DIH-21/2015

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW DIH - 023 - 1 8 ( )/15/JG Warszawa, dnia 5 listopada 2015 r. DECYZJA DIH - IV/ 21 /2015 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2014 r. poz. 148 z późn. zm.), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji nr 117/2015 Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Kielcach z dnia 18 sierpnia 2015 r. (nr akt PU.8361.127.2015), na podstawie której przedsiębiorcę Carry S p. z o.o. z siedzibą w Poznaniu, zobowiązano do uiszczenia na rzecz Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Kielcach kwoty 398,07 zł (trzysta dziewięćdziesiąt osiem złotych siedem groszy) tytułem przeprowadzonych kosztów badań laboratoryjnych produktu, tj. kurtki damskiej, index FQ-64-014, kod EAN 2000040431206, kolor beżowy, wielkość L (obwód klatki piersiowej 95-98, ob wód talii 75-78, ob wód bioder 101- 104) skład surowcowy: tkanina: bawełna 100%, pods zewka: poliester 100%, import i dystrybucja: Carry Sp. z o.o ul. Małe Garbary 9, 61- 756 Poznań, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadnienie W dniu 27 kwietnia 2015 r. inspektorzy reprezentujący Świętokrzyskie go Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Kielcach, zwanego dalej „Świętokrzyskim WIIH”, przeprowadzili kontrolę w należącym do Carry Sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu, zwanym dalej również : „stroną postępowania” sklepie mieszczącym się przy ul. Warszawskiej 26, 25-317 Kielce (Galeria Korona). Stosownie do art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r., poz. 584 z późn.zm.), zwanej dalej: „ustawą o sdg ”, kontrola została poprzedzona zawiadomieniem o zamiarze wszczęcia kontroli, które zostało doręczone przedsiębiorcy w dniu 10 kwietnia 2015 r. W toku działań kontrolnych pobrano do badań laboratoryjnych między innymi próbkę wyrobu – kurtkę damską, index FQ-64-014, kod EAN 2000040431206, kolor beżowy, wielkość L (ob wód klatki piersiowej 95-98, ob wód talii 75-78, ob wód bioder 101-104) i przekazano do badań laboratoryjnych w Specjalistycznym Laboratorium Produktów Włókienniczych 2 i Analizy Instrumentalnej Urzędu Ochr ony Konkurencji i Konsumentów w Łodzi, celem sprawdzenia składu surowcowego. Pobra nie próbki udokumentowano w protokole pobrania próbki nr 095076. Wyniki badań przeprowadzonych przez ww. laboratorium wykazały, że rzeczywisty, laboratoryjnie ustalony procentowy skład surowcowy przedstawiał się następująco: tkanina wierzchnia – 100% baweł na; podszewka – 100% poliester; ściągac z – 97,6%, bawełna i 2,4% elastan. Tym samym był niezgodny z deklarowanym na wszywce informacyjnej produktu, na której wskazano jak następuje: tkanina wierzchnia – 100% bawełna ; podszewka – 100% poliester; nie wymieniono zaś składu surowcowego ściągacza. Wyniki badań laboratoryjnych udokumentowano w sprawozdaniu z badań Specjalistycznego Laboratorium Produktów Włókienniczych i Analizy Instrumentalnej Urzędu Ochr ony Konkurencji i Konsumentów w Łodzi nr 251/PW/154/2015 z dnia 26 czerwca 2015 r. Pismem z dnia 1 lipca 2015 r. Świętokrzyski WIIH powiadomił Carry Sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu o wynikach badań laboratoryjnych oraz pouczył o możliwości zbadania zabezpieczonej próbki kontrolnej. Przedsiębiorca nie skorzystał z przysługującego mu prawa do zbadania próbki kontrolnej, o czym poinformował pismem z dnia 13 lipca 2015 r. Ponadto strona postępowania wniosła o wskazanie regulacji, które nakładają na przedsiębiorcę obowiązek umieszczania informacji o składzie surowcowym detali i części wyrobu odzieżowego , i których części wyrobu regulacja dotyczy. W związku z powyższym , w dniu 20 lipca 2015 r., Świętokrzyski WIIH udzielił odpowiedzi na zapytanie przedsiębiorcy wska z ując, iż zastosowanie znajduje w takim przypadku rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1007/2011 z dnia 27 września 2011 r . w sprawie nazewnictwa włókien tekstylnych oraz etykietowania i oznakowania składu surowcowego wyrobów włókienniczych, a także uchylenie dyrektywy Rady 73/44/EWG oraz dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 96/73/WE i 2008/121/WE (Dz. U. UE.L z 27 września 2011 r., Nr 272, s.1 z późn. zm.) (zwane dalej „rozporządzeniem włókienniczym” ). W dniu 24 lipca 2015 r. Świętokr zyski WIIH zawiadom ił przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie wynikającego z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2014 r. poz. 148 z późn. zm.), zwanej dalej: „ustawą o Inspekcji Handlowej ” o bowiązku uiszczenia przez przedsiębiorcę Carry Sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu zwrotu równowartości kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych. Jednocześnie w ww. zawiadomieniu stronę postępowania poinformowano o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów oraz zgłoszenia żądań , zgodnie z wymaganiami art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.), zwanej dalej: „ Kpa”. W odpowie dzi na powyższe , w dniu 7 sierpnia 2015 r. strona postępowania wystosowała pismo, w którym poinformowała, że w jej ocenie, zgodnie z art. 11 ust . 2 rozporządzeni a włókienniczego składnik, który nie jest podszewką i stanowi poniżej 30% masy całkowitej wyrobu włókienniczego nie podlega obowiązkowi etykietowania i oznakowania. Wa runki te zaś spełnia ściągacz w kwestionowanej kurtce. 3 Mając na uwadze stwierdzone nieprawidłowości, działając na podstawie art. 5 ust. 2 i art. 30 ust. 1 ustawy z o Inspekcji Handlowej , zwanej dalej: „ustawą o Inspekcji Handlowej ”, Świętokrzyski WIIH wydał w dniu 18 sierpnia 2015 r. decyzję nr 117/2015 nr akt PU.8361.127.2015 , na mocy której przedsiębiorcę Carry Sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu zobowiązano do uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań wyrobu: kurtki damskiej, index FQ-64- 014, kod EAN 2000040431206, kolor beżowy, wielkość L (ob wód klatki piersiowej 95-98 ob wód talii 75-78, ob wód bioder 101-104), w wysokości 398,07 zł (słownie: trzysta dziewięćdziesiąt osiem złotych zł , siedem groszy), niespełniającego wymagań określ onych w deklaracji producenta w zakresie rzeczywistego procentowego składu surowcowego. W dniu 21 września 2015 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów otrzymał za pośrednictwem Świętokrzyskiego WIIH odwołanie złożone przez stronę postępowania . W odwołaniu strona postępowania wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie o braku obowiązku uiszczenia przez Carry Sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu kwot y stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych ze względu na fakt, iż skład surowcowy składników badanej kurtki został zadeklarowany przez stronę postępowania w treści wszywki informacyjnej zgodnie z obowiązującymi przepisami pra wa. Ponadto, strona post ępowania zarzuciła skarżonej decyzji, iż została ona wydana z naruszeniem art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej oraz przepisu art. 11 rozporządzenia włókienniczego . Pismem z dnia 24 września 2015 r. Prezes UOKiK poinformował Carry Sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami i prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona postępowania nie skorzystała z przysługującego jej uprawnienia. Prezes UOKiK ustalił i stwierdził: Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonu je oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. 4 Zasady dotyczące pobierania i badania próbek produktów określone są w Rozdziale 6 ustawy o Inspekcji Handlowej . Zgodnie z art. 27 ww. ustawy, próbki produktów do badań pobiera się w celu ustalenia, czy produkt spełnia wymagania jakościowe i bezpieczeństwa określone w przepisach odrębnych lub dokumentach normalizacyjnych, lub czy jego jakość odpowiada jakości deklarowanej przez przedsiębiorcę. Zgodnie z art. 30 ust. 1 cytowanej ustawy jeżeli przeprowadzone badania wykażą, że produkt nie spełnia wymagań określonych w przepisach odrębnych lub w deklaracji przedsiębiorcy, kontrolowany jest obowiązany do uiszczenia równowartości kosztów przeprowadzonych badań, na wskazany przez odpowiedni organ Inspekcji Handlowej rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów albo wojewódzkiego inspektor atu. Zgodnie z § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego trybu pobierania i badania próbek produktów przez organy Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2012 r., poz. 496) w przypadku prowadzenia badań przez laboratorium kontrolno- analityczne Inspekcji wysokość należności pieniężnej, o której mowa w art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej , ustala dyrektor laboratorium, z uwzględnieniem rodza ju badanego produktu, rodzaju materiałów lub urządzeń użytych w toku przeprowadzenia badań, uzasadnionego kosztu pracy jednej osoby w jednym dniu lub godzinie pomnożonego przez liczbę osób i dni lub godzin oraz uzasadnionego kosztu pracy laboratorium. Arty kuł. 11 rozporządzenia włókienniczego stanowi, iż każdy wyrób włókienniczy składający się z dwóch lub większej liczby składników włókienniczych o różnym składzie surowcowym musi mieć etykietę lub oznakowanie, na których podany jest skład surowcowy każdego ze składników , zawiera dodatkowo wyjątek zawarty w ustępie drugim tego artykułu, który stanowi, iż etykietowanie lub oznakowanie, o których mowa w ust. 1, nie jest obowiązkowe w przypadku składników włókienniczych, które spełniają oba następujące warunki: a. składniki te nie są podstawową podszewką; oraz b. składniki te stanowią poniżej 30% masy całkowitej wyrobu włókienniczego. Rozdzia ł 2 załącznika VIII rozporządzenia włókienniczego ( Metody analizy ilościowej dwuskładnikowych i trójskładnikowych mieszanek włóki en tekstylnych) zawiera zasady, w oparciu o które prowadzone są badania laboratoryjne produktów włókienniczych . W niniejszej sprawie inspektorzy reprezentujący Świętokrzyskiego WIIH, w toku kontroli przeprowadzonej u przedsiębiorcy Carry Sp. z o.o. z sied zibą w Poznaniu w należącym do ww. przedsiębiorcy sklepie mieszczącym się przy ul. Warszawskiej 26, 25-317 Kielce (Galeria Korona), pobrali do badań laboratoryjnych produkt: kurtk ę damską , index FQ-64-014, kod EAN 2000040431206, kolor beżowy, wielkość L (ob wód klatki piersiowej 95-98, ob wód talii 75-78, ob wód bioder 101-104), skład surowcowy: tkanina: bawełna 100%, pods zewka: poliester 100%, import i dystrybucja: Carry Sp. z o.o. ul. Małe Garbary 9, 61 - 756 Poznań . Wyniki badań laboratoryjnych ww. wyrobu udokumentowano w sprawozdaniu z badań Specjalistycznego Laboratorium Produktów Włókienniczych i Analizy Instrumentalnej Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Łodzi nr 251/PW/154/2015 z dnia 26 czerwca 2015 r. 5 Jak wynika z powyższego sprawozdania, po zas tosowaniu metody wagowej wskazanej w Załączniku VIII (Rozdział nr 2 ) do rozporządzenia włókienniczego w podanym badaniu wyrobie rzeczywisty, ustalony laboratoryjnie procentowy s kład surowcowy nie był zgodny z wymogami przepisów rozporządzenia włókienniczego i deklaracją producenta . Należy podkreślić, że przedsiębiorca nie podważył w swoim odwołaniu wyników tych badań , a jedynie stwierdził, że jeden z kwestionowanych elementów tj. ściągacz nie podlegał obowiązkowi oznakowania. Zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej w przypadku, gdy przeprowadzone badania laboratoryjne wykazały, że produkt nie spełnia wymagań określonych w przepisach odrębnych lub deklaracji kontrolowany jest obowiązany do uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań. W niniejszej sprawie Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przychylił się do ustaleń poczynionych w toku postępowania przez organ pierwszej instancji oraz uznał, iż Świętokrzyski WIIH zasadnie nałożył na ww. przedsiębiorcę obowiązek uiszczenia kwoty w wysokości 398,07 zł (słownie: trzysta dziewięćdziesiąt osiem złotych zł, siedem groszy), stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań ww. produktu wynikając ych z zestawienia kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych, sporządzonego przez Dyrektora Laboratorium Produktów Włókienniczych i Analizy Instrumentalnej UOKiK w Łodzi, zgodnie z obowiązującymi przepisami. W opinii Prezesa UOKiK, przeprowadzone badania laboratoryjne wykazały jednoznacznie, że kwestionowany produkt nie spełniał wymagań określonych przepisami rozporządzenia włókienniczego i w deklaracji producenta. Prezes UOKiK zauważa, że z przepisów ustawy o Inspekcji Handlowej wynika, iż w przypadku st wierdzenia nieprawidłowości obowiązek uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbki objętej zleceniem wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej dotyczy kontrolowanego. Tym samym zarzut strony postępowani a zawarty w o dwołaniu, że skarżona decyzja Świętokrzyskiego WIIH została wydana z naruszeniem przepisu art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej nie zasługuje na uwzględnienie. S trona postępowania zarzuca decyzji organu pierwszej instancji naruszenie art. 11 rozporządzenia włókienniczego. Podniosła przy tym , iż badana kurtka była prawidłowo oznakowana, zwracając uwagę na przepis art. 11 ww. rozporządzenia włókienniczego . Strona po wołała się w szczególności na wyjątek zawarty w ustępie drugim tego artykułu. W ocenie strony postępowania należy uznać, iż skoro wykryty w ściągaczu badanej kurtki elastan nie jest podstawową podszewką badanego wyrobu włókienniczego i stanowi zaledwie 2,4% masy ściągacza zgodnie z ww. cytowanym przepisem art. 11 ust. 2 ww. rozporządzenia wskazującym na składniki poniżej 30% masy całkowitej wyrobu własnego, nie ma obowiązku wskazywania go jako składnika włókienniczego wyrobu włókienniczego. Co oznacza, że p rzedsiębiorca Carry Sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu zadeklarował skład sur owcowy badanej kurtki zgodnie z przepisami prawa. 6 Odnosząc się do powyższego Prezes UOKiK zauważa, że rozumienie powyższego przepisu przez stronę postępowania jest nieprawidłowe. Analizę obowiązków przedsiębiorców w zakresie oznakowania produktów włókienniczych należy rozpocząć od wskazania, że zasady etykietowania i oznakowania wyrobów włókienniczych (patrz art. 3 ust. 1a rozporządzenia włókienniczego) określono w rozdziale 2 rozp orządzenia włókienniczego. Wymagania te dotyczą czystych wyrobów włókienniczych, a więc składających się w całości z tych samych włókien (art. 7 i 8 ) o raz wyrobów złożonych z wielu włókien (art. 9). Przepisy niniejszego rozporządzenia dokładnie normują też okoliczność kiedy określony wyrób włókienniczy złożony jest z kilku elementów (składników w rozumieniu art. 3 ust. 1d rozporządzania włókienniczego). W niniejszym przypadku, to jest wyrobu złożonego z wielu włókien (bawełna , poliester, elastan) oraz wiel u składników (tkanina wierzchnia, podszewka, ściągacz) – w ocenie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – niezbędne jest wzięcie pod uwagę podstawowego przepisu dotyczącego oznakowania produktów włókienniczych, to jest art. 9 rozporządzania włók ienniczego. Stanowi on, iż wyrób włókienniczy opatruje się etykietą lub oznakowuje nazwą i zawartością procentową w masie całkowitej wszystkich włókien składowych w porządku malejącym. Oznacza to w praktyce, że oznakowując (tj. pod ając wymagane informacje bezpośrednio na wyrobie włókienniczym poprzez ich wszycie, wyhaftowanie, wydrukowanie, wytłoczenie lub zastosowanie innej technologii – patrz art. 3 ust. 1h ww. rozporządzenia ) lub etykietując ( umieszcza jąc wymagane informacji na wyrobie włókiennicz ym w formie dołączonej etykiety – art. 3 ust. 1g ww. rozporządzenia ) przedsiębiorca obowiązany jest, zgodnie z art. 9, podać, co do zasady, nazw ę i zawartość procentową w masie całkowitej wszystkich włókien składowych w porządku malejącym (podkreśleni a organu). Odstępstwa od tego obowiązku zawarte są w dalszej części art. 9 ww. rozporządzenia i dotyczą np. włókien, które pojedynczo stanowią do 5 % całkowitej masy tego wyrobu włókienniczego, lub włókna, które zbiorczo stanowią do 15 % całkowitej masy wyrobu włók ienniczego . Nie oznacza to jednakże, że można je pominąć w oznakowaniu czy etykietowaniu, a przepis jedynie pozwala na okreś lenie ich wyrażeniem „inne włókna”, tuż przed lub tuż po , którym podana jest ich łączna zawartość procentowa w masie, jeżeli w momen cie wyprodukowania trudne jest ich określenie (art. 9 ust. 2 rozporządzenia włókienniczego). Powoływany przez stronę postępowania art. 11 ww. rozporządzenia dotyczy wyrob ów włókiennicz ych wieloskładnikow ych. Jak już wyżej podniesiono , zgodnie z niniejszym rozporządzeniem z a składnik włókienniczy uznać można część odzieży np. warstwa wierzchnia kurtki i jej podszewk ę ( oznacza oddzielny składnik stosowany przy wykańczaniu odzieży i innych wyrobów, składający się z jednej lub wielu warstw materiału włókiennic zego przytwierdzonego wz dłuż co najmniej jednego brzegu patrz art. 3 ust. 1f ww. rozporządzenia ). Jak więc strona postępowania słusznie zauważyła , w przypadku przedmiotowej kurtki była możliwość oznakowania jej zgodnie z tym przepisem, który stanowi, że k a żdy wyrób włókienniczy składający się z dwóch lub większej liczby składników włókienniczych o różnym składzie surowcowym musi mieć etykietę lub oznakowanie, na których podany jest skład 7 surowcowy każdego ze składników. Nie oznacza to jednak , że przedsiębiorca mógł pominąć włókna znajdujące się w ściągaczu. Jako każdy składnik włókienniczy , zgodnie z art.11 ust 1 rozporządzenia włókienniczego , powinien bowiem podać skład surowcowy części wierzchniej, podszewki i ściągacza , jako trzech elementów wyrobu – składników włókienniczych. Jeżeli jednakże , przedsiębiorca nie oznakowywa ł swojego wyrobu w taki sposób prawodawca unijny pozwolił na zastosowanie wyjątku zawartego w art. 11 ust. 2 rozporządzania włókienniczego . Przepis ten po spełnieniu łącznie przesłanek : a. składniki te nie są podstawową podszewką b. składniki te stanowią poniżej 30 % masy całkowitej wyrobu włókienniczego pozwala na pewne odstępstwo. Otóż e tykietowanie lub oznakowanie wyrobów włókienniczych wieloskładnikowych nie byłoby wtedy ob owiązkowe. W pra ktyce mogło to oznacza ć, że przedsiębiorca mógł nie podawać składu surowcowego w rozbiciu na poszczególne składniki , ale m ógł zastosować – w drodze wyjątku – art. 9 ww. rozporządzenia i podać skład surowcowy w odniesieniu do całego wyrobu traktując go jak o 100% zastosowanych składników włókienniczych . Nie oznacza natomiast, tak jak rozumie to strona, że włókien tych można w ogóle nie podawać. Tym niemniej skoro strona postępowania uznała, że uwidoczni skład surowcowy w rozbiciu na poszczególne składniki włókiennicze (a więc skorzysta z dyspozycji art. 11 rozporządzenia włókienniczego ) – powinna to uczynić z uwzględnieniem wszystkich składników wyrobu, a więc włącznie ze ściągaczem , tym bardziej w sytuacji kiedy w składzie ściągacza znajdowało się inne włókno (elastan). Odstępstwa od ww. zasad są ściśle określone w przepisach rozporządzenia włókienniczego. Przykładowo art. 17 niniejszego aktu prawnego odsyła do załącznika V ww. rozporządzenia zawierającego wyroby włókiennicze, które nie podlegają obowiązkowemu etykietowaniu lub oznakowaniu. Dalej art. 19 ust. 2 ww. rozporządzenia wskazuje , jakie elementy nie są brane pod uwagę przy ustalaniu składu surowcowego i są one zawarte w załączniku VII. Żaden z tych prz ypadków nie dotyczy ściągaczy. Podstawową zasadą jaka , przyświecała prawodawcy unijnemu przy sporządzaniu niniejszego aktu prawnego było zapewnienie jednolitych, prawidłowych informacji konsumentom. Podniesione jest to już w preambule aktu w motywie 10, który stanowi, że dla zapewnienia dostępności prawidłowych i jednolitych informacji dla wszystkich konsumentów w Unii , obowiązkowe powinno być podanie składu surowcowego na etykiecie lub oznakowaniu. Tym samym, zasad ą jest podawanie pełnego składu surowcowego wszystkich zastosowanych włókien tekstylnych, a wyjątki są ściśle i enumeratywnie wskazane w przepisach. Jak wynika z zebranego materiału dowodowego w szczególności wyników badań laboratoryjnych, kwestionowany wyrób złożony był z następujących włókien: bawełny, poliestru i elastanu, przy czym w oznakowaniu nie podano trzeciego z nich. Produkt mniejszy nie spełniał zatem wymagań określonych w art. 9 ust. 1 rozporządzenia włókienniczego, tym samym deklaracja producenta umieszczona na produkcie nie była prawidłowa. Niezależnie od powyższego, przedsiębiorca deklarując obecność określonych włókien w poszczególnych składnikach wyrobu (tkaninie wierzchniej oraz podszewce) nie wypełnił dyspozycji obowiązujących przepisów i nie wziął pod uwagę, że ściągacz, a więc jede n ze składników wyrobu będzie miał skład surowcowy złożony 8 z niezadeklarowanego włókna (elastanu), którego pominięcie naruszyło wskazany w przepisach obowiązek zgodnego z przepisami etykietowania i oznakowania produktu. Mając na uwadze powyższe Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jednoznacznie stwierdza, iż argument strony nie zasługuje na uwzględnienie. Tym samym Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przychylił się do ustaleń poczynionych w toku postępowania p rzez organ pierwszej instancji i uznał, iż zasadnie nałożył on na ww. przedsiębiorcę obowiązek uiszczenia kwoty w wysokości 398,07 zł (słownie: trzysta dziewięćdziesiąt osiem złotych zł, siedem groszy), stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań ww. produktu. W opinii Prezesa UOKiK, przeprowadzone badania laboratoryjne wykazały jednoznacznie, że kwestionowan y wyrób nie spełniał wymagań określonych w przepisach rozporządzenia włókienniczego . W ocenie Prezesa UOKiK, z przepisów ustawy o Inspekcji Handlowej wynika, iż obow iązek dotyczy uiszczenia przez kontrolowanego kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbki, objętych zleceniem wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej, w związku z wykonywanymi przez niego czynnościami kontrolnymi, w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. W przedmiotowej sprawie na podstawie zebranego materiału dowodowego Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznał, że podjęta przez Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspe ktora Inspekcji Handlowej w Kielcach decyzja jest prawidłowa. W konsekwencji, organ pierwszej instancji miał podstawy do wydania decyzji administracyjnej, na mocy której zobowiązano przedsiębiorcę: Carry Sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu do uiszczenia na rz ecz Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Kielcach kwoty 398,07 zł (trzysta dziewięćdziesiąt osiem złotych siedem groszy) tytułem przeprowadzonych kosztów badań laboratoryjnych ww. produktu. Tym samym, decyzja Świętokrzyskiego WIIH nr 117/2015 z dnia 18 sierpnia 2015 r. (nr akt PU.8361.127.2015) powinna pozostać w obrocie prawnym. Biorąc powyższe pod uwagę należało orzec jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. 9 z up. PREZESA Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów W I C E P R E Z E S Dorota Karczewska Pouczenie: Zgodnie z art. 52 § 1, 53 § 1 oraz 54 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r. Nr 270 z późn . zm.) od niniejszej decyzji przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Otrzymują: 1. Carry Sp. z o.o. ul. Małe Garbary 9 61- 756 Poznań 2. Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Kielcach 3. a/a