DIH-IV-28/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 26 września 2025 r. DIH - 4.707.34.2025.BP „informacje prawnie chronione [xxx]” DECYZJA DIH – 4.28.2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572, z późn. zm.) w związku z art. 6 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towaró w i usług (Dz. U. z 2013 r. poz. 168), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Świętokrzyskieg o Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej nr 76/2025 z dnia 11 lipca 2025 r. nakładającej na przedsiębiorcę Panią Marzenę Papiewską prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą Papiewska Marzena „TAAL”, karę pieniężną w wysokości 800 zł (słownie: osi emset złotych) w związku z niewykonaniem obowiązku w zakresie uwidaczniania cen, wynikającego z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług, tj. ze względu na nieuwidocznienie cen przy 65 partiach towarów w stosunku d o 150 partii towarów objętych kontrolą, oferowanych do sprzedaży, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . Uzasadnienie W dniach 21 i 27 marca 2025 r. inspektorzy reprezentujący Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Ins pektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej: „Świętokrzyskim WIIH” lub „organem pierwszej instancji” przeprowadzili czynności kontrolne w sklepie, należącym do xxxxxx (zwanej dalej: „stroną”, „stroną postępowania” lub „przedsiębiorcą”. Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236 dalej: „Prawo przedsiębiorców”), skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z dnia 3 marca 2025 r. ze wskazaniem zakresu przedmiot owego kontroli obejmującego kontrolę prawidłowości informowania przez przedsiębiorców o cenach towarów i usług. Zawiadomienie doręczono Stronie w dniu 7 marca 2025 r. W toku kontroli sprawdzono przestrzeganie przepisów ustawy 9 maja 2014 r. o informo waniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168 dalej: „ustawa o informowaniu o cenach”) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776 dalej: „rozporządzenie w sprawie uwidaczniania cen”). Kontroli poddano 150 partii towarów (łańcuszków, bransoletek, kolczyków i zawieszek), stwierdzając, że w stosunku do 65 partii Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 produktów oferowanych na s ali sprzedażowej w miejscach widocznych dla klientów ( na ekspozytorach umieszczonych w przeszklonych gablotach) ceny znajdowały się pod wyrobami i były umieszczone w sposób uniemożliwiający zapoznanie się z nimi - osoba obsługująca klientów podawała oferowane produkty zainteresowanym osobom. W toku kontroli przedsiębiorca oświadczył, że stwierdzone nieprawidłowości powstały od rozpoczęcia działalności gospodarczej, ponieważ uważał, że ceny były przy każdym towarze. W dniu 24 marca 2025 r. przedsiębiorca przesłał zdjęcie potwierdzające uwidocznienie cen. Ust alenia te udokumentowano w protokole kontroli KNR.8361.139.2025. odebranym przez Stronę w dniu 27 marca 2025 r. Świętokrzyski WIIH pismem z dnia 5 czerwca 2025 r. zawiadomił przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nał ożenia kary pieniężnej w związku z naruszeniem obowiązku w zakresie uwidaczniania cen, wynikającego z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. S trona pismem z dnia 12 czerwca 2025 r. przedłożyła oświadczenie o przychodach i dochodach z działa lności gospodarczej oraz podsumowanie książki przychodów i rozchodów za rok 2024. Strona oświadczyła również, iż jej zdaniem ceny były uwidocznione na metkach doczepionych do poszczególnych towarów i każdy klient oglądający towar mógł zobaczyć cenę. Świętokrzyski WIIH decyzją nr xxxx z dnia xxxxxxxx r. wymierzył Stronie karę pieniężną w wys. xxxx zł z tytułu naruszenia art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Decyzja została doręczona w dniu 16 lipca 2025 r. Strona pismem z dnia 18 lipca 2 025 r. (data stempla 2025 r.) wniosła odwołanie od ww. decyzji nie zgadzając się z ustaleniami Świętokrzyskiego WIIH, iż naruszyła art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Strona podniosła o również, iż ze względu na osiąganych dochód nie stać jej na zapłatę kary w wymierzonej wysokości. Pismem z dnia 12 sierpnia 2025 r. Prezes UOKiK poinformował stronę o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami sprawy i prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego prawa. Pismem z dnia 3 września 2025 r. Prezes UOKiK wezwał Stronę do przedłożenia informacji o wysokości osiągniętego przychodu i obrotu w postaci zeznania podatkowego. Strona pismem z dnia 12 wrześn ia 2025 r. przedłożyła żądaną informację. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonu je oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229 z późn. zm. dalej jako „ustawa o Inspekcji Handlo wej”), Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego od wołania. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie ce n. W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju, cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Cenę oraz cenę jednos tkową uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu, o czym stanowi § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia. W niniejszej sprawie, w toku kontroli przeprowadzonej w sklepie n ależącym do przedsiębiorcy stwierdzono, że w stosunku do 65 partii produktów (na 150 skontrolowanych) oferowanych na sali sprzedażowej w miejscach widocznych dla klientów (na ekspozytorach umieszczonych w przeszklonych gablotach) ceny znajdowały się pod wyrobami i były umieszczone w sposób uniemożliwiający zapoznanie się z nimi. Z ustalonego stanu faktycznego wynika zatem, iż Strona dopuściła się naruszenia ustawy o informowaniu o cenach naruszając art. 4 ust. 1 tej ustawy. Niezrealizowanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o cenach powoduje – zgodnie art. 6 ust. 1 ww. ustawy – nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązków określonych w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały skorygowane. Dowie dzenie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia o bowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeni em tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ra mach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylaj ącym Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.). Badając przesłankę stopnia naruszenia obowiązków należy przede wszystkim wziąć pod uwagę cel, któremu służy uwidacznianie cen , a który jest określony D yrektywą 98 /6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom z dnia 16 lutego 1998 r. (Dz. Urz. UE L Nr 80) wdrożoną ustawą o informowaniu o cenach. Zgodnie z art. 1 cele m niniejszej dyrektywy jest ustalenie podawania ceny sprzedaży oraz ceny za jednostki miary produktów oferowanych konsumentom przez podmioty gospodarcze w celu lepszego przekazywania informacji konsumentom oraz ułatwienia porównywania cen. R ealizację tego celu określa art. 4 ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którym, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Zgod nie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informowaniu o cenach, cena to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę . W świetle powyższego, brak uwidocznienia cen, pozbawia konsume ntów należytej informacji o oferowanych produktach. Nieuwidocznienie tego rodzaju informacji, nawet przy niewielkiej ilości towarów, stanowi znaczny stopień naruszenia (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 8 listopada 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 1400/19: „Nie można natomiast, w ocenie Sądu, podzielić zarzutu skargi o znikomym stopniu naruszenia obowiązku informowania o cenach w przedmiotowej sprawie. Jeżeli bowiem przyjrzeć się produktom, w stosunku do których ceny nie były uwidocznione, ewidentni e widać, że dotyczą one szeroko rozumianej chemii gospodarczej. Tym samym klienci poszukujący towarów w tym właśnie dziale sklepu, istotnie pozbawieni zostali podstawowej informacji, która winna im zostać zapewniona przez Skarżącą, a więc ceny produktu. Bez tej podstawowej informacji trudno mówić o realizacji jednej z dyrektyw ujętych w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach a więc umożliwieniu klientom porównania cen konkurencyjnych towarów.” ). Sposób uwidocznienia cen, jaki został zastosowany prze z Stronę wymogów tych nie spełniał. Organ nie neguje bowiem tego, iż skontrolowane produkty były opatrzone etykietami cenowymi, niemniej należy podkreślić, iż etykiety były zamieszczone w taki sposób (pod produktem), iż były niewidoczne dla konsumenta, a więc konsument de facto nie miał dostępu do informacji o cenie , a tym samym został pozbawiony dostępu do jednego z podstawowych ich elementów warunkujących proces zakupu, a więc wiedzy o cenie danego produktu. Biorąc pod uwagę, ż uchybienie poleg ające na braku uwidocznienia ceny w sposób zgodny z art. 4 ust. 1 ustawy dotyczy 43 % skontrolowanych produktów stanowisko Świętokrzyskiego WIIH, iż stopień naruszenia jest istotny, należy uznać za prawidłowe. Zgodnie z art. 6 ust. 3 pkt 2 ustawy o infor mowaniu o cenach przesłanką wymiaru kary jest dotychczasowa działalność przedsiębiorcy w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków uwidaczniania cen, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków . Przez pojęcie „dotychczasowej działalności” należy rozumieć okres działalności Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 przedsiębiorcy poprzedzający przeprowadzenie kontr oli. Organ rozpoznając przesłankę dotychczasowej działalności wziął pod uwagę, że , jak stwierdził Świętokrzyski WIIH , wobec Strony nie prowadzono postępowań administracyjnych w związku z naruszeniem przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Z drugiej stron y należy za uważyć, iż Strona (zgodnie z CEIDG) prowadzi działalność od roku 2004, co stanowi okres wystarczający do t e go by leg i tymować się znajomością przepisów obowiązujących w o b rocie g ospodarczy m. Dodatkow o, należy pod k reślić, iż zawiadomienie o zami a rze przeprowadzenia kontroli zostało doręczo n e Stronie w dniu 3 marca 2025 r . , natomiast kontrolę wszczęto w dniu 21 marca 2025 r . , Strona miała więc wys ta r czaj ący czas , aby zaznajomić się z przepisami, których przestrzega n ie b yło przedmiotem kontroli . W przypadku przesłanki wielkości obrotu i przychodu przedsiębiorcy, Organ oparł się na oświadczeniu o przychodach Strony za ostatni rok obrotowy oraz na zeznaniu podatkowym za rok 2024 . Rozpoznając przedmiotową przesłankę Organ stoi na stanowisku, że infor mację przedstawione przez Stronę pozwala ją uznać, iż wymierzona kara nie będzie stanowiła zagrożenia dla bytu przedsiębiorcy, ale jednocześnie będzie na tyle dolegliwa i odstraszająca, aby zrealizować cele wymiaru kary. W oparciu o powyższe Organ uznał, iż kara w wymierzonej wysokości nie stanowi zagrożenia dla bytu przedsiębiorcy, a jednocześnie jest na tyle dolegliwa, że spełnia funkcję represyjną. W przypadku przesłanki sankcji nałożonych na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach c złonkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych. Przesłanka ta nie jest spełniona, ponieważ kontrola przeprowadzona przez Inspekcje Handlową nie jest kontrolą przeprowadzoną w sprawach transgranicznych, tj. działalności gospodarczej o transgrani cznym charakterze prowadzonej przez przedsiębiorcę. Uwzględniając wyniki analizy przesłanek wymiaru kary wskazanych w art. 6 ust.1 ustawy o informowaniu o cenach oraz cele kary zawarte w dyrektywie 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. zgodnie z którą przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające, Prezes UOKiK stwierdza, iż kara wymierzona decyzją Świętokrzyskiego WIIH jest adekwatna do omówionych powyżej przesłanek. Należy bowiem podkreślić, iż nieprawidłowości w zakresie uwidaczniania cen stwierdzono w stosunku do 43 % produktów znajdujących się w ofercie strony, co zostało zakwalifikowane jako stopień znaczny . Z drugi ej strony organ stoi na stanowisku, że wysokość przychodu jaki został wykazany w zeznaniu podatkowym pozwala uznać, iż wymierzona kara nie będzie stanowiła zagrożenia dla bytu przedsiębiorcy, ale jednocześnie będzie na tyle dolegliwa i odstraszająca, aby zrealizować cele wymiaru kary. Po przeanalizowaniu niniejszej sprawy, podobnie jak organ pierwszej instancji, Prezes UOKiK nie znalazł podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania na poucz eniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie o raz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. W niniejszej sprawie Strona usunęła stwierdzone nieprawidłowości , j ednakże co istotne , w trakcie kontroli ustalono, iż konsumenci byli pozbawieni należytej informacji o cenach dla 65 produktów spośród 150 Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 skontrolowanych (co stanowi 43 % skontrolowanych towarów ). Ponadto Strona w toku kontroli oświadczyła, że nieprawidłowości istniały od r ozpoczęcia działalności gospodarczej. W oparciu o powyższe wagi naruszenia prawa nie można było uznać za znikomą. Dodatkowo Prezes UOKiK wyjaśnia, że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i jego respekto wania. To na przedsiębiorcy, który prowadzi daną placówkę handlową, spoczywa m. in. obowiązek dopilnowania, by przy oferowaniu do sprzedaży produktów konsument za każdym razem otrzymywał wyczerpującą, konkretną, rzetelną informację o cenach. Podkreślić na leży, iż okoliczność ta całkowicie zależy od przedsiębiorcy. Nadrzędnym celem ustawy o informowaniu o cenach jest bowiem ochrona interesów konsumentów. Rzetelna, niebudząca zastrzeżeń informacja o cenie nabywanego towaru jest bardzo istotna i służy właściw emu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalności gospodarczą. Podkreślić należy, iż cena towaru należy do istotnych elementów wpływających bezpośrednio na podjęcie decyzji związanych z zakupem to warów. Tym samym przesłanka pierwsza nie została spełniona. Za spełnioną można uznać przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia - S trona usunęła stwierdzone nieprawidłowości o czym zawiadomiła organ kontroli przesyłając jednocześnie zdjęcie potwierdzając e uwidocznienie cen . Należy jednak wskazać, że przesłanki te muszą być spełnione łącznie, w związku z powyższym organ drugiej instancji stwierdza, iż nie ma podstaw do zastosowania tego przepisu i do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. Nie zos tała spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1 Kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Prezes UOKiK zwraca uw agę, że naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach stanowi naruszenie o charakterze deliktu administracyjnego, które zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 6 tej ustawy, zaś do nałożenia tej kary uprawniony jest wyłącznie wojewódzki insp ektor IH. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania w sprawie wymierzenia takiej kary pieniężnej mogły być prowadzone wyłącznie przez Świętokrzyskiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Świętokrzyskieg o WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, a tym samym należy przyjąć, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 Kpa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes UOKiK, podobnie jak organ pierwszej instancji stwierdzi ł, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały również okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 Kpa, tj. zastosowanie art. 189f § 2 nie spełni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o cenac h. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach. Literalna wykładnia w/w przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gr uncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oc zywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało” ). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się Strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25.07.2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności admi nistracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.” ). Ponieważ cena musi b yć uwidocznione przez przedsiębiorcę w momencie oferowania danego produktu lub usługi, tak aby konsument na tej podstawie mógł podjąć decyzję o zakupie (tj. uwidocznienie cen ma charakter obowiązku przedumownego) zatem w przedmiotowej sprawie brak jest moż liwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 kpa. Strona w odwołaniu nie zgodziła się z ustaleniami kontrolujących co do naruszenia obowiązku uwidaczniania cen. Jak oświadczyła Strona: „Praktycznie sprzedaż wygląda w następujący sposób: klient prosi o podanie konkretnego towaru z gabloty. Ogląda towar pod względem jakości, wyglądu i ceny sprzedaży. Do każdego towaru jest przytwierdzona metka z ceną, próbą zawartości srebra, wagą srebra i marką producenta. A więc klient ma możliwość dokładnego przemyślenia zaku pu, nie kupuje towaru w „ciemno”, czyli jest świadomy w trakcie zakupu.” Organ nie zgadza się z taką argumentacją. Mimo, że oferowane produkty są umieszczone w gablotach, skąd nie mogą być samodzielnie wyjęty przez konsumenta, nie czyni to jeszcze z gablo ty miejsca niedostępnego – protokół kontroli wyraźnie stwierdza, iż gabloty znajdowały się na sali sprzedażowej. Oferowanie produktów w witrynach znajdujących się w miejscu sprzedaży detalicznej, do których konsument może się zbliżyć należy uznać za miejsc e ogólnodostępne i widoczne dla konsumenta. Konsument bowiem podchodząc do witryny widzi bezpośrednio produkt i w przypadku właściwego uwidocznienia cen, mógłby się z nimi zapoznać i podjąć decyzję o ewentualnym zakupie bez konieczności takich dodatkowych czynności jak zwrócenie się o pomoc do sprzedawcy. Bezzasadna jest przy tym argumentacja Strony, iż konsument może zapoznać się z ceną uwidocznioną na metce po podaniu produktu przez sprzedającego, co wypełnia obowiązek informowani o cenach. W tej kwes tii należy zwrócić uwagę, iż ustawa o informowaniu o cenach wdraża dyrektywę nr 98/6/WE, która ma na celu ochronę konsumentów realizowaną m.in. poprzez dokładne, przejrzyste i jednoznaczne informowanie konsumentów o cenach oferowanych im produktów, co wyr aźnie wskazuje art. 4 tej dyrektywy zgodnie z którym ceny muszą być jednoznaczne, łatwo dostrzegalne i czytelne (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 grudnia 2024 r. Sygn. akt V SA/Wa 1201/24: „Z realizacji ww. obowiązku nie jest zwolniony przedsiębiorca , oferujący Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 do sprzedaży biżuterię, która nie jest dostępna dla klienta bezpośrednio a jedynie w gablocie, zaś proces sprzedaży wymaga udziału obsługi - personelu (towar jest podawany przez sprzedawcę klientowi)” ). Biorąc powyższe pod uwagę, zarzu tów podniesionych przez Stronę nie sposób uznać za zasadne. Stan faktyczny ustalony w sprawie jednoznacznie bowiem wskazuje, że Strona naruszyła obowiązek uwidaczniania cen zawarty w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, ponieważ nie uwidoczniła t ychże cen w sposób zgodny z wymogami zawartymi w § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. W niniejszej sprawie bez najmniejszej wątpliwości stwierdzono, że strona nie dopełniła swojego obowiązku, a więc organ pierwszej instancji zobligowan y był do wymierzenia kary pieniężnej. Nie sposób także zgodzić się z argumentacja odwołania, w myśl której wysokość nałożonej kary przekracza możliwości finansowe Strony. Świętokrzyski WIIH nałożył karę w wys. 800 zł. Należy przy tym zauważyć, iż o ile w ysokość kary jest uznaniowa, to niemniej organ przy jej wymierzaniu jest związany katalogiem przesłanek zawartych w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, do których należy m.in. wysokość przychodów i obrotów. W przypadku przedmiotowej przesłanki op arto się na danych przedłożonych przez Stronę w postaci „Podsumowania roku książki przychodów i rozchodów za rok 2024”. Dodatkow o, w toku postępowania odwoławczego, Prezes UOKiK wystąpił do Strony o przedłożenie zeznania podatkowe go za rok 2024 - przychód ujawniony w zeznaniu odpowiada przychodowi z dokumentu „Podsumowani e roku książki przychodów i rozchodów za rok 2024” . Zdaniem Organu, wysokość przychodu osiągniętego przez Stronę pozwala uznać, iż wysokość wymierzonej kary pozwoli na realizację celów kary zawartych w dyrektywie 98/6/WE tj. bycia skuteczną, proporcjonalną i odstraszającą. Kara mieści się bowiem w możliwościach finansowych Strony . Z drugiej natomiast strony, wysokość przychodu pozwala uznać, iż wymierzona kara nie będzie stanowi ć z agrożenia dla bytu przedsiębiorcy. Podsumowując, Prezes UOKiK uznaje, iż Świętokrzyski WIIH wydał decyzję zgodną z obowiązującym stanem prawnym, zaś wysokość kary pieniężnej ustalona na poziomie 800 zł przy maksymalnej wysokości 20 000 zł jest, w ocenie organu drugiej instancji, kwotą optymalną. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w terminie 7 dni od dnia, w którym przedmiotowa decyzja stanie się ostateczna, tj. od dnia otrzymania niniejszej decyzji . Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskar żoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 z ł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniose k złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpn ia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 202 5 r. poz. 111 ). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 202 4 r. poz. 935 , ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535); art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) . Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1. xxxx 2. Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 3. a/a