DIH-15/2016

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW D IH - 023 - 45 /1 6 / JG Warszawa, dnia 13 czerwca 2016 r. DECYZJA DIH - IV/ 15 /2016 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2014 r. poz. 148 z późn. zm. ), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Kujawsko – Pomorskiego Wojewódzkiego In spektora Inspekcji Handlowej w Bydgoszczy nr NR - 9/2016 (NR.8361.15.2016) z dnia 21 marca 2016 r., na mocy której, zg odnie z art. 56 ust. 1 pkt 12 w związku z art. 58 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (Dz. U. z 2013 r. poz. 888 z późn. zm. ), wymierzono przedsiębiorcy ALDI Sp. z o.o. z siedzibą w Chorzowie , karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych) z uwagi na to, że w miejscu sprzedaży detalicznej, tj. sklepie ALDI 29 mieszczącym się przy ul. Bohater ów Kragujewca 8 w Bydgoszczy, nieuwidoczniono informacji dl a użytkowników o opakowaniach i odpadach opakowaniowych, wymaganych na podstawie art. 42 ww. ustawy, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadnienie W dniach 8 – 9 lutego 2016 r., inspektorzy reprezentujący Kujawsko – Pomorskiego Wojewódzkiego In spektora Inspekcji Handlowej w Bydgoszczy prz eprowadzili czynności kontrolne w miejscu sprzedaży detalicznej, tj. sklepie ALDI 29 mieszczącym się przy ul. Bohaterów Kragujewca 8 w Bydgoszczy należąc ym do ALDI Sp. z o.o. z siedzibą w Chorzowie. Uprzednio, zgodnie z art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584 z póź n. zm.) , zwanej dalej: „ustawą o sdg ”, skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli nr NR.8360.1.6.2016 r. z dnia 15 stycznia 2016 r. W ramach postępowania kontrolnego inspektorzy reprezentujący Kujawsko – Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlo wej w Bydgoszczy, zwanego dalej: str. 2 „ Kujawsko – Pomorskim WIIH ” albo „organem pierwszej instancji” , sprawdzili m.in. przestrzeganie przepisów ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (Dz. U. z 2013 r. poz. 888 z póź n. zm.) , zwanej dalej: „ustawą o gospodarce opakowaniami ”. K ontrolą objęto m.in. zagadnienia dotyczące prawidłowości wprowadzenia do obrotu i oznakowania wyrobów w odniesieniu do wymagań powyższej ustawy. W toku kontroli ustalono , że przedsiębiorca prowad zi ł jednostk ę handlu detalicznego i sprzeda wał produkty w opakowaniach tj. m.in. artykuły spożywcze (napoje, słodycze, przetwory: mleczne, zbożowe, warzywno – owocowe , mięsne, rybne itp.), kosmetyki, chemię gospodarcz ą, drobne artykuł y gospodarstwa domowego, elektryczn y sprzęt agd, artykuł y dekoracyjne itp. Mając na uwadze powyższe, przedsiębiorca ALDI Sp. z o.o. z siedzibą w Chorzowie , zwany dalej: „stroną postępowania” albo „stroną” , był obowiązany przestrzegać m.in. wymagania art. 42 ustawy o gospodarce opakowaniami . Przepis ten stanowi, że przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, który sprzedaje produkty w opakowaniach jest obowiązany przekazywać użytkownikom tych produktów informacje o opakowaniach i odpadach opakowaniowych w zakresie:  dostępnych systemów zwrotu, zbierania i odzysku, w tym recyklingu, odpadów opakowaniowych;  właściwego postępowania z odpadami opakowaniowymi;  znaczenia oznaczeń stosowanych na opakowaniach produktów co najmniej przez ich wywieszenie w miejsc u sprzedaży. Wzory oznaczeń stosowanych na opakowaniach , o których mowa w art. 42 pkt 3 cytowanej ustawy określono w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 3 września 2014 r. w sprawie wzorów oznakowania opakowań (Dz. U. z 2014 r. poz. 1298). W toku k ontroli stwierdzono, że w miejscu sprzedaży produktów w opakowaniach przedsiębiorca nie dopełnił obowiązku przekazania, użytkownikom tych produktów, informacji o opakowaniach i odpadach opakowaniowych w zakresie: dostępnych systemów zwrotu, zbierania i odzysku, w tym recyk lingu, odpadów opakowaniowych, właściwego postępowania z odpadami opakowaniowymi, znaczenia oznaczeń stosowanych na opakowaniach, co najmniej przez wywieszenie informacji w miejscu sprzedaży. Powyższe niezgodne było z wymaganiami przepisu art. 42 ww. ustawy. Z uwagi na nieobecność , w toku prowadzonych czynności kontrolnych , osoby uprawnionej i upoważnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, czynności ko ntrolne wszczęto – zgodnie z art. 79a ust. 9 ustawy o sdg – po okazaniu legitymacji służb owych w obecności pracownika kontrolowanego. Przebieg i ustalenia poczynione w toku kontroli zostały opisane w protokole kontroli doręc zonym stronie pismem z dnia 10 lutego 2016 r. Strona postępowania nie zgłosiła uwag do jego treści . Uwa gi takie nie wpłynęły również w przewidzianym w treści art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji str. 3 Handlowej (Dz. U. z 2014 r., poz. 148 z późn. zm.), zwaną dalej: „ustawą o Inspekcji Handlowej ” terminie 7 dni od dni a przedstawienia protokołu do po dpisu. W z wiązku z ustaleniami kontroli pismem z dnia 29 lutego 2016 r. Kujawsko – Pomorski WIIH zawiadomił przedsiębiorcę A LDI Sp. z o.o. z siedzibą w Chorzowie o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego celem wydania decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej na podstawie art. 56 ust. 1 pkt 12 w wymiarze określonym w art. 57 pkt 1 ustawy o gospodarce opakowaniami z tytułu niewykonania obowiązku wynikającego z art. 42 ww. ustawy. Stronę pouczono, iż zgodnie z art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postę powania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23), zwan ą dalej: „ Kpa” , ma prawo brać czynny udział w każdym stadium postępowania , a przed wydaniem decyzji ma prawo wypowiedzieć się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłaszanych żądań, a także prz eglądać akta sprawy oraz sporządzać z nich notatki i odpisy. Decyzją nr NR - 9/2016 z dnia 21 marca 2016 r. (NR.8361.15.2016) Kujawsko – Pomorski WIIH wymierzył , na podstawie art. 56 ust. 1 pkt 12 w związku z art. 58 ust. 2 ustawy o gospodarce opakowaniami , ww. przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych) z uwagi na to, że w miejscu sprzedaży detalicznej należącym do ww. przedsiębiorcy tj. w punkcie sprzedaży detalicznej – sklepie ALDI 29 mieszczącym się przy ul. Bohaterów Kragujewca 8 w Bydgoszczy , nieuwidoczniono informacji dla użytkowników o opakowaniach i odpadach opakowaniowych wymaganych na podstawie art. 42 ww. ustawy . Decyzję doręczono stronie w dniu 25 marca 2016 r. W dniu 14 kwietnia 2016 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej: „Prezesem UOKiK” oraz „organem drugiej instancji” otrzymał , za pośrednictwem Kujawsko – Pomorskiego WIIH, odwołanie przedsiębiorcy ALDI Sp. z o.o. z siedzibą w Chorzowie , od ww. decyzji. W odwołaniu stron a post ępowania zaskarżyła decyzję organu pierwszej instancji w całości stwierdzając, iż jest ona bezzasadna. Strona podniosła, iż wymagana prawe m informacja znajdowała się w sklepie. Natomiast inspektorzy reprezentujący Kujawsko – Pomorskiego WIIH jej nie uwzględnili i nakazali powiesić przekazaną przez nich informację. Następnie, zgodnie z twierdzeniem przedsiębiorcy, kierownik regionalny nakazał zdjęcie jednej informacji (przekazanej przez inspektorów), gdyż w jego ocenie zawierała ona tożsame informacje jak ta zawieszona w sklepie uprzednio. Tym samym, w ocenie strony, w dniu kontroli wywieszona była prawidłowa informacja, a pracownik sklepu obecny podczas kontroli został wprowadzony przez inspektorów w błąd. Pismem z dnia 19 kwietnia 2016 r. Prezes UOKiK poinf ormował przedsiębiorcę ALDI Sp. z o.o. z siedzibą w Chorzowie , o przysługującym prawie do zapoznania się z aktami i prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów. Strona skorzystała z przysługujących jej uprawnień i stawiła się w dniu 27 kwietnia 2016 r. na przegląd akt, str. 4 a także w dniu 28 kwietnia 2016 r. strona wystosowała pismo , w którym wniosła o dołączenie dowodów do akt sprawy , w tym przesłuchanie świadków: 1. Moniki Tokarczyk – Kierownika sklepu, 2. Bartosza Jędrzejewskiego – Kierownika rej onu sprzedaży, 3. Dariusza Kujacz yńskiego – Kierownika sprzedaży , na okoliczność udowodniania faktu, iż w dniu 8 lutego 2016 r., podczas kontroli prowadzonej przez inspektorów reprezentujących Kujawsko – Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Bydgoszczy w sklepie ALDI 29 mieszczącym się przy ul. Bohaterów Kragujewca 8 w Bydgoszczy należącym do ALDI Sp. z o.o. z siedzibą w Chorzowie, znajdowała się w miejscu widocznym dla klientów odpowiednia informacja o opakowaniach i odpadach opakowaniowy ch, o której mowa w art. 42 ustawy o gospodarce opakowaniami. W dniu 23 maja 2016 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wydał postanowienie, w którym odmówił uwzględnienia wniosków zawartych w ww. piśmie dotyczących przesłuchania świadków , o co wniosła strona. Prezes UOKiK wydając ni niejsze postanowienie podniósł, że okoliczności sprawy zostały jednoznacznie stwierdzone w protokole kontroli przyjętym zarówno przez osobę czynną w lokalu (zgodnie z art. 79a ust. 9 ustawy o sdg ) jak również wobec którego ALDI Sp. z o.o. z siedzibą w Chorzowie nie zgłosił uwag w trybie przewidzianym w treści art. 20 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej . Ponadto organ drugiej instancji zauważył, że ani ww. Kierownik rejonu s przedaży , ani Kierownik s przedaży nie byli obecni w czasie kontroli w sklepie ALDI 29, w związku z tym nie posiadają wiedzy na temat przebiegu kontroli oraz faktu, czy informacja o opakowaniach i odpadach opakowaniowych była wywieszona w miejscu widocznym dla konsumentów. Prezes UOKiK ustalił i stwierdził: Istotą postępowania odwoławczego jest ponown e rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwo ławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Zgodnie z art. 54 ustawy o gospodarce opakowaniami , do zadań Inspekcji Handlowej należy nadzór nad przestrzeganiem przez przedsiębiorców przepisów art. 41 i art. 42 ww. ustawy. Art. 41 zawiera zakaz dystrybucji produktów w opakowaniach wprowadzonych do obrotu przez wprowa dzającego produkty w opakowaniach, który nie jest wpisany do rejestru. str. 5 Natomiast art. 42 dotyczy uwidaczniania informacji przez podmiot prowadząc y jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, który sprzedaje produkty w opakowaniach i nie przekazuje użytkownikom tych produktów informacji o opakowaniach i odpadach opakowaniowych w zakresie:  dostępnych systemów zwrotu, zbierania i odzysku, w tym recyklingu, odpadów opakowaniowych;  właściwego postępowania z odpadami opakowaniowymi;  znaczenia oznaczeń stosowanych na opakowaniach produktów co najmniej przez ich wywieszenie w miejscu sprzedaży. Zgodnie z art. 56 ust. 1 pkt 12 ustawy o gospodarce opakowaniami , kto naruszył ww. obowiązek podlega administracyjnej karze pieniężnej, której wysokość , stosownie do art. 57 pkt 1 ww. ustawy, wynosi od 5 000 zł do 500 000 zł . Przepis art. 58 ust. 3 ww. ustawy stanowi, iż przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się zakres naruszenia przepisów ustawy oraz dotychczasową działalność gospodarczą przedsiębiorcy. Przeprowadzona w dniach w dniach 8 – 9 lutego 2016 r., kontrola dała podstawę do stwierdzenia, że przedsiębiorc a ALDI Sp . z o.o. z siedzibą w Chorzowie n ie wykonał ciążących na ni m obowiązków wskazanych w art. 42 ustawy o gospodarce opakowaniami , co z kolei s powodowało wymierzenie kary pieniężnej określonej w art. 56 ust. 1 pkt 12 ww. ustawy przez organ pierwszej instancji. Strona postępowania w odwołaniu zaskarżyła decyzję organu pierwszej instancji w całości stwierdzając, iż jest ona bezzasadna. Strona pod niosła, iż wymagana prawe m informacja znajdowała się w sklepie. Natomiast inspektorzy reprezentujący Kujawsko – Pomorskiego WIIH jej nie uwzględnili i nakazali powiesić przekazaną przez nich informację. Następnie, zgodnie z twierdzeniem przedsiębiorcy, kierownik regionalny nakazał zdjęcie jednej informacji (przekazanej przez inspektorów), gdyż w jego ocenie zawierała ona tożsame informacje jak ta zawieszona w sklepie uprzednio. Tym samym w ocenie strony, w dniu kontroli, wywieszona była prawidłowa informacj a. Na wstępie Prezes UOKiK zauważa, iż p rzepis art. 42 ustawy o gospodarce opakowaniami stanowi jednoznacznie, iż w przypadku spełnienia łącznie dwóch przesłanek tj. prowadzenia jednostki handlu detalicznego (lub hurtowego) oraz sprzedawani a produktów w opakowaniach – istnieje obowiązek przekazywania użytkownikom tych produktów informacji o opakowaniach i odpadach opakowaniowych w e wskazanym wyżej zakresie. Należy w tym miejscu podkreślić, iż strona postępowania nie kwestionowała ustaleń kontroli na etapie prowadzonej kontroli, ani też zebranego materiału dowodowego. Warto w tym miejscu podkreślić, iż ustawodawca zamyka treść artykułu stwierdzeniem, iż wymagana informacja powinna być przekazana przez przedsiębiorcę użytkownikom co najmniej przez str. 6 wywieszanie informacji (podkreślenie organu). Definicja słownikowa określenia „co najmniej” oznacza „nie mniej niż”, „przynajmniej”, a więc w praktyce oznacza to, że informacja wymagana na gruncie art. 42 ww. ustawy stanowi minimum, jakie przedsiębiorca musi spełnić. Organ drugiej instancji zauważa, że w toku prowadzanej kontroli inspektorzy reprezentujący Kujawsko – Pomorskiego WIIH stwierdzili jednoznacznie, iż strona prowadziła sprzedaż detaliczną produktów w op akowaniach. Tym samym zgodnie z przepisami prawa zobow iązana jest czynić zadość wymogom nakładanym na przedsiębiorców ustawą o gospodarce opakowaniami. Istotny jest bowiem fakt, iż strona oferowała towary w opakowaniach konsumentom. Ze zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wynika jednoznacznie, że ALDI Sp . z o.o. z siedzibą w Chorzowie , nie uwidocznił wymaganej prawem informacji. Jej brak został wprost wskazany w protokole kontroli, a jego ustaleń – jak już wyżej wskazano – strona nie kwestionowała. Nie ma w tym przypadku znaczenia, iż w drugim dniu kontroli oraz w chwili wydawania skarżonej decyzji informacja była już zamieszczona. Istotny jest wyłącznie fakt, iż w toku kontroli stwierdzono, że nie była ona dostępna dla konsumentów. Należy zauważyć, iż zgodnie z art. 56 ust. 1 pkt 12 ustawy o gospodarce opakowaniami administracyjnej karze pieniężnej podlega każdy, kto wbrew przepisowi art. 42 prowadzi jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego i sprzedaje produkty w opakowaniach, nie przekazując użytkownikom tych produktów wymaganych prawem informacji. Art. 57 ww. ustawy wskazuje, iż kary pieniężne z tytułu nieprzestrzegania ww. przepisów wynoszą w takim przypadku od 5 000 zł do 500 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje właściwym organom wymierzyć karę podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało jednostkowy charakter, a także nastąpiło niezwłoczne usunięcie nieprawidłowości. Wykazanie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku, powoduje kon ieczność nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. Należy również zauważyć, że ustalając jej wysokość, zgodnie z art. 58 ust. 3 ww. ustawy, uwzględnia się stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy. Z anal izy akt wynika jednoznacznie, że Kujawsko – Pomorski WIIH przy ustalaniu wysokości kary wziął pod uwagę wszystkie ww. okoliczności. Nałożona na przedsiębiorcę sankcja jest kwotą najniższą przewidzianą przez prawo. Strona podnosi również, iż inspektorzy reprezentuj ący Kujawsko – Pomorskiego WIIH nie uwzględnili wywieszonej w kontrolowanym sklepie informacji i nakazali powiesić przekazaną przez nich wersję. Następnie, zgodnie z twierdzeniem przedsiębiorcy, kierownik regionalny nakazał zdjęcie jednej informacji (przekazanej przez inspektorów), gdyż w jego ocenie zawierała ona tożsame informacje jak ta zawieszona w sklepie uprzednio. Z tym argumentem nie może się zgodzić Prezes UOKiK . Z akt sprawy w sposób jednoznaczny wynika, iż w dniu kontroli w sklepie ALDI 29 należącym do ALDI Sp. z o.o. str. 7 z siedzibą w Chorzowie nie było wywieszonej wymaganej prawem informacji. Została ona umieszczona dopiero w kolejnym dniu kontroli. Strona nie wskazała jakichkolwiek dowodów na to, iż inspektorzy reprezentujący Kujawsko – Po morskiego WIIH nie uwzględnili wiszącej informacji, tudzież wprowadzili pracownika sklepu w błąd. Co więcej, strona przyjęła – jak ju ż wspomniano – ustalenia kontroli bez uwag. Tym samym również ten argument strony nie może zostać uwzględniony. Należy ponadto podkreślić, iż przedmiotowa kontrola została przeprowadzona po uprzednim doręczeniu zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli, w którym w zakresie przedmiotowym planowanej kontroli podano: „Kontrola przestrzegania obowiązku przekazywania, w miejscu sprzedaży produktów w opakowaniach, informacji o opakowaniach i odpadach opakowaniowych dla użytkowników tych produktów” . Przepis art. 42 ww. ustawy stanowi jednoznacznie – jak już wyżej wskazano – iż w przypadku spełnienia łącznie dwóch przesłanek tj. pro wadzenia jednostki handlu detalicznego (lub hurtowego) oraz sprzedawania produk tów w opakowaniach – istnieje ob owiązek przekazywania użytkownikom tych produktów informacji o opakowaniach i odpadach opakowaniowych. W piśmie z dnia 28 kwietnia 2016 r. wnies ionym w toku postępowania odwoławczego, strona postępowania podtrzymała argumenty wniesione w odwołaniu, jak również podniosła dodatkowo, że kierownik sklepu Pani Monika Tokarczyk nie była upoważniona do podpisywania protokołu oraz, że kierownicy sklepów sieci ALDI standardowo nie posiadają takiego uprawnienia. Prezes UOKiK wskazuje, że jak wynika z akt sprawy Pani Monika Tokarczyk została stosownie do art. 79a ust. 9 ustawy o sdg uznana za osobę czynną w lokalu. Potwierdzeniem tego jest dołączone do akt sprawy oświadczenie ww. osoby z dnia 8 lutego 2016 r. Podnieść przy tym należy, że Pani Monika Tokarczyk nie odmówiła podpisania protokołu, pomimo iż posiadała takie uprawnienie na podstawie art. 20 ust. 1e ustawy o Inspekcji Handlowej. Zgodnie z tym przepisem w przypadku nieobecności kontrolowanego przedsiębiorcy lub osoby przez niego upoważnionej, czynności kontrolne mogą być wszczęte po okazaniu legitymacji służbowej pracownikowi kontrolowanego, który może być uznany za osobę, o której mowa w art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121, z późn. zm.), lub w obecności przywołanego świadka, którym powinien być funkcjonariusz publiczny, niebędący jednak pracownikiem organu przeprowadzającego kontrolę. Art. 97 Kodeksu cywilnego stanowi natomiast, iż osobę czynną w lokalu przedsiębiorstwa przeznaczonym do obsługiwania publiczności poczytuje się w razie wątpliwości za umocowaną do dokonywania czynności prawnych, które zazwyczaj bywają dokonywane z osobami korzystającymi z usług tego przedsiębiorstwa. Tym samym inspektorzy reprezentujący Kujawsko – Pomorskiego WIIH mieli praw o przedłożyć protokół do podpisu kierownikowi sklepu (osoby czynnej w lokalu), osoba ta natomiast – jak już wyżej wspominano – miała prawo takiego podpisu odmówić lub podpisać z uwagami. Należy str. 8 również zauważyć, iż kierownika sklepu zapoznano z prawami i o bowiązkami kontrolowanego tj. m.in. o możliwości składnia w toku postępowania wniosków dowodowych, czego – jak jednoznacznie wynika z dowodów zebranych w sprawie – nie uczyniła. Prezes UOKiK zaznacza przy tym, że bez znaczenia dla tych okoliczności jest up oważnienie kierownika sklepu udzielone przez przedsiębiorcę. Dodatkowo należy ponownie dodać, że u wagi co do treści protokołu kontroli nie wpłynęły również w przewidzianym w treści art. 20 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej terminie 7 dni, pomimo prawidłowego przesłania treści protokołu przez organ pierwszej instancji do siedziby spółki pismem z dnia 10 lutego 2016 r. Tym samym również ten argument strony nie zasługuje na uwzględnienie. Dalej w swym piśmie z dnia 28 kwietnia 2016 r. strona podniosła, że w kontrolowanej placówce była wywieszona informacja wymagana na podstawie art. 42 ustawy o gospodarce opakowaniami natomiast została ona zbagatelizowana przez inspektorów reprezentujący ch Kujawsko – Pomorskiego WIIH , którzy przynieśli własną – niemal identy czną informację – i kazali ją wywiesić. W ocenie organu drugiej instancji z akt sprawy jednoznacznie wynika, że w pierwszym dniu kontroli nie było jakiekolwiek informacji w ymaganej przepisami ustawy o gospodarce opakowaniami. Nie ma też dowodów na to, że inspektorzy przynieśli własną informację i bagatelizując informacje wywieszoną w placówce. Jak już wyżej podniesiono z akt sprawy jednoznacznie wynika, iż wymagana prawem in forma cja nie była wywieszona. Tym samym argument stronu nie może zostać uwzględnion y. W dalszej części swojego pisma strona postępowania podkreśla, że sam fakt po dpisania protokołu, czy też niewzięcie udziału strony w jak to określiła „postępowaniu o nałożeniu kary grzywny ” nie ma wpływu na dochodzenie swoich praw przez ALDI Sp. z o.o. z siedzibą w Chorzowie. W tym zakresie Prezes UOKiK potwierdza, że strona pomimo dwukrotnego przyjęcia protokołu kontroli bez uwag (przez osobę czynną w lokalu jak i przez przedsiębiorcę po doręczeniu protokołu na adres spółki ), miała prawo do kwestionowania treści dokumentacji kontrolnej, z którego to prawa skorzystała, aczkolwiek dopiero na etapie postępowania odwoławczego wobec skarżonej decyzji. Jednocześnie Prezes UOKiK zauważa, że strona nie mogła brać udziału w „postepowaniu o nałożenie grzywny”, ponieważ organy Inspekcji Handlowej takiego nie prowadziły. Prowadzone było natomiast postępowanie w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu naruszenia ustawy o gospodarce opakowaniami , o czym strona była informowana począwszy od zawiadomienia z dnia 29 lutego 2016 r. Ponadto strona podnosi, iż postępowanie administracyjne jest postępowaniem dwuinstancyjnym. Prezes UOKiK zauważa, że zasada dwuinstancyjności jest jedną z podstawowych i naczelnych reguł rządzących postępowaniem administracyjnym, wyraż onych w katalogu zasad ogólnych polskiego postępowania administracyjnego. Pozwala ona stronie niezadowolonej z orzeczenia organu pierwszej instancji wnieść środek odwoławczy do organu drugiej instancji. Tym samym podstawowym celem powyższej reguły str. 9 jest zap ewnienie należytego i rzetelnego rozpatrywania spraw. Zasada dwuinstancyjności jest zasadą konstytucyjną, co oznacza że podstawowe regulacje tej zasady zawiera art. 78 Konstytucj i RP, który stanowi, że: „Każda ze stron ma prawo do zaskarżania orzeczeń i de cyzji wydanych w I instancji. Wyjątki od tej zasady oraz tryb zaskarżania określa ustawa”. Tym samym w wyniku tej zasady s prawa administracyjna może być dwukrotnie rozpoznana i rozstrzygnięta . Po raz pierwszy sprawę rozpatruje organ pierwszej instancji, a po raz drugi przez organ drugiej instancji. Dwukrotne rozpoznanie sprawy oznacza dla organów obowiązek przeprowadzenia dwukrotnie postępowania wyjaśniającego, konsekwentnie do tego ukształtowane jest postępowanie odwoławcze, którego przedmiotem nie jest we ryfikacja decyzji, a ponowne rozpoznanie sprawy . O rgan drugiej instancji jest zobowiązany do przeprowadz enia wszelkie niezbędnych czynności, włącznie z postępowaniem wyjaśniającym . Ma on również możliwość, zgodnie z przepisami art. 136 i 138 § 2 Kpa , prze prowadzić uzupełniające postępowanie dowodow e. Jednakże zgodnie z wyrokiem NSA z 4 maja 1982 r., I SA 95/82 o rgan odwoławczy mający wątpliwości co do okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, powinien przeprowadzić postępowanie dowodowe uzupełniaj ące (art. 136 Kpa ), bądź też uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia (art. 138 § 2 Kpa )” , ONSA 1982, Nr 1, poz. 41. Oznacza to, że organ drugiej instancji powinien prowadzić postepowan ie dowodowe uzupełniające tylko wtedy, gdy ma wątpliwości co do udowodnienia pewnych faktów, czy stanu faktycznego, a nie za każdym razem. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 listopada 1992 r. V SA 721/9 stwierdził, że: „Do uznania, że zasada dwuinstancyjności postępowania (art. 15 Kpa ) została zrealizowana nie wystarcza stwierdzenie, że w sprawie zapadły dwa rozstrzygnięcia dwóch organów różnych stopni. Konieczne jest też, by rozstrzygnięcia te zostały poprzedzone przeprowadzeniem przez każdy z organów, który wydał decyzję, postępowania umożliwiającego osiągnięcie celów, dla których postępowanie to jest prowadzone ”. W ocenie Prezesa UOKiK taki stan został zrealizowany w niniejszej sprawie. Organy Inspekcji Handlowej postępowały zgodnie z prawem, w szczególności prowadzone były postepowania pierwszej i drugiej instancji, w których stronie umożliwiono udział, szczegółowo informując ja czynnościach wykonanych w toku każdego z nich. W szczególności Kujawsko – Pomorski WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania w dniu 29 lutego 20 1 6 r. Podobnie uczynił Prezes UOKiK zawiadamiając o prowadzonym postępowaniu drugiej instancji pismem z dnia 19 kwietn ia 2016 r. oraz wydając postanowienie z dnia 23 maja 2016 r. w rezultacie pisma strony z dnia 28 kwietnia 2016 r. Dalej Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zauważa, że art. 56 ust. 1 pkt 12 ustawy o gospodarce opakowaniami jest przepisem zawierającym sankcję i wskazuje wprost, iż kto nie wypełnia wskazanych wyżej obowiązków podlega karze pieniężnej. str. 10 Natomiast art. 58 ust. 2 wskazuje organ właściwy w tym zakresie, którym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Dowody zebrane w toku postępowania kontrolnego dał y podstawę do stwierdzenia, że ALDI Sp. z o.o. z siedzibą w Chorzowie nie wykonał ciążących na niej obowiązków wskazanych w art. 42 ustawy o gospodarce opakowaniami , co z kolei s powodowało konieczność wymierzenia kary pieniężnej określonej w art. 56 ust. 1 pkt 12 ww. ustawy. Tym samym działania Kujawsko - Pomorskiego WIIH b yły zgodne z prawem i decyzja zos tała wydana w sposób prawidłowy a argumenty strony nie zasługują na uwzględnienie. Wykonując dyspozycje art. 58 ust. 3 ww. ustawy , oceniając zakr es naruszenia przepisów ustawy Kujawsko – Pomorski WIIH prawidłowo stwierdz ił, iż strona w całości nie wypełniła swojego obowiązku, o którym mowa w art. 42 ustawy o gospodarce opakowaniami . Umieszczenie wymaganych przepisami ww. ustawy informacji, o których mowa w art. 42, jest obligatoryjne dla wszystkich przedsiębiorców, których działalność gospodarcza hurtowa lub detaliczn a obejmuje sprzedaż produktów w opakowaniach bez względu np. na rozmiar prowadzonej działalności. Brak zamieszczenia przez przedsiębiorcę wymaganych prawem informacji w sposób oczywisty narusza prawo użytkowni ka, w szczególności konsumenta, do informacji i stanowi naruszenie ww. przepisów. Podsumowując, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznał, że podjęta przez Kujawsko – Pomorskiego WIIH decyzja była prawidłowa. W konsekwencji, organ pierwszej in stancji miał podstawy do wydania decyzji administracyjnej, na mocy której wymierzył przedsiębiorc y ALDI Sp. z o.o. z siedzibą w Chorzowie , karę pieniężną w wysokości 5 000 zł. Tym samym decyzja Kujawsko – Pomorski Wojewódzki Inspektora Inspekcji Handlowej w Bydgoszcz nr NR - 9/2016 (NR.8361.15.2016) z dnia 21 marca 2016 r., powinna pozostać w obrocie prawnym. Biorąc powyższe pod uwagę należało orzec jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego Z up. PREZESA URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW ZASTĘPCA DYREKTORA Departamentu Inspekcji Handlowej Dariusz Łomowski str. 11 Pouczenie: Zgodnie z art. 52 § 1, 53 § 1 oraz 54 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) od niniejszej decyzji przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, a pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.