RWA-13/2009

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW w Warszawie RWA-61-7/08/MSK Warszawa, dn. 30 lipca 2009 r. DECYZJA Nr RWA-13/2009 Na podstawie art. 81 ust. 3 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.) oraz stosownie do treści art. 33 ust. 6 tej ustawy i § 7 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2007 r. w sprawie właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 134, poz. 939) w związku z § 7 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2009 r. w sprawie właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 107, poz. 887), na skutek odwołania spółki Grupo Lar Real Estate Polonia Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie od pkt II sentencji decyzji Prezesa UOKiK Nr RWA-55/2008 z dnia 5 grudnia 2008 r., w której w powyższym punkcie Prezes Urzędu nałożył na podstawie art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 43 502,00 zł (słownie: czterdzieści trzy tysiące pięćset dwa złote), z tytułu naruszenia zakazu, o którym mowa w art. 24 ust. 2 pkt 1 powołanej ustawy, w zakresie opisanym w punkcie I sentencji decyzji Prezesa UOKiK Nr RWA-55/2008, po przeprowadzeniu dodatkowych czynności, o których mowa w art. 81 ust. 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów - w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: zmienia się w zaskarżonej przez Grupo Lar Real Estate Polonia Sp. z o.o. części decyzję Nr RWA-55/2008 w ten sposób, że nadaje się punktowi II jej sentencji następujące brzmienie: Na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 83 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z Nr 50, poz. 331 ze zm.) oraz stosownie do art. 33 ust. 6 ww. ustawy i § 7 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2007 r. w sprawie określenia właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 134, poz. 939) w związku z § 7 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2009 r. w sprawie właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 107, poz. 887) - w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: umarza się jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie nałożenia na Grupo Lar Real Estate Polonia Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie kary pieniężnej z tytułu naruszenia zakazu, o którym jest mowa w art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w zakresie opisanym w punkcie I sentencji niniejszej decyzji. 2 UZASADNIENIE W dniu 5 grudnia 2008 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatura w Warszawie, po przeprowadzeniu postępowania w sprawie podejrzenia stosowania przez spółkę Grupo Lar Real Estate Polonia z siedzibą w Warszawie praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, o której mowa w art. 24 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.), wydał decyzję Nr RWA - 55/2008, w której: I. Na podstawie art. 26 ust. 1 w związku z art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznał, że stosowanie przez Grupo Lar Real Estate Polonia Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie postanowień zawartych we wzorcu umownym o nazwie „ Umowa zobowiązująca do wybudowania lokalu oraz przedwstępna umowa sprzedaży własności lokalu mieszkalnego oraz udziału we współwłasności lokalu użytkowego ” o treści: 1. „ Termin ukończenia budowy może ulec przedłużeniu (…) o czas trwania innych uzasadnionych i obiektywnych przyczyn, które bezpośrednio spowodują opóźnienie terminu ukończenia robót jak i również o czas niezbędny na usunięcie skutków ww. zdarzeń, w szczególności takich jak: - niekorzystne warunki meteorologiczne potwierdzone komunikatem stacji meteorologicznej uniemożliwiające wykonywanie robót budowlanych zgodnie z przyjętymi normami prawa budowlanego (…) - przedłużenie się jakichkolwiek postępowań administracyjnych związanych z rozpoczęciem oraz realizacją budowy z przyczyn niezawinionych pozwolenia na użytkowanie (…) ” (art. 5 ust. 3 wzorca umowy), 2. „ Strony ustalają, że w przypadku zmiany stawek podatku od towarów i usług VAT od sprzedaży gruntu, dostawy budynku lub budowli związanych z gruntem, lokali mieszkalnych i lokali użytkowych Sprzedający będzie miał prawo odpowiednio podwyższyć cenę o kwotę wynikająca ze zmiany dotychczasowych stawek. Jednakże, jeżeli w wyniku zmiany stawek podatku VAT Cena wzrośnie o ponad 15 %, Kupujący będzie miał prawo od umowy odstąpić (…) ” (art. 7 ust. 4 wzorca umowy), 3. „ (…) Ewentualne spory wynikające z niniejszej umowy będą rozstrzygane przez sądy właściwe dla miejsca wykonywania Umowy tj. sądy powszechne w Warszawie. ” (art. 14 ust. 8 wzorca umowy), stanowi praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, polegającą na stosowaniu postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 Kodeksu postępowania cywilnego, co stanowi naruszenie art. 24 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i nakazał zaniechanie jej stosowania. II. Na podstawie art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nałożył na Grupo Lar Real Estate Polonia Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie karę pieniężną w wysokości 43 502,00 zł (słownie: czterdzieści trzy tysiące pięćset dwa złote), płatną do budżetu państwa, z tytułu naruszenia zakazu, o którym jest mowa w art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w zakresie opisanym w punkcie I sentencji niniejszej decyzji. W dniu 23 grudnia 2008 r. Spółka wniosła za pośrednictwem Prezesa Urzędu do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów odwołanie od ww. decyzji, zaskarżając ją w części dotyczącej wysokości wymierzonej kary, tj. pkt II sentencji 3 decyzji Nr RWA-55/2008. Spółka zarzuciła Prezesowi UOKiK wydanie decyzji z naruszeniem prawa materialnego, tj. przepisu art. 106 ust. 1 w zw. art. 4 pkt 15 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów poprzez błędne przyjęcie jako podstawy naliczania wysokości kary wielkości przychodu przedsiębiorcy 39.547.131,73 zł zamiast kwoty 31.451,03 zł i wniosła o zmianę ww. decyzji w części dotyczącej wysokości kary i wymierzenie jej w wysokości nie przekraczającej kwoty 3.145,10 zł, stanowiącej 10% przychodu osiągniętego przez Spółkę w roku obrotowym 2007. W uzasadnieniu odwołania Spółka podniosła, iż Prezes Urzędu błędnie przyjął, że przychodem stanowiącym podstawę naliczenia kary jest przychód bilansowy wskazany w kolumnie A Rachunku zysków i strat Spółki za rok 2007 („Przychody netto ze sprzedaży i zrównane z nimi”), tj. kwota 39.547.131,73 zł, który w przypadku Spółki jest znacząco różny od przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych. Spółka wskazała, że istnieją dwie odrębne zasady rządzące ustalaniem wyniku finansowego (tj. zysku bilansowego) oraz podstawy opodatkowania (dochodu podatkowego), co oznacza, że metody rachunkowości dla kalkulacji wyniku finansowego nie są bezpośrednią podstawą obliczania dochodu podatkowego. Spółka podniosła, iż zasady obliczania przychodu podatkowego określone są wyłącznie w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), nie stosuje się w tym zakresie przepisów ustawy dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2002, Nr 76, poz. 694 ze zm.), które służą wyłącznie do obliczeń zysku bilansowego. Spółka podkreśliła, iż zysk bilansowy, ani przychód bilansowy nie jest tożsamy odpowiednio z dochodem do opodatkowania ani z przychodem podatkowym. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowią bowiem samodzielną podstawę obliczania przychodów podatkowych i nie odwołują się do żadnych innych regulacji, na wielkość tego dochodu mają wpływ wyłącznie przychody i koszty uzyskania przychodów określone ustawą podatkową. Spółka powołała się na orzecznictwo sądów administracyjnych (wyrok NSA z 7 maja 1999 r., sygn. III SA 5404/98, wyrok NSA z 17 listopada 1998 r., sygn. III SA 1271/97, wyrok NSA z 2 kwietnia 1996 r., sygn. SA/Ka 1405/95) wskazujące na to, że przepisy bilansowe i przepisy podatkowe to regulacje autonomiczne, niepozostające w relacji podporządkowania. Spółka wskazała, iż prawidłową wysokością przychodu, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest kwota 31.451,03 zł, tj. wskazana w pkt B („Charakterystyka działalności”) Rachunku Zysku i strat Spółki za rok 2007. Przychodem Spółki w rozumieniu ww. ustawy są bowiem jedynie następujące pozycje ujęte w Rachunku zysków i strat: - pozycja A: „Przychody netto ze sprzedaży” i zrównane z nimi, w tym: pkt I. „Przychody netto za sprzedaży produktów” w wysokości 30.847,87 zł oraz - pozycja G: „Przychody finansowe” w tym: pkt II. „Odsetki bankowe” w wysokości 603, 16 zł. Zatem kwota 31.451,03 zł powinna stanowić podstawę do naliczenia kary, zgodnie z treścią art. 106 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Tym samym Spółka wskazała, iż maksymalny wymiar kary nałożony przez Prezesa UOKiK nie może przekroczyć kwoty 3.145,10 zł. Pismem z dnia 6 stycznia 2009 r. Spółka uzupełniła odwołanie przekazując m.in. zeznanie podatkowe za rok 2007 (CIT-8). Z załączonej deklaracji podatkowej CIT-8, w pozycji 27 – „Przychody ze źródeł przychodów położonych na terytorium RP” (Sekcja D.1. „Przychody”) wynikało, iż Spółka jako przychody wykazała wyłącznie kwotę 603,16 zł. W związku ze stwierdzonymi w odwołaniu rozbieżnościami pomiędzy sprawozdaniem finansowym Spółki a jej rachunkowością podatkową, na podstawie art. 81 ust. 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Prezes Urzędu postanowił przeprowadzić dodatkowe czynności zmierzające do wyjaśnienia zarzutów podniesionych w odwołaniu Spółki. 4 W związku z powyższym, pismem z dnia 23 marca 2009 r. Prezes UOKiK - w ramach czynności dodatkowych, o których mowa w art. 81 ust. 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów - wezwał spółkę Grupo Lar Real Estate Polonia Sp. z o.o. do przekazania informacji i wyjaśnień. Pismem z dnia 26 marca 2009 r. Spółka przekazała stosowne informacje i wyjaśnienia. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił, co następuje Grupo Lar Real Estate Polonia Sp. z o.o. jest spółką prawa handlowego wpisaną do Krajowego Rejestru Sądowego pod nr KRS 0000252477. Przedmiotem działalności Spółki jest świadczenie usług polegających na wybudowaniu budynków w celu ustanowienia odrębnej własności znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych i przeniesieniu własności przedmiotowych lokali na konsumentów lub/i budynków mieszkalnych stanowiących odrębne nieruchomości (tzw. usługi deweloperskie). Prezes Urzędu ustalił wysokość przychodów Grupo Lar Real Estate Polonia Sp. z o.o. według sprawozdania finansowego Spółki za rok 2007. Zgodnie z Rachunkiem zysków i strat Spółka osiągnęła w 2007 r. przychód w wysokości 39.547.131,73 zł. W wyniku podjętych czynności Prezes Urzędu ustalił, iż ww. kwota wykazana w Rachunku Zysków i strat Spółki stanowi przyrost wartości budowanych, ale wciąż niezakończonych mieszkań, nieprzekazanych do użytkowania („sprzedanych”) kontrahentom. Potwierdzają to zapisy w Bilansach Spółki sporządzone na dzień 31 grudnia 2006 roku i na 31 grudnia 2007 roku. Na koniec 2006 roku Spółka wykazała w pozycji „Półprodukty i produkty w toku” kwotę 1.141.770,58 zł, a na koniec 2007 roku 40.658.054,44 zł. Różnica tych pozycji to przedmiotowe 39.547.131,73 zł wykazane w Rachunku zysków i strat Spółki za rok 2007. Prezes Urzędu ustalił, iż przedsiębiorstwa budowlane, które mają długi cykl produkcyjny, tak jak Grupo Lar Real Estate Polonia Sp. z o.o., przez wiele miesięcy, a nawet lat mogą ponosić koszty wytworzenia produktu, którego sprzedaż następuje i może być zaksięgowana oraz opodatkowana dopiero po zakończeniu inwestycji i ostatecznym rozliczeniu z kontrahentem. W trakcie procesu inwestycyjnego wartość inwestycji jest odzwierciedlana w bilansie przedsiębiorstwa w pozycji „Półprodukty i produkcja w toku”. Prezes Urzędu ustalił, iż w wariancie porównawczym rachunku zysków i start (taki charakter ma Rachunek zysków i strat Spółki za 2007 r.) operacja ta jest odzwierciedlana poprzez wykazywanie przyrostów „produkcji w toku” w pozycji „zmiana stanu produktów”. W momencie zakończenia procesu produkcyjnego, przekazania produktu kontrahentowi i otrzymania od niego zapłaty, z bilansu „znika” pozycja „produkcja w toku”, a w rachunku wyników wykazywana jest zapłata otrzymana od kontrahenta jako standardowy „przychód ze sprzedaży produktów”. Wtedy też wielkość ta jest umieszczana w deklaracji podatkowej i jest brana pod uwagę w procesie kalkulowania podstawy opodatkowania. Zatem kwota 39.547.131,73 zł to „zmiana stanu produktów”, która odzwierciedla wartość wytworzonych, a niesprzedanych, wyrobów (wzrost lub spadek stanu zapasów). W obliczu powyższego, opierając się na Rachunku zysków i strat Spółki jej przychody w 2007 roku wynosiły 31.451,03. I tak: pozycja A: „Przychody netto ze sprzedaży” i zrównane z nimi, w tym: pkt I. „Przychody netto za sprzedaży produktów” w wysokości 30.847,87 zł oraz - pozycja G: „Przychody finansowe” w tym: pkt II. „Odsetki bankowe” w wysokości 603,16 zł. 5 Prezes Urzędu ustalił również przychody Grupo Lar Real Estate Polonia Sp. z o.o. według deklaracji podatkowej CIT-8 za w 2007 rok. W załączonej do odwołania deklaracji CIT-8 w pozycji 27 – „Przychody ze źródeł przychodów położonych na terytorium RP” (Sekcja D.1. „Przychody”) Spółka wykazała kwotę 603,16 zł. Ta wielkość liczbowa jest zbieżna z pozycją G pkt II Rachunku zysku i strat Spółki za rok 2007. Jak bowiem Spółka wskazała, ta właśnie pozycja Rachunku zysków i strat została przez nią potraktowana w CIT- 8 za 2007 rok jako przychód będący podstawą obliczania dochodu do opodatkowania. W CIT-8 za w 2007 rok Grupo Lar Real Estate Polonia Sp. z o.o. nie wykazała natomiast wielkości, o której mowa w Rachunku zysków i strat w pozycji A pkt I – Przychody netto ze sprzedaży produktów (30.847,87 zł). W uzasadnieniu, pismem z dnia 26 marca 2009 r. Spółka wskazała, iż kwota ta stanowi przychód Spółki osiągnięty z tytułu umowy najmu, który nie podlegał opodatkowaniu w 2007 roku., gdyż został zakwalifikowany do przychodów przyszłych okresów roku 2008. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje Zgodnie z art. 81 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, jeżeli Prezes Urzędu uzna odwołanie za słuszne, może – nie przekazując akt sądowi – uchylić albo zmienić swoją decyzję w całości lub w części, o czym bezzwłocznie powiadamia stronę, przesyłając jej nową decyzję, od której stronie przysługuje odwołanie. Zgromadzony w trakcie prowadzonych działań materiał dowodowy wpłynął na weryfikację wcześniejszych ustaleń Prezesa Urzędu, stanowiących podstawę wydania decyzji Nr RWA-55/2008. Stosownie do przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów pod pojęciem przychodu rozumie się przychód uzyskany przez przedsiębiorcę w roku podatkowym poprzedzającym dzień wszczęcia postępowania na podstawie ustawy, w rozumieniu obowiązujących przedsiębiorcę przepisów o podatku dochodowym (art. 4 pkt 15 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów). Prezes Urzędu uznał, iż należy zgodzić się ze stanowiskiem Spółki, która kwestionuje możliwość potraktowania kwoty 39.547.131,73 zł jako przychodu na potrzeby obliczania wysokości nakładanej na nią kary pieniężnej. Kwota ta obejmuje bowiem pozycje Rachunku zysków i strat niebędące przychodem w rozumieniu obowiązujących Spółkę przepisów ustawy o podatku dochodowym. Tymczasem to te przepisy a nie przepisy ustawy o rachunkowości - na podstawie, których obliczane są przychody w Rachunku zysków i strat - mają decydujące znaczenie przy stosowaniu przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (por. art. 4 pkt 15 ww. ustawy). W obliczu powyższego, zdaniem Prezesa UOKiK, w niniejszej sprawie jako przychód będący podstawą wyliczenia kary można potraktować jedynie kwotę 603,16 zł wykazaną przez Spółkę w zeznaniu podatkowym za 2007 r. Prezes Urzędu zważył bowiem, iż przychody wykazane przez Spółkę w Rachunku zysków i strat w pozycji A pkt I – Przychody netto ze sprzedaży produktów tj. kwota 30.847,87 zł nie są przychodami Spółki w rozumieniu obowiązujących przedsiębiorcę przepisów o podatku dochodowym uzyskanym przez podmiot w 2007 roku. Jak wskazała Spółka, kwota ta stanowi przychód Spółki, który został zakwalifikowany do przychodów roku 2008 a nie 2007 i w związku z tym nie podlegał opodatkowaniu w 2007 r. Zgodnie zatem z brzmieniem przytoczonego na wstępie art. 4 pkt. 15 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, należałoby uznać, że podstawą naliczania kary przez Prezesa UOKiK mogła być jedynie kwota 603,16 PLN wykazana w CIT-8. 6 Powyższe okoliczności istotnie wpływają na maksymalną wysokość kary pieniężnej, jaka mogłaby być nałożona na Spółkę za stwierdzone w decyzji Nr RWA-55/2008 naruszenie. Art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów przewiduje możliwość nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej za stosowanie praktyki naruszającej zbiorowe inetersy konsumentów, w wysokości nie większej niż 10% przychodu, osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary. Zgodnie z przepisem art. 106 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy Prezes Urzędu powinien wziąć pod uwagę przychód uzyskany przez przedsiębiorcę w roku poprzedzającym rok wydania przez Prezesa UOKiK decyzji (por. C. Banasiński, E. Piątek [red], Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów Komentarz, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2009, s.165). Prezes Urzędu w dniu 5 grudnia 2008 r. wydał decyzję Nr RWA-55/2008. Zatem Prezes Urzędu nakładając karę pieniężną za stwierdzone w decyzji Nr RWA-55/2008 naruszenie powinien wziąć pod uwagę przychód uzyskany przez Spółkę w 2007 r. Stosownie zatem do przepisu art. 106 ust. 1 pkt 4, maksymalna wysokość kary, która mogłaby być wymierzona Spółce mogłaby stanowić kwotę ok. 60 zł. Wobec tych okoliczności Prezes Urzędu nie mógł nałożyć decyzją Nr RWA-55/2008 z dnia 5 grudnia 2008 r., na spółkę Grupo Lar Real Estate Polonia Sp. z o.o. kary pieniężnej w wysokości 43.502,00 zł z tytułu stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, o której mowa w art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, skoro jako przychody przedsiębiorcy osiągnięte w 2007 r. można potraktować jedynie przychody w wysokości 603,16 zł wykazane przez Spółkę w zeznaniu podatkowym za rok 2007 r. Prezes Urzędu mógłby jedynie nałożyć na Spółkę karę pieniężną z tytułu stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów w wysokości do ok. 60 zł. Dlatego zasadne jest ponowne rozważenie w niniejszej decyzji kwestii nałożenia na Spółkę kary pieniężnej za praktykę z decyzji Nr RWA-55/2008. Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów wprowadza zasadę fakultatywności kar nakładanych przez Prezesa Urzędu na przedsiębiorców, którzy dopuścili się naruszenia zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. W przypadku stwierdzenia naruszenia przez przedsiębiorcę zakazu praktyk, o którym mowa w art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorcę karę pieniężną. Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów nie przesądza bezwzględnie wysokości kary nakładanej przez Prezesa UOKiK, który decyduje o tym w każdym konkretnym przypadku, kierując się założeniem, że sankcja musi spełniać zarówno funkcję represyjną, jak i prewencyjną (dyscyplinującą) przyczyniając się do zapewnienia trwałego zaniechania naruszania przez przedsiębiorcę w przyszłości reguł konkurencji. Orzeczona kara powinna zatem stanowić dolegliwość dla uczestnika postępowania, tak, aby jej nałożenie skutkowało w przyszłości zapobieżeniem zaistnienia podobnych sytuacji. Prezes Urzędu uznał, że w niniejszej sprawie nałożenie na Spółkę kary pieniężnej za naruszenie zbiorowych interesów konsumentów z decyzji Nr RWA-55/2008 nie jest uzasadnione. Przesłanką przemawiającą za bezprzedmiotowością nałożenia na Grupo Lar Real Estate Polonia Sp. z o.o. kary pieniężnej z tytułu naruszenia zakazu, o którym jest mowa w art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, jest niska wysokość przychodów osiągniętych przez Spółkę w 2007 r. Jak zostało wskazane powyżej, maksymalny wymiar kary pieniężnej, którą Prezes UOKiK mógłby nałożyć w niniejszej sprawie na Spółkę przekłada się na kwotę ok. 60 zł. Kara w takiej wysokości nie osiągnie ani celu represyjnego ani prewencyjnego. 7 Zgodnie z art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 jest obligatoryjne, co oznacza, iż ustalenie przesłanki bezprzedmiotowości postępowania stwarza obowiązek zakończenia postępowania w danej instancji przez jego umorzenie, ponieważ brak podstaw do rozstrzygnięcia sprawy co do jej istoty. Podkreślić przy tym należy, iż przesłanka umorzenia postępowania może istnieć jeszcze przed wszczęciem postępowania, co zostanie ujawnione w toczącym się postępowaniu, a może ona powstać także w czasie trwania postępowania, a więc w sprawie już zawisłej przed organami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 kwietnia 2003 r. (sygn. akt III SA 2225/01) podniósł, że bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego, skutkującego tym, iż nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Jest to orzeczenie formalne, kończące postępowanie bez jego merytorycznego rozstrzygnięcia. W tym stanie rzeczy należało, stosownie do art. 105 § 1 k.p.a., umorzyć jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie nałożenia na Grupo Lar Real Estate Polonia Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie kary pieniężnej z tytułu naruszenia zakazu, o którym jest mowa w art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w zakresie opisanym w punkcie I sentencji decyzji Nr RWA 55/2008. Jak zostało już wskazane w niniejszej decyzji, stosownie do przepisu art. 81 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, jeżeli Prezes Urzędu uzna odwołanie za słuszne, może – nie przekazując akt sądowi – uchylić albo zmienić swoją decyzję w całości lub w części. Podstawą do podjęcia takich kroków prawnych powinny być zarzuty przedstawione w odwołaniu (por. C. Banasiński, E. Piątek [red], Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów Komentarz, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2009, s.716). W związku z tym, iż Spółka w odwołaniu wniosła o zmianę decyzji w części dotyczącej wysokości kary a Prezes UOKiK uznał odwołanie od decyzji Nr RWA-55/2008 za słuszne, możliwa była zmiana decyzji w zaskarżonym zakresie poprzez umorzenie postępowania w sprawie nałożenia na Grupo Lar Real Estate Polonia Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie kary pieniężnej (odstąpienie od nałożenia kary). Mając na uwadze powyższe, orzeka się jak w sentencji. Stosownie do treści art. 81 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z art. 479 28 § 2 k.p.c. – od niniejszej decyzji przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury w Warszawie. Otrzymuje: Grupo Lar Real Estate Polonia Sp. z o.o. ul. Domaniewska 37 02-672 Warszawa