DIH-75/2021

P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 18 listopada 2021 r. DIH - 3.707.84.2021 .IJ DECYZJA DIH - III /75 /2021 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., p oz. 735), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706) oraz art. 93 ust. 2 w związku z art. 91 pkt 25 oraz pkt 26 lit. c) ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2020 r., poz. 1893), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwo łania od decyzji nr PO.200.ZSE.4.2021.PC Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektor a Inspekcji Handlowej w Warszawie z dnia 7 października 2021 r., na mocy której przedsiębiorcy Firma Handlowa „LIDER” Jan Fąk i wspólnicy sp.j . z siedzibą w Ostrołęce , wymierzono karę pieniężną w wysokości 5.000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych) z tytułu niedopełnienia obowiązków informacyjnych wynikających z art . 37 ust. 4 oraz art. 39 pkt 2 ww. ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym , Prezes Urzędu Konkurencji i Konsumentów − utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach od 10 do 16 sierpnia 2021 r. insp ektorzy reprezentując y Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektor a Inspekcji Handlowej w Warszawie, dalej: „Mazowiecki WIIH”, „organ pierwszej instancji” , przeprowadzili kontrolę w sklepie należącym do przedsiębiorcy ( … ) , dalej : „strona ” , „ strona postępowania”, „ przedsiębiorca ” . W toku kontroli ustalono, że s trona w ramach prowadzonej działalności gospodarczej udostępniała na rynku sprzęt elektryczny. W wyniku podjętych działań kontrolnych inspe ktorzy reprezentujący Wielkopolskiego WIIH stwierdzili, że kontrolowany przedsiębiorca, wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi wynikającemu z art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, nie umieścił w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji, o tym że: 2 − dystrybutor obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w punkcie sprzedaży, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt sprzedawany; − dystrybutor, dostarczając nabywcy sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt dos tarczony; − dystrybutor prowadzący jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynoszącej co najmniej 400 m 2 poświęconej sprzedaży sprzętu prz eznaczonego dla gospodarstw domowych, jest obowiązany do nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w jej bezpośredniej bliskości zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez koniecz ności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. Ponadto, inspektorzy w toku kontroli ustalili, że kontrolowany przedsiębiorca nie wywiesił informacji, o punktach zbierania zużytego sprzętu, co narusza art. 39 pkt 2 ww. ustawy. Jedno cześnie , w dniu 16 sierpnia 2021 r. strona złożyła pisem ne oświadczenie w którym podała, że umieściła brakujące informacje w widocznym miejscu. W oparciu o zebrany materiał dowodowy, na podstawie art. 61 §1 i § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.) dalej: „Kpa ” , Mazowiecki WIIH z awiadomieniem nr PO.200.ZSE.4.2021.PC z dnia 3 września 2021 r., poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego, w przedmioci e wymierzeni a kary pieniężnej określonej w art. 91 pkt 25 i a rt. 91 pkt 26 lit c) ww. ustawy. O rgan poinformował także przedsiębiorcę o przysługującym mu, zgodnie z art. 10 Kpa, prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w tym prawie do wy powiadania się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłaszania wniosków dowodowych. W piśmie z dnia 14 września 2021 r. przedsiębiorca poinformował, że zdaje sobie sprawę, że na dzień kontroli jako dystrybutor nie wykonał obowiązków informacyjnych o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym ale w trakcie kontroli informacje zostały uzupełnione . Poinformował także , że odkąd działa firm a , tj. od 2000 r. nikt nie przyniósł zużytego sprzętu, a wcześniejsze kontrole nie wykazywały nieprawidłowości. W dniu 7 października 2021 r. Mazowiecki WIIH, działając na podstawie art. 91 pkt 25 i pkt 26 lit. c), art. 93 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym oraz art. 104 Kpa, wydał 3 decyzj ę nr PO.200.ZSE.4.2021.PC , na mocy której przedsiębiorcy wymierzono karę pieniężną w wysokości 5.000 zł (sł ownie: pięć tysięcy złotych) za niewykonanie obowiązków określonych w art. 37 ust. 4 w związku z art. 37 ust. 1 − 3 oraz art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym. Niniejsza decyzja została doręczona stronie w dniu 11 października 2021 r. Od decyzji M azowieckiego WIIH strona wniosła odwołanie. We wniesionym odwołaniu przedsiębiorca wskazał, iż jest dystrybutorem handlu detalicznego, głównie krat pomostowych a sprzęt elektryczny jest znikomym towarem w jej d ziałalności. P onadto jak wskazał, nie zauważył zainteresowania konsumentów przekazywaniem odpadów sprzętu elektrycznego zatem w konsekwencji nie utrudniał im tego przywileju. Strona zwróciła się także o umorzenie kary, z uwagi na jej wysokość gdyż zapłata tej kary to wielkie obciążenie dla firmy a strona stara się utrzymać na poziomie wypłacalności. Pismem z 25 października 2021 r. Prezes Urzędu Ochrony K onkurencji i Konsumentów, dalej: „ Prezes UOKiK” bądź „ organ drugiej instancji” poinformował przedsiębi orcę ( … ) o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołani a od ww. decyzji Mazowieckiego WIIH z dnia 7 października 2021 r. oraz o przysługującym stronie prawie do zapoznani a się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała ze swojego uprawnienia. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznan ie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasad nione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes U rzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Do zadań Inspekcji Handlowej, zgodnie z art. 87 ustawy o zużytym sprzęcie, należy kontrola przestrzegania przez dystrybutorów przepisów zawartych w art. 37 i 39 ww. ustawy. 4 Przepis wskazuje przy tym, że kontrola ta jest przeprowadzona na podstawie ustawy o Inspekcji Handlowej. Artykuł 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie wskazuje, że dy strybutor jest obowiązany do umieszczenia w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa m. in. w art. 37 ust. 1 − 3 ww. ustawy, wskazujących że: 1) dystrybutor obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w punkcie sprzedaży , o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt sprzedawany; 2) dystrybutor, dostarczając nabywcy sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, obowiązany jest do nieodpłatnego odbi oru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt dostarczony; 3) dystrybutor prowadzący jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzed aży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynoszącej co najmniej 400 m 2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, jest obowiązany do nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w jej bezpośredniej bliskości zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. Zgodnie z art. 91 pkt 25 ustawy o zużytym sprzęcie, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten kto wbrew przepisom art. 37 ust. 4 nie umieszcza w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 − 3 ww. ustawy. Wysokość admin istracyjnej kary pieniężnej w przypadku, o którym mowa powyżej, stosownie do art. 92 pkt 6 ww. ustawy, wynosi od 5.000 zł do 300.000 zł. Dodatkowo, należy mieć na uwadze przepisy zawarte w art. 39 ww. ustawy, zgodnie z którymi dystrybutor jest obowiązany do: 1) udostępniania na rynku wyłącznie sprzętu: a) wprowadzonego do obrotu przez wprowadzającego sprzęt wpisanego do rejestru lub pochodzącego od producenta, który wyznaczył autoryzowanego przedstawiciela wpisanego do rejestru; b) oznakowanego zgodnie z art. 14 us t. 1; 2) umieszczenia w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu, a w przypadku udostępniania na rynku sprzętu za pomocą środków 5 porozumiewania się na odległość – do przekazania tych informacji w sposób umożliwiaj ący zapoznanie się z nimi, w szczególności na stronie internetowej lub w formie komunikatu; 3) udostępniania na rynku sprzętu wraz z dołączoną do niego informacją, o której mowa w art. 13 ust. 1, w przypadku sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. Na tomiast, zgodnie z art. 91 pkt 26 lit. c) ustawy o zużytym sprzęcie, kto wbrew przepisom art. 39 nie umieszcza w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu, a w przypadku udostępniania na rynku sprzętu za pomocą środków porozumiewania się na odległość – nie przekazuje tych informacji w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi, w szczególności na stronie internetowej lub w formie komunikatu, podlega karze pieniężnej w wymiarze od 5.000 zł do 500.000 zł. Przy ust alaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: stopień szkodliwości naruszenia, rodzaj, zakres i okres trwania naruszenia oraz dotychczasową działalność podmio tu (art. 93 ust. 3 ww. ustawy). W myśl art. 93 ust. 5 ww. ustawy w przypadku stwierdzenia – w c zasie jednego postępowania – kilku naruszeń wyczerpujących znamiona naruszeń określonych w art. 91 ww. ustawy orzeka się jedną karę za wszystkie naruszenia, której wysokość nie może przekraczać najwyższej kary przewidzianej za dane naruszenia. Po przeanal izowaniu zebranych materiałów dowodowych, Prezes UOKiK stwierdza, że ustalenia kontroli przeprowadzonej przez Mazowieckiego WIIH dały podstawę do stwierdzenia, że strona postępowania nie wykonał a ciążąc ych na niej obowiązków wskazanych w: − art. 37 ust. 4 us tawy o zużytym sprzęcie, tj. nie umieścił w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o których mowa w art. 37 ust. 1 - 3 oraz − art. 39 pkt 2 o zużytym sprzęcie, tj. nie umieścił w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji o punktac h zbierania zużytego sprzętu. Powyższe dało podstawę do wymierzenia kary pieniężnej w oparciu o art. 91 pkt 25 i pkt 26 lit. c) oraz art. 93 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie oraz art. 104 Kpa. Tym samym działania Mazowieckiego WIIH były zgodne z pr awem, a decyzja została wydana w sposób prawidłowy. Strona postępowania w piśmie odwoławczym wniosła o uchylenie kary pieniężnej i wskazała, iż jest dystrybutorem handlu detalicznego, głównie krat pomostowych a sprzęt elektryczny jest znikomą częścią jej działaln ości. Ponadto jak wskazała, nie zauważyła zainteresowania przekazywaniem odpadów sprzętu elektrycznego przez konsumentów , a w 6 konsekwencji nie utrudniała im tego przywileju. Strona zwróciła się także o umorzenie kary, z uwagi na jej wysokość gdyż jej zapła ta to wielkie obciążenie dla firmy . Samo uchybienie zostało usunięte a waga naruszenia przepisów ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym zdaniem strony była znikoma. Odnosząc się do powyższych argumentów, Prezes UOKiK w pierwszej kolejności wskazuje, że obo wiązkiem przedsiębiorcy, który udostępnia na rynku sprzęt elektryczny, jako profesjonalnego uczestnika obrotu, jest znajomość przepisów dotyczących jego działalności i ich respektowanie. Przepisy te jednoznacznie stwierdzają, iż to przedsiębiorca ponosi od powiedzialność za niezrealizowanie obowiązków, jakie nakłada na niego ustawa o zużytym sprzęcie. Podmiot gospodarczy zobowiązany do stosowania prawa w tym zakresie powinien tak zorganizować działalność swojej placówki, by nie doszło w niej do naruszeń akt u alnie obowiązujących przepisów . Prezes UOKiK wskazuje , że bez znaczenia jest w tym przypadku fakt, że stwierdzone w toku kontroli uchybienia zostały usunięte. Z punku widzenia zastosowania przepisów ustawy o zużytym sprzęcie kluczowe znaczenie ma bowiem f akt, iż w trakcie trwania czynności kontrolnych wszystkie wymagane informacje, w zakresie o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 oraz art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym, nie były dostępne dla konsumentów, co znajduje potwierdzenie w zebranym ma teriale dowodowym. Celem ustawodawcy, przy tworzeniu niniejszych przepisów, było bowiem ułatwienie użytkownikom sprzętu pozbycia się, w prawidłowy sposób, odpadów w postaci zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, a więc umożliwienia im dostępu do informacji, gdzie i na jakich zasadach mogą te odpady pozostawić. W związku z tym, każdy dystrybutor sprzętu elektrycznego i elektronicznego przeznaczo nego dla gospodarstw domowych, skoro podjął się prowadzenia (wykonywania) tego rodzaju działalności, win ien w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży sprzętu elektrycznego i elektronicznego który prowadzi – umieszczać wszystkie wymagane informacje, o których mowa w art. 37 ust. 1 - 3 oraz art. 39 pkt 2 ww. ustawy. Jednocześnie, podejmowanie działań naprawczych czy zaprzestanie naruszenia przepisów nie zwalnia strony od odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzonych w chwili kontroli. Twierdzenie zaś strony, że skoro nie było zainteresowania tego typu informacjami to nie utrudniała tego przywileju k onsumentom potwierdza nierozumienie celu tych przepisów . Bezspornym jest, że strona dopuściła się naruszenia przepisów o zużytym sprzęcie i w konsekwencji została ukarana możliwie najniższą sankcją o charakterze pieniężnym, przy czym należy mieć na względ zie, że przedsiębiorca dopuścił się dwóch naruszeń. 7 Analizując szczegółowo zebrany materiał dowodowy w niniejszej sprawie, w szczególności protokół kontroli oraz uzasadnienie decyzji (w której organ uwzględnił wszystkie możliwe przesłanki do wymierzenia k ary), Prezes UOKiK stwierdził, że działania organu pierwszej instancji były prawidłowe. Przechodząc do wniosku strony o odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej Prezes UOKiK stwierdza, że nie widzi podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary. Należy tuta j wskazać, że obowiązujące przepisy ustawy o zużytym sprzęcie jedyną prawną możliwość od odstąpienia od zastosowania sankcji przewidują w art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, tj. w sytuacji kiedy podmiot podlegający ukaraniu przedstawi organowi dowody i okoliczności wskazujące, że podmiot ten dochował należytej staranności i uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek z darzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. W takich przypadkach organ nie wszczyna postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wobec tego podmiotu, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza. Niemniej jednak, w ni niejszym przypadku nie zaszły jakiekolwiek przesłanki, o których mowa we wskazanym przepisie, pozwalające Mazowieckiemu WIIH na odstąpienie od wymierzenia kary. K ontrolowany przedsiębiorca nie dochował należytej staranności i nie uczynił wszystkiego, czego można było od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszł o, w związku z czym Małopolski WIIH zasadnie nałożył sankcję pieniężną za niewykonanie obowiązków, o których mowa w art. 37 ust. 4 oraz art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie elektryczny m. Rozpatrując odwołanie Prezes UOKiK zbadał także kwestię odstąpienia od nałożenia kary na podstawie art. 189 f § 1 i 2 Kpa. Przepis art. 189f § 1 wskazuje wprost jakie podstawowe przesłanki muszą zostać łącznie spełnione, aby organ mógł odstąpić od nałoż enia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Występują wtedy, gdy: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracy jna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla któ rych miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. 8 W przedmiotowej sprawie strona nie wywiesiła w miejscu sprzedaży informacji o których mowa w art. 37 ust. 4 oraz w art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym . Trudno zatem uznać, iż waga n aruszenia jest znikoma , gdyż wymagane informacje mają zapewnić konsumentom wiedzę o właściwym postępowaniu z odpadami elektronicznymi oraz umożliwić oddanie zużytego sprzętu, co jest bardzo istotne z punktu widzenia ochrony środowiska . W trakcie kontroli s trona uzupełniła brakujące informacje, a zatem druga część przesłanki z art. 189 f § 1 pkt 1) została spełniona. Jednakże aby móc zastosować powyższy przepis przesłanki muszą wystąpić łącznie, co w tym przypadku nie nastąpiło. Zatem, mając powyższe na uwad ze Prezes UOKiK nie znajduje podstaw dla zastosowania art. 189f pkt § 1 pkt 1Kpa. Nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1 Kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładaj ąca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cel e, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Po przeanalizowaniu akt sprawy organ odwoławczy stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały również okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 Kpa. Okoliczności i waga naruszen ia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 37 ust. 4 i w art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym . Mając powyższe na uwadze organ drugiej instancji nie znalazł podstaw do odstąpienia od nałożenia kary administracyjnej. Biorąc pod uwagę sytuację ekonomiczną strony skarżącej na którą powołuje się w odwołaniu ( trudna sytuacja gospodarcza, utrzymanie na poziomie wypłacalno ści) Prezes UOKiK informuje, iż w myśl art. 67a § 1 ustawy dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ), który zgodnie z odesłaniem wskazanym w art. 94 ustawy o zużytym sprzęcie, znajdzie zastosowanie w niniejszym przypadku, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem strony lub interesem publicznym, może: 1) odroczyć termin płatności kary lub rozłożyć jej zapłatę na raty; 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległo ści wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji; 9 3) umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Niniejsze uprawnienie przysługuje stronie dopiero po uprawomocnieniu się niniejszej decyzji. Podsumowują c, Prezes UOKiK stwierdza, że Mazowiecki WIIH miał podstawy do nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 91 pkt 25 i pkt 26 lit. c) ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym . Organ pierwszej instancji wziął pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, uwzględnił kryteria wymiaru kary zawarte w art. 93 ust. 3, jak również zasadę określoną w art. 93 ust. 5, o której mowa w niniejszej decyzji, orzekając jedną karę za wszystkie stwierdzone nieprawidłowości. Należy nadmienić, że sankcja w wysokości 5 .000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych) została wymierzona w wysokości najniższej z możliwych określonych w art. 92 pkt 5 i 6 tejże ustawy i jest proporcjonalna wobec zaistniałego naruszenia. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyz ję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jest konsekwencją dokonania przez organ drugiej instancji oceny, że decyzja organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty spr awy identyczna, jak decyzja podjęta przez organ pierwszej instancji. Konkludując, na podstawie zebranego materiału dowodowego, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznał, że podjęta przez Mazowieckiego WIIH decyzja była prawidłowa. W konsekwencj i, organ pierwszej instancji miał podstawy do wydania decyzji administracyjnej, na mocy której przedsiębiorcy ( … ) – wymierzono karę pieniężną w wysokości 5.000 zł (słownie: pięć tysięcy z łotych). Tym samym, decyzja nr PO.200.ZSE.4.2021.PC Mazowieckiego WIIH z dnia 7 października 2021 r. powinna pozostać w obrocie prawnym. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośre dnictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 10 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: • do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; • ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; • ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; • ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania si ę o zwolnienie od kosztów albo przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo - administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznani e prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Or dynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm. ). z up. Prezesa Urzędu Oc hrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/