DIH-IV-31/2023

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 18 grudnia 2023 r. DIH - 4.707. 37 .2023 .BP DECYZJA DIH . 4 . 31 . 2023 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 202 3 r. poz. 168 ), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706, z późn. zm.), art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (t.j. Dz. U. z 20 23 r. poz. 1 6 8), Prezes Urz ędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania HLC sp. z o.o. z siedzibą w Gdyni od decyzji Pomor s kiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Gdańsk u nr KHU.D.53.2023.KWP z dnia 12 października 202 3 r., na podstawie której , na w w. przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 1 2 00 zł (słownie: jeden tysiąc dwieście złotych) z tytułu naruszenia obowiązków wynikających z przepisów o uwidacznianiu cen utrzymuje zaskarżoną decy z j ę w mocy. UZASADNIENIE Pismem z dnia 19 lipca 20 23 r., na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2023 r. poz. 221 ), zwanej dalej „Prawem przedsiębiorców” , Pomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Gdańsku , zwany dalej również „ Pomor skim WIIH” , zawiadomił przedsiębiorcę (…) . zwane j dalej również „S troną” , o zamiarze wszczęcia kontroli w zakresie przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (t.j. Dz. U. z 20 23 r. poz. 1 6 8), zwanej dalej „ustawą o informowaniu o cenach” . Przedmiotowe pismo zostało doręczone 2 5 lip ca 20 23 r. W toku kontroli przeprowadzonej w dni u 23 sierpnia 202 3 r. przez inspektorów reprezentujących Pomor skiego WIIH, w prowadzon ej przez Stronę (…) , sprawdzono prawidłowość informow ania o cenach usług znajdujących się w ofercie handlowej, stwierdzając brak ceny za usługę (…) , co stanowiło naruszenie wymagań art. 4 ust. 1 ustawy o cenach z dnia 9 maja 201 4 r. o informowaniu o cen ach . Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontr oli z dnia 2 9 sierpnia 2023 r. (nr akt kontroli: KHU . 8361. 254 .202 3 .ACzŁL ). W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z dnia 11 wrze ś nia 202 3 r., Pomorski WIIH poinformował przedsiębiorcę przedsiębiorę o wszczęciu postępowania administracyjn ego w przedmiocie nałożenia na tego przedsiębiorcę, 2 na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, kary pieniężnej z tytułu naruszenia przepisów o uwidacznianiu cen. Strona pismem z dnia 2 października 2023 r. poinformowała o umieszczeniu ce nnika . Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego Pomorski WIIH decyzją nr KHU.D.53.2023.KWP z dnia 12 października 202 3 r. nałożył na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 1 2 00 zł (słownie: jeden tysiąc dwieście złotych), na podstawie art . 6 ust. 1 ustawy o o cenach, z tytułu naruszenia obowiązku uwidaczniania cen towarów. Decyzja została odebrana w dniu 1 7 października 202 3 r. Pismem z dnia 23 października 202 3 r. (data stempla 30 października 2023 r.) , Strona złożyła do Prezesa Urzędu O chrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej również „Prezesem UOKiK”, odwołanie od ww. decyzji , zarzucając: 1) n aruszenie art. 189f § 1 kpa poprzez jego niezastosowanie i nałożenie na skarżącego kary pieniężnej, pomimo iż waga naruszonego przez skarżącego prawa, jak również zebrany w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazują, iż waga naruszeń prawa była znikoma ; 2) n aruszenie art. 80 kpa poprzez jego błędne zastosowanie i ustalenie na podstawie zebranego materiału dowodowego, iż skarżący dopuścił się naruszenia prawa w stopniu wysokim, co następnie doprowadziło do orzeczenia kary finansowej, podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, iż stopień winy skarżącego należało uznać za znikomy i odstąpić od wymierzenia skarżą cemu kary finansowej . Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych ro zstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsument ów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Przechodząc na grunt poczynionych ustaleń faktycznych należy stwierdzić , co następuje. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidaczni a się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. W niniejszej sprawie, w toku kontroli , stwierdzono nieprawidłowoś ć polegając ą na nieuwidocznieniu ceny za usługę mycia samo chodów. Tym samym naruszony został art. 4 ust. 1 w/w ustawy . 3 Niewykonanie przez Stronę obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 w/w ustawy obliguje organ Inspekcji Handlowej do nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 w/w ustawy. Zgodnie z ar t. 6 ust. 1 ustawy o cenach j eżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o cenach p rzy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się stopień : 1) naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym pod jęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub st raty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich s ankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochro ny konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.2)). Przy rozpatrywaniu przesłanki stopnia naruszenia obowiązków należy odwołać się do art. 4 w/w ustawy . Zgodnie z art. 4 ust. 1 zgodnie z którym w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Cena należy do podstawowych, istotnych elementów zawier anych umów sprzedaży wpływających bezpośrednio na podjęcie decyzji przez konsumentów o zawarciu konkretnej umowy, zaś cena jednostkowa jest z kolei podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości usługi wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczeg ólnie w kontekście porównania jej z inny mi usługami – podobnych pod względem przeznaczenia, ale o odmiennych cechach np. co do czasu trwania, zakresu , poziomu technicznego itp. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informowaniu o cenach cena to wartość wy rażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, iż fizyczny brak ceny wywołuje ten skutek iż, konsument nie ma należytej informacji na temat ceny ofer owane j usługi . Nie sposób przy tym zgodzić się zarzutami podniesionymi w odwołaniu. Strona twierdzi bowiem, że „(…) sprawa dotyczy myjni samochodowej bezdotykowej, w której jedyną możliwą do wykonania usługą jest umycie samochodu. Spółka w ramach myjni n ie oferuje innych usług, jak np. prania tapicerki, woskowania auta, ani glinkowania samochodu. Jedyną usługą jest myci e auta , które to wykonywane jest przez samych kierowców, gdyż pracownicy Spółki nadzorują jedynie pracę urządzeń. Organ w decyzji 4 podnosi rangę umycia samochodu do bardzo wysokiego poziomu, przy czym należy zauważyć, iż sama kwestia umycia bądź nie samochodu przez kierowcę jest kwestią czysto subiektywną. (…). Koszt 1 minuty mycia to 2 zł, w związku z czym ewentualny brak informacji o cenie nie stanowi aż takiego obciążenia finansowego dla konsumenta, jak stara się to przedstawić organ.” Odnosząc się do przywoł a n e j a rgumentacji , p rzede wszystkim należy zauważ y ć, że kwestia su b iektywnego wyboru konsumenta o skorzys ta ni u z usługi umy c ia samoc hodu jest prawnie obojętna dla rozstrzygnięcia sprawy . Ni e mn i ej Organ zwraca uwagę, iż mycie samochodu jest jedyną us ł ugą oferowaną przez przedsiębiorcę, a więc brak informacji o cenie prze m awia za rozstrzygnięciem Pomorskiego WIIH , który uznał stopień nar uszeni a prawa za wysoki. Podobnie b ez znaczenia jest okoliczność, iż cena 1 minut y mycia kosztuje 2 zł. Na marginesie, Organ zwraca uwagę, iż informacja o cenie za 1 minutę mycia pojawiła się dopiero na etapie złożonego odwołani a . Z protokołu kontroli wy nika bowiem, że przedsiębiorca zamieścił jedynie informację o cenie za 1 żeton – brak jest natomiast informacji, iż żeton zapewnia 1 minutę mycia. Poza tym, w brew temu co twierdz i Strona, s topień naruszenia prawa nie jest uzależniony od uszcz uplenia finans owego na jak ie narażon y jest konsument , l ecz od skali tych brakó w , np. czy brak dotyczy tylko cen czy też cen jednostkowych, czy też liczby stwierdzonych braków cen w stosunku do liczby oferowanych usług . Co więcej, należy zauważyć, iż naruszenie jakie mia ło miejsce w przedmiotowej sprawie nie ograniczało się do „zwykłego” braku ceny. Chodzi mianowicie o fakt, że przedsiębiorca świadczący usługi i oprócz oznaczenia ceny powinien również wskazać informacje dotyczące tych usług. Jak bowiem stanowi § 10 ust. 1 rozporządzenia M inistra R ozwoju i T echnologii w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług z dnia 19 grudnia 2022 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776) c eny za usługi podaje się wraz z dokładnym określeniem rodzaju i zakresu usług. Jeżeli jest to zgodne z prakt yką obrotu, ze względu na rodzaj świadczonej usługi zamiast cen za usługę można podawać cenę jednostkową. Z kol e i § 10 ust. 2 stanowi, że p rzy uwidacznianiu cen za usługi mogą być podawane stawki godzinowe, stawki procentowe, ceny za kilometr i inne staw ki przeliczeniowe, które powinny zawierać wszystkie elementy składowe ceny. Tymczasem z zapisów protokołu kontroli wynika, że w myjni stwierdzono: 1) na każdym stanowisku myjni instrukcję obsługi; 2) na punkcie rozmiany banknotów informację „1 żeton = 2zł” oraz informacje dotyczące sposobów płatności; 3) na rozmieniarce banknotów instrukcję dokonywania płatności . Powyższe informacje w żaden sposób nie spełniają wymogów dotyczących uwidaczniania cen w tym sensie, że de facto , nie dają konsumentom żadnej informacji n a temat oferowanej usługi np. jaki jest czas trwania tej usługi za 1 żeton a tym samym czy wystarczającym jest jeden żeton. Z pewno ścią za spełnienie tego wymogu nie sposób uznać przesłania paragonu na adres e - mail, jak miało to miejsce w toku przedmiotowe j kontroli . Biorąc powyższe pod uwagę, stopień naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług należy uznać za znaczny. Ustalony stan faktyczny jednoznacznie bowiem wskazuje, że przedsiębiorca nie dopełnił ciążących na nim wymogów w z akresie uwidaczniania cen. W żaden sposób nie można bowiem uznać, iż takim uwidocznieniem jest informacja o cenie żetonu. Brak jest bowiem informacji , jaki jest czas trwania tej usługi w 5 cenie żetonu . Prawidłowe jest zatem stanowisko Pomor skiego WIIH, któr y stwierdził: „ Dokonując oceny stopnia naruszenia obowiązków Pomorski (…) stwierdził i uznał za wysoki. W niniejszym przypadku uwidocznienie informacji o cenie usługi, jaką jest mycie samochodu, jest jednym z ważniejszych czynników mających wpływ na podjęcie decyzji o zakupie usługi przez konsumenta. Tym samym strona postępowania pozbawiła konsumentów możliwości realizacji ustawowego prawa do informacji o cenach i w efekcie w sposób istotny utrudniła im dok onanie świadomego wyboru naruszając ich interesy ekonomiczne.” – (str. 4 decyzji). W przypadku przesłanki dotychczasowej działalności przedsiębiorcy Organ stwierdza, iż Strona po raz pierwszy naruszyła przepisy ustawy o informowaniu o cenach. Organ stwier dza również, iż Strona podjęła działania naprawcze o czym poinformowała dopiero w toku postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. W przypadku przesłanki wielkości obrotu i przychodu przedsiębiorcy, Strona w toku post ę powania prze d organem I instancji złożyła oświadczenie o wysokości obrotu i osiągniętego przychodu. W przypadku przesłanki sankcji nałożonych na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych , p rzesłanka ta nie jest spełniona, ponieważ kontrola przeprowadzona przez Inspekcje Handlową nie jest kontrolą przeprowadzoną w sprawach transgranicznych, tj. działalności gospodarczej o transgranicznym charakterze prowadzonej przez przedsiębiorcę. Dokonują c pon o wn e j analizy przesłan e k wymiar u kary wskazanych w art. 6 ust. 1 u stawy o cenach Prezes UOKIK stwierdza, że ka ra w wysokości 1 2 00 zł j est adekwatn a do stwierdzonego naruszenia. Jak już bowiem powyżej wykazano, Pomorski WIIH prawidłowo uwzględnił prz esłanki wymiaru kary. W tej kwestii należy ponownie podkreślić przesłankę znacznego stopnia naruszenia, ponieważ przedsiębiorca nie tylko nie ujawnił ceny, ale również nie ujawnił innych informacji dotyczących świadczenia usługi. W konsekwencji konsument n ie miał żadnej wiedzy na temat oferowanej usługi poza informacją o cenie żetonu. Prezes UOKiK, stoi na stanowisku, że w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania instytucja odstąpienia od wymierzenia kary. Z godnie z art. 189f § 1 kpa o rgan ad ministracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub 2) za to samo zachowanie prawomocną decyz ją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przest ępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. 6 Z zebranego materiału wynika, że waga naruszenia nie jest znikoma, ponieważ naruszenie jakiego dopuściła się Strona polega nie tylko na braku ce ny w rozumieniu ustawy o cenach, ale również na braku cennika zawierającego informację na temat oferowanej usługi, brak jest np. informacji na temat czasu jej trwania czy też zakresu. Co za tym idzie, konsument nie miał należytej wiedzy umożliwiającej podj ęcie decyzji czy z tej usługi skorzystać. Z powyższych względów w yklu czona jest możliwość uznania znikomej wagi naruszenia. (por. wyroku WSA w Warszawie z dnia 8 listopada 2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 1400/19: „Nie można natomiast, w ocenie Sądu, podzielić zarzutu skargi o znikomym stopniu naruszenia obowiązku informowania o cenach w przedmiotowej sprawie. (…) Tym samym klienci poszukujący towarów w tym właśnie dziale sklepu, istotnie pozbawieni zostali podstawowej informacji, która winna im zostać zapewnion a przez Skarżącą, a więc ceny produktu. Bez tej podstawowej informacji trudno mówić o realizacji jednej z dyrektyw ujętych w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach a więc umożliwieniu klientom porównania cen konkurencyjnych towarów.”). Nie sposób przy tym zgodzić się z argumentacją Strony , iż sytuacja niezamieszczenia informacji o cenie ma charakter jednorazowy. Strona w toku kontroli nie podnosiła bowiem okoliczności, iż w okresie poprzedzającym kontrolę informacja o cenie była zamieszczona w myjni. Nietr afna jest również argumentacja Strony dotycząca zaprzestania naruszania prawa. Organ nie neguje, że Strona zaprzestała naruszania prawa, lecz należy zauważyć, iż miało to miejsce dopiero na etapie postępowania administracyjnego, a ponadto brzmienie art. 18 9f § 1 pkt 1 kpa jednoznacznie wskazuje, iż przesłanki uzasadniające odstąpienie od wymierzenia kary muszą zostać spełnione łącznie, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca. Nie została również spełniona przesłanka zawarta w art. 189f § 1 pkt 2 kpa , ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe a kara ta spełnia łaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Z kolei, zgodnie z art. 189f § 2 kpa w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżel i pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Literalna wykładnia w/w przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. pr of. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „ Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszeni a". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć 7 skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistnia ło” ). Należy zatem uznać, iż powyższy przepis ma zastosowanie w tych przypadkach, gdy brak jest możliwości wyeliminowania samego naruszenia, natomiast możliwym jest wyeliminowanie jego skutków. Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy , należy zauważyć, że w toku kontroli stwierdzono naruszen i e polegające na braku uwidocznienia cen y świadczonej usługi . Strona pismem z dnia 2 października 2023 r., przedstawiła informację: „(…) na myjni umieszczone zostały wszelkie informacje kontaktowe oraz cenni k korzystania z usług myjni, z treści którego w jasny sposób wynika jaka jest cena 1 szt. żetonu i jaki czas trwania usługi mycia auta zapewnia każdy z nich . ” T ym samym Strona zaprzestała naruszania prawa. W przedmiotowej sprawie nie jest natomiast możliwe usunięcie skutków naruszenia prawa. Należy bowiem pamiętać, że cen a pełni funkcję informacyjną dając konsumentowi wiedzę na temat ofer owanej usługi . Oznacza to, że w przypadku tego obowiązku nie jest możliwym usunięcie skutków jego naruszenia, ponieważ br ak jest narzędzi pozwalających na udzielenie prawidłowej informacji o cenach tym konsumentom, którzy wcześniej byli obecni w miejscu świadczenia usługi , tym bardziej, że z akt sprawy wynika, że braki te zostały usunięte dopiero na etapie postępowania. Zat em w przedmiotowej sprawie nie została spełniona przesłanka w postaci konieczności usunięcia skutków naruszenia prawa. Tym samym, nie zachodzą podstawy do zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary na podst. art. 189f § 2 i 3 kpa. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa organ odwoławczy wydaje decyzję w której utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jest konsekwencją dokonania przez organ drugiej instancji oceny, że decyzja organu pierwszej in stancji była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja podjęta przez organ pierwszej instancji. Konkludując, na podstawie zebranego materiału dowodowego, Prezes Urzędu uznał, że decyzja Pomor skiego WIIH była prawidłowa. W konsekwencji organ pierwszej instancji miał podstawy do wydania decyzji administracyjnej, na mocy której wymierzył przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 1 2 00 zł. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Gdańsku w terminie 7 dni od dnia , w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę 8 należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, pl. Powstańców W arszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.5 00 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy zło żyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 202 2 r. poz. 2651 z późn. zm.). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 20 22 r. poz. 329 z późn. zm. ); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2 0 21, poz. 535 ), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowani u o cenach towarów i usług (t.j. Dz. U. poz. 2019 poz. 178). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. (…) 2. Pomorski Woj ewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Gdańsku 3. a/a