DIH-59/2010

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DIH-023-59 (8)/10/GS Warszawa, 18 listopada 2010 r. DECYZJA DIH-1/59/2010 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm) art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 i art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1219) art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (Dz.U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania Mariana Grzywacza prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Grzywacz Marian w Świętochłowicach od decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Katowicach z dnia 20 sierpnia 2010 r. (Nr akt: HU-42-192/2010/2DEC/10) którą wymierzono ww. przedsiębiorcy karę pienięŜną w wysokości 2.000 zł (słownie: dwa tysiące złotych) za wprowadzenie do obrotu zafałszowanego artykułu rolno - spoŜywczego tj. „masła ekstra 82% tłuszczu”, masa netto 200 g, najlepiej spoŜyć przed: „25.07”, numer partii „180”, wyprodukowanego przez F.H.U. Masmal Piotr Jastrzębski w Warlubiu, utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję. UZASADNIENIE W toku kontroli przeprowadzonej w dniach 6-8 lipca 2010 r. przez inspektorów reprezentujących Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej – zwanego dalej „Śląskim WIIH” – w punkcie handlowym nr 31G w Katowicach przy ul. Obroki 130, naleŜącym do przedsiębiorcy Mariana Grzywacza prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Grzywacz Marian w Świętochłowicach – zwanego dalej równieŜ „ stroną” – pobrano do badań laboratoryjnych próbkę produktu (protokół pobrania próbki produktu nr 064748 z dnia 6 lipca 2010 r.) o nazwie „masło ekstra 82% tłuszczu”, w ilości 5 szt. z partii oznaczanej nr „180” i datą minimalnej trwałości „25.07”, produkcji F.H.U. Masmal Piotr Jastrzębski w Warlubiu – zwanego dalej „ masłem ekstra ”. Jednocześnie inspektorzy pobrali próbkę Strona 2 z 9 kontrolną (protokół pobrania próbki kontrolnej nr 064677 z dnia 6 lipca 2010 r.), którą po zabezpieczeniu pozostawiono pod nadzorem kontrolowanego przedsiębiorcy. Badania wykonane przez Laboratorium Kontrolno-Analityczne Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Olsztynie – zwane dalej „ Laboratorium w Olsztynie ” – w zakresie cech organoleptycznych i fizyczno-chemicznych wykazały, Ŝe produkt ten nie odpowiadał wymaganiom zawartym w Rozporządzeniu Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. (zał. XII i XV), ustanawiającym wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (Dz. U. L 299 z 16.11.2007, s. 1 z późn. zm.) – zwanego dalej „rozporządzeniem 1234/2007” – z uwagi na obecność steroli pochodzenia roślinnego. Skład trójglicerydów w badanych próbkach wskazywał na występowanie około 67,67% tłuszczu obcego, co jest niezgodne z rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 273/2008 z dnia 5 marca 2008 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1255/1999 w odniesieniu do metod analizy oraz oceny jakości mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. L 88 z 29.03.2008 r. s. 1) – zwanym dalej „ rozporządzeniem 273/2008 ”. Ponadto w ocenie organoleptycznej stwierdzono niewłaściwy smak tj. wyczuwalny posmak tłuszczu roślinnego. PowyŜsze udokumentowano w Sprawozdaniu z badań Nr 1158/2010 z dnia 16 lipca 2010 r. Pismem z dnia 20 lipca 2010 r. Śląski WIIH zapoznał stronę z wynikami przeprowadzonych badań laboratoryjnych. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa do złoŜenia wniosku o przebadanie próbki kontrolnej, uzasadniając swoją decyzję wydaniem próbki kontrolnej przedstawicielowi producenta masła ekstra. W związku z powyŜszym, pismem z dnia 3 sierpnia 2010 r. Śląski WIIH zawiadomił przedsiębiorcę Mariana Grzywacza prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Grzywacz Marian w Świętochłowicach, o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia kary pienięŜnej za wprowadzenie do obrotu masła ekstra zafałszowanego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (Dz. U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.) – zwanej dalej „ustawą o jakości handlowej” . Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia 20 sierpnia 2010 r. (Nr akt: HU-42-192/2010/2DEC/10) Śląski WIIH wymierzył, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej, przedsiębiorcy Marianowi Grzywaczowi prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Grzywacz Marian w Świętochłowicach karę pienięŜną wysokości 2.000 zł (słownie: dwa tysiące złotych) za wprowadzenie do obrotu zafałszowanego masła ekstra. Pismem z dnia 6 września 2010 r. strona złoŜyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – zwanego dalej równieŜ „Prezesem UOKiK” – odwołanie od ww. decyzji wraz z wnioskiem o uchylenie zaskarŜonej decyzji w całości oraz umorzenie postępowania w sprawie jako bezprzedmiotowego, bądź uchylenie zaskarŜonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej na podstawie art. 138 § 2 Kpa. Strona 3 z 9 W odwołaniu strona zarzuciła wydającemu decyzję organowi pierwszej instancji: – naruszenie art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej, poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy nie wystąpiły ku temu przesłanki, – błąd w ustaleniach faktycznych polegający na błędnym przyjęciu, Ŝe masło ekstra jest produktem zafałszowanym, – raŜące naruszenie art. 10 § 1 Kpa poprzez wydanie zaskarŜonej decyzji bez umoŜliwienia stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz brak pouczenia strony o prawie do zapoznania się z aktami i złoŜenia końcowego oświadczenia, – raŜące naruszenie art. 7 Kpa poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, poprzez pominięcie istotnego dla sprawy dokumentu sprawozdania z badań nr 277/10 oraz nr 200/10, brak podjęcia czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, – raŜące naruszenie, art. 77 i 80 Kpa poprzez brak wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, arbitralne potraktowanie przez organ przedmiotowej sprawy bez rozpatrzenia w sposób wyczerpujący zebranego materiału dowodowego oraz brak dokonania oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego czy dana okoliczność została udowodniona, oraz dodatkowo strona wniosła o przeprowadzenie dowodu ze sprawozdań z badań nr 200/10 i nr 277/10 wykonanych przez Instytut Biotechnologii Przemysłu Rolno – SpoŜywczego, Laboratorium Badania śywności i Środowiska w Warszawie na zlecenie producenta, a takŜe przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka Doroty Świątkowskiej na okoliczność toŜsamości próbek będących przedmiotem badań (nr 200/10 i nr 277/10) z próbkami kontrolnymi pobranymi i zabezpieczonymi w toku kontroli przez inspektorów Inspekcji Handlowej w Katowicach oraz jakości handlowej kwestionowanego produktu. Pismem z dnia 22 września 2010 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów poinformował przedsiębiorcę Mariana Grzywacza prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Grzywacz Marian w Świętochłowicach, iŜ przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 Kpa prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a takŜe wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych Ŝądań. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwaŜył, co następuje. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem wyŜszego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyŜszego zgodnie z art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Strona 4 z 9 Zgodnie z art. 3 pkt 10 ustawy o jakości handlowej, artykuł rolno-spoŜywczy zafałszowany to produkt, którego skład jest niezgodny z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spoŜywczych, albo produkt, w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na celu ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości, jeŜeli niezgodności te lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów, w szczególności jeŜeli: a) dokonano zabiegów, które zmieniły lub ukryły jego rzeczywisty skład lub nadały mu wygląd produktu zgodnego z przepisami dotyczącymi jakości handlowej, b) w oznakowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spoŜywczych albo niezgodną z prawdą, c) w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie składu, pochodzenia, terminu przydatności do spoŜycia lub daty minimalnej trwałości, zawartości netto lub klasy jakości handlowej. W niniejszej sprawie, badanie pobranej w toku kontroli próbki masła ekstra w punkcie handlowym naleŜącym do strony, przeprowadzone przez akredytowane Laboratorium w Olsztynie (sprawozdanie z badań z dnia 16 lipca 2010 r. Nr 1158/2010) wykazały obecność steroli roślinnych na poziomie około 67,67 %, co w przypadku masła świadczy o jego zafałszowaniu. Skutkiem wprowadzania do obrotu zafałszowanego artykułu rolno-spoŜywczego było wymierzenie stronie przez Śląskiego WIIH kary pienięŜnej przewidzianej w art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej. W pierwszej kolejności strona zarzuciła organowi pierwszej instancji, Ŝe dopuścił się naruszenia art. 40a ust. 1 pkt. 4 ustawy o jakości handlowej wskazując, Ŝe warunkiem zastosowania przepisu jest to, Ŝe kwestionowana partia produktu musi posiadać cechy artykułu zafałszowanego, stosownie do art. 3 pkt. 10 ustawy o jakości handlowej, podczas gdy przyjęcie przez organ pierwszej instancji jednostronnych wyników badań jako podstawy do stwierdzenia o zafałszowaniu sprawia, Ŝe przepis ten został błędnie zastosowany. Konsekwencją niewłaściwej oceny przedmiotowego produktu był brak zapewnienia stronie czynnego udziału w sprawie i moŜliwości wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego a tym samym naruszenie art. 10 Kpa. Strona uwaŜa takŜe, Ŝe Śląski WIIH arbitralnie uznał, Ŝe kwestionowane masło nie odpowiadało wymaganiom określonym w przepisach, posiłkując się jedynie przeprowadzonymi na swoje zlecenie wynikami badań. Ustosunkowując się do powyŜszych zarzutów Prezes UOKiK zwaŜył, Ŝe w przedmiotowej sprawie zostały podjęte wszelkie niezbędne kroki do pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do jej załatwienia, między innymi poprzez wskazanie stronie przysługujących jej praw, w tym prawa do zapoznania się z materiałem dowodowym i złoŜenia wyjaśnień (zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego z dnia 3 sierpnia 2010 r., w którym został ustalony 7-dniowy termin na skorzystanie z przysługującego stronie prawa, a którego to pisma odbiór został potwierdzony w dniu 9 sierpnia 2010 r.). Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień w ustanowionym terminie. Pomimo braku w aktach sprawy końcowego oświadczenia strony, nie moŜna mówić o naruszeniu art. 10 Kpa, o czym świadczy stanowisko przyjęte przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 kwietnia 2001 r. sygn. II SA 1617/00 – „ brak w aktach sprawy końcowego Strona 5 z 9 oświadczenia strony oraz dowodu, Ŝe organ prowadzący postępowanie pouczył stronę o przysługującym jej prawie uzasadnia wniosek, Ŝe organ prowadzący postępowanie naruszył obowiązek ustalony w art. 10 § 1 k.p.a”. NiezaleŜnie od powyŜszego istotą wydania przez Śląskiego WIIH decyzji był znany stronie materiał zgromadzony w toku kontroli, a przede wszystkim wyniki badań próbki masła ekstra pobranej w toku kontroli, zawarte w sprawozdaniu z badań Nr 1158/2010 z dnia 16 lipca 2010, wykonanych przez Laboratorium w Olsztynie, z którymi strona zapoznała się w dniu 21 lipca 2010 r. Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, strona zrezygnowała z badania próbki kontrolnej, uzasadniając swoją decyzję wydaniem jej w dniu 20 lipca 2010 r. przedstawicielowi producenta masła ekstra. Postępując w ten sposób strona naruszyła procedury postępowania kontrolnego, jednocześnie pozbawiając się moŜliwości obrony swoich praw w przypadku stwierdzenia niewłaściwej jakości kontrolowanego produktu. Co więcej strona wydała próbkę kontrolną produktu świadomie i wbrew treści pouczenia zawartego w pouczeniu do przeprowadzenia urzędowej kontroli Ŝywności, co przyznała w trakcie przesłuchania w dniu 21 lipca 2010 r. Zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1219) – zwanej dalej „ustawą o Inspekcji Handlowej” – podczas kontroli równocześnie z pobraniem próbki produktu pobiera się i zabezpiecza dodatkową próbkę produktu z tej samej partii w ilości odpowiadającej ilości pobranej do badań (próbka kontrolna). Próbka kontrolna jest przechowywana przez kontrolowanego do czasu jej zwolnienia przez wojewódzkiego inspektora, w warunkach uniemoŜliwiających zmianę jakości lub cech charakterystycznych produktu; w tym czasie nie moŜe być wprowadzana do obrotu. Natomiast zgodnie z art. 29 tej ustawy badania pobranych próbek produktów i próbek kontrolnych przeprowadzają, laboratoria kontrolno-analityczne Inspekcji, a w przypadku, gdy laboratoria Inspekcji nie mogą wykonać badań, organ Inspekcji moŜe zawrzeć umowę o wykonanie badań pobranej próbki z innym wyspecjalizowanym laboratorium. Badanie próbki kontrolnej przeprowadza się na wniosek lub z urzędu. Jak wspomniano wcześniej, strona bezprawnie wydała próbkę kontrolną przedstawicielowi producenta, w wyniku tego organ pierwszej instancji został równieŜ pozbawiony moŜliwości przeprowadzenia badań z urzędu w celu ewentualnego potwierdzenia wyników badań z Laboratorium w Olsztynie. Dlatego teŜ zarzut arbitralności działania organu jest nietrafny gdyŜ organ pierwszej instancji nie miał sposobności uzyskania dodatkowego dowodu w postaci sprawozdania z badań próbki kontrolnej i był zmuszony wydać decyzję w oparciu o wyniki tylko jedynych badań. Strona zarzuca takŜe organowi pierwszej instancji raŜące naruszenie art. 7 Kpa poprzez brak ustosunkowania się do przedstawionych przez producenta kwestionowanego masła ekstra wyników badań nr 277/10 i nr 200/10 przeprowadzonych przez Instytut Biotechnologii Przemysłu Rolno – SpoŜywczego, Laboratorium Badania śywności i Środowiska w Warszawie. Zdaniem strony organ nie dąŜył do ustalenia stanu faktycznego odpowiadającego rzeczywistości, a przedmiotowe postępowanie prowadzone było pod z góry załoŜoną tezę w oparciu o jedne wyniki badań. Ponadto strona zarzuca, Ŝe badania przeprowadzone przez Laboratorium w Olsztynie zostały wykonanie w oparciu o metody nie Strona 6 z 9 objęte akredytacją. W swoim uzasadnieniu strona przywołuje równieŜ fragmenty wyroku Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 czerwca 2007 r. (VI SA/Wa 555/07), z którego, zdaniem odwołującego się wynika, Ŝe skoro wynik badań nie objęty akredytacją stanowi przesłankę do załoŜenia, Ŝe produkt jest niewłaściwej jakości organ pierwszej instancji powinien wyjaśnić w decyzji, dlaczego uznał badania za wiarygodne. Zdaniem strony naleŜy podwaŜyć wiarygodność wyników badań z uwagi na brak takiego wyjaśnienia w zaskarŜonej decyzji. Zdaniem Prezesa UOKiK zarzut o braku ustosunkowania się do przedstawionych przez producenta masła ekstra wyników badań nr 277/10 i nr 200/10 jest bezzasadny, gdyŜ sprawozdania z badań wniesione zostały przez przedsiębiorcę nie będącego stroną postępowania prowadzonego przez Śląskiego WIIH i nie mogły zasługiwać na uwzględnienie, o czym został poinformowany pełnomocnik producenta, jak wynika to z wyjaśnienia zawartego w piśmie Śląskiego WIIH z dnia 22 października 2010 r. Prezes UOKiK rozpatrując wniosek strony o przeprowadzenie dowodu ze sprawozdań z badań nr 200/10 i nr 277/10 stwierdził, Ŝe przedstawione w załączeniu do odwołania dowody nie mają znaczenia w przedmiotowej sprawie. Powodem takiego uznania jest m.in. fakt, ze sposób w jaki zostały przeprowadzone badania rzekomych próbek kontrolnych uchybia procedurom zawartym w ustawie o Inspekcji Handlowej. W sprawie wniosku o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka Doroty Świątkowskiej, Prezes UOKiK stwierdził, Ŝe dowód o który strona wnioskuje nie miałby znaczenia dla sprawy, z uwagi na fakt, iŜ powoływana przez stronę osoba nie była świadkiem przy pobraniu od kontrolowanego przedsiębiorcy próbki kontrolnej produktus. Świadczy o tym protokół przesłuchania strony z dnia gdzie strona zeznała o wydaniu próbki kontrolnej męŜczyźnie, który przedstawił się jako przedstawiciel producenta kwestionowanego masła ekstra. Odnośnie zarzutu przeprowadzenia części badań metodą nieakredytowaną, Prezes UOKiK pragnie zauwaŜyć, Ŝe przepisy na poziomie wspólnotowym jak i krajowym wymagają, aby badania laboratoryjne w ramach urzędowej kontroli Ŝywności wykonywane były przez laboratoria akredytowane, nie określają natomiast, Ŝe badania naleŜy prowadzić wyłącznie metodami akredytowanymi. Stanowi o tym art. 5 ust. 2 pkt d) rozporządzenia (WE) Nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i Ŝywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz.U. L 191 s.1 z 30.4.2004, ze zm.) – zwanego dalej „rozporządzeniem 882/2004” . Szczegóły w zakresie metod analiz i wymagań odnośnie laboratoriów wykonujących badania w ramach urzędowej kontroli Ŝywności zawarto w art. 11 i 12 tego rozporządzenia. Laboratoria muszą być akredytowane zgodnie z normami europejskimi dot. akredytacji jednostek badawczych. W Polsce jednostką akredytacyjną uprawnioną do akredytacji jednostek certyfikacyjnych kontrolnych, laboratoriów badawczych i wzorcujących prowadzących oceny zgodności i weryfikacji na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz.U. z 2010 Nr 138 poz. 935) jest Polskie Centrum Akredytacyjne – zwane dalej „PCA” . Sprawozdania z badań opatrzone znakiem akredytacji PCA oznaczają, Ŝe badania zostały przeprowadzone w akredytowanym laboratorium, zgodnie z obowiązującym prawem i są w Strona 7 z 9 pełni wiarygodne (podkreślić przy tym trzeba, iŜ fakt udzielenia Laboratorium w Olsztynie wskazanej akredytacji nie budzi wątpliwości i nie był kwestionowany przez stronę). NaleŜy nadto wskazać, Ŝe zgodnie z przepisami zawartymi w art. 29 ustawy o Inspekcji Handlowej i art. 32 ustawy o jakości handlowej badania związane z kontrolą jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych przeprowadzane są w laboratoriach Inspekcji Handlowej, a w uzasadnionych przypadkach w innych wyspecjalizowanych laboratoriach. Przepisy zawarte w ustawie o Inspekcji Handlowej i ustawie o jakości handlowej nie nakładają obowiązku przeprowadzania badań jakości w laboratoriach akredytowanych, a tym bardziej przy uŜyciu wyłącznie metod akredytowanych. Wymóg dokonywania analiz w laboratoriach akredytowanych wynika ze wspomnianego wyŜej rozporządzenia 882/2004. Podsumowując, naleŜy wskazać, iŜ – przeciwnie do twierdzeń strony – stosowanie metody nieakredytowanej nie narusza przepisów prawa, a zgodnie z treścią art. 11 i 12 rozporządzenia 882/2004 wynik badania uzyskany taką metodą jest miarodajny i moŜe stanowić podstawę rozstrzygnięcia w sprawie. Laboratorium w Olsztynie niewątpliwie posiada stosowaną akredytację przyznaną przez PCA (nr akredytacji: AB 433) było i jest uprawnione do dokonywania badań próbek produktów tłuszczowych, w tym masła ekstra pobranych od strony podczas kontroli. Badanie w zakresie ujawniania zafałszowania tłuszczem obcym zostały wykonane metodami akredytowanymi. Tym samym, wyniki badań ujawnione w sprawozdaniu z badań nr 1158/2010 z dnia 16 lipca 2010 r. są w pełni prawidłowe i wiarygodne. NiezaleŜnie od powyŜszego, zdaniem Prezesa UOKiK strona błędnie odczytuje stanowisko sądu przedstawione w powołanym przez siebie wyroku (VI SA/Wa 555/07), o czym świadczy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 czerwca 2008 r. (VI SA/Wa 2186/07). Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem, na który powołuje się strona, uchylił zaskarŜoną decyzję (...) z uwagi na nieodniesienie się w decyzji do zarzutu braku akredytacji przez Laboratorium Specjalistyczne (...), a nie z uwagi na brak akredytacji metody czy teŜ akredytacji laboratorium . Jak podkreśla w swoim uzasadnieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny, decyzja została uchylona z przyczyn o charakterze procesowym i bez dokonywania przez Sąd oceny tego, czy Laboratorium ma stosowną akredytację. W ocenie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w przedmiotowej sprawie zostały podjęte wszelkie niezbędne kroki do pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do jej załatwienia, między innymi poprzez wskazanie stronie przysługujących jej praw, w tym prawa do zapoznania się z materiałem dowodowym i złoŜenia wyjaśnień. Śląski WIIH wydając zaskarŜoną decyzję zebrał spójny materiał dowodowy pozwalający jednoznacznie na przyjęcie, Ŝe ustalony stan faktyczny pozwala na wymierzenie kontrolowanemu w oparciu o art. 40a ust. 1 pkt. 4 ustawy o jakości handlowej kary pienięŜnej za wprowadzenie do obrotu zafałszowanego artykułu rolno - spoŜywczego. Tym samym nie moŜna mówić o naruszeniu art. 77 § 1, art. 80 Kpa. Strona 8 z 9 W myśl art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej, Śląski WIIH ustalając wysokość kary pienięŜnej uwzględnił stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno- spoŜywczych i wielkość jego obrotów – co wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego. Biorąc pod uwagę powyŜsze, naleŜy stwierdzić, Ŝe wydając zaskarŜoną decyzję Śląski WIIH w sposób wszechstronny i uwzględniający interesy strony, rozwaŜył wszelkie okoliczności sprawy i dokonał prawidłowej oceny poszczególnych czynników wymienionych w art. 40a ust. 5 ustawy o jakości wpływających na wysokość kary pienięŜnej. Tym samym, w ocenie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, wymierzenie kary pienięŜnej w przedstawionym stanie faktycznym, jak i ustalenie jej wysokości, naleŜy uznać za prawidłowe. Zgodnie z art. 40a ust. 6 i 7 ustawy o jakości, karę pienięŜną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budŜetu państwa, naleŜy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Krakowie w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stała się ostateczna. Zgodnie z art. 138 § 1 Kpa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: 1) utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję albo 2) uchyla zaskarŜona decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy bądź uchylając tę decyzję – umarza postępowanie pierwszej instancji, albo 3) umarza postępowanie odwoławcze. Z uwagi na powyŜsze Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie z art. 52 § 1, art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) od niniejszej decyzji przysługuje skarga wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Strona 9 z 9 Do naleŜności pienięŜnych nieuiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 z późn. zm.). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Dariusz Łomowski Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej Otrzymują: 1. Łukasz Szmit Kancelaria Radcy Prawnego ul. Tadeusza Kościuszki 112a/2 61-617 Poznań pełnomocnik Mariana Grzywacza prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Grzywacz Marian w Świętochłowicach 2. Śląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Katowicach 3. a/a