Wróć do: Decyzje UOKiK

Numer decyzji

RPZ-2/2015

Decyzja UOKiK RPZ-2/2015

Data decyzji
17 kwietnia 2015

Treść rozstrzygnięcia

Poznań, dnia 17 kwietnia 2015 roku RPZ – 430 – 1/15/IK/ DECYZJA nr RPZ 2/2015 Na podstawie art. 106 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 roku o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r., poz. 184) oraz stosownie do art. 33 ust. 6 tej ustawy, po przeprowadzeniu postępowania w sprawie nałoŜenia kary pienięŜnej, – w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nakłada się na Roberta Konopę, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą „Robert Konopa – SAROCOM NETWORK – TELBIG” w Środzie Wielkopolskiej karę pienięŜną w wysokości 10.000 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych), stanowiącą równowartość 2.346,15 euro (słownie: dwa tysiące trzysta czterdzieści sześć euro) za nieudzielenie informacji Ŝądanych na podstawie art. 50 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w postępowaniu wyjaśniającym o sygn. akt: RPZ – 403 – 11/14/IK. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2014 roku Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatura w Poznaniu (dalej takŜe „Prezes Urzędu”) wszczął z urzędu postępowanie wyjaśniające, w celu wstępnego ustalenia, czy w związku z działaniami przedsiębiorcy Roberta Konopy, prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Robert Konopa – SAROCOM NETWORK – TELBIG w Środzie Wielkopolskiej (dalej takŜe „Przedsiębiorca”), mogło dojść do naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, uzasadniającego wszczęcie postępowania w sprawie zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. W toku postępowania, działając na podstawie art. 50 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, pismem z dnia 2 kwietnia 2014 roku, skierowanym na adres głównego miejsca wykonywania działalności w Środzie Wielkopolskiej (adres: ul. Dąbrowskiego 36/17, 63 – 000 Środa Wlkp.) Prezes Urzędu wezwał Przedsiębiorcę do przekazania stosownych dokumentów i informacji. W dniu 24 kwietnia 2014 roku wezwanie zostało zwrócone do nadawcy, poniewaŜ Przedsiębiorca nie odebrał go w terminie. W związku z powyŜszym w dniu 13 maja 2014 roku Prezes Urzędu wystosował do Roberta Konopy ponowne wezwanie, które równieŜ nie zostało podjęte przez adresata w terminie. Następnie, w dniu 3 lipca 2014 roku, Prezes Urzędu skierował do Przedsiębiorcy wezwanie na adres dodatkowego miejsca wykonywania działalności, ujawniony w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej RP (adres: ul. Daszyńskiego 4, 63 – 000 Środa Wielkopolska). Trzecie pismo równieŜ nie zostało przez Przedsiębiorcę podjęte w terminie. PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA UOKiK W POZNANIU ul. Zielona 8, 61-851 Poznań Tel. 61 852 15 17, 852-77-50, Fax 61 851 86 44 E-mail: poznan@uokik.gov.pl 2 Następnie, pismem z dnia 10 grudnia 2014 roku, skierowanym do Przedsiębiorcy zarówno na adres głównego miejsca wykonywania działalności, jak i na adres jej dodatkowego prowadzenia, Przedsiębiorca ponownie wezwany został do przekazania stosownych dokumentów i informacji. Przedsiębiorca odebrał wezwanie (w dwóch egzemplarzach, za potwierdzeniem odbioru) w dniu 17 grudnia 2014 roku. W przedmiotowym wezwaniu Prezes Urzędu zaŜądał od Przedsiębiorcy określenia przedmiotu i obszaru prowadzonej działalności gospodarczej, wskazania liczby konsumentów, którzy zawarli z Przedsiębiorcą umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych, przekazania wszystkich wzorców umów aktualnie stosowanych w obrocie z konsumentami wraz ze wszystkimi załącznikami, informacją od kiedy obowiązują oraz trzema losowo wybranymi umowami zawartymi z wykorzystaniem kaŜdego ze wzorców w lutym 2014 roku i wszystkich dokumentów, które Przedsiębiorca przekazuje konsumentom w przypadku zawarcia umowy poza lokalem przedsiębiorstwa. W wezwaniu Prezes Urzędu pouczył Przedsiębiorcę, Ŝe w przypadku nieudzielenia informacji albo udzielenia informacji nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd na podstawie art. 106 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów moŜe nałoŜyć na niego karę pienięŜną w wysokości stanowiącej równowartość do 50.000.000 euro. Z uwagi na nieprzekazanie przez Przedsiębiorcę, w wymaganym dwutygodniowym terminie, Ŝądanych dokumentów i informacji, Prezes Urzędu postanowieniem z dnia 13 stycznia 2015 roku Prezes Urzędu wszczął z urzędu postępowanie w sprawie nałoŜenia na Roberta Konopę, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą „Robert Konopa – SAROCOM NETWORK – TELBIG kary pienięŜnej. Przesyłka zawierająca powyŜsze postanowienie oraz zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie nałoŜenia kary pienięŜnej została doręczona przedsiębiorcy w trybie art. 44 § 1 pkt 1 i § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. Robert Konopa nie odebrał awizowanej przesyłki w terminie 14 dni od dnia, w którym podjęto próbę doręczenia. W dniu 4 lutego 2015 roku postanowienie wraz z zawiadomieniem zostało zwrócone do Delegatury UOKiK w Poznaniu. Natomiast w dniu 17 lutego 2015 roku Przedsiębiorca odebrał (za potwierdzeniem odbioru) zawiadomienie Prezesa Urzędu o zakończeniu zbierania materiału dowodowego w postępowaniu w sprawie nałoŜenia kary pienięŜnej. Zawiadomienie zawierało między innymi pouczenie dla strony, Ŝe w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia moŜe zapoznać się z materiałem zgromadzonym w aktach sprawy i złoŜyć dodatkowe wyjaśnienia oraz Ŝe po upływie tego terminu wydana zostanie decyzja administracyjna. Pismem z dnia 20 lutego 2015 roku (pismo zostało złoŜone w placówce operatora pocztowego InPost S.A. po terminie zakreślonym w wezwaniu – w dniu 25 lutego 2015 roku), doręczonym do Delegatury Urzędu w Poznaniu w dniu 26 marca 2015 roku, Przedsiębiorca przekazał część dokumentów i informacji objętych wezwaniem. Robert Konopa przedłoŜył m.in. kserokopię zaświadczenia o wpisie do rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych z dnia 14 kwietnia 2005 roku, zaświadczenie o nadaniu numeru identyfikacyjnego REGON, wzór umowy o świadczenie usług dostępu do Internetu, Regulamin świadczenia usługi dostępu do Internetu, wzór protokołu instalacji usług internetowych, wzór protokołu przekazania sprzętu w uŜytkowanie. Przedsiębiorca wyjaśnił, Ŝe klienci w chwili zawarcia umowy powinni otrzymać umowę, regulamin, cennik oraz stosowny protokół, a po uruchomieniu usługi dostęp do usługi Wykaz Zasobów Systemowych. Dodatkowo Robert Konopa wyjaśnił, Ŝe w lutym 2015 roku zawarł (…) umów oraz Ŝe z uwagi na wydarzenia w Ŝyciu osobistym nie jest w stanie wskazać dokładnej liczny umów zawartych z konsumentami w latach 2013 – 2014 (…). Ponadto, Przedsiębiorca poinformował, Ŝe powyŜsze dokumenty przesyła ponownie (z pisma nie wynikało 3 kiedy Przedsiębiorca udzielił odpowiedzi na wezwanie Prezesa Urzędu) oraz Ŝe od wielu miesięcy przebywa na zwolnieniu chorobowym w związku z przebytym wypadkiem samochodowym i nieuleczalną chorobą. Do pisma Przedsiębiorca nie dołączył jakiejkolwiek dokumentacji świadczącej o jego złym stanie zdrowia. Pismo Roberta Konopy z dnia 20 lutego 2015 roku posiadało brak formalny polegający na niezłoŜeniu przez Przedsiębiorcę podpisu. Dodatkowo przedłoŜona dokumentacja nie została przekazana w oryginale bądź w kopii poświadczonej za zgodność przez uprawniony organ lub podmiot, zgodnie z wymaganiami art. 51 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (mimo stosownych pouczeń, zawartych w korespondencji kierowanej do Przedsiębiorcy). Przedsiębiorca nie udzielił równieŜ odpowiedzi na pytania zawarte w pkt 1, 2 i 3 wezwania Prezesa Urzędu z dnia 10 grudnia 2014 roku, tj. nie określił swojej przewaŜającej działalności gospodarczej, obszaru jej wykonywania oraz nie podał daty od kiedy obowiązują stosowane aktualnie wzorce umów. W związku z powyŜszym, pismem z dnia 4 marca 2015 roku, Prezes Urzędu wezwał Roberta Konopę do złoŜenia, w terminie 7 dni, podpisu pod pismem z dnia 20 lutego 2015 roku, przekazania przesłanej dokumentacji w oryginale lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem przez organ administracji publicznej, notariusza, adwokata, radcę prawnego lub upowaŜnionego pracownika oraz udzielenia odpowiedzi na Ŝądania zawarte w pkt 1, 2 i 3 wezwania Prezesa Urzędu z dnia 10 grudnia 2014 roku. Dodatkowo, Przedsiębiorca wezwany został do wykazania okoliczności wykonania, w zakreślonym terminie, obowiązku przekazania dokumentów i udzielenia informacji objętych wezwaniem z dnia 10 grudnia 2014 roku. Wezwanie z dnia 4 marca 2015 roku nie zostało odebrane przez adresata w terminie (przesyłka została powtórnie awizowana). W dniu 26 marca 2015 roku pismo został zwrócone do Delegatury UOKiK w Poznaniu. W związku z powyŜszym przesyłka uznana została, w trybie art. 44 § 1 pkt 1 i § 4 K.P.A., za skutecznie doręczoną oraz pozostawiona w aktach sprawy. Prezes Urzędu zwaŜył, co następuje: Zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, przedsiębiorcy są obowiązani do przekazywania wszelkich koniecznych informacji i dokumentów na Ŝądanie Prezesa Urzędu. Ust. 2 art. 50 ww. ustawy stanowi, Ŝe Ŝądanie takie powinno zawierać: wskazanie zakresu informacji, wskazanie celu Ŝądania, wskazanie terminu udzielenia informacji oraz pouczenie o sankcjach za nieudzielenie informacji lub za udzielenie informacji nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd. Obowiązkiem kaŜdego przedsiębiorcy, do którego Prezes Urzędu zwróci się z Ŝądaniem udzielenia informacji jest przekazanie informacji w sposób pełny. Informacje te powinny być prawdziwe i rzetelne oraz przekazane w terminie wskazanym przez Prezesa Urzędu. Przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów kładą nacisk przede wszystkim na przydatność Ŝądanych przez Prezesa Urzędu informacji na potrzeby prowadzonego przez niego postępowania (por. E. Modzelewska – Wąchal, Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Komentarz. Warszawa 2002 r., str. 339- 340; wyrok Sądu Antymonopolowego z dnia 19 listopada 1992 r. sygn. akt XVII Amr 24/92). Zakres informacji wymaganych od przedsiębiorców określa Prezes Urzędu, przy czym przedsiębiorcy zasadniczo nie mogą kwestionować zakresu Ŝądanych informacji. Ocena czy Ŝądane materiały są niezbędne do realizacji zadań przez Prezesa Urzędu naleŜy bowiem do tego organu (tak np. wyrok Sądu Antymonopolowego z dnia 16 grudnia 1998 r. sygn. akt XVII Ama 62/98). Sąd NajwyŜszy w 4 wyroku z dnia 7 kwietnia 2004 r. sygn. akt III SK 31/2004 podkreślił, Ŝe obowiązek udzielania informacji jest moŜliwy do zrealizowania tylko wówczas, gdy skierowane do przedsiębiorcy Ŝądanie określa wszystkie elementy, o których mowa w art. 45 ust. 2 (obecnie w art. 50 ust. 2) ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Stosownie do art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, ilekroć w ustawie jest mowa o przedsiębiorcy rozumie się przez to przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej. Art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn. Dz. U. z 2013r. poz. 672 ze zm.) za przedsiębiorcę uznaje m.in. osobę fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą. Zgodnie z art. 2 tej ustawy, działalnością gospodarczą jest m.in. zarobkowa działalność usługowa wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły. Robert Konopa prowadzi działalność gospodarczą pod firmą „Robert Konopa – SAROCOM NETWORK – TELBIG” w Środzie Wielkopolskiej w oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej RP. Posiadając status przedsiębiorcy na gruncie przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, Robert Konopa jest jednocześnie przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Tym samym spoczywa na nim obowiązek przekazywania wszelkich niezbędnych informacji i dokumentów Ŝądanych przez Prezesa Urzędu na podstawie art. 50 ust. 1 tej ustawy. W trakcie prowadzonego postępowania wyjaśniającego (sygn. akt RPZ – 403 – 11/14/IK) Prezes Urzędu kilkukrotnie skierował do Przedsiębiorcy wezwanie do udzielenia informacji i przedłoŜenia dokumentów, wskazując jako podstawę prawną Ŝądań przepis art. 50 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Wezwanie z dnia 10 grudnia 2014 roku, skierowane zarówno na adresy głównego, jak i dodatkowego, miejsca wykonywania działalności gospodarczej zostało przez Przedsiębiorcę odebrane. Wezwanie Prezesa Urzędu odpowiadało wymogom określonym w art. 50 ust. 2 ww. ustawy. Wskazywało ono zakres wymaganych informacji, cel Ŝądania i termin udzielenia informacji oraz zawierało pouczenie o sankcjach za nieudzielanie informacji lub udzielenie informacji nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd. Przedsiębiorca nie udzieli odpowiedzi na powyŜsze wezwanie w zakreślonym terminie. Dopiero pismem z dnia 20 lutego 2015 roku, złoŜonym w placówce operatora pocztowego InPost S.A. w dniu 25 lutego 2015 roku (tj. osiem dni po odebraniu zawiadomienia o zakończeniu zbierania materiału dowodowego), Robert Konopa udzielił części informacji i przekazał dokumenty objęte wezwaniem. Przedsiębiorca nie dochował terminu do złoŜenia dodatkowych wyjaśnień, wskazanego w zawiadomieniu o zakończeniu zbierania materiału dowodowego z dnia 12 lutego 2015 roku. Pismo z dnia 20 lutego 2015 roku złoŜone zostało w placówce operatora pocztowego InPost S.A. w dniu 25 lutego 2015 roku, czyli dzień po upływie siedmiodniowego terminu zakreślonego w piśmie Prezesa Urzędu (Robert Konopa odebrał zawiadomienie w dniu 17 lutego 2015 roku). Ponadto, pismo Przedsiębiorcy z dnia 20 lutego 2015 roku nie mogło zostać uznane za złoŜone z zachowaniem terminu takŜe z tego względu, Ŝe nie zostało nadane za pośrednictwem polskiej placówki wyznaczonego operatora pocztowego. Zgodnie z przepisem art. 57 § 5 pkt 2 K.p.a., termin do złoŜenia pisma uwaŜa się za zachowany, jeŜeli przed jego upływem zostanie ono nadane w polskiej placówce operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 roku Prawo pocztowe. Natomiast z przepisu art. 178 ust. 1 Prawa pocztowego (Dz. U. z 2012 r. poz. 1529) wynika, Ŝe w okresie 3 lat od dnia wejścia w Ŝycie ustawy Prawo pocztowe (tj. od dnia 1 stycznia 2013 roku) obowiązki wyznaczonego operatora publicznego pełni Poczta Polska S.A. W przypadku złoŜenia pisma kierowanego do organu administracji 5 publicznej w placówce operatora pocztowego, innej niŜ wyznaczona, nie zachodzi fikcja prawna zachowania terminu przewidziana w art. 57 § 5 pkt 2 K.p.a. Zatem Przedsiębiorca nie ustosunkował się skutecznie do zawiadomienia Prezesa Urzędu z dnia 12 lutego 2015 roku o zakończeniu zbierania materiału dowodowego. Mimo niedochowania przez Roberta Konopę terminu do udzielenia dodatkowych wyjaśnień, Prezes Urzędu, kierując się zasadą wyraŜoną w art. 10 ust. 1 K.p.a, nakładającą na organy administracji publicznej obowiązek zapewnienia stronom postępowania czynnego udziału w kaŜdym jego stadium, a przed wydaniem decyzji umoŜliwienia im wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych Ŝądań, przyjął pismo Przedsiębiorcy z dnia 20 lutego 2015 roku. W związku z niezłoŜeniem przez Roberta Konopę podpisu pod pismem z dnia 20 lutego 2015 roku oraz przekazaniem dokumentacji objętej wezwaniem Prezesa Urzędu jedynie w kopii (przesłane dokumenty nie stanowiły oryginałów oraz nie zostały poświadczone za zgodność) Przedsiębiorca pismem z dnia 4 marca 2015 roku wezwany został do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych. W powyŜszym wezwaniu Prezes Urzędu zawarł równieŜ Ŝądanie udzielenia odpowiedzi na pkt 1, 2 i 3 wezwania z dnia 10 grudnia 2014 roku (tj. określenia przewaŜającej działalności Przedsiębiorcy, obszaru je wykonywania oraz podania daty od kiedy obowiązują stosowane aktualnie wzorce umów) oraz wykazania okoliczności wykonania, w zakreślonym terminie, obowiązku przekazania dokumentów i udzielenia informacji objętych wezwaniem z dnia 10 grudnia 2014 roku. Przedsiębiorca nie odebrał w terminie powyŜszego wezwania. W dniu 9 marca 2015 roku, zgodnie z art. 44 § 1 pkt 1 K.p.a., przesyłka została pozostawiona w placówce operatora pocztowego na okres 14 dni. Następnie w dniu 26 marca 2015 roku przesyłkę zwrócono do nadawcy – Delegatury UOKiK w Poznaniu. W konsekwencji, zgodnie z art. 44 § 1 pkt 1 i § 4 K.p.a., doręczenie wezwania zostało uznane za dokonane z upływem 14 dni od dnia pierwszego awizowania przesyłki, tj. w dniu 23 marca 2015 roku. Pismo pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Informacje i dokumenty, których Ŝądał Prezes Urzędu mają istotne znaczenie dla wstępnego ustalenia, czy w ramach prowadzonej działalności Przedsiębiorca nie dopuścił się naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, które uzasadniałoby wszczęcie postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Ich brak uniemoŜliwił zgromadzenie niezbędnego materiału dowodowego, całkowicie utrudniając sprawne i efektywne przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego. Zaniechanie Przedsiębiorcy skutkowało niemoŜnością zakończenia postępowania wyjaśniającego w terminie określonym w art. 48 ust. 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Przepis ten przewiduje, Ŝe postępowanie wyjaśniające nie powinno trwać dłuŜej niŜ 30 dni, a w sprawach szczególnie skomplikowanych nie dłuŜej niŜ 60 dni od dnia jego wszczęcia. Kara pienięŜna Zgodnie z art. 106 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, Prezes Urzędu moŜe nałoŜyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pienięŜną w wysokości stanowiącej równowartość do 50.000.000 euro, jeŜeli przedsiębiorca ten choćby nieumyślnie nie udzielił informacji Ŝądanych przez Prezesa Urzędu na podstawie art. 50 ustawy. Celem kary pienięŜnej nałoŜonej na podstawie powołanego przepisu jest zdyscyplinowanie uczestników i ekonomia postępowania prowadzonego w interesie publicznym. Kary pienięŜne nakładane przez Prezesa Urzędu w związku z nieudzieleniem informacji mają 6 charakter represyjny – stanowią sankcję za naruszenie ustawowego obowiązku udzielania informacji na Ŝądanie Prezesa Urzędu oraz prewencyjny – zapobiegający podobnym naruszeniom w przyszłości i zniechęcający do takiego naruszenia. ZagroŜenie zaś karami, czyli potencjalna moŜliwość ich nałoŜenia, nadaje karom pienięŜnym charakter dyscyplinujący. W interesie Prezesa Urzędu leŜy zapobieganie sytuacjom, w których przedsiębiorcy poprzez nieudzielenie informacji lub nieprzekazanie dokumentów opóźniają lub uniemoŜliwiają realizację jego zadań ustawowych. NałoŜenie kary na podstawie art. 106 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy odbywa się w trybie uznania administracyjnego. O tym, czy w konkretnej sprawie na konkretnego przedsiębiorcę nałoŜona zostanie kara pienięŜna decyduje więc Prezes Urzędu. W niniejszej sprawie Prezes Urzędu uznał, Ŝe jej okoliczności w pełni uzasadniają nałoŜenie na Przedsiębiorcę kary pienięŜnej. Biorąc pod uwagę brak terminowej odpowiedzi Przedsiębiorcy na doręczone mu w dniu 10 grudnia 2014 roku wezwanie, zawierające pouczenia o sankcjach prawnych za niezastosowanie się do nich, Prezes Urzędu ocenił, Ŝe Przedsiębiorca umyślnie uchylał się od obowiązku udzielenia informacji, tj. co najmniej przewidywał moŜliwość naruszenia art. 50 ust. 1 ustawy i godził się z tym. Na powyŜsze wskazuje takŜe okoliczność, iŜ Przedsiębiorca kilkukrotnie nie odebrał kierowanej do niego, zarówno na adres głównego jaki i dodatkowego miejsca wykonywania działalności, korespondencji. W szczególności Robert Konopa, będąc świadomy iŜ Prezes Urzędu prowadzi wobec niego postępowanie w przedmiocie nałoŜenia kary, celowo nie odebrał ostatniego z wezwań (pismo Prezesa Urzędu z dnia 4 marca 2015 roku), co skutkowało zastosowaniem fikcji prawnej doręczenia w oparciu o art. 44 § 4 K.p.a. Jak wskazano powyŜej, wezwania wystosowane do Przedsiębiorcy spełniały wymogi formalne określone w art. 50 ust. 2 ustawy. Art. 106 ust. 2 pkt 2 ustawy nie przesądza bezwzględnie o wysokości kary nakładanej przez Prezesa Urzędu. Ustalając wysokość kary Prezes Urzędu kieruje się załoŜeniem, Ŝe powinna spełniać zarówno funkcję represyjną, jak i prewencyjną. Przy ustalaniu wysokości kary pienięŜnej Prezes Urzędu powinien wziąć jednak pod uwagę okoliczności wynikające z art. 111 ustawy, a więc uwzględnić w szczególności okres, stopień oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy, a takŜe uprzednie naruszenie przepisów ustawy. Jakkolwiek, zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 10 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustawy - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 945), w niniejszej sprawie – co do zasady – zastosowanie mają przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w brzmieniu obowiązującym w dacie wszczęcia postępowania, niemniej przy wymiarze kary Prezes Urzędu miał na względzie równieŜ treść znowelizowanego art. 111, który obowiązuje od 18 stycznia 2015 roku i zwaŜył wszystkie okoliczności, które wynikają z nowego brzmienia ww. przepisu, tj. wpływ naruszenia na przebieg i termin zakończenia postępowania (art. 111 ust. 1 pkt 2) oraz stwierdził, Ŝe w sprawie nie wystąpiły okoliczności łagodzące lub obciąŜające (art. 111 ust. 2). W rzeczy samej, decydując o wysokości kary pienięŜnej w rozpatrywanej sprawie Prezes Urzędu wziął pod uwagę stopień zawinienia Przedsiębiorcy. Wcześniej wskazano juŜ, Ŝe Przedsiębiorca umyślnie nie wykonał obowiązku udzielenia odpowiedzi na wezwanie Prezesa Urzędu. Przedsiębiorca nie uzasadnił takŜe przyczyn swojego zaniechania. Zdaniem Prezesa Urzędu, informacje i dokumenty wskazane w skierowanych do Przedsiębiorcy wezwaniach dotyczyły podstawowych aspektów jego działalności i nie wiązały się z Ŝadnymi nadmiernymi i skomplikowanymi działaniami w celu ich pozyskania. Ich dostarczenie w terminie pozwoliłoby na zgromadzenie niezbędnego materiału dowodowego i umoŜliwiłoby ocenę działalności Przedsiębiorcy z punktu widzenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji 7 i konsumentów. W opinii Prezesa Urzędu, zachowanie Przedsiębiorcy moŜe świadczyć takŜe o lekcewaŜącym stosunku do organów administracji publicznej. Mając na uwadze powyŜsze, Prezes Urzędu nałoŜył na Przedsiębiorcę karę pienięŜną w wysokości 10.000 złotych, co stanowi równowartość 2.346,15 euro. Wartość euro została przeliczona na złote według kursu średniego walut obcych ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu 31 grudnia 2014 roku, zgodnie z którym kurs euro wynosił 4,2623 zł. Stosownie do art. 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, wartość euro, o której mowa w przepisach ustawy, podlega przeliczeniu na złote według kursu średniego walut obcych ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roku kalendarzowego poprzedzającego rok nałoŜenia kary. W ocenie Prezesa Urzędu, ustalona kara pienięŜna jest adekwatna do okoliczności sprawy i stopnia zawinienia Przedsiębiorcy, zaś jej wysokość jest na tyle dolegliwa dla Przedsiębiorcy, Ŝe skutecznie zapobiegnie ponownemu nieuzasadnionemu uchyleniu się Przedsiębiorcy od wykonania skierowanego do niego wezwania. NałoŜona kara spełnia równocześnie funkcję prewencji ogólnej, zniechęcając do niewykonywania ustawowych obowiązków innych przedsiębiorców. Wobec powyŜszego, orzeczono jak w sentencji decyzji. Zgodnie z art. 112 ust. 3 ustawy, karę pienięŜną naleŜy uiścić w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP o/o Warszawa Nr 51101010100078782231000000 . Stosownie do treści art. 81 ust. 1 ustawy w związku z art. 479 28 § 2 k.p.c. – od niniejszej decyzji przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie miesiąca od daty jej doręczenia, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Poznaniu. z upowaŜnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Dyrektor Delegatury UOKiK w Poznaniu Jarosław Krüger Otrzymuje: Robert Konopa „Robert Konopa – SAROCOM NETWORK – TELBIG” w Środzie Wielkopolskiej ul. Dąbrowskiego 36/17 63-000 Środa Wielkopolska

Analiza z kontekstem sprawy

Co ta decyzja oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o tę decyzję

Informacje o sprawie

Sygnatura
RPZ – 430 – 1/15/IK
Rodzaj praktyki
Pozostałe
Kara finansowa
tak
Branża
61.20 Działalność w zakresie telekomunikacji bezprzewodowej, z wyłączeniem telekomunikacji satelitarnej 61.90 Działalność w zakresie pozostałej telekomunikacji
Region
Wielkopolskie
Strony
„Robert Konopa – SAROCOM NETWORK – TELBIG” w Środzie Wielkopolskiej
Odwołanie do sądu
Tak

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów