DIH-142/2022

P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 24 listopada 2022 r. DIH - 3.707.143.2022 .IJ DECYZJA DIH - III/ 142 /2022 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 202 2 r., poz . 2000 , z późn. zm. ), art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2019 r. poz . 178) w związku z art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r., poz. 1706), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od de cyzji Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Szczecinie POK Nr 133 /2022 z dnia 4 październik a 2022 r. na mocy której, prz edsiębiorcy Monice Antochowskiej prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą „Lili” Monika Antochowska w Policach nałożono, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 178), karę pieniężną w wysokości 1 330 zł (słownie: jeden tysiąc trzysta trzydzieści złotych) z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 tej ustawy , utrzymuje ww. decyzję w mocy. Uzasadnienie W dniach 2 6 i 2 9 lipca 2 022 r. inspektorzy reprezentujący Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Szczecinie zwanego dalej: „Zachodniopomorski WIIH” lub „organ pierwszej instancji”, przeprowadzili kontrolę w placówce detalicznej należącej do przedsięb iorcy ( … ) dalej: „strona”, „strona postępowania”, „przedsię biorca ” . Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r. poz. 162 ze zm.), dalej: „Prawo przedsiębiorców”, skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z 5 lipca 2022 r., ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli, tj. 1) legalności i rzetelności prowadzenia dział alności gospodarczej , 2) przestrzegania przepisów dotyczących uwidaczni ania cen, 3) przestrzegania aktualności terminów przydatności do spożycia i dat minimalnej trwałości , 4) stosowania przyrządów pomiarowych. Strona odebrał a zawiadomienie w dniu 7 lipca 2022 r. W toku działań kontrolnych zbadano sposób uwidaczniania cen dla 1 10 partii towarów oferowanych do sprzedaży w opakowaniach i luzem stwierdzając , iż dla 19 parti i towar ów 2 brak było uwidocznionej ceny i ceny jednostkowej , dla 2 partii towarów na wywieszce uw idoczniono niewłaściwie wyliczoną cenę jednostkową a przy 4 partiach towarów oferowanych do sprzedaży luzem brak było uwidocznionej ceny jednostkowej. Partie sprawdzone i zakwestionowane zost ały wymienione w załączniku Nr 3 do Proto kołu kontroli nr W K.836 1. 235 .2022 na stronach 3 i 4 (poz. 13 – 33) . Powyższe nieprawidłowości naruszały art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 178), dalej: „ustawa o cenach” oraz § 3 , § 4 oraz § 5 rozporządzeni a Ministra Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2015 r., poz. 2121) dalej: „rozporządzenie Ministra Rozwoju”. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami organ pierwsz ej instancji, zawiadomieniem z dni a 9 września 2022 r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach, tj. uwidaczniania cen i cen jednostkowych. Jednocześnie stronę pouczono o przysługującym jej prawie d o czynnego udziału w postępowaniu, a w szczególności o prawie wypowiadan ia się co do zebranych dowodów i materiałów, przeglądania akt sprawy, jak również brania udziału w przeprowadzeniu dowodu oraz możliwości złożenia wyjaśnienia. Żądaniem z dnia 9 wrześ nia 2022 r. organ pierwszej instancji zwrócił się do strony o wskazanie wielkości obrotów i przychodu uzyskanych za rok poprzedni. Decyzją POK Nr 133 /2022 z dn ia 4 października 2022 r. Zachodniopomorski WIIH wymierzył st ronie, karę pieniężną w wysokości 1 3 30 zł za niewypełnienie w miejscu sprzedaży detali cznej obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 tej ustawy oraz § 3 , § 4 oraz § 5 rozporządzenia Ministra Rozwoju . W dniu 12 października 2022 r. do Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Szcze cinie wpłynęło odwołanie strony . W treści odwołania strona wniosła o odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej i zastosowanie wobec niej pouczenia. Strona wskazała, że prowadzi swoją działalność handlową od lipca 2021 r. W związku z tym strona podniosła, że w dniu kontroli nie miała nawet roku doświadczenia w branży handlowo - usługowej. Zaznaczyła, że prowadziła wcześniej działalność gospodarczą ale nie handlową tylko usługową. Ponadto strona wskazała na bardzo trudną specyfikę prowadzenia sklepu dla firmy Żabka oraz trudności ze znalezieniem pracowników. Strona wyjaśniła, że etykiety cenowe zmieniają się systemowo i wprowadzane są przez Żabka Polska o różnych porach dnia i nocy oraz w różnych działach i ilościach, bez wcześniejszego uprzedzenia. Ponadto str ona wskazała, że w chwili kontroli trwały czynności związane z aktualizacją cen towarów. Wyjaśniła także, że do użytku klientów w sklepie znajduje się kasa samoobsługowa na której klient może sprawdzić cenę produktu, jeśli nie posiada etykiety cenowej. W o pinii strony to rozwiązanie pozwala klientom w sposób ciągły uzyskanie informacji o cenie. Strona wskazała, że posiada w sklepie oraz magazynie 2 593 produkty , zatem brak etykiet cenowych to 0,73% w odniesieniu do posiadanego asortymentu. Ponadto podniosła , że wszystkie nieprawidłowości zostały usunięte niezwłocznie , a także podjęła działania , aby w przyszłości wyeliminować takie naruszenia. Pismem z dnia 2 listopada 2022 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, dalej: „Prezes UOKiK” poinformowa ł stronę postępowania o toczącym się postępowaniu odwoławczym oraz przysługującym stronie prawie do zapoznania się z aktami i prawie 3 wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów . Strona nie skorzystała ze swojego uprawnienia. Prezes Urzędu Ochro ny Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej in stancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i k ompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego p ostępowania. Z treści art. 4 ust. 1 ustawy o cenach, wynika, iż przedsiębiorca ma obowiązek w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidocz nić cenę oraz cenę jednostkową w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównani e cen . C eny i ceny jednostkowe zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju uwidacznia się w szczególności: na wywieszce, w cenniku, w katalogu, na obwolucie, czy też w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. C ena jednostkowa dotyczy odpowie dnio ceny za litr lub metr sześcienny - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości albo kilograma lub tony - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy (§ 4 ww. rozporządzenia) . W przypadku zaś towaru sprzedawanego lu z em uwidacznia si ę cenę jednostkową (§ 5 tego rozporządzenia). Czynności kontrolne wykazały, iż ww. przedsiębiorca nie wykonał obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 ustawy o cenach w związku z § 3, § 4 oraz § 5 rozporządzenia Ministra Rozwoju. W toku kontroli stwierdzono , iż przy 19 partiach towaru brak było uwidocznionej ceny i ceny jednostkowej, dla 2 partii towarów na wywieszce uwidoczniono niewłaściwie wyliczoną cenę jednostkową , a przy 4 partiach towarów oferowanych do sprzedaży luzem brak było uwidocznionej ceny jed nostkowej , na 110 sprawdzonych towarów. W odwołaniu strona podniosła, iż prowadzi swoją działalność handlową od 27 lipca 2021 r. , a co za tym idzie w dniu kontroli nie miała nawet roku doświadczenia w branży handlowo - usługowej. Zaznaczyła, że prowadziła w cześniej działalność gospodarczą , ale nie handlową tylko usługową (administracyjną obsługę biurową) . Ponadto strona wskazała na bardzo trudną specyfikę prowadzenia sklepu dla firmy Żabka oraz trudności ze znalezieniem pracowników. W yjaśniła, że etykiety ce nowe zmieniają się systemowo i wprowadzane są przez Żabka Polska o różnych porach dnia i nocy oraz w różnych działach i ilościach, bez wcześniejszego uprzedzenia. W skazała także , że w chwili kontroli trwały czynności związane z aktualizacją cen towarów. Wy jaśniła także, że do użytku klientów w sklepie znajduje się kasa samoobsługowa na której klient może sprawdzić cenę produktu, jeśli nie posiada etykiety cenowej. W opinii strony to rozwiązanie pozwala klientom w sposób ciągły uzyskanie informacji o cenie. Strona wskazała, że posiada w sklepie oraz magazynie 2 593 produkty zatem brak etykiet cenowych to 0,73% w odniesieniu do posiadanego asortymentu. Ponadto 4 podniosła, że wszystkie nieprawidłowości zostały usunięte niezwłocznie a także podjęła działania aby w przyszłości wyeliminować takie naruszenia. Odnosząc się do argumentów przytoczonych w odwołaniu wskazać należy, iż przepisy ustawy o cenach są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy świadczącego usługi lub dokonującego sprzed aży detalicznej towarów. Nieznajomość przepisów nie zwalnia z obowiązku prawidłowego uwidaczniania cen i cen jednostkowych. Wskazać bowiem należy, że przepisy pomimo, iż pozostawiają pewien luz decyzyjny, co do technicznej formy uwidoczniania cen i cen jed nostkowych jasno wskazują, że muszą być one uwidocznione w sposób jednoznaczny i umożliwiający ich porównanie. W tym miejscu należy wyjaśnić, że cena jednostkowa to cena ustalona za jedno stkę określonego towaru (usługi) , którego ilość lub liczba jest wyraż ona w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach . Cenę jednostkową umieszcza się w celu umożliwienia konsumentowi porównania towarów, które mogą być względem siebie substytu c y j ne, ale sprzedawane są w różnych gramaturach. W przedmiotowej sprawie st rona nie podała cen i cen jednostkowych przy 1 9 towarach , przy 2 partiach towarów cena jednostkowa była nieprawidłowo wyliczona a przy 4 nie było ceny jednostkowej ( na 1 10 sprawdzonych, czyli w ok. 23 % wytypowanych losowo do kontroli ) . Niezrealizowanie te go obowiązku, zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, powoduje nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten nakazuje zatem wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku okreś lonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości były wyeliminowane. Ustęp 3 tego artykułu stanow i natomiast iż, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także wielkość obrotów i przychodu. Prezes UOKiK wskazuje, że celem ustawy o cenach jest ochrona konsume nta oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorcami. Informacja dotycząca ceny i ceny jednostkowej służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Wskazać w tym mie jscu należy, że cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką właśnie jest kara pieniężna nakładana na podstawie przepisów ustawy o cenach, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszącego przypisaną mu obiektywną odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo zaś stwierdzenie – udowodnienie faktu braku właściwej informacji w zakresie m.in. ceny usługi lub towaru, jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Nie ma przy tym znaczenia czy niedopełnienie obowiązku uwidocznienia cen w określony sposób nastąpiło z winy (umyślnej czy nieumyślnej) danego podmiotu, czy też nie. Dodatkowo wskazać należy, że ustawa nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. 5 Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obro cie dostępne były tylko towary i usługi opatrzone odpowiednimi informacjami na temat ich cen. Wymierzając sankcję w niniejszej sprawie organ pierwszej instancji zasadnie posłużył się swobodnym uznaniem w granicach określonych prawem kryteriów oraz dopuszc zalnych jej wysokości. Ustalając wysokość kary organ pierwszej instancji prawidłowo uwzględnił kryteria określone w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach. Mając na uwadze powyższe Prezes UOKiK uznaje, i ż Zachodniopomorski WIIH wydał decyzję zgodną z obowiązującym stanem prawnym przy uwzględnieniu ustawowych wytycznych wymiaru sankcji wskazanych w art. 6 ust. 3 ww. ustawy oraz wspomnianych wymogów ujętych w celach regulacji. Podnoszona przez stronę okoliczność krótkiego prowadzenia działalności handlowej (niecały rok do dnia kontroli) nie daje podstawy do zastosowania wobec strony instytucji tzw. „prawa do popełnienia błędu” określonej w art. 21a ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo przedsiębiorców. W myśl tego artykułu jeżeli przedsiębiorca wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej narusza przepisy prawa związane z wykonywaną działalnością gospodarczą w okresie 12 miesięcy od dnia podjęcia działalności gospodarczej po raz pierwszy albo ponownie po upływie 36 miesięcy od dnia jej ostatniego zaw ieszenia lub zakończenia a właściwy organ wszczyna w związku z tym naruszeniem postępowanie w sprawie nakładania lub wymierzania administracyjnej kary pieniężnej, p rzed nałożeniem na przedsiębiorcę grzywny w drodze mandatu karnego albo nałożeniem na niego lub wymierzeniem mu administracyjnej kary pieniężnej organ ten wzywa, w drodze postanowienia, przedsiębiorcę do usunięcia stwierdzonych naruszeń przepisów prawa oraz skutków tych naruszeń, jeżeli skutki takie wystąpiły, w wyznaczonym przez siebie terminie . Z kolei zgodnie z art. 21a ust. 3 pkt 1 tej ustawy , jeżeli przedsiębiorca usunie stwierdzone naruszenia przepisów prawa oraz skutki tych naruszeń, jeżeli skutki takie wystąpiły, w wyznaczonym terminie, właściwy organ, w drodze decyzji, odstępuje od nał ożenia na niego lub wymierzenia mu administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu. W przedmiotowej sprawie strona nie spełniła ww. przesłanek umożliwiających zastosowanie tego przepisu ponieważ naruszyła przepisy prawne z wykonywaną działalno ścią po upływie 12 miesię cy od dnia podjęcia działalności gospodarczej po raz pierwszy. Według wpisu w CEIDG strona rozpoczęła wykonywanie działalności w dniu 3 lutego 2016 r. (naruszenie przepisów stwierdzono w trakcie kontroli w dniach 26 i 29 lipca 202 2 r.). Wyżej wymienony przepis mówi, iż można odstąpić od nałożenia kary w okresie 12 miesięcy od dnia podjęcia działalności po raz pierwszy natomiast zmiana profilu działalności nie jest jej rozpoczęciem po raz pierwszy. Strona zawieszała swoją działaln ość dwukrotnie , a ostatnie jej wznowienie miało miejsce po upływie 34 miesięcy (dla zastosowania 12 miesięcznego okresu „ochrony” wymaga ponownego podjęcia działalności gospodarczej po upływie co najmniej 36 miesięcy od dnia jej zawieszenia). 6 W kwestii tru dnej specyfiki prowadzenia sklepu dla firmy Żabka, trudności związane ze znalezieniem pracownikó w, częste zmiany cen, duża ilość towarów oraz etykiet cenowych nie mogą być brane pod uwagę przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej, ponieważ nie zostały wpros t uwzględnione jako przesłanki do jej wymierzenia. Istnienie kasy samoobsługowej także nie ma znaczenia, ponieważ ustawa jednoznacznie mówi o uwidaczniani u cen na etykietach na towarach lub w ich pobliżu. Wysokość kary p ieniężnej ustalona na poziomie 1 3 3 0 zł jest, w ocenie organu drugiej instancji, kwotą optymalną realizującą zasady skutecznej, proporcjonalnej i odstraszającej kary ujętej w pomocniczo stosowanej legislacji unijnej tj. art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE z dnia 16 lut ego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. L Nr 80 z 18.03.1998 r.) . Mając na uwadze powyższe, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nie znalazł podstaw do obniżenia kary. Rozpatrując odwołanie Prezes UOKiK zbadał także kwestię odstąpienia od nałożenia kary na podstawie art. 189 f § 1 pkt 1 Kpa. Powyższy przepis wskazuje wprost jakie podstawowe przesłanki muszą zostać łącznie spełnione, aby organ mógł odstąpić od nałożenia administracyj nej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu, gdy: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa. W toku kontroli stwierdzono naruszenie przepisów ustawy o cenach w stosunku do 25 towar ów na 1 10 sprawdzonych (co stanowi prawi e 23%). Trudno zatem uznać, iż waga naruszenia jest znikoma. Strona usunęła stwierdzone nieprawidłowości a zatem zaprzestała naruszania prawa. Aby mówić o spełnieniu tej przesłanki muszą wystąpić jej obydwa elementy łącznie, tj. naruszenie jest znikome a strona zaprzestała jego naruszenia. W tym przypadku wystąpiła tylko druga z nich. Zatem, mając powyższe na uwadze Prezes UOKiK nie znajduje podstaw dla zastosowania art. 189f pkt § 1 pkt 1Kpa. Nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1 Kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykrocz enie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Po przeanalizowaniu materiału dowodowego organ odwoławczy stwierdził, że w r ozpatrywanej sprawie nie zaistniały również okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 Kpa. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Mając powyższe na uwadze organ drugiej instancji nie znalazł podstaw do odstąpienia od nałożenia kary administracyjnej. W kwestii zmniejszenia wysokości kary Prezes UOKiK inform uje, że w myśl art. 67a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 20 21 r. poz. 1540 z późn. zm. ) organ, który nałożył karę – organ pierwszej instancji, na wniosek strony w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem strony lub int eresem publicznym, może: 1) odroczyć termin płatności kary lub rozłożyć jej zapłatę na raty, 7 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji, 3) umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za z włokę lub opłatę prolongacyjną. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jest konsekwencją dokonania przez organ dr ugiej instancji oceny, że decyzja organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja podjęta przez organ drugiej instancji. Prezes UOKiK przychylił się tym samym do ustaleń poczynionych w toku postępowania przez organ pierwszej ins tancji oraz uznał, iż Zachodniopomorski WIIH zasadnie nałożył na przedsiębiorcę , karę pieniężną w wysokości 1 33 0 zł (słow nie: tysiąc trzysta trzydzieści złotych), z tytułu naruszenia określon ych w art. 4 ust. 1 ww. ustawy o cenach , obowiązku uwidaczniania cen jednostkowych towarów. Tym samym, decyzja Zachodniopomorskiego WIIH z dnia 4 października 2022 r. POK Nr 133 /2022 o wymierzeniu kary pieniężnej powinna pozostać w obrocie prawnym. Stosownie do art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o ce nach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy uiścić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekc ji Handlowej w Szczecinie w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o nałożeniu kary stanie si ę ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony i Konkurencji i Konsumentów orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego . Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W termin ie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczy nających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmi otu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 8 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy m oże być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Podstawa prawna pouczenia: a rt. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm. ); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w s prawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021, poz. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. poz. 2019 poz. 178). Z up. Prez esa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/