DIH-IV-28/2024

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, dnia 15 kwietnia 2024 r. DIH - 4.707.14.2024 .TN DECYZJA DIH - 4.28.2024 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 202 3 r. poz. 775 i 803 ), zwanej dalej „KPA”, art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 312) , art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o info rmowaniu o cenach towarów i usług ( Dz. U. z 2023 r. poz. 168) , zwanej dalej „ustawą o informowaniu o cenach”, po rozpatrzeniu odwołania z dnia 30 stycznia 2024 r. wniesionego przez Pełnomocnika reprezentując ego DELIKATESY CENTRUM SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ z siedzibą w Komornikach, od decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Krakowie nr 7/2024 (Nr akt kontroli: WN.8361.453.2023) z 22 stycznia 2024 r. wydanej w przedmiocie nałożenia na ww. przedsiębiorcę kary pie niężnej w wysokości 8 000 zł ( osiem tysięcy złotych) z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , co wyraziło się nieuwidocznieniem: cen i cen jednostkowych dla 104 rodzajów produktów w opakowaniach, cen dla 23 rodzajów artykułów w opakowaniach, cen jednostkowych dla 15 towarów oferowanych luzem, na 441 zbadanych pod kątem prawidłowości stosowania oznaczeń cenowych , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE W dniu 30 stycznia 2024 r. drogą elektroniczną przez platformę e - PUAP do Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Krakowie , zwanego dalej „ Małopolskim WIIH” , wpłynęło odwołanie z dnia 30 stycznia 2024 r. , które zostało wniesione przez Pełnomocnika reprezentując ego DELIKATESY CENTRUM SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ od decyzji Małopolskiego WIIH nr 7/2024 (Nr akt kontroli: WN.8361.453.2023) z 22 stycznia 2024 r. wydanej w przedmiocie nałożenia na ww. przedsiębiorcę kary pieniężnej w wysokości 8 000 zł z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach . Decyzja Małopolskiego WIIH została doręczona Stronie w dniu 25 stycznia 2024 r. natomiast odwołanie zostało nadane i doręczone drogą elektroniczną przez platformę e - PUAP w dniu 30 stycznia 2024 r. Małopolski WIIH przekazał przedmiotowe odwołanie do Prezesa Urzędu Ochrony Konku rencji i Konsumentów, zwanego dalej „Prezesem Urzędu”. Strona w swoim odwołaniu wskazała, że odwołuje się od wysokości wymierzonej kwoty, wnosząc jednocześnie o jej obniżenie. Strona w swoim odwołaniu wniosła następujące zarzuty: 1. Stwierdzone braki cen ni e były zamierzone, a wynikały jedynie z faktu, iż w dniu kontroli dokonywane były systemowe zmiany gazetkowe, co wskazano w załączonym 2 do protokołu oświadczeniu Kierownika Sklepu. Pracownicy w związku z koniecznością wykonania bieżących obowiązków, w tym o bsługa klienta, wykładanie towarów wymagających natychmiastowego umieszczenia w odpowiednich warunkach temperaturowych, nie zdążyła dokonać wymiany/uzupełnienia cen w przypadku zakwestionowanych produktów. 2. Ponadto niezwłocznie w momencie stwierdzenia niez godności pracownicy sklepu podjęli czynności w celu uzupełnienia wszystkich brakujących cen, spełniając tym samym wymogi przepisów prawa, co zostało uwzględnione w ww. decyzji. 3. Dnia 8 grudnia 2023 r . podjęto ponowne czynności ze strony Inspekcji w celu zweryfikowania podjętych działań, w trakcie których stwierdzono, iż uzupełniono wszystkie brakujące ceny sprzedaży oraz ceny jednostkowe, co potwierdzono zapisem w protokole . 4. Inspekcja w wydanej decyzji odnosi się do kontroli przeprowadzonych w innych placówkach Delikatesy Centrum. Biorąc pod uwagę powyższe pragniemy podkreślić, iż każdorazowo Spółka Delikatesy Centrum podejmowała czynności w celu natychmiastowego usunięcia niezgodności, jednocześnie uśw iadamiając pracowników sklepu o konieczności spełniania obowiązków oraz konsekwencjach wynikających z ich zaniechania. Niestety rotacje pracowników, praca mało doświadczonej kadry, sprawiały, iż pomimo przeszkolenia, zdarzały się niezamierzone, wynikające z błędu ludzkiego sytuacje stwierdzane w trakcie kontroli, na które Spółka nie miała wpływu, a w przypadku których podjęto natychmiastowe działania naprawcze. Strona wskazała w odwołaniu, że nadrzędnym celem firmy jest rzetelne informowanie klientów i zap ewnienie im wszelkich niezbędnych informacji. F irma też dąży do doskonalenia poprzez podejmowanie ciągłych działań zapobiegawczych i korekcyjnych. W dniach 23 listopada i 8 grudnia 2023 r . inspektorzy Małopolskiego WIIH przeprowadz ili kontrolę w sklepie Delikatesy Centrum w Krakowie, [XXX} należącym do przedsiębiorcy DELIKATESY CENTRUM SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ . I nspektorzy w dniu 23 listopada 2023 r. zebrali ustalenia kontroli w przedmiotowej placówc e, natomiast w dniu 8 grudnia 2023 r. sporządzili protokół kontroli wraz z załącznikiem nr 1 w siedzibie Małopolskiego WIIH w Krakowie, a następnie podpisali ww. dokumenty w kontrolowanym sklepie i pobrali od kierowniczki sklepu oświadczenie stanowiące zał ącznik nr 2 do protokołu kontroli. W toku kontroli sprawdzono prawid łowość stosowania oznaczeń cenowych dla 441 rodzajów towarów , w tym 395 w opakowaniach lub sprzedawanych na sztuki . Wśród kontrolowanych towarów były napoje bezalkoho lowe , przetwory zbożowe, mleczne i garmażeryjne, przyprawy, oliwy, koncentraty spożywcze, wyroby cukiernicze i dekoracyjne, bakalie, artykuły do pieczenia i śniadaniowe, środki piorące i czyszczące, kosmetyk i do twarzy ciała i włosów, przekąski i karmy dla zwi erząt, akcesoria kuchenne, środki do czyszczenia , pielęgnacji obuwia, worki na śmieci, folie . Inspektorzy stwierdzili następujące nieprawidłowości , polegające na nieuwidocznieniu w miejscu sprzedaży detalicznej: - cen i cen jednostkowych dla 104 partii to warów w opakowaniach, przeznaczonych do sprzedaży według masy, objętości, długości lub liczby sztuk, o ilościach nominalnych innych niż 1 sztuka oraz dziesiętne wielokrotności liczby sztuk, jak również innych niż 1 kilogram, 1 litr lub 1 metr oraz dziesiętne wielokrotności i podwielokrotności tych jednostek miar, - cen sprzedaży dla 23 rodzajów partii towarów w opakowaniach, zawierających: 1,10 i 100 szt, 10 i 100 g oraz 11, - cen jednostkowych dla 15 towarów oferowanych luzem. 3 Zakwestionowane towary znajdowały się na samoobsługowej sali sprzedaży i były ogólnodostępne dla kupujących. Lista zakwestionowanych towarów została wpisana do protokołu kontroli. Wydruki zdj ęć dokumentujących nieprawidłowości w zakresie uwidaczniania cen stanowią załącznik nr 1 do protokołu kontroli. Kierowniczka sklepu złożyła pisemne oświadczenie stanowiące za łącznik nr 2 do protokołu kontroli. W oświadczeniu z dnia 8 grudnia 2023 r. kierowniczka sklepu wskazała, że ceny i ceny jednostkowe zostały uzupełnione. Brak cen i cen jednostkowych w dniu 23 listopada związany był ze zmianą gazetki. Małopolski WIIH pismem z dnia 21 grudnia 2023 r. zawiadomi ł stronę o wszczęciu na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach postępowania administra cyjnego z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ww. ustawy . Stronę pouczono o przysługującym jej prawie do czynnego udzia łu w każdym stadium postępowania administracyjnego, tj. m.in. do składania wyjaśnień i wniosków dowodowych, przeglądania akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek i odpisów w terminie 7 dni od daty doręczenia ww. pisma. Jednocześnie kontrolowanego przeds iębiorcę poinformowano, że przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej, przesłanka dotycząca wielkości obrotów i przychodu, wynikająca z art. 6 ust. 3 pkt 3 ustawy o informowaniu o cenach oceniona zostanie na podstawie informacji finansowych uwidocznionych na portalu Ministerstwa Sprawiedliwości „ Przeglądarka dokumentów finansowych ” . Strona pismem z dnia 4 stycznia 2024 r. wskazała na niezwłoczne usunięcie nieprawidłowości, poinformowała o powodach ich wystąpienia oraz podjęciu działań zmierzających do tego, by nie miały miejsca w przyszłości, jak również wniosła o odstąpienie od wymierzenia kary pieniężne j. Strona nie skorzysta ła z innych, przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym praw. Małopolski WIIH decyzją 7/2024 (Nr akt kontroli: WN.8361.453.2023) z 22 stycznia 2024 r. nałożył na ww. przedsiębiorcę kar ę pieniężn ą w wysokości 8 000 zł z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach . Strona wniosła odwołanie od ww. decyzji. Prezes Urzędu pismem z dnia 21 lutego 2024 r. zawiadomił stronę o wszczęciu postępowaniu odwoławczego. Strona zosta ł a poin formowana o przysługującym jej prawie na podstawie art. 10 § 1 KPA do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień . Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył co następuje. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji O rganu pierwszej instancji. W toku postępowania Organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie Strony jest uzasadnione oraz sprawdza czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 312) – dalej jako „ustawa o Inspekcji Handlowej”, Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UO KiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. 4 Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes Urzędu wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym ich ws zechstronnej oceny. W toku kontroli sprawdzono zasady przestrzegania ustawy o informowaniu o cenach w stosunku do 441 rodzajów towarów . Stwierdzono, że strona nie uwidoczniła cen i cen jednostkowych dla 104 partii towarów w opakowaniach, cen dla 23 rodz ajów partii towarów w opakowaniach, cen jednostkowych dla 15 towarów oferowanych luzem. Tym samym s twierdz enie nieprawidłowości odnośnie nieprzestrzegania art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w stosunku do 142 rodzajów towarów stanowi 32 ,2 % rodzajów towarów poddanych kontroli. Powyższa wartość odnosząca się do stwierdzenia nieprawidłowości stanowi o poważnym stopniu naruszenia obowiązków i uniemożliwia zastosowanie w stosunku do strony przesłanki znikomej wagi naruszenia prawa, o której mo wa w art. 189f § 1 pkt 1 KPA. Stwierdzone nieprawidłowości zostały udokumentowane w protokole kontroli . Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. W swoim wyroku z dnia 15 lipca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł (sygn. akt VI SA/Wa 2744/19): „ Nieuwidacznianie cen i cen jednostkowych narusz a prawo konsumenta do informowania, a w konsekwencji uniemożliwia porównanie cen towarów będących w obrocie.” Ujawnione nieprawidłowości stanowią naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 i § 4 rozporz ądzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 2776) zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen”. W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Z kolei § 3 ust. 2 tego roz porządzenia stanowi, że cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: na wywieszce, w cenniku, w katalogu, na obwolucie, w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, c ena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: litr dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości oraz za kilogram dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy, sztukę dla towarów przeznaczonych do sprzedaży na sztuki. W szczególnych przypadk ach uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1 (§ 4 us t. 2 ww. rozporządzenia ). W przypadku towaru pakowanego oznaczonego liczbą sztuk dopuszcza się stosowanie przeliczenia na cenę jednostkową za sztukę lub za dziesiętną wielokrotność liczby sztuk (§ 4 ust. 3 ww. rozporządzenia ). Uwidocznienie ceny jednostkowe j produktu jest ustawowym obowiązkiem sprzedawcy, z którego są zwolnione wyłącznie produkty wskazane wprost w § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Odstępstwa od uwidaczniania cen jednostkowych przewidziane są w § 7 rozporządzenia, który stanowi, że wymogu uwidaczniania cen jednostkowych nie stosuje się do towarów, których cena jednostkowa jest identyczna z ceną sprzedaży; towarów sprzedawanych ze względu na ich przeznaczenie w zestawach (kompletach); towarów nieżywnościowych sprzedawanych ze wzgl ędu na ich przeznaczenie lub właściwości wyłącznie w parach; produktów leczniczych w rozumieniu art. 2 pkt 32 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2019 r., poz. 499 z późn. zm.). 5 Z listy towarów zawartej w protokole kontroli wynika, że żadna zakwestionowana przez inspektorów partia towarów nie podlegała zwolnieniu z obowiązku uwidaczniania cen jednostkowych w myśl § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. W swoim wyroku z dnia 15 października 2021 r. Wojewódzki Sąd Admin istracyjny w Warszawie wskazał (sygn. akt V SA/Wa 2321/21): „Ceny jednostkowe umożliwiają konsumentom dokonanie porównania cen między produktami tego samego rodzaju, w różnej wielkości opakowaniach, a tym samym pozwalają im dokonać świadomego i najkorzyst niejszego pod względem ekonomicznym wyboru. Dodać do tego jedynie można, że cena i cena jednostkowa stanowią podstawowe kryterium informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych.” W innym wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 19 listopada 2015 r., VI SA/Wa 1406/15 orzekł: „(…) wszystkie towary muszą być oznakowane ceną oraz ceną jednostkową w sposób jednoznaczny i zarazem niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Nie ulega również wątpliwości, że cena oraz cena jednostkowa są pojęciami różnymi, albowiem cena oznacza cenę sprzedaży, zaś cena jednostkowa jest ceną za jednostkę miary określonego towaru i może - lecz nie musi - być równa cenie sprzedaży.” Powyższe wynika z podstawowego celu dyrektywy 98/6/WE Pa rlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. L 80 z 18.03.1998 r. s. 27), zwanej „dyrektywą 98/6/WE”. Podstawowym celem dyrektywy 98/6/WE jest dokładne, pr zejrzyste i jednoznaczne informowanie konsumentów o cenach oferowanych im produktów, w szczególności przy zapewnieniu możliwości porównania cen. Przekazywanie takich informacji umożliwia dokonanie świadomego wyboru na podstawie prostych porównań (motyw 2 i 6 dyrektywy 98/6/WE). Obowiązek uwidaczniania cen i cen jednostkowych jest to obowiązek informacyjny o charakterze przedumownym, czyli dotyczy okresu podejmowania decyzji przez konsumenta przed zawarciem umowy. Realizacja tego obowiązku ma przyczynić się do podjęcia decyzji w zakresie zawarcia umowy z przedsiębiorcą. Każdorazowe naruszenie obowiązków w zakresie informowania o cenach, oceniać należy w kontekście ryzyka dokonania przez konsumenta zakupu bez możliwości pełnego rozeznania. Zgodnie z art. 6 ust . 1 ustawy o informowaniu o cenach jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 , wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Przepis ten nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną, choćby naruszenie miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości zostałyby wyeliminowane. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał ww. obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest sankcją admi nistracyjną (patrz: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 683/22). W przedmiotowym przypadku zastosowano w stosunku do strony art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach a nie art. 6 ust. 2, gdzie górny próg wymiaru ka ry wynosi 40 000 zł. Tym samym kara pieniężna w wysokości 8 000 zł stanowi 40 % górnego progu wymiaru kary (20 000 zł) i nie ma charakteru ekscesywnego w stosunku do przedsiębiorcy, którego przychód jest bardzo wysoki . Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o in formowaniu o cenach, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 6 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznyc h, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie p rzepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.2), zwane dalej „rozporządzeniem 2017/2394/UE” . Stopień naruszenia obowiązków – Prezes Urzędu określa stopień naruszenia obowiązków jako poważny i znaczny, ponieważ stwierdzono naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w stosunku do 1/3 partii towarów poddanych sprawdzeniu. Powyższe uniemożliwił o kupującym zapoznanie się w nieskrępowany i samodzielny sposób, z podstawowymi informacjami dotyczącymi części oferty handlowej, które mają bezpośredni wpływ na podejmowane przez nich decyzje zakupowe . P rzyjąć należy, iż nieuwidocznienie cen sprzedaży i cen jednostkowych towaró w stanowi znaczne naruszenie praw nabywców oraz uniemożliwia kupującym porównanie cen podobnych artykułów o różnych ilościach nominalnych i w rezultacie dokonanie najkorzystniejszego wyboru . D ziałania te uderzają w interesy ekonomiczne konsumentów i ogran iczają swobodę zawierania umów . Charakter i wagę naruszeń w niniejszej sprawie należy ocenić jako istotne, bowiem 142 rodzaje towarów pozbawione było wszystkich, wymaganych informacji cenowych . B raki ujawniono w skali jednej placówki stacjonarnej, w któr ej zakwestionowane towary oferowano w formie samoobsługowej i były one ogólnodostępne dla kupujących, a stanowiły 32 ,2 % ogółem zbadanych partii towarów pod kątem prawidłowości stosowania oznaczeń cenowych . N a podstawie załączonego do protokołu kontroli oświadczenia osoby upoważnionej do reprezentowania kontrolowanego przedsiębiorcy z dnia 8 grudnia 2023 r. ustalono, że czas trwania naruszenia stwierdzonego podczas wszczętej w dniu 23 listopada 2023 r. kontrol i, rozpoczął się tego samego dnia, a naruszenie zostało usunięte już w toku kontroli, co potwierdzono odpowiednim wpisem w protokole w dniu 8 grudnia 2023 r. Odnosząc się do przesłanki dotychczasowej działalności przedsiębiorcy , w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków , to należy wskazać co następuje. Przesłanka ta została oceniona negatywnie dla strony w zakresie oceny dotychczasowej działalności przedsiębiorcy przed dat ą kontroli i miała istotny wpływ na wymiar kary. Małopolski WIIH dotychczas trzykrotnie nałożył na stronę karę pieniężną z tytułu naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach . Naruszenia te zostały dokonane przez stronę przed 23 listopada 2022 r. , czyli nie zaistniał przypadek , o którym mowa w a rt. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, że j eżeli przedsiębiorca nie wykonał obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 , co najmniej trzykrotnie w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 40 000 zł. Tym samym w stosunku do 7 strony został zastosowany przepis art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, gdzie górny próg wymiaru kary wynosi 20 000 zł. Małopolski WIIH wskazał na uprzednie nałożenie na stronę administracyjnych kar pieniężnych decyzjami przez Małopolskiego WIIH: d ecyzja nr 64/2021 z dnia 20 maja 2021 r., znak: WN.8361.38.2021 (nieuwidocznienie cen dla 52 rodzaj ów towarów), decyzja nr 3/2021 z dnia 10 czerwca 2021 r., znak: WN.8361.47.2021 (nieuwidocznienie: cen i cen jednostkowych dla 119 rodzajów towarów, cen dla 5 rodzajów towarów i ceny jednostkowej dla 1 towaru oraz uwidocznienie cen 15 rodzajów towarów w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości ) , decyzja nr 35/2023 z dnia 24 maja 2023 r., znak: WN.8361.123.2023 (nieuwidocznienie cen i cen jednostkowych dla 30 rodzajów towarów w opakowaniach). K ontrola, w wyniku której wydana została decyzja nr 3/2021 z dnia 10 czerwca 2021 r., znak: WN.8361.47.2021, była przeprowadzona w tej samej placówce na os. Bohaterów Września 26 w Krakowie, której dotyczy zaskarżona d ecyzja organu I instancji. Powyższe świadczy o tym, że strona nie dołożyła należytej staranności aby zadbać o wdrożeni e zasad przestrzegania obowiązku uwidaczniania cen. N ie bez znaczenia pozostaje również okres funkcjonowania strony na rynku, tj. od 6 cze rwca 2002 r. (data rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym), a zatem jest to wystarczający czas na to, aby zapoznać się z obowiązującymi przepisami i przestrzegać ich . N a uwzględnienie zasługuje natomiast pozytywna postawa strony wobec wyeliminowania stwierdzonej nieprawidłowości już w toku kontroli oraz fakt, że w niniejszym przypadku nie uzyskała ona korzyści majątkowych bądź strat w związku z naruszeniem obowiązków . Odnosząc się do przesłanki wielko ści obrotów i przychodu prze dsiębiorcy - oceniając tą przesłankę wzięto pod uwagę dane finansowe uwidocznione na portalu Ministerstwa Sprawiedliwości „ Przeglądarka dokumentów finansowych ” . Według sprawozdania finansowego za rok 2022 r. zakwalifikowano stronę do grupy pozostałych przedsiębiorców. Strona wykracza poza kategorie przedsiębiorców przewidzian ych w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236 ), tj. mikro - przedsiębiorców, małych oraz średnich przedsiębiorców i należy do kategorii pozosta łych przedsiębiorców. W związku z powyższym, Prezes Urzędu wziął pod uwagę okoliczność, że udział Strony w obrocie rynkowym jest jednym z większych, a wysokość kary w stosunku do przychod u nie jest dotkliwa dla przedsiębiorcy. Ponadto wskazać należy, że ka ra pieniężna powinna także odpowiadać wymogom wskazanym przez ustawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy 98/6/WE, nakazuje, że kara musi być skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012, II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Aby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, powinna być ost rzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu , jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępn e były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami na temat ich cen i cen jednostkowych, jak również kara powinna być możliwie najmniej uciążliw a. Przepisy ww. dyrektywy stosowane są przez Organ pomocniczo. Informacje dostępne w ramach rozporządzen ia 2017/2394/UE. Prezes Urzędu jest organem właściwym na podstawie art. 5 rozporządzenia 2017/2394/UE do e gzekwowania przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów w kontekście transgranicznym . Prezes Urzędu przyjął, że naruszenie przepisów ustawy o 8 infor mowaniu o cenach w stosunku do tego przedsiębiorcy nie ma charakteru transgranicznego , z uwagi na to, że przedmiotowa kontrola nie miała charakteru transgranicznego. Tym samym ww. przesłanka nie znajduje w tej sprawie zastosowania. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że zasadne było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 8 000 zł za nieuwidocznienie w miejscu sprzedaży detalicznej informacji o cenach i cenach jednostkowych towarów oferowanych do sprzedaży, wbrew obowi ązkom określonym w art. 4 ust. 1 ww. ustawy . Zaskarżona decyzja zawiera odniesienie do przepisu art. 189f § 1 pkt 1 i pkt 2 a także § 2 i 3 KPA . Rozpatrzenie przesłanek określonych w tym przepisie art. 189f § 1 KPA ma charakter obligatoryjny, i organ I in stancji się z tego obowiązku wywiązał. Natomiast charakter fakultatywny ma przepis art. 189f § 2 i 3 KPA. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 KPA: „Organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa (…).” W stosunku do strony nie została wydana decyzja o odstąpieniu od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaniu na pouczeniu, poni eważ organ nie uwzględnił znikomej wagi naruszenia prawa. Decyzja I instancji zawiera analizę przesłanki wagi naruszenia prawa, której nie oceniono jako znikomej. Aby można było zastosować odstąpienie od wymierzenia kary w trybie art. 189f § 1 pkt 1 KPA jednocześnie powinny być spełnione dwie przesłanki: znikoma waga naruszenia prawa jak i zaprzestanie przez stronę naruszania prawa. Pierwsza przesłanka określona w art. 189f § 1 pkt 1 KPA odnosi się do obligatoryjnego zastosowania przez organ odstąpienia o d wymierzenia kary w przypadku zaistnienia znikomej wagi naruszenia prawa. Ustawodawca jako pierwszą przesłankę wskazał znikomą wagę naruszenia prawa ale poprzez spójnik „a” wzmocnił ją następną przesłanką odnoszącą się do zaprzestania naruszania prawa, co należy rozumieć w ten sposób, że przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa ma zastosowanie o ile strona zaprzestanie naruszania prawa. Powyższe oznacza, że obydwie przesłanki są ze sobą powiązane i wzajemnie się uzupełniają. Dlatego też art. 189f § 1 pkt 1 KPA należy rozumieć w ten sposób, że organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma i strona zaprzestała naruszania prawa. T ym samym zaistnienie jednej przesłanki np. zaprzestania naruszania prawa nie jest wystarczające do zastosowania w stosunku do strony instytucji odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. Wagę naruszenia prawa odnosi się do poziomu narusz enia norm chroniących interes publiczny lub interes społeczny, rozumiany jako interes konkretnej grupy społecznej. W tym przypadku chodzi o naruszenie interesu społecznego, czyli interesu konsumentów. Ustawodawca nigdzie nie wskazał okoliczności, którymi organ powinien kierować się przy wartościowaniu stopnia klasyfikacji naruszenia prawa, który ma być "znikomy". W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że ocena znikomości musi być zindywidualizowana, a więc odnosząca się zarówno do sytuacji zobowiązanego podmiotu, jak i okoliczności, w których doszło do naruszenia oraz jego wagi z punktu widzenia interesu publicznego. Chodzi tu o realizację w odniesieniu do sankcji administracyjnej funkcji ochronnej polegającej na ochronie wartości realizowan ych przez normy prawa administracyjnego oraz funkcji pomiaru wagi chronionego dobra mierzonej stopniem dolegliwości sankcji administracyjnej w relacji do społecznej wagi chronionych wartości. (patrz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 września 2022 r., sygn. akt II GSK 744/19). 9 Odnosząc się do chronionych wartości i dóbr, to zostały one określone w ustawie o informowaniu o cenach w powiązaniu z motywami (1), (2) i (6) dyrektywy 98/6/WE. Na gruncie niniejszej sprawy należy wskazać, że waga narusze nia prawa nie może zostać uznana za znikomą, ponieważ strona nie realizuje celów, które precyzyjnie zostały określone w dyrektywie 98/6/WE Motyw (1) dyrektywy 98/6/WE stanowi: „Przejrzyste funkcjonowanie rynku oraz prawidłowa informacja przyczyniają się d o poprawy ochrony konsumenta oraz zdrowej konkurencji między przedsiębiorstwami i produktami.” Motyw (2) dyrektywy 98/6/WE stanowi: „Konsumentom należy zapewnić wysoki poziom ochrony; Wspólnota powinna wnieść w ten poziom wkład, prowadząc szczególne działa nia wspierające i uzupełniające politykę prowadzoną przez Państwa Członkowskie dotyczącą dokładnego, przejrzystego i jednoznacznego informowania konsumentów o cenach oferowanych im produktów.” Motyw (6) dyrektywy 98/6/WE stanowi: „Obowiązek podawania ceny sprzedaży oraz ceny jednostkowej przyczynia się znacząco do lepszego przekazywania informacji konsumentom, jako że najłatwiejszym i zarazem najlepszym sposobem jest umożliwienie konsumentom dokonania oceny i porównania cen produktów w sposób optymalny i ty m samym dokonania świadomego wyboru na podstawie prostych porównań.” Odnosząc się do stwierdzonych na gruncie niniejszej sprawy naruszeń, to należy wskazać, że strona naruszyła zasady przejrzystego funkcjonowania rynku, ponieważ na stronie ciążył obowiązek uwidaczniania cen i cen jednostkowych w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości i umożliwiający porównanie cen. Nieuwidacznianie cen i cen jednostkowych w sposób wymagany prawem, narusza zasady określone w motywie (1) dyrektywy 98/6/WE i ma negatywny wpływ na prawidłowe funkcjonowanie rynku, skutkuje podawaniem nieprawidłowych informacji konsumentom, nie poprawia poziomu ochrony konsumentów a także ma negatywny wpływ na tworzenie zdrowej konkurencji między przedsiębiorstwami i produktami. Jak wynika z motywu (2) dyrektywy 98/6/WE stwierdzone naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach i aktu wykonawczego do niej obniża poziom ochrony konsumentów, który powinien być wysoki i temu celowi służy przeprowadzona kontrola przedsiębiorcy. W ocenie organ u, waga naruszenia prawa nie była znikoma bo nieprawidłowości stwierdzono aż w stosunku do 32,2 % towarów poddanych kontroli. Tym samym nie została spełniona przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w swoim wyroku z dnia 2 lutego 2023 r. , III SA/Gd 496/22 orzekł: „Za naruszenie nieistotne uznaje się w szczególności naruszenie przepisów prawa, które nie wywołało negatywnych następstw dla wartości podlegających ochronie. Nieistotne naruszenie prawa wypełnia warunek odstąpienia od nałożenia kary, w takim przypadku należy bowiem uznać, że waga naruszenia prawa jest znikoma. Przy określeniu, jakie okoliczności należy brać pod uwagę przy ocenie wagi naruszenia prawa , pomocna jest także treść art. 189d pkt 1 KPA W art. 189d pkt 1 KPA ustawodawca wskazał, że wymierzając administracyjną karę pieniężną, organ administracji publicznej bierze pod uwagę: wagę i okoliczności naruszenia prawa, w szczególności potrzebę ochrony życia lub zdrowia, ochrony mienia w znacznych rozmiarach lub ochrony ważnego interesu publicznego lub wyjątkowo ważnego interesu strony oraz czas trwania tego naruszenia. W piśmiennictwie przyjmuje się na tle tego unormowania, że uwzględniając dyrektywę w agi naruszenia prawa, organ administracji publicznej powinien ocenić wagę (znaczenie, ciężar gatunkowy) naruszonego zakazu oraz wagę naruszenia zakazu. W świetle art. 189f § 1 pkt 1 KPA, stwierdzenie przesłanki znikomej wagi naruszenia prawa, uzasadniające j odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, wymaga przeprowadzenia swego rodzaju testu 10 proporcjonalności, tj. wyważenia hierarchii dóbr (wartości) chronionych przez prawo na tle konkretnego stanu faktycznego. Istotne znaczenie dla oceny wa gi naruszenia prawa, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 1 KPA, mają chronione prawem wartości i dobra, w odniesieniu do których rozważana jest skala ich naruszenia. Przy ocenie wystąpienia przesłanki znikomej wagi naruszenia (art. 189f § 1 pkt 1 KPA) należy brać pod uwagę całokształt okoliczności danego przypadku, zarówno o charakterze przedmiotowym (np. skala naruszeń, skutki tych naruszeń) jak i podmiotowym (np. czy mamy do czynienia z czynem zawinionym, a jeżeli tak, to z jaką formą winy), przy czym decyd ujące znaczenie należy przyznać skutkom naruszenia dla dóbr chronionych przez daną dziedzinę prawa administracyjnego.” Przedsiębiorca nie dołożył należytej staranności w zakresie realizacji obowiązków informacyjnych określonych ww. ustawą . Tym samym nie z aistniała przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa. Ocena przesłanki znikomej wagi naruszenia prawa należy do organu i jest to kompetencja organu a nie strony czy sądu. Na uwagę zasługuje fakt, że instytucja ta nie ma charakteru wnioskowego, w związku z tym nie ma charakteru uznaniowego, a rozpatrzenie w decyzji ww. przesłanek ma charakter wiążący. „Przesłanka "znikomości" uchybienia nie może być rozstrzygnięta przez Sąd I instancji, bowiem ocena ta należy do organu. To organ powinien ocenić, czy w spraw ie zaszły przesłanki do odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej.” ( Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2023 r., III OSK 2411/21). Natomiast strona w swoim odwołaniu powołała się na drugą przesłankę z art. 189f § 1 KPA, czyli na zaprzestanie naruszania prawa. Strona co prawda nie wniosła formalnego zarzutu naruszenia tego przepisu ale strona odwołuje się od wysokości wymierzonej kwoty, wnosząc jednocześnie o jej obniżenie , a kluczowym argumentem jest uz upełnienie brakujących cen i cen jednostkowych. Strona przedstawiła w swoim odwołaniu argument, że niezwłocznie w momencie stwierdzenia niezgodności pracownicy sklepu podjęli czynności w celu uzupełnienia wszystkich brakujących cen, spełniając tym samym wy mogi przepisów prawa, i że 8 grudnia 2023 r . stwierdzono, że uzupełniono wszystkie brakujące ceny sprzedaży oraz ceny jednostkowe, co potwierdzono zapisem w protokole (zarzuty nr 2 i 3). Odnosząc się do k westi i wysokości kary , to ona została dokładnie przeanalizowana przez organy na podstawie dyrektyw wymiaru kary określonych w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach. Kluczowe znaczenie miały przesłanki stopnia naruszenia obowiązków, dotychczasowej działalności przedsiębiorcy ora z wielkości przychodu. Natomiast w przypadku odstąpienia od nałożenia kary w trybie art. 189f § 1 pkt 1 KPA , to zaprzestanie naruszania prawa nie jest jedyną przesłanką, która powinna być spełniona aby w stosunku do strony można było zastosować tę instytuc ję. Strona nie spełniła przesłanki znikomej wagi naruszenia prawa, ponieważ trudno uznać, że 32,2 % rodzajów towarów sprawdzonych podczas kontroli, które były pozbawione cen i cen jednostkowych, można kwalifikować jako znikomą wagę naruszenia prawa. Przes łanka zaprzestania naruszania prawa jest rozumiana jako zaprzestanie niedopełnienia obowiązku lub naruszenia zakazu jako zachowania ciągłego, trwałego lub powtarzalnego, polegającego na działaniu lub zaniechaniu. (patrz: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 marca 2021 r., III SA/Łd 946/20). W przypadku naruszenia art. 4 ust. 1 ustawy o informow aniu o cenach naruszenie polega na nieuwidocznieniu cen i cen jednostkowych w sposób jednoznaczny, n iebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Strona nie dopełniła nałożonego na nią jako na profesjonalistę obowiązku i zaniechała uwidaczniania cen i cen jednostkowych w swoim sklepie. Strona podjęła działania naprawcze, ponieważ w trakcie kontroli uzupełniła brakujące ceny i ceny jednostkowe. Przede wszystkim należy wskazać, że fakt zaprzestania naruszania przepisów prawa i podjęcia działań nap rawczych, nie zwalnia strony z odpowiedzialności za niedopełnienie 11 obowiązków stwierdzonych w chwili kontroli. Poza tym usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania prawa. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów lecz należy usunąć skutki naruszenia . (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2023 r., II GSK 1408/19). Powyższe jest niemożliwe w przypadku gdy chodzi o obowiązek informacyjny przedumowny (przed zawarciem umowy z konsumentem), a taki obowiązek informacyjny został określony w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, ponieważ jest to niewykonalne po zawarciu umowy z konsumentem. W orzecznictwie sądów administracyjnych wychodzi się z założenia, że zaprzestani e przez stronę naruszania prawa nie może stanowić samoistnej podstawy do odstąpienia od nałożenia kary. W swoim wyroku z dnia 9 lutego 2021 r., (sygn. akt: VII SA/Wa 1485/20) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł: „ (…) odstąpienie od nałożenia kary jest uwarunkowane spełnieniem drugiego z warunków wymienionych w tym przepisie, tj. zaprzestania przez stronę naruszania prawa, a zatem przywrócenie przez stronę stanu zgodnego z prawem. Z kolei zaprzestanie przez stronę naruszania prawa nie może stanowić samoistnej podstawy do odstąpienia od nałożenia kary, jeżeli waga naruszenia prawa nie była znikoma.” Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że nie zaistniała podstawa do zastosowania w niniejszym przypadku instytucj i odstąpienia od wymierzenia kary w myśl art. 189f § 1 pkt 1 KPA. Podobnie w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania art. 189f § 1 pkt 2 KPA z uwagi na fakt, że za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administr acyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. D o nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za to samo zachowanie nie jest uprawniony organ inny niż właściwy wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej , co wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o inform owaniu o cenach. Przepis art. 189f § 1 pkt 2 KPA nie ma w tym przypadku zastosowania, ponieważ inny organ nie nakładał na przedsiębiorcę na terenie podlegającemu kognicji Małopolskiego WIIH kar pieniężnych za naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Nie jest również możliwe zastosowanie odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 2 KPA gdzie w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełni enie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomieni e właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Zgodnie z art. 189f § 3 KPA organ administracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i popr zestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia. Strona nie realizowała obowiązku informacyjnego w związku z zawarciem umowy z konsumentami, dlatego też nie jest możliwe spełnienie celów dla których miałaby b yć nałożona administracyjna kara pieniężna . Należy wskazać, że art. 189f § 2 KPA nie rodzi obowiązku obligatoryjnego do jego zastosowania przez organy. Świadczy o tym zwrot „organ może”. Przepis ten ma charakter fakultatywny i jest ograniczony przesłanką „ jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna.” To organ dokonuje oceny, czy wydanie postanowienia wyznaczającego stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: 12 1) usunięcie naruszenia p rawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, pozwoli na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. W ocenie Prezesa Urzędu, realizacja obowiązku informacyjnego, który ma charakter p rzedumowny nie może być dokonana po zawarciu umów z konsumentami. Powyższy przepis nie ma zastosowania w stosunku do naruszenia obowiązków informacyjnych ponieważ późniejsze powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa nie pozwoli na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Przede wszystkim nie jest możliwe ustalenie kr ę g u podmiotów czyli konsumentów płacących gotówką czy pobierających paragony. Realizacja obowiązku informacyjnego po dokonaniu zakupu przez konsumentów jest nieskuteczna. Tym samym powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, nie pozwoli na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. W swoim wyroku z dnia 15 marca 2023 r., II GSK 1408/19 Naczelny Sąd Administracyjny orzekł: „Postanowienie, o którym mowa w art. 189f § 2 KPA ma charakter fakultatywny i może zostać wydane tylko w przypadku, gdy pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby zostać nałożona kara pieniężna.” K ara pieniężna za naruszenie obowiązków informacyjnych, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach pełni funkcję represyjną i prewencyjną. Jej wymierzenie ma wywoływać motywację do zachowań zgodnych z prawem i przeciwdziałać zachowaniom niepożądanym. Dlatego też nie jest możliwe zastosowanie art. 189f § 2 KPA, ponieważ celem jest prewencja ogólna i szczególna. Odnosząc się do pozostałych zarzutów strony, że braki cen nie były zamierzone, a wynikały jedynie z faktu, iż w dniu kontroli dokonywane były systemowe zmiany gazetkowe (zarzut nr 1), to należy wskazać, że zarzut ten odnosi się do kwestii organizacyjn ych przedsiębiorcy , które nie mają wpływu na stwierdzenie naruszenia oraz na wymiar kary. Odnoście stwierdzenia, że ujawnione niezgodności nie były działaniem zamierzonym wskazać należy, że przesłanką odpowiedzialności z tytułu naruszenia obowiązków, o których mowa w ustawie o informowaniu o cenach jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez prze dsiębiorcę nałożonych prawem obowiązków. Mając więc na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, bez znaczenia pozostają okoliczności, w wyniku których strona dopuściła się nieprawidłowości, gdyż karę wymierza się za samo naruszenie prawa. Ustaw odawca nie uzależnia zastosowania art. 6 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach od winy przedsiębiorcy . Tym samym nie ma znaczenia, czy naruszenie obowiązków nastąpiło z winy umyślnej lub nieumyślnej przedsiębiorcy. Odpowiedzialność za delikt administracyjny oparta jest na przesłance obiektywnego naruszenia prawa. Główną funkcj ą odpowiedzialności administracyjnej stanowi funkcja szeroko pojętej prewencji. (patrz : wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 kwietnia 2021 r., sygn. akt I I GSK 630/18). Do obowiązków przedsiębiorcy należy taka organizacja działalności gospodarczej, by nie naruszała ona przepisów powszechnie obowiązującego prawa. Dla uwolnienia się od odpowiedzialności nie jest więc wystarczające wykazanie braku winy. Ekspon owanie okoliczności mających przekonywać o nieprawidłowościach, czy też błędach w działaniu pracowników świadczy o braku właściwej organizacji pracy przedsiębiorstwa. Należy wskazać, że z problemem zmiany cen w związku ze zmianą cen w gazetkach borykają się wszystkie sklepy działające w sieciach. Z przepisu § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniani a cen można wywieść, że uwidacznianie cen przez przedsiębiorcę powinno nastąpić przed momentem udostępnienia danego towaru do sp rzedaży konsumentowi, o czym świadczy zdanie: „cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów”. Jakakolwiek inna wykładnia tego przepisu umożliwiająca przedsiębiorcy, uwidacznianie cen w miejscu, które nie jest ogólnodostępne lub 13 nie jest dobrze widoczne dla konsumentów jest błędna. Powyższe oznacza, że w momencie zaproszenia do punktu sprzedaży kon sumentów cena i cena jednostkowa towaru powinn y być uwidocznion e . Adekwatnie, argumentacja strony odnosząca się do błędu pracowników, na który strona nie miała wpływu (zarzut nr 4) nie może zostać uwzględniona. Niewiedza czy błąd ludzki nie może być okoli cznością egzonerującą naruszanie prawa. W świetle aktualnego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego , prezentowany jest pogląd, że to przedsiębiorca ma wpływ na wybór pracowników i ponosi odpowiedzialność za błędy ludzkie dokonywane przez swoich pr acowników. W swoim postanowieniu z dnia 11 marca 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt I GZ 41/20) wskazał: „ (… ) skarżący ponosi winę w wyborze pracownika (..) Pracownik ten, nie wywiązując się z powierzonego mu obowiązku, wykazał się niedbalstwem, które obciąża stronę postępowania.” Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 KPA Organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jest konsekwencją dokona nia przez Organ drugiej instancji oceny, że decyzja Organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja podjęta przez Organ drugiej instancji. Prezes Urzędu przychylił się tym samym do ustaleń poczynionych w toku postępowania przez Organ pierwszej instancji oraz uznał, że Małopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Krakowie zasadnie nałożył na DELIKATESY CENTRUM SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ OD POWIEDZIALNOŚCIĄ kar ę pieniężn ą w wysokości 8 000 zł z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach . Tym samym decyzja Małopolski ego Wojewódzki ego Inspektor a Inspekcji Handlowej w Krakowie nr 7/2024 (Nr akt kontroli: WN.8361.453.2023) z 22 stycznia 2024 r. powinna pozostać w obrocie prawnym. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rac hunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Krakowie w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/