DIH-129/2021

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW TOMASZ CHRÓSTNY Warszawa, 9 sierpnia 2021 r. DIH - 2.712.30.2021.PŁ DECYZJA DIH – 2 Nr 129/2021 Na podstawie art. 158 § 1 w zw. z art. 156 § 1 i art. 157 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępow ania administra cyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735), zwany dalej: kpa, po rozpatrzeniu wniosku przedsiębiorcy p. Adama Wójcika prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Wójcik Ada m Agro - System Sobótka w Sobótce, o stwierdzenie nieważności decyzji DIH - 2 Nr 103/2021 z 14 czerwca 2021 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów p ostanowił odmówić stwierdzenia nieważności decyzji DIH - 2 Nr 103/2021 z 14 czerwca 2021 r. Uzasadnienie Inspektorzy reprezentujący Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspekto r a Inspekcji Handlowej działając na podstawie i w ramach upoważnienia do przeprowadzenia kontroli numer U/6/KBP/2021, 22 stycznia 2021 r. przeprowadzili kontrolę przestrzegania przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolo wania jakości paliw (Dz. U. z 2021 r., poz. 133) zwanej dalej: ustawą o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw . Czynności przeprowadzon o w należącym do s trony składzie węgla znajdującym się w stałym miejscu wykonywania działalności gospodarcz ej figurującym we wpisie do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej . W trakcie kontroli , wymienieni w upoważnieni u pracownicy niezależnego akredytowanego laboratorium SGS Polska Sp. z o. o. z siedzibą w Warszawie , w obecności inspekto rów reprezentujących Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, pobrali do badań z partii paliwa stałego składowanej w pryzmie o masie 20 ton , próbki węgla kamiennego w sortymencie ekomiał tj. próbkę paliwa stałego przeznaczoną do badań n r 0025/21/6249 o masie 54,4 kg i próbkę kontrolną paliwa stałego nr 9349/21/6249 o masie 54,4 kg. Czynność ta została udokumentowana w protokole pobrania próbek paliwa stałego nr 000046. Następnie w tym samym dniu , inspektorzy reprezentujący Dolnośląskiego 2 Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, przekazali próbkę paliwa stałego przeznaczoną do badań nr 0025/21/6249 i próbkę kontrolną paliwa stałego nr 9349/21/6249 do niezależnego akredytowanego laboratorium SGS Polska Sp. z o. o. zgodnie z protokołem przyjęcia próbek do badania nr 20/2006419/036 - 013. Ponadto z próbkami paliwa stałego przekazano kopię świadectwa jakości paliwa stałego nr 756/2021, które zostało oznaczone w sposób uniemożliwiający z identyfikowanie kontrolowanego p rzedsiębiorcy. Badanie p rzeprowadzone przez akredytowane, niezależne laboratorium SGS Polska Sp. z o . o. udokumentowane protokołem z badań nr 20/2006419/036 - 013 , po uwzględnieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w § 2 rozporządzenia Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1890), zwanego dalej: rozporządzeniem w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych , wykazało, że oferowany w dniu kontroli tj. 22 stycznia 2021 r. węgiel kamienny w sortymencie ekomiał ( nr próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań 0025/21/6249 ) , nie spełniał wymagań jakościowych określonych dla tego rodzaju paliwa stałego w tabeli nr 5 załącznika do ww. rozporządzenia , w zakresie zdolności spiekania (lp. 4), która wynosiła 4 4 RI przy wymagani ach jakościowych wynoszących maks . 25 RI. Niezgodność potwierdziło przeprowadzone z urzędu , na podstawie art. 22 ust. 7a pkt 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw , b adanie próbki kontrolnej paliwa stałego nr 9349 /21/6249 udokumentowane protokołem z badań nr 20/2006419/036 - 013/K. Po uwzględnieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w § 2 rozporządzenia w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych, badanie to wykazało zawyżoną zdolność spiekania, która wynos iła 44 RI przy wymagani ach jakościowych wynoszących maks . 25 RI (tabela nr 5 lp. 4). Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 23 lutego 2020 r. , w toku kontroli , poinformował p rzedsiębiorcę o wynikach badań laboratoryjnych próbek paliwa stałeg o tj. węgla kamiennego w sortymencie ekomiał oraz przekazał egzemplarze protokołów z badań laboratoryjnych nr 20/2006419/036 - 013 z 28 stycznia 2021 r. i nr 20/2006419/036 - 013/K z 28 stycznia 2021 r. Następnie , przy piśmie z 16 marca 2021 r. Dolnośląski Woj ewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej przekazał akta sprawy Zarządzającemu Systemem Monitorowani a i Kontrolowania Jakości Paliw, tj. Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów , po przeprowadzeniu pos tępowania administracyjnego, na podstawie faktury VAT nr 10252882 wystawionej 11 lutego 2021 r. przez SGS Polska Sp. z o. o. w Warszawie, nałożył na s tronę obowiązek uiszczenia kwoty 3 2.992,00 zł - uwzględniającej VAT (słownie: dwa tysiące dziewięćset dziew ięćdziesiąt dwa złote 00/100), stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań i próbki kontrolnej paliwa stałego jak również kwoty stanowiącej równowartość kosztów ich pobrania, uwzględniających VAT . De cyzja wydana w formie elektronicznej została podpisana przez wymienioną z imienia i nazwiska osobę upoważnioną tj. Zastępcę Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej. Podpis złożono certyfikatem kwalifikowanym podpisu elektronicznego w dniu 14 czerwca 202 1 r. o godzinie 10 minut 41 i 20 sekund. Następnie w tym samym dniu pracownik sekretariatu Departamentu Inspekcji Handlowej wydrukował podpisaną decyzję, którą listem poleconym za zwrotnym po twierdzeniem odbioru nadano do s t rony. Decyzja została doręczona 21 czerwca 2021 r. W dniu 7 lipca 2021 r. do siedziby Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wpłynął wniosek s trony opatrzony datą 2 lipca 2021 r. o stwierdzenie nieważności decyzji DIH - 2 Nr 103/2021 z 14 czerwca 2021 r. na podstawie art. 156 § 1 pkt 7 kpa. W treści pisma p rzedsiębiorca wniósł o wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania ww. d ecyzji. W uzasadnieniu wniosku s trona wskazała, że jej zdaniem decyzja została wydana w formie papierowej i jest nieważna z mocy prawa , ponieważ nie za wi era własnoręcznego podpisu z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika organu uprawnionego do wydania decyzji. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów pismem z 12 lipca 2021 r. poinformował s tronę o uprawnieniach wynikającyc h z art. 10 § 1 kpa do czynnego udziału w każdym stadium postępowania i umożliwienia, przed wydaniem decyzji, wypowiedzenia się co do zebranych w postępowaniu materiałów i zgłoszo nych żądań. Organ poinformował p rzedsiębiorcę o możliwości zapoznania się z a ktami postępowania. Pismo zostało doręczone w dniu 19 lipca 2021 r. i pozostało bez odpowiedzi. Prezes Urzędu Oc hrony Konkurencji i Konsumentów, 20 lipca 2021 r. odmówił wstrzymania wykonania decyzji DIH - 2 Nr 103/2021 z 14 czerwca 2021 r. Postanowienie zos tało doręczone 26 lipca 2021 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej jest nadzwyczajnym trybem postępowania administracyjnego, przesłanki wydania rozstrzygnięcia zostały enumeratywnie wymienione w art. 156 § 1 kpa. Postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji jest wyjątkiem od zasady trwałości decyzji administracyjnej wyrażonej w art. 16 kpa, zaś organ rozpatrujący sprawę posiada jed ynie uprawnienia kasacyjne, czyli rozstrzyga wyłącznie kwestię istnienia bądź 4 nieistnienia w dacie wydania kontrolowanego rozstrzygnięcia przesłanek z art. 156 § 1 kpa. Natomiast nie rozstrzyga merytorycznie o istocie sprawy. Zgodnie z art. 156 § 1 kpa , organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która: 1) wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości; 2) wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa; 3) dotyczy sprawy już uprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostatec zną albo sprawy którą załatwiono milcząco; 4) została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie; 5) była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały; 6) w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą; 7) zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa. Jak stanowi art. 156 § 2 kpa , nie stwierdza się nieważności decyzji z przyczyn wymienionych w § 1 pkt 1, 3 ,4 i 7, jeżeli od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia upłynęło dziesięć lat, a także gdy decyzja wywołała nieodwracalne skutki prawne. W myśl art. 157 § 1 kpa , właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja została wydana przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze – ten organ. Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 1 kpa , organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji wydanej z naruszeniem przepisów o właściwości. Kontrolowane rozstrzygnięcie zostało wydane przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów na podstawie art. 24 ust. 1a, 4a i 5 w zw. z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2021 r. poz. 133, z późn. zm.), dalej zwaną: ustawą o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Zgodnie z art. 24 ust. 1a ww. ustawy , jeżeli przeprowadzone badania wykazały, że paliwo stałe nie spełnia wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 lub wartości parametrów paliwa stałego są niezgodne z paramet rami wskazanymi w świ adectwie jakości, Zarządzający, w drodze decyzji, nakłada na kontrolowanego obowiązek uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań i próbki kontrolnej oraz kwoty stanowiącej równowart ość kosztów ich pobrania. W myśl art. 24 ust. 4a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw Zarządzający ustala wysokość należności pieniężnej, o której mowa w ust. 1, na podstawie faktury wystawionej przez kierownika akredytowanego labo ratorium, w którym wykonano badania próbki, a w przypadku gdy badania próbki wykonano w laboratorium prowadzonym przez Inspekcję Handlową – 5 na podstawie ustaleń kierownika tego laboratorium. Jak stanowi art. 24 ust. 5 ww. ustawy , k ontrolowany jest obowiąza ny uiścić należność pieniężną, o której mowa w ust. 1 i 1a, na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw Systemem Monitorowania i Kontrolowania jakości Paliw za rządza Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Z powyższych przepisów wynika wprost, że Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do wydania kontrolowanej decyzji. Zatem, nie ziściła się przesłanka stwierdzenia nieważ ności decyzji o której mowa w art. 156 § 1 pkt 1 kpa. Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 kpa , organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji wydanej bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Jak wykazano powyżej istnieje podstawa prawna do wydania decyzji zobowiązującej s tronę do uiszczenia kosztów przeprowadzonych badań próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań i próbki kontrolnej oraz kwoty stanowiącej równowartość kosztów ich pobrania. Z akt sprawy wynika, że istnieją również dokume nty stanowiące podstawę do stwierdzenia (protokoły z badań), że ziściła się przesłanka zobowiązania s trony do uiszczenia ww. kosztów oraz ustalenia kwoty ww. obowiązku (faktura VAT z załącznikami, zestawienie kosztów badań). Zatem, nie ziściła się przesłan ka stwierdzenia nieważności decyzji o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 3 kpa , organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która dotyczy sprawy już uprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną albo spraw y którą załatwiono milcząco. Jak wykazano uprzednio z ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw wynika, że organem właściwym do wydania decyzji zobowiązującej kontrolowanego do uiszczenia kosztów badań próbki paliwa stałego przeznaczone j do badań i próbki kontrolnej oraz kwoty stanowiącej równowartość kosztów ich pobrania jest Zarządzający Systemem Monitorowania i Kontrolowania Jakości Paliw, którym jest Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Organ nie prowadził wobec s trony po stępowania w przedmiocie zobowiązania do uiszczenia kosztów badań próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań i próbki kontrolnej oraz kwoty stanowiącej równowartość kosztów ich pobrania opartego o podstawy faktyczne wynikające z kontroli przeprowadzon ej przez Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w dniu 22 stycznia 2021 r. nr akt kontroli KBP.8361.6.2021, innego niż zakończonego wydaniem decyzji DIH - 2 Nr 103/2021 z 14 czerwca 2021 r. Jak stanowi art. 122a § 1 kpa , sprawa może być załatwiona milcząco, jeżeli przepis szczególny tak stanowi. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów stwierdził, że żaden przepis ustawy o systemie 6 monitorowania i kontrolowania jakości paliw nie stanowi o możliwości milczącego załatwienia sprawy. Z atem, nie ziściła się przesłanka stwierdzenia nieważności decyzji o której mowa w art. 156 § 1 pkt 3 kpa. Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 4 kpa , organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która została skierowana do osoby niebędącej stroną w s prawie. Niewątpliwym jest, że stroną przedmiotowego postępowania jest przedsiębiorca [ … … ] , który wprowadzał do obrotu paliwo stałe przeznaczone do użycia w gospodarstwac h domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1 MW, w postaci węgla kamiennego, w sortymencie ekomiał. 22 stycznia 2021 r., w toku kontroli w należącym do s trony składzie węgla ww. paliwo stałe zostało pobrane do badań. Przeprowa dzone przez niezależne akredytowane laboratorium badania wykazały, że przedmiotowy węgiel kamienny w sortymencie ekomiał nie spełniał wymagań jakościowych określonych dla tego rodzaju paliwa w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ustawy o system ie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Zatem zais tniałą się przesłanka nałożenia na kontrolowanego obowiązku, o którym mowa w art. 24 ust. 1a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Należność tą w myśl art. 24 ust. 5 ww. ust awy, s trona jest zobowiązana uiścić na rach unek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Z powyższego wynika, że nie ziściła się przesłanka st wierdzenia nieważności decyzji, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 4 kpa Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 5 kpa , organ ad ministracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały. O niewykonalności obowiązku nałożonego decyzją ostateczną można mówić, gdy niewykonalność jest następstwem przeszkód o charakterze nieusuwalnym. Trwała niewykonalność obowiązku zachodzi wówczas, gdy czynności składające się na treść tych obowiązków zawartych w decyzji są niewykonalne z przyczyn technicznych lub prawnych tkwiących w ich naturze. Natomiast trudności technic zne lub ekonomiczne, choćby bardzo poważne, w wyegzekwowaniu wykonania obowiązku nałożonego decyzją, jak również negatywne stanowiska jej adresatów lub innych osób i zainteresowanych utrzymaniem dotychczasowego stanu rzeczy, nie stanowią o niewykonalności obowiązku (por. wyrok NSA z dnia 3 marca 2020 r. sygn. II OSK 150/19). W świetle powyższego Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów stwierdził, że nie ziściła się przesłanka stwierdzenia nieważności decyzji, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 5 kpa. 7 Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 6 kpa , organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą. Zważywszy, że decyzja została skierowana do Strony, która jest przedsiębiorcą, a nałożonym obowiązk iem jest uiszczenie określonej należności pieniężnej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów stwierdził, że w tej sprawie nie ziściła się przesłanka stwierdzenia nieważności decyzji, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 6 kpa. Zgodnie z art. 156 § 1 p kt 7 kpa , organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa. Strona we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z 2 lipca 2021 r. wskazuje, że kontrolowana decyzja jest nieważna z mocy prawa , ponieważ nie zawiera własnoręcznego podpisu, co jej zdaniem stanowi naruszenie art. 107 § 1 kpa. Kontrolowaną decyzję DIH - 2 Nr 103/2021 z 14 czerwca 2021 r. wydano w formie elektronicznej. Rozstrzygnięcie zostało podpisane przez osobę wymienioną z imienia i nazwiska pełniącą funkcję Zastępcy Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej. Podpis potwierdzono certyfikatem kwalifikowanym podpisu elektronicznego w dniu 14 czerwca 2021 r. o godzinie 10 minut 41 i 20 sekund. Następnie w tym samym dniu pracow nik sekretariatu Departamentu Inspekcji Handlowej wydrukował podpisaną decyzję, którą listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru nadano do s trony. Decyzja została doręczona 21 czerwca 2021 r. Przepis art. 14 § 1 kpa stanowi, że Sprawy należy załat wiać w formie pisemnej lub w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. z 2020 r. poz. 346, 568, 695, 1517 i 2320), doręczanego środ kami komunikacji elektronicznej. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wskazuje, iż użycie spójnika "lub" w przepisie art. 14 § 1 kpa powoduje, że dokument może być sporządzony równocześnie w dwóch prawnie równoważnych formach: dokumentu papierow ego oraz dokumentu elektronicznego. Organ ma zatem prawo wydać decyzję w formie dokumentu elektronicznego, podpisaną podpisem elektronicznym. Decyzja tak wydana nie musi zawierać własnoręcznego podpisu osoby uprawnionej do wydania decyzji, a jej wydruk nie stanowi projektu decyzji, lecz stanowi jej egzemplarz sporządzony w formie zwykłej, na papierowym nośniku (por. wyrok NSA z dnia 6 lipca 2020 r. sygn. II OSK 908/20). Należy również wskazać, że kontrolowana decyzja , zgodnie z art. 107 § 1 pkt 1 kpa , zawie ra oznaczenie organu administracji publicznej, którym jest Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Nie ulega wątpliwości, że decyzję wydano 14 czerwca 2021 r., a zatem spełniony został wymóg z art. 107 § 1 pkt 2 kpa. Kontrolowana decyzja , w myśl 8 a rt. 107 § 1 pkt 3 kpa , zawiera oznaczenie s trony, do której została skierowana. W treści decyzji DIH - 2 Nr 103/2021 powołano w myśl art. 107 § 1 pkt 4 kpa podstawę prawną, na którą składają się przepisy art. 24 ust. 1a, 4a i 5 w zw. z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2021 r. poz. 133, z późn. zm.), dalej zwaną: ustawą o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Zgodnie z treścią art. 107 § 1 pkt 5 kpa , decyzja zaw iera rozstr zygnięcie, że organ nakłada na s tronę obowiązek uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów badań próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań i próbki kontrolnej oraz kwoty stanowiącej równowartość kosztów ich pobrania. Prezes Urzędu Ochr ony Konkurencji i Konsumentów w myśl art. 107 § 1 pkt 6 kpa wskazał w treści rozstrzygnięcia okoliczności faktyczne i pra wne uzasadniające nałożenie na s tronę obowiązku. Integralną cześć kontrolowanej decyzji stanowi pouczenie, o którym mowa w art. 107 § 1 pkt 7 kpa tj. czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie oraz o prawie do zrzeczenia się odwołania i skutkach zrzeczenia się odwołania. Ponadto Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zgodnie z art. 107 § 1 pkt 9 kpa pouczył s tronę o prawie do w niesienia skargi do sądu administracyjnego, podstawie wyliczenia wysokości wpisu od skargi, a także o możliwości ubiegania się przez stronę o przyznanie prawa pomocy. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł ja k w sentencji. Pouczenie: Od niniejszej d ecyzji s tronie nie służy odwołanie, jednakże s trona niezadowolona z niniejszej decyzji może, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, zwrócić się do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z wnioskiem o p onowne rozpatrzenie sprawy. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy należy złożyć w siedzibie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów lub przesłać na adres: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. Jednakż e jeżeli s trona nie chce skorzystać z prawa do zwrócenia się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, może wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niniejszą decyzję. Skargę wnosi się za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Ko nkurencji i Konsumentów, w terminie 30 dni od dn ia doręczenia decyzji s tronie. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w sprawach dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, 9 bez względu na przedmiot sprawy, od Strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stały w wysokości 200 zł. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, s trona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. P rawo pomocy może być przyznane s tronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo - administracyjnego. Wniosek ten jest wolny o d opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jednocześnie w trakcie biegu terminu do zwrócenia się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, s trona może zrzec się prawa do zwrócen ia się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy wobec Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów , który wydał niniejszą decyzję. Z dniem doręczenia Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, niniejsza decyzja staje się ostateczna i prawomocna oraz podlega wykonaniu. W przypadku złożenia takiego oświadczenia, s tronie nie przysługuje prawo do zwrócenia się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy ani skarg a do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie . Nie jest możliwe skuteczne cofnięcie oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do wniesienia odwołania. Podstawa prawna pouczenia: A rt. 5 § 2 pkt 4, art. 127 § 3, art. 127a, art. 129 § 2, art. 130 § 4 ustaw y z 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735); art. 29 ust. 1 ustawy z 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2021 r., poz. 275); art. 52 § 3, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 2 43 § 1, art. 244 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.); § 2 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobie rania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. Nr 2021, poz. 535). z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Joanna Jankowska - Kuć Dyrektor Depa rtamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1) […] . 2) a/ a.