DIH-59/2020

1 PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW TOMASZ CHRÓSTNY Warszawa, 22 grudnia 2020 r. DIH-4.709.50.2020.BP DECYZJA DIH-IV/59/2020 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706, z późn. zm.), art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 178), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie od decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Katowicach z 16 września 2020 r. (sygnatura: KH.8361.11.2020/39DEC/20), na podstawie której na ww. przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 29.000 zł (słownie: dwadzieścia dziewięć tysięcy złotych) z tytułu ponownego naruszenia obowiązków wynikających z przepisów o uwidacznianiu cen w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy, utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE Pismem z 17 grudnia 2019 r., na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292, z późn. zm.), zwanej dalej „Prawem przedsiębiorców” , Śląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Katowicach, zwany dalej również „Śląskim WIIH” , zawiadomił przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie, zwanego dalej również „Stroną” , o zamiarze wszczęcia kontroli w zakresie przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 178), zwanej dalej „ustawą o informowaniu o cenach” . Przedmiotowe pismo Strona odebrała 24 grudnia 2019 r. W toku kontroli przeprowadzonej w dniu 13 stycznia 2020 r. przez inspektorów reprezentujących Śląskiego WIIH, w sklepie „Biedronka”, mieszczącym się w Jastrzębiu – Zdroju przy ul. Warszawskiej, należącym do Strony, sprawdzono prawidłowość informowania o cenach wybranych losowo 67 asortymentów produktów znajdujących się w ofercie handlowej, stwierdzając brak uwidocznionych cen w przypadku 31 partii produktów : 2 - 11 asortymentów kwiatów i roślin, - 6 asortymentów nasion, - 4 asortymentów skarpet, - 2 asortymentów obrusów, - 4 asortymentów akcesoriów samochodowych - 4 asortymentów obuwia sportowego, co stanowiło naruszenie wymagań art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. poz. 2121), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen” . Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 13 styc znia 2020 r. (nr akt kontroli: KH.8361.11.2020). Pismem z 19 marca 2020 r. Strona wniosła wyjaśnienia, że „odnośnie kw iat ów – ceny były uwidocznione na opakowani a ch towaru, w związku z czym wskazanie w protokole kontroli w piśmie z dnia 17.01.2020 r. braków cenówek przy 11 asortymentach roślin i kwiatów – nie odpowiada stanowi faktycznemu”. W okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie przepisów po raz pierwszy organ ujawnił dwadzieścia dziewięć przypadków naruszenia wymagań ustawy o informowaniu o cenach w toku kontroli przeprowadzonych w następujących okresach: 1) 22 stycznia 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach produktów (sprawa KH.8361.12.2019) – decyzją z 25 kwietnia 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 10.000 zł , 2) 23 - 24 stycznia 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.13.2019) – decyzją z 26 kwietnia 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 18.000 zł. Decyzją Prezesa UOKiK nr DIH -III/27/2019 z 5 sierp nia 2019 r. zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 3) 24 stycznia 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.14.2019) – decyzją z 29 kwietnia 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 11.000 zł. Decyzją Prezesa UOKiK nr DIH -4/22/2019 z 16 lipca 2019 r. zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 4) 2 - 8 kwietnia 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KŻ -D-B.8361.15.2019) – decyzją z 9 lipca 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 40.000 zł, 5) 31 maja 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.105.2019) – decyzją z 2 września 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 3.000 zł, 6) 4 czerwca 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH.8361.108.2019) – decyzją z 20 września 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 25.000 zł. Decyzją Prezesa UOKiK nr DIH-IV/15/2019 z 20 listopada 201 9 r., zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 7) 4 – 7 czerwca 2019 r. - stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych (sprawa KŻ -D-Cz.8361.27.2019) – decyzją z 23 września 2019 r. nałożono karę 3 pieniężną w wysokości 32.000 zł. Decyzją Prez esa UOKiK nr DIH-IV/20/2019 z 9 grudnia 2019 r. zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy , 8) 18 – 24 czerwca 2019 r. – stwierdzono brak cen jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH-D-Cz.8361.8.2019) – decyzją z 2 października 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 40.000 zł , d ecyzją Prezesa UOKiK nr DIH- IV/26/2019 z 20 grudnia 2019 r. zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 9) 26 sierpnia 2019 r. – stwierdzono brak uwidocznienia cen (sprawa KH.8361.173.2019) – decyzją z 26 sierpnia 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 21 000 zł, 10) 3 września 2019 r. – stwierdzono brak uwidocznienia cen i cen jednostkowych (sprawa KH.8361.180.2019) – decyzją z 29 listopada 2019 r. nałożono karę w wysokości 20.600 zł. Decyzją DIH -IV/9/202 0 z 6 lutego 2020 r. zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 11) 4 – 10 września 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych (sprawa KŻ -D- Cz.8361.53.2019) – decyzją z 16 grudnia 2019 r. nałożono karę w wysokości 23.000 zł , 12) 17 września 2019 r. – st wierdzono błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH.8361.195.2019) – decyzją z 6 grudnia 2019 r. nałożono karę w wysokości 20.200 zł , d ecyzją DIH - IV/22/2020 z 9 marca 2020 r. zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 13) 20 września 2019 r. – stwierdzono brak cen jednostkowych (sprawa KH.8361.204.2019/30DEC/20) – decyzją z 22 czerwca 2020 r. nałożono karę w wysokości 20.200 zł , d ecyzją Prezesa UOKiK nr DIH - IV/49/2020 z 24 września 2020 r. zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy , 14) 26 września 2019 r. – stwierdzono brak cen jednostkowych oraz różnicę cen „półka – kasa” (sprawa KH.8361.202.2019) – decyzją z 6 grudnia 2019 r. nałożono karę w wysokości 20.200 zł , d ecyzją DIH - IV/18/2020 z 6 marca 2020 r. zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy , 15) 26 w rześnia – 2 października 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KŻ -D-Cz.8361.60.2019) – decyzją z 17 grudnia 2019 r. nałożono karę w wysokości 21.800 zł , 16) 3 – 9 października 2019 r. – stwierdzon o brak cen i cen jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KŻ -D-Cz.8361.61.2019) – decyzją z 23 grudnia 2019 r. nałożono karę w wysokości 23.000 zł, 17) 5 listopada 2019 r. – stwierdzono błędne uwidocznienie cen jednostkowych (sprawa KH.8361.232.2019) – decyzją z 7 lutego 2020 r. nałożono karę w wysokości 6.000 zł, 18) 12 – 15 listopada 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KŻ -D-Cz.8361.71.2019) – decyzją z 28 lutego 2020 r. nałożono karę w wysokości 23.800 zł , 19) 12 – 14 listopada 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych (sprawa KH-D- Cz.8361.13.2019) – decyzją z 2 marca 2020 r. nałożono karę w wysokości 40.000zł. Decyzją DIH - IV/40/2020 z 25 czerwca 2020 r. zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 20) 18 – 20 listopada 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych oraz nieprawidłowe wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH -D-Cz.8361.14.2019) – decyzją z 3 marca 2020 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 32.000 zł , Strona wniosła odwołanie od przedmiotowej decyzji , 4 21) 21 – 25 listopada 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych, błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH-D-Cz.8361.16.2019) – decyzją z 4 marca 2020 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 40.000 zł , St rona wniosła odwołanie od przedmiotowej decyzji, 22) 22 listopada 2019 r. – stwierdzono błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH.8361.246.2019) – decyzją z 11 marca 2020 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 6.500 zł , d ecyzją Prezesa UOKiK nr DIH -IV/3 5/2020 z 10 czerwca 2020 r. zaskarżoną decyzję utrzymano w mocy, 23) 2 grudnia 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH.8361.254.2019) – decyzją z 13 marca 2020 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 20.374 zł , Strona wniosła odwołanie od przedmiotowej decyzji, 24) 17 – 20 grudnia 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych, nieprawidłowe wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KŻ -D-Cz.8361.75.2019) – decyzją z 18 marca 2020 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 40.000 zł , d ecyzją Prezesa UOKiK nr DIH- IV/36/2020 z 10 czerwca 2020 r. zaskarżoną decyzję utrzymano w mocy , 25) 20 grudnia 2019 r. – stwierdzono błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH.8361.271.2019) – decyzją z dnia 20 marca 2020r. nałożono karę pieniężną w wysokości. 5.500 zł , d ecyzją Prezesa UOKiK nr DIH -IV/38/2020 z 15 czerwca 2020 r. zaskarżoną decyzję utrzymano w mocy, 26) 2 – 8 stycznia 2020 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KŻ -D-Cz.8361.1.2020) – decyzją z dnia 24 marca 2020 r. nałożono karę pieniężną w kwocie 28.000 zł , d ecyzją Prezesa UOKiK nr DIH- IV/37/2020 z 10 czerwca 2020 r. zaskarżoną decyzję utrzymano w mocy, 27) 7 – 9 stycznia 2020 r. – stwierdzono brak cen i cen jedno stkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KŻ -D-Cz.8361.2.2020) – decyzją z dnia 27 marca 2020 r. nałożono karę pieniężną w kwocie 30 .000 zł , d ecyzją Prezesa UOKiK nr DIH-IV/43/2020 z 29 czerwca 2020 r. zaskarżoną decyzję utrzymano w mocy, 28) 8 stycznia 2020 r. – stwierdzono błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH.8361.6.2020) – decyzją z dnia 12 maja 2020 r. nałożono karę pieniężną w kwocie 4.500 zł , 29) 9 stycznia 2020 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych (sprawa KH.8361.7.2020/38DEC/20) – decyzją z dnia 10 września 2020 r. nałożono karę pieniężną w kwocie 23.000 zł , d ecyzją Prezesa UOKiK nr DIH -IV/57/2020 z 4 listopada 2020 r. zaskarżoną decyzję utrzymano w mocy. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z 17 sierpn ia 2020 r., Śląski WIIH poinformował przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia na tego przedsiębiorcę, na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, kary pieniężnej z tytułu kolejnego – trzydziestego – naruszenia przepisów o uwidacznianiu cen w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia 16 września 2020 r. (sygnatura: KH.8361.11.2020), Śląski WIIH nałożył na ww. przedsiębiorcę karę 5 pieniężną w wysokości 29 000 zł (słownie: dwadzieścia dziewięć tysięcy złotych), na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, z tytu łu trzydziestego naruszenia obowiązku uwidaczniania cen towarów w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy. Decyzja została odebrana w dniu 21 września 2020 r. Pismem z dnia 1 października 2020 r. (data stempla 2 października 2020 r.), Strona złożyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej również „Prezesem UOKiK”, odwołanie od ww. decyzji. zarzucając: a) naruszenie prawa materialnego tj. art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach poprzez:  nieuwzględnienie dotychczasowej działalności przedsiębiorcy w jej aspekcie pozytywnym, tj. pominięcie tych czynności, które przedsiębiorca podejmuje po kontrolach w poszczególnych sklepach, a które mają na celu usunięcie nieprawidłowości oraz zapobieżenie występowaniu ich w przyszłości,  niewłaściwe zastosowanie przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej kryterium dotychczasowej działalności , tj. zastosowanie go w zakresie szerszym, nieadekwatnym do zakresu kontroli, b) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 10 § 1 oraz art. 81 kpa poprzez niezawiadomienie Strony o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków przed wydaniem decyzji, co uniemożliwiło Stronie wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz składania wniosków dowodowych, c) naruszenie art. 77 § 1 oraz art. 7 i 80 kpa poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego tj. pominięcie w wydanej decyzji okoliczności uwidocznienia cen kwiatów na opakowaniach towarów i w rezultacie oparcie zaskarżonej decyzji na protokole kontroli z dnia 13 stycznia 2020 r. obarczonej błędem w zakresie ustaleń stanu faktycznego , d) naruszenie art. 107 § 3 kpa poprzez niewskazanie w uzasadnieniu decyzji przyczyn, z powodu których Organ odmówił wiarygodności i mocy dowodowej pismu Strony z dnia 19 marca 2020 r. oraz nieuwzględnienie okoliczności wskazanych w w/w piśmie. Pismem z 4 listopada 2020 r., Prezes UOKiK poinformował w/w przedsiębiorcę, że przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 kpa, prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce; 6 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu, o cz ym stanowi § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonał obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach co najmniej trzykrotnie w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 40 000 zł. Ustalając wysokość kary pieniężnej, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodu. W niniejszej sprawie, w toku kontroli przeprowadzonej w należącej do przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie placówce handlowej, stwierdzono nieprawidłowości w informowaniu o cenach w przypadku 31 partii produktów spośród 67 poddanych ocenie, co było, jak stwierdził Śląski WIIH, tr zydziestym w okresie 12 miesięcy naruszeniem przez stronę obowiązujących przepisów w zakresie uwidaczniania cen. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Śląski WIIH w drodze decyzji, wydanej na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenac h, nałożył karę pieniężną w wysokości 29 000 zł na w/w przedsiębiorcę, to jest na podmiot, który dopuścił się powyższego naruszenia. W toku postępowania odwoławczego Prezes UOKiK przeprowadził analizę ustaleń kontroli, w oparciu o które wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił zarzuty zawarte w odwołaniu. Po przeprowadzonym postępowaniu organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że przedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o informowaniu o cenach, co powoduje koni eczność nałożenia przez Śląskiego WIIH kary pieniężnej. Strona zarzuca naruszenie przepisów postępowania tj. art. 10 § 1 oraz art. 81 kpa poprzez niezawiadomienie Strony o zebraniu materiału dowodowego oraz możliwości składania wniosków przed wydaniem decyzji, co uniemożliwiło Stronie wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz składania wniosków dowodowych. Strona wskazuje przy tym, że praktyka organu pouczająca strony o prawie czynnego udziału w postępowania jest sprzeczna z art. 10 § 1 kpa oraz art.81 kpa, ponieważ w/w zasada obowiązuje w każdym stadium postepowania, natomiast pouczenie zawarte w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania nie daje stronie wiedzy czy organ zebrał już cały materiał dowodowy i czy zamierza wydać decyzję. Strona sugeruje przy tym, że zawiadomienie o zakończeniu postępowania dowodowego i zamiarze wydania decyzji dałoby jej możliwość zwrócenia uwagi organu na poczynione zaniechania co do wyjaśnienia okoliczności faktycznych oraz powołania świadków na okoliczność ujawnienia cen na opakowaniach. 7 Odnosząc się do powyższego zarzutu, Organ zwraca uwagę, iż z akt sprawy wynika, że Śląski WIIH pismem nr KH.8361.11.2020/39DEC/20 z 17 sierpnia 2020 r. zawiadomił Stronę o wszczęciu postępowania w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu ponownego niewykonania obowiązków określonych w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach. Przedmiotowe zawiadomienie zostało odebrane przez Stronę w dniu 20 sierpnia 2020 r. Zgodnie z pouczeniem zawartym w zawiadomieniu: „Na podstawie art. 10 § 1 Kpa Stronie przysługuje prawo do czynnego udziału w postępowaniu tj. zapoznania się z aktami sprawy oraz składania wyjaśnień i wniosków dowodowych do czasu zakończenia postępowania, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgło szonych żądań. Skorzystanie z wyżej wymienionego prawa powinno nastąpić w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego zawiadomienia.” Zgodnie z art. 10 § 1 kpa stronie przysługuje prawo do czynnego udziału w każdym stadium postepowania, stąd też niezrozumiałym jest twierdzenie Strony, iż organ obowiązany jest do zawiadomienia o zakończeniu gromadzenia materiału dowodowego i zamiarze wydania decyzji, co dopiero miałoby warunkować podniesienie przez Stronę okoliczności nieprawidłowości dotyczących kontroli. Zasada czynnego udziału Strony zezwala na podniesienie takich okoliczności w każdym stadium postępowania tj. aż do momentu wydania decyzji. Oznacza to tym samym, że również i 7-dniowy termin wyznaczony w zawiadomieniu ma charakter instrukcyjny i jego prz ekroczenie nie pozbawi strony czynnego udziału w postępowaniu – wręcz przeciwnie, jest to termin dla organu, który wstrzymuje się z wydaniem decyzji do czasu powzięcia wiedzy, że Strona nie skorzystała ze swego prawa do zapoznania się materiałem dowodowym i ewentualnego wypowiedzenia się co do sprawy. Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy organ zwraca uwagę, że zawiadomienie o wszczęciu postępowania i możliwości zapoznania z zebranym materiałem dowodowym zostało odebrane przez Stronę w dniu 20 sierpnia 2020 r. Decyzja została z kolei wydana w dniu 16 września, Strona miała więc możliwość zapoznania się z zebranym materiałem, jednakże tego nie uczyniła, jak również nie wystąpiła z żadnym wnioskiem dowodowym, w tym również i dotyczącym okoliczności, które podnosi w odwołaniu. Strona zarzuca również naruszenie art. 77 § 1 oraz art. 7 i 80 kpa poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego , tj. oparcie się na protokole kontroli zawierającym błędne ustalenia faktyczne polegające na stwierdzeniu, że w przypadku 25 asortymentów kwiatów i roślin stwierdzono w 11 przypadkach brak uwidocznienia ceny, mimo, że cena znajdowała się na opakowaniach w/w towarów. Jak twierdzi Strona, przedmiotową okoliczność podniesiono podczas kontroli, jak również w piśmie Strony z 19 marca 2020 r. Odnosząc się do podniesionego zarzutu, Organ przede wszystkim wskazuje, że, wbrew temu co Strona twierdzi w odwołaniu, do protokołu kontroli, w momencie jego podpisania, nie wniesiono uwag. Z kolei w piśmie z dnia 19 marca 2020 r. zawarte jest, stwierdzenie, że ceny były uwidocznione na opakowaniach towaru. Niemniej należy zwrócić uwagę, iż przedmiotowe pismo wpłynęło do Śląskiego WIIH w dniu 27 marca 2020 r, a więc jeszcze przed wszczęciem postępowania administracyjnego, co miało miejsce dopiero w dniu 20 sierpnia 2020 r. (data odbioru przez Stronę zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej). Zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej uwagi do protok ołu k ontrolowany może wnieść na piśmie w terminie 7 dni od dnia 8 przedstawienia protokołu do podpisu. Z akt sprawy wynika, że protokół został podpisany w dniu 13 stycznia 2020 r., a więc przedmiotowe pismo zostało wniesione już po upływie ustawowego termin u przewidzianego na zgłaszanie uwag. Termin wskazany w art. 20 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej jest terminem materialnym, a więc jego bezskuteczny upływ powoduje, iż kontrolowany traci przysługujące mu uprawnienie (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 09.11.2010 r. Sygn. akt III SA/Wa 531/10: „Skoro niezłożenie wyjaśnień lub zastrzeżeń do protokołu w terminie określonym w 291 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) wywołuje określony skutek w postaci przyjęcia, że kontrolowany nie kwestionuje ustaleń kontroli to termin określony w art. 291 § 1 ustawy ma charakter materialny i nie podlega przywróceniu.” ). Niezłożenie uwag w wyznaczonym terminie, nie pozbawia jednak Strony możliwości złożenia wyjaśnień na etapie postepowania administracyjnego. Niemniej, w przedmiotowej sprawie, w postępowaniu w sprawie wymierzenia kary pieniężnej Strona nie złożyła żadnych wyjaśnień ani wniosków. Biorąc powyższe pod uwagę, za bezzasadny należy uznać tym samym również i zarzut naruszenia art. 107 § 3 kpa, bowiem Śląski WIIH prawidłowo uznał, że pismo Strony z 19 marca 2020 r. stanowi uwagi do protokołu wniesione po upływie ustawowego terminu. Co więcej, należy podkreślić, że zgodnie z art. 53 ustawy Prawo przedsiębiorców ustalenia kontroli zamieszcza się w protokole kontroli. Tymczasem z protokołu kontroli nr KH.8361.11.2020 z 13 stycznia 2020 r, jednoznacznie wynika, że w stosunku do 31 asortymentów produktów (w tym 11 asortymentów kwiatów i roślin) stwierdzono brak cen. Ponieważ zaś w postępowaniu administracyjnym Strona nie przedstawiła żadnych wniosków dowodowych ani nie podniosła żadnych okoliczności wymagających , jej zdaniem, wyjaśnienia to nie sposób czynić Organowi zarzutu, iż do takich wniosków się nie odniósł. Reasumując, materiał dowodowy pozwala na poczynienie ustaleń faktycznych, iż w przypadku 31 asortymentów stwierdzono br ak cen. Jak już wskazano powyżej, przesłanki wymiaru kary określa art. 6 ust. 3 w/w ustawy stanowiąc, że przy wymiarze kary bierze się pod uwagę stopień naruszenia, dotychczasowe postępowanie oraz wielkość jego obrotów i przychodu. W przypadku stopnia przesłanki stopnia naruszenia obowiązków należy odwołać się do art. 4 ust. 1 w/w ustawy, zgodnie z którym, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informowaniu o cenach, cena to wartość wyra żona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Cena należy więc do podstawowych, istotnych elementów zawieranych umów sprzedaży wpływających bezpośrednio na podjęcie decyzji przez konsumentów o z awarciu konkretnej umowy. Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o informowaniu o cenach cena jednostkowa to cena ustaloną za jednostkę określonego towaru (usługi), którego ilość lub liczba jest wyrażona w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach. W świetle powyższego, brak uwidocznienia cen pozbawia konsumentów należytej informacji o oferowanych produktach. (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 listopada 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 1400/19 „Tym samym klienci poszukujący towarów w tym właśnie dziale 9 sklepu, istotnie pozbawieni zostali podstawowej informacji, która winna im zostać zapewniona przez Skarżącą, a więc ceny produktu. Bez tej podstawowej informacji trudno mówić o realizacji jednej z dyrektyw ujętych w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, a więc umożliwieniu klientom porównywania cen konkurencyjnych towarów.” ) . Zasadnie więc organ I Instancji stwierdził, iż stopień naruszenia obowiązku w zakresie uwidaczniana cen jest wyższy niż znikomy. Kolejną przesłanką wymiaru kary jest dotychczasowa działalność podmiotu działającego na rynku. Strona odnośnie tej przesłanki podnosi argument, iż Organ błędnie utożsamia przedmiotową przesłankę z naruszeniami stwierdzonymi w ciągu 12 miesięcy poprzedzających naruszenie będące przedmiotem zaskarżonej decyzji, podczas gdy jej zdaniem, chodzi tu o te działania i czynności, które przedsiębiorca podejmuje w toku kontroli, a które mają na celu usunięcie nieprawidłowości oraz zapobieżenie ich występowaniu w przyszłości. Odnosząc się do powyższego zarzutu należy podkreślić, iż usunięcie stwierdzonych naruszeń nie jest tożsame z przesłanką dotychczasowego działania, stąd też nie będzie miało ono znaczenia przy analizie tej przesłanki, ale dopiero przy wymiarze kary za ewentualne późniejsze naruszenia. Organ zwraca przy tym uwagę, że nieprawidłowości w zakresie informowania o cenach nie zostały usunięte po otrzymaniu zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli, lecz dopiero w czasie jej trwania, co potwierdza protokół kontroli. Natomiast anal izując przesłankę dotychczasowej działalności Prezes UOKiK wziął pod uwagę, że przedsiębiorca w okresie 12 miesięcy od dnia pierwszej kontroli, włączywszy kontrolę, której ustalenia stanowią podstawę do wszczęcia przedmiotowego postępowania, po raz trzydziesty naruszył przepisy o uwidacznianiu cen. Istotnym jest tu również fakt, że kontrole we wszystkich w/w przypadkach poprzedzone były zawiadomieniem o zamiarze przeprowadzenia kontroli. Strona miała więc możliwość odpowiedniego przygotowania się do kont roli, tym bardziej, że działalność gospodarczą prowadzi od grudnia 2004 roku, a więc należy założyć, że Stronie znany jest obowiązek uwidaczniania cen wynikający obecnie z ustawy o informowaniu o cenach. Tymczasem fakt, iż w okresie 12 miesięcy poprzedzaj ących przedmiotowe naruszenie, stwierdzono dwadzieścia dziewięć naruszeń w zakresie informowania o cenach, jednoznacznie wskazuje, że Strona nie przywiązuje należytej wagi do wykonywania obowiązków nałożonych na nią przedmiotową ustawą (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 lipca 2020 r. Sygn. akt VI SA/Wa 2744/19: „Organ prawidłowo wziął również pod uwagę dotychczasową działalność strony – skarżącej spółki, tj. funkcjonowanie na rynku od 2004 r., wyniki dotychczasowych kontroli w zakresie przestrzegania obowiązków nakładanych przez ustawę o informowaniu o cenach, i zasadnie przyjął, że skarżąca nie dołożyła należytej staranności przy wykonywaniu działalności w celu przestrzegania przepisów istotnych z punktu widzenia praw i interesów konsumentów oraz nie wyeliminowała nieprawidłowości naruszających te prawa. Zaskarżona decyzji dotyczy naruszenia art. 4 ustawy o cenach po raz ósmy w okresie 12 miesięcy licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie objętych tym przepisem obowiązków po raz pierwszy. Oznac za to, że skarżąca nie tylko spełniła swoim zachowaniem warunek do nałożenia kary za to naruszenie, ale też kary w podwyższonej wysokości.” ). 10 Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się także wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy, który został ustalony przez organ I instancji w toku postępowania – przedmiotowa przesłanka została ustalona przez organ I instancji na podstawie oświadczenia pełnomocnika. Organ zwraca ponadto uwagę, że przy wymiarze kary kierował się celami kary określonymi w dyrektywie art. 8 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. UE L 80 z 18. 3.1998, s. 27), zwanej dalej „dyrektywą 98/6/WE”, w myśl której kary pieniężne za naruszenie obowiązku informowania konsumentów o cenie oferowanych produktów i usług muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Ustalony stan faktyczny wskazuje, iż przedmiotowe naruszenie jest dwudziestym dziewiątym, jakie zostało popełnione przez Stronę w okresie 12 poprzedzających miesięcy. Powyższe jednoznacznie wskazuje, iż kary jakie były wymierzane wcześniejszymi decyzjami nie osiągnęły zamierzonego skutku w postaci zaniechania dalszych naruszeń. Co za tym idzie, kara wymierzana kolejną decyzją powinna być na tyle dotkliwa, aby cele określone przedmiotową dyrektywą w końcu zostały osiągnięte. Prezes UOKiK, stoi również na stanowisku, że w przedmiotowej spraw ie nie znajduje zastosowania instytucja odstąpienia od wymierzenia kary. Mianowicie, zgodnie z art. 189f § 1 kpa o rgan administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: 1 ) waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Z zebranego materiału wynika, że waga naruszenia nie jest znikoma, ponieważ brak cen jest naruszeniem interesów konsumentów w zakresie ich prawa do informacji. Z kolei ewentualne usunięcie naruszenia prawa nie spełni celów kary, mającej nie tylko funkcję dyscyplinująco – repres yjną, ale też i prewencyjną. Organ I instancji słusznie przy tym zauważył, że brak uwidocznienia cen i cen jednostkowych stanowi zagrożenie dla interesów majątkowych konsumentów, a tym samym wyklucza możliwość uznania stopnia tego naruszenia za znikomy. Na leży ponadto wskazać, że fakt wielokrotnego wystąpienia nieprawidłowości skutkujących podwyższaniem wymiaru kary, oznacza, że funkcja prewencyjna kary nie została spełniona. Zatem organ pierwszej instancji słusznie uznał, iż nie zachodzą podstawy do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 kpa. Odnosząc się natomiast do art. 189f § 2 kpa, który wskazuje na możliwość odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w przypadkach innych niż wymienione w art. 189f § 1, Prezes Urzędu zwraca uwagę, że powtarzające się naruszenia przez przedsiębiorcę przepisów ustawy o informowaniu ocenach nie pozwalają na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Celem tym jest przestrzeganie przez przedsiębiorcę przepisów ustawy o informowaniu o cenach. 11 Mając powyższe na uwadze, organ odwoławczy, po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego materiału, uznał odwołanie za bezzasadne. W ocenie Prezesa UOKiK wymierzona stronie kara w wysokości 29 000 zł jest propo rcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary lub usługi opatrzone odpowiednimi informacjami na temat ich cen i cen jednostkowych. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów , zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Katowicach w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W te rminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, pl. Powstańców Warszawy 1, 00 -950 Warszawa. 2. Od skarg w szczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. 12 Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administra cyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325, z późn. zm.). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usł ug (t.j. Dz. U. poz. 2019 poz. 178). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. pełnomocnik Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie, 2. Śląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Katowicach 3. a/a