DIH-IV-19/2024

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 12 marca 2024 r. DIH - 4.707.18.2024 .BP „informacje prawnie chronione [xxx]” DECYZJA DIH.4.19.2024 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 , ze zm. ), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 312), art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Stokrotka Sp. z o. o. z siedzibą w Lublinie od decyzji Lubuskiego Wojewódzkiego Ins pektora Inspekcji Handlowej z 12 stycznia 2024 r. ( nr : BP.8361.125.2023.AD), na podstawie której na ww. przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 12 000 zł (słownie: dwanaście tysiące złotych) z tytułu naruszenia obowiązków o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE Pismem z 11 sierpnia 2023 r., na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 202 4 r. poz. 236 ) , dalej jako „Prawo przedsiębiorców”, Lubuski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej (dalej „ Lubuski WIIH” , „organ pierwszej instancji” ), zawiadomił przedsiębiorcę Stokrotka Sp. z o. o. z siedzibą w Lublinie (dalej : „ s trona” , „przedsiębiorca” ), o zamiarze wszczęcia kontroli w zakresie przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168 ), dalej : „ustawa o informowaniu o cenach”). S trona odebrała zawiadomienie 17 sierpnia 2023 r. W toku kontroli przeprowadzonej 6 i 22 września 2023 r. przez in spektorów reprezentujących Lubuskiego WIIH, w sklepie należącym do s trony, sprawdzono: 1) prawidłowość informowania o cenach wybranych losowo 90 asortymentów produktów znajdujących się w ofercie handlowej, stwierdzając: − brak uwidocznionych cen i cen jednostko wych w przypadku 46 partii produktów; − brak cen jednostkowych w przypadku 1 partii produktów; − błędne wyliczenie ceny jednostkowej w przypadku 1 partii produktów; co stanowiło naruszenie wymagań art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 3 ust. 1 i 2 oraz § 4 i 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776 ), dalej : „rozporządzenie w prawie uwidaczniania cen”. 2 2) prawidłowość informowania o cenach wybranych losowo 5 asortymentów produktów oferowanych do sprzedaży po cenach obniżonych, stwierdzając w przypadku 3 partii produktów, że cena uwidoczniona na wywieszce jako najniższa z ostatnich 30 dni jest nieprawidłowa , co stanowiło naruszenie art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 22 września 2023 r. (nr akt kontroli: BP.8361.125.2023). W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z 13 grudnia 2023 r., Lubuski WIIH poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, kary pieniężnej z tytułu naruszenia przepisów o uwidacznianiu cen. Jednocześnie , na podst awie art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775, ze zm.) – dalej jako „ k pa ” , s trona została pouczona o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszon ych żądań. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z 12 stycznia b r. ( nr : BP .8361.125.2023.AD), Lubuski WIIH nałożył na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 12 000 zł (słownie: cztery tysiące złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Decyzj ę doręczono 24 stycznia b r. Pismem z 30 stycznia b r. , (data stempla pocztowego: 31 stycznia b r.) s trona złożyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej również „Prezesem UOKiK”, odwołanie od ww. decyzji , zarzucając Lubus kiemu WIIH brak rozważenia i uwzględnienia wszystkich okoliczności faktycznych jakie organ powinien wziąć pod uwagę przy wymierzeniu administracyjnej kary pieniężnej za przedmiotowe naruszenie zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach. Pismem z 16 lutego b r., Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę, że przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 kpa , p rawo do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes UOKiK zważył, co następuje. Istotą postępowania odwoławczego jest pono wne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasad nione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 kp a, w związku z art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 312) – dalej jako „ustaw a o Inspekcji Handlowej”, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. 3 W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cenę, cenę jednostkową uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu, o czym stanowi § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia. Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach , w każdym przypadku informowan ia o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Niezrealizowanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o informowaniu o cenach powoduje – zgodnie art. 6 ust. 1 ww. ustawy – nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Ustalając wysokość kary pieniężnej, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, wojewód zki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego dział ania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z narus zeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchyl ającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. Nr 345, str. 1, z e zm.). W niniejszej sprawie, w toku kontroli przeprowadzonej w należącej do przedsiębiorcy placówce handlowej, stwierdzono: 1) brak uwidocznionych cen i cen jednostkowych w p rzypadku 46 partii produktów; 2) brak cen jednostkowych w przypadku 1 partii produktów; 3) błędne wyliczenie ceny jednostkowej w przypadku 1 partii produktów; 4) uwidocznienie ceny na wywieszce jako najniższej z ostatnich 30 dni w nieprawidłowej wysokości, w przypa dku 3 partii produktów; co stanowiło naruszenie art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o informowaniu o cenach. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Lubuski WIIH w drodze decyzji, wydanej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, nałożył karę pieniężną 4 w wysokości 12 000 zł na przedsiębiorcę, to jest na podmiot, który dopuścił się powyższego naruszenia. W toku postępowania odwoławczego Prezes UOKiK przeprowadził analizę ustaleń kontroli, w oparciu o które wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił zarzuty zawarte w odwołaniu. Biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy dotyczące nakładania kar, niezrealizowanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o informowaniu o cenach powoduje – zgodnie art. 6 ust. 1 ww . ustawy – nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przesłanki tej kary określa art. 6 ust. 3 tej ustawy. Art. 6 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy jako przesłankę wymiaru kary wymienia stopień naruszenia obowiązków, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków. Badając przesłankę stopnia naruszenia obowiązków należy odwołać się do art. 4 ust. 1 i 2 w w. ustawy , z godni e z którym, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Z kolei, zgodnie z art. 4 ust. 2 tej ustawy, w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informowaniu o cenach, cena to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę, zaś cena jednostkowa jest z kolei podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wa rtości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów – podobnych pod względem przeznaczenia, ale o odmiennych cechach np. co do marki, producenta, ilości, wzornictwa, poziomu technic znego itp. W świetle powyższego, brak uwidocznienia cen, pozbawia konsumentów należytej informacji o oferowanych produktach. Brak cen jednostkowych uniemożliwia konsumentom porównanie oferowanych towarów z towarami podobnymi, lecz o innej masie lub objętoś ci, a co za tym idzie utrudnia proces wyboru odpowiedniego towaru. Nieuwidocznienie tego rodzaju informacji, nawet przy niewielkiej ilości towarów, stanowi znaczny stopień naruszenia (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z 8 listopada 2019 r. s ygn. ak t VI SA/Wa 1400/19: „Nie można natomiast, w ocenie Sądu, podzielić zarzutu skargi o znikomym stopniu naruszenia obowiązku informowania o cenach w przedmiotowej sprawie. Jeżeli bowiem przyjrzeć się produktom, w stosunku do których ceny nie były uwidocznion e, ewidentnie widać, że dotyczą one szeroko rozumianej chemii gospodarczej. Tym samym klienci poszukujący towarów w tym właśnie dziale sklepu, istotnie pozbawieni zostali podstawowej informacji, która winna im zostać zapewniona przez Skarżącą, a więc ceny produktu. Bez tej podstawowej informacji trudno mówić o realizacji jednej z dyrektyw ujętych w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach a więc umożliwieniu klientom porównania cen konkurencyjnych towarów.” ). Analogicznie należy potraktować fakt uwidocznienia informacji o cenie jednostkowej w sposób błędny, bez wątpienia bowiem wadliwa informacja utrudni, jeśli w ogóle nie uniemożliwi konsumentowi porównanie cen i dokonanie wyboru co do oferowanego towaru. 5 Z kolei, wspomniany w art. 4 ust. 2 w w. ustawy obowią zek uwidocznienia ceny najniższej z ostatnich 30 dni ma na celu ochronę konsumenta przed zjawiskiem tzw. „rzekomych obniżek”. Jak wynika z Wytycznych Komisji Europejskiej dotyczących wykładni i stosowania art. 6a dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom „Nowym art. 6a dyrektywy w sprawie podawania cen uregulowano kwestię przejrzystości obniżek cen, wprowadzając przepisy szczegółowe mające zapewnić, aby obniżki rzeczy wiście miały miejsce. Art. 6a ma zapobiec sztucznemu zawyżaniu ceny odniesienia przez podmioty gospodarcze lub wprowadzaniu konsumentów w błąd, jeżeli chodzi o wysokość obniżki. Zwiększa on przejrzystość i gwarantuje, że po ogłoszeniu obniżki ceny konsum enci faktycznie płacą za towary mniej. Nowy przepis w sprawie obniżek cen umożliwia ponadto organom egzekwującym prawo i organom nadzoru rynku łatwiejsze kontrolowanie uczciwości obniżek cen, ponieważ określa jasne zasady dotyczące "wcześniejszej" ceny od niesienia, która musi być podstawą ogłaszanej obniżki.” Wspomniany przepis ustawy o informowaniu o cenach oznacza więc, że konsument powinien być świadomy jaka jest najniższa cena z 30 dni poprzedzających obniżkę. W przedmiotowej sprawie, S trona tego obowi ązku nie dopełniła podając błędne informacje co do najniższej ceny z 30 dni poprzedzających obniżkę, a tym samym wprowadzając konsumentów w błąd. Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy należy zauważyć, iż naruszenie obowiązków w zakresie uwidaczniania cen dotyczyło ponad 50% skontrolowanych produktów. Prawidłowo zatem organ pierwszej instancji uznał, iż stopień naruszenia jest znaczny. Art. 6 ust. 3 pkt 2 ustawy o informowaniu o cenach, jako przesłankę wymiaru kary , wymienia dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków zakresie uwidaczniania cen oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w zw iązku z naruszeniem tych obowiązków . W przypadku powyższej przesłanki Prezes UOKiK podziela zapatrywania organu pierwszej instancji, który wskazał, iż przedmiotowe naruszenie jest pierwszym naruszeniem przedsiębiorcy. Należy również podkreślić, iż s tro n a w toku kontroli podjęła działania mające na celu usunięcie stwierdzonych naruszeń. Należy również wskazać, ż e S trona prowadzi działalność gospodarczą od 2001 r. , a więc powinna legitymować się znajomością obowiązujących przepisów, w tym przepisów dotyczący ch uwidaczniania cen. Dodatkowo należy podkreślić, iż kontrola w przedmiotowej sprawie została poprzedzona zawiadomieniem o zamiarze jej przeprowadzenia, a zatem S trona miała wystarczający czas na przygotowanie się do kontroli. W kwestii przesłanki dotych czasowego postępowania s trona zarzuca, że „Organ w toku kontroli, ani w toku postępowania w żaden sposób nie ustalał czy w ogóle i ew. w jakiej wysokości korzyści majątkowe lub straty przedsiębiorca uzyskał w związku z naruszeniem tych obowiązków. Biorąc j ednak pod uwagę, iż prawidłowe etykiety zostały praktycznie natychmiast zamieszczone przy towarze, były to korzyści znikome, znacznie niż wysokości nałożonej kary pieniężnej.” Odnosząc się do przedstawionych zarzutów należy zauważyć, ż e kwestia korzyści ma jątkowych jest jednym z elementów składających się na przesłankę dotychczasowego postępowania, o czym świadczy zwrot „w tym” . Nie oznacza to jednak, iż powyższy element 6 musi być każdorazowo brany pod uwagę przy ustalaniu tejże przesłanki, jego wystąpienie jest bowiem uzależnione od okoliczności danej sprawy. W przedmiotowej sprawie postępowanie jest prowadzone w sprawie naruszenia obowiązku uwidaczniania cen, a więc obowiązku o charakterze informacyjnym, które to naruszenie polegało głównie na braku cen i c en jednostkowych, a więc nie sposób uznać, aby było związane z uzyskaniem przez przedsiębiorcę korzyści majątkowych. Z tego też względu, organ pierwszej instancji słusznie nie badał potencjalnych korzyści majątkowych, co, jednak nie oznacza, iż przesłanka dotychczasowego postępowania nie została przeanalizowana w toku postępowania. Nie sposób również zgodzić się z innymi zarzutami podniesionymi przez s tronę, która twierdzi, że stwierdzone naruszenia były skutkiem okoliczności od niej niezależnych, a do tak ich należała brak doświadczenia jednego z pracowników oraz absencja chorobowa dwóch pozostałych, co zaburzyło pracę sklepu. W tej kwestii należy ponownie zwrócić uwagę, że s trona jest przedsiębiorcą funkcjonującym na rynku ponad 20 lat, a więc legitymuje s ię niezbędnym doświadczeniem pozwalającym na uniknięcie tego typu sytuacji. Co więcej, s trona sama przyznaje, ż e takiej sytuacji można było uniknąć. Jak bowiem wynika z odwołania: „W momencie rozpoczęcia kontroli pracownik sklepu był w trakcie wykładania towaru na półki i umieszczania etykiet. Spółka przyznaje, że proces ten nie przebiegł prawidłowo, bo pracownik powinien był wystawiać towar mniejszymi partiami i jednocześnie umieszczać od razu pod towarem etykiety cenowe, które przecież miał gotowe w skle pie, o czym również świadczy fakt, że od razu, w trakcie kontroli doszło do usunięcia tych uchybień w obecności kontrolujących. ” Reasumując, Prezes UOKiK stwierdza , że przesłanka dotychczasowej działalności została ustalona prawidłowa przez organ pierwsze j instancji i te ustalenia przyjmuje za swoje. Art. 6 ust. 3 pkt 3 ustawy o informowaniu o cenach, jako przesłankę wymiaru kary , wymienia wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy, który został ustalony przez organ pierwszej instancji w toku postępowania na podstawie oświadczenia złożonego przez s tronę, zgodnie z którym przedsiębiorca należy do kategorii średnich przedsiębiorców. Art. 6 ust. 3 pkt 4 ww. ustawy , jako przesłankę wymiaru kary wymienia , sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w s prawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. Nr 345, str. 1, z e zm. ) – Prezes UOKiK przyjmuje za swoje ustalenia poczynione przez Lubuski WIIH, a więc, że przedmiotowa kontrola nie ma charakteru transgranicznego. Prezes UOKiK stoi również na stanowisku, że w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania instytucja odstąpienia od wymierzenia kary. Mianowic ie, zgodnie z art. 189f § 1 kpa , o rgan administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, 7 lub prawomocni e skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Z zebranego materiału wynika, że waga naruszenia nie jest znikoma, ponieważ brak cen i cen jednostkowych, ni eprawidłowe wyliczenie cen jednostkowych oraz nieprawidłowe uwidocznienie informacji najniższej cenie z ostatnich 30 dni przed obniżką jest naruszeniem interesów konsumentów w zakresie ich prawa do informacji. Tego typu naruszenie stanowi zagrożenie dla in teresów majątkowych konsumentów, a tym samym wyklucza możliwość uznania stopnia tego naruszenia za znikomy, tym bardziej, że skala naruszeń w grupie kontrolnej wyniosła ponad 50%. Nie została również spełniona przesłanka zawarta w art. 189f § 1 pkt 2 kpa , ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczeni e skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Należy przy tym zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o informowaniu o ce nach , decyzja o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej leży w gestii wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej – w przedmiotowej sprawie, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest to Lubuski WIIH . Zdaniem Prezesa UOKiK brak jest po dstaw do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 kpa. Z kolei, zgodnie z art. 189f § 2 kpa , w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężn a, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i spos ób powiadomienia. Literalna wykładnia w w. przepisu jednoznacznie wskazuje, ż e warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja ar t. 189f § 1 kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „ Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uz nać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wy eliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało” ). Należy zatem uznać, iż powyższy przepis ma zastosowanie w tych przypadkach, gdy brak jest możliwości wyeliminowania samego naruszenia, natomiast możliwym jest wyelimino wanie jego skutków. Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy należy zauważyć, że w toku kontroli stwierdzono naruszenia polegające na braku cen i cen jednostkowych, błędnym jej 8 wyliczeniu oraz nieprawidłowym uwidocznieniu ceny najniższej z 30 dni przed ob niżką. Strona w toku kontroli uzupełniła stwierdzone braki zgodnie z obowiązującymi przepisami. Tym samym zaprzestała naruszania prawa. W przedmiotowej sprawie nie jest natomiast możliwe usunięcie skutków naruszenia prawa. Należy bowiem pamiętać, że oznacz enia cen pełnią funkcję informacyjną dając konsumentowi wiedzę na temat towaru znajdującego się w ofercie. Oznacza to, że w przypadku tego obowiązku nie jest możliwym usunięcie skutków jego naruszenia, ponieważ brak jest narzędzi pozwalających na udzieleni e prawidłowej informacji o cenach tym konsumentom, którzy już np. zapoznali się z dotychczasowymi oznaczeniami i opuścili sklep. Zatem w przedmiotowej sprawie nie została spełniona przesłanka w postaci konieczności usunięcia skutków naruszenia prawa. Tym s amym, nie zachodzą podstawy do zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary na podst. art. 189f § 2 i 3 kpa. Mając powyższe na uwadze, Prezes UOKiK , po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego materiału, uznał odwołanie za bezzasadne. Stan faktyczny ustalo ny w sprawie, w ocenie Prezesa UOKiK, pozwala uznać, że wymierzona stronie kara w wysokości 12 000 zł jest adekwatna do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami na t emat ich cen, cen jednostkowych, jak również prawidłowego uwidocznienia informacji zawartych w art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. Prezes UOKiK , zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do woj ewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Gorzowie Wlkp. w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu ka ry stanie się ostateczna. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowa nia administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony K onkurencji i Konsumentów, pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskar żenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 9 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomo cy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu A dministracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 , ze zm.). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 , z e zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dn ia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2021, poz. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. poz. 20 23 poz. 168). z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Joanna Jankowska - Kuć Dyrektor Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/