DIH-29/2022

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 29 czerwca 2022 r. DIH - 2.709.65.2020.PŁ DECYZJA DIH - 2 Nr 29/2022 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 7 35, 1491, 2320 i 2052) zwanego dalej: kpa, art. 35 a pkt 9 lit. b, art. 35 c ust. 5 pkt 1, ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1315), zwana dalej ustawą o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706), zwana dalej: ustawą o Inspekcji Handlowej Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po rozpatrzeniu odwołania z 21 września 2020 r., złożonego przez p. Michała Zawrockiego prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Zawrocki Michał Przedsiębiorstwo Handlowo - Usługowe „KARBUD” (zwanego dalej: przedsiębiorcą lub stroną), od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Ins pektora Inspekcji Handlowej z 3 września 2020 r. (sygn. D/KA.NR.8361.63.2020) wymierzającej ww. przedsiębiorcy administracyjną karę pieniężną w wysokości 10.000 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych zero groszy), w oparciu o art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw , z tytułu wystawienia świadectwa jakości paliw stałych, w którym wartości parametrów paliwa stałego były niezgodne ze stanem faktycznym, p o s t a n a w i a utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE Przy piśmie z 30 września 2020 r. Wielkopolski W ojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej przekazał (dalej jako: „Wojewódzki Inspektor” lub „organ I instancji”) do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów odwołanie przedsiębiorcy wraz z aktami sprawy (sygn. D/KA. NR.8361.63.2020). Inspektorzy reprezentujący Wojewódzkiego Inspektora, 9 czerwca 2020 r., działając na podstawie i w ramach upoważnienia numer D/KA.NR.8361.63.2020 przeprowadzili kontrolę przedsiębiorcy, której zakres przedmiotowy obejmował m. in. kontrolę jakości paliw stałych pod względem spełniania wymagań jakościowych i kontrolę przestrzegania obowiązku wystawienia, przekazywania i przechowywania świadectwa jakości paliwa stałego, o którym mowa w art. 6c ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania 2 j akości paliw oraz kontrolę dokumentów dotyczących pochodzenia i jakości badanego paliwa. Czynności kontrolne przeprowadzono w należącym do strony składzie opału znajdującym się w stałym miejscu wykonywania działalności gospodarczej figurującym w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej (dalej jako: CEIDG). Kontrolę przeprowadzono w obecności przedsiębiorcy. Kopia ww. upoważnienia została włączona do akt kontroli. Ustalono, że w kontrolowanej placówce strona pro wadzi działalność polegającą na sprzedaży paliw stałych przeznaczonych do użycia w gospodarstwach domowych lub w instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1MW. W momencie wszczęcia kontroli przedsiębiorca wprowadzał do obrotu paliwa stałe w postaci następujących sortymentów węgla kamiennego: orzech (importowany), miał (importowany), orzech (PGG), Ekogroszek (PGG), Kostka (PGG). W toku kontroli przeprowadzonej 9 czerwca 2020 r. wymienieni w upoważnieniu do przeprowadzenia kontroli pracownicy a kredytowanego niezależnego laboratorium Polcargo International Sp. z o. o. w obecności inspektorów reprezentujących Wojewódzkiego Inspektora pobrali do badań z partii paliwa stałego składowanej w pryzmie o masie 27 ton próbki węgla kamiennego w sortymencie miał tj. próbkę paliwa stałego przeznaczoną do badań nr 0273/20/4750 o masie 31,42 kg i próbkę kontrolną paliwa stałego nr 3091/20/4750 o masie 31,80 kg. Czynność udokumentowano w protokole pobrania próbek paliwa stałego nr D/KA.NR.8361.63.2020. Następnie w tym samym dniu inspektorzy reprezentujący Wojewódzkiego Inspektora, przekazali pobrane próbki paliwa stałego do niezależnego akredytowanego laboratorium Polcargo International Sp. z o. o., według protokołu przyjęcia próbek do badania nr 231/5/2020. Wraz z próbkami paliwa stałego przekazano kopię świadectwa jakości paliwa stałego nr 44/03/2020 wystawionego przez kontrolowanego przedsiębiorcę. Wojewódzki Inspektor jako wartość paliw stałych, wprowadzanych do obrotu przyjął wartość partii węgla kamiennego w sortymencie miał, z której pobrano do badań próbki. W toku kontroli ustalono, że przedsiębiorca dla każdej sprzedaży paliw stałych wystawia świadectwo jakości opatrzone numerem, datą oraz podpisem i pieczątką osoby wystawiającej. Dokument jest drukowany w dwóch egzemplarzach, z których jeden przekazywany jest nabywcy, a drugi jest przechowywany w aktach przedsiębiorstwa. Protokół kontroli zawierający m. in. powyższe ustalenia został sporządzony i odczytany w kontrolowanej placówce 9 czerwca 2020 r. oraz p odpisany bez uwag przez przedsiębiorcę. Strona została prawidłowo pouczona o możliwości zgłoszenia uwag do protokołu kontroli, na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej. Przedsiębiorca nie skorzystał z przysługującego mu uprawnienia do wnies ienia uwag na piśmie. Badanie przeprowadzone przez akredytowane, niezależne laboratorium Polcargo International Sp. z o. o., udokumentowane sprawozdaniem z badań nr FM/231/5/2020 z 16 czerwca 2020 r. po uwzględnieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w § 2 rozporządzenia Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1890), zwanego dalej: rozporządzeniem w sprawie wymagań jakościowych, wykazało, że oferowany w dniu kontroli tj. 9 cze rwca 2020 r. węgiel kamienny w sortymencie miał, nr próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań 0273/20/4750, nie spełniał wymagań jakościowych wskazanych w świadectwie jakości paliw stałych nr 44/03/2020 wystawionym przez stronę, z uwagi na: 3 1) zawyżoną zaw artość popiołu, która wynosiła 9,29% przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących 7,37%, 2) zawyżoną zawartość wilgoci całkowitej, która wynosiła 16,1% przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących maks. 15,0%. Ponieważ badanie próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań nr 0273/20/4750 wykazało niezgodność z parametrami wskazanymi w świadectwie jakości paliw stałych nr 44/03/2020 wystawionym przez przedsiębiorcę, badanie próbki kontrolnej paliwa stałego nr 3091/20/4750 przeprowadzono z urzędu, zgodnie z art. 22 ust. 7a pkt 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Badanie próbki kontrolnej paliwa stałego nr 3091/20/4750 wykonane przez Polcargo International Sp. z o. o. w Szczecinie, udokumentowane sprawozdaniem z badań nr FM/231/5A/2020 z 18 czerwca 2020 r. po uwzględnieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w § 2 rozporządzenia w sprawie wymagań jakościowych wykazało, że węgiel kamienny w sortymencie miał, nr próbki kontrolnej paliwa stałego badań 3091/20/4750, nie spełniał wymagań jakościowych wskazanych w świadectwie jakości paliw stałych nr 44/03/20 wystawionym przez stronę, z uwagi na: 1) zawyżoną zawartość popiołu, która wynosiła 8,77% przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących 7,37%, 2) zawyżoną zawartość wilgoci całkowitej, która wynosiła 16,1% przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących maks. 15,0%. W związku z powyższym stwierdzono, że badane paliwo stałe jest niezgod ne z parametrami wskazanymi w świadectwie jakości paliw stałych nr 44/03/2020 wystawionym przez stronę dla przedmiotowego paliwa stałego, tj. węgla kamiennego w sortymencie miał. Wojewódzki Inspektor pismem z 24 czerwca 2020 r. poinformował przedsiębiorcę o wynikach badań laboratoryjnych próbek paliwa stałego tj. węgla kamiennego w sortymencie miał, przekazał egzemplarze sprawozdania z badań nr FM/231/5/2020 z 16 czerwca 2020 r. oraz sprawozdania z badań nr FM/231/5A/2020 z 18 czerwca 2020 r. Pismem z 4 sie rpnia 2020 r. Wojewódzki Inspektor zawiadomił przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz poi nformował, że na podstawie art. 10 § 1 kpa ma prawo do czynnego udziału w każdym stadium postępowania w szczególności do wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, a także do składania wniosków do wodowych. W piśmie organ pierwszej instancji wezwał przedsiębiorcę do przekazania informacji o wielkości obrotów z działalności lub o wartości paliw stałych wprowadzonych do obrotu w roku 2019, poprzedzającym rok kontroli. Pismo zostało doręczone 6 sierpni a 2020 r. Strona w piśmie z 18 sierpnia 2020 r. wniosła o wstrzymanie wszczętego z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej. Przedsiębiorca nie zgodził się ze stanowiskiem i argumentacją organu pierwszej instancji, że prz eprowadzone badania laboratoryjne wykazały, że próbka przeznaczona do badań pobranego 9 czerwca 2020 r. paliwa stałego nie spełnia wymagań zawartych w świadectwie jakości i w treści pisma uzasadniła swoje stanowisko. W piśmie strona poinformowała o wysokoś ci przychodów ze sprzedaży towarów i usług w 2019 r. oraz o wysokości osiągniętego dochodu. Do pisma załączono: a) kopie świadectw jakości o numerach: 8/06/2020 z 20 czerwca 2020 r., 31/06/2020 4 i 36/06/2020 z 30 czerwca 2020 r., b) wykaz sprzedaży miału w okresi e od 18 marca 2020 r. do 9 czerwca 2020 r., c) zakres akredytacji PCA nr AB079 laboratorium badawczego J.S. Hamilton Poland Sp. z o. o., d) szczegóły normy PN - G - 04560:1998, PN - ISO 1171:2002, PN - ISO 589:2006 – wydruki ze strony Polskiego Komitetu Normalizacyjnego , e) dokument „Akredytacja Laboratoriów Badawczych Wymagania Szczegółowe DAB - 07” str. 6/14. Wojewódzki Inspektor, 3 września 2020 r. wydał decyzję (sygn. D/KA.NR.8361.63.2020) nakładającą na przedsiębiorcę administracyjną karę pieniężną w wysokości 10.000 zł, w oparciu o art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, z uwagi na to, że wystawił świadectwo jakości, w którym wartości parametrów jakościowych były niezgodne ze stanem faktycznym. W uzasadnieniu decyzji Wojewódzk i Inspektor wskazał, że analiza zgromadzonego materiału dowodowego potwierdziła istnienie przesłanek do nałożenia kary pieniężnej o której mowa w art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Ponadto zaznaczył, że ust alając wysokość administracyjnej kary pieniężnej wziął pod uwagę wartość paliw stałych wprowadzanych przez stronę do obrotu w momencie rozpoczęcia kontroli, za którą przyjął wartość partii badanego węgla kamiennego w sortymencie miał. Wartość przedmiotowej partii paliwa stałego nie przekraczała kwoty 200.000 zł. Ponadto ustalając wymiar kary organ I instancji uwzględnił wartość sprzedaży towarów i usług w roku 2019, poprzedzającym rok kontroli, podaną przez przedsiębiorcę w piśmie z 18 sierpnia 2020 r. Pona dto organ I instancji uwzględnił fakt, że przedsiębiorca nie był wcześniej karany za naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Kwota nałożonej kary pieniężnej 10.000 zł mieści się w dolnej wyznaczonej ustawowo gran icy i jest adekwatna do stwierdzonych naruszeń. Wojewódzki Inspektor odniósł się do wyjaśnień strony z 18 sierpnia 2020 r. i po przeanalizowaniu materiału dowodowego stwierdził, że nie ma podstaw do wstrzymania toczącego się postępowania administracyjnego. Ponadto organ I instancji odniósł się do pozostałych zarzutów i stwierdził, że nie mają one wpływu na ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, a także na zastosowaną kwalifikację prawną. Decyzja została doręczona 8 września 2020 r. Przedsiębior ca pismem z 21 września 2020 r. odwołał się od decyzji Wojewódzkiego Inspektora z 3 września 2020 r. (sygn. D/KA.NR.8361.63.2020) i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz orzeczenie co do istoty sprawy na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa. Z askarżonej decyzji strona zarzuciła naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w postaci: 1) art. 189f § 1 pkt 1, poprzez jego niezastosowanie, pomimo iż w sprawie zachodzą przesłanki do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej w postaci znik omej wagi naruszenia prawa oraz faktu, iż strona zaprzestała naruszania prawa; 2) art. 7 w związku z art. 77 § 1, poprzez niezgromadzenie przez organ kompletnego materiału dowodowego, jak również niedokonanie wszechstronnej oceny zebranego materiału dowodowe go; 3) art. 107 § 3, poprzez niedokonanie wnikliwego oraz logicznego uzasadnienia decyzji z powodu oparcia się na niepełnych, przez to błędnych założeniach. W treści odwołania strona uzasadniła podniesione zarzuty. 5 Pismem z 15 października 2020 r. Prezes Ur zędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej jako „Prezes Urzędu” lub „organ odwoławczy ”), zgodnie z art. 10 § 1 kpa , poinformował stronę o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, skład ania wniosków dowodowych, a także do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy w siedzibie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Pismo zostało doręczone 20 października 2020 r. Strona nie odpowiedziała na otrzymane zawiadomienie. Prezes Urzędu, po ponownym przeprowadzeniu postępowania, 5 listopada 2020 r. wydał decyzję DIH - 2 Nr 172/2020, którą utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora z 3 września 2020 r. (sygn. D/KA.NR.8361.63.2020) wymierzającą stronie administracyjną karę pieniężną w wysok ości 10.000 zł. Decyzja została doręczona 9 listopada 2020 r. Strona, 9 grudnia 2020 r., z zachowaniem ustawowego terminu, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący pismem z 8 grudnia 2020 r. nadanym z zachowaniem ustawow ego terminu, 9 grudnia 2020 r. zaskarżył w całości decyzję Prezesa Urzędu DIH - 2 Nr 172/2020 z 5 listopada 2020 r. zarzucając jej naruszenie przepisów, które miały wpływ na wynik sprawy, w szczególności: 1) art. 189f § 1 pkt 1 kpa, poprzez uznanie, że w niniej szej sprawie nie zaszły przesłanki uzasadniające odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, podczas gdy waga zarzucanego naruszenia prawa jest znikoma, a przedsiębiorca dostosował metodologię wstawiania świadectw jakości do oczekiwań organu pierwszej instancji, w związku z czym organ odwoławczy winien był stwierdzić, że doszło do spełnienia przesłanek przewidzianych w art. 189f § 1 pkt 1 kpa i odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej; 2) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 kpa, poprzez nie zgromadzenie przez organ kompletnego materiału dowodowego, jak również niedokonanie wszechstronnej oceny zebranego materiału dowodowego; 3) art. 107 § 3 kp,a poprzez niedokonanie wnikliwego oraz logicznego uzasadnienia decyzji z powodu oparcia się na niepełny ch, a przez to błędnych założeniach. Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm.) skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W treści skargi skarżący uzasadnił podniesione zarzuty i wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Prezes Urzędu, 30 grudnia 2020 r . wydał postanowienie, w którym odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji DIH - 2 Nr 172/2020 z 5 listopada 2020 r. Postanowienie zostało doręczone 7 stycznia 2021 r. Prezes Urzędu, 11 stycznia 2021 r. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warsz awie odpowiedź na skargę wraz ze skargą i aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, 10 września 2021 r. postanowił odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na rozprawie 13 stycznia 2022 r. spra wy ze skargi […] […] na decyzję Prezesa Urzędu DIH - 2 Nr 172/2020 wydał wyrok, w którym: 1) uchylił zaskarżoną decyzję, 6 2) zasądził od Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów na rzecz […] […] kwotę 400 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W u zasadnieniu wyroku Sąd podważył ocenę Prezesa Urzędu co do wagi naruszenia prawa. Zdaniem Sądu stanowisko odnośnie do oceny wagi naruszenia prawa winno zawierać uargumentowaną i wiążącą propozycję rozumienia tego pojęcia na gruncie okoliczności spornej spr awy, co wiąże się z kwalifikowaniem lub oceną przywołanych w uzasadnieniu odwołania faktów, jako podpadających albo niepodpadających pod normę prawną zawartą w art. 189f § 1 pkt 1 kpa oraz jako objętych albo nieobjętych zakresem normowania i zastosowania t ej normy prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zobowiązał organ aby wziął pod uwagę zaprezentowaną w wyroku ocenę prawną i ustalił stan faktyczny sprawy w sposób niebudzący wątpliwości mając na względzie stanowisko skarżącego i przedstawiane przez niego dowody. Doręczenie prawomocnego orzeczenia i zwrot akt do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nastąpiło 30 maja 2022 r. Prezes Urzędu pismem z 3 czerwca 2022 r. poinformował stronę o przystąpieniu do ponownego rozpatrzenia sprawy i zawiadomił o przysł ugujących jej na podstawie art. 10 § 1 kpa prawach do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy oraz do wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Pismo zostało doręczone 13 czerwca 2022 r. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Rozpoznając odwołanie, Prezes Urzędu ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzy gnięciem decyzji organu I instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w sprawach związany ch z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes Urzędu jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępow ania. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes Urzędu wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym wszechstronnej oceny materiału dowodowego. Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw , przedsiębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego przeznaczonego dla gospodarst w domowych oraz do spalania w instalacjach o nominalnej mocy cieplnej mniejszej niż 1MW, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, wystawia dokument potwierdzający spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ww. ustawy, zwany „świadectwem jakości” wskazując w nim wartości parametrów paliwa stałego, dla którego jest ono wystawiane. Za paliwa stałe w myśl art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a, b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania j akości paliw uznaje się m.in.: węgiel kamienny, brykiety lub pelety zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego oraz produkty w postaci stałej otrzymywane w procesie przeróbki termicznej węgla kamiennego lub 7 węgla brunatnego przeznaczone do spalania. Zakr es przedmiotowy świadectwa jakości zdefiniowany jest w art. 6d ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Zgodnie z art. 6d pkt 6 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, przedsiębiorca wprowadzający paliwa stałe d o obrotu ma obowiązek w świadectwie jakości wskazać wartości parametrów paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ww. ustawy. Z powołanych wyżej przepisów, wynika iż przed siębiorcy są obowiązani do wystawiania dokumentu potwierdzającego spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach szczególnych, zwanego świadectwem jakości – wprowadzając je do obrotu. Wystawienie świadectwa jakości, w którym wa rtości parametrów jakościowych są niezgodne ze stanem faktycznym podlega karze pieniężnej na podstawie art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Biorąc powyższe pod uwagę, należy podkreślić, iż organ odwoławczy op iera się na dowodach zebranych w toku toczącego się postępowania. Dowodem w sprawie jest protokół kontroli z 9 czerwca 2020 r. (nr akt kontroli D/KA.NR.8361.63.2020) wraz z załącznikami oraz sprawozdania z badań dotyczące próbki paliwa stałego przeznaczon ej do badań nr FM/231/5/2020 z 16 czerwca 2020 r. i próbki kontrolnej paliwa stałego nr FM/231/5A/2020 z 18 czerwca 2020 r. Z treści protokołu kontroli jednoznacznie wynika, iż próbkę paliwa stałego nr 0273/20/4750 o masie 31,42 kg i próbkę kontrolną pal iwa stałego nr 3091/20/4750 o masie 31,80 kg, pobrano z należącego do strony składu opału , czynność ta została udokumentowana protokołem pobrania próbek paliwa stałego nr D/KA.NR.8361.63.2020. Niewątpliwy jest fakt, iż b adanie przeprowadzone przez akredyto wane, niezależne laboratorium Polcargo International Sp. z o. o. w Szczecinie, udokumentowane sprawozdaniem z badań nr FM/231/5/2019, po uwzględnieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w § 2 rozporządzenia w sprawie wymagań jakościowych dla paliw sta łych, wykazało, że oferowany w dniu kontroli tj. 9 czerwca 2020 r. węgiel kamienny w sortymencie miał, nr próbki paliwa stałego 0273/20/4750 , nie spełniał wymagań jakościowych określonych w świadectwie jakości paliw stałych nr 44/03/2020 wystawionym przez s tronę, z uwagi na: 1) zawyżoną zawartość popiołu, która wynosiła 9,29% przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących 7,37%, 2) zawyżoną zawartość wilgoci całkowitej, która wynosiła 16,1% przy wymaganiach jakościowych podanych w świade ctwie jakości wynoszących maks. 15,0%. Ponieważ badanie próbki paliwa stałego nr 0273/20/4750 wykazało niezgodność z parametrami wskazanymi w świadectwie jakości wystawionym przez przedsiębiorcę, na podstawie art. 22 ust. 7a pkt 2 ustawy o systemie i kont rolowania jakości paliw badanie próbki kontrolnej paliwa stałego nr 3091/20/4750 zostało przeprowadzone z urzędu. Badanie to wykonane przez Polcargo International Sp. z o. o. w Szczecinie, po uwzględnieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w § 2 roz porządzenia w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych potwierdziło niespełnienie wymagań jakościowych określonych w wystawionym przez s tronę świadectwie jakości badanego paliwa stałego z uwagi na: 8 1) zawyżoną zawartość popiołu, która wynosiła 8,77% prz y wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących 7,37%, 2) zawyżoną zawartość wilgoci całkowitej, która wynosiła 16,1% przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących maks. 15,0%. Przeprowadzając ponownie postępow anie Prezes Urzędu stwierdził, że słuszne i zgodne ze stanem faktycznym było stwierdzenie przez organ I instancji, że badane paliwo stałe jest niezgodne z parametrami wskazanymi w wystawionym przez stronę świadectwie jakości nr 44/03/2020. Tym samym wydane przez Wojewódzkiego Inspektora rozstrzygnięcie jest słuszne i zgodne z prawem, bowiem ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, jednoznacznie wynika, że strona wystawiła świadectwo jakości, w którym wartości parametrów jakościowych były niezgodne z e stanem faktycznym. Z treści przytoczonego uprzednio art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw wynika, że podmiot wprowadzający do obrotu paliwo stałe, który wystawia świadectwo jakości, w którym wartości paramet rów są niezgodne ze stanem faktycznym podlega karze pieniężnej. Organ odwoławczy stwierdził również, że wysokość nałożonej kary pieniężnej jest zgodna z treścią art. 35c ust. 5 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, który stanowi, ż e wysokość kary pieniężnej wymierzanej w przypadkach, o których mowa w art. 35a pkt 9 i 10, wynosi: 1) od 10.000 zł do 25.000 zł – w przypadku gdy wartość wprowadzanego do obrotu paliwa stałego nie przekracza kwoty 200.000 zł, 2) od 25.001 zł do 100.000 zł – w p rzypadku gdy wartość wprowadzanego do obrotu paliwa stałego przekracza kwotę 200.000 zł. Zgodnie z art. 35d ust. 4 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw organ I instancji, ustalając wysokość kar pieniężnych, uwzględnia dotychczasową działalność przedsiębiorcy dokonującego naruszenia, wielkość obrotu z tej działalności lub wartość paliw stałych wprowadzonych do obrotu przez tego przedsiębiorcę w roku poprzedzającym rok przeprowadzenia kontroli. Wojewódzki Inspektor ustalając wysokość administracyjnej kary pieniężnej przyjął za podstawę wartość wprowadzanej do obrotu w momencie rozpoczęcia kontroli partii paliwa stałego, z której pobrano próbki do badań, która zgodnie z ustaleniami kontroli nie przekraczała kwoty 200.000 zł, oraz wielko ść obrotu z działalności w roku 2019, poprzedzającym rok kontroli wskazaną przez stronę w piśmie z 18 sierpnia 2020 r. Ponieważ ustalona wartość wprowadzanych do obrotu w momencie rozpoczęcia kontroli paliw stałych nie przekroczyła kwoty 200.000 zł, Wojewó dzki Inspektor uznał, że zasadnym było nałożenie na stronę kary w wysokości 10.000 zł, która zawiera się w przedziale wskazanym w art. 35c ust. 5 pkt 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Organ odwoławczy rozpatrując ponownie spr awę uznał, że Wojewódzki Inspektor słusznie uwzględnił dotychczasową działalność przedsiębiorcy tj. fakt, że nie był on wcześniej karany za naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Prezes Urzędu przeprowadzając p onownie postępowanie uznał wymierzenie kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł czyli w dolnej granicy zakresu przewidzianego przez ustawę za słuszne i zgodne z prawem. Odnosząc się do odwołania z 21 września 2020 r. Prezes Urzędu pos tanowił, łącznie rozpatrzyć zarzuty podniesione przez stronę. Prezes Urzędu, w pierwszej kolejności wskazuje, iż z treści przepisu art. 35a pkt 9 lit. b, ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, wynika, że organ 9 orzekając na jego pod stawie działa w ramach decyzji związanej, bowiem przepis ten stanowi, że karze pieniężnej podlega przedsiębiorca wprowadzający do obrotu paliwo stałe, który wbrew obowiązkowi wystawia świadectwo jakości, w którym wartości parametrów paliwa stałego są niezg odne ze stanem faktycznym. Zważywszy, że wyrażona w art. 7 kpa zasada postępowania administracyjnego odnosi się w równym stopniu do zakresu i wnikliwości postępowania wyjaśniającego i dowodowego, jak i do stosowania norm prawa materialnego, to jest do cał okształtu przepisów prawnych służących załatwieniu sprawy. Organ odwoławczy po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, pozwalał na pełną i dogłębną analizę sprawy. Natomiast, wyrażony w treści art. 77 § 1 kpa obowiązek zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego przez organ administracji publicznej należy rozumieć w ten sposób, że organ albo czyni to z własnej inicjatywy, jeżeli uważa za konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, albo grom adzi w aktach sprawy dowody wskazane lub dostarczone przez strony, jeżeli mają one znaczenie dla sprawy, co podlega ocenie organu. Biorąc powyższe pod uwagę, należy podkreślić, iż Wojewódzki Inspektor, zgodnie z art. 77 § 1 kpa, oparł się na ustaleniach ko ntroli oraz wynikach przeprowadzonych badań laboratoryjnych. Dowodem w sprawie jest protokół kontroli z 9 czerwca 2020 r. (Nr akt kontroli D/KA.NR.8361.63.2020) z załącznikami. Z treści tego dokumentu wynika, że w kontrolowanej placówce, w momencie wszczęc ia kontroli przedsiębiorca oferował do sprzedaży paliwa stałe przeznaczone do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1MW. W związku z powyższym w myśl art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i k ontrolowania jakości paliw, w momencie wprowadzania ww. paliw stałych do obrotu był zobowiązany do wystawienia dokumentu potwierdzającego spełnienie przez te paliwa wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2. Z ustal eń kontroli wynika, że przedsiębiorca obowiązek ten realizował i do każdej transakcji sprzedaży paliw stałych wystawiał świadectwo jakości opatrzone numerem, datą oraz podpisem i pieczątką osoby wystawiającej. W toku czynności kontrolnych z partii węgla ka miennego w sortymencie miał zostały pobrane do badań laboratoryjnych próbki paliwa stałego, co znajduje potwierdzenie w treści protokołu pobrania próbek paliwa stałego nr D/KA.NR.8361.63.2020 z 9 czerwca 2020 r. Przedsiębiorca w toku kontroli przedłożył in spektorom reprezentującym Wojewódzkiego Inspektora świadectwo jakości nr 44/03/2020 z 18 marca 2020 r. dotyczące pobranego do badań paliwa stałego. Pobrane do badań próbki węgla kamiennego w sortymencie miał wraz ze zanonimizowanym świadectwem jakości zost ały przekazane do niezależnego akredytowanego laboratorium Polcargo International Sp. z o. o., na podstawie protokołu przyjęcia próbek paliwa stałego do badań nr 231/5/2020. Badania laboratoryjne próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań nr 0273/20/4750 udokumentowane sprawozdaniem nr FM/231/5/2020 wykazały, że wprowadzany do obrotu węgiel kamienny w sortymencie miał nie spełniał wymagań jakościowych określonych w świadectwie jakości nr 44/03/2020 z uwagi na: 1) zawyżoną zawartość popiołu, która wynosiła 9, 29% przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących 7,37%, 2) zawyżoną zawartość wilgoci całkowitej, która wynosiła 16,1% przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących maks. 15,0%. 10 Powyższą niezgodność potwi erdziły badania próbki kontrolnej nr 3091/20/4750 , które na podstawie art. 22 ust. 7a pkt 2 ustawy o systemie i kontrolowania jakości paliw zostały przeprowadzone z urzędu. Bowiem wykazały one: 1) zawyżoną zawartość popiołu, która wynosiła 8,77% przy wymaga niach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących 7,37%, 2) zawyżoną zawartość wilgoci całkowitej, która wynosiła 16,1% przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących maks. 15,0%. Powyższy fakt znajduje potwierdzenie w t reści sprawozdania z badań nr FM/231/5A/2020 dotyczącego próbki kontrolnej paliwa stałego nr 3091/20/4750. Ocena zgodności oznaczonych w wyniku badań wartości parametrów jakościowych z wartościami wskazanymi przez stronę w świadectwie jakości nr 44/03/2020 została dokonana z uwzględnieniem dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w § 2 rozporządzenia w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych. Przeprowadzając ponownie postępowanie organ odwoławczy stwierdził, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Woje wódzki Inspektor odniósł się do zarzutów strony dotyczących wadliwego przeprowadzenia badań laboratoryjnych i nieustalenia stanu faktycznego sprawy. Prezes Urzędu po ponownym przeprowadzeniu postępowania wyjaśnia, że dokument pod tytułem „Akredytacja Labor atoriów Badawczych Wymagania Szczegółowe DAB - 07” oraz dokument „DA - 01 Opis systemu akredytacji” określają postępowanie Polskiego Centrum Akredytacji podczas prowadzenia ocen laboratoriów badawczych w celu udzielenia akredytacji na działalność laboratorium jaką są badania łącznie z pobieraniem próbek, pobieranie próbek (nie poddawanych badaniom w laboratorium), badania obiektów / próbek dostarczonych do laboratorium oraz opinie i interpretacje. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że niezal eżne akredytowane laboratorium Polcargo International Sp. z o. o. z siedzibą w Szczecinie posiadało akredytację Polskiego Centrum Akredytacji AB 103, a zatem spełniało wymagania ogólne zawarte w dokumencie „DA - 01 Opis sytemu akredytacji” oraz wymagania szc zegółowe zawarte w dokumencie „Akredytacja Laboratoriów Badawczych Wymagania Szczegółowe DAB - 07”. Akredytacja AB 103 w zakresie badania zawartości popiołu obejmowała dokument odniesienia tj. normę PN - 80/G - 04512, a w zakresie badania wilgoci normę PN - 80/G - 0 4511. Powyższe normy są wskazane w treści rozporządzenia Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie metod badania jakości paliw stałych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1893, z późn. zm.). Powyższe oznacza, że badania laboratoryjne były przeprowadzone zgo dnie z obowiązującymi przepisami przez niezależne akredytowane laboratorium w ramach posiadanej akredytacji. Zatem oznaczone wartości są reprezentatywne dla badanej partii paliwa stałego, w myśl przepisu art. 22 ust. 9 ustawy o systemie monitorowania i kon trolowania jakości paliw. Organ odwoławczy wyjaśnia, że wynik badania próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań służy ocenie, czy dane paliwo stałe spełnia wymagania jakościowe określone dla danego rodzaju paliwa w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz czy spełnia wymagania jakościowe wskazane w świadectwie jakości przez przedsiębiorę wprowadzającego to paliwo do obrotu (kontrolowanego). Zgodnie z dyspozycją art. 22 ust. 7a pkt 1 i 2 ww. ustawy, jeżeli badane paliwo nie spełnia wymagań jakościowych w nim wskazanych, badanie próbki kontrolnej przeprowadzane jest z urzędu. Badanie próbki kontrolnej ma na celu potwierdzenie faktu, czy dane paliwo stałe spełnia wymagania jakościowe o kreślone w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ustawy o systemie 11 monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz wskazane przez przedsiębiorcę w świadectwie jakości czy nie spełnia tych wymagań. Koresponduje to z treścią normy sankcjonującej z awartej w art. 35a pkt 9 lit. b) ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, która stanowi, że karze pieniężnej podlega przedsiębiorca wprowadzający do obrotu paliwo stałe, który wbrew obowiązkowi wystawia świadectwo jakości, w którym wa rtości parametrów paliwa stałego są niezgodne ze stanem faktycznym. Natomiast badanie próbki kontrolnej nie ma na celu powtórzenie wyniku badania próbki przeznaczonej do badań. Przedmiotowe paliwo stałe, tj. węgiel kamienny w sortymencie miał spełniał wyma gania określone dla tego rodzaju paliwa w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych, fakt ten nie był przez organ kwestionowany. Natomiast nie ulega wątpliwości, że badany węgiel kamienny w sortymencie miał nie spełniał wymagań jakośc iowych wskazanych przez stronę w świadectwie jakości nr 44/03/2020. Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy stwierdził, że ustalenie Wojewódzkiego Inspektora, że w tej sprawie ziściła się przesłanka, o której mowa w art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o system ie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, znajduje potwierdzenie w ustalonym stanie faktycznym. Prezes Urzędu rozpatrując odwołanie strony przeanalizował zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pod kątem możliwości zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 kp a. Przepis ten wskazuje wprost, jakie przesłanki muszą zostać łącznie spełnione, aby organ mógł odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Są to: − waga naruszenia prawa jest znikoma, a − strona zaprzestała naruszania prawa. Zdaniem strony organ rozważając kwestię znikomości wagi naruszenia prawa winien odwołać się do dorobku nauki i orzecznictwa w sferze prawa karnego w tym pojęcia karygodności czynu jako przesłanki odpowiedzialności administracyjnej. Zdaniem przedsięb iorcy pojęcia znikomej szkodliwości czynu, o której mowa w art. 115 § 2 Kodeksu karnego oraz znikomego naruszenia prawa, o którym mowa w art. 189f § 1 pkt 1 kpa należy rozumieć podobnie. Tym samym, zdaniem strony, argumentacja organu opierająca się na zało żeniu, że sam fakt naruszenia w zakresie prawidłowości danych w świadectwie jakości stanowi warunek konieczny i wystarczający dla nałożenia kary pieniężnej oraz pomijająca pozostałe okoliczności jest niewystarczająca do uznania, że strona powinna podlegać karze. Na gruncie tej sprawy przedsiębiorca podnosi, że organ całkowicie pominął okoliczność, że dane są zgodne z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych. Wskazana przez organ rozbieżność wyników przeprowad zonych badań z wartościami wskazanymi w świadectwie jakości nr 44/03/2020 wynika z faktu, że strona wpisując parametry badań opierała się na sprawozdaniu z badań nr 34571/20/TH dostarczonym wraz z fakturą zakupu paliwa przez dostawcę. Przedsiębiorca był p rzekonany, że dane te są prawidłowe i tak powinny zostać przedstawione na wystawionym przez niego własnym świadectwie jakości. Tym samym zaniechanie to nie wynikało z opieszałości, a jedynie z przekonania o miarodajności danych otrzymanych od kontrahenta. Ponadto zdaniem strony na znikomość wagi naruszenia prawa wskazuje także okoliczność, że przedsiębiorca dokonał jedynie 3 transakcji sprzedaży węgla kamiennego w sortymencie miał w okresie od momentu jego zakupu 18 marca 2020 r. do dnia wszczęcia kontroli. W świetle powyższego strona utrzymuje, że należałoby uznać 12 w przedmiotowej sprawie, iż czyn nie osiągnął poziomu karygodności uzasadniającego wymierzenie kary pieniężnej. Odnosząc się do przedstawionej przez stronę interpretacji pojęcia znikomej wagi naru szenia prawa osnutej jak wynika z treści odwołania na trzech wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, organ wskazuje, że: 1) wyrok z 21 stycznia 2020 r. sygn. akt VI SA/Wa 1791/19, prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 grudnia 2020 r. sygn. akt II GSK 724/20 został uchylony, a skargę oddalono; 2) wyrok z 21 stycznia 2020 r. sygn. akt VI SA/Wa 2026/19, prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 sierpnia 2020 r. sygn. akt II GSK 497/20 został uchylony, a skargę oddalono; 3) wyrok z 11 lutego 2020 r. sygn. akt VI SA/Wa 2067/19 jest nieprawomocny. Analiza treści orzeczenia opublikowanego w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych prowadzi do wniosku, że sentencja dotyczy sprawy ze skargi na decyzję Kr ajowej Komisji Architektów Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie uprawnień budowlanych, a uzasadnienie wyroku jest tożsame z treścią uzasadnienia wyroku wydanego 21 stycznia 2020 r. sygn. akt VI SA/Wa 2026/19, który został uchylony prawomocnym orzeczenie m Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 sierpnia 2020 r. sygn. akt II GSK 497/20. Wojewódzki Sąd Administracyjny w wydanym w rozpatrywanej sprawie prawomocnym wyroku sygn. akt V SA/Wa 267/21 z 13 stycznia 2021 r. wskazał, że ustalenia znikomości wagi naru szenia prawa należy dokonać z pominięciem treści art. 115 § 2 Kodeksu karnego, który to przepis, zważywszy na przedmiot, cele oraz funkcje regulacji administracyjnoprawnej należy uznać za nieprzydatny dla rekonstrukcji wskazanego pojęcia. W kwestii znikomo ści wagi naruszenia prawa, Prezes Urzędu podziela w pełni pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w innej sprawie z zakresu przestrzegania przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, że ustawowo określonym celem syste mu kontrolnego przewidzianego w ww. ustawie jest ograniczenie negatywnych skutków oddziaływania paliw stałych na środowisko oraz zdrowie ludzi (art. 1 ust. 1 ww. ustawy). Z tego właśnie względu wprowadzono obowiązek wystawiania, przekazywania i przechowywa nia świadectw jakości paliw stałych, które mają zapewnić realizację prawa konsumenta do informacji w zakresie zastosowanego systemu certyfikacji lub innego dokumentu stanowiącego podstawę do uznania, że określony rodzaj paliwa stałego, dla którego jest wys tawiane świadectwo jakości, spełnia wymagania jakościowe, co do wartości parametrów paliwa stałego (art. 6d pkt 5 - 7 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw). Tak więc penalizacja na gruncie prawa administracyjnego zachowania polegając ego na wystawieniu świadectwa jakości, w którym wartości parametrów paliwa stałego są niezgodne ze stanem faktycznym, została motywowana przez ustawodawcę potrzebą zapewnienia rzetelnej i wyczerpującej informacji dla nabywców odnośnie do nabywanego produk tu. To zaś, zważywszy na przeznaczenie oraz sposób wykorzystywania produktów (cele grzewcze), było również motywowane potrzebą zapewnienia nabywcom szeroko rozumianego bezpieczeństwa, w tym ochrony życia i zdrowia. Stąd potrzeba zapewnienia efektywnej ochr ony wymienionych wartości i dóbr prawnie chronionych powodowała określenie wysokości minimalnej kary pieniężnej za wymienione naruszenie na poziomie 10.000 zł. Tak więc 13 w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jeżeli wartości parametrów paliwa stałego w prowadzanego do obrotu, które zostaną wskazane w treści świadectwa jakości będą mieściły się w granicach określonych w załączniku do rozporządzenia w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych, ale będą niezgodne ze stanem faktycznym, poprzez zawyżenie bądź zaniżenie parametrów wskazanych w załączniku w stosunku do rzeczywistego stanu tych parametrów stwierdzonych w paliwie stałym, to wówczas taka sytuacja będzie uzasadniała stwierdzenie, iż doszło do naruszenia art. 35a pkt 9 lit. b) ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (por. wyrok NSA z 7 października 2021 r. sygn. akt II GSK 1055/21). Prezes Urzędu wskazuje, że w rozpatrywanej sprawie nie ulega wątpliwości, że ustalone w wyniku przeprowadzonych badań laboratoryjnych faktyczne wartości parametrów jakościowych mieszczą się w granicach zakreślonych w tabeli nr 6 załącznika do rozporządzenia w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych. Niewątpliwym jest również, że strona wystawiła świadectwo jakości, w którym wskazane przez n ią wartości parametrów jakościowych są niezgodne ze stanem faktycznym. Ocena zgodności wskazanych przez przedsiębiorcę w świadectwie jakości nr 44/03/2020 wartości parametrów jakościowych została dokonana z uwzględnieniem dopuszczalnych odchyleń o których mowa w § 2 rozporządzenia w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych i wykazała, że nie są one zgodne z wartościami parametrów jakościowych oznaczonymi w toku badań laboratoryjnych. Strona w treści świadectwa jakości nr 44/03/2020 zadeklarowała, że: 1) zawartość popiołu wynosi 7,37%, co z uwzględnieniem dopuszczalnych odchyleń daje przedział 7,37% ± 0,22 (maks. 7,59%), a 2) zawartość wilgoci całkowitej max. 15,0%, co z uwzględnieniem dopuszczalnych odchyleń daje przedział 15,0% + 0,45 (maks. 15,45%). Natom iast badania laboratoryjne wykazały: 1) zawyżoną zawartość popiołu, która w próbce przeznaczonej do badań wynosiła 9,29%, a w próbce kontrolnej 8,77%, 2) zawyżoną zawartość wilgoci całkowitej, która w próbce przeznaczonej do badań i w próbce kontrolnej wynosiła 16,1%. Nie ulega wątpliwości, że faktyczne wartości parametrów jakościowych badanego węgla kamiennego w sortymencie miał były gorsze niż wskazane przez stronę w treści świadectwa jakości nr 44/03/2020 . Prezes Urzędu wyjaśnia, że popiół i wilgoć całkowita, to parametry stanowiące tzw. balast w paliwie stałym, ponieważ oznaczają one zawartość substancji, które nie posłużą do wytworzenia energii cieplnej. Przykładowo: 1 000 kg węgla w sortymencie miał o maksymalnej zawartości popiołu określonej jako 7,37% i m aksymalnej zawartości wilgoci całkowitej określonej jako 15,0% zawiera 73,7 kg popiołu i 150 kg wody, daje to łącznie 223,7 kg balastu. W rozpatrywanej sprawie, przeprowadzone badania laboratoryjne wykazały faktyczną zawartość popiołu 8,77% (wynik próbki k ontrolnej korzystniejszy dla przedsiębiorcy) i zawartość wilgoci całkowitej 16,1%, co daje 87,7 kg popiołu i 160,1 kg wody, czyli 247,8 kg balastu w 1 000 kg węgla. Warto w tym miejscu zauważyć, że ustawodawca w 2018 r. wprowadził do ustawy o systemie moni torowania i kontrolowania jakości paliw wymagania dotyczące jakości paliw stałych. Wymagania techniczne określające wartości parametrów jakościowych dla poszczególnych rodzajów paliw stałych zostały określone w wydanym na podstawie art. 3a ust. 2 ww. ustaw y rozporządzeniu Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. (Dz.U. z 2018 r. poz. 14 1890). Z treści § 4 ww. rozporządzenia wynika, że wymagania jakościowe dla węgla kamiennego, brykietów lub peletów zawierających co najmniej 85% węgla kamiennego bez domiesz ek mułów węglowych i flotokoncentratów (miały o wymiarze ziarna 1 ÷ 31,5 mm: miał I, miał II, miał III), określone w tabeli nr 6 załącznika do rozporządzenia stosowało się do 30 czerwca 2020 r. Powyższy przepis w zestawieniu z treścią art. 7 ust. 7a pkt 3) ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, że zabrania się wprowadzania do obrotu paliw stałych niespełniających wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 tej ustawy, oznacza, że ustawodawca wye liminował z obrotu sortymenty węgla kamiennego określone w tabeli nr 6 załącznika do rozporządzenia w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych, ponieważ od 1 lipca 2020 r. nie istnieją określone dla nich wymagania jakościowe. Z treści art. 3a ust 2 u stawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliwa wynika, że wymagania jakościowe dla paliw stałych przeznaczonych do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1MW oraz dopuszczalny poziom odc hylenia od tych wymagań, zostały ustalone z uwzględnieniem stanu wiedzy technicznej w tym zakresie wynikającej z badań tych paliw, a także doświadczeń w ich stosowaniu, ze szczególnym uwzględnieniem potrzeby poprawy jakości powietrza, w tym ograniczenia em isji do powietrza gazów cieplarnianych i innych substancji. W świetle przytoczonego wyroku NSA z 7 października 2021 r. sygn. akt II GSK 1055/21 zaistniał delikt administracyjny sankcjonowany na podstawie art. 35a pkt 9 lit. b) ustawy o systemie monitorowa nia i kontrolowania jakości paliw. Strona naruszyła chronione przez ustawę o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw dobra, w tym prawo nabywcy do rzetelnej informacji o jakości nabywanego produktu. Zdaniem Prezesa Urzędu, z powyższych względó w, w sytuacji, gdy wymagane prawem świadectwa jakości paliw stałych nie były zgodne ze stanem faktycznym, i niezgodność ta wskazuje, że strona wprowadzała do obrotu paliwo o niższej niż deklarowana jakości nie można mówić o znikomej wadze naruszenia. Zatem słusznie i zgodnie ze stanem faktycznym Wojewódzki Inspektor stwierdził, że na gruncie tej sprawy oznacza to, że nie spełniła się przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa. Strona do pisma z 18 sierpnia 2020 r. załączyła poprawione świadectwa jakości dla węgla kamiennego w sortymencie miał, co można uznać za zaprzestanie naruszania prawa. Okoliczność ta nie została dostrzeżona przez organ I instancji, co jednak nie ma wpływu na poprawność rozstrzygnięcia ponieważ przesłanki, o których mowa w art. 189f § 1 pkt 1 kpa muszą zostać spełnione łącznie. Wojewódzki Inspektor w treści zaskarżonej decyzji wykazał, że na stronę za to samo zachowanie tj. wystawienie wymaganych prawem świadectw jakości paliwa stałego, w których wartości parametrów jakościowych były nie zgodne ze stanem faktycznym nie została uprzednio nałożona przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocną decyzją administracyjna kara pieniężna lub, że została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocn ie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Prezes Urzędu rozpatrując odwołanie strony stwierdził, że organ pierwszej instancji słusznie i zgodnie z pr awem ustalił, że w tej sprawie nie spełniły się przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 189f § 1 kpa, czyli odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i zastosowania pouczenia. 15 Przeprowadzając ponownie postępowanie organ odwoławczy stwierdził, że w rozpat rywanej sprawie nie zaistniały okoliczności o których mowa w art. 189f § 2 kpa, bowiem następcze wystawienie świadectw jakości paliw stałych zawierających dane o rzeczywistych parametrach paliwa stałego nie spełniło celów przyświecających obowiązkowi wysta wiania świadectw, w których przedsiębiorca ma obowiązek podać rzeczywiste parametry wprowadzanego do obrotu paliwa stałego. Ponadto ustawodawca w treści art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw wprost określił, że wykona nie obowiązku wystawienia świadectwa jakości, że winno nastąpić w momencie jego wprowadzania do obrotu. Organ odwoławczy po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że zaskarżona decyzja, zgodnie z art. 107 § 3 kpa, zawiera u zasadnienie faktyczne, w którym wskazano ustalone fakty, które Wojewódzki Inspektor uznał za udowodnione, wskazano dowody, na których się oparł, zaś w uzasadnieniu prawnym wyjaśniono podstawy prawne decyzji i przytoczono stosowne przepisy. Prezes Urzędu po ponownym przeprowadze niu postępowania stwierdził, że odwołanie strony nie zasługuje na uwzględnienie. W związku z powyższym, wymierzoną karę pieniężną należy wpłacić na rachunek Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu nr konta NBP O/O Poznań: 96 1010 1469 003 2 7422 3100 0000 w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stała się ostateczna. Zważywszy na przedstawione okoliczności należało postanowić, jak w sentencji. Decyzja niniejsza jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mnie j jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma moż liwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo – administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie praw a pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. 16 4. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy Działu IVa ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735, 1491, 2320 i 2052). Podstawa prawna pouczenia: art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, 655); § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych za sad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535). z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Joanna Jankowska - Kuć Dyrektor Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1) […] 2) Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 3) a / a.