DIH-29/2015

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DIH-023-91(9)/14/JK Warszawa, 24 kwietnia 2015 r. DECYZJA DIH-1/29/2015 Na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2014 r. poz. 148, z późn. zm.), art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2014 r. poz. 915), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Tesco Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie od decyzji Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej Kielcach nr 82/2014 z dnia 28 października 2014 r. (nr akt sprawy: śG.8361.239.2014), którą ww. przedsiębiorcy wymierzono karę pienięŜną w wysokości 1 500 zł (słownie: jeden tysiąc pięćset złotych) z tytułu nieprawidłowości w uwidacznianiu cen oferowanych produktów, uchyla zaskarŜoną decyzję w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, tj. Świętokrzyskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Inspekcji Handlowej. UZASADNIENIE Pismem z dnia 27 sierpnia 2014 r., na podstawie art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 672, z późn. zm.), Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Kielcach, zwany dalej równieŜ „Świętokrzyskim WIIH” , zawiadomił przedsiębiorcę Tesco Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie, zwanego dalej równieŜ „stroną” , o zamiarze wszczęcia kontroli w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących uwidaczniania cen. Przedmiotowe pismo strona odebrała 1 września 2014 r. W toku kontroli przeprowadzonej w dniach 17 – 22 września 2014 r. przez inspektorów reprezentujących Świętokrzyskiego WIIH, w ww. hipermarkecie Tesco, mieszczącym się w Kielcach przy ul. Świętokrzyskiej 20, sprawdzono prawidłowość informowania o cenach oferowanych do sprzedaŜy towarów. W związku z powyŜszym, ustalono, Ŝe:
w przypadku 3 rodzajów wędlin pakowanych, ceny uwidocznione na dotyczących ich wywieszkach cenowych były niezgodne z cenami umieszczonymi bezpośrednio na opakowaniach; 2
w przypadku 10 rodzajów serków i 1 rodzaju mleka, oferowanych na regale z duŜym napisem u góry „20% taniej” i dodatkowym oznaczeniem „Promocja” na listwie przy 3 rodzajach serków:
brak oznaczenia wywieszkami cenowymi,
brak podania przyczyny obniŜki ceny;
w przypadku 4 rodzajów produktów oferowanych na regale z napisem u góry „Promocja” i oznaczeniem na listwach „Z naszego regionu”:
brak przekreślonej dotychczasowej ceny i jak ustalono nie było ich równieŜ w gazetce, a zatem nie podlegały promocji,
dla kefiru „Włoszczowa” a`400 g, na wywieszce cenowej podano gramaturę 375 g i wg tej gramatury wyliczono cenę jednostkową;
w przypadku 9 rodzajów przetworów mlecznych:
brak ceny sprzedaŜy oraz podanie niewłaściwej nazwy Mleka Tesco 2% a`1L,
podanie na wywieszce niewłaściwej nazwy Mleka Tesco 3,2% a`1L,
brak wywieszki cenowej dla Mleka wiejskiego „ŚwieŜe” 3,2% ,
na Śmietance UHT 30% Tesco z oznaczeniem „Promocja”, przekreślona dotychczasowa cena i aktualnie obowiązująca były takie same,
dwie róŜne ceny dla Śmietany do zup i sosów 18% Włoszczowa a`400g wyeksponowanej w dwóch róŜnych miejscach w placówce (3,19 zł/szt. i 3,29 zł/szt. przy obowiązującej 3,29 zł/szt. Cena jednostkowa wyliczona była wg obowiązującej ceny);
na stoisku sprzedaŜy serów i wyrobów garmaŜeryjnych luzem:
z 29 rodzajów serów plasterkowanych z umieszczoną u góry na listwie informacją „Promocja”, tylko 2 rodzaje (Morski i Ementalski) faktycznie podlegały promocji,
dla 5 rodzajów wyrobów garmaŜeryjnych (sałatki: Bawarska, Mimoza, Śledziowa marynowana; pierogi z mięsem, pierogi ruskie) z informacją „Promocja” na wywieszkach cenowych brak było przekreślonej ceny dotychczasowej i jak ustalono nie było ich równieŜ w gazetce;
w przypadku regału z napisem u góry „30% taniej” i oznaczeniami przy produktach „30% taniej” bądź „½ ceny”:
na oferowane do sprzedaŜy 47 rodzajów produktów, 33 były faktycznie przecenione. Ponadto ustalono, Ŝe dla produktów z oznaczeniem „30% taniej” faktyczna obniŜka wynosiła od 6,7% do 30%, natomiast dla produktów z oznaczeniem „½ ceny” faktyczna obniŜka to od 30,6% do 39,4%,
brak podania przyczyny obniŜki ceny;
w przypadku regału z napisem u góry „25% taniej” i „HIT MIESIĄCA” oraz z dodatkowymi oznaczeniami na listwach „Promocja” i „Oferta specjalna”:
na 8 oferowanych do sprzedaŜy produktów, tylko 2 miały obniŜoną cenę, wszystkie pozostałe nie podlegały „Promocji”, ani obniŜce,
brak podania przyczyny obniŜki ceny. 3 Nieprawidłowości te, zdaniem organu pierwszej instancji, naruszały wymagania odpowiednio:
całkowity brak oznaczenia wywieszkami cenowymi towarów, brak ceny sprzedaŜy i niewłaściwa nazwa produktu na wywieszce – art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2014 r. poz. 915), zwanej dalej „ustawą o informowaniu o cenach”, w związku z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad uwidaczniana cen towarów i usług oraz sposobu oznaczania ceną towarów przeznaczonych do sprzedaŜy (Dz. U. z 2002 r. Nr 97, poz. 894, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie szczegółowych zasad uwidaczniania cen” ;
oznaczenie wędlin pakowanych bezpośrednio na opakowaniach i wywieszkach przy nich umieszczonych róŜniącymi się cenami – art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach;
brak przekreślonej dotychczasowej ceny i przyczyny przeceny – art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 7 ust. 3 rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad uwidaczniania cen;
oferowanie produktów przecenionych wraz z niepodlegającymi przecenie oraz nierzetelne informowanie o wysokości przeceny – art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. PowyŜsze ustalenia udokumentowano w Protokole kontroli z dnia 22 września 2014 r. (nr akt kontroli: śG.8361.239.2014) oraz Załącznikach nr 1 – 4. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z dnia 9 października 2014 r., Świętokrzyski WIIH poinformował przedsiębiorcę Tesco Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, kary pienięŜnej z tytułu stwierdzonych nieprawidłowości w uwidacznianiu cen oferowanych produktów oraz o przysługującym stronie prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona skorzystała z przysługującego jej prawa, kierując do organu pismo z dnia 15 października 2014 r. W piśmie tym strona poinformowała, Ŝe pracownicy zostali przeszkoleni z zasad prawidłowego oznaczania towarów wywieszkami cenowymi, a stwierdzone rozbieŜności zostaną wyeliminowane. Strona odniosła się równieŜ do zarzucanego przez organ pierwszej instancji braku podania przyczyny obniŜki ceny produktów. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją nr 82/2014 z dnia 28 października 2014 r. (nr akt sprawy: śG.8361.239.2014), Świętokrzyski WIIH wymierzył ww. przedsiębiorcy karę pienięŜną w wysokości 1 500 zł (słownie: jeden tysiąc pięćset złotych) z tytułu nieprawidłowości w informowaniu o cenach oferowanych produktów. Pismem z dnia 14 listopada 2014 r., strona złoŜyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej równieŜ „Prezesem UOKiK”, odwołanie od ww. decyzji, wnosząc o zmianę decyzji Świętokrzyskiego WIIH w zakresie nałoŜonej kary pienięŜnej. 4 ZaskarŜonej decyzji zarzuciła naruszenie § 7 ust. 2 i 3 rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad uwidacznia cen poprzez nieprawidłową interpretację podania przyczyny obniŜki ceny w przypadku produktów oferowanych w promocjach. Strona zarzuciła równieŜ organowi orzeczenie kary niewspółmiernej, nieproporcjonalnej do stwierdzonego naruszenia z uwagi na to, Ŝe:
w kontrolowanej placówce oferowanych do sprzedaŜy jest kilkadziesiąt tysięcy produktów, które co do zasady opatrzone są wywieszkami zawierającymi wymagane prawem dane,
w przypadku pozostałych stwierdzonych nieprawidłowości wynikają one z błędu ludzkiego i nie świadczą o świadomym działaniu na szkodę konsumenta,
stwierdzone nieprawidłowości zostały zgłoszone do odpowiednich osób i, gdzie to konieczne, podjęto stosowne działania. Pismem z dnia 29 grudnia 2014 r., Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę Tesco Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie, Ŝe przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje na podstawie art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.), zwanej dalej „k.p.a.” , prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a takŜe wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych Ŝądań. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwaŜył, co następuje. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaŜy detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umoŜliwiający porównanie cen. W przypadku obniŜki ceny uwidacznia się takŜe informację o przyczynie wprowadzenia obniŜki. Jak stanowi art. 25 ww. ustawy, dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 385) zachowują moc do dnia wejścia w Ŝycie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, nie dłuŜej jednak niŜ do dnia 31 grudnia 2015 r. W związku z powyŜszym, w przedmiotowej sprawie zastosowanie mają odpowiednie przepisy rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad uwidaczniania cen. Jak wskazuje § 3 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad uwidaczniania cen, towary oferowane kupującym w miejscu sprzedaŜy opatruje się, z zastrzeŜeniem § 3a i 5, wywieszkami zawierającymi informacje wskazujące ich nazwy handlowe, ceny oraz jednostki miar, do których odnoszą się uwidocznione ceny. Zgodnie z § 7 ust. 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad uwidaczniania cen, w materiałach reklamowych, o których mowa w ust. 1, lub na wywieszkach umieszczonych przy towarach oferowanych do sprzedaŜy po cenach promocyjnych lub 5 obniŜonych obok przekreślonej ceny dotychczasowej uwidacznia się cenę promocyjną lub cenę obniŜoną, uwzględniającą rabat. Przepis ten nie dotyczy towarów oferowanych do sprzedaŜy po raz pierwszy. W myśl zaś ust. 3 tego przepisu, w materiałach reklamowych, o których mowa w ust. 1, oraz w placówkach handlowych przy towarach oferowanych do sprzedaŜy po przecenie lub na wywieszkach umieszczonych przy towarach przecenionych obok przekreślonej dotychczasowej ceny i wyrazu „przecena” albo wyrazów „obniŜka ceny” lub „podwyŜka ceny” uwidacznia się cenę obniŜoną lub podwyŜszoną, jej okres obowiązywania, a takŜe przyczynę lub przyczyny dokonanej przeceny - obniŜki lub podwyŜki ceny. JeŜeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pienięŜną do wysokości 20 000 zł, o czym stanowi art. 6 ust. 1 tej ustawy. Ustalając wysokość kary pienięŜnej, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a takŜe wielkość jego obrotów i przychodu. W niniejszej sprawie, w toku kontroli przeprowadzonej w placówce handlowej naleŜącej do przedsiębiorcy Tesco Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie, stwierdzono nieprawidłowości w informowaniu o cenach oferowanych do sprzedaŜy produktów. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Świętokrzyski WIIH wymierzył w drodze decyzji karę pienięŜną przedsiębiorcy Tesco Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie, to jest podmiotowi, który nie dopełnił nałoŜonych na niego obowiązków. Odwołując się od decyzji strona zarzuca organowi pierwszej instancji naruszenie § 7 ust. 2 i 3 rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad uwidaczniania cen poprzez nieprawidłową interpretację „podania przyczyny dokonanej przeceny”. Strona zwróciła uwagę na § 7 ust. 2 ww. rozporządzenia, który, jej zdaniem, osobno traktuje promocję i przecenę. Z kolei § 7 ust. 3 tego rozporządzenia mówi tylko o towarach przecenionych, co oznacza, Ŝe obowiązek podawania przyczyny obniŜki ceny nie dotyczy towarów sprzedawanych po cenach promocyjnych. Ponadto strona wskazała, Ŝe rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad uwidaczniania cen nie definiuje pojęcia ceny promocyjnej i ceny obniŜonej, co stwarza trudności we wskazaniu róŜnic między nimi. Zdaniem strony, sytuacja tak miała miejsce w przypadku oznaczeń typu „20% taniej”, „½ ceny”, poniewaŜ dotyczą one produktów oferowanych po cenach promocyjnych, a nie obniŜonych. Oferowane produkty są towarami pełnowartościowymi i ich cena nie została obniŜona z uwagi na wady czy niŜszą jakość produktu. Są to jedynie towary oferowane w cenie korzystniejszej dla 6 konsumenta. W związku z powyŜszym, nie zachodzi potrzeba podawania przyczyny obniŜenia ceny. Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy, Prezes UOKiK uznał, Ŝe Świętokrzyski WIIH wydał decyzję z naruszeniem przepisów postępowania, w szczególności art. 77 § 1 k.p.a., gdyŜ rozpatrując sprawę nie zrealizował wynikającej z niego przesłanki, tj. zebrania i rozpatrzenia zgromadzonego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący. Zdaniem Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji nie wziął pod uwagę wszelkich istotnych okoliczności niniejszej sprawy. Wskazać naleŜy, Ŝe dokonana przez organ pierwszej instancji kwalifikacja czynu odnośnie nieprawidłowości w uwidacznianiu cen oferowanych produktów była w części prawidłowa, niemniej jednak skarŜona decyzja oraz prowadzone postępowanie administracyjne dotyczyło kontroli zgodności uwidaczniania cen z wymaganiami przepisów odnoszących się do uwidaczniania cen, natomiast w niniejszym postępowaniu moŜemy mieć do czynienia równieŜ z czynami o innej kwalifikacji prawnej, tj. nieuczciwych praktyk rynkowych, w związku z czym uzasadnionym jest ponowne rozpatrzenie całej sprawy. W pierwszej kolejności, po analizie zgromadzonego materiału dowodowego, nie sposób nie zgodzić się z zarzutem strony w kwestii naruszenia przez organ pierwszej instancji § 7 ust. 2 i 3 rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad uwidaczniania cen. Nie ulega wątpliwości, Ŝe konsument ma prawo wiedzieć z jakiego powodu wprowadza się obniŜkę ceny danego produktu, tj. czy jest to związane z upływem jego terminu przydatności/daty minimalnej trwałości, czy jest to akcja promocyjna przedsiębiorcy, wyprzedaŜ związana z likwidacją sklepu lub teŜ, czy produkt ma wady. Okoliczności te mogą bowiem mieć wpływ na decyzje zakupowe konsumentów i ich prawa do reklamacji towaru. Prezes UOKiK wskazuje jednak, Ŝe w przypadku wyraŜeń typu „20% taniej”, „½ ceny”, czy „promocja”, nie jest uzasadnionym wymaganie podawania przyczyny obniŜki ceny, gdyŜ zastosowane przez przedsiębiorcę tego rodzaju oznakowanie dostarcza konsumentowi jasnej i zrozumiałej informacji o produkcie – z przekazu tego wynika, Ŝe oferowane są produkty pełnowartościowe i jest to jedynie akcja promocyjna przedsiębiorcy. W tym miejscu naleŜy przywołać definicję przeciętnego konsumenta, zawartą w art. 2 ust. 8 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. Nr 171, poz. 1206, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym” , zgodnie z którą jest to konsument dostatecznie dobrze poinformowany, uwaŜny i ostroŜny. Ma on zatem pewien zasób wiedzy o rzeczywistości gospodarczej, w jakiej styka się z przekazem reklamowym i potrafi wiadomości te wykorzystywać do jego analizy (por. wyrok Sądu NajwyŜszego z dnia 4 marca 2014 r., sygn. III SK 34/13). Wobec powyŜszego, w opinii Prezesa UOKiK, konsument dysponując takimi jak ww. informacjami o produkcie, jest w stanie rozpoznać ofertę handlową przedsiębiorcy i odróŜnić ją od innych przekazów wskazujących np. na towary niepełnowartościowe. NaleŜy zauwaŜyć równieŜ, Ŝe na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego nie moŜna jednoznacznie stwierdzić w jakim kontekście zostało umieszczone wyraŜenie „promocja” w przypadku produktów oferowanych na regale z oznaczeniami „promocja” i „z 7 naszego regionu”. Mając to na uwadze, nie moŜna z całą pewnością wypowiedzieć się, czy oznaczenie to dotyczyło obniŜenia cen produktów, czy teŜ związane było z promowaniem produktów niezaleŜnie od obniŜenia ich cen, i w związku z tym, czy słusznie powyŜsze zostało zakwalifikowane jako naruszenie przepisów dotyczących uwidaczniania cen. Wątpliwości Prezesa UOKiK budzi równieŜ to, na jakiej podstawie w niniejszej sprawie ustalono, Ŝe niektóre produkty nie podlegały promocji. W ocenie Prezesa UOKiK ustalenie to powinno zostać poczynione na podstawie regulaminu promocji, nie zaś na podstawie gazetek reklamowych. Nie znajduje równieŜ uzasadnienia, zdaniem Prezesa UOKiK, kwalifikowanie jako nieprawidłowości – sankcjonowanych na gruncie ustawy o informowaniu o cenach – podanie nieprawidłowej nazwy produktu. NaleŜy podkreślić, Ŝe wymagania określone w § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad uwidaczniania cen odnoszą się do treści wywieszki. Nie ulega wątpliwości, Ŝe wskazana w nim, jako element obowiązkowy, nazwa znajdowała się w miejscu sprzedaŜy towaru. W związku z powyŜszym, stwierdzona nieprawidłowość nie stanowi naruszenia ustawy o informowaniu o cenach, a tym samym nie moŜe być podstawą wymierzenia kary pienięŜnej, tym niemniej jest to wymaganie określone w akcie prawnym i niezgodność moŜe być usunięta np. na podstawie Ŝądania porządkowo- organizacyjnego [art. 16 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2014 r. poz. 148 z późn. zm.)]. Prezes UOKiK nie podziela takŜe stanowiska organu pierwszej instancji w kwestii zakwalifikowania jako czynów naruszających postanowienia ustawy o informowaniu o cenach nieprawidłowości polegających na nierzetelnym informowaniu o faktycznej wysokości obniŜki ceny czy nieprawidłowym wyliczeniu ceny jednostkowej. NaleŜy zauwaŜyć, iŜ zgodnie z art. 5 ust. 3 pkt 5 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym, nieuczciwą praktyką rynkową jest wprowadzające w błąd przeciętnego konsumenta działanie, dotyczące ceny, sposobu obliczania ceny lub istnienia szczególnej korzyści cenowej. W ocenie Prezesa UOKiK, w niniejszej sprawie Świętokrzyski WIIH pominął fakt, Ŝe moŜe mieć tu miejsce taka sytuacja. W świetle powyŜszego, przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, organ pierwszej instancji powinien przeprowadzić wyczerpujące postępowanie dowodowe, z którego będzie jednoznacznie wynikało jakie stwierdzono nieprawidłowości i jakie przepisy postanowienia zostały naruszone, a następnie przeanalizowanie czy w danym przypadku istnieje podstawa prawna do postawienia przedsiębiorcy zarzutu naruszenia obowiązków wynikających z ustawy o informowaniu o cenach. Wskazane jest w szczególności uzupełnienie materiału dowodowego np. o zestawienie wszystkich zakwestionowanych produktów z niebudzącym wątpliwości przypisaniem stwierdzonych nieprawidłowości. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, organ powinien przy tym przeprowadzić postępowanie, które będzie dotyczyło jedynie nieprawidłowości sankcjonowanych na gruncie ustawy o informowaniu o cenach, poniewaŜ tylko w tym zakresie prowadził swoje czynności i wszczął postępowanie w sprawie wymierzenia kary pienięŜnej. PowyŜsze ma istotne 8 znaczenie dla oceny popełnienia zarzucanych przedsiębiorcy czynów, gdyŜ wpływa chociaŜby na ocenę stopnia naruszenia obowiązków, a w konsekwencji na wymiar kary pienięŜnej. Wskazać naleŜy, Ŝe zgodnie z art. 8 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. UE L 80 z 18.3.1998, s. 27), kary pienięŜne za naruszenie obowiązku informowania konsumentów o cenie oferowanych produktów i usług muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Organy Inspekcji Handlowej przy ustalaniu wysokości wymierzanej kary pienięŜnej, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, biorą pod uwagę stopień naruszenia obowiązków, dotychczasową działalność przedsiębiorcy oraz wielkość jego obrotów i przychodu. Podkreślić naleŜy, Ŝe wyŜej wskazany zakres sprawy, konieczny do wyjaśnienia przez organ pierwszej instancji ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszym zakresie. W związku z powyŜszym, naleŜało uchylić zaskarŜoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. NiezaleŜnie od powyŜszego, zdaniem Prezesa UOKiK, dokonana przez Świętokrzyskiego WIIH kwalifikacja czynu odnośnie:
rozbieŜności między cenami uwidocznionymi na wywieszkach, a umieszczonymi na opakowaniach produktów,
całkowitego braku oznaczenia wywieszkami cenowymi i braku ceny sprzedaŜy,
róŜnych cen dla tego samego produktu wyeksponowanego w róŜnych miejscach placówki,
oferowania produktów przecenionych razem z niepodlegającymi przecenie, była prawidłowa i stanowiła podstawę wymierzenia przedsiębiorcy kary pienięŜnej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyŜszego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 k.p.a. w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a., organ odwoławczy moŜe uchylić zaskarŜoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności naleŜy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Biorąc powyŜsze pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. 9 Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie z art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.) od niniejszej decyzji przysługuje skarga wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą naleŜy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Wiceprezes Dorota Karczewska Otrzymują: 1. (…) pełnomocnik Tesco Polska Sp. z o.o. ul. Kapelanka 56 30-347 Kraków 2. Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Kielcach 3. a/a