DIH-IV-48/2024

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 23 września 2024 r. DIH - 4.707. 4 4 .202 4 .BP „informacje prawnie chronione [xxx]” DECYZJA DIH .4. 4 8 . 202 4 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 202 4 r. poz. 572 ), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 202 4 r. poz. 312 ), po przeprowadzeniu postępowa nia administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Pod karpac kiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Rzeszowie z dnia 26 czerwca 202 4 r. (nr sprawy KP.8361.218.2023) , na mocy której wymierzono Rafałowi Cio c h prowadzące mu działalność gospodarczą pod firmą Atencja Biuro Nieruchomości Rafał Cioch , karę pieniężną w wysokości 1 2 . 692 , 30 zł (słownie: dwa naście tysięcy sześćset dzie w ięć dziesiąt dwa złot e 30 /100), na podstawie art. 198 d ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospoda rce nieruchomościami (Dz. U. z 2023 r. poz. 344), z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 18 1 ust. 3 w/w ustawy , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . Uzasadnienie W dniach 7, 9 i 13 listopada 202 3 r. inspektorzy reprezentujący Pod k arpack iego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Rzeszowie (zwanego dalej: „ Pod k arpack im WIIH”, „organem pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia nr KP .8361. 218 .202 3 z dnia 7 l istopada 202 4 r., przeprowadzili kontrolę przedsiębiorcy xxxx xxxxx p rowadzące go działalność gospodarczą pod firmą xxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxx xxx Cioch (zwanej dalej: „stroną”, „stroną postępowania”, „przedsiębiorcą”). Stosownie do art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2023 r. poz. 221, ze zm.), zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”, kontrola została poprzedzona zawiadomieniem o zamiarze wszczęcia kontroli. W toku kontroli sprawdz ono legalność i rzetelność prowadzenia działalności gospodarczej oraz przestrzeganie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2023 r. poz. 344 dalej „u stawa o gospodarce nieruchomościami ” ) . W toku kontroli stwierdzono, że przedsiębiorca pro wadzi działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomości. Zgodnie z CEIDG działalność gospodarcza została rozpoczęta z dni em 9 lutego 20 22 r., natomiast wznowiona z dniem 2 lutego 2023 r. P rzedsiębiorca w toku kontroli oświadczył, iż działalność w zakresie pośrednictwa w obrocie n ieruchomościami prowadz ona jest od dnia 2 lutego 202 3 r. 2 W toku kontroli przedłożono : − wszystkie umowy pośrednictwa w obrocie nieruchomościami zawarte przez Stronę (29 sztuk), z czego kontroli poddano 4 umowy; − przedłożono polisę OC nr xxxxxxxxxx wystawioną przez xxxxxxxxx, Ubezpieczający/Ubezpieczony: xxxxxxxxx xxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxx xxxxxxxxx, okres ubezpieczenia xxxxxx – xxxxxx, suma gwarancyjna 25 0 00 EUR. Kontrolujący stwierdzili, że Przedsiębiorca w okresie od xxxx xxxxx . do xxxx xxxx xxxx xxxxx nie posiadał obowiązkowego ubezpieczenia OC – w tym okresie zawarł xxxx umów pośrednictwa. Powyższe stanowi naruszenie art. 181 ust. 3 ustawy o gospodar ce nieruchomościami. Przedsiębiorca w toku kontroli oświadczył, iż nie miał wiedzy o istnieniu obowiązku ubezpieczenia OC z tytułu prowadzonej działalności. W momencie, gdy wiedzę taką posiadł, wówczas dopełnił obowiązku ubezpieczeniowego. Przedsiębiorca oświadczył również, iż nie miał wiedzy o obowiązku dołączania kopii aktualnego ubezpieczenia do zawieranych umów pośrednictwa, w związku z czym nie przekazywał tych kopii klientom. W oparciu o zebrany materiał dowodowy, na podstawie art. 61 § 1 i 4 usta wy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 202 3 r. poz. 775 ze zm. dalej: „kpa” ) , P od karpacki WIIH pismem z dnia 24 maja 202 4 r., zawiadomił przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia : a dministracyjnej kary pieni ęż n e j z ty t ułu prowadzenia d ział al nośc i w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami b ez spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej , do czego przedsi ę biorca jest zobligowany na podstawie art. 181 ust. 3 ustawy o gospodarce n ier u chomo ś ciami . Jednocześnie organ poinformował przedsiębiorcę, że zgodnie z art. 10 § 1 kpa, stronom przysługuje prawo do czynnego udziału w postępowaniu. Podkarpacki WIIH decyzją z dnia 26 czerwca 202 4 r. (nr sprawy KP.8361.218.2023) wymierzył S tronie karę pieniężną w wysokości 12 . 692 , 30 zł (słownie: dwa naście tysięcy sześćset dzie więćdziesiąt dwa złot e 30 /100), za brak spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 18 1 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Decyzja została odebrana w dniu 8 lipca 202 4 r. Strona pismem z dnia 14 lipca 202 4 r. ( złożonym osobiście w dniu 15 lipca 2024 r. ) wniosła odwołanie od przedmiotowej decyzji . Strona podniosła, ż e: 1) n a podstawie art. 189f § 1 pkt 1 kpa możliwe jest odstąpienie od wymierzenia kary z uwagi na łączne spełnienie obu przesłanek wymienionych w tym przepisie ; 2) na podstawie art. 21a Prawa przedsiębiorców możliwe jest odstąpienie od wymierzenia kary z uwagi na spełnienie przesłanek wymienionych w tym przepisie; 3) n a łożona kara nie spełni funkcji prewencyjnej oraz dyscyplinująco – represyjnej, gdyż doprowadzi do za mknięcia przez stronę prowadzonej działalności gospodarczej ; Pismem z dnia 5 sierpnia 202 4 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej jako „Prezes UOKiK”, „organ drugiej instancji”, „organ odwoławczy”) poinformował stronę postępowania o pr zysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami i prawie 3 wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona postępowania nie skorzystała z przysługujących jej praw. Prezes U rzędu O chrony K onkurencji i K onsumentów ustalił i stwierdził co następuje. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz . 1706), zwanej dalej: „ustawą o Inspekcji Handlowej”, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Zgodnie z art. 179a i następne ustawy o gospodarce nieruchomościami, pośrednik w obrocie nieruchomościami to przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą z zakresu pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Zawód ten uległ deregulacji na mocy ustawy z dnia 13 czerwca 2013 roku o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych za wodów (Dz. U. z 2013 r. poz. 829), przy czym nadal ustawowym obowiązkiem pośrednika jest jednak wymóg obowiązkowego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością dot. pośrednictwa w obrocie nieruchom ościami. Pośrednictwo w obrocie nieruchomościami polega na odpłatnym wykonywaniu czynności zmierzających do zawarcia przez inne osoby umów: 1) nabycia lub zbycia praw do nieruchomości; 2) nabycia lub zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu; 3) najmu lub dzierżawy nieruchomości lub ich części; 4) innych niż określone w pkt 1 - 3, których przedmiotem są prawa do nieruchomości lub ich części. Zgodnie z art. 181 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, przedsiębiorca będący pośrednikiem w obrocie n ieruchomościami podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z pośrednictwem w obrocie nieruchomościami. Zgodnie z art. 181 ust. 3a w / w ustawy kopia dokumentu ubezpieczenia aktualnego na dzień zawarcia umow y pośrednictwa stanowi załącznik do tej umowy. Pośrednik w obrocie nieruchomościami niezwłocznie informuje stronę umowy pośrednictwa o wszelkich zmianach danych zawartych w dokumencie ubezpieczenia i o zawarciu nowej umowy ubezpieczenia, przekazując kopię dokumentu ubezpieczenia. Obowiązek ubezpieczenia OC powstaje nie później niż w dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia wykonywania czynności w związku z pośrednictwem w obrocie nieruchomościami (§ 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2019 r . w sprawie obowiązkowego 4 ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej pośrednika w obrocie nieruchomościami (Dz.U. z 2019 r. poz. 804). Minimalna suma gwarancyjna ubezpieczenia OC, w odniesieniu do jednego zdarzenia oraz do wszystkich zdarzeń w okresie ube zpieczenia nie dłuższym niż 12 miesięcy, których skutki są objęte umową ubezpieczenia OC, wynosi równowartość w złotych 25 000 euro (§ 4 ww. rozporządzenia). Jak wynika z poczynionych ustaleń, Strona w dniu 2 lutego 202 3 r. rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie pośrednictw a w obrocie nieruchomościami. Strona w toku kontroli przedłożyła polisę ubezpieczeniową nr xxxxxxxxxx , data wystawienia xxxxxxxxxx ., okres ubezpieczenia xxxxxxxxxxxxxx – xxxxxxxxxxxx Strona nie przedłożyła nat omiast umowy ubezpieczenia za okres xxxxxxxx – xxxxxxxxxxx W toku kontroli Strona oświadczyła, iż nie miała wiedzy o wymaganym ubezpieczeniu. Dopiero po powzięciu wiadomości, iż takowy wymóg istnieje, dopełniła wymaganego obowiązku tj. zawarła umowę ubezpi eczenia w dniu xxxxxxxxx xxxxxxxxxx Strona oświadczyła również, że w okresie xxxxxxxxx – xxxxxxxx zawarła xxxx umów pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Po przeprowadzeniu analizy zebranych materiałów dowodowych, Prezes UOKiK stwierdza, że ustalenia kontroli przeprowadzonej przez Pod karpack iego WIIH dały podstawę do stwierdzenia, że przedsiębiorca prowadził działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami bez spełnienia obowiązku zawarcia ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z pośrednictwem w obrocie nier uchomościami za okres od xxxxxxx do xxxxxxxxx xxxxxxxxxxxx Powyższe stanowi naruszenie art. 181 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. N iezrealizowanie ww. obowiązku, zgodnie z treścią art. 198d ustawy o gospodarce nieruchomościami, jest deliktem ad ministracyjnym zagrożonym sankcją. Kto bowiem prowadzi działalność gospodarczą z zakresu pośrednictwa w obrocie nieruchomościami bez spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 181 ust. 3 ww. ustawy, podlega karze pieniężnej w w ysokości od dwukrotnego do pięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym rok, w którym stwierdzono naruszenie, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Przepisy art. 198c ust. 2 - 8 stosuje się odpowiednio. W szczególności Prezes UOKiK zwraca uwagę na art. 198c ust. 7 w/w ustawy , zgodnie z którym k ary pieniężnej nie wymierza się, jeżeli do dnia stwierdzenia przez właściwego wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej naruszenia upłynęły 3 lata, licząc od dnia powstania obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia przez przedsiębiorcę, u którego to narusz enie stwierdzono. W przedmiotowej sprawie, stwierdzone narusze nia mieszczą się w okresie wyznaczonym w/w przepisem. Ponadto w ocenie Prezesa UOKiK przesłanka z art. 198d ustawy o gospodarce nieruchomościami została spełniona, a okoliczności wskazanego na ruszenia prawa nie budziły wątpliwości co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających wymierzenie kary pieniężnej. 5 Prezes UOKiK stwierdza , że Pod karpacki WIIH ustalając wysokość kary pieniężnej, zgodnie z art. 198d w zw. z art . 181 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, właściwie uwzględnił i ocenił: - dotychczasową działalność przedsiębiorcy, stwierdzając że nie był on dotychczas kontrolowany w zakresie przestrzegania naruszenia przepisów ww. ustawy ; - skalę prowadzonej działaln ości, przyjmując, że Strona prowadzi działalność w przedmiocie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami od dnia xxxxxxxxx oraz należy do grupy mikroprzedsiębiorców ; - czas trwania naruszenia przyjmując, że trwało ono w okresie od xxxxxxxxx do xxxxxxxxx xxxxxxxxxxx – w tym czasie przedsiębiorca zawarł xxx umów pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Prezes UOKiK w całości podziela w tym zakresie ustalenia Pod karpackiego WIIH, w tym także w zakresie wysokości kary pieniężnej ustalonej na kwotę 12 692 , 30 zł (słownie: dwa naście tysięcy sześćset dzie w ięć dziesiąt dwa złot e , 30 /100) jako adekwatnej do stwierdzonego naruszenia. W kwestii wymierzonej kary Strona podniosła, że: „Nałożona kara nie spełni funkcji prewencyjnej oraz dyscyplinująco - represyjnej, gdyż doprowadzi do zamknięcia przez stronę działalności.” Odnosząc się do przedmiotowego zarzutu należy zauważyć, iż kara pieniężna jest sankcją wymierzaną za naruszenie przepisów ustawy i z e swej natury pełni funkcję prewencyjną i represyjną dy scyplinując przedsiębiorcę i zniechęcając go do kolejnych naruszeń. Realizacji powyższych funkcji służy jej wysokość, przy czym, z godnie z art. 198 d w/w ustawy kara za przedmiotowe naruszenie jest wymierzana w widełkach od dwu krotnego do p ięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia . Organ wymierzając karę jest więc decyzyjny jeśli chodzi o jej wysokość, będąc natomiast związanym przesłankami wymiaru kary zawartymi w art. 198c ust. 3 . Powyższy przepis nie warunkuje wymiaru kary od groźby zamknię cia działalności. Przedmiotowa okoliczność może natomiast stanowić przesłankę do zastosowania ulgi w uiszczeniu nałożonej kary. Organ drugiej instancji nie znalazł podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 kpa, organ admi nistracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa. Przedstawiona powyżej ponowna analiza zgromadzoneg o materiału dokonana w ramach postępowania odwoławczego, prowadzi do jednoznacznych ustaleń, iż strona nie posiadała obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody związane z pośrednictwem w obrocie nieruchomościami w okresie od xxxxxxxx do xxxxxxxxx xx Tym samym naruszony został obowiązek wskazany w art. 181 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zdaniem Prezesa UOKiK, nie jest to naruszenie, którego waga jest znikoma. Pośrednictwo w obrocie nieruchomościami jest rodzajem działalno ści gospodarczej, która ze względu na jej przedmiot , tj. nieruchomość wymaga poddania konsumentów szczególnej ochronie przed niebezpieczeństwem ewentualnej szkody. Jest to bowiem działalnoś ć , która wią że się koniecznością podejmowania decyzji wywołujących dalekosiężne skutki finansowe dla potencjalnych klientów, stąd też zasadnicze znaczenie przy prowadzeniu takiej działalności ma posiadanie przez zarządcę ubezpieczenia 6 odpowiedzialności cywilnej. Z powyż szych względów nie można mówić o znikomej wadze naruszenia, tym bardziej, iż w okresie, kiedy Strona nie posiadała wymaganego ubezpieczenia, zawarła xxxx umów z zakresu pośrednictwa nieruchomościami, a więc xxx k lientom Strona nie zapewniła należytej ochro ny. Organ nie neguje przy tym faktu, iż Strona zaprzestała naruszania prawa i przedłożyła umowę ubezpieczenia, niemniej warunkiem zastosowania instytucji odstąpienia od wymierzenia k a ry jest łączne spełnienie obydwu przesłanek . Organ nie dopatrzył się także, aby zaistniały przesłanki odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 2 kpa, zgodnie z którym o rgan administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli z a to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub pr awomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Prezes UOKiK p rzyjmuje w tym względzie z a swoje stwierdzenia poczynione przez organ I instancji, iż zgodnie z właściwością miejscową Podkarpacki WIIH jest jedynym organem uprawnionym do nałożenia kary oraz, że Strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przes tę pst w o lub przestępstw o skarbow e w tym zakresie. Zgodnie z art. 189f § 2 kpa, w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, m oże wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązku nałożonego na nią w art. 181 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, bowiem n ie posiadała obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody związane z pośredniczeniem w obrocie nieruchomościami , w okresie, w którym zawarła 1 7 umów pośrednictwa. Tym samym, nie sposób w przedmiotowej sprawie usunąć naruszenie prawa. T akie rozwiązanie musiałoby polegać na wystawieniu polisy ubezpieczeniowej z mocą wsteczną, co jest wykluczone przez art. 10 ust. 1a ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, ubezpieczeniowym funduszu gwarancyjnym i polskim biurze ubezpieczycieli komunikacyj nych z dnia 22 maja 2003 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 2277) u mowa ubezpieczenia obowiązkowego nie może obejmować ubezpieczeniem okresu poprzedzającego zawarcie tej umowy. Tym samym, w przedmiotowej sprawie nie jest możliwym odstąpienie od wymierzenia kary na podst. art.189f § 2 kpa. Wobec art. 189f § 1 pkt 1 kpa Strona podniosła zarzut, argumentując, iż waga naruszenia jest znikoma, ponieważ przedmiotem wszystkich umów pośrednictwa zawartych w okresie 7 od 2 lutego 2023 r. do 26 kwietnia 2023 r. były nieruchomości gruntowe. Jak twierdzi Strona: „W związku z tym interesy potencjalnych klientów nie były narażone na szkodę w takim stopniu, jak w przypadku nieruchomości budowlanych tj. mieszkań, domów itp. Ni eruchomości gruntowe nie niosą bowiem prawie żadnego prawdopodobieństwa zagrożenia takiego jak: nieumyślne zalanie nieruchomości, pożaru, kradzieży bądź włamania lub zniszczenia mienia. (…). Dodatkowo nie została wyrządzona żadna szkoda w następstwie dział ania lub zaniechania podczas pośrednictwa obrotu nieruchomościami. Nie została również złamana odpowiedzialność deliktowa, tzn. gdy jego praktyka lub zaniechania prowadzą do szkody na rzecz klienta poza ramami umowy, np. poprzez niedopełnienie obowiązku na leżytej staranności przy weryfikacji stanu legislacyjnego nieruchomości. (…) Ciężko się zgodzić z opinią Inspektora Inspekcji Handlowej, że szkody wyrządzone są dość poważne, a mowa jest tylko o szkodach hipotetycznych, które nie miały miejsca.” Strona p odniosła również, iż została spełniona przesłanka zaprzestania naruszania prawa ponieważ od dnia xxxx xxxxxxxxxx Strona posiada obowiązkowe ubezpieczenie OC. Odnosząc się do podniesionego zarzutu, Prezes UOKiK podkreśla, iż charakter prowadzonej dzia łalności nie pozwala uznać, aby waga przedmiotowego naruszenia była znikoma – obrót nieruchomościami, ze względu na przedmiot transakcji wywołuje dalekosiężne skutki finansowe dla potencjalnego klienta, stąd też szczególna uwaga jaką ustawodawca przywiązuj e do zabezpieczenia interesów konsumentów przed niebezpieczeństwem zaistnienia szkody. Należy przy tym zwrócić uwagę, iż obowiązkowe ubezpieczenie nie ma na celu zabezpieczenia potencjalnego konsumenta przed skutkami zdarzeń przywołanych przez Stronę takim i jak pożar, kradzież czy zalanie, lecz ma na celu zabezpieczenie tego konsumenta przed skutkami wadliwych działań pośrednika w obrocie nieruchomościami. Nie ma przy tym znaczenia, że „mowa jest tylko o szkodach hipotetycznych, które nie miały miejsca . ” Fa kt , że w okresie, w którym naruszenie zostało stwierdzone, delikt nie wystąpi ł, nie przekłada się na zakres odpowiedzialności pośrednika w obrocie nieruchomości ami za niewypełnienie obowiązku ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Brak takich zjawisk jest o tyle korzystn y dla Stron y , iż nie zachodziła potrzeba naprawienia szkody, jednak w żaden sposób nie wpływa to na stopień naruszenia. Mając na uwadze powyższe, nie sposób uznać, że stwierdzone naruszenie było znikome. Tym samym przesłanka pierwsza ni e została spełniona, co oznacza, iż nie jest możliwym odstąpienie od wymierzenia kary . Organ nie neguje, iż Strona zaprzestała naruszania prawa, ponieważ zawarła wymaganą umowę OC. Niemniej, jak już wskazano, zastosowanie art. 189f § 1 pkt 1 kpa wymaga łąc znego spełnienia obydwu przesłanek. Strona w odwołaniu podniosła również zarzut naruszenia 21a Prawa przedsiębiorców tj. „Prawa do błędu” , twierdząc, że „W ocenie strony naruszyła ona przepisy prawa związane z wykonywa n ą dział al nością gospodarczą w okresie 12 miesięcy, bowiem: − d nia xxxxxx – nastąpiło otwa r cie pierwszej działalności gospo d ar c zej o charakt e rz e gastronomicznym − d nia xxxxxx – zawieszenie ww. działalności gospodarczej − d nia xxxxxx rozpoczęcie dz i ał al ności gospodarczej o zupełnie innym, charakt e rze tj. po ś redn i ctwo w obrocie nieruchomościami 8 Od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośrednik w obrocie nieru c homo ś ciami, kt ó ra nastąpiła xxxxxxxxxxx do mome n tu popeł ni enia błędu minęło około xxxxxx dni . Tr u dno bowiem brać pod uw ag ę wcze ś niejszy charakter działalności, która nie mała nic wspó l n e go w pośre d nictwie w obroc i e nieruchomościami. Zatem trudno się zgodzić, i ż popełniony błąd nast ą pił w okresie późni e jszym niż 12 m iesi ę cy. ” Zgodnie z art. 21a ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców z dnia 6 marca 2018 r. (Dz.U. z 2024 r. poz. 236) j eżeli przedsiębiorca wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej narusza przepisy prawa związane z wykonywaną działalnością gospodarczą w okresie 12 miesięcy o d dnia podjęcia działalności gospodarczej po raz pierwszy albo ponownie po upływie co najmniej 36 miesięcy od dnia jej ostatniego zawieszenia lub zakończenia, a właściwy organ wszczyna w związku z tym naruszeniem postępowanie: 1) mandatowe albo 2) w spraw ie nakładania lub wymierzania administracyjnej kary pieniężnej - przed nałożeniem na przedsiębiorcę grzywny w drodze mandatu karnego albo nałożeniem na niego lub wymierzeniem mu administracyjnej kary pieniężnej organ ten wzywa, w drodze postanowienia, przedsiębiorcę do usunięcia stwierdzonych naruszeń przepisów prawa oraz skutków tych naruszeń, jeżeli skutki takie wystąpiły, w wyznaczonym przez siebie terminie. Zgodnie z art. 21a ust. 3 pkt 1 w/w ustawy j eżeli przedsiębiorca usunie stwierdzone naruszeni a przepisów prawa oraz skutki tych naruszeń, jeżeli skutki takie wystąpiły, w wyznaczonym terminie, właściwy organ, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia na niego lub wymierzenia mu administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu . Z materia łów postępowania w postaci rejestru CEIDG wynika, ż e Stro n a rozpoczęła wykonywanie działa l ności gospodarczej z dniem xxxxxx xxxxxxx , natomiast z dniem xxxxx xxxx wykonywanie dz iałalności gospodarczej zostało wznowione. Zgodnie z oświadczeniem Strony przedm iotem wznowionej działalności jest pośrednictwo w obrocie nieruchomościami. Na tle poczynionych ustaleń faktycznych przywo ł ane powyżej przepisy nie mają za s to s owania w przedmiotowej sprawie . Literalna wyk ł adnia art. 21 u st. 1 Prawa przedsiębio r ców jedno zna cznie wsk az uje, iż okres 12 miesięcy to okres po podjęciu działalności gospodarczej po raz pierwszy, natomiast okres 36 miesięcy to okres po podjęciu działalności gospodarczej po raz kolejny w sytuacji, gdy została ona zawieszona lub zakończona. Przedmi otowe naruszenie miało miejsce po wznowieniu zawieszonej działalności gospodarczej , przy czym działalność gospodarcza została wznowiona z dniem xxxxxx xxxx , natomiast naruszenie ustawy o gospodarce nieruchomościami miało miejsce za okres xxxxxx xxxxx – xxx xxxx xxxx xxxxx Nie mieści się więc ono ani w okresie 12 miesięcy (jako, że okres ten dotyczy działalności rozpoczętej po raz pierwszy), ani w okresie 36 miesięcy (jako, że okres ten dotyczy wznowienia działalności po jej zakończeniu lub zawieszeniu, a w p rzedmiotowej sprawie okres ten jeszcze nie upłynął ) . Tym samym, w przedmiotowej sprawie art. 21a Prawa przedsiębiorców nie znajdzie zastosowania. Prezes UOKiK potwierdza także stanowisko Podkarpackiego WIIH, iż Strona nie może skorzystać z prawa do błędu ponieważ nie jest możliwe usunięcia naruszenia prawa . Jak bowiem wynika z art. 21a ust. 1 w/w ustawy, warunkiem sine qua non zastosowania tego przepisu jest usunięcia stwierdzonych naruszeń przepisów prawa oraz skutków tych naruszeń, jeżeli skutki takie wystąpiły . Naruszenie polegało na niedopełnieniu obowiązku ubezpieczenia 9 OC prowadzonej działalności gospodarczej, a więc w okresie xxxxxxx – xxxxxx xxxxxx strony zawartych umów pozbawi one by ł y ochrony przed niekorzystnymi skutkami wadliwej działalności p rzedsiębiorcy. Usunięcie skutków naruszenia byłoby zatem możliwe jedynie w razie wystawienia polisy z mocą wsteczną. Takie rozwiązanie jest jednak wbrew prawu, art. 10 ust. 1a ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, ubezpieczeniowym funduszu gwarancyjnym i polskim biurze ubezpieczycieli komunikacyjnych z dnia 22 maja 2003 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 2277) stanowi bowiem, że u mowa ubezpieczenia obowiązkowego nie może obejmować ubezpieczeniem okresu poprzedzającego zawarcie tej umowy. Podsumowując, na podsta wie zebranego materiału dowodowego, Prezes UOKiK uznał, że wydana przez Pod k a rpack iego WIIH decyzja z dnia 26 czerwca 202 4 r. była prawidłowa. Tym samym, powyższa decyzja powinna pozostać w obrocie prawnym. Ad m inistracyjn ą karę pien ię żną, przeds iębiorca obo w i ą z a ny jest wpłacić na rachunek bankowy Woje w ódzkiego Inspektoratu Ins p ekcji Handlowej w Rzeszowie wskazany w decyzji z dnia 26 czerwca 2024 r . w terminie 14 dni od dnia doręczenia n i ni ejszej decy z ji . Biorąc powyższe pod uwagę należało orzec jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosu nkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sąd owoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 10 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy K PA . 5. Zgodnie z art. 189k § 1 KPA organ administracji publicznej, który nałożył administracyjną karę pieniężną, na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem publicznym lub ważnym interesem strony, może udzielić ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej przez: 1) od roczenie terminu wykonania administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 2) odroczenie terminu wykonania zaległej administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 3) umorzenie administracyjnej kary pieniężnej w całości lub części; 4) umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub części. Z up. Prezesa Urzędu ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/