RKT-83/2008

DELEGATURA UOKiK W KATOWICACH Katowice, dnia 2008-12-08 RKT – 61-17/08/HS DECYZJA Nr RKT - 83/2008 Stosownie do art. 33 ust. 6 ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm. Dz. U. z 2007r. Nr 99 poz. 660 i Dz.U. Nr 171 poz. 1206) i § 7 rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2007r. w sprawie w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej delegatur Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 134, poz. 939), - dzia ł aj ą c w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów: I. Na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów - po przeprowadzeniu wszcz ę tego z urz ę du post ę powania w sprawie praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów przeciwko przedsi ę biorcy Tomaszowi K. prowadz ą cemu dzia ł alno ść gospodarcz ą pod nazw ą Przedsi ę biorstwo Us ł ugowe „TELSAT” Cz ę stochowa, - uznaje si ę za naruszaj ą ce zbiorowe interesy konsumentów praktyki polegaj ą ce na: 1/ stosowaniu w regulaminie ś wiadczenia us ł ug telekomunikacyjnych postanowienia wzorca umowy, które zosta ł o wpisane do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. – Kodeks post ę powania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 z pó ź n. zm.), którego tre ść jest nast ę puj ą ca: „Obowi ą zki dostawcy us ł ug: zagwarantowanie ci ą g ł o ś ci ś wiadczenia us ł ugi z wyj ą tkiem (...) oraz w przypadkach spowodowanych (....) awarie sieci telekomunikacyjnych (...)”, co jest niezgodne z art. 24 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, 2/ naruszaniu obowi ą zku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pe ł nej informacji, do czego dosz ł o w wyniku niezawierania w umowach o ś wiadczenie us ł ug telekomunikacyjnych z konsumentami nazwy dostawcy us ł ug, wbrew obowi ą zkowi wynikaj ą cemu z art. 56 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm.), co jest niezgodne z art. 24 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, 3/ naruszaniu obowi ą zku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pe ł nej informacji, do czego dosz ł o w wyniku niezawierania w umowach o ś wiadczenie us ł ug telekomunikacyjnych z konsumentami informacji o wysoko ś ci kar umownych nale ż nych konsumentom w przypadku niewykonania lub nienale ż ytego wykonania us ł ugi telekomunikacyjnej oraz nie okre ś lenia w stosowanym regulaminie ś wiadczenia us ł ug telekomunikacyjnych zasady wyp ł aty kar umownych, wbrew obowi ą zkowi wynikaj ą cemu z art. 56 ust. 3 pkt 6, a tak ż e art. 60 pkt 3 ustawy z dnia 16 lipca 2004r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm.), co jest niezgodne z art. 24 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i nakazuje si ę zaniechanie ich stosowania. II. Na podstawie art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nak ł ada si ę na Tomasza K. prowadz ą cego dzia ł alno ść gospodarcz ą pod nazw ą Przedsi ę biorstwo Us ł ugowe „TELSAT” Cz ę stochowa, kar ę pieni ęż n ą w wysoko ś ci 5.000,- z ł (s ł ownie: pi ę ciu tysi ę cy z ł otych), p ł atn ą do bud ż etu pa ń stwa, z tytu ł u naruszenia zakazu, o jakim mowa w art. 1 24 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w zakresie opisanym w punkcie I sentencji niniejszej decyzji. III. Na podstawie art. 77 ust. 1 w zwi ą zku z art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów obci ąż a si ę Tomasza K. prowadz ą cemu dzia ł alno ść gospodarcz ą pod nazw ą Przedsi ę biorstwo Us ł ugowe „TELSAT” Cz ę stochowa kosztami opisanego na wst ę pie post ę powania w sprawie stosowania praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów oraz zobowi ą zuje si ę do zwrotu Prezesowi Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów kosztów post ę powania w kwocie 62 z ł (s ł ownie: sze ść dziesi ę ciu dwóch z ł otych). Uzasadnienie W imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwanego dalej tak ż e Prezesem Urz ę du) przeprowadzono post ę powanie wyja ś niaj ą ce (RKT-405-72/07/HS) w sprawie dzia ł alno ś ci Tomasza K. prowadz ą cego dzia ł alno ść gospodarcz ą pod nazw ą Przedsi ę biorstwo Us ł ugowe „TELSAT” Cz ę stochowa, (zwanego dalej tak ż e przedsi ę biorc ą ). W toku przedmiotowego post ę powania wyja ś niaj ą cego powzi ę to podejrzenie, ż e przedsi ę biorca mo ż e stosowa ć praktyki naruszaj ą ce zbiorowe interesy konsumentów, wobec czego, postanowieniem nr 1 (dowód: karta nr 1) wszcz ę to niniejsze post ę powanie pod zarzutami opisanymi w sentencji tej decyzji. Przedsi ę biorca wyrazi ł swoje stanowisko w sprawie. Odnosz ą c si ę do zarzutu stosowania klauzuli abuzywnej przedsi ę biorca podkre ś li ł , ż e w takich przypadkach znajduje zastosowanie dzia ł X regulaminu „Post ę powanie reklamacyjne, zwroty i odszkodowania” oraz, ż e w kwestionowanym punkcie nie chodzi o awarie w ł asnej sieci. Przedsi ę biorca wyja ś ni ł cyt. „s ł owa sie ć telekomunikacyjna zosta ł y u ż yte w rozumieniu sieci innych operatorów”. Odnosz ą c si ę do drugiego zarzutu, przedsi ę biorca podniós ł , ż e w umowach o ś wiadczenie us ł ug telekomunikacyjnych dostawca us ł ug okre ś lony jest szczegó ł owo i zarzut ten jest bezpodstawny. Ustosunkowuj ą c si ę do trzeciego zarzutu, przedsi ę biorca podniós ł , ż e wszelkie informacje na temat kar umownych w przypadku niewykonania lub nienale ż ytego wykonania us ł ugi telekomunikacyjnej s ą zdefiniowane pod nazw ą „zwroty i odszkodowania” w dziale X regulaminu „Post ę powanie reklamacyjne, zwroty i odszkodowania”, a wysoko ść zwrotów i odszkodowa ń okre ś laj ą zapisy ustawy Prawo telekomunikacyjne. (dowód: karty nr 3-4). Przedsi ę biorc ę zawiadomiono o zako ń czeniu zbierania materia ł u dowodowego (dowód: karty nr 45 i 47). Prezes Urz ę du ustali ł nast ę puj ą cy stan faktyczny: Tomasz K. prowadzi dzia ł alno ść gospodarcz ą na podstawie wpisu do ewidencji dzia ł alno ś ci gospodarczej Prezydenta Miasta Cz ę stochowy (dowód: karta nr 9), a pod numerem 199 wpisany jest do rejestru przedsi ę biorców telekomunikacyjnych (dowód: karta nr 12). Z dokumentów zgromadzonych w toku post ę powania wynika, ż e przedsi ę biorca pos ł uguje si ę nast ę puj ą cymi wzorcami umownymi: - stosowan ą od grudnia 2004r. umow ą o ś wiadczenie us ł ug telekomunikacyjnych (dowód: karty nr 8 i 13), - obowi ą zuj ą cym od grudnia 2004r. regulaminem ś wiadczenia us ł ug telekomunikacyjnych przez P.U. „Telsat” (dowód: karty 8 i 14-15), - cennikiem us ł ug P.U. „Telsat” (dowód: karta nr 16), które okre ś laj ą prawa i obowi ą zki konsumentów – abonentów telewizji kablowej. 2 Okoliczno ść stosowania ww. wzorców umownych, a tym samym postanowie ń z nich wynikaj ą cych udokumentowano gromadz ą c umowy faktycznie zawarte z konsumentami (dowód: karty nr 17-27). W zwi ą zku z tym, ilekro ć w dalszej cz ęś ci decyzji b ę dzie mowa o zapisach przedmiotowych wzorców nale ż y przez to rozumie ć tak ż e postanowienia umów rzeczywi ś cie zawartych z konsumentami. Wed ł ug pkt V ppkt 4 obowi ą zuj ą cego od grudnia 2004r. regulaminu – „Obowi ą zki dostawcy us ł ug: zagwarantowanie ci ą g ł o ś ci ś wiadczenia us ł ugi z wyj ą tkiem Przerw technicznych oraz w przypadkach spowodowanych si łą wy ż sz ą (strajki, wy ł adowania atmosferyczne, awarie sieci telekomunikacyjnych, urz ę dowe orzeczenia ” (dowód karty nr 8 i 14-15). W umowach o ś wiadczenie us ł ug telekomunikacyjnych zawieranych przez przedsi ę biorc ę z konsumentami brak jest pe ł nej nazwy dostawcy us ł ug. W umowie nazwa dostawcy us ł ug okre ś lona jest w nast ę puj ą cy sposób: Przedsi ę biorstwo Us ł ugowe „Telsat”. Wed ł ug za ś wiadczenia o wpisie do ewidencji dzia ł alno ś ci gospodarczej (dowód: karta nr 9) oznaczenie przedsi ę biorcy brzmi: Przedsi ę biorstwo Us ł ugowe „Telsat” K. Tomasz. Wed ł ug za ś wiadczenia o wpisie do rejestru przedsi ę biorców telekomunikacyjnych (dowód: karta nr 12) nazwa podmiotu uprawnionego do prowadzenia dzia ł alno ś ci gospodarczej to: Przedsi ę biorstwo Us ł ugowe „Telsat” Tomasz K. Informacja zawieraj ą ca nazw ę dostawy us ł ug nie jest uzupe ł niona w regulaminie (dowód: karty nr 14-15, 17, 19, 21, 23, 25, 27). W umowach o ś wiadczenie us ł ug telekomunikacyjnych zawieranych przez przedsi ę biorc ę z konsumentami brak jest informacji o wysoko ś ci kar umownych w przypadku niewykonania lub nienale ż ytego wykonania us ł ugi telekomunikacyjnej. Informacji tej nie ma w stosowanym przez przedsi ę biorc ę regulaminie (dowód: karty nr 14-15, 17, 19, 21, 23, 25, 27). Dzia ł X regulaminu „Post ę powanie reklamacyjne, zwroty i odszkodowania” w punkcie 12 zawiera zapis cyt: „W przypadku uznania reklamacji przez Dostawc ę us ł ug, wysoko ść zwrotu i odszkodowania okre ś laj ą Art. 104-108 Ustawy 1”. Tak wi ę c regulamin nie okre ś la wysoko ś ci kar umownych w przypadku niewykonania lub nienale ż ytego wykonania us ł ugi telekomunikacyjnej. W kolejnych punktach dzia ł u X regulaminu przedsi ę biorca zastosowa ł nast ę puj ą ce unormowania dotycz ą ce trybu post ę powania reklamacyjnego: „Zwrot i odszkodowanie oblicza si ę za okres od daty dokonania zg ł oszenia do daty ustania przyczyny reklamacji” (pkt 13); „W przypadku cz ęś ciowego niewykonania Us ł ugi, Zwrot i odszkodowanie zostan ą naliczone proporcjonalnie” (pkt 14); „Zwrot i odszkodowanie Dostawca us ł ug zaliczy na poczet przysz ł ych nale ż no ś ci z tytu ł u ś wiadczenia us ł ugi. Tylko na wyra ź ne ż yczenie Abonenta Zwrot i odszkodowanie mo ż na wyp ł aci ć gotówk ą lub przelewem po potr ą ceniu kosztów bankowych” (pkt 15). Jak wynika z powy ż szego powo ł ane przez przedsi ę biorc ę zapisy dzia ł u X pkt 12-15 regulaminu ś wiadczenia us ł ug telekomunikacyjnych dotycz ą post ę powania reklamacyjnego. Brak jest wysoko ś ci kar umownych w przypadku niewykonania lub nienale ż ytego wykonania us ł ugi telekomunikacyjnej (dowód: karty nr 14- 15). Przychód osi ą gni ę ty przez przedsi ę biorc ę w roku podatkowym 2007 ustalono na podstawie przes ł anych dokumentów PIT (dowód: karty nr 40-42). Prezes Urz ę du zwa ż y ł , co nast ę puje. I. 3 Do umów o ś wiadczenie us ł ug telekomunikacyjnych stosuje si ę przepisy ustawy Prawo telekomunikacyjne, jak i zapisy ustawy Kodeks cywilny. Postanowienia umów ww. rodzaju nie mog ą zawiera ć postanowie ń sprzecznych z przywo ł anymi aktami prawnymi oraz to ż samych z klauzulami uznanymi na mocy prawomocnych wyroków za niedozwolone przez S ą d Okr ę gowy w Warszawie - S ą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej tak ż e SOKiK) i wpisanymi do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone (zwanego dalej tak ż e rejestrem), a tak ż e musz ą zawiera ć nale ż yty zakres informacji, do przekazania których przedsi ę biorcy s ą zobowi ą zani. Zachowania przedsi ę biorców sprzeczne z regulacjami ww. aktów prawnych kwalifikowane s ą jako bezprawne i je ś li godz ą w zbiorowe interesy konsumentów mog ą zosta ć uznane za praktyki naruszaj ą ce zbiorowe interesy konsumentów, o jakich mowa w art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Stosownie do zapisu art. 24 ust. 1 Zakazane jest stosowanie praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów. Zgodnie z art. 24 ust. 2 Przez praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów rozumie si ę godz ą ce w nie bezprawne dzia ł anie przedsi ę biorcy, w szczególno ś ci: pkt 1/ stosowanie postanowie ń wzorców umów, które zosta ł y wpisane do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964r, - Kodeks post ę powania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296, z pó ź n. zm.); pkt 2/ naruszanie obowi ą zku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pe ł nej informacji. Dla stwierdzenia naruszenia przywo ł anego powy ż ej przepisu prawa kumulatywnie musz ą zosta ć spe ł nione nast ę puj ą ce przes ł anki: - podmiot, któremu zarzuca si ę stosowanie praktyk posiada status przedsi ę biorcy, - kwestionowana praktyka jest bezprawna, - oceniane zachowanie godzi w zbiorowe interesy konsumentów. Jak wynika z art. 1 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów ustawa ta okre ś la warunki rozwoju i ochrony konkurencji oraz zasady podejmowanej w interesie publicznym ochrony interesów przedsi ę biorców i konsumentów. Dzia ł ania oparte na przepisach niniejszej ustawy s ą zatem podejmowane w interesie publicznym, w celu ochrony interesów zbiorowo ś ci, a nie wprost poszczególnych uczestników rynku. Naruszenie interesu publicznego stanowi bezwzgl ę dny warunek do uznania kompetencji Prezesa Urz ę du do rozstrzygni ę cia okre ś lonej sprawy. Interes publiczny zostaje naruszony wówczas, gdy oceniane dzia ł ania godz ą w interesy ogólnospo ł eczne i dotykaj ą szerokiego kr ę gu uczestników rynku i poprzez to powoduj ą zaburzenia w jego prawid ł owym funkcjonowaniu. Uwzgl ę dniaj ą c charakter praktyk opisanych w niniejszej decyzji nale ż a ł o stwierdzi ć , ż e w rozwa ż anej sprawie przes ł anka naruszenia interesu publicznoprawnego sformu ł owana w art. 1 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów zosta ł a spe ł niona. Badane praktyki przedsi ę biorcy, które opisano szczegó ł owo poni ż ej, godz ą w interesy nie tylko poszczególnych osób, ale przede wszystkim w interesy ogó ł u konsumentów, ca ł ej ich zbiorowo ś ci. Niekorzystne skutki prowadzonych przez przedsi ę biorc ę dzia ł a ń maj ą wp ł yw na szerok ą grup ę konsumentów, którzy zawarli z nimi umowy. Stanowi ą one zagro ż enie tak ż e dla wszystkich tych konsumentów, którzy potencjalnie mog ą sta ć si ę kontrahentami przedsi ę biorcy, przeciwko któremu jest prowadzone niniejsze post ę powanie. Jego zachowania oddzia ł uj ą lub mog ą oddzia ł ywa ć na nieoznaczon ą grup ę osób, której sk ł ad ulega systematycznym zmianom. Potencjalnie ka ż dy konsument zamieszka ł y na obszarze dzia ł ania przedsi ę biorcy mo ż e bowiem zawrze ć umow ę dotycz ą c ą ś wiadczenia us ł ug telekomunikacyjnych, co nara ż a szerok ą rzesz ę podmiotów na niekorzystne konsekwencje wymierzonych przeciwko nim praktyk. Doda ć nale ż y, ż e zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów ustawa ta reguluje zasady i tryb przeciwdzia ł ania praktykom naruszaj ą cym zbiorowe interesy konsumentów, je ż eli praktyki te wywo ł uj ą lub 4 mog ą wywo ł ywa ć skutki na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Dla stwierdzenia, ż e dana praktyka godzi w zbiorowe interesy konsumentów wystarczaj ą ce jest wi ę c wykazanie, ż e potencjalnie istnia ł o zagro ż enie naruszenia interesów w skutek np. zastosowania okre ś lonego postanowienia w umowach z konsumentami w przypadku zaistnienia okre ś lonych okoliczno ś ci. Zagadnienie naruszenia zbiorowych interesów konsumentów nie b ę dzie oddzielnie poruszane przy poszczególnych praktykach wymienionych w pkt. I przedmiotowej decyzji, gdy ż w przypadku wszystkich praktyk kwestia ta kszta ł tuje si ę identycznie, co uzasadnia odniesienie si ę do niniejszego problemu łą cznie w tym miejscu. Wobec tego nale ż a ł o uzna ć , ż e Prezes Urz ę du posiada kompetencj ę do podj ę cia dzia ł a ń w niniejszej sprawie oraz wydania przedmiotowej decyzji. 1. Pierwszy z postawionych przedsi ę biorcy zarzutów dotyczy stosowania w pkt. V ppkt 4 regulaminu ś wiadczenia us ł ug telekomunikacyjnych postanowie ń wzorca umowy, które zosta ł o wpisane do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 ustawy Kodeks post ę powania cywilnego, którego tre ść jest nast ę puj ą ca: „Obowi ą zki dostawcy us ł ug: zagwarantowanie ci ą g ł o ś ci ś wiadczenia us ł ugi z wyj ą tkiem (...) oraz w przypadkach spowodowanych (....) awarie sieci telekomunikacyjnych (...)” (dowód: karty nr 14-15). Kwestionowana regulacja regulaminowa mo ż e zosta ć uznana za to ż sam ą z klauzulami abuzywnymi zawartymi w rejestrze. Oceniaj ą c stosowane przez przedsi ę biorc ę regulacje wyszczególnione w punkcie I.1 niniejszej decyzji nale ż y zwróci ć uwag ę , ż e w rejestrze postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone pod numerem 636 (wyrok SOKiK z dnia 19 kwietnia 2005r., sygn. akt XVII AmC 23/05) od dnia 3 kwietnia 2006r. umieszczona jest klauzula abuzywna nast ę puj ą cej tre ś ci: „Us ł ugodawca nie bierze odpowiedzialno ś ci za dzia ł anie sieci swojego dostawcy”. W rejestrze postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone pod numerem 680 (wyrok SOKiK z dnia 23 lutego 2005r., sygn. akt XVII Amc 3/04) od dnia 5 kwietnia 2006r. umieszczona jest klauzula abuzywna nast ę puj ą cej tre ś ci: „PTK nie ponosi odpowiedzialno ś ci za zak ł ócenia w odbiorze programów telewizyjnych i radiowych rozprowadzanych w sieci telewizji kablowej wynikaj ą ce z przyczyn niezale ż nych od PTK, a w szczególno ś ci wyst ę puj ą cych poza sieci ą ”. W rejestrze postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone pod numerem 797 (wyrok SOKiK z dnia 14 marca 2005r., sygn. akt XVII AmC 21/04) od dnia 4 lipca 2006r. umieszczona jest klauzula abuzywna nast ę puj ą cej tre ś ci: „Operator nie ponosi odpowiedzialno ś ci za niewykonanie lub nienale ż yte wykonanie us ł ug wynik ł e z faktu niew ł a ś ciwego funkcjonowania sieci telekomunikacyjnych innych operatorów telekomunikacyjnych”. Zakres kwestionowanego unormowania pochodz ą cego z obowi ą zuj ą cego od XII 2004r. regulaminu jest to ż samy co do celu i skutku z zakresem klauzul figuruj ą cych w rejestrze pod numerami 636, 680, 797 i mie ś ci si ę w zakresie tych klauzul. Nale ż y podkre ś li ć , ż e kwestionowana regulacja wywo ł uje identyczne skutki jak powo ł ane powy ż ej klauzule wpisane do rejestru. Kwestionowane przez Prezesa Urz ę du dzia ł anie przedsi ę biorcy polegaj ą ce na stosowaniu klauzuli abuzywnej ma na celu ograniczenie odpowiedzialno ś ci wobec konsumentów. Zauwa ż y ć nale ż y, ż e Prezes Urz ę du mo ż e stwierdzi ć stosowanie przez przedsi ę biorc ę praktyki naruszaj ą cej zbiorowe interesy konsumentów polegaj ą cej na pos ł ugiwaniu si ę postanowieniem wzorca umownego, które zosta ł o wpisane do rejestru niedozwolonych postanowie ń umownych bez wzgl ę du na to, czy postanowienie uznane przez SOKiK za 5 abuzywne by ł o stosowane przez przedsi ę biorc ę , przeciwko któremu jest prowadzone post ę powanie w sprawie stosowania praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów, czy te ż przez inny podmiot. S ą d Apelacyjny w wyroku z dnia 02. 12. 2005r. (sygn. akt VI ACa 760/05) wskaza ł , ż e zgodnie z art. 23 a ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o ochronie konkurencji i konsumentów (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 244, poz. 2080 ze zm.) praktyk ą naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów jest pos ł ugiwanie si ę postanowieniem wpisanym do rejestru w oderwaniu od zagadnienia, czy wpis do rejestru powsta ł w zwi ą zku ze stosowaniem wzorca umowy przez ten podmiot, co do którego bada si ę stosowanie praktyki. S ą d Apelacyjny orzek ł , ż e naruszenie interesów konsumentów mo ż e nast ą pi ć w wyniku dzia ł a ń podmiotów, które stosuj ą klauzule abuzywne wpisane do rejestru, przy czym wpis do rejestru zwi ą zany jest z dzia ł aniami innych kontrahentów konsumentów. Podobne twierdzenie wskaza ł S ą d Apelacyjny w orzeczeniu z dnia 29. 09. 2005r. (sygn. akt VI ACa 381/05), gdzie przywo ł uj ą c stanowisko S ą du Najwy ż szego wyra ż one w uchwale z dnia 19. 12. 2003r. III CZP 95/03 (OSNC 2005/2/25), podkre ś laj ą c, ż e wyrok uwzgl ę dniaj ą cy powództwo przez uznanie postanowie ń wzorca umowy za niedozwolone i zakazanie ich stosowania ma, zgodnie z art. 479 43 Kpc, od chwili wpisania do odpowiedniego rejestru, skutek tak ż e wobec osób trzecich. Zgodnie ze stanowiskiem SOKiK wyra ż onym w wyroku z dnia 25. 05. 2005r. (sygn. akt XVII Ama 46/04), dla uznania, i ż okre ś lona klauzula jest niedozwolonym postanowieniem umownym wpisanym do rejestru klauzul niedozwolonych wystarczy stwierdzenie, ż e mie ś ci si ę ona w hipotezie klauzuli wpisanej do rejestru i nie jest konieczna literalna zgodno ść porównywanych postanowie ń . Czynnikiem przes ą dzaj ą cym o podobie ń stwie dwóch klauzul powinien by ć zatem zamiar, cel, jakiemu ma s ł u ż y ć kwestionowane postanowienie. Je ś li cel utworzenia spornej klauzuli odpowiada celowi sformu ł owania klauzuli uznanej za niedozwolon ą , oba zapisy mo ż na uzna ć za to ż same. Trafno ść przedmiotowego rozstrzygni ę cia SOKiK potwierdzi ł S ą d Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 26. 04. 2006r. (sygn. akt VI ACa 1220/05). Stanowisko, zgodnie z którym stosowanie postanowie ń wzorców umowy o tre ś ci to ż samej z tre ś ci ą postanowie ń uznanych za niedozwolone prawomocnym wyrokiem SOKiK i wpisanych do rejestru mo ż e by ć uznane w stosunku do innego przedsi ę biorcy za praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów, potwierdzi ł S ą d Najwy ż szy w uchwale z dnia 13. 07. 2006r. (sygn. III SZP 03/06). Pomimo, i ż ww. orzeczenia s ą dów by ł y wydane na gruncie ówcze ś nie obowi ą zuj ą cej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów z 2000r., to nale ż y je uzna ć za aktualne tak ż e i pod rz ą dami nowej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, która analogicznie reguluje rozwa ż an ą kwesti ę . Z uwagi, na powy ż sze brak jest podstaw do odmiennej oceny prawnej niniejszej kwestii rozwa ż anej w punkcie I ppkt 1 tej decyzji. Odnosz ą c si ę do pierwszego postawionego przedsi ę biorcy zarzutu nale ż y podkre ś li ć , ż e w my ś l art. 385 1 § 3 Kc nieuzgodnione indywidualnie s ą te postanowienia, na których tre ść konsument nie mia ł rzeczywistego wp ł ywu. W szczególno ś ci z sytuacj ą tak ą mamy do czynienia, gdy przedsi ę biorca pos ł uguje si ę przy zawieraniu umowy z konsumentem wzorcem umowy, co ma miejsce w niniejszym przypadku. W tym miejscu nale ż y tak ż e podkre ś li ć , ż e us ł uga telekomunikacyjna polega na nieprzerwanym dostarczaniu przez operatora sygna ł u do urz ą dze ń odbiorczych abonenta, który jest zobowi ą zany do uiszczania op ł aty abonamentowej. Ś wiadczenie operatora jest zobowi ą zaniem ci ą g ł ym, a on sam jest zobowi ą zany do dostarczania sygna ł u z nale ż yt ą staranno ś ci ą . W tym miejscu nale ż y zauwa ż y ć , ż e stosownie do art. 104 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego do odpowiedzialno ś ci przedsi ę biorców telekomunikacyjnych za niewykonanie lub nienale ż yte wykonanie us ł ugi telekomunikacyjnej stosuje si ę przepisy Kodeksu cywilnego. Wobec tego przy rozwa ż aniu badanej kwestii trzeba przej ść na grunt regulacji kodeksowych, ze szczególnym uwzgl ę dnieniem art. 471 Kc, który stanowi, ż e d ł u ż nik jest obowi ą zany do naprawienia szkody wynik ł ej z niewykonania lub 6 nienale ż ytego wykonania zobowi ą zania, chyba ż e niewykonanie lub nienale ż yte wykonanie jest nast ę pstwem okoliczno ś ci, za które d ł u ż nik odpowiedzialno ś ci nie ponosi. Niedopuszczalne jest, zw ł aszcza w obrocie konsumenckim, aby odpowiedzialno ść przedsi ę biorcy by ł a nadmiernie ograniczana. Niedopuszczalne jest te ż takie kszta ł towanie stosunku prawnego łą cz ą cego przedsi ę biorc ę z konsumentem, ż e konsument musi spe ł nia ć swoje ś wiadczenie, natomiast równocze ś nie przedsi ę biorca z obowi ą zku takiego zostaje zwolniony bez negatywnych dla niego konsekwencji finansowych, b ą d ź gdy konsekwencje te s ą niewspó ł mierne do poniesionej przez konsumenta szkody. Stosownie do art. 474 Kc d ł u ż nik jest odpowiedzialny jak za w ł asne dzia ł anie lub zaniechanie, za dzia ł ania i zaniechania osób, z których pomoc ą zobowi ą zanie wykonywa, jak równie ż osób, którym wykonanie zobowi ą zania powierza. W takim wi ę c zakresie przedsi ę biorca nie mo ż e wy łą czy ć swojej odpowiedzialno ś ci za dzia ł ania podmiotów, którymi pos ł uguje si ę przy wykonywaniu czynno ś ci zwi ą zanych z umowami zawartymi z konsumentami. Kwestionowany zapis jest niezgodny z art. 385 1 § 1 Kc, który stanowi, ż e postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wi ążą go, je ż eli kszta ł tuj ą jego prawa i obowi ą zki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, ra żą co naruszaj ą c jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowie ń okre ś laj ą cych g ł ówne ś wiadczenia stron, w tym cen ę lub wynagrodzenie, je ś li zosta ł y sformu ł owane w sposób jednoznaczny. Postanowienie to nosi tak ż e znamiona klauzuli niezgodnej z art. 385 3 pkt 2 Kc, na mocy którego za niedozwolone uznaje si ę klauzule które wy łą czaj ą lub istotnie ograniczaj ą odpowiedzialno ść wzgl ę dem konsumenta za niewykonanie lub nienale ż yte wykonanie umowy. Równie ż postanowienie regulaminu ukszta ł towane zosta ł o w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami i ra żą co narusza interesy konsumenta. Za sprzeczne z dobrymi obyczajami mo ż na uzna ć dzia ł anie zmierzaj ą ce do niedoinformowania, dezinformacji, wywo ł ania b łę dnego przekonania konsumenta, wykorzystania jego niewiedzy lub naiwno ś ci, ukszta ł towania stosunku zobowi ą zaniowego niezgodnie z zasad ą równo ś ci stron. W tych okoliczno ś ciach sprawy nale ż a ł o orzec, ż e w wyniku stosowania w umowach z konsumentami niedozwolonego postanowienia wzorca umowy dosz ł o do naruszenia art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, co stanowi praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów. W ś wietle zaistnia ł ych okoliczno ś ci nale ż a ł o orzec, jak w punkcie I 1 sentencji niniejszej decyzji. 2. Drugi z postawionych przedsi ę biorcy w toku niniejszego post ę powania zarzutów dotyczy naruszania obowi ą zku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pe ł nej informacji w zakresie obejmuj ą cym nazw ę przedsi ę biorcy. Obowi ą zek podawania w umowie o ś wiadczenie us ł ug telekomunikacyjnych nazwy dostawcy tych us ł ug wynika z art. 56 ust. 3 pkt 1 Prawa telekomunikacyjnego. Zwa ż y ć trzeba, ż e nazw ę , o której mowa w przywo ł anym przepisie nale ż y uto ż samia ć z firm ą , której regulacja prawna jest zawarta w art. 43 2 i n. ustawy Kodeks cywilny. Stosownie do obowi ą zuj ą cych w tym zakresie przepisów kodeksowych przedsi ę biorca dzia ł a pod firm ą , która powinna si ę odró ż nia ć od firm innych przedsi ę biorców i nie mo ż e wprowadza ć w b łą d, w szczególno ś ci co do osoby przedsi ę biorcy. Firm ą osoby fizycznej jest jej imi ę i nazwisko, które dodatkowo mog ą by ć uzupe ł niane np. o pseudonim, okre ś lenia wskazuj ą ce na przedmiot dzia ł alno ś ci lub miejsce jej prowadzenia. Z powy ż szego wynika, ż e przedsi ę biorca b ę d ą cy osob ą fizyczn ą musi podawa ć swoje imi ę i nazwisko, a je ś li pos ł uguje si ę dodatkowymi oznaczeniami, tak ż e i te oznaczenia. W rozwa ż anym przypadku przedsi ę biorca ograniczy ł si ę jedynie do podawania w umowach dodatkowego oznaczenia, pod jakim prowadzi dzia ł alno ść gospodarcz ą , lecz nie wskazywa ł imienia i nazwiska. Praktyka taka mo ż e niekorzystnie wp ł ywa ć na pozycj ę konsumentów w ten sposób, ż e nie posiadaj ą oni wiedzy na temat tego, kto faktycznie jest drug ą stron ą umowy. Pe ł na identyfikacja kontrahenta jest niezb ę dna np. w sytuacji, gdy dochodzi do sporu 7 i konsument kieruje spraw ę na drog ę s ą dow ą . W przypadku, gdy nie dysponuje on niezb ę dnym zakresem informacji, nie b ę dzie on móg ł np. prawid ł owo sporz ą dzi ć pozwu. Wszystkie przekazywane konsumentom informacje powinny by ć rzetelne, prawdzie i pe ł ne. Umowa o ś wiadczenie us ł ug telekomunikacyjnych powinna zawiera ć minimalny zakres informacji okre ś lony w art. 56 Prawa telekomunikacyjnego. Ka ż dy przedsi ę biorca w zakresie prowadzonej przez niego dzia ł alno ś ci gospodarczej zgodnie z art. 355 § 2 Kodeksu cywilnego zobowi ą zany jest do nale ż ytej staranno ś ci, a przedsi ę biorca telekomunikacyjny szczególnie do dzia ł a ń zgodnych z Prawem telekomunikacyjnym, okre ś laj ą cym mi ę dzy innymi prawa i obowi ą zki przedsi ę biorców telekomunikacyjnych. Przepisy prawa telekomunikacyjnego gwarantuj ą minimum zachowa ń operatora niezb ę dnych do uznania, ż e stosowane przez niego umowy o ś wiadczenie us ł ug telekomunikacyjnych nie naruszaj ą dobrych obyczajów i nie krzywdz ą ra żą co konsumentów. O zaniechaniu stosowania praktyki naruszaj ą cej zbiorowe interesy konsumentów mo ż na mówi ć w sytuacji gdy przedsi ę biorca zmienia wzór umowy w taki sposób aby umowy zawierane z konsumentami nie zawiera ł y klauzul abuzywnych i aby zawiera ł y informacje okre ś lone w obowi ą zuj ą cych aktach prawnych, a nast ę pnie takie umowy wraz z kompletem za łą czników, tak ż e zawieraj ą cych informacje okre ś lone w obowi ą zuj ą cych aktach prawnych, rozes ł a ł konsumentom. W przedmiotowej sprawie nie zaistnia ł a taka sytuacja. W tych okoliczno ś ciach nale ż a ł o orzec, ż e przedsi ę biorca narusza art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, co stanowi praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów okre ś lon ą w punkcie I 2 sentencji niniejszej decyzji. 3. Przedsi ę biorcy postawiono zarzut naruszania obowi ą zku udzielenia konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pe ł nej informacji, do czego dosz ł o w wyniku niezawierania w umowach z konsumentami o ś wiadczenie us ł ug telekomunikacyjnych informacji o wysoko ś ci kar umownych nale ż nych konsumentom w przypadku niewykonania lub nienale ż ytego wykonania us ł ugi telekomunikacyjnej oraz nie okre ś lenia w stosowanym regulaminie zasady wyp ł aty tych kar. Obowi ą zek taki spoczywa na przedsi ę biorcach ś wiadcz ą cych us ł ugi telekomunikacyjne z mocy art. 56 ust. 3 pkt. 6 oraz art. 60 pkt 3 Prawa telekomunikacyjnego. Ponownie nale ż y podkre ś li ć , ż e umowa o ś wiadczenie us ł ug telekomunikacyjnych powinna zawiera ć minimalny zakres informacji okre ś lony w art. 56 Prawa telekomunikacyjnego. Ka ż dy przedsi ę biorca w zakresie prowadzonej przez niego dzia ł alno ś ci gospodarczej zgodnie z art. 355 § 2 Kodeksu cywilnego zobowi ą zany jest do nale ż ytej staranno ś ci, a przedsi ę biorca telekomunikacyjny szczególnie do dzia ł a ń zgodnych z Prawem telekomunikacyjnym, okre ś laj ą cym mi ę dzy innymi prawa i obowi ą zki przedsi ę biorców telekomunikacyjnych. Przedsi ę biorca uznaje, ż e wszelkie informacje na temat wysoko ś ci kar umownych w przypadku niewykonania, lub nienale ż ytego wykonania us ł ugi telekomunikacyjnej oraz okre ś lenie zasad ich wyp ł aty zawarte s ą w dziale X pkt.12-15 regulaminu stanowi ą cym o post ę powaniu reklamacyjnym. W punkcie X 12 zawar ł zapis cyt: „W przypadku uznania reklamacji przez Dostawc ę us ł ug, wysoko ść zwrotu i odszkodowania okre ś laj ą Art. 104-108 Ustawy 1”. Takie dzia ł anie przedsi ę biorcy nie mo ż e by ć uznane za wype ł nienie obowi ą zku na ł o ż onego w art. 56 ust. 1 pkt 6 Prawa telekomunikacyjnego. Nale ż y zwróci ć uwag ę , ż e przepisy art. 105 Prawa telekomunikacyjnego, okre ś laj ą ce wysoko ść odszkodowania za poszczególne przypadki niew ł a ś ciwego wykonania us ł ug przez przedsi ę biorc ę wyznaczonego, dotycz ą wy łą cznie us ł ugi powszechnej. Oceniany w niniejszej decyzji przedsi ę biorca nie jest dostawc ą us ł ugi powszechnej. Tym samym, przepis art. 105 Prawa telekomunikacyjnego nie znajduje w tym przypadku zastosowania. Powo ł ane przez przedsi ę biorc ę art. 104-108 Prawa telekomunikacyjnego stanowi ą o odpowiedzialno ś ci za niewykonanie lub nienale ż yte wykonanie us ł ug telekomunikacyjnych. 8 Natomiast art. 56 ust. 3 pkt 6 Prawa telekomunikacyjnego nak ł ada obowi ą zek na przedsi ę biorc ę telekomunikacyjnego. Stosownie do powo ł anego art. 56 ust. 3 pkt 6 Prawa telekomunikacyjnego umowa o ś wiadczenie publicznie dost ę pnych us ł ug telekomunikacyjnych, w tym o zapewnienie przy łą czenia do publicznej sieci telekomunikacyjnej, powinna okre ś la ć wysoko ść kar umownych w przypadku niewykonania lub nienale ż ytego wykonania us ł ugi telekomunikacyjnej. Natomiast zasady wyp ł aty kar umownych zgodnie z art. 60 pkt. 3 Prawa telekomunikacyjnego powinien okre ś la ć regulamin ś wiadczenia us ł ug. Powo ł ane przepisy w sposób jednoznaczny wskazuj ą na miejsce regulacji wysoko ś ci kar umownych. Bez w ą tpienia winny by ć one wskazane w tre ś ci umowy. W przedmiotowej sprawie przedsi ę biorca nie okre ś li ł w zawieranych z konsumentami umowach wysoko ś ci kar umownych nale ż nych w przypadku niewykonania lub nienale ż ytego wykonania us ł ugi telekomunikacyjnej. Skoro nie okre ś li ł wysoko ś ci tych kar ani w umowie ani w regulaminie, do czego zobowi ą zuje powo ł any przepis ustawy, nie mo ż na uzna ć , ż e okre ś li ł zasady ich wyp ł acania. Z dokumentów zgromadzonych w toku post ę powania wyja ś niaj ą cego wprost wynika, ż e przedsi ę biorca nie wykona ł tego obowi ą zku. Umowy zawarte z konsumentami nie zawieraj ą unormowania okre ś lonego w art. 56 ust. 3 pkt 6 Prawa telekomunikacyjnego, przez co dzia ł anie przedsi ę biorcy nale ż a ł o uzna ć za bezprawne. Analiza przed ł o ż onych przez przedsi ę biorc ę umów oraz stosowanego przez niego Regulaminu wykaza ł a, ż e w ż adnym z postanowie ń tych dokumentów nie unormowano ww. kwestii. Przedsi ę biorca zobowi ą zany do nale ż ytej staranno ś ci na podstawie przepisów ustawy Prawo telekomunikacyjne ma obowi ą zek informacje takie przed ł o ż y ć konsumentom. Informacje z tego zakresu s ą istotne i wa ż ne dla konsumenta. Wskazanie w umowie wysoko ś ci kar umownych przyspiesza i u ł atwia konsumentom dochodzenie ewentualnych roszcze ń , gdy ż pomaga im sformu ł owa ć stawiane przedsi ę biorcy żą dania zwi ą zane z brakiem nale ż ytej realizacji umowy. Okre ś lenie kar, do czego zobowi ą zuje przedsi ę biorc ę przepis ustawy, powoduje, ż e nie jest konieczne szczegó ł owe badanie ka ż dej z indywidualnych spraw, co tak ż e sprzyja usprawnieniu wzajemnych rozlicze ń pomi ę dzy stronami umowy. W ś wietle przedstawionych faktów stwierdzono, ż e przedsi ę biorca nie dope ł niaj ą c ci ążą cego na nim obowi ą zku informacyjnego godzi w interesy konsumentów. Bezprawne dzia ł anie przedsi ę biorcy godzi w zbiorowe interesy konsumentów, a w przedmiotowej sprawie przedsi ę biorca dopu ś ci ł si ę dzia ł a ń antykonsumenckich dotykaj ą cych sfery interesów szerokiego kr ę gu uczestników rynku. Dzia ł ania przedsi ę biorcy zmierzaj ą ce do niedoinformowania, wywo ł ania b łę dnego przekonania konsumenta, wykorzystanie jego niewiedzy potocznie okre ś la si ę jako nieuczciwe, nierzetelne, odbiegaj ą ce in minus od przyj ę tych standardów post ę powania – godz ą w interesy konsumentów. Wszystkie przekazywane konsumentom informacje powinny by ć rzetelne, prawdzie i pe ł ne. Przedsi ę biorca nie wykona ł okre ś lonego w ustawie obowi ą zku, przesz co realizuje zawarte z konsumentami umowy w sposób zakazany, naruszaj ą c Prawo telekomunikacyjne i ustaw ę o ochronie konkurencji i konsumentów. Bezprawne dzia ł anie przedsi ę biorcy godzi w zbiorowe interesy konsumentów. Prawo telekomunikacyjne okre ś la minimum informacji jakie powinien otrzyma ć konsument, a wszystkie przekazane abonentom informacje powinny by ć rzetelne, prawdziwe i pe ł ne. W zwi ą zku z powy ż szym uzna ć nale ż a ł o, ż e w rozwa ż anej sprawie dosz ł o do naruszenia art. 24 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zakresie opisanym z tym punkcie decyzji. Skutkami dzia ł a ń przedsi ę biorcy dotkni ę ci s ą wszyscy konsumenci, którzy zawarli z nim umowy, a tak ż e potencjalni konsumenci. W opinii Prezesa Urz ę du jednym z podstawowych praw konsumentów jest bezpiecze ń stwo ekonomiczne i konsumenci powinni mie ć zapewnion ą mo ż liwo ść ś wiadomego podejmowania decyzji oraz dokonywania wyboru dóbr i 9 us ł ug, dlatego te ż w trybie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów podj ę to dzia ł ania w celu zapobie ż enia sprzecznym z prawem dzia ł aniom przedsi ę biorcy, godz ą cym w prawa nieograniczonej liczby konsumentów. Maj ą c na wzgl ę dzie przytoczone przepisy prawa, jak i wy ż ej opisany stan faktyczny przedmiotowej sprawy nale ż a ł o podj ąć rozstrzygni ę cie takie, jak opisane w punkcie I 3 sentencji niniejszej decyzji. II. Zgodnie z art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Prezes Urz ę du mo ż e skorzysta ć z uprawnienia do na ł o ż enia na przedsi ę biorc ę stosuj ą cego praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów kary pieni ęż nej w wysoko ś ci nie wi ę kszej ni ż 10% przychodu osi ą gni ę tego w roku rozliczeniowym poprzedzaj ą cym rok na ł o ż enia kary. Kara taka mo ż e by ć na ł o ż ona bez wzgl ę du na to, czy przedsi ę biorca dopu ś ci ł si ę naruszenia celowo, czy te ż nieumy ś lnie. Stosownie do art. 111 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów przy ustalaniu wysoko ś ci kar pieni ęż nych, w tym kar okre ś lonych w art. 106 tej ustawy, nale ż y uwzgl ę dni ć w szczególno ś ci okres, stopie ń oraz okoliczno ś ci naruszenia przepisów ustawy, a tak ż e uprzednie naruszenie przepisów ustawy. W tym miejscu nale ż y przypomnie ć , ż e Prezes Urz ę du uprzednio stwierdzi ł naruszenia przepisów ustawy w decyzji RKT 24/2003. W pkt. I niniejszej decyzji stwierdzono stosowanie przez przedsi ę biorc ę praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów opisanych szczegó ł owo powy ż ej. Praktyki te okre ś lone w 3 punktach polegaj ą na stosowaniu klauzuli abuzywnej oraz na naruszaniu obowi ą zku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pe ł nej informacji, poprzez niezawieranie w umowach o ś wiadczenie us ł ug telekomunikacyjnych z konsumentami informacji, wbrew obowi ą zkowi wynikaj ą cemu z art. 56 ust. 3 pkt 1 i pkt 6 i art. 60 pkt 3 Prawa telekomunikacyjnego. Powy ż sze okoliczno ś ci uzasadniaj ą na ł o ż enie w niniejszym przypadku kary, o jakiej mowa w art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Konsekwencj ą stosowania powy ż szych praktyk jest pogorszenie sytuacji konsumentów. Okoliczno ść , ż e sporne zapisy zamieszczono we wzorcach umownych powoduje, ż e zostaj ą one konsumentom narzucone. Fakt, ż e kwestionowane regulacje wynikaj ą z wzorców umownych stosowanych od 2004 r. (karta nr 8) ś wiadczy o ustalonym charakterze podejmowanych praktyk. Przychód osi ą gni ę ty przez przedsi ę biorc ę w 2007r. ustalono na podstawie z ł o ż onych dokumentów [ tajemnica przedsi ę biorstwa ] (pkt 1. a Za łą cznika Nr 1). Przy ustalaniu wysoko ś ci kary Prezes Urz ę du przyj ął za podstaw ę oblicze ń kwot ę odpowiadaj ą c ą wysoko ś ci ą wysoko ś ci przychodów osi ą gni ę tych przez przedsi ę biorc ę z tytu ł u prowadzonej dzia ł alno ś ci gospodarczej w 2007r. [ tajemnica przedsi ę biorstwa ] (pkt 1. b Za łą cznika Nr 1). Kara nak ł adana przez Prezesa Urz ę du na podmioty, które dopu ś ci ł y si ę stosowania praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów s ł u ż y podkre ś leniu naganno ś ci ocenianych zachowa ń . Decyduj ą c o na ł o ż eniu kary i jej wysoko ś ci wzi ę to pod uwag ę wszystkie ww. okoliczno ś ci, jak i mo ż liwo ś ci finansowe przedsi ę biorcy. Orzeczona kara powinna stanowi ć dolegliwo ść dla uczestnika niniejszego post ę powania, tak aby jej na ł o ż enie skutkowa ł o w przysz ł o ś ci zapobie ż eniem zaistnienia podobnych sytuacji. Z drugiej strony nale ż y te ż podkre ś li ć wymiar edukacyjny i wychowawczy zastosowanego ś rodka oraz wyrazi ć nadziej ę , ż e odniesie on spodziewany skutek na przysz ł o ść . Niniejsza kara powinna stanowi ć przestrog ę dla przedsi ę biorcy na przysz ł o ść . Poza wymiarem indywidualnym kary, nale ż y zwróci ć uwag ę na jej wymiar ogólny, funkcj ę odstraszaj ą c ą i wychowawcz ą w stosunku do innych uczestników rynku. W ś wietle powy ż szych okoliczno ś ci wysoko ść kary ustalono na poziomie 5.000,- z ł (s ł ownie: pi ę ciu tysi ę cy z ł otych), co stanowi [ tajemnica przedsi ę biorstwa ] (pkt 2. a Za łą cznika Nr 1) 10 osi ą gni ę tego przez przedsi ę biorc ę w 2007r. przychodu, oraz [ tajemnica przedsi ę biorstwa ] (pkt 2. b Za łą cznika Nr 1) maksymalnego wymiaru kary. W ocenie Prezesa Urz ę du kara wymierzona w tej wysoko ś ci jest adekwatna do stopnia naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Prezes Urz ę du, kieruj ą c si ę potrzeb ą zdecydowanego przeciwdzia ł ania stosowaniu praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów uzna ł , ż e orzeczona kara powinna stanowi ć dolegliwo ść dla uczestnika niniejszego post ę powania. W tym przypadku kara powinna spe ł ni ć jednak przede wszystkim funkcj ę prewencyjn ą i wychowawcz ą , tak aby zapobiec w przysz ł o ś ci naruszeniom przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Wobec powy ż szego orzeczono jak w punkcie II sentencji tej decyzji. III. Zgodnie z art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Prezes Urz ę du rozstrzyga o kosztach w drodze postanowienia, które mo ż e by ć zamieszczone w decyzji ko ń cz ą cej post ę powanie. W my ś l art. 77 ust. 1 tej ustawy, je ż eli w wyniku post ę powania Prezes Urz ę du stwierdzi ł naruszenie przepisów ustawy, przedsi ę biorca, który dopu ś ci ł si ę tego naruszenia, jest obowi ą zany ponie ść koszty post ę powania. Niniejsze post ę powanie w sprawie stosowania przez przedsi ę biorc ę praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów zosta ł o wszcz ę te z urz ę du, a w jego wyniku Prezes Urz ę du w punkcie I sentencji decyzji stwierdzi ł naruszenie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Kosztami niniejszego post ę powania s ą wydatki zwi ą zane z korespondencj ą prowadzon ą przez Prezesa Urz ę du ze stron ą . W zwi ą zku z powy ż szym postanowiono przedsi ę biorc ę obci ąż y ć kosztami post ę powania w wysoko ś ci 62 z ł (s ł ownie: sze ść dziesi ę ciu dwóch z ł otych). Zgodnie z art. 112 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów kar ę pieni ęż n ą nale ż y ui ś ci ć w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia si ę niniejszej decyzji na konto Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP o/o Warszawa Nr 51101010100078782231000000. Koszty niniejszego post ę powania przedsi ę biorca obowi ą zany jest wp ł aci ć na konto Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie w NBP o/o Warszawa Nr 51101010100078782231000000. Stosownie do tre ś ci art. 81 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zwi ą zku z art. 479 28 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks post ę powania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 z pó ź n. zm.) – od niniejszej decyzji przys ł uguje odwo ł anie do S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od daty jej dor ę czenia, za po ś rednictwem Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Katowicach. W przypadku jednak kwestionowania wy łą cznie postanowienia o kosztach zawartego w pkt III niniejszej decyzji, stosownie do tre ś ci art. 81 ust. 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zwi ą zku z art. 479 28 § 1 pkt 2 Kodeksu post ę powania cywilnego, nale ż y wnie ść za ż alenie do S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, za po ś rednictwem Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Katowicach w terminie tygodnia od dnia dor ę czenia niniejszej decyzji. Dyrektor Delegatury Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Katowicach Maciej Fragsztajn 11