DIH-60/2012

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW Strona 1 z 9 DIH-023-67(5)/12/JK Warszawa, 3 września 2012 r. DECYZJA DIH-1/60/2012 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1219 z późn. zm.), art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (Dz.U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Stanisława Synówki, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Handel, Usługi Stanisław Synówka w Sianowie od decyzji Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej nr J-41/2012 z dnia 16 lipca 2012 r. (nr akt: ZBś.8361.89.2011, ZBś.8361.111.2011), którą ww. przedsiębiorcy wymierzono karę pienięŜną w wysokości 3.430 zł (słownie: trzy tysiące czterysta trzydzieści złotych) z tytułu wprowadzenia do obrotu zafałszowanego artykułu rolno-spoŜywczego, tj. „Makaron swojski tradycyjnie wałkowany 4-jajeczny PASTA SPECIALE” a` 500 g, oznaczonego datą minimalnej trwałości: „najlepiej spoŜyć przed: 01.06.2012 r.” oraz kodem identyfikacyjnym partii produkcyjnej 01.06.2012, produkcji Marcin Sudziński, Firma JAGODA ul. Łyskowskiego 23c/39, 87-100 Toruń, utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję . UZASADNIENIE W toku kontroli przeprowadzonej w dniach 24-27 maja oraz 27 czerwca 2011 r. przez inspektorów reprezentujących Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej równieŜ „Zachodniopomorskim WIIH” , w sklepie spoŜywczo- przemysłowym „Centrum Handlowe KUBUŚ”, mieszczącym się w Sianowie przy ul. Dębowej 25, naleŜącym do przedsiębiorcy Stanisława Synówki, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Handel, Usługi Stanisław Synówka w Sianowie, zwanego dalej „stroną” , pobrano do badań laboratoryjnych, m.in.: próbki (2 opakowania a` 500g) z partii liczącej 7 opakowań a` 500 g produktu: „Makaron swojski tradycyjnie wałkowany 4-jajeczny PASTA SPECIALE”, oznaczonego datą minimalnej trwałości: „najlepiej spoŜyć przed: Strona 2 z 9 01.06.2012 r.” oraz kodem identyfikacyjnym partii produkcyjnej 01.06.2012, produkcji Marcin Sudziński, Firma JAGODA ul. Łyskowskiego 23c/39, 87-100 Toruń, zwanego dalej „makaronem 4-jajecznym”. PowyŜsze udokumentowano w Protokole pobrania próbki produktu Nr 064130 z dnia 24 maja 2011 r. Jednocześnie z tej samej partii (wielkości 7 opakowań a` 500 g) i w tych samych ilościach pobrano, zabezpieczono i przekazano kontrolowanemu w celu przechowania, dodatkowe próbki kontrolne – 2 opakowania a` 500 g (protokół pobrania próbki kontrolnej Nr 00003590 z dnia 24 maja 2011 r.). Badania przeprowadzone przez Laboratorium Kontrolno-Analityczne Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów we Wrocławiu, zwane dalej „Laboratorium we Wrocławiu” , wykazały, Ŝe makaron 4-jajeczny nie spełniał wymagań zadeklarowanych przez producenta na opakowaniach jednostkowych produktu z uwagi na zaniŜoną liczbę jaj na kilogram mąki. Przeprowadzone badania wykazały liczbę jaj w ilości 1,6 na 1 kg mąki, podczas gdy deklaracja na opakowaniu wskazywała na 4 jaja na 1 kg mąki. Ponadto badania wykazały, Ŝe przedmiotowy makaron 4-jajeczny miał kształt wstąŜki cienkiej o szerokości 1,46 – 1,57 mm i grubości 0,50 – 0,65 mm, podczas gdy deklaracja na opakowaniu wskazywała na wstąŜkę grubą. PowyŜsze udokumentowano w Sprawozdaniu z badań Nr 273/2011 z dnia 16 czerwca 2011 r. (zastępującym Sprawozdanie z badań nr 273/2011 z dnia 2 czerwca 2011 r.). Na opakowaniach jednostkowych przedmiotowego produktu stwierdzono takŜe brak pełnej informacji w zakresie danych identyfikujących producenta, tj. jego imienia i nazwiska. W związku z powyŜszym, w dniu 27 czerwca 2011 r., inspektorzy reprezentujący Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej zapoznali przedsiębiorcę Stanisława Synówkę, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Handel, Usługi Stanisław Synówka w Sianowie, z wynikami przeprowadzonych badań laboratoryjnych zakwestionowanego produktu. Nadto poinformowali go o przysługującym mu prawie do złoŜenia wniosku o przebadanie próbki kontrolnej. Kontrolowany przedsiębiorca nie skorzystał z przysługującego mu uprawnienia. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z dnia 1 czerwca 2012 r. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej, zawiadomił przedsiębiorcę Stanisława Synówkę, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Handel, Usługi Stanisław Synówka w Sianowie, o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie wymierzenia kary pienięŜnej na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno- spoŜywczych (Dz.U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.), zwanej dalej: „ustawą o jakości handlowej” , za wprowadzenie do obrotu zafałszowanego artykułu rolno- spoŜywczego, informując jednocześnie o przysługującym mu, na podstawie art. 10 Kpa, prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów zgromadzonych w sprawie. Strona skorzystała z przysługujących jej uprawnień nawiązując w dniu 6 czerwca 2012 r. kontakt telefoniczny z Delegaturą Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Koszalinie, kiedy to oświadczyła, Ŝe nie czuje się w Ŝaden sposób odpowiedzialna za Strona 3 z 9 wprowadzenie do obrotu zafałszowanego produktu i nie zamierza ponosić Ŝadnych kosztów z tym związanych, gdyŜ jej zdaniem za wady jakościowe odpowiada jedynie producent produktu. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją nr J-41/2012 z dnia 16 lipca 2012 r. (nr akt: ZBś.8361.89.2011, śBś.8361.111.2011) Zachodniopomorski WIIH na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej wymierzył przedsiębiorcy Stanisławowi Synówce, prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Handel, Usługi Stanisław Synówka w Sianowie, karę pienięŜną w wysokości 3.430 zł (słownie: trzy tysiące czterysta trzydzieści złotych) za wprowadzenie do obrotu ww. zafałszowanego artykułu rolno-spoŜywczego. Pismem z dnia 23 lipca 2012 r. (nadanym w placówce pocztowej w dniu 24 lipca 2012 r.) strona złoŜyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej „Prezesem UOKiK” , odwołanie od ww. decyzji wnosząc o jej uchylenie. Na wstępie strona zakwestionowała wysokość wymierzonej kary. Ponadto oświadczyła, Ŝe nie poczuwa się do odpowiedzialności za wprowadzenie do obrotu produktu niewłaściwej jakości, gdyŜ wpływ na jakość zapakowanego towaru ma jedynie jego producent. W dalszej kolejności strona zakwestionowała szacowanie wysokości kary za wprowadzenie do obrotu artykułu rolno-spoŜywczego na podstawie wielkości obrotu z całości prowadzonej przez nią działalności, równieŜ tej nie związanej z obrotem artykułami spoŜywczymi. Wątpliwość strony budzi takŜe wydanie zaskarŜonej decyzji przez osobę będącą odpowiedzialną za nadzór paliw. Pismem z dnia 6 sierpnia 2012 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę Stanisława Synówkę, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Handel, Usługi Stanisław Synówka w Sianowie, iŜ przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 Kpa prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a takŜe wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych Ŝądań. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwaŜył, co następuje. Ustawa o jakości handlowej stanowi w art. 40a ust. 1 pkt 4, Ŝe kaŜdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze zafałszowane, podlega karze pienięŜnej w wysokości nie wyŜszej niŜ 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałoŜenia kary, nie niŜszej jednak niŜ 1.000 zł. Ustalając wysokość kary pienięŜnej, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia, na mocy art. 40a ust. 5 tej ustawy, stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spoŜywczych i wielkość jego obrotów. Strona 4 z 9 Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej, wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeŜeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeŜeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Artykuł rolno-spoŜywczy zafałszowany, jak wynika z art. 3 pkt 10 ww. ustawy, oznacza produkt, którego skład jest niezgodny z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spoŜywczych, albo produkt, w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na celu ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości, jeŜeli niezgodności te lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów, w szczególności jeŜeli: a) dokonano zabiegów, które zmieniły lub ukryły jego rzeczywisty skład lub nadały mu wygląd produktu zgodnego z przepisami dotyczącymi jakości handlowej, b) w oznakowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spoŜywczych albo niezgodną z prawdą, c) w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie składu, pochodzenia, terminu przydatności do spoŜycia lub daty minimalnej trwałości, zawartości netto lub klasy jakości handlowej. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa Ŝywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa śywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa Ŝywności (Dz. U. L 31 z 01.02.2002 r. s. 1 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 178/2002” , podmioty działające na rynku spoŜywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej Ŝywności z wymogami prawa Ŝywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. W niniejszej sprawie, badania próbki makaronu 4-jajecznego, pobranej w toku kontroli w placówce naleŜącej do strony, przeprowadzone przez Laboratorium we Wrocławiu (Sprawozdanie z badań nr 273/2011 z dnia 16 czerwca 2011 r. zastępujące Sprawozdanie z badań nr 272/2011 z dnia 2 czerwca 2011 r.), wykazały niŜszą liczbę jaj przypadającą na 1 kg mąki – deklaracja wskazywała 4 jaja na 1 kg mąki, natomiast w stwierdzono 1,6 jaja na kg mąki. Dodatkowo przeprowadzone badania wykazały, Ŝe makaron miał kształt wstąŜki cienkiej o szerokości 1,46 – 1,57 mm i grubości 0,50 – 0,65 mm, podczas gdy deklaracja na opakowaniu wskazywała na wstąŜkę grubą. Biorąc powyŜsze pod uwagę, zdaniem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Zachodniopomorski WIIH słusznie uznał, Ŝe w oznakowaniu makaronu 4-jajecznego podano nazwę niezgodną z prawdą, co stanowiło podstawę do zakwalifikowania tego produktu, jako zafałszowanego (art. 3 pkt 10 lit. b i c ustawy o jakości handlowej) oraz wymierzenia w drodze decyzji kary pienięŜnej, o której mowa w art. 40a ust. 1 pkt 4 ww. ustawy. Strona 5 z 9 Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, Ŝe ustalając wysokość kary pienięŜnej, Zachodniopomorski WIIH wziął pod uwagę wszystkie kryteria wymienione w art. 40a ust. 5 ww. ustawy. Wymierzona kara w kwocie 3.430 zł mieści się w przedziale przewidzianym przepisem art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej. NaleŜy wskazać, Ŝe mimo faktu, iŜ strona w treści wniesionego odwołania wyraźnie powołała się jedynie na decyzję nr J-41/2012, dotyczącą wymierzenia kary pienięŜnej, organ drugiej instancji dokonując jego analizy, uznał, Ŝe dotyczy ono równieŜ decyzji zobowiązującej przedsiębiorcę do uiszczenia równowartości kosztów przeprowadzonych badań. Wobec powyŜszego, argumenty podnoszone w odwołaniu zostały rozpatrzone w dwóch odrębnych decyzjach, stosownie do ich zakresu przedmiotowego. Odwołując się od ww. decyzji strona nie kwestionuje ustalonego stanu faktycznego. Nie zgadza się natomiast z uznaniem jej przez organ pierwszej instancji za odpowiedzialnego za wprowadzenie do obrotu produktu niewłaściwej jakości handlowej i ponoszeniem konsekwencji z tym związanych. W opinii strony, sprzedawca nie jest w stanie przewidzieć składu produktu w zaplombowanym opakowaniu, wobec czego to jedynie na producencie ciąŜy odpowiedzialność za jakość towaru i to on powinien być obciąŜony wszelkimi kosztami. W opinii Prezesa UOKiK powyŜszy zarzut jest bezzasadny. Obowiązek zapewnienia zgodności artykułów rolno-spoŜywczych z wymogami prawa Ŝywnościowego w zakresie jakości handlowej spoczywa na kaŜdym podmiocie działającym na rynku spoŜywczym, takŜe na etapie handlu detalicznego. Jak stanowi art. 17 ust. 1 rozporządzenia 178/2002, podmioty działające na rynku spoŜywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej Ŝywności z wymogami prawa Ŝywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. Stanowisko w zakresie odpowiedzialności podmiotów działających na kaŜdym etapie obrotu za jakość handlową, znajduje równieŜ potwierdzenie w orzecznictwie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, np. wyrok z dnia 4 sierpnia 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 894/10, wyrok z dnia 7 maja 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 126/10. Prezes UOKiK zauwaŜa, Ŝe ustawa o jakości handlowej w zakresie definicji „obrotu” odsyła do przepisów prawa Ŝywnościowego Unii Europejskiej, których stanowi uzupełnienie. Zgodnie z art. 3 pkt 4 ustawy o jakości handlowej pod pojęciem „obrót” mieszczą się czynności w rozumieniu art. 3 pkt 8 rozporządzenia 178/2002, to jest „wprowadzenie na rynek”, które oznacza posiadanie Ŝywności lub pasz w celu sprzedaŜy z uwzględnieniem oferowania do sprzedaŜy lub innej formy dysponowania, bezpłatnego lub nie oraz sprzedaŜ, dystrybucję i inne formy dysponowania. W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, Ŝe strona posiadała w celu sprzedaŜy konsumentom poddany ocenie makaron 4-jajeczny. Wobec powyŜszego naleŜy stwierdzić, Ŝe w prawie Ŝywnościowym pojęcie „wprowadzenia do obrotu” dotyczy kaŜdego etapu obrotu i nie jest zawęŜone wyłącznie do pierwszego wprowadzenia produktu na rynek. Taką interpretację przepisów naleŜy przyjąć takŜe w związku z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości z dnia 23 listopada 2003 r. w Strona 6 z 9 sprawie C-315/05 (Dz. U. C331 z 30.12.2006, s. 14) wydanym w trybie prejudycjalnym, z którego wynika, Ŝe wprowadzający do obrotu moŜe być odpowiedzialny za jakość, nawet w sytuacji, gdy ogranicza się on, jako zwykły dystrybutor do wprowadzenia produktu w postaci, w jakiej został mu dostarczony przez producenta. Określając ramy prawne wyroku Trybunał Sprawiedliwości przywołał m.in. art. 3 pkt 3 oraz art. 17 rozporządzenia 178/2002, które definiują podmiot działający na rynku spoŜywczym oraz określają obowiązki tych podmiotów, a takŜe państw członkowskich w zakresie przestrzegania wymagań prawa Ŝywnościowego na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji. NaleŜy dodać, Ŝe kwestia odpowiedzialności podmiotu wprowadzającego do obrotu produkty o niewłaściwej jakości handlowej została wyjaśniona m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2010 r. (sygn. VI SA/Wa 1044/10), z którego wynika, Ŝe nie tylko producent czy dystrybutor, ale takŜe podmiot działający na rynku detalicznym odpowiada za jakość handlową środków spoŜywczych w swoim przedsiębiorstwie. NaleŜy dodatkowo wskazać, Ŝe przepisy ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1219 z późn. zm.), zwana dalej „ustawą o Inspekcji Handlowej” , w powiązaniu z przepisami ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (Dz. U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o jakości handlowej” , w sposób szczególny regulują kwestię kto moŜe być stroną postępowania przed wojewódzkim inspektorem Inspekcji Handlowej. Do zadań Inspekcji Handlowej, w świetle art. 3 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ww. ustawy, naleŜy m.in. kontrola produktów w obrocie handlowym lub przeznaczonych do wprowadzenia do takiego obrotu (w tym w zakresie oznakowania i zafałszowań) oraz kontrola usług. Kontrola ta nie obejmuje kontroli jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych u producentów (zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy o Inspekcji Handlowej kontrolowanym jest przedsiębiorca, którego działalność jest kontrolowana). PowyŜsza regulacja znajduje równieŜ potwierdzenie w art. 17 ust. 3 ustawy o jakości handlowej, zgodnie z którym nadzór nad jakością handlową artykułów rolno- spoŜywczych w obrocie detalicznym sprawuje Inspekcje Handlowa. Podkreślenia wymaga, Ŝe wszelkie czynności wynikające z ustawowych kompetencji, to jest: działania prowadzone w ramach postępowania kontrolnego, następnie ewentualnie pokontrolnego, jak i będące konsekwencją postępowania kontrolnego, postępowanie w sprawie zobowiązania do uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań (art. 30 ustawy o Inspekcji Handlowej) lub postępowanie w sprawie wymierzenia kary (art. 40a ust. 1 ustawy o jakości handlowej), jako prowadzone przez organy Inspekcji Handlowej, powinny być podmiotowo toŜsame i wynikać z ustaleń dokonanych u kontrolowanego. Z tego powodu jedynie on (kontrolowany) moŜe być podmiotem praw i obowiązków kierowanych przez organy Inspekcji Handlowej, a nie jak to próbuje wykazać strona, producent przedmiotowego makaronu 4-jajecznego. Kwestia wymierzenia kary producentowi zakwestionowanego produktu moŜe być przedmiotem odrębnego postępowania prowadzonego przez właściwy w tym zakresie, inny organ urzędowej kontroli Ŝywności. Dodać naleŜy, Ŝe zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, iŜ organ pierwszej instancji na kaŜdym etapie naleŜycie informował stronę o podejmowanych Strona 7 z 9 czynnościach oraz pouczał ją o przysługujących jej uprawnieniach, pozostając tym samym w zgodzie z ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego. Strona jako profesjonalista prowadzący działalność gospodarczą od 15 lat powinien wykonywać ją ze świadomością obowiązującego stanu prawnego i wynikających z niego konsekwencji, w szczególności w zakresie prowadzonej przez niego działalności. NaleŜy podkreślić, iŜ przepisy prawa powszechnie obowiązującego są publikowane w powszechnie dostępnych dziennikach urzędowych, wobec czego kaŜdy ma moŜliwość zapoznania się z ich treścią. Zatem nieznajomość czy niezrozumienie obowiązujących przepisów nie zwalnia strony z ciąŜących na niej obowiązków, a tym samym nie jest przesłanką uzasadniającą uniknięcie związanych z tym konsekwencji. Prezes UOKiK wskazuje takŜe, Ŝe zgodnie z art. 107 § 1 Kpa, decyzja powinna zawierać m.in. podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska słuŜbowego osoby upowaŜnionej do wydania decyzji. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, Ŝe przedmiotową decyzję podpisał kierownik Zespołu Nadzoru Rynku i Kontroli Paliw, który został upowaŜniony przez Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej pismem nr 26/2012 z dnia 28 czerwca 2012 r. m.in. do wydawania decyzji w jego imieniu podczas nieobecności Dyrektora Delegatury Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Koszalinie. PowyŜsze dowodzi, Ŝe decyzja została wydana prawidłowo i zgodnie z prawem. Odnosząc się do posiadania przez organ pierwszej instancji informacji na temat wielkości osiągniętego przez przedsiębiorcę obrotu, Prezes UOKiK informuje, Ŝe akta sprawy wskazują, iŜ informacja taka wpłynęła do tego organu w dniu 27 czerwca 2011 r. NaleŜy wskazać jednocześnie, Ŝe kwestia sposobu pozyskania przez organ pierwszej instancji ww. danych nie jest przedmiotem niniejszego postępowania. Podsumowując naleŜy stwierdzić, Ŝe w opinii Prezesa UOKiK, sposób ustalenia kary i wymierzenie jej w wysokości 3.430 zł były zgodne z kryteriami zawartymi w art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej, tj. w toku postępowania administracyjnego wzięto pod uwagę stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spoŜywczych i wielkość jego obrotów, a informacje w zakresie ww. kryteriów znalazły uzasadnienie w zebranym materiale dowodowym. Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia 178/2002, kary mające zastosowanie w przypadku naruszenia prawa Ŝywnościowego powinny być m.in. skuteczne i odstraszające. Skuteczność kary przejawia się w moŜliwości jej nałoŜenia i wyegzekwowania. Poza tym, aby kara była odstraszająca jej wysokość musi być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Słuszność powyŜszego stanowiska znajduje potwierdzenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lipca 2010 r., sygn. VI SA/Wa 769/10, w którym Sąd podkreślił, Ŝe celem ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych jest m.in. ochrona konsumentów przed nieuczciwymi praktykami handlowymi, dlatego teŜ kary wymierzane w tego rodzaju sprawach, po uwzględnieniu kryteriów ich wymierzania określonych w art. 40a ww. ustawy, nie mogą być symboliczne. Strona 8 z 9 Dodać naleŜy równieŜ, Ŝe wbrew przekonaniu strony przy miarkowaniu wysokości kary nałoŜonej na podstawie przepisów ustawy o jakości handlowej, obrót odnosi się do całości prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, nie zaś tylko do tej związanej z obrotem artykułami rolno-spoŜywczymi. Zatem fakt, Ŝe strona prowadzi działalność gospodarczą równieŜ w zakresie nie objętym kontrolą nie zwalnia jej z obowiązku udzielenia na Ŝądanie organu wskazanych w nim informacji. Wobec powyŜszego, z uwagi na nieprzestrzeganie przepisów regulujących jakość handlową artykułów rolno-spoŜywczych skutkujące istotnym naruszeniem interesów konsumentów, a takŜe przeświadczeniem strony o wyłącznej odpowiedzialności producenta, mimo wskazanych jej przez organ pierwszej instancji przepisów o odpowiedzialności podmiotów na kaŜdym etapie obrotu (w tym detalicznego) za zapewnienie zgodności Ŝywności z wymogami prawa Ŝywnościowego, Prezes UOKiK nie znalazł argumentów przemawiających za uwzględnieniem wniosku strony o uchylenie zaskarŜonej decyzji w przedmiocie wymierzenia kary pienięŜnej. Zgodnie z art. 40a ust. 6 i 7 ustawy o jakości handlowej, karę pienięŜną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budŜetu państwa, naleŜy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Szczecinie w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyŜszego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 organ odwoławczy moŜe utrzymać w mocy zaskarŜoną decyzję. Biorąc powyŜsze pod uwagę Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie art. 52 § 1, art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) od niniejszej decyzji przysługuje skarga wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę naleŜy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Strona 9 z 9 Do naleŜności pienięŜnych nieuiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Małgorzata Kozak Wiceprezes Otrzymują: 1. Stanisław Synówka Handel, Usługi Stanisław Synówka ul. Dębowa 25 76-004 Sianów 2. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Szczecinie 3. a/a