DIH-II-35/2024

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 8 października 2024 r. DIH - 2.707.36.2024.CS DECYZJA DIH - 2 NR 35 /2024 Informacje prawnie chronione oznaczono [XXX] Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) dalej: „kpa”, a rt. 35a pkt 9 lit. b, art. 35d ust. 1 pkt 1 i ust. 4 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw ( Dz. U. z 202 4 r. poz. 1209 ) dalej: „ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw” , art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 312) dalej: „ustawa o Inspekcji Handlowej”, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania z 14 sierpnia 2024 r. złożonego przez Pana Mariusza Sobczaka prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą SOBMAR Mariusz Sobczak w Żukach (dalej: „przedsiębiorca” lub „strona” ) – od decyzji Wielkopols kiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 1 sierpnia 2024 r. (sygn. D/KA.NR.8361.78.2024, D/KA.NR.8361.87.2024) wymierzającej przedsiębiorcy karę pieniężn ą w wysokości 11 000,00 zł (słownie: jedenaście tysięcy złotych 00/100) z tytułu wystawienia świadectwa jakości, w którym wartości parametrów paliwa stałego były niezgodne ze stanem faktycznym, postanawia utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE Pismem z 22 sierpnia br. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej (dalej jako „Wielkopolski WIIH”) przekazał do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ww. odwołanie wraz z materiałami kontroli przeprowadzonej w składzie węgla należącym do p rzedsiębiorcy. 25 kwietnia br. inspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego WIIH, działając na podstawie i w ramach upoważnienia nr D/KA.NR.8361.78.2024 przeprowadzili kontrolę, w składzie węgla należącym do przedsiębiorcy , której zakres przedmiotowy obejmow ał m.in. kontrolę 2 jakości paliw stałych. Czynności przeprowadzono w obecności przedsiębiorcy. Inspektorzy ustalili, że w dniu kontroli, przedsiębiorca wprowadzał do obrotu węgiel kamienny w sortymencie groszek plus i orzech (luzem) oraz workowany groszek p lus, orzech i groszek Marcel. Do kontroli wytypowano węgiel kamienny w sortymencie ekogroszek (oferowany luzem) – nazwa handlowa groszek plus (dalej: „groszek plus”), w cenie [XXX] . W toku kontroli 25 kwietnia br. wymienieni w upoważnieniu do przeprowadzenia kontroli nr D/KA.NR.8361.78.2024 pracownicy akredytowanego laboratorium SGS Polska Sp. z o. o., w obecności inspektorów reprezentujących Wielkopolskiego WIIH, z partii węgla kamiennego w sortymencie groszek plus składowanej w formie pryzm y o masie 8,12 ton pobrali próbkę ogólną paliwa stałego o masie 88,90 kg, którą podzielono na próbkę przeznaczoną do badań nr 0580/24/4750 o masie 46,22 kg i próbkę kontrolną paliwa stałego nr 7128/24/4750 o masie 42,68 kg. Czynność udokumentowano w protok ole kontroli nr D/KA.NR.8361.78.2024 i protokole pobrania próbek paliwa stałego nr D/KA.NR.8361.78.2024. Następnie w tym samym dniu inspektorzy przekazali pobrane próbki paliwa stałego upoważnionym pracownikom niezależnego akredytowanego laboratorium SGS Polska Sp. z o.o., według protokołu przyjęcia próbek do badania nr 20/200001499/215 - 025. Do laboratorium przekazano również kopię świadectwa jakości paliwa stałego nr 183/2024 z 24 kwietnia 2024 r., wystawionego przez stronę dla węgla groszek plus, oznacz oną w sposób uniemożliwiający identyfikację przedsiębiorcy. Strona w treści protokołu kontroli została prawidłowo pouczona o możliwości zgłoszenia uwag do protokołu kontroli - w terminie 7 dni od dnia przedstawienia protokołu do podpisu, na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jednakże z możliwości tej nie skorzystała. Badanie przeprowadzone przez niezależne, akredytowane laboratorium SGS Polska Sp. z o. o. udokumentowane protokołem z badań nr 20/200001499/215 - 025 z 7 maja br. po uwzględ nieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w § 2 rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 23 grudnia 2022 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2856), zwanego dalej także „rozporządzeniem w sprawie wymaga ń jakościowych dla paliw stałych”, wykazało, że wprowadzany do obrotu w dniu kontroli , tj. 25 kwietnia br. węgiel kamienny w sortymencie groszek plus, nr próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań 0580/24/4750, nie spełniał wymagań określonych w ww. roz porządzeniu ze względu na zawyżoną zawartość podziarna, która wynosiła 16,9%, przy wymaganiach jakościowych maks. 10,0%, jak również nie spełniał wymagań jakościowych wskazanych przez stronę w treści świadectwa jakości nr 183/2024 z 24 kwietnia 2024 r., ze względu na zawyżoną zawartość podziarna, która wynosiła 16,9%, przy wymaganiach jakościowych maks. 10,0%. 3 Ponieważ badanie próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań nr 0580/24/4750 wykazało niezgodność z parametrami wskazanymi w rozporządzeniu w sprawi e wymagań jakościowych dla paliw stałych, a także w wystawionym przez stronę w świadectwie jakości paliw stałych nr 183/2024 z 24 kwietnia 2024 r., badanie próbki kontrolnej nr 7128/24/4750 przeprowadzono z urzędu, zgodnie z art. 22 ust. 7a pkt 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Badanie próbki kontrolnej paliwa stałego nr 7128/24/4750 wykonane przez SGS Polska Sp. z o. o., udokumentowane protokołem z badań nr 20/200001499/215 - 025/K z 7 maja br. po uwzględnieniu dopuszczalnych o dchyleń, o których mowa w § 2 rozporządzenia w sprawie wymagań jakościowych wykazało, że węgiel kamienny w sortymencie groszek plus, nr próbki kontrolnej paliwa stałego 7128/24/4750, nie spełniał wymagań określonych w ww. rozporządzeniu ze względu na zawyż oną zawartość podziarna, która wynosiła 16,2%, przy wymaganiach jakościowych maks. 10,0%, jak również nie spełniał wymagań jakościowych wskazanych przez stronę w treści świadectwa jakości nr 183/2024 z 24 kwietnia 2024 r., ze względu na zawyżoną zawartość podziarna, która wynosiła 16,2%, przy wymaganiach jakościowych maks. 10,0%. W toku kontroli 14 maja br., i nspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego WIIH poinformowali stronę o wynikach badań laboratoryjnych próbek węgla kamiennego w sortymencie groszek plus tj. próbki nr 0580/24/4750 i próbki kontrolnej nr 7128/24/4750 oraz przekazali protokoły z badań nr 20/2 00001499/215 - 025 z 7 maja 2024 r. i nr 20/200001499/215 - 025/K z 7 maja br. Strona w treści protokołu kontroli nr D/KA.NR.8361.87.2024 z 14 maja 2024 r. została prawidłowo pouczona o możliwości zgłoszenia uwag do protokołu kontroli - w terminie 7 dni od dni a przedstawienia protokołu do podpisu, na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jednakże z możliwości tej nie skorzystała. Ponadto Wielkopolski WIIH, decyzją z 14 maja 2024 r. (sygn. D/KA.NR.8361.87.2024 ), zarządził wycofanie z obrotu pali wa stałego, tj. węgla kamiennego sortymentu ekogroszek – nazwa handlowa groszek plus, w ilości 8,03 tony. Pismem z 19 czerwca br. zawiadomiono stronę o wszczęciu przez Wielkopolski ego WIIH postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia w drodze decyz ji kary pieniężnej na podstawie art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Organ pierwszej instancji wezwał też przedsiębiorcę do przesłania informacji o wielkości obrotu z działalności lub wartości paliw stałych w prowadzonych przez nią do obrotu w roku poprzedzającym rok przeprowadzenia kontroli, tj. 2023 r. W piśmie tym strona została pouczona o prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania administracyjnego, tj. m. in. składania wyjaśnień i wniosków d owodowych, przeglądania akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek i odpisów. Strona skorzystała z przysługującego jej prawa i w piśmie z 8 lipca br. poinformowała, że została oszukana przez dostawcę paliwa 4 stałego, który sprzedał jej węgiel niespełniając y wymagań jakościowych. Ponadto przedsiębiorca przekazał informację o przychodach za rok 2023. Decyzją z 1 sierpnia 2024 r. (sygn. D/KA.NR.8361.78.2024, D/KA.NR.8361.87.2024) Wielkopolski WIIH wymierzył przedsiębiorcy karę pieniężn ą w wysokości 11 000,00 z ł (słownie: jedenaście tysięcy złotych 00/100) z tytułu wystawienia świadectwa jakości, w którym wartości parametrów paliwa stałego były niezgodne ze stanem faktycznym . W tym miejscu wypada także wspomnieć, iż Wielkopolski WIIH decyzją z 24 lipca 2024 r. (sygn. D/KA.NR.8361.78.2024, D/KA.NR.8361.87.2024), nałożył na stronę obowiązek uiszczenia kosztów badań próbek paliwa stałego i kosztów ich pobrania do badań. Pismem z 14 sierpnia br. przedsiębiorca złożył odwołanie, z którego wynikało, że wnosi o cy t. „uchylenie nałożonej kary oraz uchylenie zapłaty za badanie”. Strona stwierdziła także, iż nie wystawiała żadnego świadectwa jakości na węgiel, który podlegał kontroli, a wycofanie paliwa stałego z obrotu stanowi wystarczającą karę administracyjną. Treś ć odwołania z 14 sierpnia 2024 r. sugerowała, że dotyczy ono decyzji z 1 sierpnia 2024 r. (sygn. D/KA.NR.8361.78.2024, D/KA.NR.8361.87.2024) wymierzającej stronie karę pieniężną, a nie decyzji z 24 lipca 2024 r. (sygn. D/KA.NR.8361.78.2024, D/KA.NR.8361.8 7.2024), nakładającej obowiązek uiszczenia kosztów badań próbek paliwa stałego i kosztów ich pobrania do badań. Z powyższych względów, pismem z 29 sierpnia br., Prezes Urzędu Ochotny Konkurencji i Konsumentów (dalej jako „Prezes U rzędu ”, „organ drugiej ins tancji”) wezwał stronę do sprecyzowania , czy odwołuje się od decyzji z 1 sierpnia 2024 r. (sygn. D/KA.NR.8361.78.2024, D/KA.NR.8361.87.2024) wymierzającej karę pieniężną, czy także od decyzji z 24 lipca 2024 r. (sygn. D/KA.NR.8361.78.2024, D/KA.NR.8361.87. 2024), nakładającej obowiązek uiszczenia kosztów badań próbek paliwa stałego i kosztów ich pobrania do badań. W piśmie z 9 września br. przedsiębiorca poinformował Prezesa U rzędu , że odwołuje się od decyzji z 1 sierpnia 2024 r. (sygn. D/KA.NR.8361.78.2024, D/KA.NR.8361.87.2024) wymierzającej karę pieniężną, jak również od decyzji z 24 lipca 2024 r. (sygn. D/KA.NR.8361.78.2024, D/KA.NR.8361.87.2024), nakładającej obowiązek uiszczenia kosztów badań próbek paliwa stałego i kosztów ich pobrania do badań. Postęp owanie dotyczące odwołania od decyzji z 24 lipca 2024 r. (sygn. D/KA.NR.8361.78.2024, D/KA.NR.8361.87.2024), nakładającej obowiązek uiszczenia kosztów badań próbek paliwa stałego i kosztów ich pobrania do badań , zostało zakończone wydaniem postanowienia z 23 września 2024 r. (sygn. DIH - 2.707.38.2024.CS), stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. 5 Pismem z 16 września br. Prezes Urzędu, zgodnie z art. 10 § 1 kpa, poinformował stronę o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i mate riałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, składania wniosków dowodowych, a także do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy w siedzibie UOKiK. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa i nie wypowiedziała się w sprawie . Rozpozna jąc odwołanie , Prezes U rzędu O chrony K onkurencji i K onsumentów ustalił i stwierdził, co następuje. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach w yznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. W myśl art. 5 ust. 2 ustawy o IH w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor, jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej. Organem wyższego stopnia jest Prezes UOKiK. Po przeanalizowaniu akt spr awy Prezes UOKiK wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym wszechstronnej oceny materiału dow odowego. Na wstępie należy zauważyć, w dniu kontroli, tj. 25 kwietnia br. inspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego WIIH stwierdzili, iż strona wprowadzała do obrotu węgiel kamienny w sortymencie groszek plus. Badanie przeprowadzone przez niezależne, akr edytowane laboratorium SGS Polska Sp. z o. o. udokumentowane protokołem z badań nr 20/200001499/215 - 025 z 7 maja br. po uwzględnieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w § 2 rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 23 grudnia 2022 r. w spr awie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2856), zwanego dalej także „rozporządzeniem w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych”, wykazało, że wprowadzany do obrotu w dniu kontroli , tj. 25 kwietnia br. węgiel kamienny w sort ymencie groszek plus, nr próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań 0580/24/4750, nie spełniał wymagań określonych w ww. rozporządzeniu ze względu na zawyżoną zawartość podziarna, która wynosiła 16,9%, przy wymaganiach jakościowych maks. 10,0%, jak równi eż nie spełniał wymagań jakościowych wskazanych przez stronę w treści świadectwa jakości nr 183/2024 z 24 kwietnia 2024 r., ze względu na zawyżoną zawartość podziarna, która wynosiła 16,9%, przy wymaganiach jakościowych maks. 10,0%. 6 Ponieważ badanie próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań nr 0580/24/4750 wykazało niezgodność z parametrami wskazanymi w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych, a także w wystawionym przez stronę w świadectwie jakości paliw stałych nr 183/2024 z 24 kwietnia 2024 r., badanie próbki kontrolnej nr 7128/24/4750 przeprowadzono z urzędu, zgodnie z art. 22 ust. 7a pkt 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Badanie próbki kontrolnej paliwa stałego nr 7128/24/4750 wykonane przez SGS Polska Sp. z o. o., udokumentowane protokołem z badań nr 20/200001499/215 - 025/K z 7 maja br. po uwzględnieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w § 2 rozporządzenia w sprawie wymagań jakościowych wykazało, że węgiel kamienny w sortymencie groszek plu s, nr próbki kontrolnej paliwa stałego 7128/24/4750, nie spełniał wymagań określonych w ww. rozporządzeniu ze względu na zawyżoną zawartość podziarna, która wynosiła 16,2%, przy wymaganiach jakościowych maks. 10,0%, jak również nie spełniał wymagań jakości owych wskazanych przez stronę w treści świadectwa jakości nr 183/2024 z 24 kwietnia 2024 r., ze względu na zawyżoną zawartość podziarna, która wynosiła 16,2%, przy wymaganiach jakościowych maks. 10,0%. W tym miejscu należy podkreślić, iż stwierdzone w tok u kontroli ww. nieprawidłowości, stanowią naruszenie przepisów art. 3a ust. 1 i art. 7 ust. 7a pkt 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Zgodnie z art. 3a ust. 1 ww. ustawy paliwa stałe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, wprowadzane do obrotu lub obejmowane procedurą celną dopuszczenia do obrotu z przeznaczeniem, o którym mowa w art. 1 ust. 2 , spełniają wymagania jakościowe określone dla tego rodzaju paliwa ze względu na ochronę środowiska, wpływ na zdrowie ludzi oraz interesy konsumentów. Jednocześnie przepis art. 7 ust. 7a pkt 3 stanowi, że zabrania się wprowadzania do obrotu paliw stałych niespełniających wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 omawianej ustawy. Zgodn ie z art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw , przedsiębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego przeznaczonego dla gospodarstw domowych oraz do spalania w instalacjach o nominalnej mocy cieplnej mniejszej niż 1MW, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, wystawia dokument potwierdzający spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ww. ustawy, zwany „świadectwem jakości”. Za paliwa stałe w myśl art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a, b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw uznaje się m.in.: węgiel kamienny, brykiety lub pelety zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego oraz produkty w postaci stałej otrzymywane w proce sie przeróbki termicznej węgla kamiennego lub węgla brunatnego przeznaczone do 7 spalania. Zakres przedmiotowy świadectwa jakości zdefiniowany jest w art. 6d ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Zgodnie z art. 6d pkt 6 ustawy o sys temie monitorowania i kontrolowania jakości paliw przedsiębiorca wprowadzający paliwa stałe do obrotu ma obowiązek w świadectwie jakości wskazać wartości parametrów paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, określonych w przepisach wy danych na podstawie art. 3a ust. 2 ww. ustawy. Z powołanych wyżej przepisów, wynika iż przedsiębiorcy wprowadzając paliwa stałe do obrotu są obowiązani do wystawiania świadectwem jakości, tj. dokumentu potwierdzającego spełnienie przez paliwo stałe wymaga ń jakościowych określonych w przepisach szczególnych oraz deklarowanych rzeczywistych parametrów. Przedsiębiorca, wprowadzający do obrotu paliwo stałe, który wystawia świadectwo jakości, w którym wartości parametrów paliwa stałego są niezgodne ze stanem fa ktycznym podlega karze pieniężnej na podstawie art.35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Odnosząc się do odwołania strony w zakresie dotyczącym wymierzenia kary pieniężnej, Prezes Urzędu wyjaśnia co następuje. Prze prowadzając ponownie postępowanie Prezes Urzędu stwierdził, że zgodne ze stanem faktycznym było stwierdzenie przez organ pierwszej instancji, że badane paliwo stałe , które było wprowadzane do obrotu, jest niezgodne z parametrami wskazanymi w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych , jak również z parametrami wskazanymi w wystawionym przez Stronę świadectwie jakości nr 31/2023 z 29 grudnia 2023 r. Tym samym nie ulega wątpliwości, że Strona wystawiła świadectwo jakości, w którym wartoś ci parametrów jakościowych były niezgodne ze stanem faktycznym. Z treści art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw wynika, że podmiot wprowadzający do obrotu paliwo stałe, który wystawia świadectwo jakości, w który m wartości parametrów są niezgodne ze stanem faktycznym podlega karze pieniężnej. Organ odwoławczy stwierdził również, że wysokość nałożonej kary pieniężnej jest zgodna z treścią art. 35c ust. 5 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw , który stanowi, że wysokość kary pieniężnej wymierzanej w przypadkach, o których mowa w art. 35a pkt 9 i 10, wynosi: 1) od 10.000 zł do 25.000 zł – w przypadku , gdy wartość wprowadzanego do obrotu paliwa stałego nie przekracza kwoty 200.000 zł, 2) od 25.001 zł do 100.000 zł – w przypadku , gdy wartość wprowadzanego do obrotu paliwa stałego przekracza kwotę 200.000 zł. Zgodnie z art. 35d ust. 4 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw organ I instancji ustalając wysokość kar pieniężnych uwzglę dnia dotychczasową działalność przedsiębiorcy dokonującego naruszenia, wielkość obrotu z tej działalności lub wartość paliw 8 stałych wprowadzonych do obrotu przez tego przedsiębiorcę w roku poprzedzającym rok przeprowadzenia kontroli. Wielkopolski WIIH usta lając wysokość administracyjnej kary pieniężnej przyjął za podstawę wartość wprowadzanej do obrotu w momencie rozpoczęcia kontroli partii paliwa stałego, z której pobrano próbki do badań, która zgodnie z ustaleniami kontroli nie przekraczała kwoty 200.000, 00 zł. Ponieważ ustalona wartość wprowadzanych do obrotu w momencie rozpoczęcia kontroli paliw stałych nie przekroczyła kwoty 200.000,00 zł, Wielkopolski WIIH uznał, że zasadnym było nałożenie na Stronę kary w wysokości 1 1 .000,00 zł, która zawiera się w pr zedziale wskazanym w art. 35c ust. 5 pkt 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Organ odwoławczy rozpatrując ponownie sprawę uznał, że Wielkopolski WIIH uwzględnił dotychczasową działalność przedsiębiorcy , tj. fakt, że nie był on wcześniej karany za naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. W konsekwencji Prezes Urzędu przeprowadzając ponownie postępowanie i biorąc pod uwagę ustalenia kontroli, uznał wymierzenie kary pieniężnej w wysokości 1 1. 000 ,00 zł , czyli w dolnej granicy zakresu przewidzianego przez ustawę za słuszne i zgodne z prawem. Prezes Urzędu rozpatrując odwołanie strony, przeanalizował zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pod kątem możliwości zastosowania art. 189f § 1 Kpa. Przepis ten wskazuje wprost, jakie podstawowe przesłanki muszą zostać spełnione, aby organ mógł odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Są to: - waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub - za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lu b prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Organ drugiej instancji zauważa, że zamierzonym efektem wprowadzenia obowiązku wystawiania świad ectw jakości ma być uporządkowanie rynku paliw stałych i umożliwienie konsumentom zakupu paliw stałych spełniających wymagania jakościowe dla paliw przeznaczonych do sektora komunalno - bytowego oraz umożliwienie kupującemu uzyskania rzetelnej i wyczerpujące j informacji na temat nabywanego produktu. Przy rozstrzyganiu kwestii znikomego stopnia szkodliwości czynu stanowiącego jedną z przesłanek odstąpienia od nałożenia kary zasadne jest odwołanie się do poglądu, iż analizując stopień szkodliwości czynu należy wziąć pod uwagę, że wymagania jakościowe odnoszące się do paliw stałych, stanowione są ze względu m.in. na ochronę środowiska i interes konsumentów. W tym zakresie ocena skali naruszenia reguł prawa, rozumiana jako wielkość odstępstwa od normy, 9 nie może pr zełożyć się na znikomy wpływ na takie prawnie chronione dobra, jak środowisko, czy interes konsumentów. Przyjęcie przeciwnego założenia musiałoby bowiem prowadzić do zaakceptowania procederu sporadycznego wprowadzania do obrotu paliwa stałego nieodpowiadaj ącego przewidzianym normom prawnym, co z kolei zaprzeczyłoby istocie monitorowania jakości paliw. Z powyższych względów, w sytuacji, gdy badany węgiel kamienny jest niezgodny z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu, przy jednoczesnym zakazie wprowadzani a do obrotu paliw niespełniających wymagań jakościowych oraz z parametrami wskazanymi w świadectwie jakości paliwa stałego, wystawionym przez przedsiębiorcę nie można mówić o znikomej wadze naruszenia. Z treści art. 3a ust 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliwa wynika, że wymagania jakościowe dla paliw stałych przeznaczonych do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1MW, oraz dopuszczalny poziom odchylenia od tych wymagań, zost ały ustalone z uwzględnieniem stanu wiedzy technicznej w tym zakresie wynikającej z badań tych paliw, a także doświadczeń w ich stosowaniu, ze szczególnym uwzględnieniem potrzeby poprawy jakości powietrza, w tym ograniczenia emisji do powietrza gazów ciepl arnianych i innych substancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w jednej ze spraw z zakresu przestrzegania przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw wskazał „ W ocenie Sądu, działania przedsiębiorcy polegające na wypisa niu w świadectwie jakości danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanowią istotne naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania jakości paliw, bowiem wprowadzają konsumentów błąd, co do jakości paliwa i stanowią nieuczciwą, w konsekwencji niedopus zczalną reklamę wyrobu. W ocenie Sądu działanie polegające na wykazaniu, w świadectwie jakości właściwości danego produktu, których on w rzeczywistości nie posiada, mają negatywny wpływ na pewność obrotu gospodarczego i mogą powodować eliminowanie konkuren cji, która takich praktyk nie stosuje podając wartości paliw stałych zgodnie ze stanem faktycznym. Ponadto świadectwo jakości ma zapewnić rzetelność podawanych informacji w obrocie gospodarczym w szczególności w odniesieniu do konsumentów, którzy nie mają środków do weryfikacji danych podawanych przez przedsiębiorcę ”.” (por. wyrok WSA z 16 marca 2021 r. VI SA/Wa 2443/20). W związku z powyższym , ponownie należy podkreślić, iż w niniejszej sprawie nie można mówić, że waga naruszenia prawa jest znikoma. Nie m ożna też stwierdzić, że strona zaprzestała naruszenia prawa, gdyż d ecyzją z 14 maja 2024 r. (sygn. D/KA.NR.8361.87.2024 ), Wielkopolski WIIH zarządził wycofanie z obrotu paliwa stałego, tj. węgla kamiennego sortymentu ekogroszek – nazwa handlowa groszek plu s, w ilości 8,03 tony. W konsekwencji nie można uznać, że ziściły się przesłanki do zastosowania art. 189f § pkt 1 do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaniu na pouczeniu , 10 gdyż przesłanki znikomej wagi naruszenia prawa i z aprzestania naruszania prawa, muszą wystąpić łącznie, zaś w niniejszej sprawie, żadna z nich nie została spełniona. Dalsza analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wykazała, że na stronę za to samo zachowanie tj. wystawienie wymaganych prawem ś wiadectw jakości paliwa stałego, w których wartość parametrów jakościowych była niezgodna ze stanem faktycznym nie została uprzednio nałożona przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocną decyzją administracyjna kara pieniężna lub, że zos tała ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Prezes U rzędu zwraca uwa gę, że wystawienie świadectwa jakości, w którym wartości parametrów paliwa stałego są niezgodne ze stanem faktycznym stanowi naruszenie o charakterze deliktu administracyjnego, które zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 35a pkt 9 lit. b) ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw , zaś do nałożenia tej kary uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Konkludując powyższe, Prezes Urzędu rozpatrując odwołanie strony uznał, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie zawiera żadnych przesłanek uzasadniających zastosowanie art. 189f § 1 Kpa , czyli do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i zastosowania pouczenia. Prezes Urzędu przeanalizował również możliwość zastosowania art. 189f § 2 Kpa. W przypadku decyzji związanych, gdzie w przepisach prawa wskazany jest termin wykonania konkretnego obowiązku, zaprzestanie naruszenia prawa po wskazanym w ustawie terminie nie może być kwalifikowane jako zaprzestanie naruszenia prawa, o którym mowa w art . 189f § 2 Kpa. Na podstawie art. 6c ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw strona była zobowiązana do wystawienia świadectwa jakości paliwa stałego zawierającego informację o rzeczywistych parametrach paliwa stałego w momencie wprow adzania go do obrotu i jak wynika z materiału dowodowego obowiązkowi temu uchybiła. Przywołany przepis jasno określa, że wykonanie obowiązku powinno nastąpić w momencie wprowadzania paliwa stałego do obrotu. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą w ątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Kontrolowany nie dopełnił bowiem obowiązków nałożonych na niego w art. 6c ww. ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw . W konsekwencji przepi s art. 189f § 2 Kpa, nie ma zastosowania w niniejszym postępowaniu. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że to do wprowadzającego do obrotu należy dochowanie wszelkiej staranności, aby wprowadzane paliwo stałe, było zgodne z wystawionym przez niego świadectwem jakości. Brak dochowania takiej staranności 11 skutkuje wymierzeniem kary pieniężnej. W przedmiotowej sprawie to strona jest wprowadzającym do obrotu paliwo stałe i wystawiła świadectwo jakości, zaś w niniejszym postępowaniu ponad wszelką wątpliwo ść ustalono, że parametr zawartość podziarna , badanego paliwa stałego jest niezgodny z wymaganiami określonymi w świadectwie jakości wystawionym przez przedsiębiorcę. Odnosząc się do zawartych w odwołaniu twierdzeń strony, iż nie wystawiała żadnego świadec twa jakości dla węgla podlegającego kontroli, Prezes Urzędu wyjaśnia co następuje. Na wstępie wypada podkreślić, że z godnie z art. 3a ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw - paliwa stałe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, wprowadzane do obrotu lub obejmowane procedurą celną dopuszczenia do obrotu z przeznaczeniem, o którym mowa w art. 1 ust. 2 , spełniają wymagania jakościowe określone dla tego rodzaju paliwa ze względu na ochronę środowiska, wpływ na zdrowie l udzi oraz interesy konsumentów. Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 14a ww. ustawy - wprowadzanie do obrotu paliw stałych oznacza sprzedaż lub inną formę zbycia paliw stałych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z przeznaczeniem, o którym mowa w art. 1 ust. 2. Prezes Urzędu opiera się na dowodach zebranych w toku toczącego się postępowania. Dowodem w sprawie jest m.in. protokół kontroli z 25 kwietnia br. nr D/KA.NR.8361.78.2024 . Niniejszy protokół należy traktować jako dokument urzędowy w rozumieniu art. 76 § 1 kpa, który korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń (por. wyrok NSA z dnia 23 czerwca 2016 r., II GSK 140/15). Z treści protokołu kontroli z 25 kwietnia br. jedn oznacznie wynika, że tego dnia węgiel kamienny groszek plus był wprowadzany do obrotu i oferowany konsumentom do sprzedaży i wskazana była również jego cena za tonę. W konsekwencji wprowadzany do obrotu węgiel powinien spełniać wymagania jakościowe określo ne w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych oraz w wystawionym przez przedsiębiorcę świadectwie jakości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 24 sierpnia 2021 r. (sygn. akt V SA/Wa 1115/21) zauważa, że: wprowadzaj ący paliwa stałe do obrotu ma obowiązek wskazać wartości parametrów paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, określonych w przepisach rozporządzenia w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych oraz umieścić informację o wymagani ach jakościowych dla paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2. Wystawienie świadectwa jakości, w którym wartości parametrów jakościowych są niezgodne ze stanem faktycznym podlega administracyjnej karze pieniężnej na podstawie art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania jakości paliw. Niezależnie od powyższego, należy zauważyć , że z treści omawianego protokołu kontroli wynika, iż kontrola ta odbyła się w obecności przedsiębiorcy, który nie tylko nie 12 kwestionował faktu wprowadzania do obrotu ww. węgla kamiennego w sortymencie groszek plus, ale także przekazał kontrolującym inspektorom świadectw o jakości paliwa stałego nr 183/2024 z 24 kwietnia 2024 r., dla węgla gros zek plus , które sam wystawił. W tym miejscu wypada podkreślić, iż inspektorzy nie posiadają żadnych uprawnień do samodzielnego pozyskania określonych dokumentów np. w toku przeszukania siedziby przedsiębiorcy. Przeprowadzając kontrolę mogą jedynie żądać wy dania dokumentów, zgodnie z zakresem przedmiotowym kontroli. W tym konkretnym przypadku zażądali wydania świadectwa jakości dla partii węgla kamiennego groszek plus, które było wprowadzane do obrotu oraz wytypowane do kontroli. W odpowiedzi na takie żądan ie przedsiębiorca przekazał wystawione przez siebie świadectwo jakości nr 183/2024 z 24 kwietnia 2024 r. co odnotowano w protokole kontroli z 25 kwietnia br. nr D/KA.NR.8361.78.2024 . Podsumowując powyższe, twierdzenie strony, iż nie wystawiała żadnego świ adectwa jakości dla węgla podlegającego kontroli, nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Odnosząc się do stanowiska strony dotyczącego wycofania zakwestionowanego węgla kamiennego z obrotu i uznania tego wycofania za wyczerpującą ka rę administracyjną w tej sprawie. Prezes Urzędu wyjaśnia co następuje. Decyzją z 14 maja 2024 r. (sygn. D/KA.NR.8361.87.2024 ), Wielkopolski WIIH zarządził wycofanie z obrotu paliwa stałego, tj. węgla kamiennego sortymentu ekogroszek – nazwa handlowa grosze k plus, w ilości 8,03 tony. Z kolei decyzją z 24 lipca 2024 r. (sygn. D/KA.NR.8361.78.2024, D/KA.NR.8361.87.2024), nałożył na stronę obowiązek uiszczenia kosztów badań próbek paliwa stałego i kosztów ich pobrania do badań. Mamy tu zatem do czynienia z dwom a różnymi postępowaniami, zakończonymi dwiema różnymi decyzjami administracyjnymi, wydanymi na podstawie innych przepisów prawa. Podstawę prawną decyzji o wycofaniu paliwa stałego z obrotu, stanowił przepis art. 18 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej, zaś decyzji wymierzającej karę pieniężną a rt. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw . Wycofanie z obrotu na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej dokonywane jest z uwagi na ochronę środowiska, bezpieczeńs two lub interes konsumentów i nie stanowi administracyjnej kary pieniężnej. Do wycofania z obrotu doszło z uwagi na fakt, że badanie zarówno próbki paliwa stałego , jak i próbki kontrolnej wykazało niezgodność z parametrami wskazanymi w rozporządzeniu w spr awie wymagań jakościowych dla paliw stałych . Fakt wycofania danego paliwa z obrotu, nie zwalnia przedsiębiorcy z obowiązku uiszczenia administracyjnej kary pieniężnej, gdyż jak już wskazano powyżej, karze pieniężnej na podstawie art.35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, podlega przedsiębiorca wprowadzający do obrotu paliwo stałe, 13 który wystawia świadectwo jakości, w którym wartości parametrów paliwa stałego są niezgodne ze stanem faktycznym. Odnosząc się do stanowis ka strony zawartego w piśmie z 8 lipca br., że została oszukana przez dostawcę paliwa stałego, który sprzedał jej węgiel niespełniający wymagań jakościowych , Prezes Urzędu wyjaśnia co następuje. Zgodnie z art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i ko ntrolowania jakości paliw , przedsiębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego przeznaczonego dla gospodarstw domowych oraz do spalania w instalacjach o nominalnej mocy cieplnej mniejszej niż 1MW, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b , wystawia dokument potwierdzający spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ww. ustawy, zwany „świadectwem jakości”. Zamierzonym efektem wprowadzenia obowiązku wystawiania świadectw j akości było uporządkowanie rynku paliw stałych i umożliwienie konsumentom zakupu paliw stałych spełniających wymagania jakościowe dla paliw przeznaczonych do sektora komunalno - bytowego oraz umożliwienie kupującemu uzyskania rzetelnej i wyczerpującej inform acji na temat nabywanego produktu. Dlatego też ustawodawca w art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw nałożył - na przedsiębiorcę wprowadzającego do obrotu paliwa stałe - obowiązek wystawiania w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego dokumentu , potwierdzającego m.in. jakie parametry jakościowe posiada paliwo stałe wprowadzane do obrotu, zwane go „świadectwem jakości”. Zakres przedmiotowy świadectwa jakości zdefiniowany został w art. 6d ustawy o systemie monitorowan ia i kontrolowania jakości paliw. Zgodnie z art. 6d pkt 6 przedsiębiorca wprowadzający paliwa stałe do obrotu ma obowiązek w świadectwie jakości wskazać wartości parametrów paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, czyli te zgodne ze stanem faktycznym. Odnosząc się do odwołania strony, warto także przytoczyć stanowisko Wojewódzki ego Sąd u Administracyjn ego w Warszawie , który w wyroku Sygn. akt V SA/Wa 266/21 z 8 kwietnia 2021 r. wydanym w innej sprawie dotyczącej naruszenia przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw poprzez wystawienie świadectwa jakości, w którym wartości parametrów jakościowych były niezgodne ze stanem faktyczny m wskazał, że „ przedsiębiorca wprowadzający do obrotu paliwo samodzielnie odpowiada za jakość paliwa w chwili wprowadzenia tego paliwa do obrotu, a celem nałożonego na niego obowiązku wystawienia świadectwa jakości paliw jest zapewnienie rzetelnej i wycze rpującej informacji nabywców (konsumentów) odnośnie parametrów nabywanego produktu. Nieprawidłowe oznaczenie rodzaju węgla oferowanego do sprzedaży w składzie i przez to przypisanie do niego świadectwa jakości wystawionego przez skarżącego dla innego rodza ju węgla, nie może zwalniać strony z odpowiedzialności 14 za brak prawidłowego wystawienia świadectwa jakości dla konkretnej oferowanej partii paliwa stałego. Wystawione przez skarżącego świadectwo, bez względu na przyczyny, które spowodowały wystawienie świa dectwa o treści niezgodnej ze stanem faktycznym, narusza art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw .” Mając na względzie stan faktyczny sprawy, przytoczone powyżej przepisy, jak również orzecznictwo sądów administracyjnych , należy stwierdzić, że to strona odpowiada za wystawienie świadectwa jakości nr 183/2024 z 24 kwietnia 2024 r. , gdzie badania laboratoryjne wykazały, że węgiel kamienny był niezgodny z parametrami wskazanymi w tym świadectwie, nie zaś dostawc a paliwa . W kontekście powyższego, brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji Wielkopolski ego WIIH z 1 sierpnia 2024 r. (sygn. D/KA.NR.8361.78.2024, D/KA.NR.8361.87.2024) . W związku z powyższym, wymierzoną karę pieniężną oraz kwotę stanowiąc ą równowartość kos ztów przeprowadzonych badań próbki i próbki kontrolnej paliwa stałego i kosztów ich pobrania , należy wpłacić na rachunek Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu, którego numer wskazano w zaskarżonej decyzji , w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna. Zważywszy na przedstawione okoliczności należało postanowić, jak w sentencji. Decyzja niniejsza jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powsta ńców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej j ednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 15 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliw ość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo – administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa p omocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Podstawa prawna pouczenia: art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) ; § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2021 r. poz. 535). z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisa no elektronicznie/ Otrzymują: 1. [XXX] 2. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 16