DIH-III-68/2024

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 17 czerwca 2024 r. DIH.3.707.62.2024.AWS DECYZJA DIH - 3. 68 . 2024 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 202 4 r. poz. 572 ), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 202 4 r. poz. 312 ), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów , po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Apteka „MEDICUS” Anna Filipczyk, Jerzy Tyś Spółka Jawna z siedzibą w Częstochowie od decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 15 marca 2024 r. ( nr akt kontroli: KH.8361.256. 2023), nakładającej na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 1 000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168) z tytułu niewyko nania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ww. ustawy w związku z naruszeniem § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 1 9 grudnia 2015 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776 Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZA SA DNIENIE W dniach od 13 do 15 grudnia 2023 r. inspektorzy reprezentujący Ślą skiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Katowicach (zwanego dalej: „ Ślą skim WIIH” lub „organem pierwszej instancji” ), działając na podstawie upoważnienia z dnia 13 grudnia 2023 r. (nr KH - 266/ 23), przeprowadzili czynności kontrolne w Aptece [xxxxxxxxx] w Sosnowcu, n ależącej do przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą: [x xxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] z siedzibą w Częstochowie . Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236 ) (zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”), skierowano do przedsię biorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z dnia 30 listopada 2023 r. ( znak: KH - 189 - Z/ 23), ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli, obejmującego kontrolę przestrzegania przez przedsiębiorcę przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) (zwanej dalej: „ustawą o informowaniu o cenach” ). Ww. zawiadomienie doręczono stronie w dniu 5 grudnia 2023 r. Czynności kontrolne przeprowadzono w obecności zastępcy kierownika (w dniu 13 grudnia 2023 r.), a następnie w obecności kierownika apteki (w dniach: 14 – 15 grudnia 2023 r.). 2 W toku kontroli sprawdzano przestrzeganie przez przedsiębiorcę przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach oraz rozporządzenia Ministra Ro zwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776) (zwanego dalej: „ rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen” ). Przeprowadzając czynności kontrolne inspektorzy reprezentujący Śląskiego WIIH sprawdzeniem objęli 28 produktów kosmetycznych znajdujących się w ofercie apteki, tj. towary paczkowane, których ilość nominalna jest inna 1 l /1 kg, 100 ml/100 g. W wyniku powyższego stwierdzono brak uwidocznienia cen i cen jednostkowych w stosunku d o wszystkich towarów objętych sprawdzeniem. Jak ustalił Śląski WIIH zakwestionowane towary umieszczone były w szklanej gablocie, znajdującej się przy ladzie sprzedażowej, w miejscu dostępnym i widocznym dla konsumentów. Dodatkowo ustalono, że przy stanowisku kasowym konsumentom udostępniono cennik oferowanych do sprzedaży produktów, w tym kosmetyków . W przedmiotowym cenniku uwidocznione były: nazwa i ilość nominalna danego towaru oraz jego cena. Brak było jednakże informacji o cenie jednostkowe j produktów, których ilość nominalna jest inna niż 1 l/1kg, 100 ml/100 g. Powyższe ustaleni e stanowi ło naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen . Szczegółowe ustalenia poczynione przez inspektorów reprezentujących Śląskiego WIIH , w tym wykaz oraz dokumentację fotograficzną towarów zakwestionowanych udokumentowano w Protokole kontroli (nr akt kontroli: K H.8361 . 256 .2023) oraz aktach sprawy . Do niniejszego Protokołu kontrolowany przedsiębiorca nie wniósł uwag, w terminie przewidzianym na mocy art. 20 ust. 2 ustawy o z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 202 4 r. poz. 312 ), (zwanej dalej: „ustawą o Inspekcji Handlowej” ), o czym został poinformowany w protokole k ontroli i w Pouczeniu o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy, przekazanym mu wraz z upoważnieniem do przeprowadzenia kontroli. Pismem z dnia 20 grudnia 2023 r. Śląski WIIH skierował do przedsiębiorcy wystąpienie pokontrolne, wnosząc o podję cie niezwłocznych działań mających na celu uwidocznienie cen i cen jednostkowych oferowanych towarów zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W piśmie tym zobowiązał stronę do przekazania informacji o wynikach podjętych działań , wyznaczając jej termin do 5 stycznia 2024 r. na realizację niniejszego wystąpienia pokontrolnego. W dniu 11 stycznia 2024 r. do Śląskiego WIIH wpłynęło pismo przedsiębiorcy (opatrzone datą 8 stycznia 2024 r.) , w którym przedsiębiorca zwrócił się z prośbą o możliwość weryfikacji ro zbieżności interpretacji aktów prawnych, tj. ustawy o informowaniu o cenach oraz rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. W piśmie tym strona równocześnie poinformowała, że do czasu ostatecznego wyjaśnienia rozbieżnej interpretacji przepisów prawnych, a pteka dostosowała się do zaleceń pokontrolnych Inspekcji Handlowej i uwidoczniła ceny produktów umieszczone w zamykanych gablotach szklanych. Ponadto, w tym samym piśmie strona stwierdziła, iż zgodnie z jej interpretacją przepisów: 3 1) produkty lecznicze nie podlegają rygorowi uwidaczniania cen, cen jednostkowych; 2) pozostały asortyment apteki, poza tym wyraźnie wyłączonym w § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, uznać należy za podlegający rygorom ustawy o cenach i powołanego rozporządzenia. Następn ie strona wskazała, że rozporządzenie dopuszcza uwidocznienie ceny w formie cennika (a jego aktualna wersja znajduje się w miejscu dobrze widocznym dla pacjentów), gdy: produkty umieszczone są miejscu niedostępnym lub niewidocznym. Dodała, że zakwestionowany asortyment jest na stałe umieszczony gablotach szklanych, który wszakże jest widoczny dla konsumentów (pacjentów apteki), jednakże jest on dla nich niedostępny (gabloty są zamykane na klucz i otworzyć może je jedynie farmaceuta). W przekonaniu strony, apteka nie naruszyła przepisów obowiązujących w omawianym zakresie, jako że apteka w izbie ekspedycyjnej nie ma wydzielonej części samoobsługowej, spełniła warunki ustawy i rozporządzenia poprzez udostępnienie cennika. Pismem z dnia 29 stycznia 2024 r. Śląski WIIH udzielił odpowiedzi stronie. W piśmie tym organ wyjaśnił, że nie prowadzi kontroli w zakresie prawidłowości uwidaczniania cen odnośnie produktów leczniczych w aptekach, gdzie nie znajdują zastosowania przepisy ustawy o Inspe kcji Handlowej. Śląski WIIH poinformował stronę, iż wyłączenie z § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen dotyczy tylko braku wymogu uwidaczniania ceny jednostkowej i nie zwalnia z obowiązku uwidocznienia ceny. Następnie organ wyraził stanowisko, że w omawianym przypadku towary chociaż rzeczywiście znajdują się w zamkniętej na klucz gablocie , to jednak samo miejsce ich prezentacji jest zarówno dostępne jak i widoczne, gdyż konsument może podejść do gabloty i widzi towar, który następnie może zakupić. Organ zaznaczył również, że w cenniku dostępnym w kontrolowanej aptece podano wyłącznie ceny, a nie został spełniony obowiązek podania cen jednostkowych. Pouczył również stronę o czynnościach administracyjno - prawnych oraz skutkach w związku z niewykonanie m obowiązków wskazanych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. W dniu 2 9 lutego 202 4 r., Ślą ski WIIH, działając na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 202 4 r. poz. 572 ) (zwan ej dalej : „ Kpa ” ), zawiadomił przedsiębiorcę, o wszczęciu postępowania administracyjnego na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, z tytułu naruszenia obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 tejże ustawy oraz określonych w § 3 ust. 1 i 2 rozp orządzenia w sprawie uwidaczniania cen . W piśmie tym poinformowano stronę, że zgodnie z art. 10 § 1 Kpa przysługuje jej prawo do czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu, w tym wypowiadania się co do zebranych dowodów i materiałów w terminie 7 dni od da ty doręczenia niniejszego pisma. Jednocześnie, w piśmie tym organ wezwał stronę do : 1) złożenia pisemnego oświadczenia czy na kontrolowanego nie zostały nałożone sankcje za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych , w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w 4 zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.); 2) nadesłania deklaracji podatkowej lub pisemnego oświadczenia wskazującego na wysokość przychodów i obrotu osiągniętego w poprzednim roku obroto wym; 3) złożenia pisemnego oświadczenia o przynależności kontrolowanego do określonej grupy przedsiębiorców w myśl przepisów ustawy – Prawo przedsiębiorców. Na realizację ww. wezwania organ pierwszej instancji wyznaczył stronie 7 - dniowy termin. Niniejsze zawi adomienie strona odebrała w dniu 4 marca 202 4 r. Strona skorzystała z przysługującego jej uprawnienia i w piśmie z dnia 8 marca 2024 r., zatytułowanym „PISMO W SPRAWIE” udzieliła odpowiedzi na powyższe zawiadomienie oraz wyraziła swoje stanowisko w przed miotowej sprawie. Strona oświadczyła, iż: 1) na spółkę nie zostały nałożone sankcje za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskieg o i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.); 2) spółka jest średnim przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo przedsiębiorców. Ponadto s trona dodała , iż brak uwidocznionych cen oraz cen jednostkowych dotyczył jedynie części produktów, oferowanych przez przedsiębiorcę. A pteka zwykle posiada w bieżącej ofercie około kilka tysięcy produktów. Produkty kosmetyczne w liczbie 28, które chwilowo nie zostały oznaczone cenami, stanowią nieznaczną część asortymentu apteki. Zatem, naruszenie ma w rzeczywistości charakter nieznaczny biorąc pod uwagę stosunek ilości wadliwie prezentowanych cen produktów do ilości towaru wystawionego w sposób zgodny z zapisami ustawy o informowaniu o cenach. Następnie strona poinformowała , że wskazane przez Inspekcję Handlową uchybienia zostały niezwłoc znie naprawione. W ocenie spółki w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa , gdyż naruszenie miało charakter incydentalny, a stwierdzone nieprawidłowości dotyczyły tylko 28 artykułów kosmetycznych z pośród kilku tysięcy produktów znajdujących się w aptece. Nadto, do pisma z dnia 8 marca 2024 r . strona załączyła oświadczenia podatkowe spółki wskazujące wysokość przychodu i obrotu spółki osiągniętego w roku 2022. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Ś ląsk i WIIH decyzją z dnia 15 marca 202 4 r. (sygnatura: KH.8361.256.2023/65DEC/24 ) nałożył na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 1 0 00 zł (słownie: jeden tysiąc z łotych), na podstawie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach z uwagi na u chybienie obowiązkom określonym w art. 4 ust. 1 ww. ustawy w związku z § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, które polegały na nieuwidocznieniu cen oraz cen jednostkowych dla 28 asortymentów artykułów kosmetycznych oferowanych przez p rzedsiębiorc ę. Ww. decyzja została doręczona stronie w dniu 19 marc a 202 4 r. 5 W dniu 1 6 kwietni a 202 4 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji” ) otrzymał, za pośrednictwem Ślą skiego WIIH odwołanie od ww. decyzji. W złożonym odwołaniu strona poinformował a, iż powodem odwołania są rozbieżności w interpretacji aktów prawnych tj. w ustawie o informowaniu o cenach oraz rozporządzeniu w sprawie uwidaczniania cen. Następnie strona po dniosła, że: 1) z godnie z jej interpretacją przepisów, jak również Radcy Prawnego Izby Aptekarskie j , którego opinii zasięgała : produkty lecznicze nie podlegają rygorowi uwidaczniania cen, cen jednostkowych; pozostały asortyment apteki, poza wyraźnie wyłączony m w § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, należy uznać, że podlega rygorom ustawy o cenach i powołanego rozporządzenia. Tak wi ę c : - cenę, cenę jednostkową uwidacznia się na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru lub w miejscu ogólnodostępnym; - rozporządzenie dopuszcza uwidocznienie ceny w formie cennika (jego aktualna cena znajduje się (i znajdowała się w dniu kontroli) w miejscu dobrze widocznym dla pacjentów), gdy: towary/produkty umieszczone są w miejscu niedostępnym lub niewidocznym. Następnie dodała, że zakwestionowane towary są na stałe umieszczone w gablotach szklanych i chociaż towar jest widoczny dla pacjentów apteki, to jednak jest on dla nich niedostępny, gdyż gabloty są zamykane na klucz i otworzyć może je jedynie farmaceuta . Zatem według interpretacji strony, apteka nie naruszyła obowiązujący ch przepisów w omawianym zakresie (jako że apteka w izbie ekspedycyjnej nie ma wydzielonej części samoobsługowej ) i spełniła warunki ustawy i rozporządzenia poprzez udostępnienie cennika ; 2) z godnie z ustawą o informowaniu o cenach wymogu uwidaczniania cen je dnostkowych nie stosuje się m. in. do towarów, których cena jednostkowa jest identyczna z ceną sprzedaży, gdzie cena jednostkowa dotyczy ceny odpowiednio za sztukę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży na sztuki (§ 4 tejże ustawy). W dalszej kolejności strona stwierdziła, że wszystkie zakwestionowane produkty kosmetyczne są sprzedawane na sztuki. Dodatkowo, każdy z przedmiotowych kosmetyków (co został o sprawdzone) dostępny jest na naszym rynku tylko w jednej pojemności. Zatem, wedle uznania strony, prze liczanie ceny na jakiekolwiek inne wielkości wprowadzają klientów w błąd. Co więcej, przeliczanie takie nie stanowi ochrony konsumentów, lecz wprowadza chaos i konsternację wśród pacjentów; 3) w edług jej oceny cyt./argument: „Uwidacznianie cen i cen jednostko wych ma także pozwolić konsumentowi na dokonanie samodzielnej oceny, co do którego zakup produktu jest dla niego korzystniejszy cenowo, porównując cenę np. za jeden kilogram/tonę danego towaru” miałby zastosowanie jedynie w sytuacji, gdyby konsument kupując produkt X w ilości np. 1 tony miałby także możliwość zakupu produktu X w ilości np. 100 kg i wówczas w przeliczeniu na 1 kg, ceny te nie byłyby tożsame; sytuacja ta nie dotyczy takiej placówk i jak apteka; 6 4) s trona odniosła się do stwierdzenia organu jakoby kontrola odbyła się za uprzednim zawiadomieniem o zamiarze jej przeprowadzenia (w związku z czym miała czas na dostosowanie sposobu prezentowania cen do przepisów) i oświadczyła, że apteka pr zygotowując się do zapowiedzianej kontroli zasięgała opinii co do zakresu jej przebiegu i zrobiła wszystko, by dobrze przygotować się do zapowiedzianej kontroli. Dodała, że nie miała ona żadnego odniesienia co do wymagań i interpretacji przepisów przez Ins pekcję Handlową , ponieważ w żadnej z znanych stronie placówek służby zdrowia nie została przeprowadzona podobna kontrola . Także Śląski Inspektorat Farmaceutyczny, któremu podlega placówka oraz Śląska Izba Aptekarska w Katowicach – nie posiadali wiedzy o sp osobie interpretowania wymienionych aktów prawnych. Na koniec strona zwróciła się do Prezesa UOKiK o zrewidowanie stanowiska Śląskiego WIIH względem rodzaju kary i zastosowania pouczenia, albowiem jak podkreśliła, jej działania w żadnym razie nie nosiły oz nak szkodliwości dla zdrowia czy życia pacjentów oraz jakiegokolwiek zagrożenia dla interesów majątkowych pacjentów. Nadmieniła przy tym, że waga naruszenia prawa jest znikoma, gdyż podstawą działalności apteki jest sprzedaż leków gotowych i robionych, zaś marginalnie – sprzedaż kosmetyków oraz że dostosowała się do zaleceń pokontrolnych I nspekcji H andlowej i uwidoczniła ceny kosmetyków zamykanych w gablotach szklanych (niedostępnych) dla pacjentów. Pismem z dnia 1 9 kwietni a 202 4 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy oraz prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej uprawnienia. Prezes Urzędu Ochr ony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonu je oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej , w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewód zki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach przedsiębiorca ma o bowiązek w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidocznić cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi, w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. 7 Z kolei, zgodnie z § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia w spra wie uwidaczniania cen – cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się przy danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy cena, cena jednostkowa lub informacja o obniżonej cenie, w miejscu ogólnodo stępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Prz e pis § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen stanowi, że cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: 1) litr lub metr sześcienny – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości; 2) kilogram l ub tonę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy; 3) metr – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości; 4) metr kwadratowy – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według powierzchni; 5) sztukę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży na szt uki. Natomiast, w szczególnych przypadkach uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek mia r innych niż określone w ust. 1. Stosownie do § 7 ww. rozporządzenia wymogu uwidaczniania cen jednostkowych nie stosuje się do : ▪ towarów, których cena jednostkowa jest identyczna z ceną sprzedaży; ▪ towarów sprzedawanych ze względu na ich przeznaczenie w zestawach (kompletach); ▪ towarów nieżywnościowych sprzedawanych ze względu na ich właściwości wyłącznie w parach; ▪ produktów leczniczych w rozumieniu art. 2 pkt 32 ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Pr awo farmaceutyczne (Dz. U. z 2022 r. poz. 2301). Natomiast, jak stanowi zapis § 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, w cenniku uwidacznia się ceny towarów przeznaczonych do sprzedaży detalicznej umieszczonych w miejscu niedostępnym lub niewidocznym dla konsumentów. Cenniki wywiesza się, wykłada lub udostępnia w inny sposób w miejscu sprzedaży detalicznej towarów. Niezrealizowanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o informowaniu o cenach skutkuje nałożeniem, zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, administracyjnej kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do 8 wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości były wyeliminowane. Jednocześ nie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej wojewódzki inspektor IH uwzględnia: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz u zyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich UE w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi z a egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, ze zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem (UE) 2017/2394”. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach nie regulu ją kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym stosownie do art. 189a § 2 Kpa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189f Kpa. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 Kpa, organ administra cji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę z ostała uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i u przednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. W toku kontroli przeprowadzonej w aptec e należącej do przedsiębiorcy inspektorzy reprezentujący Śląskiego WIIH zakwestionowali łącznie 28 asortymentów artykułów ko smetycznych z uwagi na brak uwidocznionych cen oraz cen jednostkowych, co naruszyło wymagania art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen . Uwidacznianie cen ma charakter wizualny. Przepis art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach nakłada na przedsiębiorcę obowiązek uwidaczniania cen, co jest czynnością materialno - techniczną. Synonimem do uwidaczniania cen jest ich prezentowanie, ekspozycja, pokazywanie, demonstrowanie. Uwidocznienie ceny na gruncie w/w ustawy przejawia się w formie czynności materialno - technicznych polegających na prezentowaniu ceny. 9 Produkty kwestionowane w zakresie uwidaczniania cen jednostkowych nie obejmowały towarów określonych w § 7 ww. rozporządzenia, w stosunku do których nie istnieje obowiązek uwidaczniania cen jednostkowych. Prezes UOKiK a nalizując wnikliwie zgromadzony mat eriał dowodowy w sprawie oraz obowiązujące przepisy stwierdził , że organ pierwszej instancji miał podstawy do kwestionowania braku cen i cen jednostkowych , wszystkich skontrolowanych produktów kosmetycznych. Jak wskazano na karcie 4 Protokołu kontroli: „Us talono, że w dniu 13 grudnia 2023 r. w ofercie handlowej znajdowało się 28 asortymentów artykułów kosmetycznych. Sprawdzono łącznie 28 asortymentów, z czego zakwestionowano 28.” Ponadto wskazano, iż w placówce, przy stanowisku kasowym konsumentom udostępni ono się cennik oferowanych do sprzedaży wszystkich produktów, w tym skontrolowanych kosmetyków, zaś w przedmiotowym cenniku uwidocznione były: nazwa i ilość nominalna danego towaru oraz cena jak również ksero kopie fragmentów cennika. Zgodnie z § 8 ust. 1 i 2 w cenniku uwidacznia się ceny towarów przeznaczonych do sprzedaży detalicznej umieszczonych w miejscu niedostępnym lub niewidocznym dla konsumentów; cenniki wywiesza się, wykłada lub udostępnia w inny sposób w miejscu sprzedaży detalicznej towarów. Nal eży zaznaczyć, że p rzedsiębiorca ma obowiązek uwidocznić ceny i ceny jednostkowe produktów w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen . Prezes UOKiK podkreśla, że w toku prowadzonego postępowania kontrolnego, strona nie uwidoczniła cen i cen jednostkow ych dla wszystkich skontrolowanych 28 produktów kosmetycznych , które znajdowały się w zamykanych gablotach, do których konsumenci mieli dostęp bezpośredni i mogli zobaczyć produkty, zapoznać się ich przeznaczeniem, pojemnoś cią, marką producenta, jednak bez możliwości pobrania produktu z półki. Zwolnienie z tego obowiązku polegającego na uwidacznianiu cen i cen jednostkowych lub informacji o obniżonej cenie na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, polega na przekształceniu tego obowiązku w obowiązek uwidocznienia tych cen i informacji w cenniku . Przesłankami uprawniającymi do zastosowania cennika jest umieszczenie towarów przeznaczonych do sprzedaży detalicznej w miejscu niedostępnym lub niewidoczn ym dla konsumentów. Należy zwrócić uwagę, że cytowany wyżej § 8 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen zawiera alternatywę łączną, która została wyrażona spójnikiem „lub” a nie alternatywę rozłączną, która wyraża się spójnikiem „albo”. Tym samym przepis ten charakteryzuje się brakiem funktora „albo”. Spójnik "albo" określa alternatywę o charakterze rozłącznym i oznacza jedno wybrane znaczenie (patrz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2019 r. II SA/Wa 942/18). W uchwale Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2008 r. sygn. akt. III CZP 31/08 stwierdzono, że spójnik "lub" oznacza alternatywę łączną (nierozłączną) i stanowi przeciwieństwo wyrazu "albo", właściwego dla alternatywy rozłącznej. Tym samym błędne jest stan owisko strony, że powyższy przepis rozróżnia umieszczenie towaru w miejscu niedostępnym dla konsumentów od umieszczenia towaru w miejscu niewidocznym, co byłoby charakterystyczne dla alternatywy rozłącznej. Gdyby ustawodawca chciał dokonać rozróżnienia tyc h dwóch miejsc, zastosowałby alternatywę 10 rozłączną. Z uwagi na to, że ustawodawca nie zastosował alternatywy rozłącznej wymóg udostępniania cen w cenniku należy interpretować w ten sposób, że ceny towarów umieszczonych w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla konsumentów mogą być uwzględnione w cenniku. Niemniej jednak, gdy towary są widoczne dla konsumentów a znajdują się w miejscu „niedostępnym” dla konsumentów, występuje obowiązek uwidaczniania cen przy towarze. W ocenie Prezesa Urzędu, miejsce nieodst ępne dla konsumentów nie powinno być rozumiane jako zamknięta szafa, gablota, której konsument nie może otworzyć, tylko powinno być rozumiane jako pomieszczenie nieodstępne dla konsumentów, do którego konsument nie może wejść, ponieważ do tego nie został u prawniony np. ze względów higienicznych czy sanitarnych. Zgodnie z dyspozycją określoną w art. 3 ust. 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen , dopuszczalną formą uwidaczniania cen może być m. in. cennik oferowanych do sprzedaży produktów. W swoim wyro ku z dnia 29 stycznia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł (sygn. akt VI SA/Wa 2203/20): „Cenniki wywiesza się, wykłada lub udostępnia w inny sposób w miejscu sprzedaży towarów. Przewidziany w przytoczonych przepisach prawa obowiązek informowania konsumentów o cenach oferowanych towarów, a co za tym idzie obowiązek uwidaczniania cen w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym, ma chronić konsumenta przed nieuczciwymi praktykami ze strony przedsiębiorców w zakresie ukrywania rzeczywis tych cen i wprowadzania konsumenta w błąd, doprowadzając do podjęcia przez niego decyzji co do zakupu określonego towaru, którego nie zakupiłby znając jego prawdziwą cenę. Obowiązek nałożony przez przepisy rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług nie może jednak służyć przedsiębiorcy prowadzącemu aptekę ogólnodostępną do reklamy prowadzonej przez siebie apteki.” Przede wszystkim należy wskazać, że w myśl orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego odnoszącego się do ustawy o informowani u o cenach, indywidualni przedsiębiorcy nie mogą, powołując się na specyfikę prowadzonej działalności, modyfikować bądź też odstępować od ustawowych kryteriów określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Przepisy ustawy o informowaniu o cena ch z uwagi na cele ustawy, tj. ochronę konsumentów podlegają ścisłej wykładni. Stąd też niedopuszczalne jest, aby przedsiębiorcy, powołując się na specyfikę prowadzonej działalności, modyfikowali bądź też odstępowali od ustawowych kryteriów określonych w a rt. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach (wyroki NSA z 9 października 2019 r., sygn. akt II GSK 710/19 i z 28 września 2021 r. (sygn. akt II GSK 805/21). Mając powyższe na uwadze, trudno się zgodzić ze stwierdzeniem strony, że wskazując na cennik dostępny w pobliżu kasy wykonała ona prawidłowo nałożony na nią obowiązek poinformowania konsumentów o cenach oferowanych produktów. Jak wskazano wyżej w omawianym przypadku nie zaistniała sytuacja określona w § 3 ust. 2 rozporządzenia o cenach, w przypadku, której uwidocznienie cen i cen jednostkowych można było zastąpić cennikiem. Tak jak już wspominano powyżej z godnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cena ch: „W miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz 11 cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen.” Pojęcie jednoznaczności należy tłumaczyć jako jasność i o dnosić zarówno do sfery technicznej, wizualnej, jak i językowej, czy merytorycznej. Oceny należy dokonywać w oparciu o model przeciętnego konsumenta (por. P. Mikłaszewicz, w: Osajda, Komentarz, art. 385 KC, Legalis, 2018 oraz Pietrzykowski, Komentarz KC, t . I, 2018). Pojęcie uwidaczniania cen w sposób niebudzący wątpliwości należy odnieść do uwidaczniania cen w taki sposób, aby konsument nie miał jakichkolwiek wątpliwości co do powiązania ceny z towarem, czy usługą ani też co do wysokości tej ceny. Zaś p oję cie umożliwienia porównania cen odnosi się do porównania cen produktów w sposób optymalny i tym samym umożliwia dokonanie przez konsumentów świadomego wyboru na podstawie prostych porównań (motyw (6) dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dni a 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. L 80 z 18.03.1998 r. s. 27), zwanej „dyrektywą 98/6/WE”. Wobec powyższego , organ drugiej instancji stoi na stanowisku, iż nie można uznać udostę pnionego cennika za spełnienie przez stronę obowiązków informacyjnych w zakresie uwidaczniania cen. Uwidocznieniem jest przedstawienie informacji w sposób widoczny, łatwy i bezpośrednio dostępny dla kupujących, tak, aby sami mogli zaznajomić się z tymi inf ormacjami. Ponadto przeszukiwanie cennika zawierającego kilkaset pozycji (wszystkich produktów, w tym leków, oferowanych w aptece) jest czasochłonne, co dla klientów nie jest żadnym udogodnieniem. Jak wynika z przywołanego powyższej wyroku NSA , istotne dla klienta jest natychmiastowe uzyskanie informacji o cenie i cenie jednostkowej towaru, a tę funkcję najlepiej spełnia uwidocznienie cen przy towarze. Na tej podstawie, Prezes Urzędu stwierdza, że w przedmiotowej sprawie do szło , wbrew temu co twierdzi stro na, do naruszenia przepisów art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, a więc wydana w toku prowadzonego postępowania decyzja Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 15 marca 2024 r. ( nr akt kontroli: KH.8361.256.2023 ) , jest w opinii organu zasadna, gdyż jak wskazano wyżej brakowało uwidocznienia cen i cen jednostkowych dla 100% skontrolowanych produktów kosmetycznych. W przedmiotowej sprawie nie jest koniecznym zbieranie nowych dowodów, gdyż stan faktyczny jest znany, tym samym Prezes UOKiK postanowił, stosownie do art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję pierwszej instancji wymierz ającej kar ę pieniężn ą na podstawie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach - za uchybienie obowiązkowi wskazanemu w art. 4 ust.1 ww. ustawy w związku z naruszeniem § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, a konkretyzując tej części decyzji, w której stwierdzono brak uwidocznionych cen (w cenniku) dla 28 produktów kosmetycznych. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego to brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władn y i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu (zob. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, C. H. Beck Warszawa 2021 r., s. 66 4 - 665). 12 Sprawa administracyjna jest kategorią wyznaczoną normą administracyjnego prawa materialnego w jej powiązaniu z określonym stanem faktycznym, do którego norma ta ma zastosowanie, tj. w związku z którym może nastąpić jej indywidualizacja i konkretyza cja w drodze aktu administracyjnego, jakim jest decyzja administracyjna. Brak któregoś z elementów tworzących wcześniej sprawę administracyjną powoduje, że sprawa ta przestaje istnieć. W konsekwencji przestaje istnieć przedmiot postępowania administracyjne go, które w takim stanie rzeczy staje się zatem bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu. Jeżeli zatem dochodzi do takiej zmiany stanu faktycznego, że nie jest możliwe zastosowanie normy prawa materialnego, wszczęte w sprawie postępowanie administrac yjne podlega umorzeniu. (Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2021 r. III OSK 3523/21). Podkreślenia wymaga fakt, że ustawowo zagwarantowane prawo do uwidocznienia zarówno ceny jak i ceny jednostkowej towaru w sposób jednoznaczny, nie budzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen, przysługuje wszystkim konsumentom. Prezes UOKiK wskazuje dalej, że funkcją ceny jednostkowej jest umożliwienie konsumentom porównania cen pomiędzy produktami tego samego rodzaju bądź podobnymi, lecz o różnej masie bądź objętości, a to pozwala na dokonanie świadomego i najbardziej korzystnego pod względem ekonomicznym wyboru. Rzetelna informacja o wysokości ceny i ceny jednostkowej oraz możliwość porównania cen wielu produktów ma kluczowe znaczenie z pun ktu widzenia interesów konsumenta. Cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką jest kara pieniężna nakładana na podstawie przepisów ustawy o informowaniu o cenach, jest je automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszącego przypisaną mu obiek tywną odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo zaś stwierdzenie – udowodnienie faktu braku właściwej informacji wymaganej przepisami prawa jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Nie ma przy tym znaczenia czy nie dopełnienie obowiązku nastąpiło z winy (umyślnej czy nieumyślnej) danego podmiotu, czy też nie. Dodatkowo wskazać należy, że ustawa nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u któr ego ujawniono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obro cie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami wynikającymi z obowiązujących przepisów prawa. 13 W omawianej sprawie, Prezes UOKiK ponownie przeanalizował i uwzględnił wszystkie ustawowe przesłanki określone w art. 6 ust. 3 ustawy o info rmowaniu o cenach, do których był zobligowany, a mianowicie: stopień naruszenia obowiązków przez przedsiębiorcę ( w tym charakter , wagę, skalę i czas trwania naruszenia tychże obowiązków ) ; dotychczasową działalność przedsiębiorcy ( w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę (ewentualne) korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków ); wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy oraz sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich s ankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochro ny konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.). W ocenie Prezesa UOKiK, wymierzona stronie przez Śląskiego WIIH kara została ustalona w oparciu o ww. przesłanki i znajdowała potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Organ przy ocenie tej wziął pod uwagę fakt, że naruszenie strony, polegające na braku cen jednostkowych odnotowano względem wszystkich 28 rodzajów kosmetyków , podlegających wymogowi uwidocznienia cen i cen jednostkowych . Tym samym wykluczyć należy możliwość uznania tego naruszenia za znikomy. Miarkując kolejne przesłanki, organ drugiej instancji zauważył również, że strona nie była wcześniej karana za naruszenie przepisów ww. ustawy, jak również uwzględnił okoliczność, ż e podjęła działania naprawcze zmierzające do zaprzestania naruszania prawa . Ponadto, wielkość obrotów i przychodu strony ustalono w oparciu o przekazane przez stronę oświadczenie o osiągniętym przychodzie i obrocie za rok 2022. Nie stwierdzono też a by nałożono na stronę (zgodnie z oświadczeniem – pismem strony z dnia 8 marca 2024 r.) sankcje za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych . Zdaniem Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji słusznie uzna ł, iż strona dopuściła się naruszenia wymagań prawnych dotyczących uwidaczniania cen i cen jednostkowych w stopniu uzasadniającym wymierzenie kary pieniężnej. W złożonym do Prezesa UOKiK odwołaniu strona wniosła o odstąpienie od nałożenia administracyjne j kary pieniężnej i poprzestanie na pouczeniu. Poinformowała , iż nie naruszyła obowiązujących przepisów w omawianym zakresie a tym samym, że spełniła warunki ustawy i rozporządzenia poprzez udostępnienie cennika. Stwierdziła również, że produkty lecznicze nie podlegają rygorowi uwidaczniania cen, cen jednostkowych. Strona stoi na stanowisku, że rozporządzenie dopuszcza uwidocznienie ceny w formie cennika, gdy towary/produkty są umieszczone w miejscu niedostępnym lub niewidocznym. Zaznaczyła też , że zakwesti onowane towary (kosmetyki) umieszczone są w gablotach szklanych i chociaż asortyment ten jest widoczny dla pacjentów apteki, to jest dla nich niedostępny, gdyż gabloty zamykane są na klucz i otworzyć je może jedynie farmaceuta. 14 W swoim odwołaniu strona poinformowała również, że wszystkie zakwestionowane produkty kosmetyczne są sprzedawane na sztuki, każdy z kosmetyków jest dostępny tylko w jednej pojemości. Jej zdaniem przeliczanie ceny na inne wielkości wprowadza konsumentów w błąd i wprowadza chaos i k onsternację wśród pacjentów. Następnie strona zakwestionowała stwierdzenie organu (zawarte w treści decyzji) stanowiące o tym, że „Uwidacznianie cen i cen jednostkowych ma także pozwolić konsumentowi na dokonanie samodzielnej oceny, co do którego zakup pr oduktu jest dla niego korzystniejszy cenowo, porównując cenę np. za jeden kilogram/tonę danego towaru.” Poinformowała przy tym, że syt u acja (w domyśle porównań cenowych) nie dotyczy placówki takiej jak apteka. W dalszej kolejności strona w odwołaniu odparła kolejny argument, jakoby kontrola odbyła się za uprzednim zawiadomieniem strony, w związku z czym miała czas na przygotowanie się do niej. Strona równocześnie zapewniła, że przygotowując się do zapowiedzianej kontroli, zasięgała opinii co do zakresu jej przebiegu i uczyniła wszystko, by dobrze przygotować się do kontroli. Nie miała jednak żadnego odniesienia co do wymagań i interpretacji przepisów przez Inspekcję Handlową. Strona nadmieniła również, że zasięga ła opinii Śląskiego Inspektoratu Farmaceutycznego oraz Śląskiej Izby Aptekarskiej w Katowicach, jednak organy te nie posiadały wiedzy o sposobie interpretowania ww. aktów prawnych. Zdaniem strony jej działania nie nosiły oznak szkodliwości dla zdrowia czy życia pacjentów a także zagrożenia dla interesów majątkowych konsumentów. Ponadto, strona wyraziła przekonanie, iż waga naruszenia przez nią prawa jest znikoma, albowiem podstawą działalności apteki jest sprzedaż leków gotowych i robionych, zaś marginalnie – skontrolowanych kosmetyków. Odnosząc się do ww. argumentów strony , Prezes UOKiK w pierwszej kolejności pragnie wyjaśnić , iż inspektorzy reprezentujący Śląskiego WIIH w sposób prawidłowy , dokonali oceny towarów w aptece należącej do ww. przedsiębiorcy , a więc tylko i wyłącznie wyrobów niebędących produktami leczniczymi, lecz produktami kosmetycznymi . Mając powyższe na uwadze nie podlegały one wyłączeniu zgodnie z art. 7 ust. 4 ustawy o informowaniu o cenach, na które powołuje się strona. Opierając się na zebranym materiale dowodowym, Prezes UOKiK za uważa , że produkty lecznicze w ogóle nie były objęte kontrolą organu pierwszej instancji . Kontrola dotyczyła kosmetyków, które podlegają obowiązkowi uwidaczniania cen i/lub cen jednostkowych. Zatem, przedstawi ona przez stronę interpretacja w tym względzie nie pozostaje w sprzeczności ze stanowiskiem Śląskiego WIIH, jak też organu drugiej instancji. Jednocześnie, organ odwoławczy podkreśla, że jak wynika z Protokołu kontroli wszystkie produkty znajdowały się w z amykanych gablotach, do których konsumenci mieli dostęp bezpośrednio (mogli zobaczyć produkty, zapoznać się ich przeznaczeniem, pojemnością, marką producenta, bez konieczno ści pobrania produktu z półki) . Należy pamiętać, że zasadą jest, że cena i cena jedn ostkowa ma być zgodnie z par. 3 ust. 1 rozporządzenia na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy cena, cena 15 jednostkowa lub informacja o obniżonej cenie, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów . A par agraf 8 jest wyjątkiem o tej reguły , gdy produkty przeznaczone do sprzedaży detalicznej są umieszczonych w miejscu niedostępnym lub niewidocznym dla konsumentów. W tym miejscu Prezes UOKiK ponownie wskazuje, że miejsce nieodstępne lub niewidoczne d la konsumentów nie powinno być rozumiane jako zamknięta szafa, gablota, której konsument nie może otworzyć, tylko powinno być rozumiane jako pomieszczenie nieodstępne dla konsumentów, do którego konsument nie może wejść, ponieważ do tego nie został uprawni ony . Mając na uwadze powyższe , na gruncie obowiązujących przepisów, w miejscu sprzedaży detalicznej należy podać zasadniczo dwie ceny: cenę (potocznie zwaną często: ceną detaliczną) oraz cenę jednostkową (potocznie: cenę za 1 l , 1 k g lub w przeliczeniu na dziesiętne wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar , tj. na 100 ml, 100 g itp. ). Zauważyć trzeba, iż ustawowo zagwarantowane prawo do uwidocznienia ceny oraz ceny jednostkowej towarów sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umo żliwiający porównanie cen, przysługuje wszystkim konsumentom. Konsumentami są t akże klienci aptek, którzy niejednokrotnie kupują różnego rodzaju kosmetyki, suplementy diety często wyeksponowane w rozmaity sposób np. w gablotach, pojemnikach, standach bądź wyłożone luzem, przy czym produkty te są sprzedawane bez recepty . Tak więc, konsumenci mają prawo oczekiwać od podmiotów prowadzących apteki informacji o cenie, cenie jednostkowej w przypadku ww. rodzajów produktów. Wspomnieć należy, iż w odniesieniu do aptek, prawo to jest ograniczone jedynie poprzez wyłączenie zawarte w § 7 pkt 4 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen jednostkowych dla produktów leczniczych . W po zostałym zakresie obowiązek uwidaczniania cen obowiązuje tak samo jak wobec innych przedsiębiorców. Prezes UOKiK nie ma wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie ww. przedsiębiorca uchybił obowiązkom określonym w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz określonym w § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, poprzez nieuwidocznienie cen i cen jednostkowych dla 28 asortymentów kosmetyków. Należy mieć na względzie również motyw 6 preambuły Dyrektywy nr 98/6/WE Parlamentu Europejskieg o i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. Urz. UE L z 1998 r. Nr 80 s. 27), który jasno wskazuje, że obowiązek podawania cen sprzedaży oraz ceny jednostkowej przyczynia się zna cząco do lepszego przekazywania informacji konsumentom, jako że najłatwiejszym i zarazem najlepszym sposobem jest umożliwienie konsumentom dokonania oceny i porównania cen produktów w sposób optymalny i tym samym dokonania świadomego wyboru na podstawie pr ostych porównań. W świetle powyższego , nie sposób zgodzić się ze stroną, że przeliczanie ceny na jakiekolwiek inne wartości wprowadza klientów w błąd czy też powoduje chaos i konsternację wśród pacjentów. Chybiony jest również argument strony, jakoby przel iczanie produktu i porównanie ceny np. za 1 kg nie dotyczy placówki takiej jak apteka. To ustawodawca bowiem konstruując przepisy prawa dotyczące cen zdecydował o konieczności uwidaczniania cen , cen jednostkowych w miejscu sprzedaży detalicznej , w tym w aptekach w których 16 sprzedawane są produkty inne niż produkty lecznicze . Co więcej, przepisy prawne dotyczące cen zostały skonstruowane w taki sposób, że nie przewidują żadnych wyjątków, odstępstw ze względu na sposób, rodzaj prowadzonej działalno ści gospodarczej czy specyfikę branży handlowej bądź usługowej . Stanowisko takie znajduje potwierdzenie chociażby w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2022 r., sygn. akt: V SA/Wa 4915/21, w którym s ąd stwierdza m. in., że: „(…) przepisy ustawy o cenach z uwagi na cele ustawy, tj. ochronę konsumentów, podlegają ścisłej wykładni. Stąd też niedopuszczalne jest, aby przedsiębiorcy, powołując się na specyfikę prowadzonej działalności, modyfikowali bądź odstępowali od ustawowych kryter iów określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach.” Ponadto stwierdzić należy, iż strona tkwi w błędnym przekonaniu, że cena jednostkowa jest identyczna z ceną sprzedaży (utożsamia cenę jednostkową z ceną sprzedaży) , a tym samym może pozostać zwolniona z obo wiązku uwidaczniania cen jednostkowych. Co więcej, nietrafione jest stwierdzenie strony, że wszystkie zakwestionowane produkty kosmetyczne są sprzedawane na sztuki. Prezes UOKiK w tym miejscu pragnie wyjaśnić , iż ceny sprzedaży ( ceny za określoną jednostkę sprzedaży ) np. Piank i oczyszczając ej do skóry normalnej Ziaja 150 ml w cenie 14,99 zł - nie należy mylić z ceną jednostkową (definicja ceny jednostkowej została wcześniej przywołana w treści tejże decyzji). W przedmiotowej sprawie o bowiązkiem przedsiębiorcy było uwidocznienie nie tylko ceny ww. pianki za 1 opakowanie ( o określonej , „z góry ustalonej” pojemności - 150 ml), lecz również ceny jednostkowej, a więc ceny podanej w przeliczeniu np. n a 1 l/ 100 ml . D la przykładu d odać należy, iż cena je dnostkowa p owinna wynosić wówczas 99,93 zł/1l lub 9,99 zł/100 ml . W dalszej kolejności Prezes UOKiK stwierdza, że nie podziela racji strony o tym że wszystkie produkty kosmetyczne są sprzedawane na sztuki, nawet jeśli (jak zaznaczyła strona ) każdy z kosme tyków jest dostępny na rynku w jednej tylko pojemności i zostało to sprawdzone. Podmiot skarżący zdaje się nie zauważać, że wszystkie zakwestionowane produkty kosmetyczne (w ilości 28) są towarami paczkowanymi, a więc towarami , których ilość jest odmierzan a poza miejscem sprzedaży detalicznej (odpowiednio odważonymi i zapakowanymi „ fabrycznie ” przez producentów) o ściśle określonej gramaturze, wadze, pojemności . Zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy jednoznacznie potwierdza, że kwestionowane w toku kontroli produkty kosmetyczne sprzedawane w aptece należącej do ww. przedsiębiorcy, nie były towarami sprzedawanymi na sztuki, ponieważ miały do nich zastos owanie określone jednostki miar, w szczególności masy oraz objętości. P rzedsiębiorc a miał zatem obowiązek uwidocznieni a cen jednostkowych. Cena jednostkowa służy konsumentom nie tylko do porównania ceny tego samego produktu oferowanego w opakowaniu różnej gramatury lub objętości ale także porównaniu produktów podobnych różnych producentów. Organ drugiej instancji, wbrew przekonaniu strony, uważa , że b r ak informacji o cenach i cenach jednostkowych (28 nieprawidłowości na 28 sprawdzonych towarów) narusza int eres konsumentów w zakresie ich prawa do informacji, a także stanowi zagrożenie dla interesów majątkowych konsumentów . N iedopełnienie obowiązku uwidaczniania cen i cen jednostkowych przez stronę skarżącą niewątpliwie utrudniło konsumentom, klientom apteki 17 porównanie cen kosmetyków pomiędzy innymi placówkami handlowymi i dokonani e najbardziej korzystnego pod względem ekonomicznym wyboru. M ateriał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie jednoznacznie wskazuje, że dla wszystkich 28 skontrolowanych kosmetyków cena i cena jednostkowa nie została jednak w żaden sposób uwidoczniona, co było podstawą nałożenia na ww. przedsiębiorcę administracyjnej kary pieniężnej. Zważyć należy przy tym, że o konieczności uwidocznienia cen oraz cen jednostkowych zdecydował ustawo dawca, a nie przedsiębiorca. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2019 r., sygn. akt: II GSK 710/19. W wyroku tym NSA stwierdził m. in., że: „Ocena, czy w danym przypadku uwidocznienie cen y jednostkowej towaru (usługi) byłoby lub też nie byłoby przydatne ze względu na rodzaj lub przeznaczenie towaru i można zaniechać jej uwidaczniania, stanowi wytyczną ustawową dla właściwego ministra do uregulowania tej kwestii rozporządzeniem. Nie oznacza ona, że o przydatności uwidaczniania ceny rozstrzygać może każdorazowo przedsiębiorca, przyjmując własne kryteria celowości informowania o cenach odpowiednich produktów.”. Przechodząc do poruszonej przez stronę kwestii związanej z uprzednim zawiadomieniem strony o zamiarze przeprowadzenia kontroli przez Inspekcję Handlową, Prezes UOKiK stwierdz a, że podjęte przez stronę działania , przedsięwzięcia zmierzające do rzetelnego przygotowania się do kontroli (zasięganie opinii innych znanych placówek ochrony zdro wia co do przebiegu kontroli; Śląskiego Inspektoratu Farmaceutycznego oraz Śląskiej Izby Lekarskiej – w zakresie interpretacji przepisów prawnych dotyczących cen i ich uwidaczniania oraz wątpliwości z tym związanych ), aczkolwiek postrzegane pozytywnie, nie mogą stanowić usprawiedliwienia względem uchybień jakich w toku kontroli dopuściła się strona . Na marginesie wspomnieć należy, że organy takie jak: Śląski Inspektorat Farmaceutyczny oraz Śląska Izba Aptekarska nie są właściwymi organami , uprawnionymi do r ozstrzygania w kwestiach związanych z przepisów dotyczących uwidaczniania cen . Organem właściwym , który posiada odpowiednie kompetencje w tym zakresie jest Inspekcja Handlowa. Ponadto, argumentacja strony, zgodnie z którą niejako usiłuje zniwelować skalę popełnionego uchybienia, wskazując, że sprzedaż kosmetyków stanowi marginalną część jego działalności, a skarżący przede wszystkim zajmuje się sprzedażą leków gotowych i robionych, nie pozwala na uznanie, że nie miała ona żadnego wpływu na powstałe narusze nie w zakresie braku cen i cen jednostkowych. Skoro przedsiębiorca prowadził sprzedaż różnego rodzaju towarów niebędących produktami leczniczymi, powinien był znać i przestrzegać przepisów z tego zakresu, a więc w tym przypadku przepisów dotyczących cen. O rgan drugiej instancji podkreśla, że działania przedsiębiorcy zgodne z przepisami prawa są jego obowiązkiem i nie zależą one od ilości oferowanego do sprzedaży towaru. Prezes UOKiK w dalszej części wskazuje, iż w toku prowadzonego postępowania odwoławczego zbadał również możliwość zastosowania instytucji odstąpienia od wymierzenia kary wobec przedsiębiorcy, jaką daje art. 189f Kpa , jak również zweryfikował stanowisko Śląskiego WIIH w tym względzie . Jednakże p o przeanalizowaniu niniejszej 18 sprawy, Prezes UOKiK, podobnie jak organ pierwszej instancji, nie widzi podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f Kpa - w części dotyczącej wymierzenia kary na podstawie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach - w związku z nieuwi docznieniem cen i cen jednostkowych dla wszystkich 28 skontrolowanych asortymentów kosmetyków w kontrolowanej aptece należącej do przedsiębiorcy. Strona nie dopełniła obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z narusz eniem § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, albowiem w odniesieniu do wszystkich 28 skontrolowanych rodzajów kosmetyków w żaden sposób nie uwidoczniła cen i cen jednostkowych, do czego była zobligowana przepisami prawa . Okoliczność ta, udowodniona stronie nie pozwala uznać, że waga naruszenia prawa była znikoma , albowiem stwierdzono brak informacji istotnych z punktu widzenia interesów konsumenta. Oceniając aspekt związany ze znikomością naruszenia bierze się pod uwagę nie tylko skalę n aruszenia, lecz również skutki naruszenia w odniesieniu do potencjalnych uczestników rynku jakimi są konsumenci . W niniejszym przypadku konsumenci zostali pozbawieni informacji o cenach i cenach jednostkowych w odniesieniu do 100% skontrolowanych kosmetykó w. Tym samym przesłanka pierwsza nie została spełniona. Za spełnioną natomiast można uznać przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia. Strona podjęła bowiem działania korygujące (chociaż zaznaczyć trzeba że na wyraźne żądanie organu) i uzupełniła brakujące ceny i ceny jednostkowe. Nawet gdyby uznać za spełnioną przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszania prawa, to należy wskazać, że obie przesłanki muszą jednak być spełnione łącznie, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Sam fakt usunięcia przez stronę naruszenia prawa przemawia na jej korzyść i stanowi okoliczność łagodzącą, jednakże nie może skutkować odstąpieniem od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa . Warto wskazać w tym miejscu, że prezentowane powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie także w wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. III SA/Gd 160/21, w którym Sąd stwierdził: „by można było odstąpić w trybie art. 189f k.p.a. od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu, waga naruszenia musi być znikoma, a strona musiałaby zaprzestać naruszenia prawa, zaś obie te przesłanki muszą zostać spełnione łącznie”. Ponadto , organ drugi ej instancji stanowczo stwierdza , że fakt zaprzestania naruszania przepisów prawa i podjęcia działań naprawczych, nie zwalnia strony z odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzone w chwili kontroli. Ponadto, w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania także przesłanka zawarta w pkt 2 art. 189f § 1 Kpa, ponieważ w toku postępowania organ nie stwierdził, aby za to samo zachowanie na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna . Do nałożenia administracyjnej kary, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, w tym przypadku ze względu na właściwość miejscową Śląski Wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Prezesa UOKiK zastosowani e art. 189f § 2 Kpa nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Wyjaśnić należy, że zastosowanie regulacji 19 art. 189f § 2 Kpa odbywa się na zasadzie uznania a dministracyjnego, co oznacza że organ ma możliwość swobodnego skorzystania z tejże regulacji. W przedmiotowej sprawie udowodnione stronie uchybienia w zakresie braku cen i cen jednostkowych niewątpliwie wywarło skutki wobec klientów apteki – bowiem pozbawi ono pewną grupę klientów, konsumentów prawa do informacji, uniemożliwiając im dokonywanie, w sposób swobodny porównań cenowych pomiędzy poszczególnymi asortymentami kosmetyków np. w różnych aptekach drogeriach, sklepach . Z tego też względu organ uznał, że podjęcie przez przedsiębiorcę działań naprawczych nie pozwoli na spełnienie celów dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna , albowiem uwidocznienie cen, w tym cen jednostkowych ma charakter obowiązku przedumownego (przed dokonaniem zakupu ceny powinny być podane klientowi, tak by mógł on podjąć w pełni racjonalną decyzję o zakupie, dostosowaną do własnych potrzeb, uwarunkowań i możliwości ekonomicznych ) . Tak więc , zastosowanie tej regulacji byłoby w tym świetle nie celowe. W dalszej kolejności Prezes UOKiK wyjaśnia , że kara pieniężna wymierzana na gruncie przepisów ustawy o informowaniu o cenach powinna odpowiadać także wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, tzn. być skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca w myśl art. 8 dyrektywy nr 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. Urz. UE L z 1998 r. Nr 80 s. 27). Skuteczność kary przejawia się możliwości j ej nałożenia i wyegzekwowania. Aby kara była odstraszająca jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. winna stanowić ostrzeżenie dla przedsiębio rcy, mające na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być proporcjonalna i właściwa do osiągnięcia zakładanego celu jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami, jak również kara powinna być możliwie najmniej uciążliwa. Wszystkie te cele kary powinny być uwzględniane łącznie, co też miało miejsce w przedmiotowej sprawie. W ocenie Prezesa UOKiK, orzeczona przedsiębiorcy kara w wysokości 1000 zł (słown ie: jeden tysiąc złotych) , tj. 5 % maksymalnego zagrożenia ustawowego, zapewni realizację wobec przedsiębiorcy funkcji prewencyjnej , a także dyscyplinująco - represyjnej i będzie wystarczającym dla niej ostrzeżeniem i zapobiegnie powstawaniu podobnych nieprawidłowości w przyszłości , zważywszy na okoliczność, że strona nie była uprzednio karana w przedmiotowym zakresie (naruszyła ustawowe obowiązki po raz pierwszy) oraz podjęła działania naprawcze polegające na wyeliminowaniu uchybień jeszcze w toku kontroli . Podsumowując należy wskazać, że ze zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że ww. przedsiębio rca nie uwidocznił wymaganych prawem cen i cen jednostkowych kosmetyków oferowanych do sprzedaży w należącej do niego aptece, w przypadku wszystkich 28 rodzajów skontrolowanych towarów, co stanowi naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz 20 § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Powyższe naruszenie, jak wskazywano wcześniej, jest sankcjonowane karą pieniężną wydawaną w drodze decyzji administracyjnej do wysokości 20 000 zł. Przepis ten nakazuje właściwym organom wymierzyć karę podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie miało charakter jednostkowy, a także nastąpiło niezwłoczne usunięcie nieprawidłowości. Wykazanie, że podmiot nie wykonał powyższych ob owiązków powoduje konieczność nałożenia na stronę administracyjnej kary pieniężnej. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jak również ustalenie jej wysokości, było prawidłowe i zgodne z prawem. Wobec powyższego, zawarty w odwołaniu wniosek strony postępowania o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz umorzenie postępowania I instancji w całości, nie zasługuje n a uwzględnienie. Stąd też, postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie należy uznać za prawidłowe, zaś zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jest konsekwencją dokonania przez organ drugiej instancji oceny, że decyzja organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja podjęta przez o rgan drugiej instancji. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Ka towicach w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania admin istracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem ad ministracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 21 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak ni ż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo - administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnyc h w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ) . Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpi su w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535); art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168) . Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji H andlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] 2. Śląski Wojewódzki Inspektor Inspek cji Handlowej w Katowicach 3. a/a