DIH-II-30/2023

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 15 września 2023 r. DIH - 2.707.25.2023 .PŁ DECYZJA DIH - 2 Nr 30. 2023 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 202 3 r. poz. 775 oraz poz. 803 ), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706 oraz Dz. U. z 2023 r. poz. 877 ), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po rozpatrzeniu odwołania z dnia 3 lipc a 2023 r. wniesionego przez Superhobby Market Budowlany Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie (dalej zwanej: „Przedsiębiorcą” lub „Spółką” lub „Stroną”) od decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 1 5 cz erwca 202 3 r. ( sygn. NR.8361.162.2023/10DEC/23) wymierzającej, karę pieniężną w wysokości 1 . 000 ,00 zł (słownie: jeden tysi ąc złotych), na podstawie art. 13 ust. 13 ustawy z dnia 13 kwietnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego (Dz. U. z 20 23 r. poz. 129 ) z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 tej ustawy, postanawia utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy . UZASADNIENIE Śląski WIIH w dniu 27 lutego 2023 r. na postawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2023 r. poz. 221), dalej zwanej: „Prawo przedsiębiorców”, zawiadomił Spółkę o zamiarze wszczęcia kontroli. W treści zawiadomienia NR - 59Z/2023 wskazano, że zakres przedmiotowy kontroli obejmie przestrzeganie obowiązków wynikających z następujących aktów prawnych: - identyfikacja kontrolowanego przedsiębiorcy w oparciu o wpis do Krajowego Rejestru sądowego, ewidencji działalności gospodarczej lub wniosku o wpis do CEiDG i sprawdzenie poprawności tych danych, - art. 13 ustawy z dnia 13 kwietnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego (Dz. U. z 20 23 r. poz. 129 ) , dalej zwanej: „ustawą o szczególnych rozwiązaniach”, 2 - art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), dalej zwanej: „ustawą o informowaniu o cenach towarów i usług”, - art. 5 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1967), dalej zwanej: „ustawą o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źró deł ciepła”. Zawiadomienie zostało doręczone w dniu 3 marca 2023 r. W dniach od 1 6 do 22 marca 2022 r. inspektorzy reprezentujący Śląskiego WIIH, działając na podstawie i w ramach upoważnie nia do przeprowadzenia kontroli NR - 171 - W/2023 z dnia 1 6 marca 2023 r . p rzeprowadzili kontrolę w należącym do Spółki Markecie OBI 049 znajdującym się przy ul. [xxxxxxxxxxxxxxxxxxx] . Czynności przeprowadzono w obecności osoby zatrudnionej na stanowisku dyrektora marketu, upoważnionego do reprezentowania przedsiębiorcy w to ku kontroli. Kopię pełnomocnictwa dołączono do akt kontroli. Przed przystąpieniem do czynności osobie upoważnionej okazano legitymacje służbowe oraz wręczono upoważnienie do przeprowadzenia kontroli z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego przed siębiorcy. Inspektorzy na podstawie książki kontroli ustalili, że placówka nie jest objęta kontrolą innego organu i dokonali stosownego wpisu. Z uwagi na średnioroczne zatrudnienie kontrolowany przedsiębiorca zaliczany jest do grupy pozostałych przedsiębio rców. Oświadczenie dotyczące tej kwestii dołączono do akt kontroli. W momencie wszczęcia kontroli Przedsiębiorca posiadał na stanie i oferował do sprzedaży węgiel kamienny w opakowaniach jednostkowych. Dostępne były następujące sortymenty węgla kamiennego: 1) groszek plus Silver 26 MJ, worki po 20 kg, cena sprzedaży 49,99 zł/op. (2499 zł/t), 2) groszek plus c olumb 26 MJ, worki po 20 kg, w cena sprzedaży 39,98 zł/op. (1999 zł/t), 3) orzech 22 MJ, worki po 25 kg, cena sprzedaży 59,99 zł/op. (2399 zł/t). Ceny oferowanych sortymentów węgla kamiennego uwidoczniono w miejscu ich sprzedaży na paletach. Na etykietach cenowych zamieszczono cenę za worek i cenę jednostkową. Inspektorzy stwierdzili, ze powyższe jest zgodne z wymaganiami określonymi w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług. Do akt kontroli dołączono wydruk zdjęcia etykiet cenowych węgla kamiennego. W toku kontroli ustalono, że kontrolowany przedsiębiorca posiada status Pośredniczącego Podmiotu Węglowego. Spółka zgodnie z wymaga niami art. 55 ust. 3 pkt 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła, posiada, wprowadza i aktualizuje dane na koncie prowadzonym w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 55 ust. 1. Dane figurujące w systemie telein formatycznym były zgodne co do rodzaju i cen sprzedaży z dostępnymi w placówce sortymentami węgla kamiennego. Do akt kontroli dołączono wydruk ze strony www.cieplo.gov.pl z danymi wprowadzonymi przez kontrolowanego przedsiębiorcę. Inspektorzy ustalili, że prowadzona przez kontrolowanego przedsiębiorcę działalność jest zgodna w zakresie podmiotowym i przedmiotowym z wpisem do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS 0000092178. Na podstawie okazanych dokumentów i wyjaśnień złożony ch do protokołu przesłuchania w charakterze świadka przez kierownika działu sprzedaży, inspektorzy ustalili, że w okresie od 19 do 22 kwietnia 2022 r. w kontrolowanej placówce nie były sporządzane i przekazywane nabywcom oświadczenia o pochodzeniu węgla. N aruszenie obowiązku dotyczyło 142 transakcji sprzedaży, w tym 132 udokumentowanych paragonami, a w 10 fakturami VAT. 3 Spółka w okresie od 22 do 27 kwietnia 2022 r. zawiesiła sprzedaż węgla. Po wznowieniu sprzedaży węgla do każdej transakcji sprzedaży jest w ystawiane i przekazywane nabywcy oświadczenie o pochodzeniu węgla zgodne z wymaganiami art. 13 ust. 2 do 6 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Zgodność sporządzanych i przekazywanych nabywcom oświadczeń z wymaganiami ustawowymi potwierdziła analiza wybran ych dokumentów, która dotyczyła transakcji z dnia: 1) 30 kwietnia 2022 r. - paragony 1870 i 1885, oświadczenia nr OBI049/10/24/1870 i OBI049/10/27/1885, 2) 15 marca 2023 r. – paragony 5230, 5229, 5223, , oświadczenia OBI049/10/224/523, OBI049/10/223/5229 i OBI04 9/10/222/5223. Kierownik działu sprzedaży wyjaśnił również, że po wznowieniu sprzedaży na terenie kontrolowanej placówki umieszczono informację dla klientów o możliwości odebrania oświadczeń o pochodzeniu węgla dla transakcji zawartych w dniach od 19 do 22 kwietnia 2022 r. Spółka, zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706 oraz Dz. U. z 2023 r. poz. 877), dalej: „ustawa o Inspekcji Handlowej”, została pouczona o możliwości wniesienia uwag bezpośre dnio do protokołu lub wniesienia ich na piśmie do Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w terminie 7 dni od daty przedstawienia protokołu do podpisu. Fakt zakończenia kontroli został odnotowany w książce kontroli. W dniu 22 marca 2023 r. na terenie kontrolowanej placówki odczytano protokół i następnie został on podpisany przez osobę upoważnioną do reprezentowania przedsiębiorcy w toku kontroli bez uwag. W dniu 27 marca 2023 r. Śląski WIIH przesłał do Spółki pismo zawierające sprostowanie oczywistej o myki pisarskiej w treści protokołu kontroli z dnia 22 marca 2023 r. nr akt kontroli NR.8361.162.2023. Śląski WIIH w dniu 12 maja 2023 r. na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 202 3 r. poz . 775 oraz poz. 803 ), dalej zwanej: „Kpa” zawiadomił Spółkę o wszczęciu z urzędu postępowania w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za naruszenie obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Jednocześnie organ pierwszej instancji na podstawie art. 189f § 2 Kpa wystosował do Przedsiębiorcy postanowienie, w którym wyznaczył termin na przedstawienie dowodów potwierdzających usunięcie naruszenia prawa powstałego w okresie od 19 do 22 kwietnia 2022 r. Przesyłk a zawierająca powyższe pisma została doręczona Spółce w dniu 17 maja 2023 r. W dniu 26 maja 2023 r. do organu pierwszej instancji wpłynęło pismo Strony, w którym w odpowiedzi na zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego poinformowała o wiel kości obrotu osiągniętego w roku 2022 r. W dniu 31 maja 2023 r. do organu pierwszej instancji wpłynęło pismo zawierające wyjaśnienia Strony. Spółka w odpowiedzi na postanowienie z dnia 12 maja 2023 r. poinformowała, o przekazaniu oświadczeń o pochodzeniu w ęgla do 10 spośród 142 nabywców, którzy dokonali zakupu węgla kamiennego w markecie OBI 049 w okresie od 19 do 22 kwietnia 2022 r. Podmioty te nabyły paliwo stałe na podstawie faktury VAT i można było ustalić adres do wysłania brakujących oświadczeń. Natom iast pozostałe 132 transakcje zostało udokumentowane paragonami w związku z czym nie było możliwości ustalenia adresów nabywców. Strona poinformowała o wystawieniu oświadczeń do wszystkich 132 transakcji oraz informacji o możliwości ich odebrania w miejscu zakupu tj. w markecie OBI 4 049. Ponadto Spółka poinformowała o zleceniu wszystkim sklepom z sieci OBI przygotowania brakujących oświadczeń o pochodzeniu węgla z okresu od 19 do 22 kwietnia 2022 r. i przekazania ich nabywcom. Śląski WIIH w dniu 15 czerwca 2023 r. wydał decyzję (sygn. NR.8361.162.2023/10DEC/23), w której wymierzył Stronie administracyjną karę pieniężną w wysokości 1.000,00 zł z tytułu naruszenia obowiązków z art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Decyzję doręczono w dniu 21 czer wca 2023 r. Strona w dniu 3 lipca 2023 r. z zachowaniem ustawowego terminu wniosła odwołanie, w którym zaskarżyła w całości decyzję Śląskiego WIIH (sygn. NR.8361.162.2023/ 10 DEC/23) z dnia 15 czerwca 2023 r. Spółka na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa wniosł a o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, ewentualnie na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie, co do istoty sprawy poprzez odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestanie na pouczeniu z uwagi na znikomą wagę naruszenia i zaprzestanie naruszania prawa. Ponadto w treści uzasadnienia Storna podniosła, że wymierzona kara pieniężna jest wygórowana. Prezes UOKiK pismem z dnia 18 lipca 2023 r. poinformował Spółkę o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w tym do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Pismo zostało doręczone w dniu 21 lipca 2023 r. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień . Prezes UOKiK w dniu 14 sierpnia 2023 r. postanowił o zmianie terminu rozpatrzenia sprawy i poinformował Spółkę , że nastąpi ono do 14 września 2 023 r. Pismo zostało doręczone w dniu 17 sierpnia 2023 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administ racyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej ( Dz. U. z 2020 r. poz. 1706 oraz Dz. U. z 2023 r. poz. 877 ) , dalej jako: „ ustaw a o Inspekcji Handlowej, w postępowaniu administracyjnym , w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej . Organem wyższego stopnia jest Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 K pa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o In spekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes UOKiK wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne i prawne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym wszechstronnej oceny materiału dowodowego. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach , przedsiębiorca, który wprowadził lub przemieścił na te rytorium Rzeczypospolitej Polskiej węgiel, bez względu 5 na kraj pochodzenia tego węgla, jest obowiązany posiadać i udostępniać na żądanie wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej i naczelnika urzędu celno - skarbowego dokumenty potwierdzające kraj pochodz enia węgla, datę wprowadzenia lub przemieszczenia węgla na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia jest Ukraina, także region wydobycia węgla. Dokumenty przechowuje się przez okres 5 lat od daty wprowadzenia wę gla na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jak stanowi art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach przedsiębiorca dokonujący obrotu węglem, przez co rozumie się sprzedaż lub inną formę zbycia węgla na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest obo wiązany sporządzić i przekazać nabywcy informację o kraju pochodzenia węgla, a także: 1) dacie wprowadzenia lub przemieszczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia nie jest Rzeczpospolita Polska; 2) regionie wyd obycia węgla i dacie wprowadzenia lub przemieszczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia jest Ukraina; 3) dacie nabycia od kopalni, w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia jest Rzeczpospolita Polska. W myśl art. 13 ust. 3 ustawy o szczególnych rozwiązaniach i nformację, o której mowa w ust. 2 sporządza się w formie oświadczenia, do którego mogą zostać dołączone kopie dokumentów potwierdzających prawdziwość zawartych w oświadczeniu danych dotyczących węgl a. Jak stanowi art. 13 ust. 4 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, o świadczenie jest składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadoma/świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń”. Zgodnie z art. 13 ust. 5 ww. ustawy, oświadczenie to zawiera: 1) numer identyfikacyjny oświadczenia, nadany przez przedsiębiorcę składającego oświadczenie; 2) oznaczenie przedsiębiorcy składającego oświadczenie, jego siedziby i adresu oraz adresu punktu sprzedaży węgla, jeśli jest inny niż adres siedziby przedsiębiorcy; 3) nu mer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorcy składającego oświadczenie oraz numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany, albo numer identyfikacyjny w odpowiednim rejestrze państwa o bcego; 4) oznaczenie faktury wystawionej przez przedsiębiorcę składającego oświadczenie obejmującej węgiel, którego dotyczy oświadczenie; 5) określenie kraju pochodzenia węgla; 6) określenie daty wprowadzenia lub przemieszczenia węgla na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia nie jest Rzeczpospolita Polska; 7) określenie regionu wydobycia węgla, w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia jest Ukraina; 8) datę nabycia od kopalni na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przy padku węgla, którego krajem pochodzenia jest Rzeczpospolita Polska; 6 9) datę i miejsce złożenia oświadczenia; 10) podpis przedsiębiorcy składającego oświadczenie albo osoby upoważnionej do jego reprezentowania. W myśl art. 13 ust. 6 ustawy o szczególnych rozwiązan iach, przedsiębiorca dokonujący obrotu węglem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany do przechowywania kopii wydanych i otrzymanych oświadczeń przez okres 5 lat, licząc od dnia ich wydania lub przekazania. Jak stanowi art. 13 ust. 7 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, kontrolę wykonywania obowiązków określonych w art. 13 tej ustawy prowadzą wojewódzcy inspektorzy Inspekcji Handlowej. Zgodnie z art. 13 ust. 12 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, przedsiębiorca, który nie wypełnia obowiązków określonych w ust. 1 lub 2, podlega karze pieniężnej. Przepisy art. 13 ust. 13 stanowią , że karę pieniężną nakłada wojewódzki inspektor IH w drodze decyzji, do wysokości 10 . 000 000 ,00 zł. W myśl z art. 13 ust . 1 4 ustawy o szczególnych rozwiązaniach , p rzy nakładaniu kary pieniężnej uwzględnia się rodzaj i zakres naruszenia, wielkość obrotów oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, który nie wypełnił obowiązków określonych w art. 13 ust. 1 lub 2. W związku z tym, że przepisy ustawy o szczególnych rozwiązaniach , nie regulują kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu , zastosowanie ma przepis art. 189f K pa. Zgodnie z art. 189f § 1 K pa, organ administracji pub licznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została u przednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Jak stanowi art. 189f § 2 K pa, w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pien iężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających usunięcie naruszenia prawa lub powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i s posób powiadomienia. W myśl art. 189f § 3 K pa, organ administracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła dowody, potwierdzające wykonan ie postanowienia . Prezes UOKiK rozpatrując odwołanie oparł się na materiale dowodowym zgromadzonym w tej sprawie tj. protokole z dnia 22 marca 2023 r. i aktach kontroli nr NR.8361.162.2023 oraz aktach postępowania administracyjnego Śląskiego WIIH. Protok ół kontroli z dnia 22 marca 2023 r. nr akt kontroli NR.8361.162.2023 jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 § 1 Kpa i stanowi dowód tego, co w nim urzędowo stwierdzono. Z treści protokołu kontroli bezspornie i jednoznacznie wynika, że Spółka w okre sie od dnia 19 do dnia 22 kwietnia 2023 r. w markecie OBI 049 nie realizowała obowiązku sporządzania i przekazywania nabywcy informacji o pochodzeniu węgla, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Z protokołu kontroli wynika rów nież, że pozostałe 7 kwestie objęte przedmiotowym zakresem kontroli nie budziły zastrzeżeń i były realizowane zgodnie z wymogami prawa. Z ustaleń kontroli wynika, że w okresie od dnia 19 do dnia 22 kwietnia 2023 r. w markecie OBI 049 przeprowadzono 142 tran sakcje sprzedaży węgla, z czego 10 udokumentowano fakturami VAT. Przedsiębiorca poinformował, że w ramach działań naprawczych sporządził i wysłał brakujące oświadczenia, o których mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, do klientów, którzy nabyli węgiel kamienny na podstawie faktury VAT. Natomiast w stosunku do pozostałych 132 przypadków podjęto następujące działania . N a terenie marketu OBI 049 umieszczo no informację o możliwości odebrania oświadczeń oraz wydrukowano i przygotowano oświadczenia dla wszystkich 132 transakcji wraz z dowodami zakupu w taki sposób, że są gotowe do wydania klientowi na żądanie. W toku postępowania administracyjnego Strona, n a żądanie Śląskiego WIIH udzieliła informacji o obrocie uzyskanym w roku 2022. Spółka w odpowiedzi na postanowienie organu pierwszej instancji z dnia 12 maja 2023 r. wyznaczające termin do przedstawienia dowodów potwierdzających usunięcie naruszenia prawa, przekazała informacje o podjętych działaniach. Strona poinformowała, że we wszystkich sklepach OBI w Polsce wdrożyła program naprawczy polegający na wysłaniu oświadczeń do wszystkich podmiotów, które nabyły węgiel kamienny w okresie od 19 do 22 kwietnia 2 022 r. w stosunku do których można było ustalić adres oraz udostępnieniu informacji o możliwości odebrania oświadczeń dla podmiotów których adresy są nieznane i przygotowaniu tych oświadczeń tak aby możliwe było ich natychmiastowe wydanie. Prezes UOKiK po ponownym przeprowadzeniu postępowania podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że powyższe działanie Strony nie jest równoznaczne z dokonaniem usunięcia naruszenia prawa i jego skutków. Prezes UOKiK przeprowadzając ponownie postępowanie stwierdził, że zgodne ze stanem faktycznym i prawnym było stwierdzenie Śląskiego WIIH, że strona naruszyła art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. W związku z powyższym organ pierwszej instancji był zobligowany do wymierzenia administracyjnej kary pienięż nej zgodnie z dyspozycją art. 13 ust. 12 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, który stanowi, że przedsiębiorca, który nie wypełnia obowiązków określonych w ust. 1 lub 2, podlega karze pieniężnej. Śląski WIIH wymierzając administracyjną karę pieniężną uwzgl ędnił przesłanki wskazane w art. 13 ust. 4 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, tj.: 1) rodzaj i zakres naruszenia – niedopełnienie ciążących na Stronie obowiązków ustawowych wynikających z art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, w okresie od 19 d o 22 kwietnia 2022 r. w stosunku do 1 42 transakcji sprzedaży węgla K amiennego, 2) wielkość obrotu – podaną przez Spółkę w piśmie doręczonym 2 6 maja 2023 r., 3) dotychczasową działalność przedsiębiorcy dokonującego naruszenia, czyli fakt, że jest to czwarte stwi erdzone naruszenie obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, poprzednie ujawniono w toku: a) kontroli NR.8361.159.2023 przeprowadzonej w dniach 15 - 17 marca 2023 r., za które decyzją NR.8361.159.2023/7DEC/23 z dnia 12 czerw ca 2023 r. nałożono administracyjną karę pieniężną w wysokości 1.000,00 zł, b) kontroli NR.8361.160.2023 przeprowadzonej w dniach 16 - 20 marca 2023 r., za które decyzją NR.8361.160.2023/8DEC/23 z dnia 13 czerwca 2023 r. nałożono administracyjną karę pieniężną w wysokości 1.000,00 zł, 8 c) kontroli NR.8361.161.2023 przeprowadzonej w dniach 16 - 20 marca 2023 r., za które decyzją NR.8361.161.2023/9DEC/23 z dnia 14 czerwca 2023 r. nałożono administracyjną karę pieniężną w wysokości 1.000,00 zł. Prezes UOKiK po ponownym p rzeprowadzaniu postępowania stwierdził, że wymierzona kara pieniężna jest słuszna i zgodna z prawem. Odnosząc się do odwołania z dnia 3 lipca 2023 r. Prezes UOKiK , po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że Spółka, w istocie zarzuca naruszenie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa poprzez jego niezastosowanie w sytuacji gdy waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszenia prawa. Z treści uzasadnienia odwołania wynika, że Strona upatruje znikomości naruszenia prawa ze względu na jego krótko trwałość, oświadczenia nie były wystawiane w okresie 4 dni od 19 do 22 kwietnia 2022 r. Ponadto Spółka podnosi, że w dniu wejścia w życie ustawy nie istniały żadne wytyczne, jak mają postępować przedsiębiorcy, który nie węgla kamiennego na terytorium Rzecz ypospolitej Polskiej, ani go nie przemieszczają. Strona wskazuje również, że od dnia 19 kwietnia 2022 r. podejmowała wysiłki w celu ustalenia spoczywających na niej obowiązków, w tym treści oświadczeń. Spółka podnosi również okoliczność usunięcia skutków n aruszenia prawa, co zostało opisane w piśmie, które wpłynęło do organu pierwszej instancji w dniu 31 maja 2023 r. Strona w odwołaniu wskazuje również, że większość klientów nabywających węgiel kamienny przeznacza go bezpośrednio do zużycia i nie jest zaint eresowana odbieraniem oświadczeń dotyczących pochodzenia węgla nabytego w dniach od 19 do 22 kwietnia 2022 r. Prezes UOKiK po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że odwołanie Strony jest bezpodstawne i nie zasługuje na uwzględnienie. Spółka nie kwestionuje ustalonego stanu faktycznego, tj., że w okresie od 19 do 22 kwietnia 2022 r. nie realizowała us tawowego obowiązku wynikającego z art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Organ odwoławczy wskazuje, że zarówno istnienie obowiązku jak i jego treść nie budzą wątpliwości ani co do zobowiązanego podmiotu ani zakresu przedmiotowego. Strona bez wątpienia jest przedsiębiorcą, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, ponieważ dokonuje sprzedaży węgla na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z powyższym od dnia 16 kwietnia 2022 r. czyli, od momentu wejścia w życ ie ustawy o szczególnych rozwiązaniach była obowiązana sporządzić i przekazać nabywcy węgla informację, o kraju pochodzenia węgla zawierającą obligatoryjnie elementy określone wprost w treści art. 13 ust. 4 i 5 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Prezes U OKiK wyjaśnia, że ustawodawca nie określił wzoru oświadczeń, o których mowa w art. 13 ustawy o specjalnych rozwiązaniach. Natomiast, z treści przywołanych przepisów można logicznie wyprowadzić wniosek, że oświadczenie to winno mieć formę pisemną. Analiza t reści art. 13 ust. 1 2 ustawy o szczególnych prowadzi do wniosku, iż organ administracji orzekając na podstawie t ego przepis u nie dysponuje uznaniem administracyjnym , lecz działa w ramach decyzji związanej. Z kolei przepis art. 13 ust. 14 ww. ustawy zawiera przesłanki, które organ zobowiązany jest uwzględnić nakładając karę pieniężną, o której mowa w ust. 13. Prezes UOKiK rozpatrując odwołanie s trony, przeanalizował zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pod kątem możliwości odstąpienia od wymierzenia admin istracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu na podstawie art. 189f § 1 K pa. Przepis ten wskazuje wprost, jakie przesłanki muszą zostać spełnione, aby organ mógł odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. S ą to: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub 9 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub stron a została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Z materiału dowodowego zgromadzonego w tej sprawie w sposób niewątpliwy wynika, że od 19 do 22 kwietnia 2023 r. P rzedsiębiorca nie wykonał ustawowego obowiązku sporządzenia i przekazania oświadczenia o pochodzeniu węgla w stosunku do 142 transakcji . Rozważając kwestię wagi naru szenia prawa w danej sprawie, zawsze należy odwołać się do dóbr chronionych naruszoną normą prawną i z tej perspektywy ocenić czy było ono znikome. W tej sprawie naruszony został obowiązek, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach , tj. sporządzenia i przekazania nabywcy oświadczenia o pochodzeniu węgla. Podstawą wprowadzenia m.in. powyższego wymogu jest agresja wojskowa i inwazja Federacji Rosyjskiej na Ukrainę rozpoczęta w dniu 24 lutego 2022 r. W tym samym dniu liderzy Unii Europ ejskiej na specjalnie zwołanym posiedzeniu Rady Europejskiej uzgodnili zakres sankcji do nałożenia na Federację Rosyjską w związku z bezprawnymi działaniami wojennymi. Pakiety sankcyjne obejmują horyzontalne zagadnienia dotykające większości sektorów europ ejskiej gospodarki. W szczególności obejmują zagadnienia sektora energii, w tym zakaz inwestycji w rosyjski sektor energetyczny oraz przekazywania technologii dla tego sektora. Dodatkowo wprowadzono zakaz importu towarów z nieuznawanych republik Donieckiej i Ługańskiej, obejmujący również zakaz wwozu węgla kamiennego do Unii Europejskiej. Rzeczpospolita Polska stanowczo potępiła agresję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę, od początku konfliktu zwracając uwagę, że restrykcje będą o tyle skuteczne, o ile powodow ać będą realne negatywne konsekwencje dla gospodarki i sektora finansów Rosji. Import rosyjskiego węgla pośrednio ma istotny wpływ na bezpieczeństwo Polski także w wymiarze militarnym, gdyż poprzez dopływ funduszy do rosyjskiej gospodarki zwiększa możliwoś ci w zakresie dalszego prowadzenia działań wojennych przeciw Ukrainie. W tym kontekście, stanowi jedno ze źródeł finasowania agresywnej polityki, a jego odcięcie przyczyniłoby się do zmniejszenia możliwości jej realizacji ograniczając także zasoby na prowa dzenie wojny oraz także tempo działań wojennych, co także jest celem wprowadzanych sankcji i działań międzynarodowych. Na podstawie art. 8 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, ze względu na zagrożenie bezpieczeństwa narodowego zakazano wprowadzania na tery torium Rzeczypospolitej Polskiej oraz w określonych sytuacjach przemieszczania węgla pochodzącego z terytorium Federacji Rosyjskiej albo Białorusi. Ustawa o szczególnych rozwiązaniach ustanawiająca powyższy zakaz weszła w życie w dniu 16 kwietnia 2022 r. R egulacje zawarte w art. 13 ustawy o szczególnych rozwiązaniach są jednym z elementów sankcji wymierzonych w import surowców energetycznych z Federacji Rosyjskiej oraz separatystycznych republik obwodu donieckiego i ługańskiego. Obowiązek sporządzenia oświa dczenia o kraju pochodzenia węgla i przekazanie go nabywcy ma na celu egzekwowanie zakazu, o którym mowa w art. 8 ustawy o szczególnych rozwiązaniach i zapobieganie wprowadzaniu do obrotu węgla pochodzącego z ww. źródeł. Jak uprzednio wykazano istnienie ob owiązku sporządzania oświadczeń oraz ich treść wynika wprost z brzmienia przepisów art. 13 ust. 2, 4 i 5 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Spółka zachowując wymóg formy pisemnej mogła wykonać ww. obowiązek sporządzając własne oświadczenie ponieważ ustaw odawca nie określił jego wzoru. Odnosząc się do argumentów Strony zawartych w odwołaniu należy 10 zwrócić uwagę, że Strona mogła również uniknąć naruszenia obowiązku powstrzymując sprzedaż węgla od 16 kwietnia 2022 r. czyli od momentu wejścia w życie przepis ów ustawy o szczególnych rozwiązaniach, do momentu wyjaśnienia nasuwających się jej wątpliwości dotyczących sposobu realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 tej ustawy. W związku z powyższym naruszenie obowiązku wynikającego z art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach nie może zostać uznane za naruszenie o znikomej wadze. Natomiast z materiału dowodowego wynika, że S trona zaprzestała naruszania prawa, ponieważ od 22 do 27 kwietnia 2022 r. wstrzymała sprzedaż węgla kamiennego i począ wszy od jej przywrócenia w dniu 28 kwietnia 2022 r. do każdej transakcji sprzedaży sporządzała i przekazywała wymagane prawem oświadczenie o pochodzeniu węgla kamiennego. Powyższa okoliczność nie została dostrzeżon a przez organ pierwszej instancji , jednakż e nie wpływa to na poprawność rozstrzygnięcia ponieważ przesłanki wskazane w art. 189f § 1 pkt 1 K pa muszą zostać spełnione łącznie. W rozpatrywanej sprawie nie ziściła się również przesłanka obligatoryjnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu wynikająca z art. 189f § 1 pkt 2 K pa, ponieważ na S tronę za to samo zachowanie nie została uprzednio nałożona prawomocną decyzją administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej. Przedsiębiorca nie został również prawomocnie ukarany za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazany za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe. W związku z powyższym nie ziściła się przesłanka uprzedniego ukarania ani spełniania przez tą karę celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna w niniejszym postępowaniu. Prezes UOKiK przeprowadzając ponownie postępowanie przeanalizował możliwość zastosowania art. 189f § 2 k pa. Przepis ten stanowi, że w przypadkach innych niż wymienione w 189f § 1 k pa, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdz ających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Organ odwoławczy , po ponownym przeprowadzaniu postępowania stwierdził, że o koliczności i waga naruszenia p rawa w tej sprawie nie budzą w ątpliwości . Zważywszy, że ustawodawca nie określił wprost w treści przepisu momentu wykonania obowiązku , słuszne i zgodne z prawem było wydanie przez Śląskiego WIIH postanowienia, o którym mowa w art. 189f § 2 K pa i wyznaczen ie Spółce terminu do przedstawienia dowodów potwierdzających fakt usunięcia naruszenia prawa zaistniałego w okresie od 19 do 22 kwietnia 2022 r. Strona przedstawiła dowody potwierdzające usunięcie naruszenia prawa w stosunku do 10 spośród 142 transakcji sp rzedaży węgla kamiennego, które miały miejsce w kontrolowanym markecie OBI 076. Natomiast , co do pozostałych 132 transakcji Strona przygotowała oświadczenia i w miejscu sprzedaży oraz na stronie internetowej umieściła informację o możliwości ich odbioru. P rezes UOKiK podziela zdanie organu pierwszej instancji, że powyższe działanie nie jest równoznaczne z dokonaniem usunięcia naruszenia prawa. W konsekwencji przepis art. 189f § 3 K pa, nie ma zastosowania w niniejszym postępowaniu. Prezes UOKiK stwierdził, ż e w tej sprawie nie ziściły się przesłanki do obligatoryjnego ani fakultatywnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania 11 na pouczeniu, o których mowa w art. 189f k pa. W związku z powyższym odwołanie Strony jest bezpodstaw ne i nie zasługuje na uwzględnienie. Odno sząc się do zarzutu o wymierzeniu wygórowanej kary pieniężnej, Prezes UOKiK wyjaśnia, że sankcja wskazana w art. 13 pkt 1 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach jest administracyjną karą pieniężną wymierzaną w przypad ku popełnienia tzw. deliktu administracyjnego, czyli jest wymierzana na skutek zaistnienia stanu niezgodnego z prawem. Z materiału dowodowego zgromadzonego w tej sprawie wynika, że stwierdzono naruszenie obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o s zczególnych rozwiązaniach Powyższe skutkuje wymierzeniem kary pieniężnej w wysokości do 10.000.000 ,00 zł. Organ pierwszej instancji kierując się przesłankami wymienionymi w art. 13 ust. 14 ustawy o szczególnych rozwiązaniach nałożył na Spółkę karę pieniężn ą w wysokości 1.000,00 zł, co w ocenie Prezesa UOKiK jest karą optymalnej wysokości. W związku z powyższym Prezes UOKiK nie uwzględnił wniosk u Strony wniesionego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa , która wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. Jak uprzednio wykazano w tej sprawie nie ziściły przesłanki obligatoryjnego ani fakultatywnego odstąpienia od wymierzenia admi nistracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu co czyni bezpodstawnym wniosek Spółki, o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie, co do istoty sprawy na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa poprzez odstąpienie od nałożenia administracyjn ej kary pieniężnej i poprzestanie na pouczeniu z uwagi na znikomą wagę naruszenia i zaprzestanie naruszania prawa. W związku z powyższym, wymierzoną karę pieniężną należy wpłacić na rachunek Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Katowicach , wsk azany w treści decyzji Śląskiego WIIH (sygn. NR.8361.162.2023/10DEC/23) z dnia 15 czerwca 2023 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszego rozstrzygnięcia. Zważywszy na przedstawione okoliczności należało postanowić, jak w sentencji. Decyzja ninie jsza jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak n iż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaska rżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 12 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być p rzyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo – administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warsza wie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. 4. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy Działu IVa kpa. P odstawa prawna pouczenia art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 202 3 r. poz. 1634 ) ; § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministr ów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2021 r. poz. 535). z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx ] 2. Śląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 3. a/a