DIH-46/2016

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW DIH-023-41(3)/16/JK Warszawa, 28 kwietnia 2016 r. DECYZJA DIH-1/46/2016 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego ( t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2014 r. poz. 148 , z późn. zm.), art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych (D z. U. z 2015 r., poz. 678, z późn. zm.) Prezes Urzędu Ochrony Konk urencji i Konsumentów, po rozpa t rzeniu odwołania przedsiębi orcy SANO Sp. z o.o. z siedzibą w Koszalinie od decyzji Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Szczecinie nr ZKŻ.8361.82,95.2015 z dnia 10 marca 2016 r. (nr akt sprawy: ZKŻ.8361.282,95 .2015 ), którą ww. przedsiębiorcy wymierz ono karę pieniężną w wysokości 900 zł (słownie: dziewięćset złotych ) z tytu łu wprowadzenia do obrotu niewłaściwej jakości handlowej pięciu partii artykułów rolno - spożywczych , oferowanych do sprzedaży bez opakowań, u trzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W toku kontroli przeprowadzonej w dniach 18 – 25 maja 2015 r. przez inspek torów reprezentujących Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Szczecinie, zw anego dalej również „Zachodniopomorskim WIIH” , w sklepie spożywczo - przemysłowym „SANO 20”, mieszczącym się w Koszalinie przy ul. Topolowej 5, należącym do prze dsiębiorc y SANO Sp. z o.o. z siedzibą w Koszalinie , zwanego dalej również „stroną” , oceniono oznakowa nie będących w ofercie handlowej wyrobów garmażeryjnych i przetworów mięsnych, oferowanych do sprzedaży bez opakowań . W wyniku powyższego stwierdzono, że : 1. kiełbasa biała surowa, w ilości 10,00 kg, wartości 159,90 zł, 2. skrzydełka po diabelsku, w ilości 1,20 kg, wartości 9,59 zł, 3. sajgonki, w ilości 1,90 kg, wartości 30,38 zł, 4. gyros drobiowy, w ilości 1,00 kg, wartości 18,50 zł, 5. „De Volaille” drobiowe z piersi, w ilości 1,15 kg, wartości 20,69 zł, Strona 2 z 8 o łącznej wartości 239,06 zł, nie odpowiadają wymaganiom jakości handlowej z uwagi na brak w miejscu sprzedaży, na wywieszce dotyczącej danego środka spożywczego lub w inny sposób, w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentom, wykazu składników. Powyższe naruszało wymagania § 19 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 rozporząd zenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 grudnia 2014 r. w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spoż ywczych (Dz. U. z 2015 r. poz. 29), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie znakowania ” . W toku kontroli ustalono, że wykazy składników ww. produktów znajdowały się na zapleczu placówki (w formie segregatora z kompletem etykiet) i były dostępne na życzenie konsumentów. Dodatkowo w toku kontroli pobrano do badań laboratoryjnych próbkę m.in. ww. produktu pod nazwą sajgonki w celu sprawdzenia jakości handlowej tego artykułu rolno - spożywczego. Powyższe udokumentowano w Protokole pobrania próbki produktu nr 001937 z 19 maja 2015 r. Jednocześnie z tej samej partii i w tych samych ilościach pobrano, zabezpieczono i przekazano kontrolowanemu w celu przechowania próbkę kontrolną (P rotok ół pobrania próbki kontrolnej nr 001938 z 19 maja 2015 r.). Powyższe ustalenia udokumentowano w Protokole kontroli z 25 maja 2015 r. (nr akt kontroli: ŻG.8361.82.2015). Badania przeprowadzone przez Laboratorium Kontrolno- Analityczne Urzędu Ochrony Konkure ncji i Konsumentów w Poznaniu , zwane dalej „Laboratorium w Poznaniu” , wykazały, że sajgonki nie odpowiadały wymaganiom z uwagi na obecność niedeklarowanych przez produc enta wołowiny i drobiu (metoda immunoenzymatyczna: wołowina>2%, drób>1%). Powyższe udokumentowano w Sprawozdaniu z badań nr 164/2015 z 25 maja 2015 r. W związku z powyższym, w toku kontroli w dniu 10 czerwca 2015 r. (Protokół kontro li z 10 czerwca 2015 r.), zapoznano stronę z wynikami badań ww. produktu. Stronę poinformowano także o prawie do złożenia wniosku o przebadanie próbki kontrolnej. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Wobec stwierdzonych nieprawid łowości , pismem z 16 lutego 2016 r., Zachodniopomorski WIIH zawia domił p rzedsiębiorcę SANO Sp. z o.o. z siedzibą w Koszalinie o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowe j, kar y pieniężnej z tyt ułu wprowadzenia do obrotu pięciu ww. partii niewłaściwej jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych oraz poinformował o prawie do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań . Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Strona 3 z 8 Po przeprowadzeniu postępowania adm inistracyjnego, de cyzją nr ZKŻ.8361.82,95.2015 z dnia 10 marca 2016 r., Zachodniopomorski WIIH wymierzył przedsię biorcy SANO Sp. z o.o. z siedzibą w Koszalinie , w oparciu o art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej , kar ę pieniężną w wysokości 900 zł z tytułu wprowadzenia do obrotu pięciu ww. partii niewłaściwej jakości handlowej produktów , oferowanych do sprzedaży bez opakowań. Pismem z 21 marca 2016 r., strona złożyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej również „Prezesem UOKiK ”, odwołanie od ww. decyzji. W uzasadnieniu odwołania, strona wskazała, iż w dniu kontroli segregator z wykazem składników oferowanych produktów znajdował się w biurze kierownika sklepu, zaś zakwestionowane sajgonki nie wyczerpują definicji artykułu rolno - spożywczego zafałszowanego . Pismem z 6 kwietnia 2016 r., Prezes UOKiK poinformował prze dsiębiorcę SANO Sp. z o.o. z siedzibą w Koszalinie, iż przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – K odeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23), zwanej dalej „k.p.a.” , prawo do zapoznania się z aktami sprawy a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje. Zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisj i 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. U. UE L 304 z 22.11.2011, s. 18, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 1169/2011” , podmiot działający na rynku spożywczym odpowiedzialny za informację na temat żywności zapewnia obecność i rzetelność informacji na temat żywności zgodnie z mającym zastosowanie prawem dotyczącym informacji na temat żywności oraz wymogami odpowiednich przepisów krajowych. Zgodnie z art. 8 ust. 5 ww. rozporządzenia, podmioty działające na rynku spożywczym zapewniają przestrzeganie w przedsiębiorstwach pozostających pod ich kontrolą wymogów prawa dotyczącego informacji na temat żywności i odpowiednich przepisów krajowych mających znaczenie dla ich działalności i upewniają się, że wymogi te są spełnione . Strona 4 z 8 Rozporządzenie 1169/2011 , w art. 6 stanowi, że każdemu środkowi spożywczemu przeznaczonemu do dostarczenia konsumentowi finalnemu lub do zakładów żywienia zbiorowego muszą towarzyszyć informacje na temat żywności zgodnie z tym rozporządzenie m. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawia jącego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U. UE L 31 z 01.02.2002 r. s. 1 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 178/2002” , podmioty działające na rynku spożywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dys trybucji, w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. Rozporządzenie w sprawie znakowania, w § 19 ust. 1 pkt 3 stanowi, że w przypadku środków spożywczych oferowanych do sprzedaży konsumentowi finalnemu lub zakładom żywienia zbiorowego bez opakowania lub w przypadku pakowania środków spożywczych w pomieszczeniach sprzedaży na życzenie konsumenta finalnego lub ich p akowania do bez zwłocznej sprzedaży podaje się wykaz s kładników – zgodnie z art. 18 –20 rozporządzenia 1169/2011, z uwzględnieniem informacji, o których mowa w art. 21 tego rozporządzenia . Zgodnie z § 19 ust. 2 rozporządzenia w sprawie znakowania , informacje, o których mowa w ust. 1, podaje się w miejscu sprzedaży na wywieszce dotyczącej danego środka spożywczego lub w inny sposób, w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentom. W myśl art. 3 pkt 5 ustawy o jakości handlowej, jakość handlowa to cechy artykułu rolno- spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nie objęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Ustawa o jakości handlowej w art. 40a ust. 1 pkt 3 wskazuje, że każdy, kto wprowadza do obrotu artykuł y rolno- spożywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przep isach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów, podlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno - spożywczych do obrotu, nie niższej jednak niż 500 zł. Ustalając wysokość kar y pieniężnej, zgodnie z art. 40a ust. 5 tej ustawy, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia: stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno - spożywczych, wielkość jego obrotów oraz przychodu, a także wartość kontrolowanych artykułów rolno - spożywczych . Strona 5 z 8 W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji stwierdził, że w przypadku ww. produktów oferowanyc h do sprzedaży w placówce należącej do strony, nie uwidoczniono informacji o wykazie składników , które to informacje są wymagane przez ww. przepisy , a w przypadku sajgonek stwierdzono również obecność niedeklarowanego mięsa wołowego i drobiowego. Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Prezesa UOKiK, Zachodniopomorski WIIH właściwie uznał, że strona wprowadziła do obrotu pięć partii artykułów rolno - spożywczych niewłaściwej jakości handlowej , co skutk owało wymierzeniem stronie kar y pieniężnej z tego tytułu . Odwo łując się od decyzji, strona nie kwestionuje ustaleń kontroli , wskazuje jednak, że segregator z wykazem składników oferowanych produktów znajdował się w biurze kierownika sklepu, co prawdopodobnie wynikało z faktu, iż po myciu i dezynfekcji stoiska n ie został odłożony na miejsce . Niemniej jednak stosowne informacje były udzielane klientom na ich życzenie. Odnośnie zakwestionowanych sajgonek strona poinformowała, że produkcja jej wyrobów jest produkcją lokalną, ograniczoną i marginalną, stąd też zachowanie czystości technologicznej wyrobów jest bardzo trudne. Mimo istnienia procedur w zakresie produkcji wyrobów własnych, w wyniku błędu ludzkiego mogło dojść do nieznacznego zmieszania mięs różnych gatunków zwierząt. W związku z powyższym, strona nie miała na celu ukrycia rzeczywistego składu sajgonek, tym samym w przypadku sajgonek nie została wyczerpana definicja artykułu rolno - spożywczego zafałszowanego, zwłaszcza że ceny za kilogram mięsa w dniu produkcji wynosiły odpowiednio: ˗ pierś z kurczaka 13,50 zł/kg netto, ˗ wołowina górna zrazowa 29,90 zł/kg netto, ˗ łopatka wieprzowa b/k 8,95 zł/kg netto . Powyższe świadczyło – w ocenie strony – o braku istotnego naruszenia interesów konsumentów. Odnosząc się do powyższego Prezes UOKiK wskazuje w pierwsz ej kolejności, ż e n ieprawidłowe oznakowanie stanowi niedopełnienie obowiązku zapewnienia zgodności oferowanych produktów z wymogami powszechnie obowiązującego polskiego i europejskiego prawa żywnościowego niezależnie od formy i sposobu produkcji . Prawo to nie przewiduje możliwości zwolnienia się z tego obowiązku i stanowi, że jego celem jest ochrona interesów konsumentów. Strona jako podmiot, który wprowadził do obrotu artykuły rolno - spożywcze oferowane do sprzedaży bez opakowań, jest odpowiedzialna za info rmacje na temat tej żywności i ponosi w związku z tym odpowiedzialność za ich obecność . R ozporządzenie w sprawie znakowania , w § 19 ust. 2 , jednoznaczni e stanowi, iż informacje o produktach sprzedawanych bez opakowań jednostkowych podaje się w miejscu sprzedaży na Strona 6 z 8 wywieszce dotyczącej danego środka spożywczego lub w inny sposób , w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentowi finalnemu (podkreślenia Prezesa UOKiK) . Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, i co potwierdza również sama strona, segregator z wykazem składników oferowanych produktów znajdował się w biurze kierownika sklepu, a więc w miejscu niedostępnym bezpośrednio konsumentom. Spełnieniem zaś wymogu wynikającego z ww. przepisu jest podanie informacji w formie wizualnej (na wywieszce, katalogu lub innej formie), ale tylko wtedy, gdy konsument ma możliwość bezpośredniego zapoznania się z tymi informacjami . Kupujący nie może więc być informowany o produkcie w sposób pośredni, wymagający od niego podjęcia czynności związanych z zasięgnięciem informacji o składzie ponieważ to na przedsiębiorcy ciąży obowiązek przekazania wszystkich wymaganych prawem informacji. Z tym zakresem informacji konsument powinien się zaznajomić w sposób bezpośredni przed dokonaniem czynności zakupu (por. np. wyroki Wojewódzkiego Sąd u Administracyjnego w Warszawie: z dnia 27 stycznia 2016 r., sygn. VI SA/Wa 1563/15 – nieprawomocny; z dnia 17 listopada 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1652/10 i z 7 stycznia 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 1914/12 – prawomocne). Sama obecność wymaganego oznakowa nia w miejscu sprzedaży, bez zapewnienia konsumentom możliwości zapoznania się z nim, nie jest więc – w ocenie Prezesa UOKiK – spełnieniem wymogu § 19 ust. 1 pkt 3 oraz § 19 ust. 2 rozporządzenia w sprawie znakowania, nawet jeżeli informacje w powyższym zakresie były przekazywane na życzenie konsumentów . Nie ulega zatem wątpliwości, że strona w niniejszej sprawie nie zapewniła konsumentom informacji o oferowanych produktach , co ma szczególnie istotne znaczenie zwłaszcza w przypadku osób z różnego rodzaju nietolerancjami pokarmowymi, które z tego względu muszą unikać pewnych składników (składniki alergenne). Tym samym strona odpowiada na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej za wprowadzenie do obrotu artykułów rolno - spożywczych niewłaściwej jakości handlowej. W odniesieniu do argumentów strony uzasadniających, że produkt oferowany pod nazwą sajgonki nie wyczerpuje definicji artykułu rolno - spożywczego zafałszowanego Prezes UOKiK wskazuje, iż z zaskarżonej decyzji jednoznacznie wynika, że Zachodniopomorski WIIH zakwalifikował go jako produkt niewłaściwej jakości handlowej, a nie zafałszowany. Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 3 pkt 10 ustawy o jakości handlowej artykuł rolno - spożywczy zafałszowany to produkt, którego skład jest niezgodny z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno - spożywczych, albo produkt, w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na celu ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości, jeżeli niezgodności te lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów, w szczególności jeżeli: a) dokonano zabiegów, które zmieniły lub ukryły jego rzeczywisty skład lub nadały mu wygląd produktu zgodnego z przepisami dotyczącymi jakości handlowej, Strona 7 z 8 b) w ozn akowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno - spożywczych albo niezgodną z prawdą, c) w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie składu, pochodzenia, terminu przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości, zawartości netto lub klasy jakości handlowej. W świetle powyższego istotnym elementem uznania produktu za zafałszowany jest stwierdzenie niezgod ności, wskazanej w ww. definicji, która w istotny sposób narusza interesy konsumentó w. Uwzględniając argumenty strony, słusznie więc wskazał organ pierwszej instancji, że choć w przedmiotowym produkcie stwierdzono obecność niedeklarowanych gatunków mięsa – wołowe go i drobiowego – to , na co wskazała również strona w wystąpieniu pokontrolnym, jak i odwołaniu od decyzji Zachodniopomorskiego WIIH, były one droższe od mięsa wieprzowego oraz w powszechnym pojęciu lepsze pod względem jakościowym i zdrowotnym (według deklaracji strony wołowina górna zrazowa i pierś z kurczaka), stąd niezgodność ta nie narusza istotnie interesów konsumentów , wobec czego nie zachodzi możliwość zastosowania w sprawie art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej. Nie zmienia to jednak faktu , że obecność niedeklarowanych gatunków mięs a świadczy o niewłaściwej jakośc i handlowej produktu. Ponadto sajgonki zostały zakwestionowane również z uwagi na brak wymaganych na gruncie rozporządzenia w sprawie znakowania informacji o wykazie składników. W myśl zaś art. 3 pkt 5 ustawy o jakości handlowej, jakość handlowa to cechy artykułu rolno - spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieob jęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Jak wynika z powyższej definicji, jakość handlowa artykułu rolno - spożywczego to także niezgodne z przepisami oznakowanie. Tym samym w świetle przywołanej definicji jakości handlowej sajgonki nie spełniały ustawowych wymogów jakości handlowej co było podstawą wymierzenia stronie kary pieniężnej z art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej. Podsumowując , Prezes UOKiK stwierdza, że sposób ustalenia kary i w ymierzenie jej w wysokości 900 zł , były zgodne z kryteriami zawartymi w art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej, tj. w toku postępowania administracyjnego wzięto pod uwagę stopień szkodli wości czynu, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułó w rolno- spożywczych i wielkość jego obrotów oraz przychodu, a także wartość kontrolowanych artykułów rolno - spożywczych, zaś informacje w zakresie ww. kryteriów znalazły uzasadnienie w zebranym materiale dowodowym. Wskazać należy, że najniższy możliwy wymiar kary pieniężnej, o której mowa w art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej wynosi 500 zł, natomiast najwyższy – 1.195,30 zł, wyrażony jako pięciokrotność wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez Strona 8 z 8 wprowadzenie do obrotu n ieprawidłowo oznakowanych ww. pięciu partii artykułów rolno - spożywczych o łącznej wartości 239,06 zł (tj. 5 x 239,06 zł). W omawianym przypadku, w związku z faktem, iż strona po raz kolejny dopuściła się naruszenia przepisów regulujących jakość handlową artykułów rolno - spożywczych, organ wymierzył jej karę w wysokości 9 00 zł, czyli około czterokrotnej wartości korzyści majątkowej, o której mowa w art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej. Zgodnie z art. 40a ust. 6 i 7 ustawy o jakości handlowej , karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Insp ektoratu Inspekcji Handlowej w Szczecinie w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów , zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 k.p.a. w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. , organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zask arżoną decyzję . Biorąc powyższe pod uwagę , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie z art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm. ) od niniejszej decyzji przysługuje skarga wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Do należności pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm. ). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ZASTĘPCA DYREKTORA Departamentu Inspekcji Handlowej Dariusz Łomowski