RKT-65/2007

DELEGATURA UOKIK W KATOWICACH Katowice, dn. 17.12.2007 r. RKT-61-34/07/SB DECYZJA Nr RKT-65/2007 Stosownie do art. 33 ust. 6 ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.) i § 7 rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2007 r. w sprawie w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej delegatur Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 134, poz. 939), po przeprowadzeniu post ę powania w sprawie praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów, wszcz ę tego z urz ę du przeciwko „Kolumb” sp. z o.o. z siedzib ą w Tychach - dzia ł aj ą c w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów: I. Na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zwi ą zku z art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 tej ustawy uznaje si ę za praktyki naruszaj ą ce zbiorowe interesy konsumentów bezprawne dzia ł anie „Kolumb” sp. z o.o. z siedzib ą w Tychach, polegaj ą ce na stosowaniu postanowie ń wzorców umów, które zosta ł y wpisane do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks post ę powania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 z zm.): 1. „ W przypadku rezygnacji przez zleceniodawc ę zaliczka przepada na rzecz zleceniobiorcy ”, 2. „ Wszelkie sprawy mog ą ce wynikn ąć w zwi ą zku z realizacj ą umowy podlegaj ą rozstrzygni ę ciu przez S ą d Rejonowy w Tychach zgodnie z przepisami Kodeksu Cywilnego i Prawa Przewozowego. Nie mniej jednak w takim przypadku strony do ł o żą wszelkich stara ń aby spraw ę za ł atwi ć polubownie ” i stwierdza si ę zaniechanie ich stosowania od 10.08.2007r. II. Na podstawie art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nak ł ada si ę na „Kolumb” sp. z o.o. z siedzib ą w Tychach, kar ę pieni ęż n ą w wysoko ś ci 1 000 z ł (s ł ownie z ł otych: tysi ą c), p ł atn ą do bud ż etu pa ń stwa, z tytu ł u naruszenia zakazu, o jakim mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w zakresie opisanym w punkcie I sentencji niniejszej decyzji. III. Na podstawie art. 77 ust. 1 w zwi ą zku z art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, postanawia si ę obci ąż y ć „Kolumb” sp. z o.o. z siedzib ą w Tychach kosztami przeprowadzonego post ę powania i zobowi ą za ć do zwrotu na rzecz Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwoty 43 PLN (s ł ownie z ł otych: czterdzie ś ci trzy). Uzasadnienie W imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwanego dalej organem antymonopolowym) z urz ę du przeprowadzone zosta ł o post ę powanie wyja ś niaj ą ce w sprawie wst ę pnego ustalenia, czy w zwi ą zku z dzia ł alno ś ci ą „Kolumb” sp. z o.o. z siedzib ą w Tychach 1 (zwanego dalej Kolumb, Spó ł k ą lub przedsi ę biorc ą ) wyst ę puje naruszenie uzasadniaj ą ce wszcz ę cie post ę powania w sprawie zakazu stosowania praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów, o których mowa w art. 23a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jedn. Dz.U. z 2005r. Nr 244, poz. 2080 z zm.). W dniu 1.08.2007r. postanowieniem nr 1 (Karta nr 1) wszcz ę te zosta ł o z urz ę du post ę powanie w zwi ą zku z podejrzeniem stosowania przez Kolumb bezprawnych dzia ł a ń nosz ą cych znamiona praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów, co mog ł o stanowi ć naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.), zwanej dalej ustaw ą antymonopolow ą , polegaj ą cych na stosowaniu w umowach przewozu osób postanowie ń wzorców umów, które zosta ł y wpisane do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964 Kodeks post ę powania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 z zm.): 1. „ W przypadku rezygnacji przez zleceniodawc ę zaliczka przepada na rzecz zleceniobiorcy ”, 2. „ Wszelkie sprawy mog ą ce wynikn ąć w zwi ą zku z realizacj ą umowy podlegaj ą rozstrzygni ę ciu przez S ą d Rejonowy w Tychach zgodnie z przepisami Kodeksu Cywilnego i Prawa Przewozowego. Nie mniej jednak w takim przypadku strony do ł o żą wszelkich stara ń aby spraw ę za ł atwi ć polubownie ”. W odpowiedzi na zawiadomienie o wszcz ę ciu post ę powania w sprawie powy ż szej praktyki przedsi ę biorca pismem z dnia 8.08.2007r. wyja ś ni ł co nast ę puje. Umowa przewozu osób, której wzór zosta ł zakwestionowany zosta ł a wykorzystana po raz pierwszy w dniu 17.01.2007r. i jest to jedyna umowa jak ą firma podpisa ł a. Umowa ta zosta ł a zrealizowana przez przedsi ę biorc ę . Ś wiadczenie us ł ug przewozu osób odbywa si ę na podstawie telefonicznych zamówie ń b ą d ź zlecenia otrzymanego faksem. Odnosz ą c si ę do tego, Spó ł ka zwróci ł a uwag ę , ż e na takiej formie przyjmowania zamówie ń ponosi ona straty. Przytoczone zosta ł y dwa przyk ł ady, gdy umowy nie zosta ł y zrealizowane. W jednym z przypadków nikt nie zg ł osi ł si ę na miejsce zbiórki o umówionej godzinie. W innej sytuacji pomimo potwierdzenia zlecenia faksem, zosta ł o ono odmówione telefonicznie. Spó ł ka poinformowa ł a, i ż 10.08.2007r. wprowadzony zosta ł nowy wzór umowy przewozu, który mo ż e by ć sporadycznie wykorzystywany lub mo ż e w ogóle nie by ć wykorzystywany. W kolejnym pi ś mie z dnia 31.10.2007r. Spó ł ka wyja ś ni ł a co nast ę puje. Wzór umowy jest wykorzystywany sporadycznie. Przedsi ę biorca ś wiadczy us ł ugi na podstawie zlece ń przes ł anych faksem lub te ż zamówie ń telefonicznych. Na podstawie zamówienia telefonicznego obs ł ugiwane s ą te podmioty, które przedsi ę biorca zna i które wcze ś niej korzysta ł y z jego us ł ug. Do zawarcia umowy Spó ł ka d ąż y tylko wtedy, gdy zachodzi podejrzenie, i ż w cenie umowy zrycza ł towanej zostanie przekroczony limit ustalonych kilometrów oraz wtedy, gdy mo ż e wyst ą pi ć brak mo ż liwo ś ci wjazdu przed hotel czy pensjonat. Przedstawiona zosta ł a umowa zawarta z konsumentem w dniu 2.10.2007r. w oparciu o nowy wzór umowy (Karta nr 28). 2 Organ antymonopolowy ustali ł , co nast ę puje: W trakcie post ę powania, organ antymonopolowy ustali ł , ż e przedsi ę biorca dzia ł alno ść prowadzi na podstawie wpisu do Krajowego Rejestru S ą dowego (Karty nr 39-41). Polega ona mi ę dzy innymi na organizowaniu przewozu osób. Spó ł ka zawiera z konsumentami umowy dotycz ą ce przewozu osób w oparciu o wzór umowy (Karty nr 37, 42). Zawierane przez przedsi ę biorc ę umowy przewozu osób w oparciu o ww. wzorzec umowy zawiera ł y postanowienia: 1. „ W przypadku rezygnacji przez zleceniodawc ę zaliczka przepada na rzecz zleceniobiorcy ”, 2. „ Wszelkie sprawy mog ą ce wynikn ąć w zwi ą zku z realizacj ą umowy podlegaj ą rozstrzygni ę ciu przez S ą d Rejonowy w Tychach zgodnie z przepisami Kodeksu Cywilnego i Prawa Przewozowego. Nie mniej jednak w takim przypadku strony do ł o żą wszelkich stara ń aby spraw ę za ł atwi ć polubownie ”. (Karta nr 39) W trakcie post ę powania przedsi ę biorca poinformowa ł , i ż dokona ł zmiany tre ś ci wzorca umowy, w oparciu, o który zawiera umowy z konsumentami. Nowy wzór umowy obowi ą zuje od dnia 10.08.2007r. (Karta nr 3). Nowe umowy przewozu osób zawieraj ą postanowienia: „W przypadku rezygnacji przez Zleceniodawc ę Zleceniobiorca zastrzega sobie prawo do roszcze ń finansowych z powodu utraconych korzy ś ci np. w tym terminie móg ł wykona ć inn ą us ł ug ę na rzecz innego klienta wówczas zleceniodawca b ę dzie obci ąż ony stratami, jakie poniós ł Zleceniobiorca.”, „Wszelkie sprawy mog ą ce wynika ć w zwi ą zku z realizacj ą umowy podlegaj ą rozstrzygni ę ciu przez S ą d zgodnie z przepisami Kodeksu Cywilnego i Prawa Przewozowego.” (Karta nr 5). W oparciu o zmieniony wzór umowy zosta ł a zawarta umowa z konsumentem. Us ł uga dotyczy ł a obs ł ugi imprezy ś lubnej (Karty nr 21, 28). W toku niniejszego post ę powania organ antymonopolowy zwa ż y ł , co nast ę puje: Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy antymonopolowej zakazane jest stosowanie praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów. Ustawa antymonopolowa w art. 24 ust. 2 i 3 stanowi, ż e przez praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów rozumie si ę godz ą ce w nie bezprawne dzia ł anie przedsi ę biorcy, w szczególno ś ci stosowanie postanowie ń wzorców umów, które zosta ł y wpisane do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 Kodeksu post ę powania cywilnego, naruszanie obowi ą zku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pe ł nej informacji, nieuczciw ą lub wprowadzaj ą c ą w b łą d reklam ę i inne czyny nieuczciwej konkurencji godz ą ce w zbiorowe interesy konsumentów. Nie jest zbiorowym interesem konsumentów suma indywidualnych interesów konsumentów. W przypadku, gdy dosz ł o do naruszenia art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, organ antymonopolowy na mocy art. 26 ust. 1 tej ustawy uznaje okre ś lon ą praktyk ę za naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów i nakazuje zaniechanie jej stosowania. Zgodnie z art. 27 ust. 1 i 2 ustawy antymonopolowej, nie wydaje si ę decyzji, o której mowa w art. 26, je ż eli przedsi ę biorca zaprzesta ł stosowania praktyki, o której mowa w art. 24. W przypadku okre ś lonym w ust. 1 Prezes Urz ę du wydaje decyzj ę o uznaniu praktyki za naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów i stwierdzaj ą c ą zaniechanie jej stosowania. Jako „sprzeczne z prawem” nale ż y kwalifikowa ć zachowania sprzeczne z nakazem zawartym w ustawie, rozporz ą dzeniu wydanym na podstawie i dla wykonania ustawy, umow ą mi ę dzynarodow ą maj ą c ą bezpo ś rednie zastosowanie w stosunkach wewn ę trznych. Sprzeczne z prawem s ą czyny: zabronione i zagro ż one sankcj ą karn ą , czyny zabronione pod sankcjami dyscyplinarnymi, czyny zakazane przepisami administracyjnymi lub przepisami prawa gospodarczego publicznego, czyny zabronione przepisami o charakterze cywilnym, sprzeczne 3 z nakazami zawartymi w prawie cywilnym lub prawie administracyjnym. Bezprawno ść jest tak ą cech ą dzia ł ania, która polega na jego sprzeczno ś ci z normami prawa lub zasadami wspó łż ycia spo ł ecznego, bez wzgl ę du na win ę , a nawet ś wiadomo ść sprawcy. Dla ustalenia bezprawno ś ci dzia ł ania wystarczy, ż e okre ś lone zachowanie koliduje z przepisami prawa. /Por. Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji Komentarz, pod redakcj ą prof. dr hab. Janusza Szwaji, Wydawnictwo CH BECK, Warszawa 2000, s.117 - 118/ Wobec powy ż szego, aby okre ś lone zachowanie mog ł o zosta ć uznane za praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów konieczne jest łą czne spe ł nienie dwóch przes ł anek: - bezprawne dzia ł anie przedsi ę biorcy, - dzia ł anie narusza zbiorowe interesy konsumentów. Przedsi ę biorcy zosta ł postawiony zarzut stosowania postanowie ń wzorców umownych, które zosta ł y wpisane do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 § 2 Kodeksu post ę powania cywilnego. Wzorce umowne wykorzystywane przy zawieraniu umów z konsumentami mog ą by ć poddane kontroli abstrakcyjnej. Kontroli abstrakcyjnej wzorca jako takiego (art. 479 36 – 479 45 K.p.c.) dokonuje si ę niezale ż nie od tego, czy wzorzec by ł , czy te ż nie by ł zastosowany w konkretnej umowie. Kontrola taka obejmuje klauzule pojedyncze lub zbiorowe (ca ł y wzorzec lub jego fragment). Oceny postanowie ń w wypadku kontroli abstrakcyjnej dokonuje S ą d Okr ę gowy w Warszawie – S ą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów i wy łą cznie do kompetencji tego S ą du nale ż y uznanie postanowie ń wzorców umownych za niedozwolone. Art. 479 43 K.p.c rozszerza prawomocno ść wyroku wydanego w sprawie o uznanie postanowie ń wzorca umowy za niedozwolone na osoby trzecie. Skutek tzw. prawomocno ś ci rozszerzonej nast ę puje od chwili wpisania wzorca umowy do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone, prowadzonego przez Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, o którym mowa w art. 479 45 § 2 k.p.c. Konsekwencj ą umieszczenia postanowienia umownego w w/w rejestrze, jest to, ż e pos ł u ż enie si ę nim b ę dzie mia ł o skutek wprowadzenia do umowy elementu bezwzgl ę dnie przez prawo zakazanego. Wpis do rejestru niedozwolonych postanowie ń umownych oznacza, ż e od tego momentu stosowanie takiej klauzuli jest zakazane we wszystkich wzorcach umownych. S ą d Okr ę gowy w Warszawie – S ą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów dokonuj ą c oceny postanowienia umownego ocenia okre ś lony zapis, i w momencie jego wpisania do rejestru klauzula przestaje by ć postanowieniem konkretnego wzorca umownego, a staje si ę samodzielnie funkcjonuj ą c ą zasad ą , która zosta ł a zakwestionowana. Ze wzgl ę du na rozszerzon ą skuteczno ść klauzul (art. 479 43 K.p.c.), spe ł nia ona funkcj ę podobn ą do przepisów prawa. Tak wi ę c, dokonuj ą c oceny tre ś ci postanowie ń umownych wykorzystywanych przez przedsi ę biorców we wzorcach umownych nale ż y wykorzystywa ć regu ł y interpretacji wykszta ł cone w nauce prawa i praktyce orzeczniczej (wyk ł adnia j ę zykowa, systemowa, funkcjonalna i inna). St ą d te ż , niedozwolone b ę d ą takie postanowienia umów, które mieszcz ą si ę w „hipotezie” klauzuli wpisanej do rejestru, której tre ść zostanie ustalona w oparciu o dokonan ą jej wyk ł adni ę . Nie jest zatem konieczna dok ł adna, literalna identyczno ść klauzuli wpisanej do rejestru i klauzuli z ni ą porównywanej. Czynnikiem przes ą dzaj ą cym o podobie ń stwie dwóch klauzul powinien by ć zatem zamiar, cel, jakiemu ma s ł u ż y ć kwestionowane postanowienie. Je ś li cel utworzenia spornej klauzuli odpowiada celowi sformu ł owania klauzuli uznanej za niedozwolon ą , oba zapisy mo ż na uzna ć za to ż same. Zgodnie z art. 365 § 1 k.p.c. orzeczenie prawomocne wi ąż e nie tyko strony i s ą d, który je wyda ł , lecz równie ż inne s ą dy i organy pa ń stwowe, a w wypadkach w ustawie przewidzianych tak ż e inne osoby. S ą d orzekaj ą c co do postanowienia, i ż jest to niedozwolone postanowienie umowne stwierdza, i ż kszta ł tuje ono prawa i obowi ą zki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, równocze ś nie ra żą co naruszaj ą c jego interesy. Zgodnie z art. 385 1 § 1 k.c. przez niedozwolone postanowienie umowne uwa ż a si ę , postanowienie umowy zawieranej z konsumentem nie uzgodnione indywidualnie, które kszta ł tuje jego prawa i obowi ą zki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, ra żą co naruszaj ą c jego interesy. Bior ą c pod uwag ę powy ż sz ą 4 wyk ł adni ę , mo ż na stwierdzi ć , i ż praktyki polegaj ą ce na zamieszczaniu w zawieranych umowach, postanowie ń , które zosta ł y wpisane do rejestru niedozwolonych postanowie ń umownych jest bezprawne i narusza zbiorowe interesy konsumentów. Powy ż sze zosta ł o potwierdzone w uchwale S ą du Najwy ż szego z dnia 13 lipca 2006r. sygn. akt III SZP 3/06. oraz wyroku SOKiK z dnia 25. 05. 2005r. (sygn. akt XVII Ama 46/04). Pos ł ugiwanie si ę w obrocie konsumenckim klauzulami uznanymi przez S ą d Okr ę gowy w Warszawie – S ą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów za abuzywne jest bowiem zakazane prawem. Prezes Urz ę du mo ż e stwierdzi ć stosowanie przez przedsi ę biorc ę praktyki o której mowa w art. 23 a ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o ochronie konkurencji i konsumentów naruszaj ą cej zbiorowe interesy konsumentów polegaj ą cej na pos ł ugiwaniu si ę postanowieniem wzorca umownego, które zosta ł o wpisane do rejestru, bez wzgl ę du na to, czy wpis dotyczy tego przedsi ę biorcy, przeciwko któremu jest prowadzone post ę powanie, czy te ż zwi ą zany jest z dzia ł aniami innych kontrahentów konsumentów. (S ą d Apelacyjny w wyroku z dnia 02.12.2005r. (sygn. akt VI ACa 760/05). Podobne twierdzenie S ą d Apelacyjny zawar ł we wcze ś niejszym wyroku, tj. w orzeczeniu z dnia 29.09.2005r. (sygn. akt VI ACa 381/05), gdzie przywo ł uj ą c stanowisko S ą du Najwy ż szego wyra ż one w uchwale z dnia 19. 12. 2003r. III CZP 95/03 (OSNC 2005/2/25), wskaza ł , ż e wyrok uwzgl ę dniaj ą cy powództwo przez uznanie postanowie ń wzorca umowy za niedozwolone i zakazanie ich stosowania ma, zgodnie z art. 479 43 k.p.c., od chwili wpisania do odpowiedniego rejestru, skutek tak ż e wobec osób trzecich. Pomimo, i ż powy ż ej przywo ł ane wyroki zapad ł y pod rz ą dami ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów z 2000r., to orzecznictwo to nale ż y uzna ć za aktualne tak ż e w aktualnym stanie prawnym. Na gruncie obecnie obowi ą zuj ą cej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów z 2007r. rozwa ż na kwestia zosta ł a uregulowania w analogiczny sposób, a zatem nie wyst ę puj ą ró ż nice, które nakazywa ł yby odej ś cie od ustalonej linii orzecznictwa i w konsekwencji tego odmienn ą ocen ę prawn ą badanego zagadnienia. W zakresie punktu I.1 sentencji decyzji oceniana praktyka dotyczy stosowania postanowienia wzorca umowy, które zosta ł o wpisane do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 K.p.c.: „ W przypadku rezygnacji przez zleceniodawc ę zaliczka przepada na rzecz zleceniobiorcy ” Kwestionowane postanowienie oraz postanowienie poni ż ej przytoczone wpisane do rejestru, pomimo ró ż nic w sformu ł owaniu tre ś ci, maj ą to ż samy charakter, a skutek ich stosowania jest identyczny. Postanowienie przytoczone poni ż ej zosta ł o uznane za niedozwolone wyrokiem S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 17 listopada 2005r. sygn. akt XVII Amc 56/05, a do rejestru niedozwolonych postanowie ń umownych wpisane w dniu 3 kwietnia 2006r. pod numerem 630, w sprawie z powództwa Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeciwko Przedsi ę biorstwu Produkcyjno – Us ł ugowo – Handlowemu „Esbud” Budzi ń ska, Dutka, Jaglic, Raducki Spó ł ka Jawna w Wieluniu: „W przypadku odst ą pienia od umowy przez Zamawiaj ą cego, zaliczka przepada na rzecz Przyjmuj ą cego zamówienie w ca ł o ś ci.” Powy ż sze postanowienie zosta ł o uznane przez S ą d jako wype ł niaj ą ce dyspozycj ę art. 385 1 § 1 k.c. i art. 385 3 pkt 16 k.c. Zgodnie z art. 385 1 § 1 k.c., postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nie uzgodnione indywidualnie nie wi ążą go, je ż eli kszta ł tuj ą jego prawa i obowi ą zki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, ra żą co naruszaj ą c jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Art. 385 3 pkt 16 K.c. stanowi, i ż za niedozwolone postanowienia umowne uwa ż a si ę w szczególno ś ci te, które nak ł adaj ą wy łą cznie na konsumenta obowi ą zek zap ł aty ustalonej sumy na wypadek rezygnacji z zawarcia lub wykonania umowy. Analiza tre ś ci umowy wykorzystywanej przy zawieraniu umów z konsumentami wykaza ł a, i ż umowa przewiduje tylko kar ę dla konsumenta z tytu ł u niewywi ą zania si ę z tre ś ci umowy. 5 Umowa nie przewiduje takich kar dla przedsi ę biorcy. Bior ą c pod uwag ę powy ż sze zarówno zakwestionowane postanowienie, jak i wpisane do rejestru w taki sam sposób naruszaj ą interesy konsumentów oraz dobre obyczaje. Porównuj ą c tre ś ci powy ż szych postanowie ń s ą one identyczne oraz w identyczny sposób okre ś laj ą konsekwencje odst ą pienia od umowy. W obu przypadkach konsument zamawia wykonanie us ł ugi i wp ł aca zaliczk ę . Bior ą c pod uwag ę powy ż szy zapis umowy, konsumenci s ą nara ż eni na straty ekonomiczne polegaj ą ce na utracie ca ł ej warto ś ci zaliczki w sytuacji rezygnacji z us ł ugi przewozu osób. Zapis jednoznacznie okre ś la, i ż bez wzgl ę du na czas i powód rezygnacji z us ł ugi, ca ł a warto ść zaliczki przepada. Narusza to interesy konsumentów, gdy ż nie w ka ż dym przypadku starta, jak ą ponosi przedsi ę biorca wynosi równowarto ść zaliczki, tym bardziej, i ż oprócz tej kwoty przedsi ę biorca zawsze mo ż e dochodzi ć roszcze ń na zasadach ogólnych, ponad t ą kwot ę . Przedmiotowa praktyka dotyczy mo ż liwo ś ci przepadku ca ł ej zap ł aconej zaliczki na rzecz przedsi ę biorcy w przypadku rezygnacji z us ł ugi. Tak wi ę c, dotyczy ona postanowienia umowy wa ż nego dla wszystkich konsumentów, którzy chc ą zawrze ć umowy. Dlatego te ż zakwestionowana praktyka narusza interesy potencjalnych klientów. Umowy mog ą zawrze ć wszystkie osoby ni ą zainteresowane. Z tre ś ci przekazywanych przez Spó ł k ę informacji wynika, i ż pomimo, ż e umowy w oparciu o badany wzorzec zawiera incydentalnie, to jednak dysponuje wzorcem, który mo ż e by ć wykorzystany. Fakt zawierania umów z konsumentów potwierdzaj ą umowa zawarta w oparciu o poprzedni wzór umowy oraz w oparciu o nowy dokument. Z wyja ś nie ń wynika, i ż w oparciu o wzorce umów mog ą by ć zawierane umowy przewozu osób (Karta nr 3). Tym samym oferta korzystania z us ł ugi przewozu osób skierowana jest do nieograniczonej grupy konsumentów. Zgodnie z art. 24 ust. 3 ustawy antymonopolowej, nie jest zbiorowym interesem konsumentów suma indywidualnych interesów konsumentów. Bior ą c pod uwag ę powy ż szy zapis niema znaczenia ilo ść zawartych z konsumentami umów, ale fakt gotowo ś ci zawarcia takich umów. Z uwagi na fakt, i ż S ą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów uzna ł stosowanie we wzorcach umownych to ż samej klauzuli jak zakwestionowana za bezprawne, uzasadnionym jest przeprowadzenie niniejszej oceny stosowanych przez Spó ł k ę praktyk w ramach przeprowadzonego post ę powania w sprawie naruszenia zbiorowego interesu konsumentów. Bior ą c pod uwag ę przes ł anki podane w powy ż szym uzasadnieniu stosowania praktyki, organ antymonopolowy stwierdzi ł , ż e jest ona bezprawna, oraz narusza interesy konsumentów. W zwi ą zku z faktem, ż e zaistnia ł y łą cznie obie przes ł anki, tj. bezprawno ść dzia ł a ń oraz naruszenie interesów nieograniczonej grupy konsumentów, organ antymonopolowy uzna ł ocenian ą praktyk ę za naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów. W trakcie post ę powania przedsi ę biorca poinformowa ł o zmianie tre ś ci umów przewozu osób z dniem 10.08.2007r. Zmiana umowy polega ł a na usuni ę ciu z jej tre ś ci ww. zakwestionowanego postanowienia. Równocze ś nie do tre ś ci umów zosta ł wprowadzony nowy zapis dotycz ą cy odpowiedzialno ś ci konsumenta w przypadku rezygnacji zleceniobiorcy z us ł ugi: „W przypadku rezygnacji przez Zleceniodawc ę Zleceniobiorca zastrzega sobie prawo do roszcze ń finansowych z powodu utraconych korzy ś ci np. w tym terminie móg ł wykona ć inn ą us ł ug ę na rzecz innego klienta wówczas zleceniodawca b ę dzie obci ąż ony stratami, jakie poniós ł Zleceniobiorca. (Karta nr 5)”. Faktyczne wykorzystywanie ww. wzorca umowy przy zawieraniu umów z konsumentami zosta ł o potwierdzone przez umow ę zawart ą w dniu 8.10.2007r. (Kart nr 28). Zgodnie z art. 361 § 1 i 2 k.c. zobowi ą zany do odszkodowania ponosi odpowiedzialno ść tylko za normalne nast ę pstwa dzia ł ania lub zaniechania, z którego szkoda wynik ł a. W powy ż szych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody 6 obejmuje straty, które poszkodowany poniós ł , oraz korzy ś ci, które móg ł osi ą gn ąć , gdyby mu szkody nie wyrz ą dzono. „Podstaw ą skutecznego domagania si ę odszkodowania z tytu ł u utraconych korzy ś ci jest wykazanie przez wierzyciela istnienia pomi ę dzy niewykonaniem lub nienale ż ytym wykonaniem przez d ł u ż nika umowy a szkod ą normalnego zwi ą zku przyczynowego, okre ś lonego w art. 361 § 1 kc. Tak rozumiany zwi ą zek przyczynowy zachodzi wówczas, gdy w danym uk ł adzie stosunków i warunków oraz w zwyczajnym biegu rzeczy, bez szczególnego zbiegu okoliczno ś ci, szkoda jest typowym nast ę pstwem okre ś lonego rodzaju zdarze ń . Ustawodawca, statuuj ą c w art. 361 § 2 kc obowi ą zek naprawienia szkody w postaci utraconych korzy ś ci (lucrum cessans), nie sprecyzowa ł kryteriów w ł a ś ciwych dla ustalenia wyst ą pienia tego rodzaju uszczerbku. W judykaturze podkre ś la si ę , ż e ustalenie szkody w postaci utraconych korzy ś ci ma ze swej natury charakter hipotetyczny. Dlatego te ż akcentuje si ę konieczno ść wykazania realno ś ci tej postaci szkody z takim prawdopodobie ń stwem, które uzasadnia przyj ę cie wniosku, ż e utrata korzy ś ci rzeczywi ś cie nast ą pi ł a (por. wyroki SN: z dnia 3 pa ź dziernika 1979 r. II CR 304/79 OSNCP 1980/9 poz. 164; z dnia 28 stycznia 1999 r. III CKN 133/98 niepubl.; z dnia 21 czerwca 2001 r. IV CKN 382/2000 Monitor Prawniczy 2003/1 str. 33; z dnia 28 kwietnia 2004 r. III CK 495/2002 niepubl.; z dnia 26 stycznia 2005 r. V CK 426/2004 LexPolonica nr 390174). Nie ulega przy tym w ą tpliwo ś ci, ż e podstaw ą skutecznego domagania si ę odszkodowania z tytu ł u utraconych korzy ś ci, podobnie jak w przypadku szkody w postaci damnum emergens, jest wykazanie przez wierzyciela istnienia pomi ę dzy niewykonaniem lub nienale ż ytym wykonaniem przez d ł u ż nika umowy a szkod ą normalnego zwi ą zku przyczynowego, okre ś lonego w art. 361 § 1 kc. Tak rozumiany zwi ą zek przyczynowy zachodzi wówczas, gdy w danym uk ł adzie stosunków i warunków oraz w zwyczajnym biegu rzeczy, bez szczególnego zbiegu okoliczno ś ci, szkoda jest typowym nast ę pstwem okre ś lonego rodzaju zdarze ń . Ci ęż ar wykazania wskazanych przes ł anek odpowiedzialno ś ci odszkodowawczej - zgodnie z ogóln ą regu łą dowodow ą wyra ż on ą w art. 6 kc - spoczywa na stronie dochodz ą cej odszkodowania.” /Wyrok S ą du Najwy ż szego - Izba Cywilna z dnia 29 listopada 2006 r. II CSK 259/2006 LexPolonica nr 1573270/ Poniewa ż przedsi ę biorca mo ż e dochodzi ć roszcze ń z tytu ł u utraconych korzy ś ci na podstawie przepisów ogólnych, co jednak zawsze jest poddawane rozstrzygni ę ciu przez S ą d, nowa tre ść postanowienia nie mo ż e zosta ć uznana za bezprawn ą . Bior ą c pod uwag ę powy ż sze ustalenia, organ antymonopolowy uzna ł , i ż podj ę te przez Spó ł k ę dzia ł ania mog ą zosta ć uznane za wystarczaj ą ce w celu uznania, i ż przedsi ę biorca zaniecha ł stosowania zakwestionowanej praktyki. W zakresie punktu I.2 sentencji decyzji oceniana praktyka dotyczy stosowania postanowie ń wzorców umów, które zosta ł y wpisane do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 K.p.c.: „ Wszelkie sprawy mog ą ce wynikn ąć w zwi ą zku z realizacj ą umowy podlegaj ą rozstrzygni ę ciu przez S ą d Rejonowy w Tychach zgodnie z przepisami Kodeksu Cywilnego i Prawa Przewozowego. Nie mniej jednak w takim przypadku strony do ł o żą wszelkich stara ń aby spraw ę za ł atwi ć polubownie ” Kwestionowane postanowienie oraz postanowienia poni ż ej przytoczone wpisane do rejestru, pomimo ró ż nic w sformu ł owaniu tre ś ci, maj ą to ż samy charakter, a skutek ich stosowania jest identyczny. Postanowienie przytoczone poni ż ej zosta ł o uznane za niedozwolone wyrokiem z dnia 4 czerwca 2003r. S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów sygn. akt XVII Amc 60/02, a do rejestru niedozwolonych postanowie ń umownych wpisane w dniu 14 sierpnia 2003r. pod numerem 77, w sprawie z powództwa Powiatowego Rzecznika Konsumentów w Bartoszycach przeciwko Europejskiemu Funduszowi Budowlanemu Sp. z o.o. we Wroc ł awiu. 7 „Strony niniejszej umowy zobowi ą zuj ą si ę do do ł o ż enia wszelkich stara ń w celu polubownego rozstrzygni ę cia ewentualnych sporów. S ą dem w ł a ś ciwym do rozstrzygania b ę dzie s ą d miejsca siedziby EFB.” Kolejne postanowienie o to ż samym charakterze z postanowieniem zakwestionowanym w pkt I.2 sentencji decyzji zosta ł o uznane za niedozwolone wyrokiem z dnia 27 czerwca 2003r. sygn. akt XVII Amc 50/01 przez S ą d Okr ę gowy w Warszawie – S ą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów, a nast ę pnie wpisane do rejestru niedozwolonych postanowie ń umownych w dniu 14 sierpnia 2003r. pod numerem 76, w sprawie z powództwa Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeciwko Mi ę dzynarodowej Korporacji Gospodarczej „InCo” Sp. z o.o. w Tychach. „Strony wykorzystaj ą wszelkie mo ż liwo ś ci do polubownego rozwi ą zania ewentualnych spraw wynikaj ą cych z niniejszej umowy. Sprawy wymagaj ą ce rozstrzygni ę cia s ą dowego b ę d ą prowadzone przed S ą dem Rejonowym w Tychach lub przed S ą dem Okr ę gowym w Katowicach.” Pomimo faktu, i ż porównywane postanowienia nie brzmi ą literalnie tak samo, jednak w taki sam sposób okre ś laj ą w ł a ś ciwo ść s ą du, który jest wed ł ug umowy w ł a ś ciwy do rozstrzygania sporów. Postanowienia kwestionowane oraz wpisane do rejestru ograniczaj ą mo ż liwo ść rozstrzygania sporów do s ą du w ł a ś ciwego ze wzgl ę du na siedzib ę sprzedaj ą cego, ś wiadcz ą cego us ł ug ę . Takie narzucenie S ą du, który ma rozstrzygn ąć o sporze jest sprzeczne z Kodeksem cywilnym. Tre ść zapisu wykorzystywanego przez KOLUMB mie ś ci si ę w ca ł o ś ci w hipotezach klauzul wpisanych do rejestru. Bior ą c pod uwag ę powy ż sz ą wyk ł adni ę , mo ż na przyj ąć , i ż zacytowane postanowienia w swej tre ś ci s ą to ż same i wyczerpuj ą tre ść niedozwolonego postanowienia umownego zdefiniowanego w art. 385 3 pkt 23 k.c., za które uwa ż a si ę postanowienie narzucaj ą ce rozpoznanie sprawy przez s ą d, który wedle ustawy nie jest miejscowo w ł a ś ciwy. Zapisy te wy łą czaj ą rozpoznanie sprawy przez s ą d w ł a ś ciwy wed ł ug w ł a ś ciwo ś ci przemiennej, w ś wietle art. 33, 34, 35 i 36 k.p.c. Przedmiotowy zapis narusza interesy tej samej grupy konsumentów okre ś lonych w pkt I.1 sentencji decyzji. Bior ą c pod uwag ę przes ł anki podane w powy ż szym uzasadnieniu stosowania praktyki, organ antymonopolowy stwierdzi ł , ż e jest ona bezprawna, oraz narusza interesy konsumentów. W zwi ą zku z faktem, ż e zaistnia ł y łą cznie obie przes ł anki, tj. bezprawno ść dzia ł a ń oraz naruszenie interesów nieograniczonej grupy konsumentów, organ antymonopolowy uzna ł ocenian ą praktyk ę za naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów. W trakcie post ę powania Spó ł ka przedstawi ł a zmieniony wzorzec umowny. W nowym dokumencie ww. zakwestionowane postanowienie umowne zosta ł o zast ą pione nast ę puj ą cym zapisem: „Wszelkie sprawy mog ą ce wynika ć w zwi ą zku z realizacja umowy podlegaj ą rozstrzygni ę ciu przez S ą d zgodnie z przepisami Kodeksu Cywilnego i Prawa Przewozowego.” (Karta nr 5). Analiza nowej tre ś ci postanowienia wykaza ł a, i ż nie narusza on interesów konsumentów w sposób jak zakwestionowane postanowienie umowne. Wytaczaj ą c powództwa przeciwko przedsi ę biorcy konsument mo ż e korzysta ć w pe ł ni z praw przys ł uguj ą cych mu na podstawie przepisów kodeksu post ę powania cywilnego. Z uwagi na fakt, i ż Spó ł ka z ł o ż y ł a odpowiednie wyja ś nienia, przedstawi ł a zmieniony wzorzec umowny oraz udokumentowa ł a wprowadzenie go do stosowania przez umow ę zawart ą z konsumentem w dniu 2.10.2007r. (Karta nr 28), przyj ę te zosta ł o, i ż przedsi ę biorca podj ął 8 dzia ł ania, które uznane zosta ł y jako zaniechanie stosowania praktyki naruszaj ą cej zbiorowe interesy konsumentów. W zwi ą zku z powy ż szym za uzasadnione sta ł o si ę uznanie na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy antymonopolowej, praktyki za naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów i stwierdzenie zaniechania jej stosowania z dniem 10.08.2007r. Wobec powy ż szego orzeka si ę jak w pkt I. sentencji. II. Zgodnie z art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy antymonopolowej, Prezes Urz ę du mo ż e skorzysta ć z uprawnienia do na ł o ż enia na przedsi ę biorc ę stosuj ą cego praktyki naruszaj ą ce zbiorowe interesy konsumentów kary pieni ęż nej w wysoko ś ci nie wi ę kszej ni ż 10% przychodu osi ą gni ę tego w roku rozliczeniowym poprzedzaj ą cym rok na ł o ż enia kary. Kara taka mo ż e by ć na ł o ż ona bez wzgl ę du na to, czy przedsi ę biorca dopu ś ci ł si ę naruszenia celowo, czy te ż nieumy ś lnie. Stosownie do art. 111 ustawy antymonopolowej przy ustalaniu wysoko ś ci kar pieni ęż nych, w tym kar okre ś lonych w art. 106 tej ustawy, nale ż y uwzgl ę dni ć w szczególno ś ci okres, stopie ń oraz okoliczno ś ci naruszenia przepisów ustawy, a tak ż e uprzednie naruszenie przepisów ustawy. W pkt I sentencji decyzji stwierdzono stosowanie przez przedsi ę biorc ę praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów opisanych szczegó ł owo powy ż ej. Praktyki te polegaj ą na pos ł ugiwaniu si ę w umowach z konsumentami postanowieniami wzorców umowy uznanymi przez S ą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów za niedozwolone. Konsekwencj ą stosowania powy ż szych praktyk jest naruszenie ekonomicznych interesów konsumentów. Zakwestionowane postanowienia uprawnia ł y przedsi ę biorc ę do zatrzymania ca ł o ś ci wp ł aconej przez konsumenta zaliczki, a tak ż e zastrzega ł y w ł a ś ciwo ść s ą du, który mi ął rozpatrywa ć spory wynik ł e w zwi ą zku z realizacj ą umowy w sposób sprzeczny z kodeksem post ę powania cywilnego. Bior ą c pod uwag ę fakt, i ż wykorzystywanie zakwestionowanych postanowie ń umownych narusza interesy konsumentów organ antymonopolowy za celowe uzna ł na ł o ż enie na przedsi ę biorc ę kary pieni ęż nej, o jakiej mowa w art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy antymonopolowej. Dokonuj ą c wyliczenia kary, organ antymonopolowy wzi ął pod uwag ę fakt, i ż przedsi ę biorca dokona ł zmiany tre ś ci umowy w trakcie post ę powania. Drug ą przes ł ank ą wzi ę t ą pod uwag ę przy wyliczeniu wielko ś ci kary by ł osi ą gni ę ty przez przedsi ę biorc ę w roku 2006 przychód. Istotne znaczenie przy okre ś leniu wysoko ś ci kary mia ł a sporadyczno ść zawierania umów z konsumentami w oparciu o zakwestionowany wzorzec umowy. Przedmiotowy przychód ustalono na podstawie z ł o ż onych przez niego dowodów (Karta nr 26). Dodatkowo przy ustalaniu kary wzi ę to pod uwag ę okoliczno ść , ż e przedsi ę biorca dopu ś ci ł si ę naruszenia przepisów ustawy antymonopolowej po raz pierwszy. Kara nak ł adana przez Prezesa Urz ę du na przedsi ę biorc ę , który dopu ś ci ł si ę stosowania praktyki naruszaj ą cej zbiorowe interesy konsumentów s ł u ż y podkre ś leniu naganno ś ci ocenianego zachowania. Przedsi ę biorca, jako podmiot o wieloletnim do ś wiadczeniu, powinien wiedzie ć , ż e okre ś laj ą c warunki umowne nie mo ż e stosowa ć klauzul uznanych przez SOKiK za abuzywne, ani w inny sposób godzi ć w interesy s ł abszych uczestników rynku, jakimi s ą konsumenci. Decyduj ą c o na ł o ż eniu kary i jej wysoko ś ci wzi ę to pod uwag ę wszystkie ww. okoliczno ś ci, jak i mo ż liwo ś ci finansowe przedsi ę biorcy. Orzeczona kara powinna stanowi ć dolegliwo ść dla uczestnika niniejszego post ę powania, tak aby jej na ł o ż enie skutkowa ł o w przysz ł o ś ci zapobie ż eniem zaistnienia podobnych sytuacji. Z drugiej strony nale ż y te ż podkre ś li ć wymiar edukacyjny i wychowawczy zastosowanego ś rodka oraz wyrazi ć nadziej ę , ż e odniesie on spodziewany skutek na przysz ł o ść . Za zastosowaniem kary w wysoko ś ci oznaczonej w tej decyzji przemawia te ż fakt, ż e mo ż liwo ść nak ł adania kar pieni ęż nych na przedsi ę biorców, którzy dopu ś cili si ę naruszenia zbiorowych interesów konsumentów Prezes Urz ę du posiada dopiero od niedawna, gdy ż od 21.04.2007r. W zwi ą zku z tym ponownie nale ż y zwróci ć uwag ę na wymiar edukacyjny stosowanej sankcji. Niniejsza kara powinna te ż stanowi ć przestrog ę dla przedsi ę biorcy na przysz ł o ść . Poza wymiarem indywidualnym kary, nale ż y zwróci ć uwag ę na jej wymiar ogólny, funkcj ę odstraszaj ą c ą i wychowawcz ą w stosunku do innych uczestników rynku. Funkcja edukacyjna jest w niniejszym przypadku tak ż e w wymiarze ogólnym szczególnie istotna, gdy ż jak 9 wskazano powy ż ej kary za stosowanie praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów nak ł adane w tym trybie stanowi ą nowo ść w polskim porz ą dku prawnym. W ś wietle powy ż szych okoliczno ś ci wysoko ść kary ustalono na poziomie 1 000 z ł (s ł ownie z ł otych: tysi ą c), tj. 3,35 % kary maksymalnej. Stanowi to równie ż 0,335 % przychodu uzyskanego w roku 2006r. z tytu ł u prowadzonej dzia ł alno ś ci. W ocenie Prezesa Urz ę du kara wymierzona w tej wysoko ś ci jest adekwatna do stopnia naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Prezes Urz ę du, kieruj ą c si ę potrzeb ą zdecydowanego przeciwdzia ł ania stosowaniu praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów uzna ł , ż e orzeczona kara powinna stanowi ć dolegliwo ść dla uczestnika niniejszego post ę powania. W tym przypadku kara powinna spe ł ni ć jednak przede wszystkim funkcj ę prewencyjn ą i wychowawcz ą , tak aby zapobiec w przysz ł o ś ci naruszeniom przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Wobec powy ż szego orzeczono jak w punkcie II sentencji. Zgodnie z art. 112 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów kar ę pieni ęż n ą nale ż y ui ś ci ć w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia si ę niniejszej decyzji na konto Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP o/o Warszawa Nr 51101010100078782231000000. III. Na podstawie art. 77 ust. 1 ustawy antymonopolowej, je ż eli post ę powanie zosta ł o wszcz ę te z urz ę du i w jego wyniku Prezes Urz ę du stwierdzi ł naruszenie przepisów ustawy, przedsi ę biorca lub zwi ą zek przedsi ę biorców, który dopu ś ci ł si ę tego naruszenia, zobowi ą zany jest ponie ść koszty post ę powania. Zgodnie z art. 80 ustawy antymonopolowej, organ antymonopolowy rozstrzyga o kosztach, w drodze postanowienia, które mo ż e by ć zamieszczone w decyzji ko ń cz ą cej post ę powanie. Post ę powanie przeciwko Kolumb Sp. z o.o. w sprawie stosowania praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów, zosta ł o wszcz ę te z urz ę du. Na podstawie ustale ń dokonanych w trakcie post ę powania w punkcie I decyzji stwierdzone zosta ł o naruszenie przepisów ustawy antymonopolowej. Kosztami niniejszego post ę powania dla organu antymonopolowego, s ą wydatki w wysoko ś ci 43 z ł zwi ą zane z korespondencj ą prowadzon ą z przedsi ę biorc ą . W zwi ą zku z powy ż szym organ antymonopolowy postanowi ł obci ąż y ć przedsi ę biorc ę kosztami post ę powania w wysoko ś ci 43 PLN (s ł ownie z ł otych: czterdzie ś ci trzy). Wobec powy ż szego orzeka si ę jak w punkcie III sentencji decyzji. Koszty niniejszego post ę powania przedsi ę biorca obowi ą zany jest wp ł aci ć na konto Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie w NBP o/o Warszawa Nr 51101010100078782231000000. Stosownie do tre ś ci art. 81 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zwi ą zku z art. 479 28 § 2 k.p.c. – od niniejszej decyzji przys ł uguje odwo ł anie do S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od daty jej dor ę czenia, za po ś rednictwem Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Katowicach Na postanowienie zawarte w punkcie III niniejszej decyzji, na podstawie art. 81 ust. 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zwi ą zku z 479 28 § 1 pkt 2 k.p.c. przys ł uguje za ż alenie do S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, za po ś rednictwem Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Katowicach w terminie tygodnia od dnia dor ę czenia. DYREKTOR DELEGATURY Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Katowicach ALICJA KRAL 10