DIH-67/2022

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 9 maja 2022 r. DIH - 3.707.38.2022.MB DECYZJA DIH - III/67/2022 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm.), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706) oraz art . 91 pkt 25 oraz pkt 26 lit. c z ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (D z. U. z 2020 r. poz. 1893 z późn. zm.) , po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji z 7 lutego 2022 r. (nr akt: DK.8361.99.2021) Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Rzeszowie, na mocy któr ej, przedsiębiorcy ELSPAW&ŚRUBTEX - POL Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Sanoku wymierzono karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych) z tytułu niedopełnienia obowiązku umieszczenia w widocznym miejscu w należące j do przedsiębiorcy placówce handlowej zlokalizowanej w Sanoku przy ul. Lwowskiej 1 obowiązku umieszczenia w widocznym miejscu informacji określonych w art. 37 ust. 1 - 3 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz . U. z 2020 r., poz. 1893 , z późn. zm. ) wynikających z art. 37 ust. 4 ww. ustawy oraz informacji określo nych w art. 39 pkt 2 ww. ustawy, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadnienie W dniach 25 listopada i 2 grudnia 2021 r. inspektorzy reprezentujący Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanego dalej: „Podkarpackim WIIH”, „organem pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia nr DK.8361.99.2021 z 25 listopada 2021 r. ( przesłanym w dniu 26 listopada 2021 r. za zwrotnym potwierdzeniem odbioru na adres siedziby kontrolowanej spółki), przeprowadzili kontrolę w sklepie 2 mieszczącym się … , należącym do przedsiębiorcy … (zwanego dalej: „stroną”, „stroną postępowania”, „ przedsi ębiorcą”). Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marc a 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r. poz. 162 z późn. zm. ) (zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”), skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z 15 listopada 2021 r., ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego kontrolę przestrzegania przez przedsiębiorcę wymagań ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2020 r. poz. 1893 z późn. z m.), zwanej dal ej: „ustawa o zużytym sprzęcie” w czasie trwania kontroli. Wspomniane zawiadomienie doręczono stronie 16 listopada 2021 r. Kontrolę przeprowadzono zgodnie z art. 50 ust. 5 Prawa przedsiębiorców w obecności pracownik a kontrolowanego przedsięb iorcy, tj. osoby czynnej w lokalu w rozumieniu art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2020 r. poz. 1740 z późn. zm.) , zwanej dalej: „Kc” . W wyniku podjętych działań kontrolnych inspektorzy reprezentujący Podkarpackiego WIIH stwie rdzili, że w dniu kontroli w ofercie sklepu znajdował się sprzęt elektryczny i elektroniczny przeznaczony dla gospodarstwa domowego. W związku w tym, że kontrolowany posiadał w ofercie sprzęt elektryczny, podlega on obowiązkom dystrybutora, określonym w a rt. 37 oraz art. 39 ustawy o zużytym sprzęcie. W toku kontroli, sprawdzając przestrzeganie obowiązków dystrybutora wynikających z przepisów ustawy o zużytym sprzęcie, ustalono m.in., że ww. przedsiębiorca wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi wynikającemu z art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie nie umieścił w widocznym i ogólnodostępnym miejscu w punkcie sprzedaży informacji o tym, że: − dystrybutor obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w punkcie sprze daży, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt sprzedawany; − dystrybutor, dostarczający nabywcy sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gos podarstw domowych w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt dostarczony; − dystrybutor prowadzący jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynoszącej co najmniej 400 m 2 poświęconej sprzedaży sprzętu 3 przeznaczonego dla gospodarstw domowych, jest obowiązany do nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w jej bezpośredniej blis kości zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. Dodatkowo inspektorzy stwierdzili, że przedsiębiorca nie umieścił w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży detalicznej informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu, co narusza art. 39 pkt 2 ww. ustawy. Jeszcze w toku kontroli zostały podjęte dobrowolne działania mające na celu usunięcie stwierdzonych niepraw idłowości. Wszystkie ustalenia kontroli zostały zawarte w protokole kontroli z 2 grudnia 2021 r. (nr akt kontroli DK.8361.99.2021). Protokół został podpisany w dniu 2 grudnia 2021 r., w dniu podpisania protokołu uwag do protokołu kontroli nie wniesiono . P ismem z dnia 8 grudnia 2021 r. przedsiębiorca wniósł uwagi do ww. protokołu kontroli , w których m.in. zakwestionował przeprowadzenie kontroli w obecności kierownika sklepu oraz wskazał na okoliczności wymiany tablic z informacjami wymaganymi przepisami us tawy o zużytym sprzęcie na no we. Podkarpacki WIIH w pismem z dnia 20 grudnia 2021 r. na podstawie art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706) (zwanej dalej: „ustawą o Inspekcji Handlowej”) ustosunkowa ł się do uwag zgłoszonych do protokołu kontroli DK.8361.99.2021 . W oparciu o zebrany materiał dowodowy, na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm.) (zwanej dalej: „K pa”), Podkarpacki WIIH zawiadomieniem z dnia 10 stycznia 2022 r., poinformował przedsiębiorcę … , o wszczęciu z urzędu w oparciu o przepis art. 61 § 1 Kpa postępowania administracyjnego w trybie art. 91 pkt 25 i 26 lit. c) ustawy o zużytym sprzęcie z tytu łu niedopełnienia obowiązków wynikających z art. 37 ust. 4 oraz art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie, w należącej do ww. przedsiębiorcy placówce handlowej zlokalizowanej przy … . Jednocześnie poinformowano przedsiębiorcę, że zgodnie z art. 10 § 1 Kpa st ronie przysługuje prawo do czynnego udziału w postępowaniu, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, przeglądania akt sprawy, jak również brania udziału w przeprowadzaniu dowodu. Stronę poinformowano również, że prawo do powyższych czynności przysługuj e po zakończeniu postępowania. W dniu 7 lutego 2022 r. Podkarpacki WIIH, na podstawie art. 91 pkt 25 oraz pkt 26 lit. c ustawy o zużytym sprzęcie oraz art. 104 § 1 Kpa, wydał decyzję, na mocy której przedsiębiorcy … , wymierzono karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (słownie: pięć tysięcy 4 złotych), z tytułu niedopełnienia obowiązku umieszczenia w widocznym miejscu w należącej do przedsiębiorcy placówce handlowej zlokalizowanej … , obowiązku umieszczenia w widocznym miejscu informacji określonych w art. 37 ust. 1 - 3 wynikających z art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie oraz informacji określon ych w art. 39 pkt 2 ww. ustawy. W dniu 8 marca 2022 r. Prezes Urzędu Och rony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej: „Prezesem UOKiK” a lbo „organem drugiej in stancji” otrzymał za pośrednictwem Podkarpackiego WIIH odwołanie od ww. decyzji. Strona wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Pismem z dnia 10 marca 2022 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę … , o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 7 lutego 2022 r. (sygn. akt: DK.8361.99.2021) oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do z ebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes U rzędu O chrony K onkurencji i K onsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwo ławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organ em właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Do zadań Inspe kcji Handlowej zgodnie z art. 87 ustawy o zużytym sprzęcie, należy kontrola przestrzegania przez dystrybutorów przepisów art. 37 i art. 39 ww. ustawy. Przepis wskazuje przy tym, że kontrola ta jest przeprowadzona na podstawie ustawy o Inspekcji Handlowej. Artykuł 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie wskazuje, że dystrybutor jest obowiązany do umieszczenia w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa m.in. w art. 37 ust. 1 - 3 ww. ustawy, wskazujących że: 5 1) dystrybutor obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w punkcie sprzedaży, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt sprzedawany; 2) dystrybutor dostarczając nabywcy sprzęt przeznaczony dla go spodarstw domowych, obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącemu z gospodarstw domowych w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt dostarczony; 3) dystrybutor prow adzący jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynoszącej co najmniej 400 m2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, jest obowiązany do nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w bezpośredniej bliskości zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. Zgodnie z art. 91 pkt 25 ustawy o zużytym sprzęcie, administracyjnej karze pieniężnej, podlega ten kto wbrew przepisom art. 37 ust. 4 nie umieszcza w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o kt órym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 ww. ustawy. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej w przypadku, o którym mowa powyżej, stosownie do art. 92 pkt 6 ww. ustawy, wynosi od 5 000 zł do 300 000 zł. Dodatkowo należy zwrócić uwagę na przepisy art. 39 ww. ustawy, z godnie z którym dystrybutor jest obowiązany do: 1) udostępniania na rynku wyłącznie sprzętu: a) wprowadzonego do obrotu przez wprowadzającego sprzęt wpisanego do rejestru lub pochodzącego od producenta, który wyznaczył autoryzowanego przedstawiciela wpisanego do rejestru, b) oznakowanego zgodnie z art. 14 ust. 1; 2) umieszczenia w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu, a w przypadku udostępniania na rynku sprzętu za pomocą środków porozumiewania się na odległoś ć - do przekazania tych informacji w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi, w szczególności na stronie internetowej lub w formie komunikatu; 3) udostępniania na rynku sprzętu wraz z dołączoną do niego informacją, o której mowa w art. 13 ust. 1, w prz ypadku sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. 6 Zgodnie z art. 91 pkt 26 ustawy o zużytym sprzęcie, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto nie wykonuje obowiązków o których mowa w art. 39. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej w tym przypadku, stosownie do art. 92 pkt 5 ustawy o zużytym sprzęcie, wynosi od 5 000 zł do 500 000 zł. Przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się stopień szkodliwości naruszenia, rodzaj, zakres i okres trwania naruszenia oraz dotychczasową działa lność podmiotu (art. 93 ust. 3 ww. ustawy). Zgodnie z art. 93 ust. 5 ww. ustawy w przypadku stwierdzenia w czasie jednego postępowania kilku naruszeń wyczerpujących znamiona naruszeń określonych w art. 91 ww. ustawy orzeka się jedną karę za wszystkie narus zenia, której wysokość nie może przekraczać najwyższej kary przewidzianej za dane naruszenia. Natomiast zgodnie z art. 93 ust. 4. jeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstawi organowi dowody i okoliczności wskazujące, że podmiot ten dochował należytej st aranności i uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło lub, że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, or gan nie wszczyna postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wobec tego podmiotu, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza. Po przeprowadzeniu analizy zebranych materiałów dowodowych, Prezes UOKiK stwierdza, że ustalenia kontroli przeprowadzonej przez Podkarpackiego WIIH dały podstawę do stwierdzenia, że przedsiębiorca … nie wykonała ciążących na niej obowiązków wskazanych w: − art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, tj. nie umieścił w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informac ji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 2 oraz − art. 39 pkt 2 ww. ustawy, tj. nie uwidocznił w miejscu sprzedaży informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu. Powyższe dało podstawę do wymierzenia kary pieniężnej w oparciu o art. 91 pkt 25 oraz pkt 26 lit. c ustawy o zużytym sprzęcie. Tym samym działania Podkarpackiego WIIH były zgodne z prawem i decyzja została wydana w sposób prawidłowy. W złożonym odwołaniu przedsiębiorca … zaskarżając w całości decyzję z dnia 7 lutego 2022 r. (sygn. akt: DK.836 1.99.2021) zarzucił Podkarpackiemu WIIH błędne ustalenie staniu faktycznego poprzez przyjęcie, że w niniejszej sprawie: − doszło do naruszeń, o których mowa w wydanym rozstrzygnięciu, podczas gdy stosowne informacje były umieszczone w sklepie, ale z uwagi na zużycie obwieszczeń i 7 zmiany formalne, zlecono aby wszelkie tabliczki informacyjne na terenie obiektu zostały wymienione na nowe jeszcze przed kontrolą (z uwagi na wiek, zużycie, a także ewentualne dostosowanie ich do aktualnych norm, o których mowa w ust awach). Obwieszczenia te miały zostać dostarczone jeszcze przed kontrolą, niestety wykonawca nie zdążył tego zrobić, z uwagi na braki materiałowe. − należy dokonać ukarania odwołującego się podczas gdy zgodnie z art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie w prz ypadkach, jak opisany w punkcie wyżej, postępowanie nie powinno być wszczynane, a wszczęte umorzone (chodzi o niezawinione działanie przedsiębiorcy, które zostało udokumentowane zrzutem ekranu ze strony internetowej spółki wskazującym na opublikowanie ogło szenia, a także dokumentami wysłanymi przez firmę Wspólna Drukarnia, która przyjęła zlecenie na wykonanie nowych ogłoszeń i tego nie zrobiła). Odnosząc się do powyższych zarzutów Prezes UOKiK zauważa, że p rzepisy ustawy o zużytym sprzęcie , w tym dotyczące umieszczenia w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie odbioru zużytego sprzęty e lektrycznego i elektronicznego, tj. art. 37 oraz art. 39 s ą jednoznaczne i nie wymagają dodatkowych wyjaśnień. Bezspornym jest, że zgodnie z art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie w miejscu sprzedaży sprzętu elektrycznego i elektronicznego dystrybutor zobowiązany jest do umieszczenia w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 ww. ustawy. Ponadto zgodni e z art. 39 pkt 2 ww. ustawy w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży detalicznej należy umieścić informacje o punktach zbierania zużytego sprzętu. W toku kontroli przeprowadzonej w dniu 25 listopada 2021 r., w placówce handlowej zlokalizowanej przy … , nal eżącej do przedsiębiorcy … stwierdzono brak powyższych informacji. Fakt ten w przed miotowej sprawie jest bezsporny i został udokumentowany w podpisanym przez stronę bez uwag, protokole kontroli z 2 grudnia 2021 r. (nr akt kontroli DK.8361.99.2021 ). Równ ież w piśmie z dnia 8 grudnia 2021 r. zawierającym uwagi do ww. protokołu kontroli, przedsiębiorca nie kwestionuje tego ustalenia, a w odwołaniu od decyzji Podkarpackiego WIIH przyznaje, że „rzeczywiście w dniu kontroli na terenie placówki w Sanoku fizyczn ie nie znajdowało się ogłoszenie…”. Kluczowe znaczenie dla niniejszej sprawy, ma również fakt że przedmiotowa kontrola została zapowiedziana i w zawiadomieniu odebranym przez stronę 16 listopada 2021 r. (9 dni przed rozpoczęciem kontroli) określony był jej zakres, tj. przestrzeganie przez przedsiębiorcę wymagań przepisów ustawy o zużytym sprzęcie w czasie trwania kontr. Tym samym strona miała więc czas, aby dostosować się do obowiązujących przepisów i wiedząc, że 8 zleceniobiorca wykonania nowych tablic nie w ywiązuje się ze zlecenia, podjąć działania aby doprowadzić do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami . Natomiast w przedmiotowej sprawie bez znaczenia pozostaje, czy strona posiadała wcześniej informacje wymagane art. 37 ust. 4 i art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie. Z punktu widzenia odpowiedzialności administracyjnej istotny jest stan faktyczny ujawniony w pierwszym dniu kontroli, który dał podstawę do wszczęcia postępowania administracyjnego i nałożenia na stronę kary pieniężnej. Prezes UOKiK pod kreśla, że to na dystrybutorze ciąży obowiązek realizacji przepisów art. 37 oraz art. 39 ustawy o zużytym sprzęcie i to on ma zapewnić taką organizację firmy, aby przepisy te były przestrzegane. Ustawa mówi o obowiązku umieszczania w widocznym miejscu w pu nkcie sprzedaży informacji w zakresie art. 37 i 39 ww. ustawy. Nie wskazuje jednak w jaki sposób należy obowiązek ten zrealizować, a więc to przedsiębiorca (dystrybutor) decyduje o sposobie uwidocznienia. Oczywistym natomiast jest, że obowiązek musi być re alizowany w sposób ciągły (np. uwidaczniając informacje tymczasowe, wydruk na kartce papieru). Samo złożenie zamówienia dotyczącego wyko nania nowych tablic, przy jednoczesnym posiadaniu wiedzy dotyczącej obowiązujących przepisów, nie zwalniało strony od realizacji zapisów ustawy. Nie można także uznać, że kontrolowany nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpi ło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. Kontrolowany jako profesjonalista powinien znać przepisy regulujące jego działalność gospodarczą, a nieuwidocznienie wymaganych prawem informacji wynikało wyłącznie z jego winy. Powyż sze stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. W wyroku z dnia 15 stycznia 2020 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 1989/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził: „W okolicznościach rozpatrywanej sprawy, nie było po dstaw do odstąpienia od wymierzenia przedsiębiorcy przedmiotowej kary, skoro przeprowadzona kontrola jednoznacznie wykazała, iż kontrolowany przedsiębiorca nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku. Zasadnicze znaczenie ma fakt, że o kontroli i jej przedmioc ie przedsiębiorca uprzednio został poinformowany. Kontrola prowadzona przez inspektorów miała na celu sprawdzenie prawidłowości i legalności działania przedsiębiorcy w zakresie przestrzegania przepisów art. 37 i art. 39 ustawy o zużytym sprzęcie. Wskazani e kontrolowanemu zakresu, w postaci powołania się na przepisy prawa, jest wystarczające. Strona nie musi mieć wskazanego konkretnego artykułu, który będzie podlegał kontroli, co więcej jako profesjonalista powinien wiedzieć jakie obowiązki i na podstawie j akich przepisów są na niego nakładane.” 9 Ponadto Prezes UOKiK wskazuje, że cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką właśnie jest kara pieniężna nakładana na podstawie przepisów ustawy o zużytym sprzęcie, jest jej automatyczne stosowanie wobe c podmiotu ponoszącego przypisaną mu obiektywną odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo zaś stwierdzenie – udowodnienie faktu braku właściwej informacji wymaganej przepisami prawa jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pie niężnej. Nie ma przy tym znaczenia czy niedopełnienie obowiązku nastąpiło z winy (umyślnej czy nieumyślnej) danego podmiotu, czy też nie. Dodatkowo wskazać należy, że ustawa nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Dodatkowo przedsiębiorca … w złożonym odwołaniu zarzucił Podkarpackiemu WIIH zupełne pominięcie tego, że w rozpatrywanej sprawie kierownik sklepu nie był osobą upoważnioną do występowania w imieniu spółki, ani do składania w jej imieniu ja kichkolwiek oświadczeń. Prezes spółki w dniu kontroli był chory, na co przedłożono zaświadczenie lekarskie, a zatem kontrola powinna być przeprowadzona w kolejnych dniach, z jego udziałem. Wówczas organ kontrolny od razu otrzymałby wyjaśnienia co do ogłosz eń i przyczyn ich wymiany (kierownik sklepu natomiast takiej wiedzy nie mógł posiadać, gdyż sprawy te załatwia administracja spółki). Odnosząc się do powyższego Prezes UOKiK informuje, że zgodnie z przepisami ustawy Prawo przedsiębiorców kontrolę wszczyna się i prowadzi w obecności kontrolowanego lub osoby upoważnionej przez niego. Od powyższej zasady są jednak wyjątki. Art. 49 ust. 10 Prawa przedsiębiorców przewiduje, że w przypadku nieobecności przedsiębiorcy lub osoby przez niego upoważnionej czynności k ontrolne mogą być wszczęte po okazaniu legitymacji służbowej pracownikowi przedsiębiorcy lub osobie zatrudnionej u przedsiębiorcy w ramach innego stosunku prawnego, którzy mogą być uznani za osobę, o której mowa w art. 97 Kc, lub w obecności przywołanego ś wiadka, którym powinien być funkcjonariusz publiczny, niebędący jednak pracownikiem organu przeprowadzającego kontrolę. Natomiast art. 50 ust. 5 ww. ustawy stanowi, że w przypadku nieobecności przedsiębiorcy lub osoby przez niego upoważnionej albo niewykon ania przez przedsiębiorcę obowiązku, o którym mowa w ust. 3 (wskazania na piśmie osoby upoważnionej), czynności kontrolne mogą być wykonywane w obecności innego pracownika przedsiębiorcy lub osoby zatrudnionej u przedsiębiorcy w ramach innego stosunku pr awnego, którzy mogą być uznani za oso bę, o której mowa w art. 97 , lub w obecności przywołanego świadka, którym powinien być funkcjonariusz publiczny, niebędący jednak pracownikiem organu przeprowadzającego kontrolę. 10 Zgodnie z art. 97 Kc osobę czynną w lo kalu przedsiębiorstwa przeznaczonym do obsługiwania publiczności poczytuje się w razie wątpliwości za umocowaną do dokonywania czynności prawnych, które zazwyczaj bywają dokonywane z osobami korzystającymi z usług tego przedsiębiorstwa. Przenosząc powyższe przepisy na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że kontrol ę można było wszcząć i przeprowadzić podczas nieobecności prezesa spółki. Działania inspektorów Inspekcji Handlowej były więc w pełni legalne i zgodne z prawem. Kontrolę można było wszczą ć w dniu 25 listopada 2021 r. w obecności kierownika sklepu, który wbrew twierdzeniom strony nie jest szeregowym pracownikiem. Należy przy tym zaznaczyć, że bez względu jednak na to, kto reprezentowałby kontrolowanego, stan faktyczny stwierdzony w czasie k ontroli nie uległby zmianie. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie sygn. IV SA/Wa 2491/14 stanowi, że to na przedsiębiorcy ciąży obowiązek takiej organizacji zakładu pracy i takiego określenia zakresu obo wiązków poszczególnych pracowników, aby mogli oni reprezentować pracodawcę w czasie tego rodzaju kontroli przeprowadzanych bez wcześniejszego zawiadomienia. Dodatkowo w uzasadnieniu odwołania od decyzji Podkarpackiego WIIH strona wskazała, że w jej ocenie naruszenie ujawnione podczas kontroli nie było poważne, gdyż brak fizycznej informacji był krótkotrwały i niezawiniony, a żaden kontrahent z tego tytułu nie ucierpiał. Zdaniem strony zapisy ustawy o zużytym sprzęcie dotyczą przede wszystkim sprzętu AGD i RTV, a w przypadku elektronarz ędzi praktycznie nie funkcjonują . W ocenie odwołującego się istnieją powody do odstąpienia od nałożenia kary poprzez zastosowanie art. 93 ust. 4 ustawy, albowiem spółka zachowała wszelkie możliwe zasady staranności, aby wywią zać się z nałożonych obowiązków, co nie nastąpiło niezależnie od niej. Nadto strona zauważa, że w zaskarżonej decyzji pominięto wyjaśnienia złożone przez kontrolowanego do protokołu kontroli. Odnosząc się do powyższego Prezes UOKiK wskazuje, że nie bez zn aczenia w sprawie pozostaje fakt, że prezes … wypowiedział się co do ustaleń kontroli, wnosząc uwagi do protokołu kontroli pismem z dnia 8 grudnia 2021 r. Do jego argumentów Podkarpacki WIIH odniósł się w piśmie z dnia 20 grudnia 2021 r. Organ drugiej ins tancji zaznacza ponadto, że ujawnione w toku kontroli nieprawidłowości miały miejsce w sklepie stacjonarnym w … , co znalazło swoje odzwierciedlenie w decyzji z dnia 7 lutego 2022 r., a nie przy sprzedaży internetowej. Dlatego bez znaczenia pozostaje, jak ie informacje zamieszczone zostały przez przedsiębiorcę … na jej stronie internetowej. Zarówno art. 37 ust. 4 ustawy jak i art. 39 pkt 2 ustawy wyraźnie różnicują 11 obowiązki informacyjne dystrybutorów na dotyczące punktów sprzedaży stacjonarnych i sprzedaży za pomocą środków porozumiewania się na odległość. Z powyższego wprost wynika, że te obowiązki nie są tożsame. W przypadku sklepu stacjonarnego dystrybutor jest obowiązany do umieszczenia informacji w zakresie, art. 37 i art. 39 ustawy w widocznym miejs cu w punkcie sprzedaży, a tego obowiązku nie wyczerpują informacje na stronie www, na które wskazał w odwołaniu i w piśmie z dnia 8 grudnia 2022 r. prezes … . Tak więc obecność prezesa firmy nie wpłynęłaby na zmianę ustaleń kontroli, a tym samym na dalsze postępowanie w omawianej sprawie. W piśmie z dnia 8 grudnia 2021 r. oraz w odwołaniu prezes spółki wskazał także, że tabliczki informacyjne były wcześniej umieszczone w kontrolowanej placówce handlowej, ale z uwagi na wiek i zużycie były właśnie wymienia ne. Prezes UOKiK zgadza się z organem pierwszej instancji, że powyższy argument nie dawał podstaw do odstąpienia od wszczęcia postępowania administracyjnego i wymierzenia stronie kary administracyjnej. Podstawą jej wymierzenia jest bowiem stan faktyczny u jawniony w pierwszym dniu kontroli, a ten był jednoznaczny. W kontrolowanej placówce brak było informacji, które na podstawie art. 37 ust. 4 i art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie winny się tam znajdować. Tym samym w przedmiotowej sprawie zaistniały pr zesłanki do ukarania strony. Trzeba także wskazać, iż bez względu czy kontrolowany sprzedawałby sprzęt AGD i RTV, czy inny sprzęt elektryczny i elektroniczny, który używany jest również w gospodarstwach domowych, dystrybutor zobowiązany jest uwidaczniać informacje z art. 37 i art. 39 ustawy. Zgodnie bowiem z art. 4 pkt 25 ustawy o zużytym sprzęcie pod pojęciem zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych rozumie się zużyty sprzęt pochodzący z gospodarstw domowych oraz zużyty sprzęt pochodzący ze źródeł innych niż gospodarstwa domowe, który ze względu na charakter i ilość jest podobny do zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych; za zużyty sprzęt pochodzący z gospodarstw domowych uznaje się odpady powstałe ze sprzętu, który z dużym praw dopodobieństwem będzie używany zarówno przez gospodarstwa domowe, jak i przez użytkowników innych niż gospodarstwa domowe. Dlatego też twierdzenie strony, iż w przypadku elektronarzędzi ustawa praktycznie nie obowiązuje, uznać należy za bezpodstawne. Odpo wiedzialność wynikająca z art. 91 pkt 25 i pkt 26 lit. c ustawy o zużytym sprzęcie ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą naruszenia prawa, w szczególności art. 37 i art. 39 ustawy. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2013 r., sygn. II 12 OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. P rzepisy ustawy o zużytym sprzęcie nakazują wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązków określonych w ww. przepisach, chociażby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie niepr awidłowości były wyeliminowane. Przepisy ustawy o zużytym sprzęcie przewidują możliwość odstąpienia od zastosowania sankcji w art. 93 ust 4 ww. ustawy , w sytuacji jeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstawi organowi dowody i okoliczności wskazujące, że podmiot ten dochował należytej staranności i uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. W takich przypadkach organ nie wszczyna postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wobec tego po dmiotu, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza. W niniejszym przypadku nie zaszły jakiekolwiek przesłanki, o których mowa we wskazanym przepisie, pozwalające Wojewódzkiemu Inspektorowi na odstąpienie od wymierzenia kary. Przedsiębiorca … , w dniu 16 listopada 2021 r. tj. 13 dni przed rozpoczęciem kontroli, otrzymał zawiadomienie o zamiarze jej wszczęcia ze wskazanym wyraźnie i jednoznacznie zakresem przedmiotowym kontroli, jako kontrola przestrzegania przez przedsiębiorcę wymagań ustawy o zużytym spr zęcie w czasie trwania kontroli. Po otrzymaniu niniejszego zawiadomienia przedsiębiorca powinien zatem przewidywać konsekwencje zapowiedzianej kontroli, w tym miał możliwość podjęcia odpowiednich działań w celu wyeliminowania ewentualnych nieprawidłowości, jednak tego nie uczynił. W związku z tym zostały one ujawnione w toku prowadzonej kontroli i nie budziły wątpliwości co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających wymierzenie kary pieniężnej, czego potwierdzeniem są ustalenia kontroli zawarte w p rotokole kontroli z dnia 2 grudnia 2021 r. DK.8361.99.2021. Mając na uwadze powyższe należy przyjąć, że kontrolowany przedsiębiorca nie dochował należytej staranności i nie uczynił wszystkiego, czego można było od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszen ia nie doszło. Ponadto podkreślić należy, że jak już zauważył organ pierwszej instancji, strona informacje wymagane przepisami ustawy o zużytym sprzęcie umieściła w trakcie kontroli niezwłocznie, co świadczy że wykonanie tej czynności nie było związane z n admiernymi trudnościami. Prezes UOKiK, p o przeanalizowaniu sprawy , podobnie jak organ pierwszej instancji, nie widzi również podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1pkt 1 Kpa. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wąt pliwości, co do istnienia przesłanek 13 faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków informacyjnych nałożonych na nią w dwóch przepisach pr awnych, tj. art. 37 ust. 4 w związku z art. 37 ust. 1 - 3 oraz art. 39 pkt 2 ww . ustawy, w związku z czym nie można uznać, że waga naruszenia prawa była znikoma, a tym samym przesłanka pierwsza nie została spełniona. Za spełnioną można uznać natomiast przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia, gdyż strona w toku kontroli podjęła dobrowolne działania mające na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Przesłanki te, jednak muszą być spełnione łącznie. Ponadto organ drugiej instancji wskazuje, że fakt zaprzestania naruszania przepisów prawa i podjęcia działań naprawczych, nie zwalnia strony z odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzonych w chwili kontroli. Nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyz ja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta speł niałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. W ocenie Prezesa UOKiK zastosowanie art. 189f § 2 nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w przepisach ustawy o zużytym sp rzęcie elektrycznym i elektronicznym. Podsumowując Prezes UOKiK stwierdza, że Podkarpacki WIIH, miał podstawy do nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 91 pkt. 25 i 26 lit. c ustawy o zużytym sprzęcie. Organ pierwszej instancji właśc iwie wziął pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, jak również uwzględnił kryteria wymiaru kary zawarte w art. 93 ust. 3 ww. ustawy, dokonał również właściwej analizy okoliczności wskazanych w art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, wymierzając karę w dolnej granicy przedziału wskazanego w art. 92 pkt 5 i 6 ww. ustawy, tj. 5 000 zł. Należy również uznać, że organ pierwszej instancji właściwie zastosował również zasadę określoną w art. 93 ust. 5 ww. ustawy, orzekając jedną karę za wszystkie stwierdzone nieprawidłowości. Organ dodatkowo podkreśla, że kara została wymierzona w dolnej granicy możliwej do nałożenia kary określonej w art. 92 pkt 5 (od 5 000 zł – 500 000 zł) i pkt 6 (od 5 000 zł – 300 000 zł) tej ustawy. Kara pieniężna ustalona przez Podkarpa ckiego WIIH na poziomie 5 000 zł, zdaniem organu drugiej instancji została ustalona na poziomie najniższym z możliwych, biorąc pod uwagę, ustalony przez ustawodawcę szeroki przedział wysokości 14 kary oraz, że przedsiębiorca nie wypełnił obowiązków wynikający ch z dwóch przepisów ustawy o zużytym sprzęcie, tj. art. 37 ust. 4 i art. 39 pkt. 2 ww. ustawy. Stosownie do art. 93 ust. 6 i 7 ustawy o zużytym sprzęcie, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy uiścić n a rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Rzeszowie w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o nałożeniu kary stanie się ostateczna. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa., organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzym uje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony i Konkurencji i Konsumentów orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości p rzedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo po mocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjn ego w Warszawie. 15 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm.). Z up. Prezesa Urzędu Oc hrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/