DIH-IV-7/2025

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 14 lutego 2025 r. DIH - 4.707.61.2024 .BP „informacje prawnie chronione [xxx]” DECYZJA DIH.4.7.2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 312), art. 6 u st. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 168), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Piotra Kwiatkowskiego, prowadzącego działalność gospodarc zą pod firmą Piotr Kwiatkowski FAMILIA, od decyzji Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Łodzi nr DS.KC.32.2024 z dnia 24 października 2024 r., na podstawie której na ww. przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 2 000 zł (słow nie: dwa tysiące złotych) z tytułu naruszenia obowiązków wynikających z przepisów o uwidacznianiu cen utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE Pismem z dnia 6 maja 20 24 r., na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236 ), Łódzki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Łodzi , zwany dalej również „ Łódzkim WIIH” , zawiadomił przedsiębiorcę Piotra Kwiatkowskiego, prowadząc ą działalność gospodarczą pod firmą xxx xxx xxxxxxxxx ( zwane go dalej „S troną” ) , o zamiarze wszczęcia kontroli w zakresie przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (t.j. Dz. U. z 20 23 r. poz. 1 6 8), zwanej dalej „ustawą o informowaniu o cenach” . Przedmiotowe pismo zostało uznane za doręczone w trybie art. 44 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 dalej „kpa”) W toku kontroli przeprowadzonej w dniu 5 - 7 czerwca 2024 r. przez inspek torów reprezentujących Łódzkiego WIIH, w prowadzonym przez Stronę lokalu gastronomicznym położonym w xxxxxxxxxxxxxxxxxxx , sprawdzono prawidłowość informowania o cenach, stwierdzając brak określenia ilości w stosunku do 27 potraw oraz 3 napojów. Powyższe s tanowi naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w zw. z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776 dalej „rozporządzenie w sprawi e uwidaczniania cen”). W toku kontroli przedsiębiorca uzupełnił brakujące informacje. Ustalenia kontroli zostały zawarte w protokole nr DS.8361.164.2024 z dnia 7 czerwca 2024 r. 2 W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z dnia 24 września 2024 r., Łódzki WIIH poinformował przedsiębiorcę przedsiębiorę o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia na tego przedsiębiorcę, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, kary pieniężnej z tytułu naruszenia przepis ów o uwidacznianiu cen. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego Łódzki WIIH decyzją nr DS.KC.32.2024 z dnia 24 października 2024 r. nałożył na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 2 000 zł (słownie: dwa tysiące złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, z tytułu naruszenia obowiązku uwidaczniania cen. Decyzja została odebrana w dniu 29 października 2024 r. Strona, pismem z dnia 31 października 2024 r. (data stempla 6 listopada 2024 r.), wniosła odwołanie od przedmiotowej de cyzji wskazując na dotkliwość nałożonej kary ze względu ma osiągany dochód. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiot owo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę je dnostkową towaru (lub usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Dodatkowo sposób uwidaczniania cen towarów (lub usług) regulują przepisy rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Z ustalonego stanu faktyczn ego wynika, iż Strona dopuściła się naruszenia ustawy o informowaniu o cenach poprzez brak oznaczenia ilości oferowanych produktów. Cena sprzedaży zawiera bowiem w sobie cenę za daną ilość produktu. Cena ta ma umożliwić konsumentom identyfikację ceny z pr oduktem, w szczególności m.in. poprzez określenie jego ilości. W przypadku produktów gastronomicznych, brak określenia ilości /gramatury produktów , może wprowadzać konsumenta w błąd i prowadzić do sytuacji, gdzie za każdym razem może zostać wydana inna iloś ć , ale przy zachowaniu tej samej ceny. Powyższy obowiązek wyraźnie wynika z przepisów rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. § 9 ust. 1 tego rozporządzenia stanowi, że p rzedsiębiorca prowadzący działalność usługową w zakresie gastronomii lub hotel arstwa uwidacznia ceny oferowanych potraw, wyrobów, noclegów, wyżywienia i innych oferowanych usług w cenniku. Z kolei ust. 2 tego przepisu stanowi, że c ennik, o którym mowa w ust. 1, zawiera także aktualne informacje umożliwiające konsumentom identyfikac ję ceny z potrawą lub wyrobem, 3 w szczególności pełną nazwę potrawy lub wyrobu, pod którą są one sprzedawane, oraz określenie ilości potrawy lub wyrobu, do której odnosi się cena. Reasumując, cennik jaki został zastosowany przez Stronę nie dawał konsumentowi żadnej wiedzy co do ilości oferowanego produktu. Naruszone więc zostały ustawowe wymogi co do uwidocznienia tejże ilości w sposób wyraźny i nie budzący wątpliwości, a tym samym Strona dopuściła się naruszenia art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w zw. z § 9 pkt 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Niewykonanie przez Stronę obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach obliguje organ Inspekcji Handlowej do nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 w/w ustawy. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach j eżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o cenach p rzy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się stopień : 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym char akter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o który ch mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo narusz enie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.2)). Przy rozpatrywaniu pr zesłanki stopnia naruszenia obowiązków należy odwołać się do art. 1 w/w ustawy , zgodnie z którym u stawa określa sposób informowania o cenach oferowanych towarów i usług oraz skutki nieprzestrzegania jej uregulowań. Ustawa ma na celu ochronę konsumentów, na co wskazuje preambuła wdrożonej ta ustawą dyrektyw y nr 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. Urz. WE L 80 z 04.07.1998) : - p rzejrzyste funkcjonowanie rynku oraz prawidłowa informacja przyczyniają się do poprawy ochrony konsumenta oraz zdrowej konkurencji między przedsiębiorstwami i produktami – motyw 1; - k onsumentom należy zapewnić wysoki poziom ochrony ; Wspólnota powinna wnieść w ten poziom wkład, prowadząc szczególne działania wspierające i uzupełniające politykę prowadzoną przez Państwa Członkowskie dotyczącą dokładnego, przejrzystego 4 i jednoznacznego informowania konsumentów o cenach oferowanych im produktów – motyw 2 . Realizacji ustawowych celów służy art. 4 ust. 1 w/w ustawy zgodnie z którym w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości o raz umożliwiający porównanie cen. Jak już powyżej wskazano, analogicznie należy potraktować brak oznaczenia ilości oferowanych produktów. § 9 ust. 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania usług wskazuje, jakie to dodatkowe informacje powinny być podane w cenniku obok ceny potrawy lub wyrobu, znajdującego się w ofercie lokalu gastronomicznego, a więc pełna nazwa potrawy lub wyrobu, a także określenie ich ilości. Informacje te stanowią minimum, jakie należy spełnić, aby umożliwić konsumentom identyfikację c eny z towarem, w związku z czym brak tych informacji lub określenie ich w sposób niejednoznaczny, jest równoznaczny z podaniem ceny w sposób niepełny, niewłaściwy, sprzeczny z tymi przepisami. Przy ocenie, czy zostały spełnione powyższe wymagania, bierze s ię pod uwagę przede wszystkim to, czy konsument otrzymał jasną i rzetelną informację o cenie, umożliwiającą wybór i porównanie produktów. Ze specyfiki branży gastronomicznej wynika, że przygotowywane potrawy i napoje wydawane są na porcje, które mogą być r óżnej wielkości, stąd też dla takich produktów wprowadzony został także wymóg określenia ich ilości. Jeżeli produkty oferowane są w różnych wielkościach, konsument powinien otrzymać jasną i zrozumiałą informację pozwalającą na rozróżnienie i określenie tych wielkości . Należy przy tym zauważyć, iż naruszenia w zakresie uwidaczniania cen stwierdzono w stosunku do wszystkich produktów i napojów znajdujących się w ofercie. Należy zatem zgodzić się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, który czyn przeds iębiorcy zakwalifikował jako naruszenie obowiązków w stopniu poważnym . Konsumenci bowiem, zapoznając się z informacjami zawartymi w cenniku, w taki sposób, w jaki uwidocznił je przedsiębiorca, nie mieli pewności, jakiej ilości produktu dotyczy uwidocznion a cena, a co za tym idzie naruszono ich praw o do odczytania informacji o cenie w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości. W przypadku przesłanki dotychczasowej działalności przedsiębiorcy Organ stwierdza, iż Strona po raz pierwszy naruszyła przepisy ustawy o informowaniu o cenach. Organ stwierdza również, iż Strona podjęła działania naprawcze i przed zakończeniem kontroli uzupełniła brakujące elementy informacji, a więc uwidoczniła ilości i ceny oferowanych potraw i napojów. W kwestii odniesionych ko rzyści Organ uwzględnia oświadczenie złożone w toku kontroli przez przedsiębiorcę, iż z tytułu braku gramatury nie osiągnął żadnych korzyści ani też nie poniósł żadnych strat. W przypadku przesłanki wielkości obrotu i przychodu przedsiębiorcy oparto się n a informacji przedłożonej przez przedsiębiorcę . W przypadku przesłanki sankcji nałożonych na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych. Przesłanka ta nie jest spełniona, ponieważ kontrola przeprowadzona przez Inspekcje Handlową nie jest kontrolą przeprowadzoną w sprawach transgranicznych, tj. działalności gospodarczej o transgranicznym charakterze prowadzonej przez przedsiębiorcę. 5 Organ wziął również pod uwagę cele kary zawarte w dyrektywie 98/6/ WE P arlamentu E uropejskiego i R ady z dnia 16 lutego 1998 r. zgodnie z którą p rzewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. W kwestii wysokości kary Strona podniosła argumentację odwołania wskazując, iż wymierzona kara (tj. 2 000 zł) jest „bardzo dotkliwa ze względu na wysokość osiąganego dochodu w roku ubiegłym i wynosi 10% dochodu, który został osiągnięty przez cały rok.” Zgodnie z bilansem firmy za rok xxxxx przedłożonym przez Stronę kara wymierzona przez Łódzki WIIH wyniosła około xxxxxx osiągniętego dochodu. Niemniej Prezes UOKiK zwraca uwagę, iż przesłanką wymiaru zawartą w art. 6 ust. 3 pkt 3 ustawy o informowaniu o cenach jest wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy, nie zaś jego dochód. Tym samym, dla miarkowania kary wysokość osiągniętego dochodu jest prawnie obojętna. Z tego też względu, argumentacja podniesiona przez Stronę w odwołaniu nie może zostać uwzględniona. Dokonując ponownej analizy przesłanek wymiaru kary wskazanych w art. 6 ust.1 ustawy o cenach i uwzględniając wytyczne w/w dyrektywy Prezes UOKIK stwierdza, że kara w wysokości 2 000 zł jest adekwatna do stwierdzonego naruszenia. Należy bowiem podkreślić, iż brak określenia gramatury/objętości oferowanych potraw i napojów pozbawiał konsumentów podstawowej wiedzy na temat nabywanego produktu – konsument bowiem, de facto, nie miał wiedzy jaką ilość danego produktu zakupił. Co więcej, stwierdzony brak dotyczy całego asortymentu znajdującego się w ofercie przedsiębiorcy. Reasumując, Prezes UOKiK uznaje prawidłowość rozstrzygnięcia organu I instancji co do kary. Prezes UOKiK, stoi na stanowisku, że w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania instytucja o dstąpienia od wymierzenia kary. Zgodnie z art. 189f § 1 kpa o rgan administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wy kroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Brzmienie art. 189f § 1 pkt 1 kpa wskazuje, iż obie przesłanki wymienion e w tym przepisie muszą być spełnione łącznie. Organ nie neguje, iż Strona zaprzestała naruszania prawa, niemniej w przedmiotowej sprawa przesłanka znikomej wagi naruszenia nie została spełniona. Z zebranego materiału wynika, że waga naruszenia nie jest zn ikoma, ponieważ Strona dopuściła się naruszeń w zakresie obowiązku uwidaczniania cen wszystkich oferowanych potraw , naruszając interes konsumentów w zakresie ich prawa do informacji. Konsument powinien otrzymać jasną, zrozumiałą i niebudzącą wątpliwości i nformację na temat wielkości/gramatury oferowanych potraw . Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, iż waga naruszenia jest wyższa niż znikoma, a tym samym przesłanki odstąpienia od wymierzenia kary nie zostały spełnione. Nie została również spełnion a przesłanka zawarta w art. 189f § 1 pkt 2 kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja 6 nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została pra womocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe a kara ta spełnia łaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Należy przy tym zwrócić uwagę, że zgod nie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach decyzja o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej leży w gestii wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej – w przedmiotowej sprawie, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest to Łódz ki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej. Z kolei, zgodnie z art. 189f § 2 kpa w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodó w potwierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Literalna wykładnia w/w przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 kpa (por. Kodeks postęp owania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „ Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa " nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a wi ęc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało” ). Należy zatem uznać, iż powyższy przepis ma zastosowanie w tych przypadkach, gdy brak jest możliwości wyeliminowania samego naruszenia, natomiast możliwym jest wyeliminowanie jego skutków. Przechodzą c na grunt przedmiotowej sprawy należy zauważyć, że w toku kontroli stwierdzono naruszen ie polegające na braku informacji o gramaturze/wielkości potraw i produktów. Strona w toku kontroli dokonała uzupełnienia brakujących informacji. T ym samym zaprzestał a naruszania prawa. W przedmiotowej sprawie nie jest natomiast możliwe usunięcie skutków naruszenia prawa. Należy bowiem pamiętać, że ceny, ceny jednostkowe , jak również informacje zawarte w § 9 pkt 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen pełnią funkc ję informacyjną dając konsumentowi wiedzę na temat towaru znajdującego się w ofercie. Oznacza to, że w przypadku tego obowiązku nie jest możliwym usunięcie skutków jego naruszenia, ponieważ brak jest narzędzi pozwalających na udzielenie prawidłowej informa cji o cenach tym konsumentom, którzy już np. zapoznali się z dotychczasowymi informacjami i opuścili lokal. Zatem w przedmiotowej sprawie nie została spełniona przesłanka w postaci konieczności usunięcia skutków naruszenia prawa. Tym samym, nie zachodzą podstawy do zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary na podst. art. 189f § 2 i 3 kpa. 7 Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa organ odwoławczy wydaje decyzję w której utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zas karżonej decyzji jest konsekwencją dokonania przez organ drugiej instancji oceny, że decyzja organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja podjęta przez organ pierwszej instancji. Konkludując, na podstawie zebrane go materiału dowodowego, Prezes Urzędu uznał, że decyzja Łódzkiego WIIH była prawidłowa. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Łodzi w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, pl. Pows tańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość u biegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy na leży złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 z późn. zm.). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 8 z p óźn. zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2021, poz. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o inf ormowaniu o cenach towarów i usług (t.j. Dz. U. poz. 2019 poz. 178). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym p odpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1. xxxx 2. Łódzki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Łodzi 3. a/a