DIH-43/2020

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW TOMASZ CHRÓSTNY Warszawa, 29 czerwca 2020 r. DIH - 4.709.33.2020 .BP DECYZJA DIH - IV/43/2020 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1668, z późn. zm.), art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 178), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie od decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Katowicach z 27 marca 20 20 r. (sygnatura: KŻ - D - Cz.8361.2.2020/22DEC/20), na podstawie której na ww. przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 30.000 zł (słownie: trzydzieści tysięcy złotych) z tytułu ponownego naruszenia obowiązków wynikających z przepisów o uwidacznian iu cen w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy, utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE Pismem z 17 grudnia 2019 r., na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Pra wo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292, z późn. zm.), zwanej dalej „Prawem przedsiębiorców” , Śląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Katowicach, zwany dalej również „Śląskim WIIH” , zawiadomił przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie, zwanego dalej również „Stroną” , o zamiarze wszczęcia kontroli w zakresie przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 178), zwanej dalej „ustawą o informowa niu o cenach” . Przedmiotowe pismo Strona odebrała 24 grudnia 2019 r. W toku kontroli przeprowadzonej w dniu 7 i 9 stycznia 2020 r. przez inspektorów reprezentujących Śląskiego WIIH, w sklepie „Biedronka”, mieszczącym się w Częstochowie przy ul. Mostowej 11 /13, należącym do Strony, sprawdzono prawidłowość informowania o cenach wybranych losowo 169 asortymentów produktów znajdujących się w ofercie handlowej, stwierdzając:  brak cen i cen jednostkow ych w stosunku do 42 partii towarów, 2  brak cen jednostkowych w stosunku do 20 partii towarów,  błędne wyliczenie cen jednostkowych w stosunku do 24 partii towarów, co stanowiło naruszenie wymagań art. 4 ust. 1 w/w ustawy o informowaniu o cenach w zw. z § 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 r. w sp rawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2015 r. poz. 2121) dalej rozporządzenie w sprawie uwidaczniania cen. Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 9 stycz nia 20 20 r. (nr akt kontroli: K Ż - D - Cz .8361. 2 .20 20 ). W okresie 12 mie sięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie przepisów po raz pierwszy, organ ujawnił dwadzieścia sześć przypadków naruszenia wymagań ustawy o informowaniu o cenach w toku kontroli przeprowadzonych w następujących okresach. 1. 22 stycznia 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach produktów (sprawa KH.8361.12.2019) – decyzją z 25 kwietnia 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 10.000 zł, 2. 23 - 24 stycznia 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (spraw a KH.8361.13.2019) – decyzją z 26 kwietnia 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 18.000 zł. Decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - III/27/2019 z 5 sierpnia 2019 r. zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 3. 24 stycznia 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.14.2019) – decyzją z 29 kwietnia 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 11.000 zł. Decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - IV - /2/2019 z 16 lipca 2019 r. (sygn.. akt DIH - 4.709.2.2019.BP) zaskarżona decyzj a została utrzymana w mocy, 4. 2 - 8 kwietnia 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KŻ - D - B.8361.15.2019) – decyzją z 9 lipca 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 40.000 zł, 5. 31 maja 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.105.2019) – decyzją z 2 września 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 3.000 zł, 6. 4 czerwca 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH.8361.108.2019) – decyzją z 20 września 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 25.000 zł. Decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - IV/15/2019 z 20 listopada 2019 r. (sygn. akt DIH - 4.709.30.2019.BP) zaskarżona decyzja została utrzyman a w mocy, 7. 4 – 7 czerwca 2019 r. - stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych (sprawa KŻ - D - Cz.8361.27.2019) – decyzją z 23 września 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 32.000 zł. Decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - IV/20/2019 z 9 grudnia 2019 r. (sygn.. akt DIH - 4.709.26.2019.BP) zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 8. 18 – 24 czerwca2019 r. – stwierdzono brak cen jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH - D - Cz.8361.8.2019) – decyzją z 2 października 2019 r. nało żono karę pieniężną w wysokości 40.000 zł. Decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - IV/26/2019 z 20 grudnia 2019 r. (sygn. akt DIH - 4.709.34.2019.BP) zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 3 9. 26 sierpnia 2019 r. – stwierdzono brak uwidocznienia cen (sprawa KH.8361.1 73.2019) – decyzją z 26 sierpnia 2019 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 21 000 zł, 10. 3 września 2019 r. – stwierdzono brak uwidocznienia cen i cen jednostkowych (sprawa KH.8361.180.2019) – decyzją z 29 listopada 2019 r. nałożono karę w wysokości 20.600 zł. Decyzją DIH - IV/9/2020 z 6 lutego 2020 r. (sygn.. akt DIH - 4.709.3.2020.BP) zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 11. 4 – 10 września 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych (sprawa KŻ - D - Cz.8361.53.2019) – decyzją z 16 grudnia 2019 r. nał ożono karę w wysokości 23.000 zł, 12. 17 września 2019 r. – stwierdzono błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH.8361.195.2019) – decyzją z 9 grudnia 2019 r. nałożono karę w wysok ości 20.200 zł. Decyzją DIH - IV/22 /2020 z 6 marca 2020 r. (sygn. akt DIH - 4.7 09.5.2020.BP) zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 13. 26 września 2019 r. – stwierdzono brak cen jednostkowych i różnicę cen „półka – kasa” (sprawa KH.8361.202.2019) – decyzją z 6 grudnia 2019 r. nałożono karę w wysokości 20.200 zł. Decyzją DIH - IV/ 18 / 2020 z 9 marca 2020 r. (sygn.. akt DIH - 4.709.4.2020.BP) zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy, 14. 26 września – 2 października 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych, błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KŻ - D - Cz.8361.60.2019) – decyzj ą z 17 grudnia 2019 r. nałożono karę w wysokości 21.800 zł, 15. 20 września 2019 r. – stwierdzono brak cen jednostkowych (sprawa KH.8361.204.2019) – decyzją z 18 grudnia 2019 r. nałożono karę w wysokości 20.200 zł. Decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - IV/31/2020 z 16 marca 2020 r. (sygn. akt DIH - 4.709.15.2020.BP) uchylono zaskarżoną decyzję i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania, 16. 3 – 9 października 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KŻ - D - Cz.8361.61. 2019) – decyzją z 23 grudnia 2019 r. nałożono karę w wysokości 23.000 zł, 17. 5 listopada 2019 r. – stwierdzono błędne uwidocznienie cen jednostkowych (sprawa KH.8361.232.2019) – decyzją z 7 lutego 2020 r. nałożono karę w wysokości 6.000 zł, 18. 12 – 15 listopada 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KŻ - D - Cz.8361.71.2019) – decyzją z 28 lutego 2020 r. nałożono karę w wysokości 23.800 zł. 19. 12 – 14 listopada 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowy ch (sprawa KH - D - Cz.8361.13.2019) – decyzją z 2 marca 2020 r. nałożono karę w wysokości 40.000zł. D ecyzją Prezesa UOKiK nr DIH - IV/40 /2020 z 25 marca 2020 r. (sygn.. akt DIH - 4.709.26.2020.BP) zaskarżoną decyzję utrzymano w mocy, 20. 18 – 20 listopada 2019 r. – s twierdzono brak cen i cen jednostkowych oraz nieprawidłowe wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH - D - Cz.8361.14.2019) – decyzją z 3 marca 2020 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 32.000 zł. Strona wniosła odwołanie od przedmiotowej decyzji. 21. 21 – 25 list opada 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych, błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH - D - Cz.8361.16.2019) – decyzją z 4 marca 2020 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 40.000 zł. Strona wniosła odwołanie od przedmiotowej decyzji. 4 22. 22 lis topada 2019 r. – stwierdzono błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH.8361.246.2019) – decyzją z 11 marca 2020 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 6.500 zł . D ecyzją Prezesa UOKiK nr DIH - IV/35 /2020 z 10 czerw ca 2020 r. (sygn. akt DIH - 4.709.28.2020. BP) zaskarżoną decyzję utrzymano w mocy, 23. 2 grudnia 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH.8361.254.2019) – decyzją z 13 marca 2020 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 20.374 zł. Strona wnio sła odwołanie od przedmiotowej decyzji. 24. 17 – 20 grudnia 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych, nieprawidłowe wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KŻ - D - Cz.8361.75.2019) – decyzją z 18 marca 2020 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 40.000 zł. Decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - IV/3 6 /2020 z 1 0 czerw ca 2020 r. (sygn.. akt DIH - 4.709.22.2020.BP) zaskarżoną decyzję utrzymano w mocy 25. 20 grudnia 2019 r. – stwierdzono błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH.8361.271.2019) – decyzją z dnia 20 marca 202 0r. nałożono karę pieniężną w wysokości. 5.500 zł. D ecyzją Prezesa UOKiK nr DIH - IV/38 /2020 z 15 czerw ca 2020 r. (sygn. akt DIH - 4.709.31.2020.BP) zaskarżoną decyzję utrzymano w mocy, 26. 2 – 8 stycznia 2020 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych oraz bł ędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KŻ - D - Cz.8361.1.2020) – decyzją z dnia 24 marca 2020 r. nałożono karę pieniężną w kwocie 28.000 zł. D ecyzją Prezesa UOKiK nr DIH - IV/37 /2020 z 10 czerw ca 2020 r. (sygn.. akt DIH - 4.709.27.2020.BP) zaskarżoną decyzję u trzymano w mocy, W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z 26 lutego 2020 r., Śląski WIIH poinformował przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia na tego przedsiębiorcę, na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, kary pieniężnej z tytułu kolejnego – dwudziestego siódmego – naruszenia przepisów o uwidacznianiu cen w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszen ie tych obowiązków po raz pierwszy. W piśmie tym, stosownie do wymogów art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.), zwanej dalej „kpa”, Strona została pouczona również o przysłu gującym jej prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w terminie 7 dni. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z 27 marca 2020 r. (sygnatura: KH.8361.2.2020/22DEC/20), Śląski WIIH nałożył na w/w przedsiębiorcę k arę pieniężną w wysokości 30.000 zł (słownie: trzydzieści tysięcy złotych), na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, z tytułu dwudziestego siódmego naruszenia obowiązku uwidaczniania cen i cen jednostkowych towarów w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy. Decyzja została odebrana w dniu 31 marca 2020 r. Pismem z 9 kwietnia 2020 r. (data stempla 10 kwietnia 2020 r.) , Strona złożyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsu mentów, zwanego dalej również „Prezesem UOKiK”, odwołanie od w/w decyzji. Skarżonej decyzji Strona zarzuciła naruszenie: 1) art. 77 kpa poprzez nieustalenie istotnych okoliczności mających znaczenie przy wysokości wymierzonej przez organ I instancji kary pien iężnej, 5 2) art. 81 kpa poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów ustalającej, że skarżąca dokonał a istotnego naruszenia obowiązków przedsiębiorcy wynikających z ustawy z o informowaniu o cenach, 3) art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach t owarów i usług poprzez wymierzenie przez organ I instancji rażąco niewspółmiernie wysokiej kary pieniężnej, 4) art. 6 ust. 2 w zw. z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu po cenach poprzez przyjęcie, że niewykonanie przez Stronę obowiązków, o których mowa w a rt. 4 w/w ustawy uzasadnia nałoż enie kary w wysokości 30.000 zł. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ewentualnie wymierzenie kary w dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Pismem z 6 maja 2020 r., Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie, że przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 kpa, prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co nas tępuje. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Cenę oraz cenę jednostko wą uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu, o czym stanowi § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia. W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cena j ednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: 1) litr lub metr sześcienny – dla towarów przeznaczonych do sprzedaży według objętości, 2) kilogram lub tonę – dla towarów przeznaczonych do sprzedaży według masy, 3) metr lub metr kwadratowy – dla towarów sprzedawanych wedłu g długości lub powierzchni, 4) sztukę – dla towarów sprzedawanych na sztuki. Zgodnie z § 6 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen c ena jednostkowa pakowanego środka spożywczego w stanie stałym znajdującego się w środku płynnym 6 dotyczy masy netto środka s pożywczego po odsączeniu, oznaczonej na opakowaniu jednostkowym, jeżeli płyn ten lub mieszanka płynów stanowi jedynie dodatek do podstawowego składu tego środka spożywczego . Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonał obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach co najmniej trzykrotnie w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 40 000 zł. Ustalając wysokość kary pieniężnej, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczaso wą działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodu. W niniejszej sprawie, w toku kontroli przeprowadzonej w należącej do przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie placówce handlowej, stwierdzono nieprawidł owości w informowaniu o cenach w przypadku 86 partii produktów spośród 169 poddanych ocenie, co było, jak stwierdził Śląski WIIH, dwudziestym siódmym w okresie 12 miesięcy naruszeniem przez stronę obowiązujących przepisów w zakresie uwidaczniania cen. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Śląski WIIH w drodze decyzji, wydanej na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, nałożył karę pieniężną w wysokości 30.000 zł na w/w przedsiębiorcę, to jest na podmiot, który dopuścił się powyż szego naruszenia. W toku postępowania odwoławczego Prezes UOKiK przeprowadził analizę ustaleń kontroli, w oparciu o które wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił zarzuty zawarte w odwołaniu. Po przeprowadzonym postępowaniu or gan drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że przedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o informowaniu o cenach, co powoduje konieczność nałożenia przez Śląskiego WIIH kary pieniężnej. Prezes UOKiK dokonując analizy akt sprawy oraz treści skar żonej decyzji zwrócił uwagę na stwierdzenie Śląskiego WIIH, że kontrolowany przedsiębiorca – Jeronimo Martins Polska S.A. nie wykonał obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o cenach po raz dwudziesty siódmy , w okresie 12 miesięcy licząc od dnia, w któr ym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy. Naruszenie obowiązków w zakresie uwidaczniania cen Śląski WIIH stwierdził dotychczas w toku uprzednio przeprowadzonych kontroli, tj.: 1. 22 stycznia 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach pro duktów (sprawa KH.8361.12.2019), 2. 23 - 24 stycznia 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.13.2019), 3. 24 stycznia 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.14.2019), 7 4. 2 - 8 kwietnia 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produkt ów (sprawa KŻ - D - B.8361.15.2019), 5. 31 maja 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.105.2019), 6. 4 czerwca 2019 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkow ych (sprawa KH.8361.108.2019), 7. 4 – 7 czerwca 2019 r. - stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KŻ - D - Cz.8361.27.2019), 8. 18 – 24 czerwca 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych or az błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH - D - Cz.8361.8.2019), 9. 26 sierpnia 2019 r. – stwierdzono brak uwidocznienia cen (sprawa KH.8361.173.2019), 10. 3 września 2019 r. – stwierdzono brak uwidocznienia cen i cen jednostkowych (sprawa KH.8361.180.2019), 11. 4 – 10 września 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych, błędne wyliczenie cen jednostkowych, różnicę „półka – kasa” (sprawa KŻ - D - Cz.8361.53.2019), 12. 17 września 2019 r. – stwierdzono błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH.8361.195.2019) , 13. 26 września 2019 r. – stwierdzono brak cen jednostkowych i różnicę cen „półka – kasa” (sprawa KH.8361.202.2019), 14. 26 września – 2 października 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych, błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KŻ - D - Cz.8361.60. 2019), 15. 20 września 2019 r. – stwierdzono brak cen jednostkowych (sprawa KH.8361.204.2019) , 16. 3 – 9 października 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KŻ - D - Cz.8361.61.2019), 17. 5 listopada 2019 r. – stwierdzono błędne uwidocznienie cen jednostkowych (sprawa KH.8361.232.2019), 18. 12 – 15 listopada 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KŻ - D - Cz.8361.71.2019), 19. 12 – 14 listopada 2019 r. – stwierdz ono brak cen i cen jednostkowych (sprawa KH - D - Cz.8361.13.2019), 20. 18 – 20 listopada 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH - D - Cz.8361.14.2019), 21. 21 – 25 listopada 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH - D - Cz. 8361.16.2019), 22. 22 listopada 2019 r. – stwierdzono błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH.8361.246.2019), 23. 2 grudnia 2019 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych oraz b łędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KH.8361.254.2019), 24. 17 – 20 grudnia 2019 r. - stwierdzono brak cen i cen jednostkowych, błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KŻ - D - Cz.8361.75.20119), 25. 20 grudnia 2019 r. - stwierdzono błędne wyliczenie cen jed nostkowych (sprawa KH.8361.271.2019), 8 26. 2 – 8 stycznia 2020 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych oraz błędne wyliczenie cen jednostkowych (sprawa KŻ - D - Cz.8361.1.2020). W powyższych przypadkach na kontrolowanego przedsiębiorcę zostały nałożone kary p ieniężne, w drodze decyzji administracyjnej na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o cenach. Zgodnie z art. 6 ust. 2 w/w ustawy, warunkiem wymierzenia kary w wysokości do 40 000 zł jest fakt niewykonania przez przedsiębiorcę obowiązków w zakresie informowania o cenach, co najmniej trzykrotnie w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy. Prezes UOKiK zwraca uwagę, że zgodnie z powołanym przepisem okre s 12 miesięcy jest liczony od dnia, w którym po raz pierwszy stwierdzono naruszenie obowiązków w zakresie informowania o cenach. Prezes UOKiK stoi przy tym na stanowisku, że w przypadku daty tego naruszenia należy mieć na względzie art. 53 Prawa przedsię biorców, zgodnie z którym ustalenia kontroli zamieszcza się w protokole kontroli , niemniej fakt naruszenia jest stwierdzany w postępowaniu administracyjnym . T ym samym, w przedmiotowej sprawie ulega zmianie liczba naruszeń jakie miały miejsce w okresie wsk azanym w art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, z uwagi na fakt, że : 1) decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - IV/31/2020 z dnia 16 marca 2019 r. (sygn. akt DIH - 4.709.15.2020.BP) uchylono zaskarżoną decyzję Śląskiego WIIH nr KH.8361.204.2019/75DEC/19 z dnia 18 grudnia 2019 r. i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania, co oznacza, że przy ustalaniu liczby naruszeń wskazanych w przedmiotowym postępowaniu nie można brać pod uwagę w/w decyzji Śląskiego WIIH , 2) organ I instancji ustalając wymiar kary błędnie wziął pod uwagę naruszenia, co do których postępowania nie zostały zakończone i z tego względu należy pominąć naruszenia stwierdzon e decyzjami Śląskiego WIIH:  z dnia 2 marca 2020 r. (sprawa KH - D - Cz.8361.13.2019) nakładającą karę pieniężną w wysokości 40.000 z ł,  z dnia 3 marca 2020 r. (sprawa KH - D - Cz.8361.14.2019) nakładająca karę pieniężną w wysokości 32.000 zł,  z dnia 4 marca 2020 r. (sprawa KH - D - Cz.8361.16.2019) nakładającą karę pieniężną w wysokości 40.000 zł,  z dnia 11 marca 2020 r. (sprawa KH.8361.246.2 019) nakładająca karę pieniężną w wysokości 6.500 zł,  z dnia 13 marca 2020 r. (sprawa KH.8361.254.2019) nakładająca karę pieniężną w wysokości 20.374 zł,  z dnia 18 marca 2020 r. (sprawa KŻ - D - Cz.8361.75.2019) nakładająca kare pieniężną w wysokości 40.000 zł,  z dnia 20 marca 2020 r. (sprawa KH.8361.271.2019) nakładająca kare pieniężną w wysokości 5.500 zł,  z dnia 24 marca 2020 r. (sprawa KŻ - D - Cz.8361.1.2020) nakładająca kare pieniężną w wysokości 28.000 zł, 9 Należy jednak zauważyć, że w toku przedmiotowego postępowania odwoławczego, postępowanie wszczęte wskutek wniesienia odwołania od decyzji Śląskiego WIIH:  nr KH - D - Cz.8361.13.2019 z dnia 2 marca 2020 r. zostało zakończone decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - IV/40/2020 z 25 marca 2020 r. (sygn.. akt DIH - 4.709.26 .2020.BP) utrzymującą zaskarżoną decyzję w mocy,  nr KH.8361.246.2019/17DEC/20 z dnia 11 marca 2020 r. zostało zakończone decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - IV/35/2020 z dnia 10 czerwca 2020 r. utrzymującą zaskarżoną decyzję w mocy,  nr KŻ - D - Cz.8361.75.2019/19DEC /20 z dnia 18 marca 2020 r. zostało zakończone decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - IV/36/2020 z dnia 10 czerwca 2020 r. utrzym ującą zaskarżoną decyzję w mocy,  nr KH.8361.271.2019 z dnia 20 marca 2020 r, zostało zakończone decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - IV/38 /2020 z 15 czerw ca 2020 r. utrzymującą zaskarżoną decyzję w mocy,  nr KŻ - D - Cz.8361.1.2020 z dnia 24 marca 2020 r. zostało zakończone decyzją Prezesa UOKiK nr DIH - IV/37 /2020 z 10 czerw ca 2020 r. utrzymującą zaskarżoną decyzję w mocy Rozpatrując przedmiotową kwes tię należy uznać, że organ pierwszej instancji badając przesłankę dotychczasowego postępowania w ramach wymiaru kary, błędnie ustalił liczbę naruszeń jakie miały miejsce w okresie wskazanym w art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, zarówno biorąc po d uwagę te naruszenia, które były przedmiotem niezakończonego postępowania pierwszoinstancyjnego, postępowania odwoławczego, jak i pomijając takie naruszenie. Z drugiej jednak strony, należy mieć na uwadze regulację zawartą w art. 15 kpa, zgodnie z którym postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Dwuinstancyjność postępowania oznacza, że sprawa podlega ponownemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przez organ odwoławczy, przy czym sprawa powinna być tożsama pod względem przedmiotowym i podmiotowym w obu instancjach. Z powyższego wynika więc, że organ pierwszej instancji, co prawda naruszył przepisy postępowania błędnie ustalając liczbę dotychczasowych naruszeń w ciągu 12 miesięcy licząc od pierwszego naruszenia , niemniej jednak uchybienie to zostało konwalidowane przez organ drugiej instancji. Z tego też względu, kierując się ekonomiką postępowania nie jest zasadnym przekazywanie sprawy do ponownego rozpoznania, ponieważ organ pierwszej instancji musiałby wydać rozstrzygnięcie w oparciu o przesłanki, które zostały już prawidłowo ustalone przez organ odwoławczy. Powyższe potwierdza fakt, że pomimo zmiany liczby naruszeń wskazanych w art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach nadal zachodzą podstawy do wymierzeni a kary w oparciu o powołany przepis. Z tego też względu, podniesiony zarzut należy uznać za bezzasadny. Tym samym, należy stwierdzić, że Strona obowiązek informowania o cenach, w okresie wskazanym w art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach naruszyła d wudziesto dwu krotnie. Ustalenia poczynione przez Prezesa UOKiK, nie zmieniają jednak faktu, że w przedmiotowej sprawie zachodzą podstawy do wymierzenia kary zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. 10 Wnosząc odwołanie, Strona zarzuca naruszeni e pr zepisów postępowania tj. art. 77 i 81 kpa poprzez nieustalenie okoliczności istotnych oraz dowolną ocenę materiału dowodowego skutkiem czego było naruszenie art. 6 ustawy poprzez przyjęcie, że niewykonanie obowiązków wskazanych w art. 4 w/w ustawy uzas adnia nałożenie kary pieniężnej we wskazanej wysokości i w efekcie wymierzenie kary rażąco niewspółmiernie wysokiej. Jak już wskazano powyżej, przesłanki wymiaru kary określa art. 6 ust. 3 w/w ustawy stanowiąc, że przy wymiarze kary bierze się pod uwagę s topień naruszenia, dotychczasowe postępowanie oraz wielkość jego obrotów i przychodu. W przypadku stopnia przesłanki stopnia naruszenia obowiązków należy odwołać się do art. 4 ust. 1 w/w ustawy, zgodnie z którym, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadcze nia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o informowaniu o cenach cena jednostkowa to cena ustaloną za jedn ostkę określonego towaru (usługi), którego ilość lub liczba jest wyrażona w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach. Cena jednostkowa jest więc z kolei podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pienię żnych, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów – podobnych pod względem przeznaczenia, ale o odmiennych cechach np. co do marki, producenta, ilości, wzornictwa, poziomu technicznego itp. W świetle powyższego, brak uwido cznienia cen, pozbawia konsumentów należytej informacji o oferowanych produktach. Z kolei, brak cen jednostkowych, uniemożliwia konsumentom porównanie oferowanych towarów z towarami podobnymi, lecz o innej masie lub objętości, a co za tym idzie, utrudnia konsumentom wybór odpowiedniego dla nich towaru. Podobnie należy potraktować naruszenie polegające na błędnym wyliczeniu cen jednostkowych, które „zakłóca” możliwość dokonania porównania cen, a co za tym idzie również i dokonania wyboru. W przedmiotowej s prawie bezspornym jest ujawnienie w trakcie kontroli uchybień polegających na braku cen i cen jednostkowych, braku cen jednostkowych oraz błędnym ich wyliczeniu, można więc stwierdzić, iż Strona dopuściła się wielorakiego rodzaju naruszeń obowiązków wskaza nych w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w odniesieniu do 50,88 % skontrolowanych towarów. Zasadnie więc organ I Instancji stwierdził, iż stopień naruszenia obowiązku w zakresie uwidaczniana cen jest wyższy niż znikomy. Kolejną przesłanką wymiaru kar y jest dotychczasowa działalność podmiotu działającego na rynku. Strona, odnośnie tej przesłanki podnosi argument, iż Organ nie uwzględnił dotychczasowej działalności przedsiębiorcy w jej aspekcie pozytywnym polegającym na pominięciu tych działań i czynno ści, które przedsiębiorca podejmuje w toku kontroli, a które mają na celu usunięcie nieprawidłowości oraz zapobieżenie ich występowaniu w przyszłości. Odnosząc się do powyższego zarzutu należy jednak zwrócić uwagę, iż usunięcie stwierdzonych naruszeń nie jest tożsame z przesłanką dotychczasowego działania, stąd też nie będzie miało ono znaczenia przy analizie tej przesłanki, ale dopiero przy wymiarze kary za ewentualne późniejsze naruszenia. Organ zwraca przy tym uwagę, że nieprawidłowości w zakresie in formowania o cenach nie zostały usunięte po otrzymaniu zawiadomienia 11 o zamiarze wszczęcia kontroli, lecz dopiero w czasie jej trwania, co potwierdza protokół kontroli. Analizując przesłankę dotychczasowego postępowania Prezes UOKiK wziął pod uwagę, że pr zedsiębiorca w okresie 12 miesięcy od dnia pierwszej kontroli, włączywszy kontrolę, której ustalenia stanowią podstawę do wszczęcia przedmiotowego postępowania, po raz dwudziesty trzeci naruszył przepisy o uwidacznianiu cen. Istotnym jest tu również fakt, że kontrole we wszystkich w/w przypadkach poprzedzone były zawiadomieniem o zamiarze przeprowadzenia kontroli. Strona miała więc możliwość odpowiedniego przygotowania się do kontroli, tym bardziej, że działalność gospodarczą prowadzi od grudnia 2004 roku , a więc należy założyć, że Stronie znany jest obowiązek uwidaczniania cen wynikający obecnie z ustawy o informowaniu o cenach. Tymczasem fakt, iż w okresie 12 miesięcy poprzedzających przedmiotowe naruszenie, stwierdzono dwadzieścia dwa naruszenia w zak resie informowania o cenach, jednoznacznie wskazuje, że Strona nie przywiązuje należytej wagi do wykonywania obowiązków nałożonych na nią przedmiotową ustawą. Prezes UOKiK zauważa ponadto, że ustawa o informowaniu o cenach w art. 6 ust. 2 wyraźnie stanowi , że jeżeli przedsiębiorca w okresie 12 miesięcy od stwierdzenia przez organ pierwszego naruszenia przepisów o uwidacznianiu cen dopuści się tego naruszenia co najmniej trzykrotnie, organ nakłada na niego karę pieniężną do wysokości 40 000 zł. W niniejsz ej sprawie zostało dowiedzione, że Strona naruszyła ustawowe obowiązki dwudziesto trzy krotnie (wliczając naruszenie będące przedmiotem niniejszej decyzji) w różnych placówkach do niej należących, co stanowi przesłankę do wymierzenia kary na podst. art. 6 u st. 2 ustawy o cenach. Należy przy tym wskazać, że zgodnie ze stosowaną pomocniczo dyrektywą art. 8 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsument om (Dz. U. UE L 80 z 18.3.1998, s. 27), zwanej dalej „dyrektywą 98/6/WE”, kary pieniężne za naruszenie obowiązku informowania konsumentów o cenie oferowanych produktów i usług muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Z ustalonego stanu faktyczn ego wynika, iż przedmiotowe naruszenie jest dwudziestym trzecim , jakie zostało popełnione przez Stronę. Powyższe jednoznacznie wskazuje, iż kary jakie były wymierzane wcześniejszymi decyzjami nie osiągnęły zamierzonego skutku w postaci zaniechania dalszyc h naruszeń. Co za tym idzie, kara wymierzana kolejną decyzją powinna być na tyle dotkliwa, aby cele określone przedmiotową dyrektywą w końcu zostały osiągnięte. Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach przy ustalaniu wysokości kary pieniężn ej uwzględnia się także wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy, który został ustalony przez organ I instancji w toku postępowania – przedmiotowa przesłanka została ustalona przez organ I instancji w drodze oszacowania. W ocenie organu odwoławczego, b ezzasadnym jest również argument Strony, iż produkty w stosunku do których stwierdzono uchybienia w zakresie uwidaczniania cen były zaopatrzone w kody kreskowe, co w domyśle miałoby konwalidować brak uwidocznienia cen. Należy tu przywołać § 3 ust. 1 rozpo rządzenia w sprawie uwidaczniania cen, z którego wynika, że cena ma być uwidoczniona w miejscu ogólnodostępnym i dobrze 12 widocznym, na towarze lub w jego bezpośredniej bliskości. Nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem, iż taką rolę spełnia czytnik cen, na co wskazuje również orzecznictwo sądowe (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 05.12.2018 r. VI SA/Wa 634/18: „Umieszczenie czytnika cen umożliwiającego sprawdzenie ceny oferowanych do sprzedaży wyrobów, nie będzie wypełnieniem § 3 ust. 1 rozpor ządzenia Ministra Rozwoju, który wskazuje, że cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Ponadto, zgodnie z dyspozycją § 3 ust. 2 w w. rozporządzenia, cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: na wywieszce, w cenniku, w katalogu, na obwolucie czy w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Umożliwienie zapoznania się z cenami produktów poprzez umożliwienie konsumentom skontrolowania ceny na tzw. czytniku cen nie stanowi zadośćuczynienia powyższemu przepisowi rozporządzenia, w świetle jego literalnego brzmienia np. na czytniku. Jak słusznie zauważył organ, możliwość skorzystania z czytników nie jest realiza cją ustawowych obowiązków przedsiębiorcy, ponieważ "w interesie każdego kupującego leży bowiem natychmiastowe uzyskanie informacji o cenie nabywanego towaru, bez uciekania się do takich sposobów jak używanie umieszczonych w różnych punktach sklepu czytnikó w (...)", co zresztą znajduje potwierdzenie w wyroku NSA w Warszawie z 7 grudnia 2001 r., sygn. III SA 2159/01. ) Prezes UOKiK, stoi również na stanowisku, że w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania instytucja odstąpienia od wymierzenia kary. Mia nowicie, zgodnie z art. 189f § 1 kpa organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub pra womocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Z zebranego materiału wynika, że waga naruszenia nie jest znikoma, ponieważ brak cen jest naruszeniem interesów konsumentów w zakresie ich prawa do informacji. Z kolei ewentualne usunięcie naruszenia prawa nie spełni celów kary, mającej nie tylko funkcję dyscyplinująco – represyjną, ale też i prewencyjną. Organ I instancji słusznie przy tym zauważył, że i stotną okolicznością, której nie można pominąć, jest fakt wielokrotnego wystąpienia nieprawidłowości skutkujących podwyższaniem wymiaru kary, co oznacza tylko że funkcja prewencyjna kary nie została spełniona. Należy więc stwierdzić, że, organ pierwszej in stancji słusznie uznał, iż nie zachodzą podstawy do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 kpa. Odnosząc się natomiast do art. 189f § 2 kpa, który wskazuje na możliwość odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w przypa dkach innych niż wymienione w art. 189f § 1, Prezes Urzędu zwraca uwagę, że powtarzające się naruszenia przez przedsiębiorcę przepisów ustawy o informowaniu ocenach nie pozwalają na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pi eniężna. Celem tym jest przestrzeganie przez przedsiębiorcę przepisów ustawy o informowaniu o cenach. 13 Mając powyższe na uwadze, organ odwoławczy, po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego materiału, uznał odwołanie za bezzasadne. W ocenie Prezesa UOKiK w ymierzona stronie kara w wysokości 30 . 0 00 zł jest proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary lub usługi opatrzone odpowiednimi informacjami na temat ich cen i cen jedn ostkowych. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzj i, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Katowicach w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, orga n odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouc zenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, p l. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możl iwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. 14 Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa po mocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (D z. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (t.j. Dz. U. poz. 2019 poz. 178). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. pełnomocnik Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie, adres do doręczeń: Centrum Dystrybucyjne, ul. Innowacyjna 6 , 41 - 218 Sosnowiec 2. Śląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Katowicach 3. a/a