczniania cen i cen jednostkowych, stwierdzono brak w jakiejkolw iek formie informacji o cenie towaru, brak w jakiejkolwiek formie informacji o cenie jednostkowej towaru. Powyższe godzi w prawo konsumenta do informacji, a także uniemożliwia mu porównanie cen towarów znajdujących się w obrocie handlowym. Poważny stopie ń naruszenia odnosi się do uchybień , do których należą przede wszystkim brak informacji o cenach towarów, brak informacji o cenach towarów i o cenach jednostkowych, oraz brak informacji o cenach jednostkowych towarów w odniesieniu do znacznej części towar ów. Nie uwidaczniając cen Strona pozbawiła konsumentów możliwości realizacji prawa do informacji o cenach towarów, co pozbawia ich możliwości rozważenia przedstawionej oferty i podjęcia świadomej decyzji dotyczącej zawarcia określonej umowy z określonym k ontrahentem, a przez to ogranicza swobodę zawierania umów. Brak natomiast uwidocznienia cen jednostkowych przy towarach uniemożliwia kupującym porównanie cen towarów z cenami towarów podobnych lecz o innej masie czy objętości, a przez to utrudnia kupującym dokonanie optymalnego i właściwego dla nich wyboru towaru, naruszając ich interesy ekonomiczne oraz prawo do rzetelnej informacji o cenie. Same uwidocznione przy towarach ceny - jakkolwiek w przedmiotowej sprawie przy części towarów stwierdzono ich całkow ity brak - bez uwidocznienia cen jednostkowych tych towarów, nie zapewniają jednoznacznej oraz niebudzącej wątpliwości informacji o wysokości tych cen. Konsumenci dla 8 % towarów (objętych kontrolą) nie otrzymywali informacji o cenach w ogóle, a także o cenach jednostkowych i cenach, co uniemożliwiało im dokonanie świadomego wyboru produktu w oparciu o to kryterium oraz porównanie cen między produktami poszczególnych marek bądź takimi samymi produktami o różnej gramaturze. Podkreślić należy, że celem r egulacji w zakresie informowania o cenach jest poprawa ochrony interesów konsumenta oraz zdrowa konkurencja między przedsiębiorcami - motyw 1 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 4 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez poda wanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. L 80 z 18.03.1998 r. s. 27), zwanej „dyrektywą 98/6/WE”. Tym samym obowiązkiem Strony było podanie informacji o cenach w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpo średnio przy towarze lub w bliskości towaru, dla wszystkich wyrobów, a Strona w przypadku 38 wyrobów tego obowiązku nie dopełniła. Dokonując oceny stopnia naruszenia obowiązków stwierdzono, że przedsiębiorca nie uwidaczniając cen oraz cen jednostkowych t owarów w jakiejkolwiek formie dostępnej dla kupującego poważnie naruszył obowiązek określony w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Cena oraz cena jednostkowa jest bowiem podstawowym kryterium informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych. Dotychczasowa działalność przedsiębiorcy – jest to przesłanka, która wymaga dostosowania sankcji do konkretnego przedsiębiorcy oraz uwzględnienia dotychczasowej działalności w zakresie przestrzegania obowiązków wynikających z ustawy o inform owaniu o cenach. W związku z powyższym, przy ocenie niniejszej przesłanki Prezes Urzędu wziął pod uwagę wyniki dotychczas przeprowadzonych kontroli Strony w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących uwidaczniania cen. Strona funkcjonuje na rynku od 2 004 r. i była niejednokrotnie kontrolowana, zatem powinna wykazać się znajomością obowiązujących przepisów dotyczących prawidłowego uwidaczniania cen i cen jednostkowych. Dolnośląski WIIH ustalił przeprowadzając kontrole, że przedsiębiorca w okresie 12 m iesięcy licząc od dnia 31 lipca 2018 r. po raz dziewiętnasty naruszył obowiązki w zakresie uwidaczniania cen. Przedmiotowa kontrola wykazała dziewiętnaste naruszenie przepisów us tawy o informowaniu o cenach. W wyniku ustaleń kontrolnych stwierdzających naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach, Organ I instancji przeprowadził dotychczasowo osiemnaście wcześniejszych postępowań administracyjnych zakończonych wydaniem decyzji, którymi nałożył na Stronę kary pieniężne z tytułu nieprzestrze gania obowiązków wskazanych w ustawie o informowaniu o cenach. Następujące kontrole przeprowadzone przez inspektorów Dolnośląskiego WIIH stanowią wykaz naruszeń, które warunkują zastosowanie w stosunku do przedsiębiorcy w tym konkretnym przypad ku art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. W dniach 31 lipca 2018 r. – 3 sierpnia 2018 r. w sklepie Biedronka nr 1253 we Wrocławiu przy ul. Afgańskiej 3, w związku z nieuwidocznieniem w jakiejkolwiek formie cen i cen jednostkowych łącznie dla 91 partii towarów, gdzie dla 71 towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie i o cenie jednostkowej, dla 12 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie, a dla 5 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolw iek formie informacji o cenie jednostkowej towaru. Na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach Dolnośląski WIIH wydał w dniu 4 grudnia 2018 r. decyzję znak KBP - ŻG.8361.121.2018 r. i nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 3 000 zł. Powyższe zostało zakwalifikowane jako pierwsze naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono narusze nie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 31 lipca 2018 r. W d niach 4 - 10 września 2018 r. w sklepie Biedronka nr 3706 w Zgorzelcu przy ul. Armii Krajowej 30 w związku z nieuwidocznieniem w jakiejkolwiek formie cen i cen jednostkowych łącznie dla 94 partii towarów, z tym, że dla 13 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 76 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz cenie jednostkowej towaru, dla 5 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie jednostkowej to waru. Na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach Dolnośląski WIIH wydał 5 w dniu 21 czerwca 2019 r. decyzję znak DJG - KBP - ŻG.8361.125.2018 r. i nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 6 000 zł. Powyższe zostało zakwalifikowane ja ko drugie naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 31 lipca 2018 r. W dniach 12 - 19 września 2018 r. w sklepie Bi edronka nr 5239 w Brzegu Dolnym przy ul. Dębowej 1A w związku z nieuwidocznieniem w jakiejkolwiek formie cen i cen jednostkowych łącznie dla 48 partii towarów, w tym dla 3 partii towarów nie uwidoczniono w jakimkolwiek formie informacji o cenie towaru, d la 8 partii nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie jednostkowej towaru, dla 37 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru. Na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowani u o cenach Dolnośląski WIIH wydał w dniu 3 lipca 2019 r. decyzję znak KBP - ŻG.8361.146.2018 r. i nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 7 000 zł. Powyższe zostało zakwalifikowane jako trzecie naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o in formowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 31 lipca 2018 r. W dniach 24 września – 1 października 2018 r. w sklepie Biedronka nr 2380 przy ul. Grunwaldzkiej 1 w Zg orzelcu, w związku z nieuwidocznieniem w jakiejkolwiek formie cen i cen jednostkowych łącznie dla 100 partii towarów, w tym dla 8 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, a dla 92 partii towarów nie uwidoczniono w j akiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru. Dolnośląski WIIH na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach wydał w dniu 19 lipca 2019 r. decyzję znak KBP - ŻG.8361.136.2018 r. i nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężn ą w wysokości 9 000 zł. Powyższe zostało zakwalifikowane jako czwarte naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono narusze nie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 3 1 lipca 2018 r. W dniach 19 - 23 października 2018 r. w sklepie Biedronka nr 4237, przy ul. Sarniej 1 we Wrocławiu, w związku z nieuwidocznieniem w jakiejkolwiek formie cen i cen jednostkowych łącznie dla 66 partii środków spożywczych. Naruszenia przepisów u stawy o informowaniu o cenach odnosiły się do 7 partii, z uwagi na brak w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, ponadto zakwestionowano 1 partię z uwagi na brak w jakiejkolwiek formie informacji o cenie jednostkowej towaru, oraz wyszczególnion o 58 partii, z uwagi na brak w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz cenie jednostkowej towaru. Na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, Dolnośląski WIIH wydał w dniu 23 sierpnia 2019 r. decyzję znak KBP - ŻG.8361.166.2018 r. i nałoż ył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 11 000 zł. Prezes Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję I instancji w mocy decyzją nr DIH - IV - 9/2019 z dnia 25 października 2019 r. Powyższe zostało zakwalifikowane jako piąte naruszenie przez przedsiębiorcę art . 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 31 lipca 2018 r. W dniach 24 - 29 października 2018 r. w sklepie Biedronka nr 3872, przy ul. Wrocławskiej 1 w Smolcu, w związku z nieuwidocznieniem w jakiejkolwiek formie cen i cen jednostkowych łącznie dla 218 partii środków spożywczych. Naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach odnosiły się do 21 partii towarów z uwagi na brak uwidocznienia w jak iejkolwiek formie informacji o cenie towaru, w stosunku do 21 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie jednostkowej towaru , oraz wyszczególniono 176 partii towarów przy których nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie info rmacji o cenie oraz cenie jednostkowej towaru. Dolnośląski WIIH decyzją (sygn. 6 akt KBP - ŻG.8361.179.2018) z dnia 28 sierpnia 2019 r., nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach w wysokości 15 000 zł. Prezes Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję I in stancji w mocy decyzją nr DIH - IV - 12/2019 z dnia 29 października 2019 r. Powyższe zostało zakwalifikowane jako szóste naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono nar uszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 31 lipca 2018 r. W dniach 30 października – 5 listopada 2018 r. inspektorzy Dolnośląskiego WIIH przeprowadzono kontrolę w sklepie Biedronka nr 1892, przy ul. Lotniczej 24 we Wrocławiu, W trakcie kontroli insp ektorzy Dolnośląskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach odnośnie 192 partii środków spożywczych spośród około 5700 rodzajów towarów będących w ofercie sklepu. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami ustawy o in formowaniu o cenach w przypadku 89 partii środków spożywczych. Dla 8 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 11 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie jednostkowej towaru , dl a 70 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru. Dolnośląski WIIH decyzją (sygn. akt KBP - ŻG.8361.183.2018) z dnia 10 września 2019 r., nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną na postawie ar t. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach w wysokości 17 000 zł. Prezes Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję I instancji w mocy decyzją nr DIH - IV - 11/2019 z dnia 8 listopada 2019 r. Powyższe zostało zakwalifikowane jako siódme naruszenie przez przedsiębior cę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 31 lipca 2018 r. W dniach 6 - 8 listopada 2018 r. inspektorzy Dolnośląskiego WIIH przeprowadzili kontr olę w sklepie Biedronka nr 3463, przy ul. Warszawskiej 4a w Sobótce, należącym do przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. W trakcie kontroli inspektorzy Dolnośląskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 281 partii środków spożywczych sp ośród 5110 rodzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 110 partii środków spożywczych, tj. dla 11 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwi ek formie informacji o cenie towaru, dla 12 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie jednostkowej towaru, dla 87 partii towar ów , nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru. D ecyzją z dnia 27 września 2019 r (sygn. akt KBP - ŻG.8361.182.2018) Dolnośląski WIIH na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 20 000 zł. Prezes Urzędu utrzy mał zaskarżoną decyzję I instancji w mocy decyzją nr DIH - IV - 23/2019 z dnia 19 grudnia 2019 r. Powyższe zostało zakwalifikowane jako ósme naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w k tórym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 31 lipca 2018 r. W dniach 9 - 14 listopada 2018 r. inspektorzy Dolnośląskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka nr 4824 we Wrocławiu przy ul Bacciarellego 56, należącym do pr zedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska SA. W trakcie kontroli inspektorzy Dolnośląskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 227 partii środków spożywczych spośród około 6 000 rodzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami ustawy o informowaniu o cenach w przypadku 70 partii środków spożywczych tj. dla 9 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, 7 dla 2 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie jednostkowej towaru, dla 59 partii towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru. Decyzją z dnia 26 września 2019 r . (sygn. akt KBP - Ż G.8361.188.2018) Dolnośląski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 23 000 zł. Prezes Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję I instancji w mocy decyzją nr DIH - IV - 27/2019 z dnia 23 grudnia 2019 r. Powyższe zost ało zakwalifikowane jako dziewiąte naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 31 lipca 2018 r. W dniach 22 - 26 list opada 2018 r. inspektorzy Dolnośląskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka nr 2655, przy pl. Grunwaldzkim 12 - 14 B do 12 - 14 C we Wrocławiu. W trakcie kontroli inspektorzy Dolnośląskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 286 p artii środków spożywczych spośród około 3824 rodzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 107 partii środków spożywczych, tj. dla 15 partii towa rów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 4 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie jednostkowej towaru, dla 88 partii towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie ora z o cenie jednostkowej towaru. Decyzją z dnia 8 października 2019 r., (sygn. akt KBP - ŻG.8361.197.2018) Dolnośląski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokośc i 27 500 zł w związku jedenast okrotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 9 lipca 2018 r. Prezes Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy decyzją nr DIH - IV - 31/2019 z dnia 7 stycznia 2020 r. Na użytek niniejszego postępowania, p owyższe zostało zakwalifikowane jako dziesiąte naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono na ruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 31 lipca 2018 r. W dniach 27 listopada - 5 grudnia 2018 r. w granicach upowa żnienia do przeprowadzenia kontroli nr 218/KBP - ŻG/2018 z dnia 27 listopada 2018 r. inspektorzy Dolnośląskiego WIIH przeprowadzili k ontrolę w sklepie Biedronka nr 3874 , we Wrocławiu przy ul. Zielińskiego 61A . W trakcie kontroli inspektorzy Dolnośląskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 382 partii środków spożywczych spośród około 5593 rodzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 204 partii środków spożywczych, tj. dla 22 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 22 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie jednostkowej towaru, dla 160 partii towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru. Decyzją z dnia 9 października 2019 r. (s ygn. akt KBP - ŻG.8361.201.2018 ) Dolnośląski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 29 500 zł w związku z dwunast o krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 9 lipca 2018 r. Prezes Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy decyzją nr DIH - IV - 4/2020 z dnia 20 stycznia 2020 r. Na użytek niniejszego postępowania, p owyższe zostało zakwalifikowane jako jedenast e naruszenie prze z przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 31 lipca 2018 r. 8 W dni ach 12 - 19 grudnia 2018 r. inspektorzy Dolnośląskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka nr 6402 , we Wrocławiu przy ul. Dokerskiej 2A . W trakcie kontroli inspektorzy Dolnośląskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 275 part ii środków spożywczych spośród około 4439 rodzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 88 partii środków spożywczych, tj. dla 11 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 3 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie jednostkowej towaru, dla 74 partii towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej tow aru. Decyzją z dnia 10 października 2019 r. (sygn. akt KBP - ŻG.8361.213.2018 ) Dolnośląski WIIH nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 26 000 zł w związku trzynast o krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o infor mowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 9 lipca 2018 r. Prezes Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy decyzją nr DIH - IV - 5/2020 z dnia 7 lutego 2020 r. Na użytek niniejszego postępowania, p owyższe zostało zakwalifikowane jako dwunast e naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 31 lipca 2018 r. W dniach 15 - 25 marca 2019 r. inspektorzy Dolnośląskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka nr 3874 , przy ul. Zielińskiego 61A we Wrocławiu , należącym do przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. W trakcie kontroli inspektorzy Dolnoś ląskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 409 partii środków spożywczych spośród około 5230 rodzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 65 partii środków spożywczych, tj. dla 8 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 4 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie jednostkowej towaru, dla 53 partii towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru. Decyzją z dnia 13 listopada 2019 r. (sygn. akt KBP - ŻG.8361.36.2019 ) Dolnośląski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 22 900 zł w związku z czternast o krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 9 lipca 2018 r. Pr ezes Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy decyzją nr DIH - IV - 6/2020 z dnia 11 lutego 2020 r. Na użytek niniejszego postępowania, p owyższe zostało zakwalifikowane jako trzynast e naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dw unasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 31 lipca 2018 r. W dniach 1 - 5 kwietnia 2019 r. inspektorzy Dolnośląskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka nr 6402 , we Wrocławiu przy ul. Dokerskiej 2A . W trakcie kontroli inspektorzy Dolnośląskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 253 partii środków spożywczych spośród około 4816 rodzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W w yniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 68 partii środków spożywczych, tj. dla 1 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 54 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek fo rmie informacji o cenie jednostkowej towaru, dla 13 partii towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru. Decyzją z dnia 15 listopada 2019 r. (sygn. akt KBP - ŻG.8361.46.2019 ) Dolnośląski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. 9 karę pieniężną w wysokości 22 000 zł w związku z piętnast o krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naru szenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 9 lipca 2018 r . Prezes Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy decyzją nr DIH - IV - 7/2020 z dnia 20 lutego 2020 r. Na użytek niniejszego postępowania, p owyższe zostało zakwalifikowane jako czternast e naruszen ie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 31 lipca 2018 r. W dniach 13 - 17 maja 2019 r. w granicach upowa żnienia do przepr owadzenia kontroli nr 79/KBP - ŻG/2018 z dnia 13 maja 2019 r. inspektorzy Dolnośląskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka nr 6038 , przy ul. Czekoladowej 81 , we Wrocławiu . W trakcie kontroli inspektorzy Dolnośląskiego WIIH sprawdzili prawidł owość informowania o cenach 232 partii środków spożywczych spośród około 4271 rodzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 43 partii środków sp ożywczych, tj. dla 5 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 8 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie jednostkowej towaru, dla 30 partii towar ów nie uwidoczniono w jakiejkol wiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru. Decyzją z dnia 12 listopada 2019 r. (sygn. akt KBP - ŻG.8361.59.2019 ) Dolnośląski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 23 000 zł w związku z szesnasto krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 9 lipca 2018 r . Prezes Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy decyzją nr DIH - IV - 11/2020 z dnia 9 marca 2020 r. Na użytek niniejszego postępowania, p owyższe zostało zakwalifikowane jako piętnast e naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale cz asowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 31 lipca 2018 r. W dniach 29 maja - 5 czerwca 2019 r. inspektorzy Dolnośląskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka nr 4462 , przy ul. Rogowskiej 119 , we Wrocławi u . W trakcie kontroli inspektorzy Dolnośląskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 321 partii środków spożywczych spośród około 5969 rodzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnyc h stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 83 partii środków spożywczych, tj. dla 11 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 7 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o ceni e jednostkowej towaru, dla 65 partii towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru. Decyzją z dnia 18 listopada 2019 r. (sygn. akt KBP - ŻG.8361.83.2019 ) Dolnośląski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronim o Martins Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 24 700 zł w związku z siedemnasto krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 9 lipca 2018 r . Prezes Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy decyzją nr DIH - IV - 19/2020 z dnia 10 marca 2020 r. Na użytek niniejszego postępowania, p owyższe zostało zakwalifikowane jako szesnast e naruszenie przez przedsiębior cę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 31 lipca 2018 r. W dniach 24 czerwca - 4 lipca 2019 r. inspektorzy Dolnośląskiego WIIH przeprowadzil i kontrolę w sklepie Biedronka nr 1783 , w Bolesławcu , przy ul. Komuny 10 Paryskiej 25A , należącym do przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. W trakcie kontroli inspektorzy Dolnośląskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 49 partii środkó w spożywczych spośród około 3 000 rodzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 49 partii środków spożywczy ch i niespożywczych tj. dla 5 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 44 partii towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru. Decyzją z dnia 20 listopada 2019 r. (sygn. akt DJG - KBP - NU.8361.86 .2019 ) Dolnośląski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Marti ns Polska S.A. karę pieniężną w wysokości 23 800 zł w związku z osiemnasto krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 9 lipca 2018 r. Prezes Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy decyzją nr DIH - IV - 20 /2020 z dnia 11 marca 2020 r. Na użytek niniejszego postępowania, p owyższe zostało zakwal ifikowane jako siedemnast e naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 31 lipca 2018 r. W dniach 2 - 16 lipca 2019 r. inspektorzy Dolnośląskiego WIIH przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka nr 1253 , przy ul. Afgańskiej 3 , we Wrocławiu . W trakcie kontroli inspektorzy Dolnośląskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 900 partii środków spożywczych spoś ród około 6200 rodzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przepisami w przypadku 196 partii środków spożywczych, tj. dla 15 partii towarów nie uwidoczniono w jakiej kolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 181 partii towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru. Decyzją z dnia 28 listopada 2019 r. (sygn. akt KBP - ŻG.8361.102.2019 ) Dolnośląski WIIH nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. karę pieni ężną w wysokości 24 300 zł w związku z dziewiętnasto krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono na ruszenie obowiązków po raz p ierwszy tj. od dnia 9 lipca 2018 r. Prezes Urzędu utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy decyzją nr DIH - IV - 21 /2020 z dnia 13 marca 2020 r. Na użytek niniejszego postępowania, p owyższe zostało zakwalifikowane jako osiemnaste narusz enie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunasto - miesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 31 lipca 2018 r. Przedmiotowe postępowanie odnoszące się do zaskarżonej decyz ji zostało zakwalifikowane jako dziewiętnaste naruszenie przez przedsiębiorcę art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w dwunastomiesięcznym przedziale czasowym, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 31 lipca 2018 r. W tym mi ejscu należy zwrócić uwagę, że na skutek stwierdzenia nieprawidłowości w dniach 27 listopada - 5 grudnia 2018 r. podczas kontroli w tym samym sklepie Biedronka nr 3874 , we Wrocławiu przy ul. Zielińskiego 61A , decyzją z dnia 9 października 2019 r. (sygn. akt KBP - ŻG.8361.201.2018 ) Dolnośląski WIIH nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 29 500 zł w związku z dwunasto krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w kt órym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 9 lipca 2018 r. W trakcie kontroli inspektorzy Dolnośląskiego WIIH sprawdzili prawidłowość informowania o cenach 382 partii środków spożywczych. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono n iezgodności z przepisami w przypadku 204 partii środków spożywczych, tj. dla 22 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie towaru, dla 22 11 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie jednostkowej towaru, dla 160 partii towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru. Powyższe zostało zakwalifikowane jako naruszenie o wysokim stopniu naruszenia obowiązków. Procentowy udział całkowitej wielkości naruszeń w stosunku do skontrolowanych towarów wynosił 53%, a całkowity brak cen i cen jednostkowych został zanotowany jako wysoki i stanowił 78 % zidentyfikowanych naruszeń. W dniach 15 - 25 marca 2019 r. insp ektorzy Dolnośląskiego WIIH po raz drugi w dwun asto - miesięcznym przedziale czasowym przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka nr 3874 , przy ul. Zielińskiego 61A we Wrocławiu . W trakcie kontroli inspektorzy Dolnośląskiego WIIH sprawdzili prawid łowość informowania o cenach 409 partii środków spożywczy ch spośród około 5230 rodzajów towarów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanej placówki. W wyniku działań kontrolnych stwierdzono niezgodności z przep isami w przypadku 65 partii środków spożywczych, tj. dla 8 partii towarów nie uwidoczniono w j akiejkolwiek formie i nformacji o cenie towaru, dla 4 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie jednostkowej towaru, dla 53 partii towar ów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru. Po ponowne j kontroli w tym samym sklepie stwierdzono niższy procentowy udział wszystkich naruszeń w stosunku do skontrolowanych towarów, który wynosił 16 %. Tym samym procentowy udział naruszenia w stosunku do partii skontrolowanych towarów uległ znacznemu zmniejszeniu. Natomiast całkowity brak cen i cen jednostkowych został zanotowany jako wysoki i stanowił 82 % zidentyfik owanych naruszeń, czyli, że był o 4 % wyższy niż podczas poprzedniej kontroli. Powyższe oznacza, że przedsiębiorca nie podejmuje żadnych działań w stosunku do partii towarów nie posiadających cen i cen jednostkowych w ogóle. W przypadku kwalifikacji wskaźnika całkowitego braku cen i cen jednostkowych, który został zanotowany jako wysoki i stanowił 82 % zidentyfikowanych naruszeń należy wskazać, że uprzednia kontrola nie doprow adziła do zmniejszenia tego procentowego wskaźnika braków, a wręcz przeciwnie, w trakcie drugiej kontroli w tym samym sklepie stwierdzono jego podwyższenie. Poprzednia k ara wynosiła 29 500 zł, następna kara wynosi ła 22 900 zł i miała charakter degresywny. W przedmiotowym postępowaniu , odnoszącym się do trzeciej kontroli w tym samym sklepie, procentowy udział całkowitej wielkości naruszeń w stosunku do sk ontrolowanych towarów wynosił 8 %, co oznacza, że ogólna ilość naruszeń w tym samym sklepie uległa zmn iejszeniu. Natomiast całkowity brak cen i cen jednostkowych w stosunku do stwierdzonych naruszeń został zanotowany jako bardzo wysoki i stanowi 87 % , co oznacza, że w szczególności ten wskaźnik w stosunku do poprzednich kontroli ma charakter progresywny. Powyższe oznacza, że przedsiębiorca ewidentnie nie przykłada wagi do grupy towarów, które jednocześnie pozbawione są cen i cen jednostkowych. Kara nałożona podczas pierwszej kontroli w tym samym sklepie wynosiła 29 500 zł i stanowiła 74 % górnego wymiar u kary, podczas drugiej kontroli w tym samym sklepie nałożona na przedsiębiorcę kara wynosiła 22 900 zł i stanowiła 57 % górnego wymiaru kary, a kara wymierzona aktualnie wynosi 21 700 zł i stanowi 54 % górnego wymiaru kary. Powyższe oznacza, że organ I in stancji uwzględnia przy miarkowaniu kary degresywny charakter ogólnej ilości naruszeń. Niemniej jednak, nie istnieją podstawy do odstąpienia od wymierzenia kary i do umorzenia postępowania. Należy zwrócić uwagę, że następuje procentowy wzrost określonego rodzaju naruszeń odnoszącego się do towarów pozbawionych jednocześnie cen i cen jednostkowych, co negatywnie wpływa na całościową ocenę dotychczasowej działalności przedsiębiorcy. Organ I instancji w zaskarżonej decyzji poinformował, iż prowadzi sześć po st ępowań w sprawie nałożenia na stronę kary pieniężnej z tytułu nieprzestrzegania obowiązków wskazanych w ustawie o informowaniu o cenach. 12 Analizując dotychczasową działalność przedsiębiorcy, Prezes Urzędu stwierdza, że ujawnione w toku kontroli nieprawid łowości nie były jednorazowym, incydentalnym przypadkiem naruszenia przez Stronę przepisów o uwidocznianiu cen. Istotnym jest również fakt, że kontrole we wszystkich wymienionych placówkach poprzedzone były zawiadomieniami o zamiarze przeprowadzenia kontro li. W związku z powyższym, przedsiębiorca miał możliwość odpowiedniego przygotowania się do kontroli. Strona nie wykonała obowiązków wynikających z art. 4 ustawy o informowaniu o cenach dziewiętnasto krotnie licząc od dnia pierwszego stwierdzenia nieprawi dłowości, to jest od stwierdzenia naruszenia art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 31 lipca 2018 r. Strona nie tylko wypełniła swym zachowaniem minimalny warunek co do ilości naruszeń obowiązków skutkujący moż liwością wymierzenia kary w podwyższonej wysokości, ale go przekroczyła. Skumulowanie takiej ilości stwierdzonych naruszeń obowiązków świadczy o tym, że Strona istotnie naruszyła i ograniczyła podstawowe uprawnienie konsumentów, to jest prawo do informacj i o cenach towarów. W ocenie Prezesa Urzędu, Strona nie dołożyła należytej staranności przy wykonywaniu działalności gospodarczej w celu przestrzegania przepisów istotnych z punktu widzenia praw i interesów konsumentów, i nie podjęła skutecznych działań w zakresie ustalenia przyczyn, które powodują nieprawidłowości w zakresie uwidaczniania cen. Wielkość obrotu i przychodu – Biorąc pod uwagę trzecią dyrektywę wpływającą na wymiar kary pieniężnej, tj. wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy, Dolnośląs ki WIIH na podstawie posiadanej informacji o wielkości obrotów i przychodu uznał, że Strona wykracza poza kategorie przedsiębiorców przewidziane w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r., poz. 1292 i poz. 1495), tj. mikro - prz edsiębiorców, małych oraz średnich przedsiębiorców i należy do kategorii pozostałych przedsiębiorców. W związku z powyższym, Prezes Urzędu wziął pod uwagę okoliczność, że udział Strony w obrocie rynkowym jest jednym z największych, a wysokość kary w stos unku do obrotu stanowi ułamkową część procenta. Ponadto wskazać należy, że kara pieniężna powinna także odpowiadać wymogom wskazanym przez ustawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy 98/6/WE, nakazuje, że kara musi być skuteczna, proporcjonalna i odstr aszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012, II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Aby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna by ć dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, powinna być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymie rzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu , jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami na temat ich cen i cen jednostkowych, jak również kara p owinna być możliwie najmniej uciążliw a. Przepisy ww . dyrektywy stosowane są przez Organ pomocniczo. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że zasadne jest nałożenie na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. kary pieniężnej w wysokości 21 700 zł w związku z dziewiętnasto krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pierwszy tj. od dnia 31 lipca 2018 r. W swoim odwoł aniu od zaskarżonej decyzji pełnomocnik Strony zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy oraz podniósł, co następuje: 13 I. zarzut naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 w związku z art. 80 KPA, poprzez niewszechstronne rozważe nie zebranego materiału dowodowego, oparcie decyzji na nieaktualnym stanie faktycznym - z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej, zasady zaufania obywateli do Organu, zasady przestrzegania interesu społecznego. II. zarzut naruszenia prawa materialnego – art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach poprzez  uznanie , że doszło do wysokiego stopnia naruszenia obowiązków z ustawy o informowaniu o cenach;  niewłaściwą ocenę dotychczasowej działalności przedsiębiorcy poprzez pominięcie okoliczności, iż wszystkie naru szenia zostały usunięte oraz podjęto działania mające na celu poprawę poziomu przestrzegania przepisów ustawy;  niewłaściwą ocenę dotychczasowej działalności przedsiębiorcy poprzez pominięcie okoliczności, iż wszystkie uprzednie kary nałożone na stronę w ci ągu 12 miesięcy wstecz dotyczyły innych sklepów, jak również poprzez pominięcie okoliczności, iż strona prowadzi sieć kilku tysięcy sklepów, zatem brak 38 cen nie może być uznany za najwyższy stopień naruszenia obowiązków, gdyż należy brać pod uwagę skalę działalności przedsiębiorcy, w tym liczbę sklepów oraz ilość asortymentu. III. Wnioski Strony Pełnomocnik Strony wniósł o:  uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania w całości; względnie o:  uchylenie decyzji w całości i orzeczenie co do istoty spr awy w ten sposób, że odstępuje się od wymierzenia kary pieniężnej z tytułu niewykonania obowiązków z art. 4 ustawy o informowaniu o cenach,  ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie co istoty sprawy poprzez orzeczenie kary w niższej wysoko ści. Odnośnie powyższych zarzutów i wniosków Prezes Urzędu, zważył co następuje: Ad. I Zarzut naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 w związku z art. 80 KPA Strona wniosła zarzut naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 w zw. z art. 80 KPA, poprzez niewszechstro nne rozważenie zebranego materiału dowodowego, oparcie decyzji na nieaktualnym stanie faktycznym - z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej, zasady zaufania obywateli do Organu, zasady przestrzegania interesu społecznego, poprzez:  wydanie decyzji po 4 mies iącach od ustalenia stanu faktycznego, opierając się na stanie faktycznym nieaktualnym;  pominięcie okoliczności, iż strona niezwłocznie usunęła wszelkie nieprawidłowości oraz podjęła czynności mające na celu eliminację nieprawidłowości na przyszłość, co strona w wskazała w piśmie z dnia 7 listopada 2019 r. ,  niepodjęcie wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, a także niezebranie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego m.in. poprzez oparcie si ę wyłącznie na niewielkiej części asortymentu;  niew zięcie pod uwagę okoliczności, ż e strona prowadzi sieć sklepów; 14  niewzięcie pod uwagę i nie odniesienie się do wyjaśnień i wniosków strony złożonych w toku postępowania administracyjnego. Powyższe, w oceni e Strony, doprowadziło do błędnych ustaleń stanu faktycznego tj. uznania iż doszło do najwyższego stopnia naruszenia obowiązków informacyjnych wynikających z ustawy o informowaniu o cenach oraz uznania, że dotychczasowa działalność strony stanowi okolicz ność zaostrzającą wymiar kary. Odnosząc się do powyższych zarzutów, Prezes Urzędu informuje co następuje. Zarzut naruszenia art. 7 i 77 § 1 KPA poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego nie zasługuje na uwzględnienie , ponieważ materiał dowodowy przez Organ pierwszej instancji został zebrany i rozpatrzony w sposób wyczerpujący, a fakty mające znaczenie dla załatwienia sprawy i zastosowania określonej normy prawa zostały w sposób prawidłowo ustalone. Organ I instancji działał na podstawie prawa i w jego granicach, podejmując wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Również dokonanej ocenie stanu faktycznego sprawy nie można zarzucić dowolności, organ merytory cznie i poprawnie uzasadnił zaskarżoną decyzję, podpierając ją logicznymi wnioskami. Ponadto decyzja zawiera odniesienie się do podnoszonych przez stronę skarżącą zarzutów. W rezultacie wywody zawarte w odwołaniu, zdaniem Prezesa Urzędu, stanowią polemikę z prawidłowym rozstrzygnięciem zawartym w zaskarżonej decyzji. Zarzut naruszenia art. 80 KPA nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zawarta w tym przepisie istota swobodnej oceny dowodów sprowadza się do zapewnienia Organowi prowadzącemu postępowanie m ożliwości badania sprawy (stanu faktycznego) i do swobodnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego. Zasada ta nie oznacza, że Organ jest uprawniony do oceny dowodów według dowolnych kryteriów. Swoją ocenę Organ obowiązany jest oprzeć na przekonujących po dstawach i dać temu wyraz w uzasadnieniu decyzji. Rozumowanie, w wyniku którego Organ ustala istnienie okoliczności faktycznych powinno być zgodne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwc a 2019 r., sygn. akt GSK198/18). Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut Strony, iż Organ I instancji pominął okoliczności, iż Strona niezwłocznie usunęła wszelkie nieprawidłowości oraz podjęła czynności mające na celu eliminację nieprawidłowości na przyszło ść, co Strona wskazała w piśmie z dnia 7 listopada 2019 r . P ełnomocnik strony poinformował o podjęciu przez stronę działań mających na celu pr awidłowe i pełne oznaczenie cen. P rzeprowadzono też rozmowy z pracownikami sklepu na temat wyników kontroli. Pra cownicy zostali pouczeni, iż konieczne jest sprawdzanie prawidłowości oznaczanie cen i w razie zauważenia jakichś braków należy umieścić ceny w odpowiednich miejscach. Pełnomocnik wskazał, że nieprawidłowości zostały usunięte niezwłocznie w trakcie kontrol i. Ponadto nieprawidłowości również zgłoszono do działu IT i zostały one usunięte. Pismo to zostało uwzględnione zarówno przez organ I instancji jak i w postępowaniu odwoławczym. Podniesiona przez stronę okoliczność, iż strona podjęła działania w trakcie kontroli zmierzające do umieszczenia cen przy towarach jest działaniem opiniowanym pozytywnie przez Prezesa Urzędu. Argumentacja strony, iż pracownicy sklepu zostali poinformowani o wynikach przeprowadzonej kontroli , i że z pracownikami zostały przeprowa dzone rozmowy dyscyplinujące, a także, że pracownikom przypomniano, iż konieczne jest sprawdzanie prawidłowości oznaczanie cen i w razie zauważenia jakichś braków należy umieścić ceny w odpowiednich m iejscach, nie ulega zmianie od momentu przeprowadzenia pierwszej kontroli w tym samym sklepie. Taka argumentacja pojawia się zarówno w piśmie z dnia 29 października 2019 r. w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną Prezesa Urzędu nr 15 DIH - IV - 6/2020z dnia 11 lutego 2020 r. , jak i w piśmie strony z dnia 27 wr ześnia 2019 r. wniesionym we wcześniejszym postępowaniu odnoszącym się do kontroli w tym samym sklepie zakończonym decyzją ostateczną Prezesa Urzędu nr DIH - IV - 4/2020 z dnia 20 stycznia 2020 r. W aktualnym postępowaniu strona przywołuje pismo o podobnej tr eści z dnia 7 listopada 2019 r. Z okoliczności sprawy wynika, że rozmowy dyscyplinujące i przypominające o obowiązku uwidaczniania cen są mało skuteczne. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że pierwsze pismo odnoszące się do rozmów dyscyplinujących pracow ników tego sklepu datowane było na dzień 27 września 2019 r., drugie na dzień 29 października 2019 r., trzecie na dzień 7 listopada 2019 r. Tym samym strona nie wyciągnęła żadnych wniosków z faktu, że rozmowy dyscyplinujące przez kilka miesięcy nie przyno szą efektu w postaci całkowitego wyeliminowania naruszeń w zakresie uwidaczniania cen w tym konkretnym sklepie. Ponadto argument, iż strona tego samego dnia w trakcie trwającej kontroli uzupełniła brakujące ceny nie stanowi uzasadnienia do odstąpienia o d wymierzenia kary. Strona notoryjnie narusza przepisy art. 4 ustawy o informowaniu o cenach. Argument tego rodzaju, że pojawienie się inspektorów Inspekcji Handlowej, którzy wskażą stronie gdzie znajdują się towary z nieprawidłowym oznaczeniem cen, a nast ępnie odstąpią od wymierzenia kary, bo pracownicy przedsiębiorcy uzupełnią braki, jest nie do przyjęcia przez organy Inspekcji Handlowej. Celem kontroli nie jest wskazywanie gdzie leżą towary z nieprawidłowo oznaczonymi cenami, które podczas kontroli powin ny być uzupełnione. Celem kontroli jest ustalen ie, czy przedsiębiorca narusza art. 4 ustawy o informowaniu o cenach. I takie ustalenie faktyczne zostało stwierdzone. Jednocześnie Prezes Urzędu wskazuje, iż z przepisu § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia o uwid acznianiu cen można wywieść, iż uwidacznianie cen przez przedsiębiorcę powinno nastąpić przed momentem udostępnienia danego towaru do sprzedaży konsumentowi, o czym świadczy zdanie: „cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla kons umentów”. Jakakolwiek inna wykładnia tego przepisu umożliwiająca przedsiębiorcy, uwidacznianie cen w miejscu, które nie jest ogólnodostępne lub nie jest dobrze widoczne dla konsumentów jest błędna. Powyższe oznacza, że w momencie zaproszenia do punktu sprzedaży konsumentów cena towaru powinna być uwidoczniona. Tym samym, każde otwarcie punktu sprzedaży oznacza złożenie oferty konsumentowi i jest terminem wykonania obowiązku uwidaczniania cen. Niewykonanie tego obowiązku przed udostępnieniem towaru do sp rzedaży skutkuje nałożeniem na przedsiębiorcę administracyjnej kary pieniężnej. Dyrektywy wymiaru kary zostały określone w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach. Jednostkowy charakter naruszenia jak i działanie przedsiębiorcy polegające na wyelimin owaniu nieprawidłowości w trakcie kontroli nie wpisują się w dyrektywy wymiaru kary, do których należą stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodu . Przywoływane przez pełnomocnika S trony okoliczności, polegające na niezwłocznym usunięciu nieprawidłowości w trakcie kontroli nie są uwzględnione przez ustawodawcę w dyrektywach wymiaru kary za to naruszenie. W swoim wyroku z dnia 5 grudnia 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 634/18 , Wojewódzk i Sądu Administracyjny w Warszawie orzekł: „Norma sankcyjna ma w tym wypadku charakter związany. Przepis ten nakazuje bowiem wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww . przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości były wyeliminowane. Ustęp 3 tego artykułu stanowi natomiast , iż przy ustalaniu wysokości kary 16 pieniężnej uwzględnia się stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodu”. Z uwagi na dyrektywę wymiaru kary, którą jest dotychczasowa działalność pr zedsiębiorcy, należy zwrócić uwagę na uprzednie naruszenia przez Stronę przepisu art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Z analizy postępowań wynika, że za kres naruszeń przepisów ustawy o informowaniu o cenach ulega rozszerzeniu nie tylko pod względ em ilościowym – wzrost ogólnej ilości partii towarów wykazujących nieprawidłowości, ale również pod względem jakościowym. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach są naruszane w całej swojej szerokości i dochodzi do naruszeń w postaci identyfikacji towarów charakteryzujących się brakiem informacji o cenie jednostkowej towaru, towarów charakteryzujących się brakiem informacji o cenie oraz cenie jednostkowej towaru, towarów charakteryzujących się brakiem informacji o cenie towaru. D otychczasowe sankcje adminis tracyjne nie spełniają swojej funkcji prewencyjnej, ponieważ przedsiębiorca nie podejmuje żadnych działań samodyscyplinujących, pomimo, że w toku kontroli uzupełnił ceny. Odnośnie zarzutu strony, że decyzja I instancji została wydan a po upływie czterech m iesięcy od dnia kontroli, i z tego też powodu , w ocenie strony , niniejsze postępowanie powinno być umorzone, należy zwrócić uwagę na brzmienie przepis u art. 7 ust. 2 ustawy o informowaniu cenach. Zgodnie z tym przepisem nie wydaje się decyzji w przedmioci e nałożenia kary pieniężnej za naruszenie art. 4 ustawy o cenach, jeżeli od dnia stwierdzenia przez wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej niewykonania obowiązku upłynęły 3 lata, przy czym termin 3 lat liczy się od końca roku, w którym stwierdzono to naruszenie. Odnosząc się do przedmiotowego przypadku, naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o cenach zostało stwierdzone w dniach 26 - 31 lipca 2019 r. Odstąpienie od wymierzenia kary na podstawie tego przepisu przedawnia się z dniem 1 stycznia 2023 r. Decyzja I instancji jak również niniejsza decyzja, która jest decyzją ostateczną, zostały wydane w terminie otwartym, który został określony w art. 7 ust. 2 ustawy o cenach. Pięcioletni okres przedawnienia jest zakreślony w art. 70 § 1 w ustawie z dnia z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900) w związku z art. 8 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Powyższe oznacza, że obowiązek zapłaty kary nałożony niniejszą decyzją nie uległ jeszcze przedawnieniu. Odnosząc się natomias t do naruszenia zasady zaufania obywateli do organu i zasady przestrzegania interesu społecznego, Prezes Urzędu informuje, że zasady te nie zostały naruszone. W ocenie Prezesa Urzędu, strona błędnie wykłada pojęcie zasady przestrzegania interesu społeczne go, określonej w art. 7 KPA. Jak sama nazwa wskazuje, interes społeczny odnosi się do społeczeństwa, konkretnej i zidentyfikowanej grupy społecznej. W swoim wyroku z dnia 21 sierpnia 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 423/19 orzekł: „Ważny interes społeczny przejawia się w konieczności zapewnienia realizacji przez jednostki samorządu terytorialnego zadań w zakresie utrzymania porządku i czystości w gminach jak również zapewnienia mieszkańcom bezpiecznych warunków życi a.” Interesem społecznym w tym konkretnym przypadku są działania podejmowane przez organy Inspekcji Handlowej na rzecz ochrony konsumentów w zakresie uwidaczniania cen w sklepach prowadzących sprzedaż detaliczną. Interesem społecznym nie jest w tym przyp adku ochrona przedsiębiorcy, który notoryjnie narusza prawa konsumentów. Pojęcie interesu społecznego, w ocenie Prezesa Urzędu, należy odnosić do grupy społecznej konsumentów, którą chronią organy Inspekcji Handlowej. Należy zwrócić uwagę, że postępowania kontrolne są wszczynane na skutek informacji o nieprawidłowościach zidentyfikowanych przez konsumentów, które były przekazywane do organów Inspekcji 17 Handlowej. Pojęcie ochrony interesu społecznego, o którym mowa w art. 7 KPA odnosi się do ochrony praw k onsumentów. Prezes Urzędu nie zgadza się z zarzutem naruszenia zasady prawdy obiektywnej, określonej w art. 7 KPA, zasady zaufania obywateli do Organu, określonej w art. 8 § 1 KPA, zasady przestrzegania interesu społecznego. W ocenie Prezesa Urzędu, prze dsiębiorca formułując w/w zarzuty, nie zauważa, że to on narusza interes społeczny poprzez naruszanie praw konsumenta do rzetelnej informacji o cenach. Faktycznie, Prezes Urzędu zgadza się ze stanowiskiem Strony, że stan faktyczny sprawy jest uwzględniany na dzień wydania decyzji. Stan faktyczny sprawy odnosi się do ustaleń i stwierdzonych naruszeń w protokole kontroli. Należy zwrócić uwagę, że z uwagi na brzmienie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach gdzie ustawodawca uzależnia wymiar kary od wiel okrotności poprzednich naruszeń (trzykrotności), stan faktyczny sprawy obejmuje również ustalenie poprzednich naruszeń, które wpływają na zastosowanie podstawy wymiaru kary. Zastosowanie normy z art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach wprowadza do sta nu faktycznego sprawy również uprzednie naruszenia przywołane w niniejszej decyzji, co jest podstawą do przyjęcia skomplikowanego charakteru sprawy. W żadnym wypadku, nie istnieją podstawy do umorzenia postępowania. Kolejne kontrole przedsiębiorcy i stwier dzone podczas tych kontroli naruszenia ustawy o informowaniu cenach będą stanowiły przedmiot odrębnego postępowania. W tym miejscu należy wskazać na orzecznictwo sądów administracyjnych wskazujących protokół kontroli jako dowód na ustalenia faktyczne. Zw alczanie ustaleń faktycznych zarzutem naruszenia prawdy obiektywnej i wskazywanie na inny stan faktyczny w dniu wydania decyzji nie ma żadnego uzasadnienia prawnego ani faktycznego, bo kara jest wymierzana na podstawie ustaleń faktycznych opisanych w proto kole, z którym strona została zapoznana. W swoim wyroku (sygn. akt II GSK 5612/16 z dnia 13 czerwca 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł: „(…) protokół z kontroli ma szczególne znaczenie, bowiem potwierdza fakty z przeszłości, które w ograniczony sposób mogą być weryfikowane w chwili orzekania. Zatem z tego faktu wynika szczególna rola protokołu jako dokumentu potwierdzającego ustalenia faktyczne, co oznacza, że wykazane w nim fakty nie mogą być zakwestionowane tylko samym zarzutem, że są niewia rygodne lub nieprawdziwe, skoro nie zostaje zakwestionowana poprawność sporządzenia protokołu.” Należy zwrócić uwagę, że notoryjność działań Strony czyli powtarzające się naruszenia są uwzględniane w decyzji i stanowią przesłankę wymiaru kary. Dlatego też, w ocenie Prezesa Urzędu nie doszło do naruszenia zasady prawdy obiektywnej czy zasady zaufania obywateli do Organu. Odnośnie argumentu, że Organ I instancji nie wziął pod uwagę okoliczności, że Strona prowadzi sieć sklepów, Prezes Urzędu informuje, iż przy ocenie stanu faktycznego w sprawie Organ kontroli nie może wypowiadać się co do działalności Strony w innych placówkach niż placówka kontrolowana. Przy ocenie przesłanki stopnia naruszenia obowiązków Organ odnosi się jedynie do asortymentu skontrolow anego w danej placówce. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach jak i przepisy wykonawcze do tej ustawy nie uwzględniają rozróżnienia na pojedyncze sklepy lub na sklepy działające w sieci. Obowiązek uwidocznienia towaru dotyczy każdego sklepu prowadzącego sprzedaż detaliczną. Obowiązek uwidocznienia ceny nałożony jest na przedsiębiorcę. Podmiotem sankcjonowanym zgodnie z art. 6 ustawy o informowaniu o cenach jest przedsiębiorca, w tym przypadku jest to Jeronimo Martins Polska S.A., z siedzibą w Kostrzynie . Podmiotem sankcjonowanym nie jest konkretny sklep czyli miejsce prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę. Przepisy ustawy o cenach nie odnoszą się do miejsc prowadzenia działalności gospodarczej, czyli do konkretnych sklepów. Nie zawier ają też 18 w swojej treści żadnych norm odnoszących się do sieci sklepów. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach nakładają sankcje pieniężne na przedsiębiorcę bez rozróżnienia na miejsce prowadzenia działalności i na sposób prowadzenia działalności. Odnos ząc się do zarzutu Strony, iż organ nie zebrał w sposób wyczerpujący materiału dowodowego m.in. poprzez oparcie się wyłącznie na niewielkiej części asortymentu, Prezes Urzędu informuje, że inspektorzy w toku kontroli nie poddali ocenie niewielkiej części p roduktów, znajdującej się wyłącznie w jednym miejscu w sklepie. Jak wynika z załącznika Nr 1 do protokołu kontroli sprawdzeniem objęto artykuły rolno - spożywcze, takie jak: wędliny, czekoladę, nabiał, ciasta i ciastka, sery, wodę mineralną, ryby, herbatę, k awę, jaja, nektary, soki, mleko dla dzieci, chrupki, grzyby marynowane, warzywa konserwowe. Strona w swoim odwołaniu przywołała pięć decyzji Dolnośląskiego WIIH uwzględnione w zaskarżonej decyzji podnosząc zarzut, iż przy naruszeniach większych, gdzie br aki odnotowano przy większej liczbie produktów nałożono przez ten sam organ kary niższe. Prezes Urzędu zwraca uwagę, że naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach nie mają charakteru jednostkowego i incydentalnego w przypadku tego przedsiębiorcy. Jedna z decyzji została przywołana dwukrotnie. Powtarzające się naruszenia ustawy o informowaniu o cenach mogą wynikać zarówno z błędów zarządczych w zakresie organizacji, ale mogą też mieć zamierzony charakter i mogą mieć charakter systemowy. Przede wsz ystkim odnoszą się do wywołania przeświadczenia u konsumenta, iż cały asortyment jest tańszy. Argument, że strona prowadzi sieć sklepów i ma w swojej ofercie duży asortyment towarów i tym samym powinna korzystać z przywileju nieoznaczania cen i cen jedn ostkowych nie ma uzasadnienia prawnego ani faktycznego. Wręcz przeciwnie, z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wynika, iż w sektorze wielkich detalistów, w którym konsument zwykle dokonuje większych zakupów, które mają zaspokoić jego bieżące potrzeby konsumpcyjne wykorzystuje się zabiegi aby wywołać wrażenie u konsumenta, iż cały asortyment towarów jest tańszy niż u konkurencji (patrz: wyrok TSUE z dnia 19 września 2006 r. W sprawie C - 356/04, Lidl Belgium GmbH & Co KG). Ponadto orze cznictwo TSUE wskazuje, że informacje przekazane przez przedsiębiorcę konsumentowi muszą być jasne i adekwatne (zobacz podobnie wyrok z dnia 18 października 2012 r., Purely Creative i in., C - 428/11, EU:C:2012:651, pkt 53), informacje dostarczone przed zaw arciem umowy dotyczące warunków umowy oraz skutków jej zawarcia mają dla konsumenta fundamentalne znaczenie (wyrok z dnia 7 września 2016 r., Deroo - Blanquart, C - 310/15, EU:C:2016:633, pkt 40 i przytoczone tam orzecznictwo). Ponadto ponieważ cena stanowi c o do zasady decydujący element z punktu widzenia konsumenta przy podejmowaniu przez niego decyzji handlowej, powinna ona zostać uznana za informację konieczną dla umożliwienia konsumentowi podjęcia takiej świadomej decyzji (wyrok z dnia 26 października 201 6 r., Canal Digital Danmark, C - 611/14, EU:C:2016:800, pkt 55). Z jednej strony przy miarkowaniu kary uwzględnia się notoryjność działań przedsiębiorcy, czyli wielokrotność naruszeń art. 4 ustawy o informowaniu o cenach. Z drugiej zaś strony, uwzględnia si ę również wagę tych naruszeń. Najwyżej sankcjonowane są braki cen, lub braki cen i cen jednostkowych. W tym ostatnim przypadku brak cen i cen jednostkowych oznacza, że przedsiębiorca poprzez brak informacji uniemożliwia konsumentowi podjęcie świadomej dec yzji w zakresie zawarcia umowy z przedsiębiorcą. Przedsiębiorca nie oznaczając w ogóle cen i cen jednostkowych może stosować świadomą technikę marketingową polegającą na wykorzystywaniu przeświadczenia konsumenta, iż cały asortyment jest tańszy niż u konku rencji. W związku z tym, jakiekolwiek odniesienie do asortymentu jest błędem, ponieważ przedsiębiorca, w ocenie Prezesa Urzędu, zmierza do zwolnienia się z obowiązku uwidaczniania cen i cen jednostkowych, poprzez wykorzystywanie przeświadczenia konsumenta, iż cały asortyment towarów jest tańszy niż 19 u konkurencji. Konsument dopiero przy kasie, lub po odejściu od kasy zapoznając się z rachunkiem uzyskuje informację, czy dany zakupiony towar jest tańszy niż u konkurencji. Analizując przywołane przez Stronę w odwołaniu decyzje Dolnośląskiego WIIH należy zwrócić uwagę, iż:  w decyzji z dnia 4 grudnia 2018 r. (DL - KBP - ŻG.8361.121.2018) - 91 braków cen, kara 3.000 zł; gdzie stwierdzono 71 braków cen i cen jednostkowych w ogóle, co oznacza, że całkowity brak cen i cen jednostkowych stanowi 78 % zidentyfikowanych naruszeń podczas tej kontroli. Powyższe oznacza, że ponad towarów 3/4 skontrolowanych towarów nie zawiera jakichkolwiek cen.  w decyzji z dnia 21 czerwca 2019 r. (DGJ - KBP - ŻG.8361.125.2018) - 94 braki cen, kara 6.000 zł, gdzie stwierdzono 76 braków cen i cen jednostkowych w ogóle, co oznacza, że całkowity brak cen i cen jednostkowych stanowi 80 % zidentyfikowanych naruszeń podczas tej kontroli. Powyższe oznacza, że 4/5 towarów skontrolowanych towarów nie zawiera jakichkolwiek cen.  w decyzji z dnia 19 lipca 2019 r. (DGJ - KBP - ŻG.8361.136.2018) - 100 braków cen, kara 9.000 zł, gdzie stwierdzono 92 braków cen i cen jednostkowych w ogóle, co oznacza, że całkowity brak cen i cen jednostkowych stanowi 92 % zident yfikowanych naruszeń podczas tej kontroli. Powyższe oznacza, że 92 % skontrolowanych towarów nie zawiera jakichkolwiek cen.  w decyzji z dnia 28 sierpnia 2019 r. (KBP - ŻG.8361.179.2018) - 218 braków cen, kara 15.000 zł, gdzie stwierdzono 176 braków cen i ce n jednostkowych w ogóle, co oznacza, że całkowity brak cen i cen jednostkowych stanowi 80 % zidentyfikowanych naruszeń podczas tej kontroli. Powyższe oznacza, że 4/5 towarów skontrolowanych towarów nie zawiera jakichkolwiek cen.  W decyzji z dnia 10 wrze śnia 2019 r., (sygn. akt KBP - ŻG.8361.183.2018), 89 braków cen, kara 17 000 zł, gdzie stwierdzono, iż dla 70 partii towarów nie uwidoczniono w jakiejkolwiek formie informacji o cenie oraz o cenie jednostkowej towaru, co stanowi 79% zidentyfikowanych narus zeń podczas tej kontroli. Powyższe oznacza, że 79 % towarów nie zawiera jakichkolwiek cen. Z przeprowadzonej analizy wynika, że naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach należy w przypadku tego przedsiębiorcy kwalifikować jako poważny lub wysok i stopień naruszenia obowiązków, ponieważ całkowity brak cen i cen jednostkowych występuje w przedziale od 78% do 92% stwierdzonych naruszeń w przywołanych przez stronę postępowaniach. W tym konkretnym przypadku, całkowity brak cen i cen jednostkowych zo stał zanotowany jako wysoki i odnosi się do partii 33 towarów w stosunku do partii 38 towarów przy których stwierdzono nieprawidłowości w trakcie przedmiotowej k ontroli. Powyższe stanowi 87% zidentyfikowanych naruszeń i wskazuje, że nie są podejmowane są przez stronę działania w celu zapewniania pr awidłowości uwidaczniania cen. Strona podkreśliła, iż przy ocenie stopnia naruszenia obowiązków należało wziąć pod uwagę liczbę całego asortymentu dostępnego w sklepie i dopiero te wartość należy porównać z ilośc ią stwierdzonych naruszeń, zaś poważne naruszenia mają miejsce wtedy, gdy dotyczą przeważającej ilości asortymentu, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Odnosząc się do powyższego zarzutu, Prezes Urzędu informuje, że kontrole przeprowadzane są metodą próbkowania. Próbki dobierane są metodą losową przez inspektorów. To kontrolujący dokonuje selekcji materiału pobieranego do próbek. Danymi wiarygodnymi i rzetelnymi stanowiącymi podstawę referencyjną jest ilość skontrolowanych towarów, a nie wielkość aso rtymentu. Dane w zakresie wielkości asortymentu podawane przez przedsiębiorcę nie zostały zweryfikowane przez inspektorów. Należy zwrócić uwagę, że w dyrektywach wymiaru kary nie ma żadnego odniesienia do wielkości asortymentu, a inspektorzy nie mają 20 obow iązku weryfikowania czy podawana przez przedsiębiorcę wielkość asortymentu jest zgodna z prawdą, ponieważ przedmiotem kontroli nie jest badanie wielkości asortymentu. Dodatkowo pełnomocnik Strony wskazała, iż Organ I instancji przy naruszeniach dotyczący ch większej liczby towarów nałożył na stronę niższe kary niż w przedmiotowej sprawie. Miarkując wysokość nałożonej na Stronę kary Organ I instancji wziął pod uwagę, iż Strona po raz kolejny naruszyła obowiązki w sprawie uwidaczniania cen oraz fakt, iż ni eprawidłowości d otyczyły prawie jednej dziesiątej poddanego ocenie asortymentu. Organ uznał, że brak uwidocznienia informacji o cenach i cenach jednostkowych stanowi poważne naruszenie obowiązków ciążących na przedsiębiorcy. Strona w znacznym zakresie naru szyła przepisy dotyczące uwidaczniania cen, istotne z punktu widzenia ich znaczenia dla ochrony praw i interesów konsumentów. Ponadto dyrektywy wymiaru kary z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach nie zawierają w swojej treści uzależniania miarkowa nia kary od ilości uchybień, tylko od oceny dotychczasowej działalności przedsiębiorcy, która jest negatywna, ponieważ przedsiębiorca wciąż dokonuje naruszeń przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Wskazana przez stronę decyzja (sygn. akt KBP - ŻG.8361.1 79.2018) z dnia 28 sierpnia 2019 r., którą Dolnośląski WIIH nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach w wysokości 15 000 zł odnosi ła się do stwierdzonego szóstego naruszenia, podczas gdy przedmiote m niniejszego postępowania jest dziewiętnaste naruszenie art. 4 ustawy o informowaniu o cenach. Należy zwrócić uwagę, że notoryjność działań Strony czyli powtarzające się naruszenia są uwzględniane w decyzji i stanowią przesłankę oceny dotychczasowej dz iałalności przedsiębiorcy co ma wpływ na wymiar kary. Dlatego też, w ocenie Prezesa Urzędu nie doszło do naruszenia zasady prawdy obiektywnej czy zasady zaufania obywateli do Organu. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że zarzut naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 w zw. z art. 80 KPA jest oczywiście bezzasadny. Ad. II Zarzut naruszenia prawa materialnego – art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach Pełnomocnik Strony podniósł zarzut naruszenia prawa materialnego – art. 6 ust. 3 ustawy o inform owaniu o cenach poprzez:  uznanie, że doszło do wysokiego stopnia naruszenia obowiązków ustawy o informowaniu o cenach;  niewłaściwą ocenę dotychczasowej działalności przedsiębiorcy poprzez pominięcie okoliczności, iż wszystkie naruszenia zostały usunięte o raz podjęto działania mające na celu poprawę poziomu przestrzegania przepisów ustawy o informowaniu o cenach.  niewłaściwą ocenę dotychczasowej działalności przedsiębiorcy poprzez pominięcie okoliczności, iż wszystkie uprzednie kary nałożone na Stronę w ci ągu 12 miesięcy wstecz dotyczyły innych sklepów, jak również poprzez pominięcie okoliczności, iż Strona prowadzi sieć kilku tysięcy sklepów, zatem brak 38 cen nie może być uznany za najwyższy stopień naruszenia obowiązków, gdyż należy brać pod uwagę skalę działalności przedsiębiorcy, w tym liczbę sklepów oraz ilość asortymentu.  Strona również zakwestionowała treść zawiadomień informujących o zamiarze przeprowadzenia kontroli, ponieważ zawiadomienia nie wskazują sklepów, w których kontrola może być przeprowa dzona i sklepy nie mają możliwości przygotowania się do kontroli. 21 Odnośnie powyższego zarzutu, Prezes Urzędu informuje co następuje. Wysoki stopień naruszenia obowiązków wynikających z ustawy o informowaniu o cenach został zakwalifikowany w tym konkre tnym przypadku jako poważny i stopień naruszenia został oceniony na 8 % w stosunku do skontrolowanych partii towarów. Bez znaczenia pozostaje skala działalności przedsiębiorcy, w tym liczba sklepów oraz ilość asortymentu. Przywołane przez Stronę okoliczn ości: działanie w sieci sklepów, wielkość asortymentu, nie stanowią przesłanek ustawowych do miarkowania wymiaru kary. Ustawa o informowaniu o cenach w jednakowej mierze nakłada obowiązki na sprzedawcę prowadzącego indywidualnie działalność gospodarczą w sklepie jak i na przedsiębiorcę prowadzącego sieć sklepów. Ponadto ustawa o informowaniu o cenach nie wskazuje jako okoliczności łagodzącej w postaci dużej ilości asortymentu. Przywoływana przez Stronę okoliczność, że Strona prowadzi sieć sklepów, i że wskazane w zaskarżonej decyzji naruszenia ustawy o informowaniu o cenach dotyczyły innych sklepów pozostaje bez związku z brzmieniem art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach odnoszącym się do przedsiębiorcy. W tym konkretnym przypadku przedsiębiorcą j est Jeronimo Martins Polska S.A., a nie konkretny sklep, czyli jedno z miejsc prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę. W tym miejscu, należy również zwrócić uwagę na treść zawiadomień o zamiarze wszczęcia kontroli. Niezadowolenie Strony z faktu, że nie jest informowana o zamiarze wszczęcia kontroli w konkretnym sklepie ma charakter subiektywny i nie wynika z przepisów prawa. Zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli wystawiane jest na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa przedsiębiorców, któ ry wskazuje elementy przedmiotowo istotne zawiadomienia. Do tych elementów należą: oznaczenie Organu, data i miejsce wystawienia, oznaczenie przedsiębiorcy, wskazanie zakresu przedmiotowego kontroli, imię, nazwisko oraz podpis osoby udzielającej upoważnien ia z podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji. Do elementów przedmiotowo istotnych nie należy wskazanie miejsca kontroli, placówki czy sklepu, gdzie przedsiębiorca prowadzi działalność gospodarczą. Należy zwrócić uwagę, że przepisy szczególne mogą nak azać uwzględnianie w zawiadomieniach informacji o miejscu wykonania kontroli. W przypadku organów Inspekcji Handlowej nie istnieją przepisy szczególne wyłączające zastosowanie art. 48 Prawa Przedsiębiorców. Takie przepisy istnieją w poszczególnych branżac h, ale jest to uwarunkowane charakterem prowadzonej działalności gospodarczej. W tym konkretnym przypadku, obowiązek uwidaczniania cen nałożony jest na przedsiębiorcę i bez znaczenia pozostaje fakt, ile ten przedsiębiorca posiada miejsc sprzedaży detaliczn ej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w każdym miejscu sprzedaży detalicznej przedsiębiorca powinien uwidocznić cenę oraz cenę jednostkową towaru w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Ponadt o, Strona jest informowana z czasowym wyprzedzeniem o przedmiocie i zakresie kontroli, co pozwala na rzetelne przygotowanie się do kontroli. Z uwagi na okoliczność, że obowiązek przestrzegania przepisów ustawy o informowaniu o cenach jest nałożony na pr zedsiębiorcę, a nie na konkretny sklep, zarzut negatywnej praktyki stosowanej przez organ I instancji wysyłania zawiadomień o zamiarze przeprowadzenia kontroli bez wskazania adresu kontrolowanej placówki nie zasługuje na uwzględnienie. Obowiązkiem przedsię biorcy jest przestrzeganie przepisów prawa w każdym miejscu prowadzenia sprzedaży detalicznej, co wynika z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Wskazywane przez Stronę okoliczności nie stanowią dyrektyw wymiaru kary, o których mowa w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach. Odnosząc się natomiast do zarzutu niewłaściwej oceny dotychczasowej działalności przedsiębiorcy poprzez pominięcie okoliczności, iż wszystkie naruszenia zostały usunięte 22 oraz podjęto działania mające na celu poprawę pozi omu przestrzegania przepisów ustawy, Prezes Urzędu informuje, że powyższe okoliczności zostały uwzględnione przy miarkowaniu kary jako okoliczności łagodzącej. Należy zwrócić uwagę, że miarkowana kara nie ma charakteru maksymalnego. Zgodnie z poglądami dok tryny: „Uchylenie skutków deliktu oraz zaprzestanie działań wyczerpujących znamiona deliktu może być uznawane przez Organy administracji publicznej za okoliczność łagodzącą” (Mirosław Wincenciak „Sankcje w prawie administracyjnym i procedura ich wymierzani a, Wolters Kluwer, 2008, str. 158). Należy zwrócić uwagę, że art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach nie zawiera dyrektywy wymiaru kary w postaci oceny okoliczności czy naruszenia zostały usunięte oraz czy podjęto działania mające na celu poprawę poz iomu przestrzegania przepisów ustawy. W tym konkretnym przypadku wymiar kary nie ma charakteru maksymalnego 40 000 zł tylko stanowi 54 % górnego wymiaru kary. Powyższe oznacza, że uwzględniono okoliczności łagodzące w postaci podjęcia działań przez Stronę w zakresie usunięcia nieprawidłowości w trakcie kontroli, a także nieznaczną poprawę w zakresie uwidaczniania cen od czasu poprzedniej kontroli w tym samym sklepie. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że zarzut naruszenia przepisów prawa material nego - art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach jest oczywiście bezzasadny. Ad. III Wnioski Strony Pełnomocnik Strony wniósł o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania w całości, względnie o uchylenie decyzji w całości i orzeczenie co d o istoty sprawy w ten sposób, że odstępuje się od wymierzenia kary pieniężnej z tytułu niewykonania obowiązków z art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie co istoty sprawy poprzez orzeczen ie kary w niższej wysokości. Prezes Urzędu nie znajduje podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania w całości, albo d o uchylenia decyzji w całości i orzeczenia co do istoty sprawy w ten sposób, że odstępuje się od wymierzenia kar y pieniężnej z tytułu niewykonania obowiązków z art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, albo do uchylenia zaskarżonej decyzji i orzeczenia co istoty sprawy poprzez orzeczenie kary w niższej wysokości. Prezes Urzędu nie znajduje również podstaw do umorzenia postępowania w całości. Każde kolejne naruszenia, które zostały zidentyfikowane przez inspektorów Dolnośląskiego WIIH w dokładnie określonym 12 – m iesięcznym przedziale czasowym od dnia zidentyfikowania naruszenia po raz pierwszy, czyli od dnia 31 lipca 2 018 r. mają wpływ na procentowe zwiększenie wymiaru kary przy każdym stwierdzonym naruszeniu. Należy zwrócić uwagę, że działanie przedsiębiorcy polegające na ignorowaniu obowiązku informowania o cenach skutkuje nakładaniem kolejnych kar na przedsiębiorcę. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że pierwsza kara pieniężna za zidentyfikowane naruszenie wykazane w tej decyzji była wymierzona w wysokości 1 5% górnego wymiaru kary (2 0 000 zł), podczas gdy za szóste naruszenie kara zosta ła wymierzona w wysokości 38 % górnego wymiaru kary (40 000 zł). W tym konkretnym przypadku, za dziewiętnaste naruszenie kara została wymierzona w wysokości 54 % górnego wymiaru kary. Uprzednie naruszenia w tym przedziale czasowym skutkują proporcjonalnym podwyższaniem wymiaru kary. Każde kolejne naruszenie ma wpływ na wymiar kary w prowadzonych postępowaniach administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w swoim wyroku z dnia 11 grudnia 2019 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1400/19) orzekł: „ (…) w przypadku kary pieniężnej nak ładanej w oparciu o przepis art. 6 ust. 2 ww. ustawy, przyjąć należy, że jeśli uprzednio przedsiębiorca karany był za naruszanie określonych norm 23 ustawy, to dalsze nieprzestrzeganie zapisów ustawy, o jakich mowa w art. 4, winno spotkać się z karą bardziej dotkliwą, skoro ukarany nadal nie stosuje się do nakazów prawa”. Prezes Urzędu ocenił również przesłanki do umorzenia postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej i poprzestaniu na pouczeniu określone w art. 189f § 1 i 2 KPA i stwierdza , że nie znaj dują one zastosowania w sprawie. Zgodnie z art. 189f § 1 KPA Organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a Strona zaprz estała naruszania prawa lub 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na Stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony Organ administracji publicznej lub Strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykro czenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Do zastosowania instytucji odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej na podsta wie art. 189f § 1 pkt 1 KPA konieczne jest jednoczesne spełnienie dwóch przesłanek: zaistnienia znikomej wagi naruszenia prawa i zaprzestanie przez Stronę naruszania prawa. Obydwie przesłanki powinny być spełnione kumulatywnie, czyli zaistnienie tylko jed nej przesłanki nie uprawnia Organu do zastosowania instytucji odstąpienia od wymierzenia kary. Wagę naruszenia prawa odnosi się do poziomu naruszenia norm chroniących interes publiczny lub interes społeczny, rozumiany jako interes konkretnej grupy społecz nej. W tym przypadku chodzi o naruszenie interesu społecznego, czyli interesu konsumentów. Strona wciąż nie przyjmuje do wiadomości, że w istotny sposób narusza interes tej grupy społecznej, która posiada uprawnienie do zapoznania się z ceną przed zawarci em umowy sprzedaży. W ocenie Prezesa Urzędu, nie zachodzi w tym przypadku znikoma waga naruszenia prawa, ponieważ strona narusza interes konsumentów w sposób notoryjny, co ma charakter systemowy i może być kwalifikowane jako naruszenie interesu publiczneg o. Strona wykorzystuje sytuację, że konsument jest stroną słabszą w relacji z przedsiębiorcą i narzuca mu sposób dokonywania zakupu bez możliwości uprzedniego zapoznania się z ceną. Prezes Urzędu stoi na stanowisku, iż ustalony stan faktyczny nie stwarzał podstaw do uznania powstałego naruszenia za znikome a zawinienie Strony było ewidentne. Konsumenci pozbawieni dostępu do prawidłowo uwidocznionych cen, a także cen jednostkowych towarów pozbawieni są tym samym możliwości pełnego rozeznania i podjęcia ob iektywnej decyzji w sprawie dokonania zakupu. W ocenie Prezesa Urzędu, nie zachodzi w tym przypadku znikome naruszenie prawa, a całościowa ocena zgodności z prawem działania Strony, która narusza obowiązek administracyjno - prawny jest niekorzystna dla Stro ny. W trakcie kontroli Strona uzupełniła brakujące ceny i ceny jednostkowe w tym konkretnym sklepie. Nie można zakwalifikować tej przesłanki jako zaprzestania naruszania prawa, ponieważ faktem znanym Prezesowi Urzędu z urzędu jest fakt, iż na terenie wojew ództwa dolnośląskiego kontrole Dolnośląskiego WIIH wykazały następne zakwalifikowane nawet jako dwudziestojednokrotne naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Na podstawie wiedzy Prezesa Urzędu posiadanej z urzędu, nie jest możliwe zastosowan ie odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 2 KPA ponieważ uprzednie kary nakładane przez Dolnośląskiego WIIH, a także przez inne wojewódzkie inspektoraty Inspekcji Handlowej za naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach ni e spełniają celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. A wręcz przeciwnie, kary pieniężne nakładane na przedsiębiorcę dotychczasowo przez Dolnośląskiego WIIH i wojewódzkie inspektoraty Inspekcji Handlowej na terenie Polski nie spełniały swojej funkcji prewencyjnej i nie 24 odstraszały przedsiębiorcy od dalszego naruszania prawa, co stanowi okoliczność obciążającą a nie łagodzącą . Odnosząc się natomiast do art. 189f § 2 KPA, który wskazuje na możliwość odstąpienia od nałożenia admi nistracyjnej kary pieniężnej w przypadkach innych niż wymienione w art. 189f § 1, Prezes Urzędu zwraca uwagę, że notoryjne, powtarzające się naruszenia przez przedsiębiorcę przepisów ustawy o informowaniu ocenach nie pozwalają na spełnienie celów dla który ch miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Celem tym jest przestrzeganie przez przedsiębiorcę przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 KPA Organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jest konsekwencją dokonania przez Organ drugiej instancji oceny, że decyzja Organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja podjęta przez Organ drugiej instancji. Prezes Urzędu przychylił się tym samym do ustaleń poczynionych w toku postępowania przez Organ pierwszej instancji oraz uznał, iż Dolnośląski WIIH zasadnie nałożył na przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska Spółka Akcyjna z siedzi bą w Kostrzynie , karę pieniężną w wysokości 21 700 zł w związku z dziewiętnasto krotnym niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w okresie 12 miesięcy od dnia, w którym stwierdzono naruszenie obowiązków po raz pi erwszy tj. od dnia 31 lipca 2018 r. Tym samym, decyzja Dolnośląskiego WIIH (sygn. akt KBP - ŻG.8361.127.2019 ) z dnia 29 listopada 2019 r. powinna pozostać w obrocie prawnym. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyz ja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia Stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od Strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wys okości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł . 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane Stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo - administracyjnego. Wnios ek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. 25 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900). Podstawa prawna pouczenia: ar t. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.); § 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług ( Dz. U. z 2019 r. poz. 178). z up. Prezesa Urzędu Oc hrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Dyrektor Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. Pełnomocnik Jeronimo Martins Polska S.A. ul. Żniwna 5 62 – 025 Kostrzyn 2. a/a Do w iadomości: Dolnośląski Inspektor Inspekcji Handlowej we Wrocławiu