RŁO-39/2009

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA w ŁODZI ul. Piotrkowska 120 90-006 Łódź tel. (0 42) 636 36 89, fax (0 42) 636 07 12 e’mail: lodz@uokik.gov.pl RŁO-61-14(12)/09/RB Łódź, dnia 22 grudnia 2009 r. DECYZJA Nr RŁO 39/2009 Na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 83 ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.) oraz stosownie do art. 33 ust. 6 ww. ustawy i § 7 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2007r. w sprawie właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 134, poz. 939) w związku z § 7 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2009r. w sprawie właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 107, poz. 887) – w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: umarza się wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, w związku z podejrzeniem stosowania przez Sopockie Towarzystwo Ubezpieczeń Ergo Hestia S.A. z siedzibą w Sopocie, praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów polegających na: 1) stosowaniu postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego, poprzez stosowanie we wzorcach umów pn. „Ogólne Warunki Ubezpieczenia na życie Altima”, „Ogólne warunki indywidualnego terminowego ubezpieczenia na życie „Aspira””, „Ogólne warunki indywidualnego ubezpieczenia rentowego z jednorazową składką ubezpieczeniową „Sjesta””, „Ogólne warunki indywidualnego ubezpieczenia gwarantowanej renty na życie z odroczonym terminem płatności „Eventus Classic””, „Ogólne warunki indywidualnego ubezpieczenia gwarantowanej renty na życie z odroczonym terminem płatności z jednorazową składką ubezpieczeniową „Eventus Classic””, „Ogólne warunki indywidualnego ubezpieczenia gwarantowanej renty na życie z odroczonym terminem płatności „Eventus Plus””, „Ogólne warunki indywidualnego ubezpieczenia na życie i dożycie z udziałem w zysku „Hestia Kapitał””, „Ogólne warunki indywidualnego 2 ubezpieczenia na życie i dożycie z udziałem w zysku”, „Ogólne warunki indywidualnej kontynuacji grupowego ubezpieczenia na życie pracowników i ich rodzin” postanowienia umownego o treści: „Umowę ubezpieczenia uważa się za zawartą z datą doręczenia Ubezpieczającemu polisy ubezpieczeniowej.”, co może stanowić naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów; 2) stosowaniu postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego poprzez stosowanie we wzorcach umów pn. „Ogólne warunki dodatkowego indywidualnego ubezpieczenia na wypadek śmierci wskutek nieszczęśliwego wypadku typ ANW”, „Ogólne warunki dodatkowego indywidualnego ubezpieczenia na wypadek śmierci wskutek wypadku w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym typ AKM”, „Ogólne warunki dodatkowego indywidualnego ubezpieczenia na wypadek trwałego inwalidztwa lub całkowitej niezdolności do pracy wskutek nieszczęśliwego wypadku typ ANP”, „Ogólne warunki dodatkowego indywidualnego ubezpieczenia na wypadek złamania kości wskutek nieszczęśliwego wypadku typ AZK”, „Ogólne warunki dodatkowego indywidualnego ubezpieczenia na wypadek poważnego zachorowania typ APZ”, „Ogólne warunki dodatkowego indywidualnego ubezpieczenia opłacania składki ubezpieczeniowej na wypadek całkowitej niezdolności do pracy typ AZS”, „Ogólne warunki dodatkowego indywidualnego ubezpieczenia na wypadek leczenia szpitalnego typ ALS”, „Ogólne warunki dodatkowego indywidualnego ubezpieczenia na wypadek śmierci wskutek nieszczęśliwego wypadku typ ONW”, „Ogólne warunki dodatkowego indywidualnego ubezpieczenia na wypadek śmierci wskutek wypadku w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym typ OKM”, „Ogólne warunki dodatkowego indywidualnego ubezpieczenia na wypadek trwałego inwalidztwa wskutek nieszczęśliwego wypadku typ OKI”, „Ogólne warunki dodatkowego indywidualnego ubezpieczenia opłacania składki ubezpieczeniowej na wypadek całkowitej niezdolności do pracy typ OZS”, „Ogólne warunki dodatkowego indywidualnego ubezpieczenia na wypadek śmierci wskutek nieszczęśliwego wypadku typ RNW”, „Ogólne warunki dodatkowego indywidualnego ubezpieczenia na wypadek śmierci wskutek wypadku w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym typ OKM”, „Ogólne warunki dodatkowego indywidualnego ubezpieczenia na wypadek trwałego inwalidztwa wskutek nieszczęśliwego wypadku typ RTI”, „Ogólne warunki dodatkowego indywidualnego ubezpieczenia opłacania składki ubezpieczeniowej na wypadek całkowitej niezdolności do pracy typ RUS”, „Ogólne warunki dodatkowego indywidualnego ubezpieczenia na wypadek śmierci typ ERS”, „Ogólne warunki dodatkowego indywidualnego ubezpieczenia na dożycie typ ERD”, „Ogólne warunki dodatkowego indywidualnego ubezpieczenia na wypadek śmierci wskutek nieszczęśliwego wypadku typ ENW”, „Ogólne warunki dodatkowego indywidualnego ubezpieczenia na wypadek trwałego inwalidztwa lub całkowitej niezdolności do pracy wskutek nieszczęśliwego wypadku typ ENP”, „Ogólne warunki dodatkowego indywidualnego ubezpieczenia opłacania składki ubezpieczeniowej na wypadek całkowitej niezdolności do pracy typ EOS”, „Ogólne warunki indywidualnego ubezpieczenia na wypadek poważnego zachorowania typ EPZ”, postanowienia umownego o treści: „Umowę dodatkową uważa się za zawartą z datą doręczenia Ubezpieczającemu dokumentu ubezpieczenia potwierdzającego zawarcie tej umowy. Data zawarcia umowy dodatkowej nie może być wcześniejsza niż data zawarcia umowy głównej.”, co może stanowić naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów; 3 3) stosowaniu postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego poprzez stosowanie we wzorcu umowy pn. „Ogólne warunki dodatkowego indywidualnego ubezpieczenia na wypadek śmierci wskutek wypadku w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym typ EKM”, postanowienia umownego o treści: „Umowę dodatkową uważa się za zawartą z datą doręczenia Ubezpieczającemu dokumentu ubezpieczenia potwierdzającego zawarcie tej umowy. Data zawarcia umowy dodatkowej nie może być wcześniejsza niż data zawarcia umowy głównej oraz umowy dodatkowej Typ ENW.”, co może stanowić naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów; 4) stosowaniu postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego poprzez stosowanie we wzorcu umowy pn. „Ogólne warunki dodatkowej indeksacji sumy ubezpieczenia typ EDI”, następującego postanowienia umownego o treści: „Umowę dodatkową uważa się za zawartą z datą doręczenia Ubezpieczającemu dokumentu ubezpieczenia potwierdzającego zawarcie umowy, pod warunkiem uiszczenia przez Ubezpieczającego za okres ochrony ubezpieczeniowej dodatkowej składki o której mowa w § 12. Data zawarcia umowy dodatkowej jest identyczna z datą zawarcia umowy głównej.”, co może stanowić naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów; jako bezprzedmiotowe. Uzasadnienie Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej „Prezesem Urzędu” lub „organem antymonopolowym”) w ramach planu kontroli wzorców umów ubezpieczeniowych dokonał analizy wzorców umów dotyczących ogólnych warunków ubezpieczeń życiowych stosowanych przez zakłady ubezpieczeń w umowach zawieranych z konsumentami oraz na rzecz konsumentów – w tym także wzorców umów stosowanych przez Sopockie Towarzystwo Ubezpieczeń na Życie Ergo Hestia S.A. z siedzibą w Sopocie. W dniu 11 marca 2009 r. – w ramach prowadzonego postępowania wyjaśniającego – Sopockie Towarzystwo Ubezpieczeń na Życie Ergo Hestia S.A. z siedzibą w Sopocie doręczyło Prezesowi Urzędu stosowane w obrocie z konsumentami wzorce umów ubezpieczeń na życie wraz z aktualnym odpisem z rejestru przedsiębiorców z Krajowego Rejestru Sądowego (dowód: karty Nr 11). Jak wynikało z dostarczonego dokumentu, w dziale 1, rubryce 1 – dane podmiotu, w punkcie 3 – firma, pod którą spółka działa wpisane jest „Sopockie Towarzystwo Ubezpieczeń Ergo Hestia Spółka Akcyjna”, natomiast w rubryce 2 – siedziba i adres podmiotu w punkcie 1 – siedziba wpisano „miejsc. SOPOT” (dowód: karty Nr 13). W związku z otrzymanymi dokumentami oraz w toku przeprowadzonej analizy wzorców umownych ustalono, że istniało podejrzenie stosowania przez Sopockie Towarzystwo Ubezpieczeń Ergo Hestia S.A. z siedzibą w Sopocie (zwane dalej „Spółką” lub „Przedsiębiorcą”) praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów opisanych w sentencji niniejszej decyzji. W związku z powyższym w dniu 3 lipca 2009 r. postanowieniem nr 1 (dowód: karta nr 1) Prezes Urzędu wszczął z urzędu na podstawie art. 4 49 ust. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2007 r. Nr 50, poz. 331ze zm. – zwanej dalej „ustawą o ochronie konkurencji i konsumentów”) postępowanie w związku z podejrzeniem stosowania przez Sopockie Towarzystwo Ubezpieczeń Ergo Hestia S.A. z siedzibą w Sopocie, praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów polegających na stosowaniu postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, (zwanego dalej „Rejestrem”) o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego – zgodnie z danymi wynikającymi z doręczonego przez Spółkę w dniu 11 marca 2009 r. odpisu z rejestru przedsiębiorców z Krajowego Rejestru Sądowego. W piśmie z dnia 27 lipca 2009 r. Sopockie Towarzystwo Ubezpieczeń na Życie Ergo Hestia S.A. z siedzibą w Sopocie wyjaśniło, że przedmiotowe wzorce umów stosowane są w obrocie z konsumentami przez ich przedsiębiorstwo a nie przez Spółkę (dowód: karty nr 125 – 126). Natomiast w piśmie z dnia 10 sierpnia 2009 r. Sopockie Towarzystwo Ubezpieczeń na Życie Ergo Hestia S.A. z siedzibą w Sopocie przekazało aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (dowód: karty nr 128 – 135). W rubryce odnoszącej do danych podmiotu wpisano firmę w brzmieniu Sopockie Towarzystwo Ubezpieczeń na Życie Ergo Hestia Spółka Akcyjna. Podobne oznaczenie widniało również na kontrolowanych wzorcach umownych. Prezes Urzędu ustalił następujący stan faktyczny: Sopockie Towarzystwo Ubezpieczeń Ergo Hestia S.A. z siedzibą w Sopocie jest przedsiębiorcą wpisanym pod numerem 0000024812 do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Krajowy Rejestr Sądowy (dowód: zaświadczenie karta Nr 13 – 24). Sopockie Towarzystwo Ubezpieczeń na Życie Ergo Hestia S.A. z siedzibą w Sopocie jest przedsiębiorcą wpisanym pod numerem 0000024807 do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Krajowy Rejestr Sądowy (dowód: zaświadczenie karta Nr 129 – 135). Przedsiębiorcy wymienieni powyżej prowadzą działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług ubezpieczeniowych i mają ten sam adres siedziby głównej: ul. Hestii 1, 81-731 Sopot. Prezes Urzędu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego (zwanego dalej także „kpa”) stroną postępowania w postępowaniu administracyjnym jest ten, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie. Stosownie do art. 101 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, stroną postępowania w sprawie stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów jest każdy, wobec kogo zostało wszczęte postępowanie w sprawie stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Zdaniem J. Borkowskiego art. 28 kpa zawiera dwie odrębne normy prawne zamieszczone w jednym przepisie. Każda z tych norm może być zastosowana przy zaistnieniu odmiennego kręgu przesłanek, które w obu przypadkach stosowane są łącznie. (J. Borkowski [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz" - Warszawa 2004 r., str. 223-224). Normę pierwszą tworzy, część pierwsza przepisu art. 28 stanowiąca, że „stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy to postępowanie”. Przesłanki jej zastosowania są następujące: 5 a) na podstawie norm prawa ustrojowego i prawa materialnego jest w strukturze administracji publicznej organ, właściwy w sprawie indywidualnej; b) sprawa, pozostająca we właściwości tego organu, może być załatwiona przez wydanie decyzji administracyjnej; c) rozpoznanie i załatwienie sprawy przez wydanie decyzji może nastąpić w administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym; d) istnieje podmiot, lub kilka podmiotów, nie podporządkowanych organowi administracyjnemu, mających zgodnie z przekonaniem organu swój interes prawny lub obowiązek, których będzie dotyczyć postępowanie. Druga norma zawarta w przepisie art. 28 kpa stanowi, że „stroną postępowania jest każdy (…), kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek”. Przesłanki zastosowania tej normy będą następujące: a) istnieje podmiot nie podporządkowany organowi administracyjnemu, który uznaje się za legitymowany do udziału w postępowaniu administracyjnym; b) podmiot ten ma – zgodnie z własną oceną stanu faktycznego i prawnego – interes prawny lub obowiązek, o których należy rozstrzygać przez wydanie decyzji administracyjnej; c) podmiot ten dokonuje czynności procesowej, mającej w jego przekonaniu spowodować wszczęcie postępowania, a czyni to wnosząc żądanie tego organu administracyjnego, który uznaje za właściwy w sprawie; d) czynność procesowa tego podmiotu – żądanie wszczęcia postępowania, będzie skuteczna wtedy, gdy można wstępnie wskazać przepis prawa materialnego, który dopuszcza istnienie takiego właśnie interesu prawnego lub obowiązku. W przypadku będącym przedmiotem analizy postępowanie w sprawie podejrzenia stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów wszczęto przeciwko Sopockiemu Towarzystwu Ubezpieczeń Ergo Hestia S.A. z siedzibą w Sopocie. W toku prowadzonych działań ustalono jednak, że Spółka nie stosowała w obrocie zakwestionowanych wzorców umownych. Wzorce te stosowało bowiem Sopockie Towarzystwo Ubezpieczeń na Życie Ergo Hestia S.A. z siedzibą w Sopocie, które omyłkowo w odpowiedzi na wezwanie doręczyło odpis z rejestru przedsiębiorców odnoszący się do Sopockiego Towarzystwa Ubezpieczeń Ergo Hestia S.A. z siedzibą w Sopocie. Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Stosownie do art. 24 ust. 2 tej ustawy, przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się godzące w nie bezprawne działanie przedsiębiorcy. Za bezprawne działanie przedsiębiorcy uznaje się między innymi stosowanie postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 k.p.c.. Wskazany przepis zawiera otwarty katalog działań stanowiących praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów. Na mocy art. 105 § 1 kpa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny staje się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o jego umorzeniu. Przesłanka umorzenia postępowania może istnieć jeszcze przed wszczęciem postępowania lub może ona powstać w czasie jego trwania. Bezprzedmiotowość postępowania będzie miała miejsce, gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozpoznania danej sprawy w ogóle lub nie było podstaw do rozpoznania jej w drodze postępowania administracyjnego. Innymi słowy występuje wtedy, gdy brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku 6 prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty (por. B. Adamiak, J. Borkowski - "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz" - C. H. Beck, Warszawa 1996 r., str. 462). Wystąpienie takiego zdarzenia prawnego lub faktycznego, które spowodowałoby, że przestała istnieć ta szczególna relacja między faktem (sytuacją faktyczną danego podmiotu), a prawem (sytuacją prawną danego podmiotu), z którą prawo materialne łączy obowiązek konkretyzacji normy w postaci wydania decyzji administracyjnej skutkuje bezprzedmiotowością postępowania. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 kwietnia 1995 r., sygn. akt SA/Łd 2424/94, publ. ONSA 1996/2 poz. 80; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2002 r., sygn. akt I SA 2470/2000, publ. LexPolonica 381582; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2000 r., sygn. akt I SA/Ka 2247/98, pub. LexPolonica 382377). W ocenie Prezesa Urzędu do uznania czy prowadzone postępowanie można było uznać za bezprzedmiotowe koniecznym jest wcześniejsze ustalenie czy w danej sprawie istniał przedmiot konkretnie oznaczonego postępowania administracyjnego, czyli procesu administracyjnego toczącego się w konkretnej sprawie co do imiennie określonego podmiotu. Teza powyższa znajduje odzwierciedlenie w uzasadnieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 marca 2008r. w sprawie o sygnaturze akt III SA/Łd 709/07 (Lex nr 477270).W niniejszym przypadku okolicznością powodującą konieczność umorzenia przedmiotowego postępowania, jest fakt, iż strona przeciwko której wszczęto postępowanie nie jest przedsiębiorcą, który w obrocie z konsumentami stosuje wzorce umowne z zakwestionowanymi przez Prezesa Urzędu postanowieniami. Przedsiębiorcę tego zatem, zgodnie z cytowanym wcześniej orzecznictwem oraz stanowiskiem doktryny odnośnie art. 28 kpa, nie będzie można uznać za stronę postępowania w sprawie naruszenia zbiorowego interesu konsumentów poprzez stosowanie niedozwolonych postanowień umownych wpisanych do Rejestru we wzorcach umów opisanych szczegółowo w sentencji decyzji. W tym bowiem wypadku przedmiot postępowania administracyjnego nie dotyczy interesu prawnego lub obowiązku Sopockiego Towarzystwa Ubezpieczeń Ergo Hestia S.A. z siedzibą w Sopocie, ani też nie żądało ono czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Powoduje to jak stwierdzono powyżej, iż nie można w jej sprawie orzekać o stosowaniu praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów wskazanych w art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 września 2005 r. (sygnatura akt VI SA/Wa 2255/2004) decyzję o umorzeniu postępowania organ administracji państwowej wydaje zgodnie z art. 105 § 1 kpa wówczas, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, w szczególności wówczas, gdy strona rezygnuje z ubiegania się o rozstrzygnięcie określonej treści, gdy przyznanie określonego uprawnienia stało się zbędne lub gdy organ administracyjny stwierdzi oczywisty brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. W tej sprawie brak przymiotu strony powoduje oczywisty brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Przywołane okoliczności uzasadniają umorzenie niniejszego postępowania. W wyroku z dnia 28. 06. 1995r. (sygnatura akt XVII Amr 24/95) Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Antymonopolowy orzekł, że uzasadnienie decyzji o umorzeniu postępowania wydawanej na podstawie art. 105 § 1 kpa nie może zawierać treści dotyczących rozstrzygnięcia sprawy co do jej istoty, czy też w inny sposób wyrażać stanowiska organu antymonopolowego w zakresie zasadności zarzutów sformułowanych we wszczęciu postępowania. Z uwagi na powyższe brak jest podstaw do rozważenia w przedmiotowej decyzji dalszych kwestii związanych z tą sprawą. 7 Mając na względzie ww. okoliczności Prezes Urzędu orzekł, jak w sentencji decyzji. Stosownie do treści art. 81 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z art. 479 28 § 2 k.p.c. – od niniejszej decyzji przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od daty jej doręczenia, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Łodzi. Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Dyrektor Delegatury Barbara Romańczak-Graca Otrzymuje: Sopockie Towarzystwo Ubezpieczeń Ergo Hestia S.A. Ul. Hestii 1 81-731 Sopot