DIH-49/2016

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW D IH - 023 - 33 ( 6 ) / 1 6 / AgŁ Warszawa, 6 maja 2016 r. DECYZJA DIH-1/49/2016 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego ( t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2014 r. poz. 148 z późn. zm.), art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych ( Dz. U. z 2015 r. poz. 678 z późn. zm. ), Prezes Urzędu Ochrony Konkuren cji i Konsumentów – po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorc y Kaufland Polska Markety Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą we Wrocławiu od decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Katowicach z dnia 19 lutego 2016 r. (nr akt sprawy: HU.8361.149.2015 /4DEC/16), którą ww. przedsiębiorcy wymierzono karę pieniężną w wysokości 600 zł (słownie: sześćset złotych), z tytułu wprowadzenia do obrotu nieodpowiadających jakości handlowej trzech partii serów (tj. sera Gorgonzola, sera Grana Padano i sera Fet a) o łącznej wartości 168,45 zł , a) uchyla zaskarżoną decyzję w całości, b) na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ww. ustawy o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych, wymierza ww. przedsiębiorcy Kaufland Polska Markety Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą we Wrocław iu kar ę pieniężną w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych), z tytułu wprowadzenia do obrotu nieodpowiadając ej jakości handlowej jednej partii sera Feta o łącznej wartości 48,93 zł . UZASADNIENIE W toku kontroli przeprowadzonej w dniach 1- 6 październi ka 2015 r. przez i nspektorów reprezentujących Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Katowicach , zwanego dalej „Ślą skim WIIH”, w markecie Kaufland w Będzinie przy ul. 11 Listopada 10 , należącym do przedsiębiorcy Kaufland Polska Markety Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą we Wrocławiu zakwestionowano oznakowanie trzech parti i serów , tj.: – sera Gorgonzola Piccante ChNP „Igor” podpuszczkowego, dojrzewającego z przerostem niebieskiej pleśni, o masie netto 200 g, oznaczonego terminem przydatności do spożycia „należy spożyć do: 29.11.15” i nr partii produkcyjnej „L291115261”, wyprodukowanego 2 we Włoszech , producent: Igor SRL SS 32 Del Sempione IT-28062 Cameri (NO), zwanego dalej „serem Grogonzola”, w ilości 6 opakowań jednostkowych o łącznej wartości 41,58 zł (6,93 zł/op. ); – sera Grana Pad ano ChNP „Igor” podpuszczkowego z mleka surowego, dojrzewającego, o masie netto 200 g, oznaczonego datą minimalnej trwałości „najlepiej spożyć przed: 21.05.16” i nr partii produkcyjnej „15232”, wyprodukowanego we Włoszech , dystrybutor: Igor SRL SS 32 Del Sempione IT-28062 Cameri (NO), zwanego dalej „serem Grana Padano”, w ilości 6 opakowań jednostkowych o łącznej wartości 77,94 zł ( 12,99 zł/op. ); – sera Feta PDO „Safos” kwasowo-podpu szczkowego, dojrzewającego w solance, o masie netto 200 g, oznaczonego datą minimalnej trwałości „najlepiej spożyć przed: 11.06.16 ” i nr partii produkcyjnej „ 083217 ” , wyprodukowanego w Grecji, producent: Paragogiki Thrakis SA 2nd klm. Alexandroupolis-Avandos Str 68100 Alexandroupolis, zwanego dalej „serem Feta”, w ilości 7 opakowań jednostkowych o łącznej wartości 48,93 zł (6,99 zł/op. ); z uwagi na niepodanie w języku polskim dla wszystkich ww. serów informacji, że wyroby te są produktami zarejestrowanymi jako chroniona nazwa pochodzenia (uwidoczniono jedynie w symbolu unijnym napis „denominazione d’origine protetta” dla ser a Gorgonzola i sera Grana Padano oraz napis „geschü tzte Ursp rugsbezeichnung” dla sera Feta), zaś dla sera Feta – dodatkowo informacji o zawartości tłuszczu, o tym, że produkt pakowano w atmosferze ochronnej oraz o warunkach i okresie jego przechowywania po otwarciu opakowania (informacje te podano wyłącznie w język u obcym), co zdaniem Śląskiego WIIH stanowiło naruszenie treści art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych (Dz. U. z 2015 r. poz. 678 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o jakości handlowej”, oraz art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia ( Dz. U. z 2015 r. poz. 594 z późn. zm. ), zwanej dalej „ustawą o bezpieczeństwie żywności i żywienia” . Ponadto ustalono, że na etykiecie polskiej dla sera Gorgonzola i sera Grana uwidoczniono obok nazwy produktu skrót ChNP , bez wyjaśnienia jego znaczenia, zaś dla sera Feta podano informacje sprze czne z zadeklarowanymi w języku obcym w zakresie temperatury przechowywania (tj. na etykiecie polskiej podano „od 2 do 6 ºC”, a na etykiecie obcojęzycznej „od +2 do +4 ºC”) , co stanowiło naruszenie treści art. 7 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskie go i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. U. UE L 304 z 22.11.2011 s. 18 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem (UE) nr 1169/2011” . Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 6 października 2015 r. (nr akt kontroli: HU.8361.149.2015), w tym w: załącznik ach nr 1 i 2, stanowiących wykaz 3 zakwestionowanych produktów i okazanych dowodów dostaw, a także dołączonej do akt sprawy dokumentacji fotograficznej przedstawiającej sposób oznakowania tych produktów. Pismem z 9 października 2015 r., kontrolowany wniósł uwagi do protokołu kontroli, wyrażając swoje wątpliwości w zakresie zasadnośc i kwestionowania zawartego w symbolu unijnym napisu „denominazione d’origine protetta” dla sera Gorgonzola i sera Grana Padano oraz analogicznego zapisu „geschützte Ursprugsbezeichnung” dla sera Feta, a także podanej w języku polskim informacji o temperaturze przechowywania dla sera Feta. Śląski WIIH ustosunkował się do wątpliwości kontrolowanego w powyższym zakresie w piśmie z 26 października 2015 r., podtrzym ując swoje dotychczasowe stanowisko. Ponadto, w piśmie z 4 listopada 2015 r. poinformował go o ustaleniach kontroli oraz skierował do niego wnioski pokontrolne. Pismem z 18 listopada 2015 r., kontrolowany poinformował, że przekazał zastrzeżenia dotyczące błędnego oznakowania przedmiotowych serów do ich dostawc ów. Wyjaśnił, że przed wprowadzeniem do obrotu tych ser ów, ich e tykiety zostały wysłane przez dostawców do Instytutu Swiss Food w celu ich skorygowania na zgodności z obowiązującymi przepisami prawa. Do pisma tego dołączył stanowisko Instytutu Swiss Food, jak również producentów zakwestionowanych s erów, z których wynika, że zastosowanie w symbolu unijnym napisu „denominazione d’origine protetta” dla sera Gorgonzola i sera Grana Padano oraz napisu „geschützte Ursprugsbezeichnung” dla sera Feta, a także użycie w nazwie sera Gorgonzola i sera Grana Pad ano skrótu ChNP, było zgodne z obowiązującymi przepisami prawa . Odnosząc się do powyższego, Śląski WIIH wyjaśnił w piśmie z 8 grudnia 2015 r., że na podstawie ustaleń kontroli nie wnioskowa no o zmian ę oznaczenia w symbolu unijnym, a jedynie o zamieszczenie w treści etykiety stosownej, zrozumiałej dla konsumenta informacji w języku polskim, tj. „chroniona nazwa pochodzenia”, jak również nie wniesiono zastrzeżeń co do zasa dności użyc ia w nazwie produktu skrótu ChNP, a jedynie wskazano, że sam skrót, przy obco języcznym napisie w symbolu unijnym, może być dla konsumenta niezrozumiały. Tym samym, organ pierwszej instancji potrzymał swoje stanowisko w kwestii zamieszczenia w oznakowaniu przedmiotowych serów stosownych informacji także w języku polskim. Pismem z 22 grudnia 2015 r., kontrolowany poinformował, w jaki sposób dostawcy przedmiotowych serów zmienili na etykietach oznaczenia w języku polskim . Do pisma tego dołączył wzory etykiet dla sera Gorgonzola i sera Feta. Wyjaśnił, że na etykietach wszystkich zakwest ionowanych serów w nazwie produktu nadal znajduje się skrót ChNP, gdyż dostawcy nie widzą konieczności stosowania napisu „chroniona nazwa pochodzenia” , zaś na etykiecie sera Feta podano wszystkie wymagane oznaczenia w j ę zyku polskim w tym m.in. zawartość t łuszczu , ujmując ją w tabeli wartości odżywczej , warunki i okres przechowywania produktu po otwarciu opakowania. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami , pismem z 20 stycznia 2016 r., Ślą ski WIIH zawiadomił ww. przedsiębiorcę , zwanego dalej również „stroną”, o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy jakości handlowej, kary pieniężnej z a wprowadzenie do obrotu nieodpowiadających jakości handlowej trzech ww. partii serów , informując przy tym o przysługującym jej prawie 4 do czynnego udziału w postępowaniu . Odrębnym pismem z 20 stycznia 2016 r. wezwał ją do przekazania pisemnego oświadczenia o przynależności do grupy mikroprzedsiębiorców, małych, średnich lub pozostałych przedsiębiorców, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o swobodzie działalności gospodarczej”, a także deklaracji podatkowej albo pisemnego oświadczenia wskazującego na wielkość obrotów i przychodu osiągniętych w poprzednim roku obrotowy. Strona skorzystała z przysługujących jej uprawnień i podnios ła w piśmie z 27 stycznia 2016 r., podobnie jak pismach z 22 grudnia 2015 r. i 18 listopada 2015 r., powołując się na treść art. 12 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz. U. L 343 z 14.12.2012 s. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012”, że użycie skrótu ChNP w oznakowaniu dwóch ww. partii serów (tj. sera Gorgonzola i sera Grana Padano) nie naruszało obowiązując ych przepis ów prawa, gdyż wskazany przepis umożliwia stosowanie skrótu ChNP zamiast stosowania określenia „ chroniona nazwa poch odzenia”. Odrębnym pismem z 27 stycznia 2016 r., strona przekazała żądane informacje za rok 2014 oraz oświadczyła, że należy do grupy pozostałych przedsiębiorców. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego , decyzj ą z dnia 19 lutego 2016 r. (doręczoną stronie 23 lutego 2016 r.), Śląski WIIH wymierzył stronie, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, karę pieniężną w wysokości 600 zł z tytułu wprowadzenia do obrotu nieodpowiadających jakości handlowej trzech ww. partii serów . Pismem z 1 marca 2016 r. (nadanym w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego 2 marca 2016 r.), pełnomocnik strony złożył do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej również „Prezesem UOKiK”, odwołanie od ww. decyzji, zwracając się z prośbą o przeanalizowanie zasadności kwestionowania użycia skrótu ChNP w oznakowaniu dwóch ww. partii serów (tj. sera Gorgonzola i sera Grana Padano), co umotywował tak samo , jak strona w piśmie z 27 stycznia 2016 r., a ponadto powołał się na wyniki dwóch innych kontroli dotyczących analogicznych produktów , przeprowadzonych przez Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Gdańsku i Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Opolu, w toku których nie stwierdzono nieprawid łowości w zakresie ich oznakowania. Do odwołania dołączył protokoły kontroli z 4 listopada 2015 r . (nr akt kontroli: DS.ŻN.8361. 306.2015.JB.IW) i z 20 listopada 2015 r. (nr akt kontroli: ŻNG.8361.362.2015). Po uzupełnieniu braków formalnych odwołania, p ismem z 12 kwietnia 2016 r., Prezes UOKiK poinformował pełnomocnika strony, że przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w niniejszej sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 Kpa, prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Pełnomocnik strony skorzystał z przysługujących mu uprawnień i przytoczył w piśmie z 18 kwietnia 2016 r., te same argumenty, co w odwołaniu. Do pisma tego dołączył również 5 te same protokoły kontroli, co do odwołania, oznaczając je według daty rozpoczęcia kontroli , tj. odpowiednio: 27 października 2015 r. i 17 listopada 2015 r . Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustan awiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U. UE L 31 z 1.2.2002 s. 1 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 178/2002”, podmioty działające na rynku spożywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzani a i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności lub pasz z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. W świetle art. 8 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1169/2 011, podmiotem działającym na rynku spożywczym odpowiedzialnym za informację na temat żywności jest podmiot, pod którego nazwą lub firmą jest wprowadzany na rynek dany środek spożywczy lub – jeżeli ten podmiot nie prowadzi działalności w Unii Europejskiej – importer danego środka na rynek Unii Europejskiej. Jak wynika z tego artykułu, podmiot działający na rynku spożywczym odpowiedzialny za informację na temat żywności zapewnia obecność i rzetelność informacji na temat żywności zgodnie z mającym zastosowanie prawem dotyczącym informacji na temat żywności oraz z wymogami odpowiednich przepisów krajowych (ust. 2) , a bez uszczerbku dla tego przepisu, podmioty działające na rynku spożywczym zapewniają przestrzeganie w przedsiębiorstwach pozostających pod ich kontrolą wymogów prawa dotyczącego informacji na temat żywności i odpowiednich przepisów krajowych mających znaczenie dla ich działalności i upewniają się, że wymogi te są spełnione (ust. 5). Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej, wprowadzane do obrotu artykuły rolno - spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklar owane przez producenta. Pojęcie jakości handlowej zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 5 tej ustawy, jako cechy artykułu rolno - spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizyko - chemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011, bez uszczerbku dla art. 9 ust. 3 obowiązkowe informacje na temat żywności muszą być podawane w języku łatwo zrozumiałym dla konsumentów z państw członkowskich, w których dany środek spożywczy jest wprowadzany na rynek, przy czym na swoim własnym terytorium państwa członk owskie, w których dany środek spożywczy jest wprowadzany na rynek, mogą określić, że dane szczegółowe są podawane w jednym lub kilku językach urzędowych Unii Europejskiej. Jak 6 wynika z ust. 3 tego artykułu, ww. przepisy nie zabraniają podawania danych szczegółowych w kilku językach. W świetle art. 6 ust. 1 ustawy o jakości handlowej, artykuły rolno - spożywcze wprowadzane do obrotu są oznakowane co najmniej w języku polskim. Stosownie do art. 48 ust. 2 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, środki spoż ywcze wprowadzane do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej muszą być oznakowane w języku polskim. Środki spożywcze mogą być ponadto oznakowane w innych językach. Jak wynika z art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011, informacje na temat żywnośc i muszą być rzetelne, jasne i łatwe do zrozumienia dla konsumenta. Nazwy „Gorgonzola”, „Grana Padano” i „Feta” zostały zarejestrowane jako chronione nazwy pochodzenia na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 z dnia 12 czerwca 1996 r. w sprawi e rejestracji oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia zgodnie z procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 (Dz. U. UE L 148 z 21.6.1996 s. 1 z późn. zm.). Wykaz produktów zarejestrowanych znajduje się na stronie internetowej Komi sji Europejskiej w bazie „DOOR”. Zarejestrowane nazwy są obecnie chronione na warunkach określonych w art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, które obowiązuje od 3 stycznia 2013 r. Z tym dniem, na mocy tego rozporządzenia, uchylone zostało m.in. rozporządzenie (WE) nr 510/2006, które w art. 8 ust. 2 stanowiło, że na etykietach produktów rolnych i środków spożywczych pochodzących ze Wspólnoty i wprowadzanych do obrotu pod nazwą zarejestrowaną zgodnie z tym rozporządzeniem znajdują się oznaczenia „chroniona nazwa pochodzenia” i „chronione oznaczenie geograficzne” lub odpowiadające im symbole wspólnotowe. Zgodnie z art. 12 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 , w przypadku produktów pochodzących z Unii Europejskiej, które wprowadzane są na rynek pod chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym zarejestrowanym zgodnie z procedurami ustanowionymi w t ym rozporządzeniu, na etykietach znajdują się związane z nimi symbole unijne. Ponadto zarejestrowana nazwa produktu p owinna znajdować się w tym samym polu widzenia. Na etykietach można umieścić określenia „chroniona nazwa pochodzenia” lub „chronione oznaczenie geograficzne” lub odpowiednie skróty: ChNP lub ChOG. Przepis ten stosuje się od 4 stycznia 2016 r. bez uszczerbku dla produktów już wprowadzonych do obrotu przed tą datą (art. 59). Ustanowione symbole unijne, jak wynika z art. 12 ust. 2 tego rozporządzenia, służą popularyzacji chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznyc h. Symbole unijne dotyczą ce chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych, w świetle art. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014 z dnia 18 grudnia 2013 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w odnies ieniu do ustanowienia symboli unijnych dotyczących chronionych nazw pochodzenia, chronionych oznaczeń geograficznych i gwarantowanych tradycyjnych specjalności oraz w odniesieniu do niektórych zasad dotyczących pochodzenia paszy i surowców, niektórych przepisów proceduralnych i niektórych dodatkowych przepisów przejściowych (Dz. U. UE L 179 z 19.6.2014 s. 17), ustanawia się, jak określono 7 w załączniku do t ego rozporządzenia. Rozporządzenie to obowiązuje od 22 czerwca 2014 r. i z tym dniem uchyliło ono m.in. rozporządzenie (WE) nr 1898/2006. Przepis art. 14 uchylonego rozporządzenia stanowił, że s ymbole wspólnotowe dotyczące chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych reprodukowane są zgodnie z załączni ki em V do tego rozporządzenia. O zn aczenia „chroniona nazwa pochodzenia” oraz „chronione oznaczenie geograficzne” umieszczone w tych symbolach można zastąpić ich odpowiednikami w innych językach urzędowych Wspólnoty, wymienionymi w załączniku V do t ego rozporządzenia (ust. 1) , przy czym jeż eli ww. symbole lub oznaczenia zamieszczane są na etykiecie produktu, tow arzyszy im zarejestrowana nazwa (ust. 2). Przepis pkt 6 tego załącznika stanowi ł, że polskiemu terminowi „chroniona nazwa pochodzenia” i skrót owi ChNP odpowiada ł np. w j ęzyku włoskim termin „denominazione d'origine protetta” i skrót DOP, a w języku niemieckim termin „geschützte Ursprungsbezeichnung” i skrót g.U. Każdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno - spożywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów , zgodnie z art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej , podlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno - spożywczych do obrotu, nie niższej jednak niż 500 zł. Ustalając wysokość kary pieniężnej, wojewódzk i inspektor Inspekcji Handlowej, na mocy art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej , uwzględnia: stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno- spożywczych i wielkość jego obrotów oraz przychodu, a także wartość kontrolowanych artykułów rolno - spożywczych. W niniejszej sprawie, na podstawie wyn ików kontroli przeprowadzonej w markecie należącym do strony przez inspektorów reprezentujących Śląs kiego WIIH stwierdzono, że wprowadzone do obrotu trzy ww. partie serów, z uwagi na nieprawidłowe oznakowanie, nie spełniały wymagań jakości handlowej określ onej w: art. 6 ust. 1 ustawy o jakości handlowej , art. 48 ust. 2 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia oraz art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011. Jak wynika z art. 40a ust. 4 ustawy o jakości handlowej, kary pieniężne, o których mowa w ust. 1- 3 tego artykułu, wymierza w drodze decyzji, właściwy ze względu na miejsce przeprowadzania kontroli wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Tym samym, Ślą ski WIIH w drodze decyzji z dnia 19 lutego 2016 r. wymierzył powyższą karę pieniężną Kaufland Po lska Markety Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą we Wrocławiu , tj. przedsiębiorcy, któr y wprowadził do obrotu przedmiotowe sery. Odwołując się od wydanej decyzji, s trona zwróciła się z prośbą o przeanalizowanie zasadności kwestionowania użycia skrótu ChNP w oznakowaniu dwóch ww. partii serów (tj. sera Gorgonzola i sera Grana Padano), co umotywowała tak samo, jak w piśmie z 27 stycznia 2016 r. , a ponadto powołała się na wyniki dwóch innych kontroli dotyczących analogicznych 8 produktów, przeprowadzonych przez inne organy Inspekcji Handlowej , w toku których nie stwierdzono nieprawidłowości w zakresie ich oznakowania . W ocenie Prezes UOKiK, zgłoszone przez stronę w odwołaniu wątpliwości dotyczące zasadności kwestionowania oznakowania dwóch ww. partii serów (tj. sera G orgonzola i sera Grana Padano) są zasadne. Śląski WIIH ustalił, że w oznakowaniu tych serów nie podano w języku polskim informacji, że wyroby te są produktami z chronioną nazwą pochodzenia (uwidoczniono jedynie w symbolu unijnym napis „denominazione d’origine protetta”), co jego zdaniem stanowiło naruszenie treści art. 6 ust. 1 ustawy o jakości handlowej oraz art. 48 ust. 2 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia , w świetle których środki spożywcze wprowadzone do obrotu na terytorium Polski muszą być oznakowane co najmniej w języku polskim. Ponadto o rgan pierwszej instancji ustalił, że na etykiecie polskiej dla tych serów uwidoczniono obok nazwy produktu skrót ChNP bez wyjaśnienia jego znaczenia, co jego zdaniem stanowiło naruszenie treści art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 , zgodnie z którym środki spożywcze muszą być oznakowane w sposób zrozumiały dla konsumenta. Jak wynika z protokołu kontroli oraz dołączonej do akt sprawy dokumentacji fotograficznej, przedmiotowe sery zostały wyprodukowane we Włoszech, a umieszczony w ich oznakowaniu symbol unijny zawierał napis w języku włoskim „denominazione d’origine protetta” , będący odpowiednikiem polskiego terminu „chroniona nazwa pochodzenia” i skrótu ChNP. Taki skrót znajdował się na etykiecie polsk iej bezpośrednio przy nazwie produktu. Biorąc pod uwagę, że z przepisu art. 12 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wynika, że na etykiecie produktu z chronioną nazwą pochodzenia umieszcza si ę związany z nią symbol unijny, a jedynie dobrowolnie można umieścić określenie „chroniona nazwa pochodzenia” lub skrót ChNP, zaś z uchylonych przepis ów art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 i art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1898/2006 wynikało, że na etykiecie takiego produktu musi ało znajdować się o znaczeni e „chroniona nazwa pochodzenia” lub odpowiadający mu symbol wspólnotowy , a zamieszczony w tym symbolu napis „chroniona nazwa pochodzenia” można było podać w dowolnym języku urzędowym Unii Europejskiej, należy uznać, że oznakowanie dwóch ww. partii serów było zgodne z powyższymi przepisami. W oznakowaniu tych serów, obok zarejestrowanej nazwy „Gorgonzola” i „Grana Padano”, umieszczono bowiem symbol unijny zawierający włoski napis „denominazione d’origine protetta” (na froncie opakowania) oraz odpowiadaj ąc y im polski skrót ChNP (na odwrocie opakowania). Tym samym, zdaniem Prezesa UOKiK, nie było podstaw do kwestionowania przedmiotowych ser ów , z uwagi na niepodanie w języku polskim informacji, że wyroby te są produktami zarejestrowanymi jako chroniona nazwa pochodzenia, a jednocześnie z uwagi na uwidocznienie przy zarejestrowanej nazwie produktu skrótu ChNP, bez wyjaś nienia jego znaczenia. O tym , że były to produkty z chronion ą nazw ą pochodzenia świadczyła już sama zarejestrowana nazwa oraz związany z nią s ymbol unijny, ustanowiony w celu popularyzacji tych nazw. Poprzez analogi ę, należy uznać, że w odniesieniu do jednej ww. partii sera Feta, zarzut niepodania w języku polskim informacji, że jest to produkt z chronioną nazwą pochodzenia, był również niezasad ny, gdyż w oznakowaniu tego sera podano zarejestrowaną nazwę „Feta”, związany z nią symbol unijny 9 zawierający niemiecki napis „geschützte Ursprungsbezeichnung” oraz skrót DOP, stosowany w trzech językach urzędowych Unii Europejskiej, tj. włoskim, hiszpańsk im i portugalskim. Niezależnie od powyższego, zdaniem Prezesa UOKiK, oznakowanie jednej ww. partii sera Feta zostało słusznie uznane prze organ pierwszej instancji za nieprawidłowe, z uwagi na niepodanie w języku polskim informacji o zawartości tłuszczu, o tym, że produkt pakowano w atmosferze ochronnej oraz o warunkach i okresie jego przechowywania po otwarciu opakowania (informacje te podano wyłącznie w językach obcych), co stanowiło naruszenie treści art. 6 ust. 1 ustawy o jakości handlowej oraz art. 48 ust. 2 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, a także z uwagi na podanie w języku polskim informacji sprzecznych z zadeklarowanymi w języku obcy m w zakresie temperatury przechowywania (tj. na etykiecie polskiej podano „od 2 do 6 ºC”, a na etykiecie obcojęzycznej „od +2 do +4 ºC”), co stanowiło naruszenie treści art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011. Dodatkowo Prezes UOKiK zauważa, że oznakowanie tego sera było niezgodne również z treścią art. 7 ust. 1 lit. a) ww. rozporządzenia, gdyż wprowadzało konsumentów w błąd co do kraju pochodzenia, z uwagi na użycie w symbolu unijnym niemieckiego oznaczenia „geschützte Ursprungsbezeichnung”, podczas gdy ser ten wyprodukowano w Grecji . Tym niemniej, przedmiotowy produkt nie był kwestionowany przez organ pierwszej instancji w tym zakresie ani na etapie postępowania kontrolnego, ani na etapie będącego jego konsekwencją postępowania administracyjnego. W związku z powyższym, Prezes UOKiK, rozpoznając sprawę na skutek wniesionego przez stronę odwołania uznał, iż zasadne jest, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa, uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie, co do istoty sprawy, poprzez wymierzenie stronie , w oparciu o art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, kary pieniężnej w wysokości 500 zł z tytułu wprowadzenia do obrotu nieodpowiadającej jakości handlowej jednej ww. partii sera Feta o łącznej wartości 48,93 zł . Należy zaznaczy ć, że przepis art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej jest wyrazem odpowiedzialności administracyjnej, która ma charakter obiektywny, a przesłanką jej przyjęcia jest tylko fakt wprowadzenia do obrotu produktów nieodpowiadających jakości handlowej (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 18/11, z dnia 17 maja 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 271/11 i z dnia 17 października 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 1371/11). Nie ulega wątpliwości, że strona jako profesjonalista na rynku była zobowiązana do znajomości i stosowania przepis ów związan ych z wyk onywaną przez nią działalnością, zaś z apewnienie prawidłowego oznakowania przedmiotow ego produktu nie wykraczało poza jej możliwości, gdyż było możliwe do zweryfikowania prze z nią podczas zwykłych czynności sprawdzających przy odbiorze towaru od dostawcy, a więc było możliwe do uniknięcia, przy do chowaniu należytej staranności. Prezes UOKiK, wykonując dyspozycję art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej , na podstawie zebranego w aktach sprawy materiału dowodowego, zważył, co następuje: – oceniając stopień szkodliwości czynu, polegającego na wprowadzeniu do obrotu przez stronę nieprawidłowo oznakowanej jednej ww. partii sera Feta , należy uwzględnić, że 10 niepodanie w języku polskim informacji o zawartości tłuszczu, o tym, że produkt pakowano w atmosferze ochronnej oraz o warunkach i okresie jego przechowywania po otwarciu opakowania (informacje te podan o wyłącznie w językach obcych) lub podanie w języku polskim innej temperatury przechowywania niż zadeklarowana w języku obcym, godziło w interesy konsumentów, gdyż pozbawiało ich niektórych podstawowych informacji o produkcie; – ocen iając zakres naruszenia, należy wziąć pod uwagę, że stwierdzone nie prawidłowoś ci wskazywał y na naruszenie przepis ów : art. 6 ust. 1 ustawy o jakości handlowej, art. 48 ust. 2 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia oraz art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011, czyli podstawowych wymagań w zakresie oznakowania produktów ; – oceniając dotychczasową działalność tego podmiotu , należy wziąć pod uwagę, że organ pierwszej instancji w okresie ostatnich 24 miesięcy wydał wobec strony 6 ostatecznych decyzji o wymierzeniu kar pieniężn ych na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 i/lub 4 ustawy o jakości handlowej, z tytułu wprowadzenia do obrotu produktów nieodpowiadających jakości handlowej lub zafałszowanych; – o ceniając wielkość obrotów i przychodu tego podmiotu, należy wziąć pod uwagę, że strona przekazała żądane informacje w piśmie z 27 stycznia 2016 r. oraz oświadczyła, że należy do grupy pozostałych przedsiębiorców; – oceniając wartość kontrolowanych środków sp ożywczych, należy wziąć pod uwagę, że strona nie zapewniła prawidłowego oznakowania w przypadku jednej ww. partii sera Feta, stanowiąc ej łącznie 7 sztuk, a ich wartość w dniu kontroli stanowiła kwotę 48,93 zł . Zdaniem Prezesa UOKiK, opisane powyżej przesłanki, jakimi należało kierować się przy ustalaniu wysokość kary pieniężnej, określonej w art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, stanowiły podstawę do wymierzenia stronie kary pieniężnej w wysokości 500 zł, która jest najniższą i zarazem najwyższą z możliwych przewidzianych ustawowo . Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, kary za naruszenie prawa żywnościowego powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Zdaniem Prezesa UOKiK, wymierzona stronie kara będzie właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w sprzedaży były dostępne wyłącznie produkty odpowiadające jakości handlowej w zakresie oznakowania , a także będzie najmniej uciążliwa z możliwych dostępnych środków. Ponadto, spełni ona swoją funkcję prewencyjną, skłaniając stronę do przestrzegania przepisów o jakości handlowej , zwłaszcza z uwagi na wykazane powyżej niedo chowa nie należytej staranności w zakresie zapewnienia jasnych i zrozumiałych dla konsumentów informacji na temat przedmiotowego produktu. Stosownie do art. 40a ust. 6 i 7 ustawy o jakości handlowej, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w K atowicach w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary pieniężnej stanie się ostateczna Prezes UOKiK, stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobe c 11 powyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 Kpa, organ odwoławczy posiada kompetencje do wydania decyz ji, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję – umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w se ntencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie z art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 27 0 z późn. zm.), od niniejszej decyzji przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Do nal eżności pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.). Z up. PREZESA Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ZASTĘPCA DYREKTORA Departamentu Inspekcji Handlowej Dariusz Łomowski