Powrót do aktualności

Plan działań telekomu: co sprawdzić przed 11 listopada 2026 r.

Autor: Michał Jackowski (profesor AI i prawa)

Opublikowano: Źródła zweryfikowano:

Rozporządzenie Rady Ministrów z 23 października 2026 r. dotyczy zawartości i sposobu sporządzania planu działań przedsiębiorcy telekomunikacyjnego w sytuacji szczególnego zagrożenia. Przygotowanie do nowych zasad wymaga jednak czegoś więcej niż zmiany podstawy prawnej na pierwszej stronie dokumentu: trzeba ustalić zakres obowiązku, sprawdzić wymagania dotyczące planu i zweryfikować zasady postępowania z dotychczasową dokumentacją.

Rozporządzenie wykonuje Prawo komunikacji elektronicznej

Rozporządzenie z 23 października 2026 r., Dz.U. poz. 1437, zostało wydane na podstawie art. 39 ust. 11 ustawy z 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej. Jest więc aktem wykonawczym, czyli przepisami uszczegóławiającymi rozwiązania przewidziane w ustawie.

To istotne dla przedsiębiorcy: rozporządzenia nie należy czytać w oderwaniu od art. 39 ustawy. Sam tytuł aktu nie odpowiada jeszcze na pytanie, czy konkretna firma ma sporządzić plan, jakie ewentualne wyjątki ją obejmują ani kiedy powinna wykonać poszczególne czynności.

Rozporządzenie ogłoszono 30 października 2026 r. Daty ogłoszenia nie wolno utożsamiać z datą wejścia w życie, czyli momentem, od którego akt zaczyna obowiązywać. Przed przyjęciem 11 listopada 2026 r. jako wiążącego terminu należy potwierdzić go w przepisie końcowym. Osobnego sprawdzenia wymagają przepisy przejściowe — zasady określające, co dzieje się z planami przygotowanymi wcześniej.

Kogo obejmuje obowiązek i czego nie rozstrzyga sam tytuł

Adresatem wskazanym w § 1 rozporządzenia jest przedsiębiorca telekomunikacyjny. Z tego określenia nie można jednak automatycznie wyprowadzać wniosku, że każda firma działająca na rynku telekomunikacyjnym podlega identycznym wymaganiom.

Przedsiębiorca powinien ustalić przede wszystkim:

  • czy prowadzona przez niego działalność podlega obowiązkowi sporządzenia planu;
  • czy przepisy różnicują wymagania zależnie od rodzaju lub zakresu działalności;
  • czy istnieją wyłączenia, czyli sytuacje, w których obowiązek nie powstaje;
  • jakie znaczenie dla jego sytuacji mają art. 39 ustawy i dalsze przepisy rozporządzenia.

To pytania do weryfikacji, a nie potwierdzony katalog wyjątków. Nie należy zakładać zwolnienia tylko dlatego, że przedsiębiorca jest mały, działa lokalnie albo korzysta z usług innych podmiotów. Takie zwolnienie musi wynikać z przepisu, a nie z oceny, że przygotowanie planu byłoby dla firmy zbyt uciążżliwe.

§ 1 rozdziela zawartość planu i sposób jego przygotowania

Pierwszy punkt § 1 wskazuje, że rozporządzenie ma regulować zarówno szczegółową treść planu, jak i sposób jego sporządzania. W odniesieniu do tej drugiej kwestii przepis posługuje się sformułowaniem:

…oraz tryb jego sporządzania; — § 1 pkt 1 rozporządzenia z 23 października 2026 r.

„Tryb” oznacza tutaj sposób postępowania przy przygotowaniu dokumentu. Dla przedsiębiorcy są to dwa osobne obszary kontroli: plan powinien zawierać wymagane informacje, ale trzeba też sprawdzić, czy powstał we właściwy sposób.

Sam § 1 nie wymienia jednak konkretnych części planu, działań operacyjnych ani terminów ich wykonania. Nie rozstrzyga również, czy dokument wymaga uzgodnienia lub zatwierdzenia. Nie można zatem na jego podstawie przypisywać przedsiębiorcy szczegółowych obowiązków dotyczących kontaktów z organami, ćwiczeń, aktualizacji czy określonych zabezpieczeń.

Wewnętrzny przegląd warto podzielić na dwie listy: „co ma zawierać plan” oraz „jak trzeba go przygotować”. Pozwoli to uniknąć sytuacji, w której firma sprawdza wyłącznie treść dokumentu, pomijając wymagania dotyczące postępowania.

Dane udostępniane przedsiębiorcy to nie to samo co raportowanie

Początek § 1 pkt 2 wskazuje kolejny przedmiot regulacji:

…zakres danych udostępnianych przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu… — § 1 pkt 2 rozporządzenia z 23 października 2026 r.

W tym sformułowaniu przedsiębiorca jest odbiorcą danych. Nie należy odwracać znaczenia przepisu i przedstawiać go jako obowiązku przekazywania przez firmę informacji organom administracji.

Praktyczne znaczenie tego rozróżnienia jest duże. Przy przygotowaniu planu trzeba oddzielić informacje, które przedsiębiorca posiada sam, od tych, które mają mu zostać udostępnione. Następnie należy ustalić ich dokładny zakres, podmiot przekazujący i sposób wykorzystania — zgodnie z dalszymi przepisami.

Przykładowo, jeżeli pracownik odpowiedzialny za dokumentację otrzyma zadanie „przygotowania danych do planu”, powinien najpierw ustalić kierunek przepływu informacji. Inne działania organizacyjne są potrzebne do zebrania danych wewnątrz firmy, a inne do pozyskania ich od uprawnionego podmiotu. Nie jest to dodatkowy wymóg rozporządzenia, lecz sposób uniknięcia błędnego odczytania § 1 pkt 2.

Porównanie ze starymi zasadami wymaga sprawdzenia konkretnych przepisów

Nowy akt prawny nie oznacza automatycznie, że wszystkie elementy dotychczasowego planu stały się nieaktualne. Nie dowodzi również, że wcześniejszy dokument można pozostawić bez zmian.

Rzetelne porównanie powinno objąć cztery kwestie:

ObszarCo należy porównać
Adresaci obowiązkuCzy zmienił się krąg przedsiębiorców zobowiązanych do sporządzenia planu
Zawartość dokumentuKtóre informacje i działania pozostają wymagane, a które dodano lub zmieniono
Sposób przygotowaniaCzy zmieniły się czynności wymagane przy sporządzaniu planu
Dotychczasowe planyCzy zachowują znaczenie i czy przewidziano termin ich dostosowania

Na podstawie samego § 1 nie da się wskazać różnic punkt po punkcie. Przepis określa przedmiot regulacji, a nie zestaw zmian względem poprzednich zasad. Nie uzasadnia więc twierdzenia, że pojawił się nowy obowiązek określonej aktualizacji, dodatkowy załącznik albo konkretny termin dostosowania.

Najbezpieczniejszym rozwiązaniem organizacyjnym jest przygotowanie zestawienia: dotychczasowy wymóg, odpowiadający mu nowy przepis, potrzebna zmiana i osoba odpowiedzialna. To rekomendowana metoda przeglądu, nie obowiązek wynikający z § 1.

Przy przeglądzie dokumentacji trzeba zadbać o poufność

Jeżeli dokumentacja obejmuje informacje techniczne lub organizacyjne firmy, warto równolegle ocenić ich ochronę. Chodzi zwłaszcza o tajemnicę przedsiębiorstwa, czyli niepubliczne informacje mające wartość gospodarczą, wobec których przedsiębiorca stosuje działania służące zachowaniu poufności.

W wyroku z 16 maja 2017 r., I OSK 2027/15, Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił:

Utrzymanie danych informacji jako tajemnicy wymaga więc podjęcia przez przedsiębiorcę działań zmierzających do wyeliminowania możliwości dotarcia do nich przez osoby trzecie w normalnym toku zdarzeń, bez konieczności podejmowania szczególnych starań. — Wyrok NSA, I OSK 2027/15

Wniosek organizacyjny jest prosty: znaczenie ma rzeczywista ochrona informacji, nie tylko przekonanie firmy, że dokument jest poufny. Warto więc sprawdzić dostęp do dokumentacji i sposób jej przekazywania. Wyrok dotyczył jednak wcześniejszego stanu prawnego i dostępu do informacji publicznej — nie ustanawia szczegółowych zasad ochrony planu z rozporządzenia z 2026 r.

Podobną ostrożność należy zachować, jeśli prace nad dokumentacją obejmują dane osobowe. W decyzji DKN.5112.1.2020 Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych podkreślił:

Wdrażanie zabezpieczeń stanowi bowiem ciągły proces, a nie tylko jednorazowe działanie administratora. — Decyzja Prezesa UODO, DKN.5112.1.2020

Oznacza to potrzebę bieżącego sprawdzania ochrony danych. Nie jest to jednak podstawa do dopisywania do rozporządzenia telekomunikacyjnego obowiązków, których ono nie przewiduje.

Co to oznacza w praktyce

  1. Najpierw ustal, czy obowiązek obejmuje twoją firmę. Nie wyprowadzaj odpowiedzi wyłącznie z tytułu rozporządzenia ani z wielkości przedsiębiorstwa.
  2. Oddziel treść planu od sposobu jego sporządzenia. § 1 pkt 1 wskazuje oba obszary; każdy wymaga osobnego sprawdzenia.
  3. Zweryfikuj kierunek przekazywania danych. § 1 pkt 2 mówi o danych udostępnianych przedsiębiorcy, nie o jego raportowaniu.
  4. Nie aktualizuj starego planu „na wyczucie”. Porównaj konkretne wymagania i sprawdź zasady dotyczące dokumentów sporządzonych wcześniej.
  5. Potwierdź termin i zabezpiecz dokumentację. Datę wejścia w życie trzeba odczytać z przepisu końcowego, a ochronę informacji uwzględnić podczas całego przeglądu.

Źródła

Śledź zmiany w prawie z AnyLawyer

Zapisz temat, który Cię dotyczy, a AnyLawyer będzie na bieżąco sprawdzać nowe przepisy, orzeczenia i decyzje organów. Każdy raport pokazuje, co się zmieniło i co to oznacza, z odnośnikami do oficjalnych źródeł.

Rozpocznij monitoring

Powołane orzeczenia i interpretacje w AnyLawyer

Więcej aktualności