DIH-III-78/2024

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 20 czerwca 2024 r. DIH.3.707.66.2024.AWS DECYZJA DIH - 3. 78 .2024 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 202 4 r. poz. 572 ) w związku z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 202 4 r. poz. 312 ) , po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji (POK Nr 51/2024) Zachodniopomor skiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Szczecinie z dnia 5 kwietn ia 2024 r. (sygnatura: WK. 8361 . 237 .202 3 ), na mocy której przedsiębiorcy – Pan u Piotrowi Stasiek prowadzące mu działalność gospodarczą pod firmą: FIRMA HANDLOWO - USŁUGOWA PIOTR STASIEK w Szczecinie (zwanemu dalej: „stroną” , „stroną postępowania” lub „przedsię biorcą” ), wymierzono karę pieniężną w wysokości 1 4 00 zł (słownie: jeden tysiąc czterysta złotych) z tytułu niewykonania obowiązków określonych art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) oraz naruszenia wymagań określonych w § 3 ust. 1 i 2 pkt 1 - 5 oraz § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), tj. nieuwidocznienia ce n jednostkowych w odniesieniu do 25 partii towarów - Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach 11 i 14 lipca 2023 r. inspektorzy reprezentujący Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Szczecinie (zwanego dalej: „ Zachodniopomor skim WIIH” lub „organem pierwszej instancji” ), na podstawie upoważnienia z dnia 10 lipca 2023 r. ( WK/U - 219/ 2023), przeprowadzili czynności kontrolne w S klepie Sp ożywczym , należącym do ww. przedsiębiorcy. Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 202 4 r. poz. 236 ) (zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”), skierowano do 2 przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z dnia 7 czerwca 2023 r. (sygnatura: WK/Z - 151/ 2023), ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli, obejmującego m. in. kontrolę przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 202 3 r. poz. 168), (zwanej dalej: „ustawą o informowaniu o cenach” ). Ww. zawiadomienie doręczono stronie 15 czerwca 2023 r. Czynności kontrolne przeprowadzono w obecności kierownika sklepu, tj. osoby upoważnionej do reprezentowania kontrolowanego przedsiębior cy . W toku kontroli sprawdzano m. in. prawidłowość uwidaczniania przez przedsiębiorcę cen towarów oferowanych do sprzedaży w oparciu o wymagania ustawy o informowaniu o cenach oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w s prawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776) (zwanego dalej: „ rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen” ). Przeprowadzając czynności kontrolne inspektorzy reprezentujący Zachodniopomor skiego WIIH sprawdzeniu po ddali 1 28 partii towarów oferowanych do sprzedaży w sklepie przedsiębiorcy , stwierdzając nieprawidłowości przy 25 z nich, tj. brak cen jednostkowych. Powyższe ustalenia stanowią naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 3 ust. 1 i 2 pkt 1 - 5 i § 4 ust . 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen . Szczegółowe ustalenia poczynione przez inspektorów reprezentujących Zachodniopomorskiego WIIH oraz wykaz towarów , do których wniesiono zastrzeżenia udokumentowano w Protokole kontroli (nr akt kontro li: WK .8361. 237 .2023) oraz Załącznikach nr 1 - 7 do tegoż dokumentu. Do niniejszego Protokołu kontrolowany przedsiębiorca nie wniósł uwag, w terminie przewidzianym na mocy art. 20 ust. 2 ustawy o z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 202 4 r. poz. 236 ), (zwanej dalej: „ustawą o Inspekcji Handlowej” ), o czym został poinformowany w protokole kontroli i w Pouczeniu o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy, przekazanym mu wraz z upoważnieniem do przeprowadzenia kontroli. W trakc ie czynności kontrolnych od osoby reprezentującej kontrolowanego przedsiębiorcę pobrano oświadczenie z którego wynika, iż przedsiębiorca ten należy do grupy małych przedsiębiorców , zgodnie z ustawą - Prawo przedsiębiorców. Oświadczenie to, stanowiące Zał. 7 do Protokołu kontroli , włączono do akt sprawy. W toku kontroli inspektorzy reprezentujący Zachodniopomorskiego WIIH , działając na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 312) , (zwanej d alej: „ustawą o Inspekcji Handlowej ”) , wydali ustne żądanie osobie upoważnionej do reprezentowania kontrolowanego przedsiębiorcy (kierownikowi sklepu) w zakresie niezwłocznego usunięcia stwierdzonych uchybień. W dniu 14 lipca 2023 r. stwierdzono, że przeds iębiorca zastosował się do postawionego mu żądania i uwidocznił ceny jednostkowe przy 25 partiach zakwestionowanych wcześniej towarów. W oparciu o zebrany materiał dowodowy, pismem z dnia 5 marca 2024 r. (znak: WK.8361.237. 202 3 ) Zachodniopomor ski WIIH , dz iałając na podstawie art. 61 § 1 i § 4 ustawy 3 z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), (zwanej dalej: „Kpa” ), poinformował ww. przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w związku z niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach . W piśmie tym, stosownie do wymogów art. 10 § 1 Kpa, strona została pouczona m. in. o p rzysługującym jej prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma. Jak wynika z akt sprawy, na etapie prowadzonego postępowania administracyjnego strona nie skorzystała z pr awa zapoznania się z materiałami sprawy, a także nie zgłaszała żądań. Równocz eśnie, w odrębnym piśmie (żądaniu) , opatrzonym datą 5 marca 2024 r. , organ wezwał stronę do przedłożenia informacji o wielkości obrotów i przychodu osiągniętych przez stronę w ostatnim roku rozliczeniowym. Na realizację postawionego żądania organ pierwszej instancji wyznaczył stronie 7 dniowy termin , liczony od daty otrzymania niniejszego pisma . Jak wynika z akt sprawy pisma: zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyj nego , jak i pismo zatytułowane „ŻĄDANIE” w sprawie osiągniętych wyników finansowych strona odebrała w dniu 7 marca 2024 r. Pismem z dnia 13 marca 2024 r. (data wpływu do organu pierwszej instancji: 18 marca 2024 r.) strona przekazała informację o osiągnię tym przychodzie netto w roku 2023. Zwróciła przy tym uwagę, że przestawiona kwota obejmuje cały przychów generowany ze wszystkich rodzajów prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, a przychody ze sklepu spożywczego stanowią około 22% ogółu przychodó w. W tym samym piśmie strona poinformowała, że (po zapoznaniu się z protokołem kontroli) uchybienia w zakresie braku cen jednostkowych zostały usunięte w ciągu godziny po ich stwierdzeniu, a więc jeszcze w czasie trwania kontroli. Kontrolowany przedsiębio rca dodał również, że wszystkie kwestionowane towary nieposiadające cen jednostkowych to alkohol wysokoprocentowy , który znajduje się na stoisku zamkniętym, obsługiwanym przez pracowników sklepu . P onadto przedsiębiorca wskazał, że brak uwidocznienia przy towarach cen jednostkowych spowodowany był mylnym przeświadczeniem, iż na stoiskach zamkniętych nie ma obowiązku prezentowania tych cen. Nadto, zaznaczył, że po kontroli przeprowadzonej przez Inspekcję Handlową wdrożył o pracowanie cennika alkoholu w formie broszury udostępnionej klientom sklepu. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Zachodniopomor ski WIIH decyzją ( POK Nr 51/2024) z dnia 5 kwietnia 2024 r. (sygnatura: WK.8361.237.202 3 ) nałożył na ww. przedsię biorcę karę pieniężną w wysokości 1 4 00 zł (słownie: jeden tysiąc czterysta złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , z uwagi na uchybienie obowiązkom określonym w art. 4 ust. 1 ww. ustawy w związk u z § 3 ust. 1 i 2 pkt 1 - 5 oraz § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, które polegały na nieuwidocznieniu cen jednostkowych dla 25 partii towarów oferowanych w sklepie w Szczecinie należącym do ww. przedsiębiorcy. Ww. decyzja została doręczona stronie w dniu 9 kwietnia 2024 r. 4 W dniu 7 maja 2024 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji” ) otrzymał, za pośrednictwem Zachodniopomorskiego WIIH odwołanie strony od ww. decyzji. W piśmie tym, opatrzonym datą 22 kwietnia 2024 r. (nadanym w placówce operatora pocztowego Poczty Polskiej w dniu 23 kwietnia 2024 r.), strona na wstępie zasugerowała, że decyzja organu nie uwzględnia wszystkich okoliczności przedmiotowej sprawy. Uznała, ż e zgodnie z uzasadnieniem decyzji kara finansowa powinna być skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca oraz sprawiedliwa ( kładąc akcent na słowo „sprawiedliwa”). Następnie strona dodała, że kwota w wysokości 1 400 zł stanowi prawie 100% kwoty przeznaczonej na premię dla personelu kontrolowanego sklepu w miesiącu kwietniu 2024 r. Dodatkowo przeważającą część osiągniętych przychodów za rok 2023 stanowi przychód z branży budowlano - remontowej, zaś kontrolowany sklep jest lokalnym sklepem osiedlowym. Przedsiębi orca podniósł dalej, że do ustalenia wysokości kary został zakwalifikowany jako mały przedsiębiorca , podczas gdy ilość zatrudni anych osób w kontrolowanym sklepie jak też przychody w nim generowane kwalifikują go jako mikroprzedsiębiorcę. Zaznaczył przy tym , że w jego ocenie nie jest sprawiedliwe , by generowany przychód uzyskany ze świadczenia usług remontowo - budowlanych był brany pod uwagę przy ustalaniu kary za niedociągnięcia w sklepie. Ponadto, skarżący zaznaczył, że 25 partii towarów bez ceny jednostkowej stanowi 0,85% wszystkich 2934 sztuk partii towarów przeznaczonych do sprzedaży w sklepie w dniu kontroli tj. 11 lipca 2023 r. Stwierdził również (jak podkreślił „z pełną odpowiedzialno ścią”), że tylko te towary nie miały uwidocznionych cen jednostkowych, co pozwala uznać, że waga naruszenia prawa nie wydaje się mu istotna, a wręcz znikoma. Przedsiębiorca doda ł, że czas trwania nieprawidłowości obejmował zaledwie kilka godzin. Powyższe wywiódł z ustaleń organu, który przyjął , iż czas trwania naruszenia rozpoczął się w dniu stwierdzenia nieprawidłowości , a zakończył się w momencie ich usunięcia (a więc jeszcze podczas kontroli). Odwołujący wyjaśnił , że wszystkie kwestionowane towary nieposiadające cen jednostkowych to alkohol wysokoprocentowy, który znajduje się na stoisku zamkniętym, obsługiwanym przez personel sklepu. Z uwagi na fakt, że regał odsunięty jest od lady około 1,8 m, etykiety z ceną jednostkową są małe i słabo czytelne z tej odległości, jednak kasjerka na życzenie, zapytanie klienta ma obowiązek sprawdzenia ceny i ceny jednostkowej systemie kasowo - komputerowym i podania jej klientowi, co jest dużo skuteczniejszą metodą na pozyskanie przez klienta informacji. W ocenie ska rżącego nikt z kupujących nie był pozbawiony możliwości porównania cen jednostkowych, a więc nie został naruszony interes ekonomiczny klienta oraz prawo do rzetelnej informacji o cenie. Przedstawiając powyższe, strona zwróciła się z prośbą o odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej i poprzestanie na pouczeniu w trybie art. 189f § 1 Kpa. P ismem z dnia 10 maja 202 4 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy oraz prawie do wypowiedzenia się co do 5 ze branych dowodów i materiałów . Strona ww. pismo odebrała w dniu 21 maja 2024 r. i nie skorzystała z przysługującego jej uprawnienia. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpozna nie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz s prawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes UOKiK jest or ganem wyższego stopnia i w związku z powyższym w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach przedsiębiorca ma obowiązek w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia u sług uwidocznić cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi, w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Ponadto, sposób uwidaczniania cen towarów lub usług regulują przepisy rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen , będącego rozporządzeniem wykonawczym do ww. ustawy. Z godnie z § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen – cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się przy danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w blisko ści towaru, którego dotyczy cena, cena jednostkowa lub informacja o obniżonej cenie, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Przepis § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen stanowi, że cena jednostkowa dotyczy odpowiednio c eny za: 1) litr lub metr sześcienny – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości; 2) kilogram lub tonę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy; 3) metr – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości; 4) metr kwadratowy – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według powierzchni; 5) sztukę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży na sztuki. 6 Natomiast, w szczególnych przypadkach uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostk owych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1 (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, administracyjnej karze pi eniężnej podlega ten, kto nie wykonuje obowiązków o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej w tym przypadku, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, wynosi do 20 000 zł. Biorąc pod uwagę obowiązujące przepi sy dotyczące nakładania kar, niezrealizowanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach skutku je – zgodnie art. 6 ust. 1 ww. ustawy – nałożenie m kary pieniężnej (w drodze decyzji administracyjnej) do wysokości 20 000 zł. Przepis te n w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednost kowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały skorygowane. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy , przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte prze z niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w zw iązku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjac h są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony kons umentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.). Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji (POK Nr 51/2024) Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Szczecinie z dnia 5 kwietnia 2024 r. (sygnatura: W K.8361.237.2023), na mocy której, na ww. przedsiębiorcę, nałożono administracyjną karę pieniężną, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, 7 w wysokości 1 400 zł (słownie: jeden tysiąc czterysta złotych), za naruszenie obowiązków określonyc h w art. 4 ust. 1 ww. ustawy w związku z naruszeniem § 3 (ust. 1 i 2 pkt 1 - 5) oraz § 4 (ust. 1 pkt 1 i 2) rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. W toku postępowania odwoławczego Prezes UOKiK przeprowadził dokładną analizę ustaleń kontroli, w oparciu o które wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił zarzuty strony zawarte w odwołaniu. O rgan drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że przedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o informowaniu o cenach, co skutkowało nałoż eni e m przez Zachodniopomorskiego WIIH administracyjnej kary pieniężnej. Jednocześnie Prezes UOKiK stwierdza, że postępowanie administracyjne Zachodniopomors ki WIIH przeprowadził w sposób prawidłowy, w tym organ ten zapewnił stronom wszystkie uprawnienia w ynikające z przepisów prawa administracyjnego, zastosował i wyjaśnił przepisy prawa materialnego oraz administracyjnego mające zastosowanie w niniejszej sprawie, przeanalizował i uwzględnił wszystkie kryteria wymiaru kary, jak również zbadał czy w niniejsz ej sprawie znajdzie zastosowanie instytucja odstąpienia od wymierzenia kary w trybie art. 189f Kpa. Tym samym Prezes UOKiK uznał, że działania organu pierwszej instancji były zgodne z prawem, a decyzja została wydana w sposób prawidłowy. Zachodniopomor ski WIIH słusznie bowiem uznał, że strona poprzez nieuwidocznienie cen jednostkowych w odniesieniu do 25 spośród 128 partii towarów poddanych kontroli, strona dopuściła się naruszenia prawa w stopniu istotnym. Podkreślić należy również, iż podstawą wszczęcia i przeprowadzenia postępowania w przedmiotowej sprawie, a także podstawą nałożenia na stronę administracyjnej kary pieniężnej były ustalenia faktyczne poczynione w toku kontroli u przedsiębiorcy oraz rzetelny materiał dowodowy zebrany przez Zachodniopomorskiego WIIH. Jednocześnie Prezes UOKiK wyjaśnia, że organy Inspekcji Handlowej przy ustalaniu wysokości nakładanej kary pieniężnej są zobowiązane, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, do wzięcia pod uwagę: stopnia naruszen ia obowiązków, dotychczasowej działalność przedsiębiorcy, wielkości jego obrotów i przychodu oraz sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych. W przedmiotowej spra wie Prezes UOKiK uznał, że Zachodniopomor ski WIIH uwzględnił i prawidłowo ocenił wszystkie ustawowe przesłanki, czemu dał wyraz w treści wydanej decyzji. W zakresie przesłanki pierwszej – stopnia naruszenia obowiązków, Prezes UOKiK podziela stanowisko org anu pierwszej instancji, który uznał, że przedsiębiorca nie przekazując konsumentom informacji o cenach jednostkowych dla łącznie 2 5 partii towarów (na 128 partii towarów skontrolowanych) w istotnym stopniu naruszył przepisy dotyczące cen i ich uwidacznian ia, po nieważ pozbawił tym samym konsument a możliwości porównywania cen jednostkowych towarów oraz uniemożliwi ł kupującemu , konsumentowi dokonanie przez niego właściwego wyboru towaru, co oznacza , że narusz ył jego interesy ekonomiczne oraz prawo do rzetelnej informacji o cenie. Odsetek stwierdzonych nieprawidłowości wyniósł 20 %, a więc dotyczył 1/5 wszystkich skontrolowanych towarów . 8 Ponadto, oceniając kwestie czasu trwania naruszenia, organ uwzględnił, że cza s trwania naruszenia rozpoczął się w dniu stwierdzenia nieprawidłowości, który był jednocześnie pierwszym dniem kontroli (tj. 11 lipca 2023 r.), a zakończył się w momencie usunięcia przez stronę stwierdzonych nieprawidłowości, co miało miejsce jeszcze w tr akcie trwania kontroli i zostało stwierdzone w dniu 14 lipca 2023 r., tj. w tym samym dniu kiedy strona podpisała Protokół kontroli . Jednakże zauważyć należy, że działania naprawcze poczynione przez stronę polegające na uzupełnieniu brakujących informacji o cenach jednostkowych były działaniami następczymi, podjętymi przez stronę w wyniku kontroli (na wyraźne żądanie organu) . Prezes UOKiK pragnie zauważyć przy tym, iż podejmowanie działań naprawczych czy zaprzestanie naruszenia przepisów nie zwalnia przedsiębiorcy z odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzonych w chwili kontroli. Wymierzając przedsiębiorcy karę organ pierwszej instancji wziął również pod uwagę kryterium jakim jest dotychczasowa działalność podmiotu. W zakresie niniejsz ej przesłanki organ zauważył, że strona nie była wcześniej objęta kontrolą organu w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących cen i ich uwidaczniana, co stanowi okoliczność łagodzącą. Zachodniopomorski WIIH oceniając niniejszą przesłankę zobowiązany by ł uwzględnić czy przedsiębiorca poniósł ewentualne korzyści majątkowe bądź straty w związku z naruszeniem ustawowych obowiązków. Organ stwierdził, że nie posiada wiedzy na temat uzyskanych przez stronę korzyści majątkowych lub straty z tytułu stwierdzonych nieprawidłowości, które polegały na braku cen jednostkowych. Odnosząc się do trzeciej przesłanki - wysokość obrotów i przychodu - stwierdzić należy , że kryterium dochodowe zostało ocenione na podstawie złożonego przez przedsiębiorcę w toku kontroli oświa dczenia, zgodnie z którym przedsiębiorca ten należy do kategorii tzw. małych przedsiębiorców - w myśl ustawy Prawo przedsiębiorców, jak również w oparciu o przedłożoną przez stronę informację pisemną dotyczącą wielkości przychodu uzyskanego w roku 2023. Na tomiast co do czwartej przesłanki, tj. sankcji nałożonych na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, organ uznał, iż nie posiada wiedzy w tym zakresie. Odnosząc się do powyższego w ocenie Prezesa działalność prowadzona przez przedsiębiorcę, która została objęta kontrolą nie ma charakteru transgranicznego. Mając na względzie powyższe, po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego materiału dowodowego, organ odwoławczy uznał odwołanie strony za bezzasadne. W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie przez Zachodniopomorskiego WIIH kara została ustalona w sposób prawidłowy, w oparciu o przesłanki zawarte w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach i znajdow ała potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Wykazane w toku kontroli bezsprzeczne nieprawidłowości polegające na braku cen jednostkowych nie mogą się odbywać ze szkodą dla konsumentów. Zdaniem Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji słusznie uz nał, iż strona dopuściła się naruszenia wymagań prawnych w zakresie informowania konsumentów o cenach towarów w stopniu uzasadniającym wymierzenie kary pieniężnej. 9 Strona postępowania w e wniesionym odwołaniu poinformowała, że wydana decyzja organu pierwszej instancji nie uwzględnia wszystkich okoliczności dotyczących jej sprawy. Z aznaczyła przy tym, że zgodnie z uzasadnieniem decyzji kara pieniężna powinna być nie tylko skuteczna, proporcjonalna, odstraszająca , ale także sprawiedliwa. Jednocześnie podniosła, że do ustalenia wysokości kary została zakwalifikowana jako mały przedsiębiorca, podczas gdy w zasadzie (zważywszy na przychody generowane w sklepie oraz ilość zatrudnionych) powinna być zakwalifikowana do mikroprzedsiębiorców. W ocenie strony: ▪ waga naruszenia prawa była znikoma, mało istotna, gdyż 25 partii towarów bez ceny jednostkowej stanowi 0,85% wszystkich 2934 sztuk partii towarów przeznaczonych do sprzedaży w sklepie w dniu kontroli ; ▪ czas trwania nie prawidłowości wynosił zaledwie kilka godzin; ▪ nikt z kupujących nie został pozbawiony możliwości porównanie ce n jednostkowych i nie naruszono interesu ekonomicznego klienta oraz prawa do rzetelnej informacji o cenie, gdyż wszystkie towary nieposiadające cen jednostkowych (alkohole) znajdują się w jej sklepie na stoisku zamkniętym (w regale odsuniętym od lady) gdzie i tak ceny są mało czytelne z odległości 1,8 m od lady, zaś klienci są ustnie informowani o cenach przez kasjerkę gdy skierują takie zapytanie, życzenie do sprzedającego, co jest dużo skuteczniejszą metodą pozyskiwania informacji o cenie . Strona przedstawiając swoje s tanowisko na koniec zwróciła się do organu o zastosowanie instytucji odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i poprzestanie na pouczeniu powołując się na art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. Po przeanalizowaniu argumentów strony wskazanych w odwołaniu, Prezes UOKiK stwierdza, że nie zasługują one na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że kluczowe znaczenie w przedmiotowej sprawie mają ustalenia poczynione przez Zachodniopomorskiego WIIH, a te dowodzą jednoznacznie, iż w chwili rozpoczęcia kontroli , tj. w dniu 11 lipca 2023 r., w sklepie w Szczecinie należącym do ww. przedsiębiorcy , zastrzeżenia wniesiono względem 20% skontrolowanych produktów a nie jak twierdzi strona w stosunku do 0,85 % ponieważ sprawdzeniem objęto 128 partii produktów a nie 2934 sztuki . Dokumentacja zebrana w toku kontroli organu pierwszej instancji, jak i przedstawiony w niej stan faktyczny w sposób ewidentny wskazują na naruszenie przepisów o cenach, tj. art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 i § 4 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Konsekwencją powyższego stanu rzeczy było wydanie przez uprawniony organ - Inspekcję Handlową, decyzji administracyjnej wymierzającej karę pieniężną w związku z popełnionym deliktem administracyjnym. Organ drugie j instancji w dalszej kolejności wyjaśnia, że art. 6 ustawy o informowaniu o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których 10 stwierdzono naruszenie wymagań określonych w art. 4 tej ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie n ieprawidłowości w zakresie informowania konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu faktu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, może jedynie wydać decyzję administracyjną, na podstawie której nakłada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wysokości. Mają c więc na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, bez znaczenia pozostają przyczyny powstania nieprawidłowości, gdyż karę wymierza się za samo naruszenie prawa. Prezes UOKiK stwierdza dalej, że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i jego przestrzegania. To na przedsiębiorcy, który prowadzi daną placówkę handlową, spoczywa m. in. obowiązek dopilnowania, by przed udostępnieniem do sprzedaży produktu, konsument za każdym razem otrzymywał wyczer pującą, konkretną, rzetelną informację nie tylko o cenie , lecz również o cen ie jednostkow ej . Podkreślić należy, iż okoliczność ta zależy od przedsiębiorcy. Nadrzędnym celem ustawy o informowaniu o cenach jest bowiem ochrona interesów konsumentów oraz prawi dłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Rzetelna, niebudząca zastrzeżeń informacja o cenie czy cenie jednostkowej nabywanego towaru jest bardzo istotna i służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalności gospodarczą. Należy mieć na względzie również motyw 6 preambuły Dyrektywy nr 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. Urz. UE L z 1998 r. Nr 80 s. 27), który jasno wskazuje, że obowiązek podawania cen sprzedaży oraz ceny jednostkowej przyczynia się znacząco do lepszego przekazywania informacji konsumentom, jako że najłatwiejszym i zarazem najlepszym sposobem jest umożliw ienie konsumentom dokonania oceny i porównania cen produktów w sposób optymalny i tym samym dokonania świadomego wyboru na podstawie prostych porównań. Prezes UOKiK w dalszej kolejności wyjaśnia, że cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką jest właśnie kara pieniężna nakładana na podstawie przepisów o cenach, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszącego przypisaną mu obiektywną odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo zaś stwierdzenie, udowodnienie bra ku właściwej informacji dotyczącej ceny i/lub ceny jednostkowej towaru czy usługi jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Nie ma przy tym znaczenia czy niedopełnienie obowiązku uwidocznienia cen w określony sposób nastąpiło z winy kontr olowanego czy też nie. Wskazać należy, że ustawa nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy, bądź jej 11 braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem, samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że okre ślony podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest sankcją administracyjną. W ocenie Prezesa UOKiK sankcja pieniężna - wymierzona przez Zachodniopomorskiego WIIH - na poziomie 7% wartości maksymalnej wymiaru kary , jest w ocenie Prezesa UOKiK jak najbardziej proporcjonalna do uchybienia jakiego dopuściła się strona i jest daleka od górnej granicy wymiaru kary. Organ drugiej instancji nie ma wątpliwości co to tego, że przy wymiar ze kary został a uwzględniona przesłanka dotyczącą wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy . Nałożona na stronę kara pieniężna w wysokości 1 400 zł jest karą adekwatną do stwierdzonych nieprawidłowości. Prezes UOKiK podziela w tym względzie stanowisko orga nu pierwszej instancji, który słusznie uznał, że kara wymierzona w ww. kwocie jest właściwa do osiągnięcia celu , a ponadto spełni ona funkcję prewencyjną, skłaniając stronę do przestrzegania przepisów dotyczących cen i ich uwidaczniania w przyszłości. T ak więc, mając na względzie powyższe, trudno zgodzić się ze stroną, która sugeruje jakoby wymierzona jej kara była niesprawiedliwa. W tym miejscu należy ponownie wyartykułować, iż jednoznacznie prezentują się wyniki kontroli organu pierwszej instancji, które wskazują wprost, że strona nie wywiązała się w sposób należyty z obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 (w związku z naruszeniem § 3 i § 4 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen) , a które polegały na nieuwidocznieniu cen jednostkowych dla 25 rodza jów towarów , co jest sankcjonowane karą pieniężną. Strona zaskarżając decyzję organu pierwszej instancji zdaje się nie dostrzegać powagi naruszeń, jakie były jej udziałem i powstały przecież w wyniku jej własnych zaniechań. Organ drugiej instancji stwierd za dalej, że kara pieniężna powinna odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy 98/6 WE stanowi, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684 /11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012, II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Aby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełni ać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięci a zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami na temat ich cen oraz cen jednostkowych. W złożonym odwołaniu strona podniosła również zarzut niewłaściwej kwalifikacji przedsiębiorcy . Prezes UOKiK po zapoznaniu się z aktami sprawy nie stwierdził , by organ pierwszej instancji dokonał niew łaściwej kwalifikacji przedsiębiorcy , co w rezultacie miałoby niekorzystnie oddziaływać na stronę i przekładać się na zaostrzenie wymiaru nakładanej sankcji . Zachodniopomorski WIIH przeprowadził kompleksową analizę przypadku 12 strony i dokonał wyważonej oceny ustawowych kryteriów , w tym ocenił kryterium wielkości obrotów i przychodu strony w oparciu o dane jakimi dysponował, tzn. o złożone oświadczenie p rzedsiębiorcy (stanowiące zał. 7 do Protokołu kontroli), z którego jednoznacznie wynika , iż przedsiębiorca należy do grupy małych przedsiębiorców oraz informację o dochodach przedłożoną przez przedsiębiorcę w piśmie z dnia 13 marca 2023 r. Na podstawie pow yższych informacji Zachodniopomorski WIIH zatem stwierdził, że udział kontrolowanego podmiotu w obrocie rynkowym jest jednym z mniejszych w stosunku do innych kategorii przedsiębiorców wskazanych w ustawie – Prawo przedsiębiorców. Zaznaczyć należy przy ty m , że kwestie związane z wielkością obrotów i przychodu strony nie są jedynym kryterium branym pod uwagę przez organy Inspekcji Handlowej przy miarkowaniu wysokości kary. W ocenie Prezesa UOKiK nietrafiona jest argumentacja strony o tym, że waga naruszeni e przez nią prawa jest mało istotna ( a wręcz znikoma ) , ponieważ według niej odsetek nieprawidłowości w dniu kontroli wynosił 0,85%, a w sklepie znajdowało się 2934 grup towarowych. Wyjaśnić należy , że w przedmiotowej sprawie inspektorzy reprezentujący Zach odniopomorskiego WIIH kontrolą objęli nie cały asortyment sklepu (2934 rodzajów towarów) , lecz jedynie część oferty placówki, a mianowicie 128 partii towarów i stwierdzili brak cen jednostkowych przy 25 z nich. Dodać należy przy tym, że zadaniem inspektor ów nie jest zbadanie całego asortymentu znajdującego się w ofercie handlowej przedsiębiorcy, lecz wybranych towarów , typowanych na zasadzie doboru losowego . Zatem, o dnoszenie liczby zakwestionowanych produktów do asortymentu w sklepie nie objętego sprawdzeniem nie odzwierciedla zakresu nieprawidłowości, ponieważ nie cały asortyment został skontrolowany i nie potwierdzono, czy dla niego spełniono obowiązek uwidaczniania cen oraz cen jednostkowych . Danymi wiarygodnymi i rzetelnymi, stanowiący mi punkt odniesienia, jest zatem liczba faktycznie zbadanych towarów , a kontrolą w tym zakresie objęto 128 rodzajów artykułów z różnych grup towarowych oferowanych do sprzedaży, co stanowi reprezentatywną próbkę produktów spośród całego asortymentu placówk i. Następnie, na tak przyjętej reprezentatywnej próbie, określają zakres naruszenia obowiązujących przepisów przez podmiot zobowiązany do przestrzegania prawa. To stwierdzone nieprawidłowości (w tym przypadku 25 partie alkoholi) stanowią o niezrealizowaniu obowiązujących w tym zakresie przepisów, a w konsekwencji świadczą o naruszeniu praw i interesów konsumentów. W dalszej kolejności Prezes UOKiK stwierdza, że organ zauważył i uwzględnił okoliczność sprawnego działania strony i usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, które podjęła jeszcze w toku trwającej kontroli . Niemniej jednak dokonując rozstrzygnięcia w sprawie uznał, że okoliczność podjęcia działań korygujących, nawet jeśli stanowią przejaw do brej woli, nie mo że zniwelować negatywnej oceny naruszenia prawa, które bezsprzecznie zaistniało w czasie i zostało dowiedzione stronie , pomimo że trwało jak to ujęła strona „zaledwie kilka godzin” . Waga powstałego naruszenia nie jest z pewnością znikoma, co miało wpływ na ocenę organu (zagadnienie to omówiono w dalszej części decyzji przy ocenie przesłanek art. 189f Kpa) . Poza tym, w ocenie organu samo usunięcie naruszenia prawa nie pozwoli na spełnienie celów administracyjnej kary pieniężnej, która w swej istocie na spełnić 13 nie tylko funkcję dyscyplinująco - represyjną, lecz również prewencyjną mającą zapewnić wysoki poziom ochrony praw i interesów konsumentów. Strona postępowania w złożonym do Prezesa UOKiK odwołaniu brak cen jednostkowych usiłuje usprawied liwiać faktem, że wszystkie zakwestionowane towary to alkohole znajdujące się na stoisku zamkniętym ( w pewnej odległości od lady przez co klienci i tak nie są w stanie zobaczyć małych etykiet ) , a sprzedawca na życzen ie klienta zawsze (w formie przekazu ust nego) informuje o cenie, cenie jednostkowej towaru po uprzednim sprawdzeniu w systemie kasowo - komputerowym. Jak sama przyznała, pozostaje w błędnym przeświadczeniu, że na stoiskach zamkniętych nie ma obowiązku prezentowania cen jednostkowych , gdyż ceny te są podawane przez obsługę na życzenie klienta. Zdaniem organu drugiej instancji p owyższ a argumentacja nie zasługuje na uwzględnienie. P o pierwsze wskaza ć należy, że co do zasady podawanie informacji o cenach/cenach jednostkowych w formie przekazu ustnego przez sprzedającego (kasjera, pracownika obsługującego dane stanowisko) , nawet na życzenie klienta nie jest równoznaczne z ich uwidocznieniem, gdyż nie spełnia wymogu uwidocznienia ceny. Należy bowiem zauważyć, że u stawodawca nie uwzględnił ustnego przekaz u jako sposobu podawania informacji o cenach w obowiązujących w tym zakresie w przepisach ustawy o informowaniu o cenach oraz rozporządzeniu wykonawczym do tej ustawy . Zgodnie z brzmieniem art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług - cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi uwid ocznić należy w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Uwidocznieniem jest zatem ujawnienie informacji wymaganych u stawą w taki sposób, aby były one czytelne, widoczne, łatwo i bezpośrednio dostępne dla nabywców i aby przeciętny konsument mógł się samodzielne zaznajomić z danymi na temat ceny, ceny jednostkowej. Z kolei, jak wskazuje § 3 rozporządzenia w sprawie uwidac zniania cen – cenę, cenę jednostkową (…) uwidacznia się przy danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy cena, cena jednostkowa (…). Powyższe oznacza, że uwidacznianie cen ma posiadać charakter identyfikacji/ prezentacj i wizualnej , bez konieczności zasięgania informacji od sprzedającego określony towar . Po drugie, o rgan drugiej instancji pozostaje na stanowisku, że norma prawna wyrażona w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , jak też stan faktyczny nie pozostawi a wątpliwości co do tego, że przedsiębiorca winien był w miejscu prowadzonej sprzedaży uwidocznić również ceny jednostkowe o odniesieniu do zakwestionowanych towar ów (alkoholu) , tym bardziej że o obowiązku takim wiedział, albowiem jak wynika z zestawienia cen towarów, stanowiących zał. 4 do Protokołu kontroli uwidaczniał zarówno cenę , jak również cenę jednostkową dla innych towarów (np. dla produkt ów żywnościowych czy chemii gospodarczej). Organ drugiej instancji, wbrew przekonaniu strony, uważa także , iż brak informacji o cenach jednostkowych narusza interes konsumentów w zakresie ich prawa do informacji, a także stanowi zagrożenie dla interesów ekonomicznych konsumentów. W rzeczonym przypadku 14 n iedopełnienie obowiązku uwidaczniania cen jednostkowych przez stronę skarżącą niewątpliwie utrudniło konsumentom, klientom sklepu porównanie cen alkoholu pomiędzy takimi samymi lub podobnymi towarami ( o określonej pojemności ) lub różnymi placówkami handlowymi i dokonanie najbardziej korzystnego dla nich pod względem ekonomicznym wyboru. Materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie jednoznacznie wskazuje, że dla 25 na 128 towarów skontrolowanych cena jednostkowa nie została jednak w żaden sposób uwidoczniona, co było podstawą nałożenia na ww. przedsiębiorcę admi nistracyjnej kary pieniężnej. Zważyć należy przy tym, że o konieczności uwidocznienia cen oraz cen jednostkowych zdecydował ustawodawca konstruując przepisy ustawy o informowaniu o cenach oraz rozporządzenia wykonawczego do tejże ustawy , a nie przedsiębio rca. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie chociażby w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2019 r., sygn. akt: II GSK 710/19. W wyroku tym NSA stwierdził m. in., że: „Ocena, czy w danym przypadku uwidocznienie ceny jednostkowej towaru (usługi) byłoby lub też nie byłoby przydatne ze względu na rodzaj lub przeznaczenie towaru i można zaniechać jej uwidaczniania, stanowi wytyczną ustawową dla właściwego ministra do uregulowania tej kwestii rozporządzeniem. Nie oznacza ona, że o prz ydatności uwidaczniania ceny rozstrzygać może każdorazowo przedsiębiorca, przyjmując własne kryteria celowości informowania o cenach odpowiednich produktów.”. Prezes UOKiK analizując przypadek strony wziął pod uwagę normę prawną zawartą w art. 189f Kpa, tj. instytucję odstąpienia od wymierzenia kary. Jednakowoż po przeanalizowaniu niniejszej sprawy Prezes UOKiK , podobnie jak organ pierwszej instancji, nie znajduje podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary w trybie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. Przepis art. 18 9f § 1 pkt 1 Kpa statuuje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmia r naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez przedsiębiorcę. Po raz kolejny po dkreślić należy, że w trakcie kontroli u przedsiębiorcy ujawniono nie prawidłowości polegające na braku cen jednostkowych względem 20% partii towarów skontrolowanych ( ujawniono nieprawidłowości względem 25 partii towarów spośród 128 partii skontrolowanych). Okoliczność naruszenia prawa jest w przedmiotowej sprawie bezsporna. Prezes UOKiK uważa, że brak cen jednostkowych pozbawił konsumentów prawa do uzyskania należytej i pełnej informacji o oferowanych produktach, które im niewątpliwie przysługiwały. Powyższe godzi w sposób oczywisty w prawo konsumenta do informacji uniemożli wiając mu porównywanie cen towarów znajdujących się w obrocie handlowym. Należy mieć na względzie również, że organ drugiej instancji oceniając aspekt związany ze znikomością naruszenia bierze pod uwagę nie tylko skalę naruszenia, w tym ilość, rodzaj stwi erdzonych nieprawidłowości, lecz również skutki naruszenia w odniesieniu do potencjalnych uczestników rynku, jakimi są konsumenci. 15 Nadrzędnym celem ustawy o informowaniu o cenach jest bowiem ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Rzetelna, niebudząca zastrzeżeń informacja o cenie, cenie jednostkowej nabywanego towaru lub usługi jest bardzo istotna i służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących dz iałalności gospodarczą. Podkreślić należy, iż cena usługi lub towaru należy do istotnych elementów wpływających bezpośrednio na podjęcie decyzji związanych z zakupem usługi lub towarów, natomiast cena jednostkowa jest podstawowym kryterium obiektywnej info rmacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów – podobnych pod względem przeznaczenia, ale o odmiennych cechach np. co do marki, producenta, ilości, wzornictwa, itp. Konieczność informowania o cenie jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie interesów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównywać ceny takich samych bądź podobnych produktów w obrębie tej samej bądź różnych placówek w sposób nieskrępowany, ale równ ież mogą przekonać się czy podana cena jednostkowa alkoholu (np. za 1 l/ 100 ml) jest dla nich odpowiednia. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 kwietnia 2019 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 234 5/18. W uzasadnieniu przedmiotowego wyroku Sąd wskazał: „Stwierdzić zatem należy, że zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy jednoznacznie potwierdza, iż kwestionowane podczas kontroli towary w sklepie należącym do Skarżącej nie były towarami spr zedawanymi na sztuki, gdyż miały do nich zastosowanie określone jednostki miar (w szczególności miary objętości), w związku z czym obowiązkiem Przedsiębiorcy było należyte uwidocznienie cen stosownie do treści cytowanych powyżej przepisów dotyczących infor mowania o cenach towarów i usług. W tym zakresie Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w stanowisku orzekających w sprawie organów obu instancji. Organy obu instancji słusznie przyjęły w uzasadnieniu spornych decyzji, że niedopełnienie obowiązku uwidaczni ania cen jednostkowych przez stronę skarżącą utrudniło porównanie konsumentom cen towarów podobnego rodzaju, ale o innej masie/objętości netto.”. W niniejszym przypadku konsumenci, klienci sklepu w Szczecinie należącego do skarżącego podmiotu zostali pozba wieni informacji o cenach jednostkowych w odniesieniu do 1/5 skontrolowanych towarów. Naruszono w sposób istotny prawa konsumenta do dostępu przysługujących mu informacji, a tym samym realna ochrona konsumenta została w tej materii zachwiana. Ponadto, w oc enie Prezesa UOKiK znamienne jest to, że przedsiębiorca został poinformowany o zamiarze wszczęcia kontroli w dniu 15 czerwca 2023 r., a więc ponad 3 tygodnie przed jej rozpoczęciem. W ocenie organu drugiej instancji miał więc odpowiednio dużo czasu, aby pr zygotować się do kontroli np. poprze z zweryfikowanie i uzupełnienie brakujących oznaczeń cen owych . Jednak że jak wykazała kontrola pomimo tego nie poczynił odpowiednich działań związanych z należytym uwidocznieniem cen jednostkowych. Można przypuszczać, że gdyby kontrola organu nie odbyła się, przedsiębiorca w dalszym ciągu m ógłby naruszać obowiązujące przepisy prawne (pozostając chociażby w błędnym przeświadczeniu o tym, że na stoiskach zamkniętych nie ma obowiązku podawania cen 16 jednostkowych, tym bardziej jeżeli ceny te są podawane przez obsługę na życzenie klienta) , natomiast skutki tego naruszenia byłyby odczuwalne i uciążliwe dla konsumentów. W realiach rozpatrywanej sprawy, nie sposób uznać, by waga naruszenia prawa była znikoma. Tym samym, przesłanka pierwsza nie została spełniona. Za spełnioną natomiast można uznać przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia, gdyż strona jeszcze w toku trwającej kontroli usunęła stwierdzone nieprawidłowości i jak sama zaznaczyła trwały one zaledwie kilka godzin. Jednakowoż wskazać trzeba, że przesłanki (znikoma waga naruszenia oraz zaprzestanie naruszenia) muszą być spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od wymierzenia kary. Natomiast w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do zastosowania tego przepisu i od stąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, albowiem nie spełniono warunku kumulatywności ww. przesłanek. Warto wskazać przy tym, że prezentowane powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie chociażby w wyroku Wojewódzkiego Sąd Adminis tracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. III SA/Gd 160/21, w którym Sąd stwierdził: „by można było odstąpić w trybie art. 189f k.p.a. od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu, waga naruszenia musi być zniko ma, a strona musiałaby zaprzestać naruszenia prawa, zaś obie te przesłanki muszą zostać spełnione łącznie”. Ponadto, w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania także przesłanka zawarta w pkt 2 art. 189f § 1 Kpa, ponieważ w toku postępowania organ nie stwierdził, aby za to samo zachowanie na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe. Str ona postępowania, prawidłowo pouczona o możliwości wypowiedzeni a się w sprawie, nie podniosła również żadnej z powyższych okoliczności. Jednocześnie, Prezes UOKiK stwierdza, że w przedmiotowej sprawie n ie jest również możliwe zastosowanie odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 2 Kpa, który stanowi, że w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: usunięcie naruszenia prawa lub powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Zgodnie z art. 1 89f § 3 Kpa, organ administracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia. Prezes UOKiK wsk azuje, że w związku z faktem usunięcia przez stronę stwierdzonych nieprawidłowości, organ pierwszej instancji nie musiał wzywać strony do przedstawienia dowodów potwierdzających ten fakt. Jednocześnie rodzaj naruszenia nie wiązał się z koniecznością powiad omienia o nim właściwych podmiotów. W ocenie Prezesa UOKiK, samo usunięcie naruszenia prawa nie jest wystarczające i nie pozwoli na spełnienie celów administracyjnej kary pieniężnej nakładanej na podstawie ustawy o informowaniu o cenach, która pełni nie ty lko funkcję dyscyplinująco - represyjną, ale także i prewencyjną, mającą 17 zapewnić wysoki poziom ochrony interesów konsumentów i zapobiec powstawaniu podobnych naruszeń w przyszłości. Stąd też przyjąć należy, że zastosowanie art. 189f § 2 i 3 Kpa w omawianym przypadku byłoby bezcelowe. Jednocześnie, Prezes UOKiK in formuje , iż zgodnie z art. 67a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383), który zgodnie z odesłaniem wskazanym w art. 8 ustawy o informowaniu o cenach znajdzie zastosowanie w niniejszym przypadku, wojewódzki inspektor Inspekcji Hand lowej, na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem strony lub interesem publicznym, ma możliwość: 1) odroczyć termin płatności kary lub rozłożyć jej zapłatę na raty, 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji, 3) umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Reasumując, na podstawie zebranego materiału dowodowego, Pr ezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznał, że podjęta przez Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej decyzja była prawidłowa. Tym samym, decyzja (POK Nr 51/2024) Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Han dlowej w Szczecinie z dnia 5 kwietnia 2024 r. (sygnatura: WK.8361.237.2023), powinna pozostać w obrocie prawnym. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Szczecinie w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony i Konkurencji i Konsumentów orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powst ańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 z ł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 18 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiega nia się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo - administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ) . Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. poz. 2023 r. poz. 168). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] 2. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Insp ekcji Handlowej w Szczecinie 3. a/a