RKR-11/2009

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA UOKIK W KRAKOWIE 31-011 Kraków, Pl. Szczepański 5, Tel/fax (012) 421-75-79, 421-74-98, E-mail: krakow@uokik.gov.pl RKR-61-2/09/DN - 14/09 Kraków, dn. 24 lipca 2009 r. DECYZJA Nr RKR - 11/2009 I. Na podstawie art. 28 ust. 1 oraz art. 33 ust. 6 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, ze zm.) oraz stosownie do § 7 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2007 r. w sprawie określenia właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz.U. Nr 134, poz. 939), w związku z § 7 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2009 r. w sprawie właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz.U. Nr 107, poz. 887) w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: po przeprowadzeniu, wszczętego z urzędu, postępowania w sprawie stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów przeciwko przedsiębiorcy Magdalenie Martyniak, prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami pod nazwą MAGDA NIERUCHOMOŚCI z siedzibą w Pysznicy, polegających na : 1. stosowaniu we wzorcu Umowy pośrednictwa w kupnie postanowień w brzmieniu:
„Pośrednikowi przysługuje wynagrodzenie również w przypadku, gdy Zamawiający w okresie jednego roku po wygaśnięciu niniejszej umowy dokonał transakcji kupna obiektu wskazanego przez Pośrednika w czasie obowiązywania niniejszej umowy lub takiej transakcji dokonała osoba bliska Zamawiającemu w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn, a w przypadku Zamawiającego – osoby prawnej, osoba powiązana z Zamawiającym kapitałowo lub osobowo. W przypadku, gdy transakcja o której mowa wyżej zostanie zrealizowana bez powiadomienia i udziału Pośrednika oprócz wynagrodzenia Pośrednikowi przysługuje kara umowna w wysokości 200% należnej prowizji określonej w §3”;
„Wszelkie spory na tle niniejszej umowy rozstrzygać będzie sąd właściwy dla siedziby Pośrednika”; 2. stosowaniu we wzorcu Umowy pośrednictwa postanowień w brzmieniu:
„Wypowiedzenie niniejszej umowy lub jej wygaśnięcie pozostaje bez wpływu na zapłatę prowizji Pośrednika, jeżeli skojarzenie stron lub wskazanie obiektu transakcji nastąpiło najpóźniej w ostatnim dniu ważności niniejszej umowy. Oznacza to, że Pośrednikowi przysługuje wynagrodzenie od Zamawiającego również wtedy, gdy przez 1 rok po wygaśnięciu umowy nieruchomość będąca przedmiotem transakcji zostanie sprzedana ( w tym również zostanie sporządzona umowa przedwstępna sprzedaży) kontrahentowi skierowanemu przez Pośrednika w czasie obowiązywania umowy lub jego osobie bliskiej w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn, a w przypadku osoby prawnej – osobie powiązanej kapitałowo lub osobowo. W przypadku, gdy transakcja, o której mowa wyżej zostanie zrealizowana bez powiadomienia i udziału Pośrednika oprócz wynagrodzenia Pośrednikowi przysługuje kara umowna w wysokości 200% należnej prowizji określonej w §6”; 2
„Wszelkie spory na tle niniejszej umowy rozstrzygać będzie sąd właściwy dla siedziby Pośrednika”; które są tożsame z postanowieniami wpisanymi do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego ( Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm.) w wyniku którego uprawdopodobniono stosowanie przez przedsiębiorcę Magdalenę Martyniak prowadzącą działalność pod nazwą MAGDA NIERUCHOMOŚCI z siedzibą w Pysznicy praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów , o której mowa w art. 24 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ww. ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i przyjęto zobowiązanie wskazanego wyżej przedsiębiorcy do zaprzestania stosowania we wzorcach umów kwestionowanych postanowień oraz do zmiany ich treści w ten sposób, że: 1. postanowienia Umowy pośrednictwa w kupnie otrzymają brzmienie:
„Pośrednikowi przysługuje wynagrodzenie również w przypadku, gdy Zamawiający w okresie jednego roku po wygaśnięciu niniejszej umowy dokonał transakcji kupna obiektu wskazanego przez Pośrednika w czasie obowiązywania niniejszej umowy lub takiej transakcji dokonała osoba bliska Zamawiającemu w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn, a w przypadku Zamawiającego – osoby prawnej, osoba powiązana z Zamawiającym kapitałowo lub osobowo.”;
„Wszelkie spory na tle niniejszej umowy rozstrzygać będzie sąd”; 2. postanowienie Umowy pośrednictwa otrzymuje brzmienie:
„Wypowiedzenie niniejszej umowy lub jej wygaśnięcie pozostaje bez wpływu na zapłatę wynagrodzenia dla Pośrednika jeżeli skojarzenie stron lub wskazanie obiektu transakcji nastąpiło najpóźniej w ostatnim dniu ważności niniejszej umowy. Oznacza to, że Pośrednikowi przysługuje wynagrodzenie od Zamawiającego również wtedy, gdy przez 1 rok po wygaśnięciu umowy nieruchomość będąca przedmiotem transakcji zostanie sprzedana (w tym również zostanie sporządzona umowa przedwstępna sprzedaży) kontrahentowi skierowanemu przez Pośrednika w czasie obowiązywania umowy lub jego osobie bliskiej w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn, a w przypadku osoby prawnej – osobie powiązanej kapitałowo lub osobowo”
postanowienie Umowy pośrednictwa dotyczące właściwości sądu zostaje wykreślone; a także do przedłożenia wszystkim konsumentom, z którymi umowy jeszcze nie wygasły aneksów do tych umów, uwzględniających wprowadzone we wzorcach zmiany, nakłada się na ww. przedsiębiorcę Magdalenę Martyniak obowiązek wykonania tego zobowiązania. II. Na podstawie art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, ze zm.) oraz stosownie do art. 33 ust. 6 tej ustawy oraz § 7 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2007 r. w sprawie określenia właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz.U. Nr 134, poz. 939), w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: 3 nakłada się na ww. przedsiębiorcę Magdalenę Martyniak obowiązek wykonania zobowiązania, o którym mowa w pkt I sentencji niniejszej decyzji , do dnia 30 sierpnia 2009 r. III. Na podstawie art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, ze zm.) oraz stosownie do art. 33 ust. 6 tej ustawy oraz § 7 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2007 r. w sprawie określenia właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz.U. Nr 134, poz. 939), w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: nakłada się na ww. przedsiębiorcę Magdalenę Martyniak obowiązek złożenia w terminie do dnia 15 września 2009 r. informacji o stopniu realizacji przyjętego zobowiązania nałożonego w punkcie I sentencji niniejszej decyzji, przy czym sprawozdanie powinno zawierać: 1. informacje dotyczące ilości umów nowo zawartych t.j. w oparciu o zmieniony wzór umowy, w okresie od daty uprawomocnienia się niniejszej decyzji do dnia sporządzenia sprawozdania wraz z kopiami 5 przykładowych umów zawartych z konsumentami w tym okresie; 2. informacje dotyczące ilości konsumentów, którym doręczono aneksy do umów zawartych w oparciu o kwestionowany wzorzec umowy, a które obowiązywały w dniu otrzymania niniejszej decyzji wraz z kopiami 5 przykładowych aneksów podpisanych przez konsumentów. IV. Na podstawie art. 77 ust. 1 w związku z art. 80 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, ze zm.) oraz stosownie do art. 33 ust. 6 tej ustawy oraz § 7 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2007 r. w sprawie określenia właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz.U. Nr 134, poz. 939), w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: obciąża się ww. przedsiębiorcę Magdalenę Martyniak kosztami niniejszego postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów oraz zobowiązuje się ww. przedsiębiorcę do zwrotu Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kosztów postępowania w kwocie 15 PLN (słownie: piętnaście złotych). U z a s a d n i e n i e Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura w Krakowie (dalej „Prezes UOKiK”) przeprowadził postępowanie wyjaśniające mające na celu wstępne ustalenie czy nastąpiło naruszenie uzasadniające wszczęcie postępowania w sprawie zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów przez ww. przedsiębiorcę Magdalenę Martyniak prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą MAGDA NIERUCHOMOŚCI, polegających na stosowaniu w obrocie z konsumentami wzorca umownego zawierającego postanowienia, które zostały wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 k.p.c. Powyższe postępowanie zostało wszczęte na skutek skargi konsumenckiej. 4 W wyniku analizy dokumentów zebranych w toku postępowania wyjaśniającego postanowieniem nr RKR-28/2009 z dnia 9 lutego 2009 r. wszczęto postępowanie w sprawie podejrzenia naruszenia przez przedsiębiorcę Magdalenę Martyniak prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą MAGDA NIERUCHOMOŚCI (dalej „Pośredniczka”) z siedzibą w Pysznicy, zbiorowych interesów konsumentów, polegających na stosowaniu we wzorcu Umowy pośrednictwa oraz wzorcu Umowy pośrednictwa w kupnie postanowień wpisanych do rejestru klauzul niedozwolonych. Postanowieniem nr RKR-29/2009 z dnia 10 lutego 2009 r. zaliczono w poczet przedmiotowego postępowania administracyjnego dowody uzyskane w uprzednio przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym (karty nr 4-38). Ustosunkowując się do przedstawionych zarzutów pismem z dnia 17 lutego 2009 r. (karty nr 41-42) Pośredniczka zadeklarowała zmianę stosowanych wzorców zarówno w zakresie postanowienia traktującego o karze umownej jak i postanowienia dotyczącego właściwości sądu w rozstrzyganiu sporów. Pismem z dnia 15 kwietnia 2009 r. (karty nr 45- 96) Pośredniczka przedłożyła m.in. projekt wzoru Umowy pośrednictwa oraz Umowy pośrednictwa w kupnie. We wzorcu Umowy pośrednictwa jeden z kwestionowanych zapisów otrzymał brzmienie: „Wypowiedzenie niniejszej umowy lub jej wygaśnięcie pozostaje bez wpływu na zapłatę wynagrodzenia dla Pośrednika jeżeli skojarzenie stron lub wskazanie obiektu transakcji nastąpiło najpóźniej w ostatnim dniu ważności niniejszej umowy. Oznacza to, że Pośrednikowi przysługuje wynagrodzenie od Zamawiającego również wtedy, gdy przez 1 rok po wygaśnięciu umowy nieruchomość będąca przedmiotem transakcji zostanie sprzedana (w tym również zostanie sporządzona umowa przedwstępna sprzedaży) kontrahentowi skierowanemu przez Pośrednika w czasie obowiązywania umowy lub jego osobie bliskiej w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn, a w przypadku osoby prawnej – osobie powiązanej kapitałowo lub osobowo” (§9 umowy). Postanowienie dotyczące właściwości sądu w rozstrzyganiu sporów zostało z tego wzorca usunięte. We wzorcu Umowy pośrednictwa w kupnie postanowienie z §7 zostało zmienione w ten sposób, że wysokość kary umownej została zmniejszona z dotychczasowej 200% do 100% prowizji. Natomiast postanowienie traktujące o właściwości sądu w rozstrzyganiu sporów (§ 11 umowy) otrzymało brzmienie: „ Wszelkie spory na tle niniejszej umowy rozstrzygać będzie sąd”. Pismem z dnia 14 maja 2009 r. (karta nr 100) Pośredniczka poinformowała, iż całkowicie zrezygnowała ze stosowania we wzorcu Umowy pośrednictwa w kupnie zapisu mówiącego o nałożeniu kary umownej i tym samym § 7 otrzymuje brzmienie: „Pośrednikowi przysługuje wynagrodzenie również w przypadku, gdy Zamawiający w okresie jednego roku po wygaśnięciu niniejszej umowy dokonał transakcji kupna obiektu wskazanego przez Pośrednika w czasie obowiązywania niniejszej umowy lub takiej transakcji dokonała osoba bliska Zamawiającemu w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn, a w przypadku Zamawiającego – osoby prawnej, osoba powiązana z Zamawiającym kapitałowo lub osobowo. Ostatecznie, pismem z dnia 20 maja 2009 r. (karta nr 102), Pośredniczka poinformowała, iż 52 umowy zawarte z konsumentami, które jeszcze nie wygasły, wymagają sporządzenia aneksów uwzględniających zmiany we wzorcu umowy 5 i jednocześnie zobowiązała się przeprowadzić procedurę aneksowania w terminie do 15 sierpnia 2009 r. Prezes UOKiK ustalił, co następuje: Pośredniczka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami od dnia 1 kwietnia 2006 r. Zgodnie z zaświadczeniem o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej wydanym przez Wójta Gminy Pysznica (karta nr 7) siedzibą wykonywania działalności przez Pośrednika była miejscowość Pysznica, przy ul. Hutniczej 6 (woj. podkarpackie) oraz Zakopane, przy ul. Kościelnej 4/1 (woj. małopolskie). Jak wynika z kolejnego zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej z dnia 28 stycznia 2008 r. (karta nr 6) zmianie uległy siedziby wykonywania przez Pośrednika działalności. Zgodnie z nowym wpisem, oprócz ww. siedziby w miejscowości Pysznica, przy ul. Hutniczej 6, Pośrednik wykonuje działalność również w w miejscowości Konstancin-Jeziorna, przy ul. Warszawskiej 8 oraz przy ul. Dolnej 39 (woj. mazowieckie). Klientami Pośredniczki są konsumenci z terenu całej Polski (m.in. Kraków, Zakopane, Nowy Targ, Bielsko-Biała, Kielce, Warszawa, Ropczyce, Zielona Góra, Grzybowo) oraz klienci z zagranicy. W dacie wszczęcia postępowania wyjaśniającego Pośredniczka posługiwała się dwoma rodzajami wzorców umownych tj. wzorcem Umowy pośrednictwa w kupnie oraz wzorcem Umowy pośrednictwa , na podstawie którego dokonywane były również transakcje najmu nieruchomości. Wzór Umowy pośrednictwa w kupnie, zawierał postanowienie w brzmieniu: „Pośrednikowi przysługuje wynagrodzenie również w przypadku, gdy Zamawiający w okresie jednego roku po wygaśnięciu niniejszej umowy dokonał transakcji kupna obiektu wskazanego przez Pośrednika w czasie obowiązywania niniejszej umowy lub takiej transakcji dokonała osoba bliska Zamawiającemu w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn a w przypadku Zamawiającego – osoby prawnej, osoba powiązana z Zamawiającym kapitałowo lub osobowo. W przypadku, gdy transakcja o której mowa wyżej zostanie zrealizowana bez powiadomienia i udziału Pośrednika oprócz wynagrodzenia Pośrednikowi przysługuje kara umowna w wysokości 200% należnej prowizji określonej w §3” (§ 7 Umowy). Z kolei wzorzec Umowy pośrednictwa zawierał postanowienie w brzmieniu: „Wypowiedzenie niniejszej umowy lub jej wygaśnięcie pozostaje bez wpływu na zapłatę prowizji Pośrednika, jeżeli skojarzenie stron lub wskazanie obiektu transakcji nastąpiło najpóźniej w ostatnim dniu ważności niniejszej umowy. Oznacza to, że Pośrednikowi przysługuje wynagrodzenie od Zamawiającego również wtedy, gdy przez 1 rok po wygaśnięciu umowy nieruchomość będąca przedmiotem transakcji zostanie sprzedana ( w tym również zostanie sporządzona umowa przedwstępna sprzedaży) kontrahentowi skierowanemu przez Pośrednika w czasie obowiązywania umowy lub jego osobie bliskiej w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn, a w przypadku osoby prawnej – osobie powiązanej kapitałowo lub osobowo. W przypadku, gdy transakcja, o której mowa wyżej zostanie zrealizowana bez powiadomienia i udziału Pośrednika oprócz wynagrodzenia Pośrednikowi przysługuje kara umowna w wysokości 200% należnej prowizji określonej w §6”; (§9 Umowy) 6 W rejestrze postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 k.p.c. (dalej „Rejestr klauzul abuzywnych”) znajdują się następujące postanowienia:
„Zleceniodawca zobowiązuje się do: (...) niezawierania umów przenoszących prawo własności z pominięciem Pośrednika, z osobami figurującymi w rejestrze Pośrednika, a których mieszkanie-nieruchomość zostały wskazane przez Pośrednika, pod rygorem zapłacenia prowizji w wysokości określonej w pkt 2 w potrójnej wysokości, w terminie 7 dni od daty zawarcia aktu notarialnego. Zleceniodawca zobowiązuje się również nie zawierać takich umów w przypadku rozwiązania niniejszej umowy. Dotyczy to również małżonka, członków rodziny i znajomych.” postanowienie uznane za niedozwolone prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej „SOKiK”) z dnia 10 marca 2004 r. (sygn. akt XVII Amc 34/03) i wpisane do Rejestru klauzul abuzywnych pod nr 111;
„ W razie wypowiedzenia niniejszej umowy przez Zleceniodawcę zobowiązuje się on niezawierania umów przenoszących prawo własności nieruchomości (mieszkania) z osobami, które zostały wskazane przez Pośrednika jako sprzedającymi, figurującymi w rejestrze Pośrednika, pod rygorem zapłacenia prowizji w wysokości określonej w § 3 pkt 2 w potrójnej wysokości liczonej od ceny ofertowej ustalonej dla danej nieruchomości (mieszkania). Powyższe postanowienie obejmuje również członków rodziny, krewnych, znajomych, itp.” postanowienie uznane za niedozwolone prawomocnym wyrokiem SOKiK) z dnia 10 marca 2004 r. (sygn. akt XVII Amc 34/03) i wpisane do Rejestru klauzul abuzywnych pod nr 112;
„ W razie rezygnacji z usług Pośrednika Zleceniodawca zobowiązuje się do powiadomienia o tym Pośrednika, jak również do niezwierania umów wynajmu z pominięciem Pośrednika z osobami, które wskazane zostały przez Pośrednika, figurującymi w rejestrze Pośrednika, pod rygorem zapłacenia prowizji w wysokości określonej w § 3 pkt 2 w potrójnej wysokości.” postanowienie uznane za niedozwolone prawomocnym wyrokiem SOKiK) z dnia 10 marca 2004 r. (sygn. akt XVII Amc 34/03) i wpisane do Rejestru klauzul abuzywnych pod nr 113;
„W razie rezygnacji z usług Pośrednika i wypowiedzenia umowy, Zleceniodawca zobowiązuje się nie zawierać z pominięciem Pośrednika umowy najmu z osobami, którym wskazano przedmiotowy lokal. Dotyczy to również małżonka, członków rodziny, znajomych. Jednak w przypadku zawarcia umowy Zleceniodawca zapłaci Pośrednikowi prowizje w potrójnej wysokości.” postanowienie uznane za niedozwolone prawomocnym wyrokiem SOKiK) z dnia 10 marca 2004 r. (sygn. akt XVII Amc 34/03) i wpisane do Rejestru klauzul abuzywnych pod nr 114. Wzorce umowy stosowane przez Pośredniczkę zawierają również postanowienie w brzmieniu: „Wszelkie spory na tle niniejszej umowy rozstrzygać będzie sąd właściwy dla siedziby Pośrednika”. (§ 11 Umowy pośrednictwa i § 11 Umowy pośrednictwa w kupnie). 7 Do Rejestru klauzul abuzywnych wpisanych zostało wiele postanowień, które są zbliżone treścią do wyżej wskazanego, w tym m.in. następujące postanowienia:
„ Spory mogące wyniknąć z realizacji niniejszej umowy rozstrzygane będą przez Sąd właściwy miejscowo dla siedziby Pośrednika” postanowienie uznane za niedozwolone prawomocnym wyrokiem SOKiK) z dnia 18 listopada 2004 r. (sygn. akt XVII Amc 49/03) i wpisane do Rejestru klauzul abuzywnych pod nr 210;
„ Sądem właściwym do rozpatrywania wszystkich sporów wynikłych z umowy jest sąd siedziby Frontonu” postanowienie uznane za niedozwolone prawomocnym wyrokiem SOKiK) z dnia 17 sierpnia 2006 r. (sygn. akt XVII Amc 100/05) i wpisane do Rejestru klauzul abuzywnych pod nr 922; " Wszelkie ewentualne spory mogące powstać przy wykonywaniu postanowień niniejszej umowy strony poddadzą rozstrzygnięciu Sądowi Rejonowemu właściwemu dla siedziby Pośrednika" postanowienie uznane za niedozwolone prawomocnym wyrokiem SOKiK) z dnia 24 maja 2007 r. (sygn. akt XVII Amc 67/06) i wpisane do Rejestru klauzul abuzywnych pod nr 1259;
„Ewentualne spory wynikłe w związku z realizacją niniejszej umowy będą rozstrzygane przez Sąd rzeczowo właściwy dla siedziby Activ Investment” postanowienie uznane za niedozwolone prawomocnym wyrokiem SOKiK) z dnia 20 maja 2008 r. (sygn. akt XVII Amc 107/07) i wpisane do Rejestru klauzul abuzywnych pod nr 1481. Mając powyższe na uwadze, Prezes UOKiK zważył, co następuje: Art. 1 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów ogranicza zastosowanie jej przepisów wyłącznie do podejmowanej w interesie publicznym ochrony interesów przedsiębiorców i konsumentów. Zatem, warunkiem koniecznym do uruchomienia instrumentów określonych w tej ustawie jest zaistnienie takiego stanu faktycznego, w którym działania przedsiębiorców naruszają jej przepisy i jednocześnie stanowią zagrożenie dla interesu publicznego bądź też naruszają ten interes. Niniejsze postępowanie dotyczy treści wzorców umowy stosowanych przez Pośredniczkę wobec nieograniczonego kręgu adresatów, tj. wszystkich zainteresowanych ich treścią aktualnych i potencjalnych klientów Pośredniczki, którym – na gruncie art. 4 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów – przysługuje status konsumenta. Zdaniem Prezesa UOKiK rozpatrywana sprawa ma charakter publicznoprawny, albowiem wiąże się z ochroną interesu wszystkich konsumentów, którzy są lub będą klientami Pośredniczki. Interes publicznoprawny przejawia się także w postaci zbiorowego interesu konsumentów, co oznacza, iż naruszenie zbiorowego interesu konsumentów jest jednocześnie naruszeniem interesu publicznoprawnego. Zatem uzasadnione było 8 w niniejszej sprawie podjęcie przez Prezesa UOKiK działań przewidzianych w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów. W tym stanie rzeczy przyjąć należy, iż do oceny stanu faktycznego przedmiotowej sprawy zastosowanie mają przepisy ww. ustawy, a postępowanie prowadzone było w interesie publicznym. Punktem wyjścia do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy działania Pośredniczki noszą znamiona praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Art. 24 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów stanowi, że przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się godzące w nie bezprawne działanie przedsiębiorcy. Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów w art. 24 ust. 1 zakazuje stosowania takich praktyk. Naruszenie tego przepisu następuje wówczas, gdy spełnione są łącznie następujące kryteria: - działania przedsiębiorcy noszą znamiona bezprawności, - działania te naruszają zbiorowe interesy konsumentów. Odnosząc się do pierwszej z przesłanek art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów tj. bezprawności działań przedsiębiorcy, stwierdzić należy, iż bezprawność rozumie się jako sprzeczność zachowania danego podmiotu z przepisami prawa oraz zasadami współżycia społecznego. Chodzi tu mianowicie o sprzeczność z szeroko rozumianym porządkiem prawnym, jako całością. Bezprawność jest czynnikiem o charakterze obiektywnym, tzn. niezależnym od wystąpienia szkody, czy zaistnienia zamiaru po stronie podmiotu dopuszczającego się działań bezprawnych. Podkreślenia wymaga okoliczność, że przepisy ww. ustawy nie definiują pojęcia bezprawności działań przedsiębiorcy, na co zwrócił uwagę SOKiK w wyroku z dnia 23.06.2006r. (sygn. akt XVIII Ama 32/05), stwierdzając, iż art. 23a ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów z 15 grudnia 2000r. – którego odpowiednikiem w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów z dnia 16 lutego 2007r. jest art. 24 ust. 2 – nie ma samodzielnego znaczenia prawnego, lecz powinien być interpretowany oraz stosowany w określonym kontekście normatywnym. W związku z tym, w celu konkretyzacji przesłanki bezprawności należy sięgnąć do przepisów innych ustaw, gdyż dopiero na ich podstawie możliwe jest dokonanie oceny działań przedsiębiorcy w aspekcie ich zgodności z prawem. Niemniej, ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów w jednym przypadku wprost identyfikuje działanie przedsiębiorcy jako bezprawne – mianowicie, działanie polegające na stosowaniu postanowień wzorców umownych uznanych za niedozwolone i wpisanych do rejestru prowadzonego przez Prezesa UOKiK, co SOKIK potwierdził w innym wyroku z dnia 25.03.2004r. (sygn. akt XVII Ama 51/03), stwierdzając, że można sformułować samoistną przesłankę bezprawności, jeżeli ustali się, że przedsiębiorca stosował postanowienia wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 k.p.c. Zatem wykazanie, że przedsiębiorca wprowadził do obrotu wzorzec umowny zawierający postanowienia o treści już wpisanej do rejestru klauzul abuzywnych stanowi wystarczającą przesłankę do stwierdzenia bezprawności działania tego przedsiębiorcy. Pokreślenia wymaga, iż wzorce umowne wykorzystywane przy zawieraniu umów z konsumentami mogą być poddane kontroli abstrakcyjnej. Kontroli abstrakcyjnej wzorca jako takiego (art. 479 36 — 479 45 k.p.c.) dokonuje się niezależnie od tego, czy 9 postanowienia wzorca były, czy też nie był zastosowane przy konkretnej umowie. Kontrola taka obejmuje klauzule pojedyncze lub zbiorowe (cały wzorzec lub jego fragment). Oceny postanowień w wypadku kontroli abstrakcyjnej dokonuje SOKiK i wyłącznie do kompetencji tego Sądu należy uznanie postanowień wzorców umownych za niedozwolone. Art. 479 43 k.p.c. rozszerza prawomocność wyroku wydanego w sprawie o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone na osoby trzecie. Skutek tzw. prawomocności rozszerzonej następuje od chwili wpisania wzorca umowy do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, prowadzonego przez Prezesa UOKiK, o którym mowa w art. 479 45 § 2 k.p.c. Konsekwencją umieszczenia postanowienia umownego w ww. rejestrze jest to, że posłużenie się nim będzie miało skutek wprowadzenia do umowy elementu bezwzględnie przez prawo zakazanego. Wpis do rejestru niedozwolonych postanowień umownych oznacza, że od tego momentu stosowanie takiej klauzuli jest zakazane we wszystkich wzorcach umownych, tj. stosowanych także przez innych przedsiębiorców. Prezes UOKIK może stwierdzić stosowanie przez przedsiębiorcę praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów polegającej na posługiwaniu się postanowieniem wzorca umownego, które zostało wpisane do rejestru, bez względu na to, czy wpis dotyczy tego przedsiębiorcy, przeciwko któremu jest prowadzone postępowanie, czy też nie. Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 2.12.2005r. (sygn. akt VI ACa 760/05) wskazał, że zgodnie z art. 23 a ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o ochronie konkurencji i konsumentów, praktyką naruszającą zbiorowe interesy konsumentów jest posługiwanie się postanowieniem wpisanym do rejestru w oderwaniu od zagadnienia, czy wpis do rejestru powstał w związku ze stosowaniem wzorca umowy przez ten podmiot, co do którego bada się stosowanie praktyki. Sąd wskazał też, że naruszenie interesów konsumentów może nastąpić w wyniku działań podmiotów, które stosują klauzule abuzywne wpisane do rejestru, przy czym wpis do rejestru związany jest z działaniami innych kontrahentów konsumentów. Analogicznie orzekł Sąd Apelacyjny w wyroku z dnia 29.09.2005r. (sygn. akt VI ACa 381/05), gdzie powołując się na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 19.12.2003r. (sygn. akt III CZP 95/03), stwierdził, iż wyrok uwzględniający powództwo przez uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone i zakazanie ich stosowania ma, zgodnie z art. 479 43 k.p.c., od chwili wpisania do odpowiedniego rejestru, skutek także wobec osób trzecich. Zgodnie ze stanowiskiem SOKiK wyrażonym w wyroku z dnia 25. 05. 2005r. (sygn. akt XVII Ama 46/04), dla uznania, iż określona klauzula jest niedozwolonym postanowieniem umownym wpisanym do rejestru klauzul niedozwolonych wystarczy stwierdzenie, że mieści się ona w hipotezie klauzuli wpisanej do rejestru i nie jest konieczna literalna zgodność porównywanych klauzul. Czynnikiem przesądzającym o podobieństwie dwóch klauzul powinien być zatem zamiar, cel, jakiemu ma służyć kwestionowane postanowienie. Jeśli cel utworzenia spornej klauzuli odpowiada celowi sformułowania klauzuli uznanej za niedozwoloną, oba zapisy można uznać za tożsame. Takie stanowisko zajął także Sąd Najwyższy, który w uchwale z dnia 13.07.2006r. (sygn. akt III SZP 3/06) stwierdził, iż „(...) stosowanie postanowień wzorców umów o treści tożsamej z treścią postanowień uznanych za niedozwolone prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów i wpisanych do rejestru, o którym mowa w art. 479 45 § 2 k.p.c., może być uznane w stosunku do innego przedsiębiorcy za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów (...)”. W uzasadnieniu do powyższej uchwały Sąd uznał m.in., że „(...) praktyka naruszająca zbiorowe interesy konsumentów art. 23a uokik [obecnie art. 24 – przyp. własny UOKIK] obejmuje również przypadki wprowadzania jedynie zmian kosmetycznych polegających na przestawieniu wyrazów lub zastąpieniu jednych wyrazów innymi, jeżeli tylko wykładnia postanowienia pozwoli stwierdzić, że jego treść mieści się w hipotezie zakazanej klauzuli. Stosowanie klauzuli o zbliżonej treści do klauzuli wpisanej do rejestru godzi przecież tak samo w interesy 10 konsumentów, jak stosowanie klauzuli identycznej, co wpisana do rejestru (…). Przyjęta powyżej rozszerzająca wykładnia art. 23a uokik znajduje również uzasadnienie w dyrektywach 93/13 oraz 98/27 a także orzecznictwie ETS dotyczącym zasady efektywności (...).” Nie jest zatem konieczna dokładna, literalna identyczność klauzuli wpisanej do rejestru i klauzuli z nią porównywanej i stąd niedozwolone będą także takie postanowienia umów, które mieszczą się w hipotezie klauzuli wpisanej do rejestru, której treść zostanie ustalona w oparciu o dokonaną jej wykładnię. Przedmiotem niniejszego postępowania uprawdopodobnienie, że wyżej wymienione, zakwestionowane przez Prezesa UOKiK zapisy wzorców umownych stosowanych przez Pośredniczkę przy zawieraniu umów z konsumentami są tożsame z treścią postanowienia uznanego za niedozwolone prawomocnym wyrokiem SOKiK i wpisane do Rejestru klauzul abuzywnych między innymi pod pozycją: 111. Wzorzec Umowy pośrednictwa w kupnie , w oparciu o które Pośredniczka zawiera umowy z konsumentami, zawiera postanowienie w brzmieniu: „Pośrednikowi przysługuje wynagrodzenie również w przypadku, gdy Zamawiający w okresie jednego roku po wygaśnięciu niniejszej umowy dokonał transakcji kupna obiektu wskazanego przez Pośrednika w czasie obowiązywania niniejszej umowy lub takiej transakcji dokonała osoba bliska Zamawiającemu w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn, a w przypadku Zamawiającego – osoby prawnej, osoba powiązana z Zamawiającym kapitałowo lub osobowo. W przypadku, gdy transakcja o której mowa wyżej zostanie zrealizowana bez powiadomienia i udziału Pośrednika oprócz wynagrodzenia Pośrednikowi przysługuje kara umowna w wysokości 200% należnej prowizji określonej w §3”; Z kolei we wzorcu Umowy pośrednictwa Pośredniczka stosuje zapis: „Wypowiedzenie niniejszej umowy lub jej wygaśnięcie pozostaje bez wpływu na zapłatę prowizji Pośrednika, jeżeli skojarzenie stron lub wskazanie obiektu transakcji nastąpiło najpóźniej w ostatnim dniu ważności niniejszej umowy. Oznacza to, że Pośrednikowi przysługuje wynagrodzenie od Zamawiającego również wtedy, gdy przez 1 rok po wygaśnięciu umowy nieruchomość będąca przedmiotem transakcji zostanie sprzedana ( w tym również zostanie sporządzona umowa przedwstępna sprzedaży) kontrahentowi skierowanemu przez Pośrednika w czasie obowiązywania umowy lub jego osobie bliskiej w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn, a w przypadku osoby prawnej – osobie powiązanej kapitałowo lub osobowo. W przypadku, gdy transakcja, o której mowa wyżej zostanie zrealizowana bez powiadomienia i udziału Pośrednika oprócz wynagrodzenia Pośrednikowi przysługuje kara umowna w wysokości 200% należnej prowizji określonej w §6”. W wyroku z dnia 10 marca 2004r. (sygn. akt XVII Amc 34/03) SOKiK uznał za niedozwolone postanowienie umowne zapis, który następnie został wpisany pod pozycją 111 do Rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone o treści: „Zleceniodawca zobowiązuje się do: (...) niezawierania umów przenoszących prawo własności z pominięciem Pośrednika, z osobami figurującymi w rejestrze Pośrednika, a których mieszkanie-nieruchomość zostały wskazane przez Pośrednika, pod rygorem zapłacenia prowizji w wysokości określonej w pkt 2 w potrójnej wysokości, w terminie 7 dni od daty zawarcia aktu notarialnego. Zleceniodawca zobowiązuje się również nie zawierać takich umów w przypadku rozwiązania niniejszej umowy. Dotyczy to również małżonka, członków rodziny i znajomych.” 11 Jest to niedozwolone postanowienie, o którym mowa w art. 385 3 pkt 17 k.c. W ocenie Prezesa UOKiK wskazane wyżej postanowienia wzorców stosowanych przez Pośredniczkę mogą być uznane za tożsame z ww. postanowieniem z poz. 111 Rejestru, bowiem nakładają na konsumenta, który nie wykonał zobowiązania, obowiązek zapłaty rażąco wygórowanej kary umownej. W umowach z konsumentami dopuszczalne jest co do zasady, stosowanie postanowień wzorca umowy zawierających postanowienie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy (kara umowna). Kara taka nie może być jednak nałożona wyłącznie na konsumenta w wypadku rezygnacji z zawarcia lub wykonania umowy, oraz nie może być nadmiernie wygórowana. Z definicji kary umownej, zawartej w art. 483 k.c. wynika, że służy ona naprawieniu wynikłej szkody, a zatem pełni funkcję kompensacyjną. W umowach z konsumentami zawieranych z użyciem wzorca umowy nie jest dopuszczalne aby wysokość kary umownej kształtowała się w sposób nadmiernie wyższy niż dająca się przewidzieć szkoda wynikła z niewykonania lub niewykonania zobowiązania niepieniężnego (tak ww. wyrok SOKiK z dnia 10 marca 2004 r.). Zarówno zacytowane postanowienie z poz. 111 Rejestru klauzul abuzywnych jak i postanowienia z wzorców umownych stosowanych przez Pośredniczkę dotyczą sytuacji, kiedy obowiązek zapłaty kary umownej następuje w przypadku zawarcia umowy sprzedaży (zamiany, najmu) z pominięciem pośrednika. Kara umowna przewidziana w badanych wzorcach ma, w ocenie Prezesa UOKiK, charakter nadmiernie wygórowany, ponieważ w umowach z konsumentami zawieranych przy pomocy wzorca umowy, odmiennie niż np. w obrocie gospodarczym, kara umowna nie może stanowić dodatkowej dolegliwości za nienależyte wykonanie umowy. Ponadto należy zauważyć, iż pośrednictwo w obrocie nieruchomościami opiera się nie tylko na pośredniczeniu przy zawieraniu umów kupna- sprzedaży nieruchomości, ale także przy zawieraniu umów najmu. W tym drugim przypadku prowizje pośredników są znacznie niższe i w większości sytuacji nie przekraczają kwoty w wysokości miesięcznej ceny najmu. W ocenie Prezesa UOKiK, powyższe wskazuje, iż klauzule umowne stosowane przez Pośredniczkę, mogą być uznane za tożsame z ww. postanowieniem wpisanym do Rejestru klauzul abuzywnych pomimo, iż nie są z nimi literalnie identyczne . Drugim z zakwestionowanych przez Prezesa UOKiK postanowień stosowanych przez Pośredniczkę w obrocie z konsumentami jest zapis w brzmieniu: „Wszelkie spory na tle niniejszej umowy rozstrzygać będzie sąd właściwy dla siedziby Pośrednika”. W wyroku z dnia 18 listopada 2004r. (sygn. akt XVII Amc 49/03) SOKiK uznał za niedozwolone postanowienie umowne zapis, który następnie został wpisany pod pozycją 210 do Rejestru klauzul abuzywnych o treści: „ Spory mogące wyniknąć z realizacji niniejszej umowy rozstrzygane będą przez Sąd właściwy miejscowo dla siedziby Pośrednika” W ocenie Prezesa UOKiK, zarówno ww. postanowienie wzorców stosowanych przez Pośredniczkę jak i postanowienie wpisane do Rejestru klauzul abuzywnych pod pozycją 210 stanowią niedozwolone postanowienie, o którym mowa w art. 385 3 pkt 23 k.c. Zgodnie bowiem tym przepisem niedozwolonym postanowieniem umownym jest takie, które wyłącza jurysdykcję sądów polskich lub poddaje sprawę pod rozstrzygnięcie sądu 12 polubownego polskiego lub zagranicznego albo innego organu, a także narzuca rozpoznanie sprawy przez sąd, który wedle ustawy nie jest miejscowo właściwy. Zgodnie z Kodeksem postępowania cywilnego mówiąc o właściwości miejscowej sądów można wyróżnić właściwość: ogólną, przemienną i wyłączną. Podstawowa zasada – dotycząca właściwości ogólnej – wyrażona została w art. 27 § 1 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem powództwo wytacza się przed sąd pierwszej instancji, w którego okręgu pozwany ma miejsce zamieszkania. Przepisy dotyczące właściwości przemiennej przewidują możliwość wytoczenia powództwa o ustalenie istnienia umowy, jej wykonanie, rozwiązanie lub unieważnienie, jak też odszkodowanie z powodu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy, przed sąd miejsca jej wykonania. W razie wątpliwości, miejsce to powinno być stwierdzone dokumentem. Przepisy te (art. 31 i następne k.p.c.) umożliwiają powodowi dokonanie wyboru pomiędzy sądem właściwości ogólnej, a innym sądem oznaczonym w tych przepisach. Nie jest zatem dopuszczalne narzucenie właściwości przemiennej przez jedną ze stron stosunku prawnego, a jedynie następczy jej wybór w chwili powstania roszczenia wynikającego z umowy. Artykuł 46 k.p.c. przewiduje możliwość zawarcia tzw. umowy prorogacyjnej. Zgodnie z jego treścią, strony mogą umówić się na piśmie o poddanie sądowi pierwszej instancji, który według ustawy nie jest miejscowo właściwy, sporu już wynikłego lub sporów mogących wyniknąć w przyszłości z oznaczonego stosunku prawnego. Sąd ten, jeżeli strony nie postanowiły inaczej, będzie wówczas wyłącznie właściwy. W świetle przytoczonego przepisu możliwe jest odejście od generalnego modelu właściwości ogólnej, jednak tylko wtedy, gdy jest to przedmiotem indywidualnego uzgodnienia umownego. Skuteczność takiej umowy zależy zatem od zgodnego wyrażenia woli stron, poprzez zawarcie stosownej umowy prorogacyjnej, określonej w art. 46 k.p.c. Wzorzec umowny stosowany przez Pośredniczkę już z samej istoty wzorca umownego nie może być poczytywany za uzgodniony indywidualnie w myśl art. 46 k.p.c. Zawiera on bowiem zbiór gotowych i opracowanych przez Pośredniczkę postanowień, na których brzmienie klient nie ma wpływu. Powyższe wskazuje zatem, że w rozpatrywanym przypadku, w sytuacji konieczności rozwiązywania sporu na drodze sądowej w grę wchodzą tylko dwie właściwości, tj. ogólna i przemienna. Według właściwości ogólnej, w przypadku, gdy powodem jest klient, to powództwo powinno zostać wniesione do sądu właściwego dla siedziby Pośredniczki (art. 30 k.p.c.). W przypadku, gdy powodem jest Pośredniczka, to sądem właściwym jest sąd, w którego okręgu klient ma miejsce zamieszkania (art. 27 § 1 k.p.c.). W przypadku właściwości przemiennej dotyczącej roszczeń wynikających z zawartej umowy, właściwym będzie sąd miejsca wykonania tej umowy – czyli zazwyczaj sąd właściwy dla Pośredniczki (art. 34 k.p.c.). Jak wynika z powyższego, nie w każdym przypadku sądem właściwym będzie sąd właściwy dla siedziby Pośredniczki. Z uwagi na powyższe należy uznać za uprawdopodobnione, iż zarówno przytoczone postanowienia z Rejestru klauzul abuzywnych jak i zapisy kwestionowane przez Prezesa UOKiK są tożsame. Bez znaczenia przy tym pozostają różnice w zapisach wynikające z użytych sformułowań i wyrazów, które nie wpływają na wykładnię klauzuli. 13 Mając na uwadze zobowiązania Pośredniczki do dokonania zmian zakwestionowanych postanowień we wzorcu Umowy pośrednictwa i wzorcu Umowy pośrednictwa w kupnie, a także do przedłożenia wszystkim konsumentom, z którymi umowy jeszcze nie wygasły aneksów do tych umów, uwzględniających wprowadzone we wzorcach zmiany, Prezes UOKiK uznał, iż w przedmiotowej sprawie zastosowanie może znaleźć przepis art. 28 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. W myśl tego przepisu jeżeli w toku postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów zostanie uprawdopodobnione, że przedsiębiorca stosuje praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, a przedsiębiorca, któremu zarzucane jest stosowanie tejże praktyki, zobowiąże się do podjęcia lub zaniechania określonych działań zmierzających do zapobieżenia tym naruszeniom, Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, nałożyć obowiązek wykonania tych zobowiązań. Biorąc pod uwagę powyższe, Prezes UOKiK stwierdził, iż istnieją przesłanki wystarczające do nałożenia na Pośredniczkę, w drodze decyzji, na podstawie przepisu art. 28 ust. 1 uokik, obowiązku wykonania przedmiotowych zobowiązań. Mając powyższe na uwadze, orzeka się jak w pkt I sentencji decyzji. Podejmując zobowiązanie do dokonania stosowanych zmian we wzorcach umów oraz przedłożenia wszystkim konsumentom, z którymi umowy jeszcze nie wygasły, stosownych aneksów do tych umów, Pośredniczka poinformowała o konieczności sporządzenia aneksu do 52 umów. Jednocześnie, jako przewidywaną datę zakończenia procesu aneksowania umów Pośredniczka wskazała 15 sierpnia 2009 r. Zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może określić termin wykonania zobowiązania. Korzystając z ww. uprawnienia Prezes UOKiK uwzględnił nie tylko datę wykonania zobowiązania wskazaną przez Pośredniczkę lecz również wziął pod uwagę datę wydania niniejszej decyzji oraz fakt, iż wykonanie zobowiązania przypadać będzie na okres urlopowy, co może wydłużyć obieg korespondencji niezbędny do przeprowadzenia procedury aneksowania umów. Uwzględniając powyższe, orzeczono jak w pkt II sentencji decyzji. Przepis art. 28 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów obliguje Prezesa UOKiK, by w decyzji, o której mowa w art. 28 ust. 1 ustawy nałożył obowiązek złożenia w wyznaczonym terminie informacji o stopniu realizacji zobowiązań. Mając na uwadze powyższe, orzeka się jak w pkt III sentencji decyzji. Zgodnie z art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Prezes UOKiK rozstrzyga o kosztach w drodze postanowienia, które może być zamieszczone w decyzji kończącej postępowanie. W myśl art. 77 tej ustawy, jeżeli w wyniku postępowania Prezes UOKiK stwierdził naruszenie przepisów ustawy, przedsiębiorca, który dopuścił się tego naruszenia, obowiązany jest ponieść koszty postępowania. Przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte z urzędu, a w jego wyniku Prezes UOKiK w punkcie I sentencji decyzji stwierdził naruszenie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Kosztami niniejszego postępowania są wydatki związane z korespondencją prowadzoną przez Prezesa UOKiK w tej sprawie. W związku 14 z powyższym postanowiono obciążyć Pośredniczkę kosztami postępowania w wysokości 15 PLN (słownie: piętnaście złotych). Powyższą kwotę Pośredniczka obowiązana jest wpłacić na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i konsumentów: NBP o/o Warszawa nr 511 01 01 01 000 78 78 22 31 000 000. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji. Stosownie do treści art. 81 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z art. 479 28 § 2 k.p.c. – od niniejszej decyzji przysługuje stronie odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury UOKiK w Krakowie, 31 – 011 Kraków, Pl. Szczepański 5. Stosownie do treści art. 81 ust. 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w związku z art.479 28 § 2 k.p.c. , stronie przysługuje zażalenie na postanowienie rozstrzygające o kosztach niniejszego postępowania, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury UOKiK w Krakowie, 31 – 011 Kraków, Pl. Szczepański 5. upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Leszek Piekarz Dyrektor Delegatury Otrzymują: 1. Magdalena Martyniak MAGDA NIERUCHOMOŚCI ul. Hutnicza 6 37-403 Pysznica, 2. RKR a/a.