DIH-II-36/2023

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 15 września 2023 r. DIH - 2.707.33.2023.DS DECYZJA DIH - 2 Nr 36.2023 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 oraz poz. 803), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706 oraz Dz. U. z 2023 r. poz. 877), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po rozpatrzeniu odwołania z dnia 25 lipca 2023 r. wniesionego przez Superhobby Market Budowlany Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie (dalej zwanej: „Przedsiębiorcą” lub „Spółką” lub „Stroną”) od decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 13 lipca 2023 r. (sygn. NR.8361.170.2023/20DEC/23) wymierzającej, karę pieniężną w wysokości 1.000,00zł (słownie: jeden tysiąc złotych), na podstawie art. 13 ust. 13 ustawy z dnia 13 kwietnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego (Dz. U. z 2023 r. poz. 129) z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 tej ustawy, postanawia utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy . UZASADNIENIE Śląski WIIH w dniu 27 lutego 2023 r. na postawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2023 r. poz. 221), dalej zwanej: „Prawo przedsiębiorców”, zawiadomił Spółkę o zamiarze wszczęcia kontroli. W treści zawiadomienia NR - 59Z/2023 wskazano, że zakres przedmiotowy kontroli obejmie przestrzeganie obowiązków wynikających z następujących aktów prawnych: - identyfikacja kontrolowanego przedsiębiorcy w op arciu o wpis do Krajowego Rejestru sądowego, ewidencji działalności gospodarczej lub wniosku o wpis do CEiDG i sprawdzenie poprawności tych danych, 2 - art. 13 ustawy z dnia 13 kwietnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspiera niu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego (Dz. U. z 2023 r. poz. 129), dalej zwanej: „ustawą o szczególnych rozwiązaniach”, - art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r . poz. 168), dalej zwanej: „ustawą o informowaniu o cenach towarów i usług”, - art. 55 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1967), dalej zwanej: „ustawą o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła”. Zawiadomienie zostało doręczone w dniu 3 marca 2023 r. W dniach od 21 do 24 marca 2023 r. inspektorzy reprezentujący Śląskiego WIIH, działając na podstawie i w ramach upoważnienia do przeprowadzenia kontroli NR - 178 - W/2023 z dnia 21 marca 2023 r. przeprowadzili kontrolę w należącym do Spółki Markecie OBI 006 znajdującym się przy ul. [ xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx ]. Czynności przeprowadzono w obecności osoby zatrudn ionej na stanowisku dyrektora marketu OBI, upoważnionego do reprezentowania przedsiębiorcy w toku kontroli oraz kierownika działu kas i punktu obsługi klienta. Kopię pełnomocnictwa dołączono do akt kontroli. Przed przystąpieniem do czynności osobie upoważ nionej okazano legitymacje służbowe oraz wręczono upoważnienie do przeprowadzenia kontroli z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy. Inspektorzy na podstawie książki kontroli ustalili, że placówka nie jest objęta kontrolą innego o rganu i dokonali stosownego wpisu. Z uwagi na średnioroczne zatrudnienie kontrolowany przedsiębiorca zaliczany jest do grupy pozostałych przedsiębiorców. Oświadczenie dotyczące tej kwestii dołączono do akt kontroli. W momencie wszczęcia kontroli Przedsiębi orca posiadał na stanie i oferował do sprzedaży węgiel kamienny w opakowaniach jednostkowych. Dostępne były następujące sortymenty węgla kamiennego: 1) Orzech 22 MJ w workach 25 kg, w cenie sprzedaży 59,99 zł/op. (2,40 zł/kg), 2) Groszek plus COLUMB 26 MJ w work ach 20 kg, w cenie sprzedaży 53,99 zł/op. (2,70 zł/kg), 3) Groszek plus KAZACH 28 MJ w workach 20 kg, w cenie sprzedaży 59,99 zł/op. (3,00 zł/kg), 4) Groszek plus suszony 26 MJ w workach 20 kg, w cenie sprzedaży 65,99 zł/op. (3,30 zł/kg) . Ceny oferowanych sortym entów węgla kamiennego uwidoczniono w punkcie ich sprzedaży, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Na 3 wywieszkach cenowych w bliskości towaru uwidoczniono ceny i ceny jednostkowe oferowanego do sprzedaży węgla. Inspektorzy stwi erdzili, że powyższe jest zgodne z wymaganiami określonymi w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług. Do akt kontroli dołączono dokumentację fotograficzną wywieszek cenowych. W toku kontroli ustalono, że kontrolowany przedsiębiorca posiada status Pośredniczącego Podmiotu Węglowego. Spółka zgodnie z wymaganiami art. 55 ust. 3 pkt 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła, posiada, wprowadza i aktualizuje dane na koncie prowadzonym w systemie teleinform atycznym, o którym mowa w art. 55 ust. 1. Dane figurujące w systemie teleinformatycznym były zgodne co do rodzaju i cen sprzedaży z dostępnymi w placówce sortymentami węgla kamiennego. Do akt kontroli dołączono wydruk ze strony www.cieplo.gov.pl z danymi wprowadzonymi przez kontrolowanego przedsiębiorcę. Inspektorzy ustalili, że prowadzona przez kontrolowanego przedsiębiorcę działalność jest zgodna w zakresie podmiotowym i przedmiotowym z wpisem do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod n umerem KRS 0000092178. Na podstawie okazanych dokumentów i wyjaśnień złożonych do protokołu przesłuchania w charakterze świadka przez kierownika działu kas i punktu obsługi klienta, inspektorzy ustalili, że w okresie od 16 do 22 kwietnia 2022 r. w kontrol owanej placówce nie były wystawiane i przekazywane nabywcom oświadczenia o pochodzeniu węgla. Naruszenie obowiązku dotyczyło 153 transakcji sprzedaży. Spółka w okresie od 23 do 27 kwietnia 2022 r. zawiesiła sprzedaż węgla. Po wznowieniu sprzedaży węgla w dniu 28 kwietnia 2022 r. do każdej transakcji sprzedaży jest wystawiane i przekazywane nabywcy oświadczenie o pochodzeniu węgla zgodne z wymaganiami art. 13 ust. 2 do 6 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Zgodność sporządzanych i przekazywanych nabywcom o świadczeń z wymaganiami ustawowymi potwierdziła analiza wybranych dokumentów, która dotyczyła transakcji z dnia: 1) 20 marca 2023 r. – transakcja nr 4234, oświadczenie OBI nr 006/S/01/2434, 2) 20 marca 2023 r. – transakcja nr 1216, oświadczenie OBI nr 006/8/1/1216, 3) 20 marca 2023 r. – transakcja nr 8707, oświadczenie OBI nr 006/06/01/8707, 4) 28 kwietnia 2022 r. – transakcja nr 8707, oświadczenie z dnia 28.04.2022 r. Dyrektor marketu zobowiązał się do sporządzenia i przesłania zaległych oświadczeń do pod miotów, które nabyły węgiel w okresie od 16 do 22 kwietnia 2022 r. na podstawie faktur VAT. Ponadto osoba upoważniona do reprezentowania przedsiębiorcy w toku kontroli zobowiązała się do powiadomienia organu w ciągu 14 dni o wykonaniu ww. zobowiązania. Dyr ektor marketu poinformował również, o przygotowaniu zaległych oświadczeń dla pozostałych nabywców z okresu od 16 do 4 22 kwietnia 2022 r., które są do odbioru na terenie kontrolowanej placówki, a także o umieszczeniu informacji dla klientów o możliwości odb ioru tych dokumentów. Spółka, zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706 oraz Dz. U. z 2023 r. poz. 877), dalej: „ustawa o Inspekcji Handlowej”, została pouczona o możliwości wniesienia uwag bezpośrednio do protokołu lub wniesienia ich na piśmie do Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w terminie 7 dni od daty przedstawienia protokołu do podpisu. Fakt zakończenia kontroli został odnotowany w książce kontroli. W dniu 24 marca 2023 r. na terenie kontrolowanej placówki odczytano protokół i następnie został on podpisany przez dyrektora marketu upoważnionego do reprezentowania przedsiębiorcy w toku kontroli bez uwag. Śląski WIIH w dniu 14 czerwca 2023 r. na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dni a 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 oraz poz. 803), dalej zwanej: „Kpa” zawiadomił Spółkę o wszczęciu z urzędu postępowania w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za naruszenie obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Jednocześnie organ pierwszej instancji na podstawie art. 189f § 2 Kpa wystosował do Przedsiębiorcy postanowienie, w którym wyznaczył termin na przedstawienie dowodów potwierdzających usuni ęcie naruszenia prawa powstałego w okresie od 16 do 22 kwietnia 2022 r. Przesyłka zawierająca powyższe pisma została doręczona Spółce w dniu 19 czerwca 2023 r. W dniu 29 czerwca 2023 r. do organu pierwszej instancji wpłynęło pismo Strony, w którym w odpow iedzi na zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego poinformowała o wielkości obrotu osiągniętego w roku 2022 r. W dniu 29 czerwca 2023 r. do organu pierwszej instancji wpłynęło pismo zawierające wyjaśnienia Strony. Spółka w odpowiedzi na pos tanowienie z dnia 14 czerwca 2023 r. poinformowała, o usunięciu naruszenia prawa poprzez wystawienie oświadczeń i przesłanie ich do 14 spośród 153 nabywców, którzy dokonali zakupu węgla kamiennego w markecie OBI 006 w okresie od 16 do 22 kwietnia 2022 r. Podmioty te nabyły paliwo stałe na podstawie faktury VAT i można było ustalić adres do wysłania brakujących oświadczeń. Natomiast pozostałe 139 transakcji zostało udokumentowane paragonami w związku z czym nie było możliwości ustalenia adresów nabywców. Strona poinformowała o wystawieniu oświadczeń do wszystkich 139 transakcji oraz informacji o możliwości ich odebrania w miejscu zakupu tj. w markecie OBI 006. Ponadto Spółka poinformowała o zleceniu wszystkim sklepom z sieci OBI przygotowania brakujących oświadczeń o pochodzeniu węgla z okresu od 16 do 22 kwietnia 2022 r. i przekazania ich nabywcom. Śląski WIIH w dniu 13 lipca 2023 r. wydał decyzję (sygn. NR.8361.170.2023/20DEC/23), w której wymierzył Stronie administracyjną karę 5 pieniężną w w ysokości 1.000,00 zł z tytułu naruszenia obowiązków z art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Decyzję doręczono w dniu 17 lipca 2023 r. Strona w dniu 25 lipca 2023 r. z zachowaniem ustawowego terminu wniosła odwołanie, w którym zaskarżyła w cał ości decyzję Śląskiego WIIH z dnia 13 lipca 2023 r. (sygn. NR.8361.170.2023/20DEC/23) Spółka na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężn ej, ewentualnie na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie, co do istoty sprawy poprzez odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestanie na pouczeniu z uwagi na znikomą wagę narusze nia i zaprzestanie naruszania prawa. Ponadto w treści uzasadnienia S trona podniosła, że wymierzona kara pieniężna jest wygórowana, zaś naruszenie było znikome Prezes UOKiK pismem z dnia 17 sierpnia 2023 r. poinformował Spółkę o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w tym do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Pismo zostało doręczone 22 sierpnia 2023 r. Strona nie skorzystała z przysługuj ących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozst rzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706 oraz z 2023 r. poz. 877), dalej jako: „ ustawa o Inspekcji Handlowej, w postępowaniu administracyjnym, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Organem wyższego stopnia jest Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes UOKiK wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne i prawne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadam i prawdy obiektywnej, dokonując przy tym wszechstronnej oceny materiału dowodowego. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, przedsiębiorca, który wprowadził lub przemieścił na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej węgiel, bez względu n a kraj pochodzenia tego węgla, jest obowiązany posiadać i udostępniać na żądanie wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej i naczelnika urzędu celno - 6 skarbowego dokumenty potwierdzające kraj pochodzenia węgla, datę wprowadzenia lub przemieszczenia węgla na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia jest Ukraina, także region wydobycia węgla. Dokumenty przechowuje się przez okres 5 lat od daty wprowadzenia węgla na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jak stanowi art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach przedsiębiorca dokonujący obrotu węglem, przez co rozumie się sprzedaż lub inną formę zbycia węgla na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązany sporządzić i przekazać nabywcy informację o kra ju pochodzenia węgla, a także: 1) dacie wprowadzenia lub przemieszczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia nie jest Rzeczpospolita Polska; 2) regionie wydobycia węgla i dacie wprowadzenia lub przemieszczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia jest Ukraina; 3) dacie nabycia od kopalni, w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia jest Rzeczpospolita Polska. W myśl art. 13 ust. 3 ustawy o szczególnych rozwiązaniach iinformację, o której mowa w ust. 2 sporządza się w formie oświadczenia, do którego mogą zostać dołączone kopie dokumentów potwierdzających prawdziwość zawartych w oświadczen iu danych dotyczących węgla. Jak stanowi art. 13 ust. 4 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, oświadczenie jest składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klau zuli następującej treści: „Jestem świadoma/świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń”. Zgodnie z art. 13 ust. 5 ww. ustawy, oświadczenie to zawiera: 1) numer identyfikacyjny oświadczenia, nadany przez przedsiębiorcę składającego oświadczenie; 2) oznaczenie przedsiębiorcy składającego oświadczenie, jego siedziby i adresu oraz adresu punktu sprzedaży węgla, jeśli jest inny niż adres si edziby przedsiębiorcy; 3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorcy składającego oświadczenie oraz numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany, albo numer identyfikacyjny w odpowi ednim rejestrze państwa obcego; 4) oznaczenie faktury wystawionej przez przedsiębiorcę składającego oświadczenie obejmującej węgiel, którego dotyczy oświadczenie; 5) określenie kraju pochodzenia węgla; 7 6) określenie daty wprowadzenia lub przemieszczenia węgla na te rytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia nie jest Rzeczpospolita Polska; 7) określenie regionu wydobycia węgla, w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia jest Ukraina; 8) datę nabycia od kopalni na terytorium Rzeczypo spolitej Polskiej, w przypadku węgla, którego krajem pochodzenia jest Rzeczpospolita Polska; 9) datę i miejsce złożenia oświadczenia; 10) podpis przedsiębiorcy składającego oświadczenie albo osoby upoważnionej do jego reprezentowania. W myśl art. 13 ust. 6 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, przedsiębiorca dokonujący obrotu węglem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany do przechowywania kopii wydanych i otrzymanych oświadczeń przez okres 5 lat, licząc od dnia ich wydania lub przekazania. Jak stan owi art. 13 ust. 7 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, kontrolę wykonywania obowiązków określonych w art. 13 tej ustawy prowadzą wojewódzcy inspektorzy Inspekcji Handlowej. Zgodnie z art. 13 ust. 12 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, przedsiębiorca, kt óry nie wypełnia obowiązków określonych w ust. 1 lub 2, podlega karze pieniężnej. Przepisy art. 13 ust. 13 stanowią , że karę pieniężną nakłada wojewódzki inspektor IH w drodze decyzji, do wysokości 10. 000 000, zł. W myśl z art. 13 ust. 14 ustawy o szczeg ólnych rozwiązaniach, p rzy nakładaniu kary pieniężnej uwzględnia się rodzaj i zakres naruszenia, wielkość obrotów oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, który nie wypełnił obowiązków określonych w art. 13 ust. 1 lub 2. W związku z tym, że przepisy ustawy o szczególnych rozwiązaniach, nie regulują kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, zastosowanie ma przepis art. 189f Kpa. Zgodnie z art. 189f § 1 Kpa, organ administracji publicznej, w drodze de cyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona ad ministracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Jak stanowi art. 189f § 2 Kpa, w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ admini stracji publicznej, w drodze postanowienia, może 8 wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających usunięcie naruszenia prawa lub powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia . W myśl art. 189f § 3 Kpa, organ administracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia . Prezes UOKiK rozpatrując odwołanie oparł się na materiale dowodowym zgromadzonym w tej sprawie tj. protokole z dnia 21 m arca 2023 r. i aktach kontroli nr NR.8361.170.2023 oraz aktach postępowania administracyjnego Śląskiego WIIH. Protokół kontroli z dnia 21 marca 2023 r. nr akt kontroli NR.8361.170.2023 jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 § 1 Kpa i stanowi dowód tego, co w nim urzędowo stwierdzono. Z treści protokołu kontroli bezspornie i jednoznacznie wynika, że Spółka w okresie od dnia 16 do dnia 22 kwietnia 2023 r. w markecie OBI 006 nie realizowała obowiązku sporządzania i przekazywania nabywcy informacji o p ochodzeniu węgla, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Z protokołu kontroli wynika również, że pozostałe kwestie objęte przedmiotowym zakresem kontroli nie budziły zastrzeżeń i były realizowane zgodnie z wymogami prawa. Z ma teriału dowodowego wynika, że w okresie od dnia 16 do dnia 22 kwietnia 2023 r. w markecie OBI 006 przeprowadzono 153 transakcje sprzedaży węgla, w tym 139 udokumentowane paragonami. Pozostałe transakcje w 14 przypadkach udokumentowano fakturami VAT. Dla w ymienionych powyżej 14 transakcji, dla których ustalono adresy nabywców sporządzono i wysłano oświadczenia o pochodzeniu węgla. W przypadku pozostałych transakcji udokumentowanych paragonami, Strona poinformowała, że na terenie marketu OBI 006 umieszczono informację o możliwości odebrania oświadczeń o pochodzeniu węgla, jeżeli w trakcie zakupu nie zostało wydane. W toku postępowania administracyjnego Strona, na żądanie Śląskiego WIIH udzieliła informacji o obrocie uzyskanym w roku 2022. Organ odwoławczy, po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że fakt zaistnienia naruszenia prawa i jego waga w tej sprawie jest niewątpliwy. Podobnie nie budzi wątpliwości, że ustawodawca w treści przepisu art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach nie o kreślił wprost momentu wykonania obowiązku przekazania oświadczenia. Prezes UOKiK przeprowadzając ponownie postępowanie stwierdził, że Śląski WIIH słusznie postanowił o wyznaczeniu Spółce terminu do przedstawienia dowodów potwierdzających fakt usunięcia na ruszenia prawa na podstawie art. 189f § 2 Kpa. Spółka w odpowiedzi na postanowienie organu pierwszej instancji z dnia 14 czerwca 2023 r. wyznaczające termin do przedstawienia dowodów potwierdzających usunięcie naruszenia prawa, przekazała informacje o podj ętych działaniach. Strona 9 poinformowała, że we wszystkich sklepach OBI w Polsce wdrożyła program naprawczy polegający na wysłaniu oświadczeń do wszystkich podmiotów, które nabyły węgiel kamienny w okresie od 16 do 22 kwietnia 2022 r. w stosunku do których można było ustalić adres oraz udostępnieniu informacji o możliwości odebrania oświadczeń dla podmiotów, których adresy są nieznane i przygotowaniu tych oświadczeń tak aby możliwe było ich natychmiastowe wydanie. Prezes UOKiK po ponownym przeprowadzeniu po stępowania podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że powyższe działanie Strony nie jest równoznaczne z dokonaniem usunięcia naruszenia prawa i jego skutków. Prezes UOKiK przeprowadzając ponownie postępowanie stwierdził, że zgodne ze stanem fakty cznym i prawnym było stwierdzenie Śląskiego WIIH, że strona naruszyła art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. W związku z powyższym organ pierwszej instancji był zobligowany do wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej zgodnie z dyspozycją a rt. 13 ust. 12 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, który stanowi że przedsiębiorca, który nie wypełnia obowiązków określonych w ust. 1 lub 2, podlega karze pieniężnej. Śląski WIIH wymierzając administracyjną karę pieniężną uwzględnił przesłanki wskazane w art. 13 ust. 4 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, tj.: 1) rodzaj i zakres naruszenia – niedopełnienie ciążących na Stronie obowiązków ustawowych wynikających z art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, w okresie od 16 do 22 kwietnia 2022 r. w sto sunku do 153 transakcji sprzedaży węgla kamiennego, 2) wielkość obrotu – podaną przez Spółkę w piśmie doręczonym 2 9 czerwca 2023 r., 3) dotychczasową działalność przedsiębiorcy dokonującego naruszenia, czyli fakt, że jest to dziesiąte stwierdzone naruszenie ob owiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach , poprzednie ujawniono w toku: a) kontroli NR.8361.159.2023 przeprowadzonej w dniach 15 - 17 marca 2023 r., za które decyzją NR.8361.159.2023/7DEC/23 z dnia 12 czerwca 2023 r. nałożono administracyjną karę pieniężną w wysokości 1.000,00 zł, b) kontroli NR.8361.160.2023 przeprowadzonej w dniach 16 - 20 marca 2023 r., za które decyzją NR.8361.160.2023/8DEC/23 z dnia 13 czerwca 2023 r. nałożono administracyjną karę pieniężną w wysokości 1.000,00 zł, c) kontroli NR.8361.161.2023 przeprowadzonej w dniach 16 - 20 marca 2023 r., za które decyzją NR.8361.161.2023/9DEC/23 z dnia 14 czerwca 2023 r. nałożono administracyjną karę pieniężną w wysokości 1.000,00 zł, d) kontroli NR.8361.162.2023 przeprowadzonej w dn iach 16 - 22 marca 2023 r., za które decyzją NR.8361.162.2023/10DEC/23 z dnia 15 czerwca 2023 r. nałożono administracyjną karę pieniężną w wysokości 1.000,00 zł, 10 e) kontroli NR.8361.163.2023 przeprowadzonej w dniach 16 - 22 marca 2023 r., za które decyzją NR.8361 .163.2023/13DEC/23 z dnia 26 czerwca 2023 r. nałożono administracyjną karę pieniężną w wysokości 1.000,00 zł, f) kontroli NR.8361.166.2023 przeprowadzonej w dniach 20 - 23 marca 2023 r., za które decyzją NR.8361.166.2023/14DEC/23 z dnia 27 czerwca 2023 r. nałoż ono administracyjną karę pieniężną w wysokości 1.000,00 zł, g) kontroli NR.8361.168.2023 przeprowadzonej w dniach 21 - 24 marca 2023 r., za które decyzją NR.8361.168.2023/15DEC/23 z dnia 11 lipca 2023 r. nałożono administracyjną karę pieniężną w wysokości 1.000 ,00 zł, h) kontroli NR.8361.71.2023 przeprowadzonej w dniach 20 - 22 marca 2023 r., za które decyzją NR.8361.71.2023/17DEC/23 z dnia 12 lipca 2023 r. nałożono administracyjną karę pieniężną w wysokości 1.000,00 zł i) kontroli NR.8361.169.2023 przeprowadzonej w dni ach 21 - 23 marca 2023 r., za które decyzją NR.8361.169.2023/18DEC/23 z dnia 13 lipca 2023 r. nałożono administracyjną karę pieniężną w wysokości 1.000,00 zł, Prezes UOKiK po ponownym przeprowadzaniu postępowania stwierdził, że wymierzona kara pieniężna jes t słuszna i zgodna z prawem. Odnosząc się do odwołania z dnia 25 lipca 2023 r. Prezes UOKiK, po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że Spółka, w istocie zarzuca naruszenie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszenia prawa. Z treści uzasadnienia odwołania wynika, że Strona upatruje znikomości naruszenia prawa ze względu na jego krótkotrwałość, oświadczenia nie były wystawiane w okresie 4 dni pracy sklepu od 16 do 22 kwietnia 2022 r. Ponadto Spółka podnosi, że w dniu wejścia w życie ustawy nie istniały żadne wytyczne, jak mają postępować przedsiębiorcy, który nie wprowadzają węgla kamiennego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ani go nie przemie szczają. Strona wskazuje również, że od dnia 19 kwietnia 2022 r. podejmowała wysiłki w celu ustalenia spoczywających na niej obowiązków, w tym treści oświadczeń. Spółka podnosi również okoliczność usunięcia skutków naruszenia prawa, co zostało opisane w p iśmie, które wpłynęło do organu pierwszej instancji w dniu 2 9 czerwca 2023 r. Strona w odwołaniu wskazuje również, że większość klientów nabywających węgiel kamienny przeznacza go bezpośrednio do zużycia i nie jest zainteresowana odbieraniem oświadczeń dot yczących pochodzenia węgla nabytego w dniach od 16 do 22 kwietnia 2022 r. Prezes UOKiK po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że odwołanie Strony jest bezpodstawne i nie zasługuje na uwzględnienie. Spółka nie kwestionuje ustalonego stanu fakt ycznego, tj., że w okresie od 16 do 22 kwietnia 2022 r. nie realizowała ustawowego obowiązku wynikającego z art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Organ odwoławczy wskazuje, że zarówno istnienie obowiązku jak i jego treść nie budzą wątpliwoś ci ani co do zobowiązanego podmiotu ani zakresu przedmiotowego. 11 Strona bez wątpienia jest przedsiębiorcą, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, ponieważ dokonuje sprzedaży węgla na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W zwią zku z powyższym od dnia 16 kwietnia 2022 r., czyli od momentu wejścia w życie ustawy o szczególnych rozwiązaniach była obowiązana sporządzić i przekazać nabywcy węgla informację, o kraju pochodzenia węgla zawierającą obligatoryjnie elementy określone wpros t w treści art. 13 ust. 4 i 5 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Prezes UOKiK wyjaśnia, że ustawodawca nie określił wzoru oświadczeń, o których mowa w art. 13 ustawy o specjalnych rozwiązaniach. Natomiast, z treści przywołanych przepisów można logicznie wyprowadzić wniosek, że oświadczenie to winno mieć formę pisemną. Analiza treści art. 13 ust. 12 ustawy o szczególnych prowadzi do wniosku, iż organ administracji orzekając na podstawie tego przepisu nie dysponuje uznaniem administracyjnym, lecz działa w r amach decyzji związanej. Z kolei przepis art. 13 ust. 14 ww. ustawy zawiera przesłanki, które organ zobowiązany jest uwzględnić nakładając karę pieniężną, o której mowa w ust. 13. Prezes UOKiK rozpatrując odwołanie strony, przeanalizował zgromadzony w spra wie materiał dowodowy pod kątem możliwości odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu na podstawie art. 189f § 1 Kpa. Przepis ten wskazuje wprost, jakie przesłanki muszą zostać spełnione, aby organ mógł odstąpi ć od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Są to: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna k ara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Z materiału dowodowego zgromadzonego w tej sprawie w sposób niewątpliwy wynika, że od 16 do 22 kwietnia 2023 r. Przedsiębiorca nie wykonał ustawowego obowiązku sporządzenia i przekazania oświadczenia o p ochodzeniu węgla w stosunku do 153 transakcji. Rozważając kwestię wagi naruszenia prawa w danej sprawie, zawsze należy odwołać się do dóbr chronionych naruszoną normą prawną i z tej perspektywy ocenić czy było ono znikome. W tej sprawie naruszony został o bowiązek, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, tj. sporządzenia i przekazania nabywcy oświadczenia o pochodzeniu węgla. Podstawą wprowadzenia m.in. powyższego wymogu jest agresja wojskowa i inwazja Federacji Rosyjskiej na Ukr ainę rozpoczęta w dniu 24 lutego 2022 r. W tym samym dniu liderzy Unii Europejskiej na specjalnie zwołanym posiedzeniu Rady Europejskiej uzgodnili zakres sankcji do nałożenia na Federację Rosyjską w związku z bezprawnymi działaniami wojennymi. Pakiety 12 sank cyjne obejmują horyzontalne zagadnienia dotykające większości sektorów europejskiej gospodarki. W szczególności obejmują zagadnienia sektora energii, w tym zakaz inwestycji w rosyjski sektor energetyczny oraz przekazywania technologii dla tego sektora. Do datkowo wprowadzono zakaz importu towarów z nieuznawanych republik Donieckiej i Ługańskiej, obejmujący również zakaz wwozu węgla kamiennego do Unii Europejskiej. Rzeczpospolita Polska stanowczo potępiła agresję Federacji Rosyjskiej na Ukrainę, od początku konfliktu zwracając uwagę, że restrykcje będą o tyle skuteczne, o ile powodować będą realne negatywne konsekwencje dla gospodarki i sektora finansów Rosji. Import rosyjskiego węgla pośrednio ma istotny wpływ na bezpieczeństwo Polski także w wymiarze mili tarnym, gdyż poprzez dopływ funduszy do rosyjskiej gospodarki zwiększa możliwości w zakresie dalszego prowadzenia działań wojennych przeciw Ukrainie. W tym kontekście, stanowi jedno ze źródeł finasowania agresywnej polityki, a jego odcięcie przyczyniłoby się do zmniejszenia możliwości jej realizacji ograniczając także zasoby na prowadzenie wojny oraz także tempo działań wojennych, co także jest celem wprowadzanych sankcji i działań międzynarodowych. Na podstawie art. 8 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, ze względu na zagrożenie bezpieczeństwa narodowego zakazano wprowadzania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz w określonych sytuacjach przemieszczania węgla pochodzącego z terytorium Federacji Rosyjskiej albo Białorusi. Ustawa o szczególnych rozwi ązaniach ustanawiająca powyższy zakaz weszła w życie w dniu 16 kwietnia 2022 r. Regulacje zawarte w art. 13 ustawy o szczególnych rozwiązaniach są jednym z elementów sankcji wymierzonych w import surowców energetycznych z Federacji Rosyjskiej oraz separaty stycznych republik obwodu donieckiego i ługańskiego. Obowiązek sporządzenia oświadczenia o kraju pochodzenia węgla i przekazanie go nabywcy ma na celu egzekwowanie zakazu, o którym mowa w art. 8 ustawy o szczególnych rozwiązaniach i zapobieganie wprowadza niu do obrotu węgla pochodzącego z ww. źródeł. Jak uprzednio wykazano istnienie obowiązku sporządzania oświadczeń oraz ich treść wynika wprost z brzmienia przepisów art. 13 ust. 2, 4 i 5 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Spółka zachowując wymóg formy p isemnej mogła wykonać ww. obowiązek sporządzając własne oświadczenie ponieważ ustawodawca nie określił jego wzoru. Odnosząc się do argumentów Strony zawartych w odwołaniu należy zwrócić uwagę, że Strona mogła również uniknąć naruszenia obowiązku powstrzym ując sprzedaż węgla od 16 kwietnia 2022 r. czyli od momentu wejścia w życie przepisów ustawy o szczególnych rozwiązaniach, do momentu wyjaśnienia nasuwających się jej wątpliwości dotyczących sposobu realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 tej ustawy. W związku z powyższym naruszenie obowiązku wynikającego z art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach nie może zostać uznane za naruszenie o znikomej wadze. 13 Natomiast z materiału dowodowego wynika, że Strona zaprzestała naruszania prawa, p onieważ od 22 do 27 kwietnia 2022 r. wstrzymała sprzedaż węgla kamiennego i począwszy od jej przywrócenia w dniu 28 kwietnia 2022 r. do każdej transakcji sprzedaży sporządzała i przekazywała wymagane prawem oświadczenie o pochodzeniu węgla kamiennego. Po wyższa okoliczność nie została dostrzeżona przez organ pierwszej instancji, jednakże nie wpływa to na poprawność rozstrzygnięcia, ponieważ przesłanki wskazane w art. 189f § 1 pkt 1 Kpa muszą zostać spełnione łącznie. W rozpatrywanej sprawie nie ziściła się również przesłanka obligatoryjnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu wynikająca z art. 189f § 1 pkt 2 Kpa, ponieważ na Stronę za to samo zachowanie nie została uprzednio nałożona prawomocną decyzją adm inistracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej. Przedsiębiorca nie został również prawomocnie ukarany za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazany za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe. W związku z powyższym nie ziściła się przesłanka uprzedniego ukarania ani spełniania przez tą karę celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna w niniejszym postępowaniu. Prezes UOKiK przeprowadzając ponownie postępowanie przeanalizował moż liwość zastosowania art. 189f § 2 kpa. Przepis ten stanowi, że w przypadkach innych niż wymienione w 189f § 1 kpa, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w dro dze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Organ odwoławczy, po p onownym przeprowadzaniu postępowania stwierdził, że okoliczności i waga naruszenia prawa w tej sprawie nie budzą wątpliwości. Zważywszy, że ustawodawca nie określił wprost w treści przepisu momentu wykonania obowiązku, słuszne i zgodne z prawem było wydan ie przez Śląskiego WIIH postanowienia, o którym mowa w art. 189f § 2 Kpa i wyznaczenie Spółce terminu do przedstawienia dowodów potwierdzających fakt usunięcia naruszenia prawa zaistniałego w okresie od 16 do 22 kwietnia 2022 r. Strona przedstawiła dowody potwierdzające usunięcie naruszenia prawa w stosunku do 14 transakcji. Natomiast w stosunku do udokumentowanych paragonami 139 transakcji zawartych w okresie od 16 do 22 kwietnia 2022 r. przygotowała oświadczenia, a w miejscu sprzedaży oraz na stronie inte rnetowej umieściła informację o możliwości ich odbioru. Prezes UOKiK podziela zdanie organu pierwszej instancji, że powyższe działanie nie jest równoznaczne z dokonaniem usunięcia naruszenia prawa. W konsekwencji przepis art. 189f § 3 Kpa, nie ma zastosowa nia w niniejszym postępowaniu. 14 Prezes UOKiK stwierdził, że w tej sprawie nie ziściły się przesłanki do obligatoryjnego ani fakultatywnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, o których mowa w art. 189f k pa. W związku z powyższym odwołanie Strony jest bezpodstawne i nie zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się do zarzutu o wymierzeniu wygórowanej kary pieniężnej, Prezes UOKiK wyjaśnia, że sankcja wskazana w art. 13 pkt 12 ustawy o szczególnych rozwiązania ch jest administracyjną karą pieniężną wymierzaną w przypadku popełnienia tzw. deliktu administracyjnego, czyli jest wymierzana na skutek zaistnienia stanu niezgodnego z prawem. Z materiału dowodowego zgromadzonego w tej sprawie wynika, że stwierdzono naru szenie obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach Powyższe skutkuje wymierzeniem kary pieniężnej w wysokości do 10.000.000,00 zł. Organ pierwszej instancji kierując się przesłankami wymienionymi w art. 13 ust. 14 ustawy o szczególnych rozwiązaniach nałożył na Spółkę karę pieniężną w wysokości 1.000,00 zł , co w ocenie Prezesa UOKiK jest karą optymalnej wysokości. W związku z powyższym Prezes UOKiK nie uwzględnił wniosku Strony wniesionego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa, w któr ym Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. Jak uprzednio wykazano w tej sprawie nie ziściły przesłanki obligatoryjnego ani fakultatywnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu co czyni bezpodstawnym wniosek Spółki, o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie, co do istoty sprawy na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa poprzez odstąpienie od nało żenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestanie na pouczeniu z uwagi na znikomą wagę naruszenia i zaprzestanie naruszania prawa. W związku z powyższym, wymierzoną karę pieniężną należy wpłacić na rachunek Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlow ej w Katowicach, wskazany w treści decyzji Śląskiego WIIH z dnia 13 lipca 2023 r. (sygn. NR.8361.170.2023/20DEC/23) w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszego rozstrzygnięcia. Zważywszy na przedstawione okoliczności należało postanowić, jak w sente ncji. Decyzja niniejsza jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosu nkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 15 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejs zej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo – administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawneg o, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. 4. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy Działu IVa kpa. Podstawa prawna pouczenia art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634) ; § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 200 3 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2021 r. poz. 535). z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ O trzymują: 1. [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] 2. Śląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 3. a/ a