DIH-III-173/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 16 grudnia 2025 r. DIH - 3.707.152.2025.AB DECYZJA DIH - 3.1 7 3.2025 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 202 5 r. poz. 1691 ), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2025 r. poz. 229), po przep rowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 19 września 2025 r. (nr akt: KH .8361.54.2025.B ), na mocy której wymierzono przedsiębiorcy Markowi Kotowi prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą Zakład Usługowo – Handlowy Marek Kot w Czarnej, zwanego dalej „stroną” lub „przedsiębiorcą”, karę pieniężną w łącznej wysokości 1 000 zł (słownie: tysiąc złotych), w tym: a) na podstawie art. 40a pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 433, ze zm.), administracyjną karę pieniężną w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych) za to, że 31 lipca 2025 r. w Sk lepie MarketVita zlokalizowanym w Czarnej, wbrew przepisowi art. 3b ust. 1 ww. ustawy nie pobrał opłaty od użytkownika końcowego nabywającego sałatkę wegetariańską zapakowaną w pojemnik jednorazowego użytku z tworzywa sztucznego będący opakowaniem; b) na podstawie art. 40a pkt 3 ww. ustawy o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej, administracyjną karę pieniężną w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych) za to, że 31 lipca 2025 r. w Sklepie Ma rketVita zlokalizowanym w Czarnej, wbrew przepisowi art. 3b ust. 3 ww. ustawy nie zapewnił dostępności opakowań alternatywnych do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wytworzonych z materiałów innych niż tworzywa sztuczne, w tym innych niż t worzywa sztuczne ulegające biodegradacji lub dostępności opakowań wielokrotnego użytku, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 UZASADNIENIE W dniach 31 lipca i 4 sierpnia 2025 r., inspektorzy reprezentujący Podkarpacki ego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej „Podkarpacki m WIIH” lub „organem pierwszej instancji”, działając na podstawie upoważnienia do przeprowadzenia kontroli z 31 lipca 2025 r. nr KH.8361.54.2025, przeprowadzili kontrolę w placówce należącej do ww. przedsiębiorcy. Na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 202 5 r., poz. 1480 ), zwanej dalej „Prawem przedsiębiorców”, do przedsiębiorcy skierowano zawiadomienie o zamiarze wszczęci a kontroli z 17 lipca 2025 r. sygn. KH.8361.54.2025 ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego kontrolę przestrzegania postanowień ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami ora z o opłacie produktowej (Dz.U. z 2024r. poz. 433 ze zm.) – dalej jako „ustawa o gospodarowaniu odpadami”. Pismo odebrano 21 lipca 2025 r. Kontrolę przeprowadzono w obecności przedsiębiorcy , któremu p rzed przystąpieniem do czynności kontrolnych, okazano leg itymacje służbowe oraz doręczono za pokwitowaniem upoważnienie do przeprowadzenia kontroli, wraz z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy, stanowiącym załącznik do ww. upoważnienia do kontroli. 31 lipca 2025 r. (przed ujawnieniem kontroli, występując w charakterze konsumentów) inspektorzy wybrali z oferty 1 towar sprzedawany wg masy netto: sałatkę wegetariańską, którą ekspedientka nałożyła do wskazanego pojemnika jednorazowego użytku z tworzywa sztucznego. Inspektorzy udali się do kasy, w której wnieśli opłatę za ten produkt zgodnie ze wskazaną ceną na ww. opakowaniu. W wyniku powyższych działań, ustalono, że w dokumencie sprzedaży (paragon fiskalny) nie ujęto opłaty za opakowanie jednorazowego użytku jako wyodrębnionej pozycji. Us talenia kontroli wykazały m.in. , że: ‒ opłata nie jest pobierana od konsumentów za opakowania jednorazowego użytku, co stanowi naruszenie art. 3b ust. 1 ustawy o gospodarowaniu opakowaniami, ‒ nie zapewnia w kontrolowanej placówce dla klientów opakowań alternatywnych do produktów jednorazowego użytku, wykonanych z materiałów innych niż tworzywa sztuczne lub dostępności opakowań wielokrotnego użytku, co stanowi naruszenie art. 3b ust. 3 ww. ustawy. Powyższe przedsiębiorca potwierdził w oświadczeniu z 31 lipca 2025 r. informując, że nie pobiera opłaty produktowej od konsumenta za opakowania jednorazowego użytku i nie odprowadza opłaty do Urzędu Marszałkowskiego oraz nie posiada w tej chwili opakowań alternatywnych. Jednocześnie przedsiębiorca wskazał, że ś rodki naprawcze zostaną wdrożone natychmiastowo. Powyższe stanowi naruszenie: art. 3b ust. 1 oraz ust. 3 ustawy o gospodarowaniu odpadami. Przedsiębiorca podjął dobrowolne działania naprawcze, tj. uwidoczniono informację o opłacie produktowej pobieranej od konsumentów oraz wprowadzono opakowania alternatywne. Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 4 sierpnia 2025r (nr akt kontroli: KH. 8361.54.2025) oraz w dołączonej do niego dokumentacji. Do protokołu kontroli strona nie zgłosiła uwag w pr zewidzianym ustawowo terminie. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z 19 sierpnia 2025r, na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U. z 2024 r. poz. 572, ze zm. ), zwanej dalej „kpa ” , Podkarpacki WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu na podstawie 61 § 1 kpa postępowania administracyjnego w trybie art. 40a pkt 1 i pkt 3 ustawy o gospodarowaniu odpadami. Zawiadomienie to doręczono stronie 21 sierpnia 2025 r. Przedsiębiorca pismem z 27 sierpnia 2025 r. złożył wyjaśnienia, wskazując że wszystkie stwierdzone nieprawidłowości zostały niezwłocznie usunięte. Dodatkowo wskazał, że nie pobierał opłaty za opakowanie, w które została zapakowana sałatka wegetariańska, ponieważ w jego ocenie, sałatki obiadowe kupowane przez konsumentów nie są produktem przeznaczonym do bezpośredniego spożycia na miejscu lub na wynos ani nie jest to produkt spożywany bezpośrednio z pojemnika, a zwyczajowo produkt jest zabierany do domu i wypakowywany na talerz. Ponadto strona poinformowała, że pojemniki zakupione były u dostawcy, który w swojej ofercie posiada pojemniki wielokrotnego użytku. Strona przedłożyła również certyfikat wielokrotnego użytku dla produktów testowanych pod kątem odporności naczyń kuchenny ch na mechaniczne zmywanie, a zgodnie z zapewnieniami dostawcy, możliwość wykorzystania pojemników wielokrotnie oraz powyższy certyfikat, nie ma konieczności pobierania opłaty. 19 września 2025 r. Podkarpacki WIIH wydał decyzję o wymierzeniu kary pieniężne j (sygn.: KH.8361.54.2025.B), na mocy której wymierzył przedsiębiorcy karę pieniężną w łącznej wysokości 1 000 zł (słownie: tysiąc złotych), w tym: a) na podstawie art. 40a pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodaro wania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 433, ze zm.), administracyjną karę pieniężną w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych) za to, że 31 lipca 2025 r. wbrew przepisowi art. 3b ust. 1 ww. ustawy nie pobrał opłaty o d użytkownika końcowego nabywającego sałatkę wegetariańską zapakowaną w pojemnik jednorazowego użytku z tworzywa sztucznego będący opakowaniem; b) na podstawie art. 40a pkt 3 ww. ustawy o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpada mi oraz o opłacie produktowej, administracyjną karę pieniężną w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych) za to, że 31 lipca 2025 r. wbrew przepisowi art. 3b ust. 3 ww. ustawy nie zapewnił dostępności opakowań alternatywnych do produktów jednorazowego uż ytku z tworzyw sztucznych wytworzonych z materiałów innych niż tworzywa sztuczne, w tym innych niż tworzywa sztuczne ulegające biodegradacji lub dostępności opakowań wielokrotnego użytku. Dnia 20 października 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Kon sumentów (dalej jako „Prezes UOKiK”, „organ drugiej instancji”) otrzymał za pośrednictwem Podkarpackiego WIIH odwołanie od ww. decyzji, w którym strona wniosła o uchylenie decyzji w całości, ewentualnie o odstąpienie od wymierzenia kary na podstawie art. 1 89f § 1 pkt 2 Kpa. Pismem z 24 października 2025 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od decyzji Podkarpackiego WIIH oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Prezes U rzędu O chrony K onkurencji i K onsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2025 r. poz. 229) dalej jako: „ustawa o Inspekcji Handlowej”, w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, zwany dalej „ wojewódzkim inspektorem IH” . Organem wyższego stopnia jest Prezes UOKiK. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 kpa w związku z art. 1 ust . 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Na podstawie art. 3b ust. 4 ustawy o gospodarowaniu odpadami , nadzór nad przestrzeganiem przepisów art. 3b ust. 1 - 3 ww. ustawy sprawuje Inspekcja H andlowa. Zgodnie z art. 3b ust. 1 ustawy o gospodarowaniu odpadami, przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego, jednostkę handlu hurtowego lub jednostkę gastronomiczną, w których są oferowane produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w załączniku nr 6 do ww. ustawy będące opakowaniami lub napoje lub żywność pakowane przez tego przedsiębiorcę w te produkty, jest obowiązany do pobrania opłaty od użytkownika końcowego nabywającego te produkty lub napoje lub żywność w tych produ ktach. Załącznik 6 ww. ustawy wskazuje produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych podlegających zmniejszaniu stosowania, do których zalicza się: 1) kubki na napoje, w tym ich pokrywki i wieczka; 2) pojemniki na żywność, w tym pojemniki takie jak pudełka, z pokrywką lub bez, stosowane w celu umieszczania w nich żywności, która jest: a) przeznaczona do bezpośredniego spożycia, na miejscu lub na wynos, b) zazwyczaj spożywana bezpośrednio z pojemnika oraz c) gotowa do spożycia bez dalszej obróbki, takiej jak przyrządz anie, gotowanie czy podgrzewanie - w tym pojemniki na żywność typu fast food lub na inne posiłki gotowe do bezpośredniego spożycia, z wyjątkiem pojemników na napoje, talerzy oraz paczek i owijek zawierających żywność. Z kolei na podstawie art. 3b ust. 3 ww. ustawy, przedsiębiorca o którym mowa w ust. 1 jest obowiązany do zapewnienia dostępności opakowań alternatywnych do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w załączniku nr 6 do ww. ustawy będących opakowaniami, wytworzonych z m ateriałów innych niż tworzywa sztuczne, w tym innych niż tworzywa sztuczne ulegające biodegradacji, lub dostępności opakowań wielokrotnego użytku. Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 9e ww. ustawy produkt jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych to p rodukt, który jest w całości lub części wykonany z tworzyw sztucznych i który nie został przeznaczony, zaprojektowany ani wprowadzony do obrotu, tak aby osiągnąć w ramach jego cyklu życia wielokrotne użycie przez zwrócenie go w celu Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 powtórnego napełnienia lub ponownego użycia do tego samego celu, do którego był pierwotnie przeznaczony. Natomiast jako tworzywo sztuczne (art. 2 pkt 11 aa ww. ustawy) rozumie się materiał składający się z polimeru w rozumieniu art. 3 pkt 5 rozporządzenia REACH, do którego mogł y zostać dodane dodatki lub inne substancje i który może funkcjonować jako główny składnik strukturalny produktów końcowych, z wyjątkiem polimerów naturalnych, które nie zostały chemicznie zmodyfikowane. Zgodnie z art. 40a pkt 1 i 3 ww. ustawy administracy jnej karze pieniężnej podlega ten, kto: − wbrew przepisowi art. 3b ust. 1 nie pobiera opłaty od użytkownika końcowego nabywającego produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w załączniku nr 6 do ustawy będące opakowaniami lub napoje lub ży wność pakowane przez tego przedsiębiorcę w te produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w załączniku nr 6 do ustawy będące opakowaniami , − wbrew przepisowi art. 3b ust. 3 nie zapewnia dostępności opakowań alternatywnych do produktów jedn orazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w załączniku nr 6 do ustawy będących opakowaniami, wytworzonych z materiałów innych niż tworzywa sztuczne, w tym innych niż tworzywa sztuczne ulegające biodegradacji, lub dostępności opakowań wielokrotnego użytku; Ww. kary pieniężne wymierza właściwy wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej (art. 40 b ust. 2 ww. ustawy) i wynoszą one od 500 zł do 20 000zł (art. 40 b ust. 1 pkt 1 ww. ustawy). Przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej uwzględn ia się stopień szkodliwości naruszenia, rodzaj, zakres i okres trwania naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu (art. 40 b ust. 4 ww. ustawy). Natomiast zgodnie z art. 40 b ust. 5 ww. ustawy jeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstawi dowody i okoliczności wskazujące, że dochował należytej staranności i uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło, lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okol iczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wobec tego podmiotu, a postępowanie wszczęte umarza. Zgodnie z dyspozycją art. 40 c ust. 1 ww. ustawy do administracyjnych ka r pieniężnych nie stosuje się przepisu art. 189f kpa. Stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organu podatkowego przysługują odpowiednio wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Ha ndlowej oraz wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska (art. 40 c ust. 2 ustawy o gospodarowaniu odpadami). W niniejszej sprawie, na podstawie ustaleń kontroli przeprowadzonej w placówce należącej do przedsiębiorcy, Podkarpacki WIIH stwierdził, że nie zrealizował on obowiązków wynikających z art. 3b ust. 1 i ust. 3 ustawy o gospodarowaniu odpadami, tj. nie pobrał opłaty od użytkownika końcowego nabywającego sałatkę wegetariańska zapakowaną w pojemnik jednorazowego użytku z tworzywa sztucznego będący opa kowaniem, jak również nie zapewnił dostępności opakowań alternatywnych do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wytworzonych z materiałów innych Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 niż tworzywa sztuczne, w tym innych niż tworzywa sztuczne ulegające biodegradacji lub dostępności opakowań wielokrotnego użytku. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Podkarpacki WIIH, w drodze decyzji z 19 września 2025 r., nałożył karę pieniężną w łącznej wysokości 1 000 zł na stronę , to jest na podmiot, który dopuścił się powyższych narus zeń . Odwołując się od wydanej decyzji strona wniosła o uchylenie decyzji w całości, ewentualnie o odstąpienie od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 2 Kpa. Strona w złożonym odwołaniu zarzuciła naruszenie: — art. 7, 77 § 1 i 80 Kpa, poprzez pomin ięcie istotnych okoliczności łagodzących, w szczególności, że naruszenie miało charakter jednorazowy i nieumyślny, a przedsiębiorca niezwłocznie usunął uchybienia, — art. 189d § 1 pkt 1 – 3 Kpa poprzez wymierzenie kary bez należytego uwzględnienia znikomego stopnia winy, niewielkiego zakresu naruszenia oraz dotychczasowej, nienagannej działalności przedsiębiorcy, — art. 189f § 1 pkt 2 Kpa poprzez niewykorzystanie możliwości odstąpienia od wymierzenia kary, mimo że przedsiębiorca dobrowolnie i niezwłocznie usuną ł nieprawidłowości oraz podjął działania naprawcze. Strona w uzasadnieniu odwołania nie negowała ustaleń kontroli, wskazała jednocześnie, że zdarzenie miało charakter incydentalny i nieumyślny, wynikający z niedopatrzenia personelu w okresie wdrażania nowy ch przepisów dot. opłat za opakowania plastikowe. Przedsiębiorca wskazał, że nie doszło do szkody dla środowiska ani do powtarzających się naruszeń, zaś po kontroli wprowadził natychmiast wymaganą opłatę i zapewnił alternatywne opakowania papierowe i biode gradowalne oraz przeszkolił personel. Ponadto strona wskazała, że organ wymierzył karę bez należytego uwzględnienia okoliczności łagodzących z naruszeniem art. 189d § 1 pkt 1 – 3 Kpa, wskazując jednocześnie na brzmienie art. 189f § 1 pkt 2 Kpa, podnosząc j ednocześnie, że kara jest nieproporcjonalna i sprzeczna z zasadą zaufania obywatela do organów administracji publicznej. Strona w odwołaniu zarzuc ając naruszenie art. 7, 77 § 1 i 80 Kpa, wskazała pominięcie istotnych okoliczności łagodzących, w szczególnoś ci, że naruszenie miało charakter jednorazowy i nieumyślny, a przedsiębiorca niezwłocznie usunął uchybienia. Prezes UOKiK stwierdza iż powyższy zarzut jest nietrafiony i wskazuje, że wszelkie istotne okoliczności sprawy zostały uwzględnione przez organ pie rwszej instancji. Wskazane przez stronę przepisy Kpa , określają zasady postępowania administracyjnego i s tanowią, one m.in., iż w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Z zasady ogólnej prawdy obiektywnej (art. 7 Kpa) wynika nakaz podjęcia przez organ administracji publicznej wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy , co znajduje swoją konkretyzację w treści art. 77 Kpa, zgodnie z którym organ administracji jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Przepis ten nakłada na organ administracji publicznej prowadzący postępowanie obo wiązek zgromadzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, a następnie pełnej analizy całokształtu tego materiału celem prawidłowego ustalenia podstawy faktycznej decyzji administracyjnej (zob. wyrok WSA w Warszawie z 24 kwietnia 2014 r. VIII SA/Wa 10 56/13, LEX nr 1486656). W niniejszej sprawie, jak wskazano wcześniej, Podkarpacki WIIH ustalił w wyniku rozliczenia Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 zakupu kontrolnego, że od inspektorów występujących w roli konsumentów nie pobrano opłaty za jedno opakowanie z tworzywa sztucznego jednorazo wego użytku, w które zapakowano sałatkę zakupioną na wynos. Ponadto przedsiębiorca nie zapewniał dostępności opakowań alternatywnych do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wytworzonych z materiałów innych niż tworzywa sztuczne, w tym innych niż tworzywa sztuczne ulegające biodegradacji lub dostępności opakowań wielokrotnego użytku. Tym samym Podkarpacki WIIH prawidłowo uznał, że strona nie dopełniła swoich obowiązków wynikających z art. 3b ust. 1 i 3 ustawy o gospodarowaniu opakowaniami, jak również wskazał oceniając okres trwania naruszenia, że przedsiębiorca usunął stwierdzone nieprawidłowości jeszcze w trakcie trwania kontroli. Zgodnie z art. 40a pkt 1 ustawy o gospodarowaniu odpadami, administracyjnej karze pieniężnej podlega przedsiębiorca, który wbrew przepisowi art. 3b ust. 1 nie pobiera opłaty od użytkownika końcowego nabywającego żywność pakowaną przez tego przedsiębiorcę w produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w załączniku nr 6 do ustawy będące opa kowaniami. Przepis ten pozwala na penalizację każdego, pojedynczego przypadku naruszenia wymagań art. 3b ust. 1 ustawy i nie wymaga jego powtarzalności. W przedmiotowej sprawie przedsiębiorca sprzedał sałatkę wegetariańską w opakowaniu jednorazowego użytku z tworzywa sztucznego. Analogicznie w przypadku odpowiedzialności z art. 40a pkt 3 ww. ustawy. Oferując produkty w jednorazowych opakowaniach z tworzyw sztucznych przedsiębiorca ma obowiązek zapewnienia opakowań alternatywnych. Każde naruszenie art. 3b us t. 3 ustawy powoduje konieczność nałożenia na stronę administracyjnej kary pieniężnej. Strona potwierdziła ten fakt, wskazując w oświadczeniu z 31 sierpnia 2025 r., iż nie pobiera opłaty produktowej od konsumenta za opakowania jednorazowego użytku, nie odp rowadzała opłaty do Urzędu Marszałkowskiego oraz nie posiada w tej chwili opakowań alternatywnych. Również w odwołaniu wskazał, że brak pobrania opłaty wynikał „z niedopatrzenia personelu w okresie wdrażania nowych przepisów dotyczących opłat za opakowania plastikowe.” Ponadto strona wskazała, że po kontroli wprowadziła opłatę za opakowania jednorazowe, zapewniła alternatywne opakowania papierowe i biodegradowalne oraz przeszkoliła personel. Należy w tym miejscu również wskazać , że nałożone przez organ pier wszej instancji administracyjne kary pieniężne zostały wymierzone w najniższej możliwej do nałożenia wysokości , a zatem nie sposób zgodzić się ze stroną, że kara jest nieproporcjonalna i sprzeczna z zasadą zaufania obywatela do organów administracji public znej. Ponadto strona wskazała na naruszenie art. 189d § 1 pkt 1 – 3 Kpa poprzez wymierzenie kary bez należytego uwzględnienia znikomego stopnia winy, niewielkiego zakresu naruszenia oraz dotychczasowej, nienagannej działalności przedsiębiorcy. Prezes UOKi K odnosząc się do powyższego wskazuje, że zgodnie z art. 189a § 1 Kpa, w sprawach nakładania lub wymierzania administracyjnej kary pieniężnej lub udzielania ulg w jej wykonaniu stosuje się przepisy działu IVA „Administracyjne kary pieniężne”. Jednakże, jak wynika z art. 189a § 2 pkt 1 kpa, w przypadku uregulowania w przepisach odrębnych przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej, przepisów ww. działu w tym zakresie nie stosuje się. Ponieważ przesłanki wymierzenia kary z art. 40b ust.1 ustawy o gosp odarowaniu opakowaniami określone zostały w ust. 4 tego artykułu, tym samym dyrektywy wymiaru administracyjnej kary pieniężnej określone w art.189d Kpa nie znajdują w niniejszej sprawie zastosowania. Tym samym organ pierwszej instancji wymierzając karę Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 nie miał podstaw do uwzględnienia przy jej miarkowaniu art. 189d § 1 pkt 1 - 3 Kpa , a zatem argument strony w tym zakresie jest nietrafiony. Jednocześnie po przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym, Prezes UOKiK uznaje, iż Podkarpacki WIIH wydał decyzję zgodną z obowiązującym stanem prawnym przy uwzględnieniu ustawowych wytycznych wymiaru sankcji wskazanych w art. 40 b ust. 4 ustawy o gospodarowaniu odpadami. Dokonując oceny stopnia szkodliwości naruszenia organ pierwszej instancji prawidłowo uznał, że st opień szkodliwości ujawnionych naruszeń był istotny. W 2023 r. do polskiego systemu prawnego została zaimplementowana Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/904 z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie zmniejszenia wpływu niektórych produktów z twor zyw sztucznych na środowisko (Dz.U. L z 2019 r. Nr 155). Jej celem, a tym samym znowelizowanej ustawy o gospodarowaniu odpadami jest ochrona środowiska i zdrowia człowieka - dóbr immamentnie związanych z interesem publicznym. Nałożenie na przedsiębiorców o ferujących produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych obowiązków pobierania opłaty (art. 3b ust. 1 ww. ustawy) oraz zapewnienia opakowań alternatywnych (art. 3b ust.3 ww. ustawy) ma przyczynić się z jednej strony do ograniczenia wprowadzania do śro dowiska naturalnego odpadów z tworzyw sztucznych, a z drugiej do zwiększenia świadomości konsumentów w zakresie szkodliwego wpływu tych odpadów na środowisko i zdrowie człowieka, jak również kształtować dobre nawyki wyboru opakowań wielokrotnego użytku, ni e zawierających tworzyw sztucznych. Opłata ta powinna stanowić bodziec finansowy mający na celu zmianę nawyków konsumentów w zakresie używania jednorazowych opakowań z tworzyw sztucznych mających negatywny wpływ na środowisko naturalne. Natomiast brak zape wnienia alternatywnych dla wykonanych z tworzyw sztucznych opakowań ogranicza prawo konsumentów do świadomego wyboru opakowania oraz determinuje dalsze zanieczyszczanie środowiska naturalnego odpadami z tworzyw sztucznych. Prezes UOKiK zgadza się z organem pierwszej instancji, że stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości polegające na niepobieraniu opłaty za produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wytworzonych z materiałów innych niż tworzywa sztuczne ulegające biodegradacji oraz niezapewnieni a dostępności opakowań alternatywnych do ww. produktów lub dostępności opakowań wielokrotnego użytku godzą w interes publiczny, negatywnie oddziałuje na szerokie grono ludzi, a nawet społeczeństwo jako całość. Samo zaś pojęcie interesu publicznego należy r ozumieć jako wartości wspólne i ważne dla całego społeczeństwa, a w tych niezaprzeczalnie mieszczą się ochrona środowiska naturalnego i zdrowie człowieka. Natomiast oceniając rodzaj nieprawidłowości Podkarpacki WIIH prawidłowo stwierdził, iż polegają one n a niepobraniu opłaty od użytkownika końcowego nabywającego żywność zapakowaną w produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych będące opakowaniami oraz na braku zapewnienia dostępności opakowań alternatywnych do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych będących opakowaniami, wytworzonych z materiałów innych niż tworzywa sztuczne, w tym innych niż tworzywa sztuczne ulegające biodegradacji, lub opakowań wielokrotnego użytku. Strona zatem nie dopełniła obowiązków wynikających odpowiednio z art. 3b ust. 1 i ust. 3 ustawy o gospodarowaniu odpadami, które w sposób jednoznaczny zostały nałożone na przedsiębiorców prowadzących jednostkę handlu detalicznego, jednostkę handlu hurtowego lub jednostkę gastronomiczną, w których są oferowane produkty jednor azowego użytku z tworzyw sztucznych będące opakowaniami lub napoje lub żywność pakowane przez przedsiębiorcę w te produkty. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 Określając z kolei zakres i okres trwania naruszenia organ pierwszej instancji wskazał, że przedmiotem stwierdzonych naruszeń był ob rót konsumencki na gruncie usługi realizowanej przez placówkę handlu detalicznego w zakresie wyznaczonym przez treść art. 3b ust. 1 i ust. 3 ustawy o gospodarowaniu odpadami. Nieprawidłowości dotyczyły jednego sprawdzanego w toku kontroli produktu i ogran iczenia konsumentom prawa do świadomego wyboru rodzaju opakowania, a tym samym oddziaływania na środowisko. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, Podkarpacki WIIH przyjął, że czas trwania naruszeń rozpoczął się w dniu stwierdzenia nieprawidłowo ści 31 lipca 2025 r., który był pierwszym dniem kontroli, a zakończył się w momencie ich usunięcia, co miało miejsce w trakcie trwania kontroli i zostało stwierdzone w dniu jej zakończenia, tj. 4 sierpnia 2025 r. Analizując przesłankę dotyczącą dotychczasowej działalności przedsiębiorcy, organ pierwszej instancji wziął pod uwagę, że jest to pierwsze stwierdzone przez Podkarpackiego WIIH w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy naruszenie przez przedsiębiorcę przepisów w zakresie gospodarowania niektór ymi odpadami oraz opłaty produktowej. Uwzględnił również, że strona zgodnie z wpisem do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej prowadzi działalność gospodarczą od 2008 r., a tym samym powinna wykazać się znajomością podstawowych prze pisów dotyczących prowadzenia działalności gospodarczej i je stosować. Strona w odwoła niu od ww. decyzji zarzuciła również naruszenie 189f § 1 pkt 2 Kpa poprzez niewykorzystanie możliwości odstąpienia od wymierzenia kary, mimo że przedsiębiorca dobrowolnie i niezwłocznie usunął nieprawidłowości oraz podjął działania naprawcze. Prezes UOKiK odnosząc się do powyższego zarzutu informuje , że w kwestii przesłanek do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, organy zarówno pierwszej jak i drugie j instancji związane są treścią art. 40c ust. 1 ustawy o gospodarowaniu odpadami, zgodnie z którym do administracyjnych kar pieniężnych nie stosuje się art. 189f K pa. W związku z powyższym zarzut strony jest całkowicie niezasadny i nie może zostać uwzględn iony z uwagi na wyłącznie zawarte w art. 40c ww. ustawy. Jednocześnie organ drugiej instancji informuje, że zgodnie z art. 40 b ust. 5 ww. ustawy o gospodarowaniu odpadami jeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstawi dowody i okoliczności wskazujące, że dochował należytej staranności i uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło, lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot ni e mógł przewidzieć, nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wobec tego podmiotu, a postępowanie wszczęte umarza. Przez UOKiK, podobnie jak Podkarpacki WIIH stwierdza, że strona nie przedstawiła zarówno w toku kont roli, jak również w toku prowadzonych postępowań administracyjnych zarówno przez organ pierwszej jak i drugiej instancji, dowodów na dochowanie ze swojej strony staranności, aby nie doszło do naruszenia przepisów prawa w zakresie naruszenia art. 3b ust. 1 i 3 ww. ustawy, tj. niedopełnienia obowiązku pobierania opłaty o której mowa powyżej, jak również zapewnienia opakowań alternatywnych dla opakowań jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych (pojemników do oferowanych produktów żywnościowych). Żaden z przeds tawionych przez stronę w odwołaniu argumentów uzasadniających wniosek o odstąpienie od nałożonej sankcji nie wypełnia przesłanek określonych w art. 40b ust. 5 ustawy o gospodarowaniu odpadami. Strona miała możliwość zapobieżenia powstałym nieprawidłowościo m poprzez nadzór nad stosowaniem obowiązujących przepisów Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 w prowadzonej przez siebie placówce. Strona, jako profesjonalny uczestnik rynku z długoletnim doświadczeniem, miała obowiązek znać i stosować się do przepisów prawa związanych z prowadzoną przez nią działalnością. Dodatkowo należy wskazać, że przed rozpoczęciem kontroli strona otrzymała wysłane przez Podkarpackiego WIIH zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli, ze wskazanym jednoznacznie i wyraźnie zakresem przedmiotowym kontroli, wskazującym na k ontrolę przestrzegania przepisów ustawy o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej” na podstawie którego przedsiębiorca mógł zweryfikować prowadzoną działalność gospodarczą pod kątem zgodności z p rawem. Mając na uwadze powyższe nie można zatem uznać, że strona dochowała należytej staranności w zakresie przestrzegania przepisów prawa w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej. Z tego względu nie można przypisać stronie braku zawinienia i należ y stwierdzić, że naruszenie wynikało z zaniedbania samego przedsiębiorcy. Nie można również uznać, że do naruszenia prawa doszło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. Do takich zdarzeń należą zwłaszcza zdarzenia o charakterz e katastrofalnych działań przyrody i zdarzenia nadzwyczajne w postaci zaburzeń życia zbiorowego, jak wojna, zamieszki krajowe itp., a także w pewnych przypadkach akty władzy publicznej, którym nie może przeciwstawić się jednostka” (A. Kidyba: Kodeks cywiln y. Komentarz. T. 3. Zobowiązania - część ogólna. Warszawa 2016, art. 124). W ocenie Prezesa UOKiK, zawarte w odwołaniu argumenty nie znajdują uzasadnienia. Niezaprzeczalnym faktem jest, że w ramach zakupu kontrolnego inspektorzy Inspekcji Handlowej zamówi li sałatkę wegetariańska zapakowaną w pojemnik jednorazowego użytku z tworzywa sztucznego będący opakowaniem , natomiast przedsiębiorca nie pobrał opłaty od użytkownika końcowego nabywającego żywność zapakowan ą w produkt jednorazowego użytku z tworzyw sztuc znych. Jednocześnie przedsiębiorca nie zapewnił dostępności opakowań alternatywnych do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wytworzonych z materiałów innych niż tworzywa sztuczne, w tym innych niż tworzywa sztuczne ulegające biodegradacji, l ub dostępności opakowań wielokrotnego użytku. W związku z powyższym wydano decyzję na podstawie art. 40a pkt 1 i 3 ustawy o gospodarowaniu odpadami , w sprawie wymierzenia stronie kary pieniężnej w łącznej wysokości 1 000 zł , w związku z ustaleniami kontro li, których strona w odwołaniu nie kwestionowała, a które jednoznacznie wskazują na niewykonanie obowiązków wynikających z art. 3b ust. 1 i ust. 3 ww. ustawy . Przepisy te statuują odpowiedzialność administracyjną podmiotu wobec którego stwierdzono naruszenie powyższego obowiązku. Odpowiedzialność ta ma charakter obiektywny i opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079 /12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przypisania tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie niewykonania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków, bez względu na winę (umyślną czy nieumyślną) oraz przyczyny powstania naruszenia. D owiedzenie zatem w toku kontroli, że określony podmiot nie wykonał powyższych obowiązków powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną, a wskazane przepisy mają charakter obligatoryjny. Tym samym, bez znaczenia dla oceny z asadności zastosowania powyższej sankcji pozostają o koliczności towarzyszące naruszeniu prawa, gdyż karę pieniężną wymierza się za samo naruszenie prawa. Biorąc pod uwagę powyższe i uwzględniając kryteria wymiaru kary, nałożenie kary pieniężnej w łącznej w ysokości 1 000 zł na stronę , to jest na podmiot, który dopuścił się Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 stwierdzonych w toku kontroli naruszeń , należy uznać za w pełni uzasadnione. Prezes UOKiK jeszcze raz podkreśla, że w przedmiotowej sprawie naruszenie przez stronę przepisów ustawy nie bud zi wątpliwości, strona nie neguje stanu faktycznego, a nałożone na stronę kary były najniższymi z możliwych i wynosiły po 500 zł. Zgodnie z art. 40b ust. 1 pkt 1 ustawy o gospodarowaniu odpadami, kary o których mowa w art. 40a pkt 1 - 6 ww. ustawy wynoszą od 500 zł do 20.000 zł. W niniejszej sprawie strona ukarana została na podstawie art. 40a pkt 1 ustawy i art. 40a pkt 3 ww. ustawy karą 2 razy po 500 zł. Zgodnie z art. 40b ust. 2 i 6 ustawy o gospodarowaniu odpadami, karę pieniężną, o której mowa w sentencj i decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Rzeszowie w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja ta stanie się ostateczna, tj. od dnia otrzymania tej decyzji . Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa UOKiK, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarże nia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł – 1% warto ści przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji Prezesa UOKiK skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie pra wa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie . 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025 r. poz. 111, ze zm. ). Podstawa prawna p ouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535); art. 40 c ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi od padami oraz o opłacie produktowej (Dz. U. z 2024 r., poz. 433 z późn. zm.). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1) xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx 2) Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej